Δεχουναίικα Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°50′17″N 21°56′48″E / 37.83806°N 21.94667°E / 37.83806; 21.94667

Δεχουναίικα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δεχουναίικα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ΕνότηταΠαΐων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑχαΐας
Υψόμετρο618
Πληθυσμός18 (2011)

Τα Δεχουναίικα είναι ένας σχετικά καινούριος, μικρός κτηνοτροφικός οικισμός με λίγα σπίτια[2], "δημιουργηθείς δι΄ ανοικοδομήσεως"[3]. Δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με την μετακίνηση στην εκεί πιο πεδινή περιοχή των κατοίκων του παρακείμενου Δεχουνίου το οποιο και εγκαταλήφθηκε[4].

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 618 μέτρων, στον "Σκουπέικο Κάμπο", πολύ κοντά στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως. Eγγύς του βρίσκονται οι οικισμοί της Δημοτικής Κοινότητας Σειρών στην Δημοτική Ενότητα Αροανίας, τα χαλάσματα του Δεχουνίου, ο μικρός οικισμός Μπάφι και ο καινούριος οικισμός της Πάου (επίσημα: Παλαιός Πάος).

Διοικητική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πήρε το όνομά του από το χωριό Δεχούνι απ' όπου προήλθαν οι κάτοικοί του[4]. Την 14/03/1971 αναγνωρίστηκε ως οικισμός με την ονομασία "Δεχουναίικα" και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δεχουνίου ενώ από την 05/04/1981 αποτελεί διοικητική συνέχεια του εγκαταλελειμμένου Δεχουνίου έχοντας ήδη υπαχθεί με το ΦΕΚ 71Α της 27/03/1973 στην τότε Κοινότητα Πάου[5].

Ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Πάου της Δημοτικής ενότητας Παΐων του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011[5]. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός της Κοινότητας Πάου ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Πάου του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων[5][6].

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[7][8] είναι η εξής:

1971 1981 1991 2001 2011
47[3] 58[3] 43[3] 31[3][9] 18[10]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]