Ιντερπόλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 45°46′56″N 4°50′54″E / 45.78219°N 4.84838°E / 45.78219; 4.84838

Διεθνής Οργάνωση
Εγκληματολογικής Αστυνομίας
Πληροφορίες
Σύσταση 7 Σεπτεμβρίου 1923
Συντομογραφία ICPO
Ρητό Συνδέοντας την Αστυνομία για ένα πιο ασφαλή κόσμο
(Connecting police for a safer world)
Υπάλληλοι 703 (2012)[1]
Δικαιοδοσία
Μέλη 190 κράτη μέλη
Κύριο όργανο Γενική Συνέλευση Ιντερπόλ
Καθήκοντα
  • Επιβολή του νόμου
  • Αρωγή στην αστυνόμευση
Επιχειρησιακή διάρθρωση
Αρχηγείο Λυών, Γαλλία
Πρόεδρος Μιρέλ Μπαλαστρατσί
Γενικός Γραμματέας Ρόλαντ Νόουμπλ
Ιστοσελίδα
interpol.int

Με την διεθνή ονομασία Ιντερπόλ της οποίας το πλήρες όνομα είναι Διεθνής Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας (αγγλικά: International Criminal Police Organization, ICPO, INTERPOL), αναφέρεται σήμερα ένας σημαντικός μη κυβερνητικός διακρατικός οργανισμός, ο μεγαλύτερος σε παγκόσμια κλίμακα μετά τον ΟΗΕ.

Αρχικά εδραιώθηκε το 1923 ως Διεθνής Επιτροπή Εγκληματολογικής Αστυνομίας (International Criminal Police Commission, ICPC) και εν συνεχεία το 1956 υιοθέτησε, την τηλεγραφική της διεύθυνση, ως την κοινή της ονομασία.[2]

Σκοπός της σύστασης αυτού του οργανισμού είναι κυρίως η προώθηση της αμοιβαίας συνεργασίας των διαφόρων "εθνικών" αστυνομικών Αρχών των χωρών – μελών που τον απαρτίζουν, προκειμένου η πρόληψη της εγκληματικότητας να είναι περισσότερο αποτελεσματική με στόχο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το 1997 ο προϋπολογισμός της Ιντερπόλ έφθανε τα 27 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2008 ξεπέρασε τα 47 εκατομμύρια δολάρια. Σήμερα, η Ιντερπόλ έχει ετήσιο προϋπολογισμό περίπου € 78 εκατομμύρια,[1] μεγάλο μέρος από το οποίο παρέχεται μέσω των ετήσιων εισφορών των μελών της από 190 χώρες. Η έδρα της οργάνωσης είναι στη Λυών, Γαλλία. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής οργανισμός μετά τα Ηνωμένα Έθνη από την άποψη της διεθνούς εκπροσώπησης. Το 2013, η Γενική Γραμματεία της Ιντερπόλ απασχολούσε 756 άτομα, που εκπροσωπούν 100 χώρες μέλη.[1] Ο νυν Γενικός Γραμματέας του είναι ο Jürgen Stock, ο πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Αστυνομίας Υπηρεσίας. Αντικατέστησε τον Ronald Noble, ένα πρώην Υφυπουργό του Υπουργείου Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά της οικονομικής τρομοκρατίας και του οικονομικού εγκλήματος, ο οποίος αφού υπηρέτησε επί 14 χρόνια, παραιτήθηκε το Νοέμβρη του 2014.[3] Διαδεχόμενος τον Khoo Boon Hui, η σημερινή Πρόεδρος της Ιντερπόλ είναι η πρώην Αναπληρωτής Διευθυντής της Κεντρικής Διεύθυνσης της Γαλλικής Δικαστικής Αστυνομίας Mireille Ballestrazzi.

