Ποταμιά Παΐων Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°50′14″N 22°00′01″E / 37.83722°N 22.00028°E / 37.83722; 22.00028

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Ποταμιά Αχαΐας
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ποταμιά.
Ποταμιά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ποταμιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ενότηταΠαΐων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο600 m
Πληθυσμός17 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΒεσιναίικα

Η Ποταμιά, γνωστότερη στην καθομιλουμένη με την ονομασία Βεσιναίικα, είναι ένας μικρός οικισμός της Αχαΐας. Έχει δική του εκκλησία, τον Άγιο Κωνσταντίνο, ενώ παλιότερα λειτουργούσε και δημοτικό σχολείο στην περιοχή[1].

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 600 μέτρων στον Σκουπέικο Κάμπο, δυόμισι χιλιόμετρα από τον νέο οικισμό της Πάου, μετά τη θέση Χάνι Καλαθά και κατά μήκος (εν μέρη) της Εθνικής Οδού Πατρών-Τριπόλεως («111»). Δίπλα από τον οικισμό ρέει ο ποταμός Πάος. Εγγύς του βρίσκονται, ο παραδοσιακός οικισμός Βεσίνι, ο παλιός και νέος οικισμός της Πάου, οι μικροί οικισμοί Δεχουναίικα και Μπάφι, το κεφαλοχώρι της Δάφνης (Στρέζοβα), τα Νάσια, το Πεύκο και οι οικισμοί της Χόβολης.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφέρεται στα 1901 η τοποθεσία με την ονομασία «Βεσινέϊκα Καλύβια» με εποχική κατοίκηση και απέχουσα δεκαεπτά ώρες δρόμο από την Πάτρα, επτάμιση ώρες από τα Καλάβρυτα, μιάμιση ώρα από το κεφαλοχώρι της Στρέζοβας (σημ. Δάφνη) και δύο ώρες και ένα τέταρτο από το Σοπωτό (σημ. Αροανία)[2][3], η οποία ταυτίζεται με τον σημερινό οικισμό[4]. Οι κάτοικοί του προέρχονται από τον γειτονικό παραδοσιακό οικισμό του Βεσινίου[5], εξ ου και η ονομασία του.

Η σύγχρονη ονομασία «Ποταμιά» προέρχεται λόγω της θέσης του οικισμού δίπλα στον χείμαρρο Πάο.

Διοικητική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 16/10/1940 αναγνωρίστηκε επισήμως ως οικισμός και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Βεσινίου ενώ με το ΦΕΚ 71Α της 27/03/1973, όταν και καταργήθηκε η Κοινότητα Βεσινίου, υπήχθη στην Κοινότητα Πάου[6][7][8]. Σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011, αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Πάου της Δημοτικής ενότητας Παίων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων, ενώ προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» ήταν οικισμός της Κοινότητας Πάου και στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Πάου του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων[6].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[9][10] είναι η εξής:

1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
154[3] 176[3] 152[3] 163[3] 94[3] 46[3] 54[3][11] 17[12]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βεσιναίικα, exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε: 23/09/2016.
  2. Νουχάκης 1901, σελ. 563
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Λουλούδης 2010, σελ. 660
  4. Τα τοπωνύμια «Ποταμιά» και «Βεσιναίικα» αφορούν τον ίδιο οικισμό. Ωστόσο, στον χάρτη του Τουριστικού οδηγού Νομού Αχαΐας (Διαδρομή 8) (δημοσιευμένος στην ιστοσελίδα nea.gr) απεικονίζονται αυτά τα τοπωνύμια ως ξεχωριστοί οικισμοί.
  5. Λουλούδης 2010, σελ. 661
  6. 6,0 6,1 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ποταμιάς Παΐων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/09/2016.
  7. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Βεσινίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/09/2016.
  8. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πάου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/09/2016.
  9. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ., dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 12/09/2016.
  10. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/09/2016.
  11. Μόνιμος πληθυσμός: 45 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  12. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]