Κερπινή Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°04′51″N 22°06′28″E / 38.08083°N 22.10778°E / 38.08083; 22.10778

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κερπινή.
Κερπινή
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κερπινή
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ενότηταΚαλαβρύτων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο1.080
Πληθυσμός173 (2011)

Η Κερπινή είναι ορεινό χωριό του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.080 μέτρων στις πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αχαΐας. Ανήκει στον Δήμο Καλαβρύτων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 173 κατοίκους[1]. Η Κερπινή βρίσκεται 10 χλμ. βόρεια των Καλαβρύτων και γειτονεύει με το χωριό Ρογοί.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πιστεύεται ότι πήρε το όνομά της κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους από τον Ούγο Α΄ ντε Σαρπινύ (Hugues Ier de Lille ou de Chairpigny), βαρώνο της Βοστίτσας.

Ζαΐμηδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την Κερπινή κατάγεται η οικογένεια των Ζαΐμηδων που πολλά μέλη της διαδραμάτησαν σημαντικό ρόλο στην σύγχρονή ελληνική ιστορία[2]. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων που δημοσιεύτηκαν το 1906 από τον ιστοριοδίφη Γ. Παπανδρέου[3], στην οικία των Ζαΐμηδων φυλασσόταν επιμελώς σημαία για την οποία ο Π.Ν. Ζαΐμης υποστήριζε ότι ευλογήθηκε στην Αγία Λαύρα από τον Π. Πατρών Γερμανό τον Μάρτιο του 1821. Μέχρι το 1876 η σημαία φυλασσόταν στο δημαρχείο και φερόταν κάθε χρόνο στην Αγία Λαύρα για τον πανηγυρισμό της εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου, σε πομπή εφίππων και πεζών και τυμπάνων με επικεφαλής τον δήμαρχο Κερπινής. Το 1876 ο σημαιοφόρος, για λόγους πολιτικών αντιδικιών, δεν επέστρεψε τη σημαία στο δημαρχείο αλλά την παρέδωσε στον Ιω. Ν. Ζαΐμη. Το 1895 η σημαία μεταφέρθηκε με πομπή στην Πάτρα μετά από αίτημα του εκεί Καλαβρυτινού Συλλόγου. Η σημαία περιγράφεται ως φτιαγμένη από μετάξι και χρυσό, φέρει απεικόνιση της Ανάστασης του Σωτήρος και τους Αγίους Γεώργιο και Δημήτριο. Κατά διήγηση εντοπίων που καταγράφει ο Γ. Παπανδρέου (την οποία ο ίδιος δεν θεωρεί απόλυτα ακριβή) η σημαία εστάλη από τους Φιλικούς της Κωνσταντινούπολης στον Ασημ. Ζαΐμη, ευλογήθηκε εις την Αγ. Λαύρα όπου την έφεραν οι Ν. Φραγκάκος, Γ. Λεχουρίτης και Στ. Σαρδελιάνος, και χρησίμευσε ως πολεμική σημαία των Πετμεζαίων και άλλων κατά την άλωση των Καλαβρύτων. Μετά χρησιμοποιήθηκε στην Πάτρα, την Αρκαδία και το Μεσολόγγι από τον Αν. Ζαΐμη το 1822. Το 1823 αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους μετά από κάποια μάχη και επωλήθη σε Εβραίους. Αυτοί την μεταπώλησαν στην Ζάκυνθο όπου την αναγνώρισε και την αγόρασε ο έμπορος Σωτήριος Μέγαρης Κερπινιώτης ο οποίος και την δώρισε στο Δήμο Κερπινής όπου παρέμεινε μετά την Επανάσταση[4].

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  2. Δήμος Πατρέων - Οικογένεια Ζαΐμη
  3. Ο Γ. Παπανδρέου υπήρξε γυμνασιάρχης, ιστοριοδίφης ειδικευόμενος στην ιστορία της Αχαΐας, Ηλείας και Αρκαδίας.
  4. Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή Επετηρίς, ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906, σελ. 252-254

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]