Για να διατηρηθεί η Ιντερπόλ (Interpol) όσο το δυνατόν πολιτικά ουδέτερη, ο Καταστατικός Χάρτης της απαγορεύει, τουλάχιστον θεωρητικά, από την ανάληψη παρεμβάσεων ή δραστηριοτήτων πολιτικού, στρατιωτικού, θρησκευτικού, ή φυλετικής φύσεως ή να εμπλέκεται η ίδια σε διαφορές επί των εν λόγω θεμάτων.[4] Η εργασία της στρέφεται κατά κύριο λόγο στη δημόσια ασφάλεια και μάχεται την τρομοκρατία, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος, τη γενοκτονία, τα εγκλήματα πολέμου,[5] το οργανωμένο έγκλημα, την πειρατεία, την παράνομη κυκλοφορία των έργων τέχνης, την παράνομη παραγωγή ναρκωτικών, τη διακίνηση ναρκωτικών, το λαθρεμπόριο όπλων, την εμπορία ανθρώπων, το ξέπλυμα χρήματος, την παιδική πορνογραφία, το έγκλημα των λευκών γιακάδων (αφορά τα οικονομικής φύσεως εγκλήματα που διαπράττουν επιχειρηματικοί και κρατικοί επαγγελματίες), το έγκλημα πληροφορικής, το έγκλημα της πνευματικής ιδιοκτησίας και το έγκλημα της πολιτικής διαφθοράς.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρώτο μέρος του 20ου αιώνα, έγιναν πολλές προσπάθειες για να επισημοποιηθεί η διεθνής αστυνομική συνεργασία, αλλά αρχικά απέτυχαν.[6] Μεταξύ αυτών των προσπαθειών ήταν το Πρώτο Διεθνές Αστυνομικό Συνέδριο στο Μονακό το 1914 και η Διεθνής Αστυνομική Διάσκεψη στη Νέα Υόρκη το 1922. Το Συνέδριο στο Μονακό απέτυχε γιατί οργανώθηκε από νομικούς εμπειρογνώμονες και πολιτικούς αξιωματούχους, όχι από τους επαγγελματίες της αστυνομίας, ενώ η Διάσκεψη της Νέας Υόρκης απέτυχε να προσελκύσει τη διεθνή προσοχή.

Το 1923, μια νέα πρωτοβουλία ελήφθη στο Διεθνές Συνέδριο Ποινικής Αστυνομίας στη Βιέννη, όπου το Διεθνές Ποινικό Αστυνομίας Επιτροπής (ICPC) επιτυχία ιδρύθηκε ως η άμεση πρόδρομος της Ιντερπόλ. Τα ιδρυτικά μέλη περιλαμβάνονται αξιωματούχοι της αστυνομίας από τη Ρωσία, την Αυστρία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Πολωνία, την Κίνα, την Αίγυπτο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, τη Ρουμανία, τη Σουηδία, την Ελβετία και τη Γιουγκοσλαβία.[7] Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εντάχθηκαν στην Ιντερπόλ μέχρι το 1938, αν και ένας αξιωματικός της αστυνομίας των ΗΠΑ παρακολούθησε ανεπίσημα το συνέδριο του 1923.[8] Το Ηνωμένο Βασίλειο εντάχθηκε το 1928.[9]

Μετά το Anschluss το 1938, η οργάνωση υπέπεσε κάτω από τον έλεγχο της ναζιστικής Γερμανίας και το 1942, τα κεντρικά γραφεία της Επιτροπής, τελικά μετακόμισαν στο Βερολίνο.[10] Από το 1938 έως το 1945, στους προέδρους της Ιντερπόλ περιλαμβάνονται οι Otto Steinhäusl, Reinhard Heydrich, Arthur Nebe, και ο Ernst Kaltenbrunner. Όλοι τους στρατηγοί στα SS και ο Kaltenbrunner ήταν ο υψηλότερος σε κατάταξη αξιωματικός των SS, που εκτελέστηκε μετά τη Δίκη της Νυρεμβέργης.

Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, η οργάνωση αναβίωσε ως Διεθνής Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας με υπαλλήλους από το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Σκανδιναβία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Νέα έδρα της ήταν εγκατεστημένη σε Saint-Cloud, ένα προάστιο του Παρισιού. Παρέμειναν εκεί μέχρι το 1989, οπότε και μεταφέρθηκαν στην παρούσα τοποθεσία τους στην Λυών.

