Κατάλογος γλωσσών και διαλέκτων της Ελλάδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιστορία της
Ελληνικής γλώσσας

(βλ. επίσης Ελληνικό αλφάβητο)
Πρωτοελληνική (περ. 3000 π.Χ.)
Μυκηναϊκή (περ. 1600–1200 π.Χ.)
Αρχαία ελληνική
(περ. 800–300 π.Χ.)
Διάλεκτοι:
Αιολική, Αρκαδοκυπριακή, Αττική-Ιωνική,
Δωρική, Παμφυλιακή; Ομηρική.
πιθανή διάλεκτος: Μακεδονική.

Ελληνιστική Κοινή
(από περ. 300 π.Χ. ώς 300 μ.Χ. ή 600 μ.Χ.)
Μεσαιωνική ελληνική
(περ. 700-1700)
Νέα ελληνική γλώσσα
(από το 1700)
Δημοτική, Καθαρεύουσα
Διάλεκτοι:
Καππαδοκική, Κυπριακή,
Κατωιταλική , Κρητική
Ποντιακή, Τσακωνική, Ρωμανιώτικη


Αυτός είναι ο κατάλογος των γλωσσών που μιλούνται στην Ελλάδα.

Αυτόχθονες γλώσσες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεοελληνικές διάλεκτοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεγαλύτερες νεοελληνικές διάλεκτοι που ομιλούνται εντός τής επικράτειας του Ελληνικού, του Κυπριακού και του Ιταλικού κράτους είναι:

Άλλες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επείσακτες γλώσσες που ομιλούνται στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικές γλώσσες που εισάχθηκαν στην Ελληνική επικράτεια και χρησιμοποιούνται ακόμα:

Γλώσσες μεταναστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν επίσης μετανάστες που μιλούν άλλες γλώσσες, αλλά σε μικρότερους αριθμούς.

1: Δεν υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία κοινώς αποδεκτή ονομασία για τη σλαβικής προέλευσης γλώσσα που χρησιμοποιείται σε διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2001 η εταιρία δημοσκοπήσεων VPRC [1] πραγματοποίησε δημοσκόπηση σχετικά με τις γλώσσες και τα ιδιώματα που ομιλούνται στην Ελλάδα.

Η έρευνα έγινε σε δείγμα 1095 ατόμων, αριθμός μικρός ίσως για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Για παράδειγμα, ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία της έρευνας εγείρονται από τον μεγάλο αριθμό ομιλητών Ιταλικών πανελλαδικά (1.4%), από την ανυπαρξία ομιλητών Ποντιακών στην Αττική, από το μεγάλο ποσοστό ομιλητών Τουρκικών στη Βόρεια Αττική (10%), από την ανυπαρξία ομιλητών Τσιγγάνικων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, κ.ά.

Τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν:

Κρητικά...............: 6,3%

Ποντιακά..............: 5,0%

Ηπειρώτικο ιδίωμα............: 4,3%

Αρβανίτικα............: 3,3%

Τουρκικά..............: 2,2%

Βλάχικα...............: 2,0%

Ιταλικά...............: 1,4%

Θρακιώτικο ιδίωμα............: 1,1%

Ρώσικα................: 0,7%

Σλαβομακεδονικά.......: 0,6%

Τσιγγάνικα............: 0,6%

Κυπριακά..............: 0,4%

Βουλγάρικα............: 0,1%

Σαρακατσάνικo ιδίωμα.........: 0,1%

Κάποια άλλη...........: 1,2%

Καμία από αυτές.......: 69,4%

Δεν γνωρίζω/δεν απαντώ: 1,1%

Όλοι σχεδόν οι ερωτηθέντες (98%) απάντησαν ότι θεωρούν ως μητρική τους γλώσσα την επίσημη ελληνική γλώσσα.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Trudgill P., 2000, "Greece and European Turkey: From Religious to Linguistic Identity". Στο: Stephen Barbour and Cathie Carmichael (eds.), Language and Nationalism in Europe, Oxford : Oxford University Press, σελ. 240-263.
  • Κωνσταντίνος Τσιτελίκης, 2001, "Μειονοτικές γλώσσες στην Ελλάδα", Στο: Α.-Φ. Χριστίδης, Εγκυκλοπαιδικός οδηγός για τη γλώσσα. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]