Καστριά Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°56′46″N 22°08′02″E / 37.946°N 22.134°E / 37.946; 22.134

Καστριά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καστριά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ΕνότηταΚλειτορίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑχαΐας
Υψόμετρο794
Πληθυσμός78 (2011)

Τα Καστριά είναι ορεινό χωριό (υψόμ. 800 μ.) της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Από το 2010 κ.εξ. αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων. Αριθμεί 78 μόνιμους κάτοικους (απογραφή 2011)[1]. Απέχει 208 χλμ. από την Αθήνα και 18 χλμ. από τα Καλάβρυτα.

Το χωριό είναι γνωστό για το περίφημο "Σπήλαιο των Λιμνών" που βρίσκεται στην περιοχή του. Ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης που οι 13 αλλεπάλληλες κλιμακωτές του λίμνες το καθιστούν μοναδικό στον κόσμο[2].

Σπήλαιο των Λιμνών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Σπήλαιο των Λιμνών

Το 1964, κάτοικοι των Καστριών ανέβηκαν για πρώτη φορά στο δεύτερο όροφο με ξυλόσκαλες από αναβαθμίδα 9 μ. Την 17 Ιανουαρίου 1965, μετά απο πρόσκληση που έκαναν οι αδελφοί Κυριακόπουλοι, έμποροι καταγόμενοι από την Κλειτορία οι οποίοι ήρθαν στα γραφεία του ΕΟΣ (Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο) και ζητούσαν ανθρώπους που να μπορούν να εξερευνήσουν τη σπηλιά, έγινε πρώτη αναγνωριστική επίσκεψη στην οποία έλαβαν μέρος οι Π. Μπρούσαλης, Η. και Α. Νικοπουλοι, Ε. Ζαραχάνης, Ι. Μελέντης, Ι. Παπαναγιώτου και κάτοικοι του χωριού Καστριά.

Η πρώτη χαρτογράφηση έγινε απο την παραπάνω ομάδα, και στη συνέχεια από την Ε.Σ.Ε. (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία) με την σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Στον κάτω όροφο του σπηλαίου βρέθηκαν απολιθωμένα οστά ανθρώπου και διαφόρων ζώων. Το τμήμα αυτό προορίζεται για βιοσπηλαιολογικό εργαστήριο διεθνούς προβολής.

Η τελική εξερεύνηση έγινε τη Μεγάλη Πέμπτη του 1965, απο τους Α. Νικόπουλος, Π. Γιαννακόπουλος, Δ. Μαργαριτούλης και Ι. Παπαναγιώτου.

Κατά μήκος της διαδρομής των 2χλμ εντός του σπηλαίου, συναντά κανείς 13 αλλεπάλληλες λίμνες σε διαφορετικά υψόμετρα που χωρίζονται μεταξύ τους με φράγματα απο σταλακτιτική ύλη. Ο σταλακτιτικός διάκοσμος είναι απαράμιλλος. Η λεπτομερής περιγραφή της πρώτης εξερεύνησης έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό "το Βουνό", του ΕΟΣ Αθηνών.

Η αξιοποίησή του άρχισε το 1981 από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού. Σήμερα την ευθύνη της λειτουργίας του την έχει ο Δήμος Καλαβρύτων

Ο Ι.Ν. Αναλήψεως στα Καστριά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπηλαιώδης Ναός της Αναλήψεως. Ίσως από τα διασημότερα γραφικά εκκλησάκια στα Καλάβρυτα.

Ο ναός χτίστηκε απέναντι από το Σπήλαιο Καστριών το 1886. Εκεί λέγεται οτι είχε βρεθεί από Καστριώτες πάνω σε έναν βράχο αποτύπωμα της εικόνας της Αναλήψεως και θεώρησαν σωστό να χτιστεί εκεί ένας ναΐσκος. Λέγεται επίσης ότι στην Ανάληψη μόναζε ο γέροντας Ιερεμίας , ο οποίος κάηκε από φωτιά που είχε ανάψει. Εις μνήμην του κατασκευάστηκε η «Βρύση Ιερεμία» λίγο πιο δίπλα από το εκκλησάκι. Ο σημερινός ναός ανακατασκευάστηκε το 1908 ενώ έχει χαρακτηριστεί «Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο Βυζαντινής/Μεταβυζαντινής περιόδου» από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1997. Ο δρόμος που οδηγεί σε αυτό ανοίχτηκε το 1982 από τον πρώην Σύλλογο Καστριωτών Πάτρας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.