Μέχρι τη δεκαετία του 1980, η Ιντερπόλ δεν παρενέβει στη δίωξη των Ναζί εγκληματιών πολέμου, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Καταστατικού της Χάρτη, ο οποίος απαγόρευε την παρέμβαση σε "πολιτικά" ζητήματα.[11]

Τον Ιούλιο του 2010, ο πρώην πρόεδρος της Ιντερπόλ Jackie Selebi, κρίθηκε ένοχος για διαφθορά από το Νοτιοαφρικανικό Ανώτατο Δικαστήριο στο Γιοχάνεσμπουργκ, για την αποδοχή δωροδοκιών αξίας € 156.000 από έμπορο ναρκωτικών.[12] Αφότου κατηγορήθηκε τον Ιανουάριο του 2008, ο Selebi παραιτήθηκε από πρόεδρος της Ιντερπόλ και τέθηκε σε παρατεταμένη άδεια ως Εθνικός Αστυνομικός Επίτροπος της Νότιας Αφρικής.[13] Αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Arturo Herrera Verdugo, Εθνικό Επίτροπο Αστυνομικών Ερευνών της Χιλής και πρώην αντιπρόεδρο της Αμερικανικής Ζώνης, ο οποίος παρέμεινε αναπληρωτής πρόεδρος μέχρι τον Οκτώβριο του 2008 και τον διορισμό του Khoo Boon Hui.[14]

Στις 8 Νοεμβρίου 2012, η 81η Γενική Συνέλευση ολοκληρώθηκε με την εκλογή της Αναπληρωτού Διευθύντριας της Κεντρικής Διεύθυνσης της Γαλλικής Δικαστικής Αστυνομίας Mireille Ballestrazzi ως νέου Προέδρου της οργάνωσης. Έτσι, έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ιντερπόλ.[15]

Σύνταγμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ρόλος της Ιντερπόλ ορίζεται από τις γενικές διατάξεις του καταστατικού της.

Το άρθρο 2 ορίζει ότι ο ρόλος της είναι:

  1. Για να εξασφαλιστεί και να προωθηθεί η ευρύτερη δυνατή αμοιβαία συνδρομή μεταξύ όλων των εγκληματολογικών αστυνομικών αρχών, εντός των ορίων των νόμων που ισχύουν στις διάφορες χώρες και στο πνεύμα της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
  2. Για τη δημιουργία και την ανάπτυξη όλων των φορέων που είναι πιθανόν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην πρόληψη και καταστολή των εγκλημάτων του κοινού δικαίου.

Το άρθρο 3 ορίζει:[16]

Απαγορεύεται αυστηρά στον Οργανισμό να αναλάβει οποιαδήποτε παρέμβαση ή δραστηριότητα πολιτικού, στρατιωτικού, θρησκευτικού ή φυλετικού χαρακτήρα.

Μεθοδολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιντερπόλ δεν είναι ένας υπερεθνικός οργανισμός επιβολής του νόμου και δεν έχει παράγοντες που να είναι σε θέση να κάνουν συλλήψεις.[17] Αντιθέτως, είναι ένας διεθνής οργανισμός που λειτουργεί ως δίκτυο των ποινικών υπηρεσιών επιβολής του νόμου από διαφορετικές χώρες. Η οργάνωση λειτουργεί έτσι ως διοικητικός συνεργάτης μεταξύ των υπηρεσιών επιβολής του νόμου των χωρών μελών, παρέχοντας βοήθεια επικοινωνιακή και βάσης δεδομένων, βοήθεια μέσω των κεντρικών της γραφείων στη Λυών της Γαλλίας.[18]

Η συνεργατική μορφή της συνεργασίας της Ιντερπόλ, είναι χρήσιμη στην καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας διότι η γλώσσα, οι πολιτιστικές και γραφειοκρατικές διαφορές μπορεί να είναι δύσκολο για τους αξιωματούχους της αστυνομίας από διαφορετικά έθνη να συνεργαστούν. Για παράδειγμα, εάν η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ (U.S. Immigration and Customs Enforcement (ICE)) και των ειδικών πρακτόρων του FBI παρακολουθούν έναν τρομοκράτη στην Ιταλία, μπορεί να μην γνωρίζουν σε ποιόν να αποτανθούν στην Polizia di Stato, εάν οι Καραμπινιέροι (Carabinieri) έχουν δικαιοδοσία για κάποια πτυχή της υπόθεσης, ή σε ποιόν στην Ιταλική Κυβέρνηση, θα πρέπει να κοινοποιηθεί η εμπλοκή των ICE και FBI. Οι ICE και FBI μπορούν να επικοινωνήσουν με το Εθνικό Κεντρικό Γραφείο της Ιντερπόλ στην Ιταλία, το οποίο θα ενεργεί ως ο σύνδεσμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ιταλικών υπηρεσιών επιβολής του νόμου.

Οι βάσεις δεδομένων της Ιντερπόλ στην έδρα της στη Λυών μπορούν να βοηθήσουν την επιβολή του νόμου στην καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας.[17] Ενώ οι εθνικοί οργανισμοί έχουν τη δική τους εκτεταμένη βάση δεδομένων της εγκληματικότητας, οι πληροφορίες σπάνια επεκτείνονται πέρα από τα σύνορα ενός έθνους. Οι βάσεις δεδομένων της Ιντερπόλ μπορούν να παρακολουθούν εγκληματίες και τις τάσεις της εγκληματικότητας σε όλο τον κόσμο, ειδικά μέσω των συλλογών των δακτυλικών αποτυπωμάτων και φωτογραφιών προσώπου, τους καταλόγους των καταζητούμενων προσώπων, δείγματα από το DNA και ταξιδιωτικά έγγραφα. Η βάση δεδομένων της Ιντερπόλ, για τα απολεσθέντα και κλαπέντα ταξιδιωτικά έγγραφα, μόνη της περιέχει πάνω από 12 εκατομμύρια μητρώα. Επίσης, οι υπάλληλοι στα κεντρικά γραφεία, αναλύουν αυτά τα στοιχεία και δημοσιεύουν στις χώρες μέλη, πληροφορίες σχετικά με τις τάσεις του εγκλήματος.

Μια κρυπτογραφημένη διαδικτυακή βάση επικοινωνιών σε όλο τον κόσμο, επιτρέπει στους παράγοντες της Ιντερπόλ και τα κράτη μέλη, να επικοινωνούν μεταξύ τους ανά πάσα στιγμή. Γνωστό ως Ι-24/7, το δίκτυο προσφέρει συνεχή πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων της Ιντερπόλ.[17] Αν και τα Εθνικά Κεντρικά Γραφεία αποτελούν τα βασικά σημεία πρόσβασης στο δίκτυο, ορισμένες χώρες έχουν επεκταθεί σε καίριους τομείς, όπως αεροδρόμια και σημεία διέλευσης των συνόρων πρόσβασης. Οι χώρες μέλη, μπορούν επίσης να έχουν τη μεταξύ τους πρόσβαση, στην ποινική βάση δεδομένων, μέσω του συστήματος I-24/7.

Η Ιντερπόλ το 2013, εξέδωσε 13.637 ανακοινώσεις, εκ των οποίων οι 8.857 ήσαν Κόκκινες ανακοινώσεις (αναζήτησης, εντοπισμού και σύλληψης ενός προσώπου που καταζητείται από τη δικαστική δικαιοδοσία ή ενός διεθνούς δικαστηρίου με σκοπό την έκδοσή του/της), σε σύγκριση με 4.596 το 2008 και 2.037 το 2003. Όσο για το 2013, αυτή τη στιγμή υπάρχουν 52.880 έγκυρες ανακοινώσεις σε κυκλοφορία.[1]

Στην περίπτωση μιας διεθνούς καταστροφής, τρομοκρατικής επίθεσης ή δολοφονίας, η Ιντερπόλ δύναται να στείλει μια Ομάδα Αντιμετώπισης Περιστατικού (Incident Response Team (IRT)). Οι IRT, μπορούν να προσφέρουν ένα φάσμα τεχνογνωσίας και πρόσβασης σε βάσεις δεδομένων, για να βοηθήσει με την αναγνώριση του θύματος, την αναγνώριση του υπόπτου και τη διάδοση των πληροφοριών σε υπηρεσίες επιβολής του νόμου άλλων εθνών. Επιπλέον, κατόπιν αιτήματος των τοπικών αρχών, μπορούν να λειτουργήσουν ως κεντρική διοίκηση και υλικοτεχνική υποστήριξη για τον συντονισμό των άλλων υπηρεσιών επιβολής του νόμου που συμμετέχουν σε μια υπόθεση. Τέτοιες ομάδες συγκροτήθηκαν 8 φορές κατά το 2013.[1] Το 2009, η Ιντερπόλ άρχισε να εκδίδει τα δικά της ταξιδιωτικά έγγραφα, με την ελπίδα ότι τα έθνη θα άρουν την υποχρέωση θεώρησης αδείας εισόδου-παραμονής (βίζας), προς τα άτομα που ταξιδεύουν για υποθέσεις της Ιντερπόλ, βελτιώνοντας έτσι τους χρόνους απόκρισης.[19]

Σε κάθε μία από τις 190 χώρες μέλη, λειτουργεί Κεντρικό Εθνικό Γραφείο (National Central Bureau (NCB)) το οποίο διασφαλίζει την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών και το οποίο λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως. Στην Ελλάδα το εν λόγω Γραφείο αποτελεί το 4ο Τμήμα της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας.

Οικονομικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2013, τα λειτουργικά έσοδα της Ιντερπόλ ήταν € 78.000.000, εκ των οποίων το 68% το είχαν εισφέρει οι χώρες μέλη, κυρίως με τη μορφή των υποχρεωτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης (67%) και το 26% προήλθε από έργα που χρηματοδοτήθηκαν από εξωτερικά, ιδιωτικά ιδρύματα και εμπορικές επιχειρήσεις. Τα χρηματοοικονομικά έσοδα και οι επιστροφές έκαναν το άλλο 6% του συνόλου.[1] Από το 2004 έως το 2010, οι εξωτερικοί ελεγκτές της Ιντερπόλ, ήταν το Γαλλικό Ελεγκτικό Συνέδριο.[20][21] Τον Νοέμβριο του 2010 το Ελεγκτικό Συνέδριο αντικαταστάθηκε από το Γραφείο του ο Γενικού Ελεγκτή της Νορβηγίας, για τριετή θητεία και με δυνατότητα παράτασης για άλλα τρία χρόνια.[22][23]

Διαμάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά την πολιτική ουδέτερη στάση της, μερικοί έχουν επικρίνει τον οργανισμό για το ρόλο του σε συλλήψεις που οι επικριτές ισχυρίζονται ήταν πολιτικά κίνητρα.[24]

Το 2013, η Ιντερπόλ επικρίθηκε για τις πολλών εκατομμυρίων δολαρίων συμφωνίες της, με φορείς του ιδιωτικού τομέα, όπως την FIFA, την Philip Morris και την φαρμακευτική βιομηχανία. Η κριτική αυτή ήταν κυρίως λόγω έλλειψης διαφάνειας και την πιθανή σύγκρουση συμφερόντων.[25][26][27][28][29][30]

2014 Ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Ιουλίου του 2014, ο εθνικιστής ηγέτης της Ουκρανίας Dmytro Yarosh τοποθετήθηκε κατόπιν αιτήματος των Ρωσικών αρχών, στη διεθνή κατάσταση των καταζητούμενων της Ιντερπόλ,[31] η οποία τον έκανε ως το μοναδικό διεθνώς καταζητούμενο πρόσωπο, μετά την έναρξη της σύγκρουσης μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας το 2014. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Ιντερπόλ αρνήθηκε να συμπεριλάβει στην κατάσταση της των Καταζητούμενων τον πρώην Πρόεδρο της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς (Viktor Yanukovych), που ήταν ύποπτος στις μαζικές δολοφονίες των διαδηλωτών κατά τη διάρκεια του Euromaidan (Πλατεία Ευρώπης).[32][33] Τελικά στις 12 Ιανουαρίου 2015, τον συμπεριέλαβε στην κατάσταση των Καταζητούμενων.[34] Τον Δεκέμβριο του 2014, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (Security Service of Ukraine (SBU)) ξεκαθάρισε ένα σαμποτάζ και την ομάδα αναγνώρισης που ηγείτο από έναν πρώην πράκτορα του Ουκρανικού Γραφείου της Ιντερπόλ και που είχε επίσης, οικογενειακές σχέσεις με τις Ουκρανικές Υπηρεσίες αντικατασκοπείας.[35]

Έμβλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σημερινό έμβλημα της Ιντερπόλ υιοθετήθηκε το 1950 και περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:[2]

  • η υδρόγειος σφαίρα υποδεικνύει την παγκόσμια δραστηριότητα
  • οι κλάδοι ελαίας αντιπροσωπεύουν την ειρήνη
  • το σπαθί αντιπροσωπεύει τη δράση της αστυνομίας
  • οι κλίμακες υποδηλώνουν τη δικαιοσύνη

Μέλη και υπο-γραφεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα υπο-γραφεία παρουσιάζονται με πλάγια γράμματα.




Χώρες που δεν εκπροσωπούνται[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γραφεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα κεντρικά γραφεία της Ιντερπόλ στη Λυών.

Εκτός από την έδρα της Γενικής Γραμματείας στη Λυών, η Ιντερπόλ διατηρεί επτά περιφερειακά γραφεία:[1]

Η Διοίκηση και τα συντονιστικά κέντρα της Ιντερπόλ, προσφέρουν ένα σημείο επαφής για τις εθνικές αστυνομικές δυνάμεις που αναζητούν επειγόντως πληροφορίες ή αντιμετωπίζουν μια κρίση 24/7. Το πρωτότυπο βρίσκεται στη Λυών, με ένα δεύτερο στο Μπουένος Άιρες που προστέθηκε το Σεπτέμβριο του 2011. Ένα τρίτο προγραμματίζεται να ανοίξει στη Σιγκαπούρη το Σεπτέμβριο του 2014. [36]

Η Ιντερπόλ άνοιξε ένα Γραφείο Ειδικού Αντιπροσώπου στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη το 2004[37] καθώς και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις Βρυξέλλες το 2009.[38]

Ο Οργανισμός αυτή τη στιγμή κατασκευάζει στη Σιγκαπούρη, το Παγκόσμιο Συγκρότημα της Ιντερπόλ για την Καινοτομία (Interpol Global Complex for Innovation (ICGI)), για να ενεργεί ως μονάδα έρευνας και ανάπτυξης. Πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία το Σεπτέμβριο του 2014[39]

Γενικοί γραμματείς και Πρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ronald Noble στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την καταπολέμηση της πειρατείας και της πλαστογραφίας.

Η μόνιμη διοικητική έδρα της Ιντερπόλ είναι στη Λυών της Γαλλίας. Τη διοίκησή της, ασκεί η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού που συνεδριάζει σε ετήσια βάση και η οποία εκλέγει την εκτελεστική επιτροπή την οποία αποτελούν ο Πρόεδρος, 3 αντιπρόεδροι και 9 μέλη αντιπρόσωποι διαφορετικών εθνικοτήτων. Γενικοί γραμματείς από την έναρξη του Οργανισμού το 1923:

Flag of Austria.svg Oskar Dressler 1923–1946
Flag of France.svg Louis Ducloux 1946–1951
Flag of France.svg Marcel Sicot 1951–1963
Flag of France.svg Jean Népote 1963–1978
Flag of France.svg André Bossard 1978–1985
Flag of the United Kingdom.svg Raymond Kendall 1985–2000
Flag of the United States.svg Ronald Noble 2000–2014
Flag of Germany.svg Jürgen Stock]] 2014–

Πρόεδροι από την έναρξη του Οργανισμού το 1923:

Flag of Austria.svg Johann Schober 1923–1932
Flag of Austria.svg Franz Brandl 1932–1934
Flag of Austria.svg Eugen Seydel 1934–1935
Flag of Austria.svg Michael Skubl 1935–1938
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg Otto Steinhäusl 1938–1940
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg Reinhard Heydrich 1940–1942
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg Arthur Nebe 1942–1943
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg Ernst Kaltenbrunner 1943–1945
Flag of Belgium.svg Florent Louwage 1945–1956
Flag of Portugal.svg Agostinho Lourenço 1956–1960
Flag of the United Kingdom.svg Joe Jackson 1960–1963
Flag of Finland.svg Fjalar Jarva 1963–1964
Flag of Belgium.svg Firmin Franssen 1964–1968
Flag of Germany.svg Paul Dickopf 1968–1972
Flag of Canada.svg William Leonard Higgitt 1972–1976
Flag of Sweden.svg Carl Persson 1976–1980
Flag of the Philippines.svg Jolly Bugarin 1980–1984
Flag of the United States.svg John Simpson 1984–1988
Flag of France.svg Ivan Barbot 1988–1992
Flag of Canada.svg Norman Inkster 1992–1994
Flag of Sweden.svg Björn Eriksson 1994–1996
Flag of Japan.svg Toshinori Kanemoto 1996–2000
Flag of Spain.svg Jesús Espigares Mira 2000–2004
Flag of South Africa.svg Jackie Selebi 2004–2008
Flag of Chile.svg Arturo Herrera Verdugo 2008
Flag of Singapore.svg Khoo Boon Hui 2008–2012
Flag of France.svg Mireille Ballestrazzi 2012–

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Europol, ένας παρόμοιας εμβέλειας Ευρωπαϊκός Οργανισμός.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 «2013 Annual Report» (PDF). Interpol. http://www.interpol.int/content/download/25671/352500/version/4/file/INTERPOL%20Annual%20Report%202013_EN_LR.pdf. Ανακτήθηκε στις 9 November 2014. 
  2. 2,0 2,1 «Name and logo». Interpol. http://www.interpol.int/About-INTERPOL/Name-and-logo. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  3. «Germany's Jurgen Stock new Interpol chief». APP. Sky News Australia. 8 November 2014. http://www.skynews.com.au/news/politics/europe/2014/11/08/germany-s-jurgen-stock-new-interpol-chief.html. Ανακτήθηκε στις 9 November 2014. 
  4. «Neutrality (Article 3 of the Constitution)». Interpol. http://www.interpol.int/About-INTERPOL/Legal-materials/Neutrality-Article-3-of-the-Constitution. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  5. «War crimes». Interpol. http://www.interpol.int/Crime-areas/War-crimes/War-crimes. Ανακτήθηκε στις 9 November 2014. 
  6. doi:10.2307/3115142
  7. «Interpol: Frequently Asked Questions» (PDF). Fair Trials International. November 2011. http://www.fairtrials.net/documents/Interpol_-_FAQs.pdf. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  8. «Interpol Member States: The United States». Interpol. http://www.interpol.int/Member-countries/Americas/United-States. Ανακτήθηκε στις 5 January 2012. 
  9. «Interpol Member States: The United Kingdom». Interpol. http://www.interpol.int/Member-countries/Europe/United-Kingdom. Ανακτήθηκε στις 17 August 2012. 
  10. doi:10.1177/002071520204300102
  11. doi:10.1111/j.1468-2478.2005.00380.x
  12. «Ex-S Africa police chief convicted». Al Jazeera. 2 July 2010. http://english.aljazeera.net/news/africa/2010/07/201072111013944348.html. Ανακτήθηκε στις 30 November 2010. 
  13. Craig Timberg (13 January 2008). «S. African Chief of Police Put On Leave». The Washington Post (Rustenburg). http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/01/12/AR2008011202405.html. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  14. «Interpol President Jackie Selebi resigns from post». Lyon: Interpol. 13 January 2008. http://www.interpol.int/News-and-media/News-media-releases/2008/PR001. Ανακτήθηκε στις 30 January 2011. 
  15. «France’s Ballestrazzi becomes first female President of INTERPOL». Rome: Interpol. 8 November 2012. http://www.interpol.int/News-and-media/News-media-releases/2012/PR090. Ανακτήθηκε στις 8 November 2012. 
  16. «ICPO-Interpol Constitution and General Regulations». Interpol. http://www.interpol.int/Media/Files/Legal-material/Reference-Documents/Constitution-and-General-Regulations. Ανακτήθηκε στις 18 December 2010. 
  17. 17,0 17,1 17,2 Anheier, Helmut K.; Juergensmeyer, Mark, επιμ. (2012). Encyclopedia of Global Studies. Thousand Oaks, California: Sage Publications, σελ. 956–958. ISBN 9781412964296. http://www.sagepub.com/books/Book230735. Ανακτήθηκε στις 17 October 2014. 
  18. doi:10.1093/acref/9780195176322.001.0001
  19. «INTERPOL issues its first ever passports». Singapore: Interpol. 13 October 2009. http://www.interpol.int/News-and-media/News-media-releases/2009/PR093. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  20. «Appointment of Interpol External Auditor» (PDF). Cancún: Interpol. 8 October 2004. http://www.interpol.int/content/download/5431/45490/version/4/file/AGN73RES05.pdf. Ανακτήθηκε στις 18 December 2010. 
  21. «Questions and Answers». Royal Canadian Mounted Police. http://www.rcmp-grc.gc.ca/interpol/faq-eng.htm#contribution. Ανακτήθηκε στις 4 March 2010. 
  22. «Financial Statements for the year ended 31 December 2011» (PDF). Interpol. 25 May 2012. http://www.interpol.int/content/download/14662/102783/version/2/file/FinancialStatement2011.pdf. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  23. «Audit assignments and secondments». Riksrevisjonen - Office of the Auditor General of Norway. http://www.riksrevisjonen.no/en/InternationalActivities/AudAssignOutplace/Pages/InternationalAuditAssignmentsAndOutplacement.aspx. Ανακτήθηκε στις 1 July 2013. 
  24. Ricardo Sandoval Palos (20 July 2011). «Interpol reacts to ICIJ story». International Consortium of Investigative Journalists. Center for Public Integrity. http://www.icij.org/project/interpols-red-flag/interpol-reacts-icij-story. Ανακτήθηκε στις 11 April 2013. 
  25. Martinière, Mathieu; Schmidt, Robert (30 October 2013). «The smoke and mirrors of the tobacco industry's funding of Interpol». Mediapart (Paris). http://www.mediapart.fr/journal/international/301013/smoke-and-mirrors-tobacco-industrys-funding-interpol. Ανακτήθηκε στις 28 April 2014. 
  26. Industry-INTERPOL deal signals challenges to illicit trade protocol. Fctc.org. Retrieved on 2014-04-28.
  27. Interpol: Wer hilft hier wem? | ZEIT ONLINE. Zeit.de. Retrieved on 2014-04-28.
  28. Tabakindustrie: Interpol, die Lobby und das Geld | ZEIT ONLINE. Zeit.de. Retrieved on 2014-04-28.
  29. [1] The transnational tobacco companies’ strategy to promote Codentify, their inadequate tracking and tracing standard. By Luk Joossens and Anna B Gilmore
  30. (Γαλλικά) Interpol : le lobby du tabac se paie une vitrine / L'immoral financement d'Interpol / Dossiers / Actualité / France monde / Journal / Lyon Capitale - le journal de l'actualité de Lyon et du Grand Lyon. Lyoncapitale.fr. Retrieved on 2014-04-28.
  31. "Interpol issues wanted notice for nationalist leader Yarosh at Russia’s behest", KyivPost, 25 July 2014
  32. Interpol refuses to place Yanukovych and Co on wanted list. Ukrinform. 8 December 2014
  33. MVS investigates political motives of Interpol on matters of Yanukovych and Co. Ukrinform. 17 November 2014
  34. «YANUKOVYCH, VIKTOR: Wanted by the judicial authorities of Ukraine for prosecution / to serve a sentence». http://www.interpol.int/notice/search/wanted/2014-13031. 
  35. Group of militants was led by former Interpol agent - SBU. Ukrayinska Pravda. 19 December 2014
  36. «Command & Coordination Centre». Interpol. http://www.interpol.int/INTERPOL-expertise/Command-Coordination-Centre. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  37. «Order on Interpol Work Inside U.S. Irks Conservatives». The New York Times (New York). 30 December 2009. http://www.nytimes.com/2009/12/31/world/31interpol.html. 
  38. «Official opening of INTERPOL's office of its Special Representative to the European Union marks milestone in co-operation». Brussels: Interpol. 25 September 2009. http://www.interpol.int/News-and-media/News-media-releases/2009/PR086. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 
  39. «S'pore, Interpol reaffirm excellent partnership». Channel NewsAsia. Singapore: MediaCorp. 22 May 2013. http://www.channelnewsasia.com/news/singapore/s-pore-interpol-reaffirm-excellent-partn/684180.html. Ανακτήθηκε στις 9 July 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Interpol της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).