Ιουλιανό ημερολόγιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Ιουλιανό ημερολόγιο εισήχθη από τον Ιούλιο Καίσαρα το 46 π.Χ. και αποτελούσε μεταρρύθμιση του ρωμαϊκού ημερολογίου. Άρχισε να ισχύει το 45 π.Χ. και δέχθηκε αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να πάρει την τελική του μορφή το 8 μ.Χ. Το επεξεργάστηκαν Έλληνες αλεξανδρινοί αστρονόμοι με επικεφαλής τον Φλάβιο και τον Σωσιγένη. Το Ιουλιανό ημερολόγιο διαφέρει από το Γρηγοριανό μόνο στον προσδιορισμό των δίσεκτων ετών. Στο Ιουλιανό ημερολόγιο κάθε θετικό έτος διαιρούμενο με το 4 είναι δίσεκτο. Τα αρνητικά χρόνια είναι δίσεκτα εάν διαιρούμενα με το 4 αφήνουν υπόλοιπο 3. Οι ημέρες στο ημερολόγιο αυτό θεωρούνται ότι αρχίζουν τα μεσάνυχτα.

Στο Ιουλιανό ημερολόγιο το μέσο έτος έχει διάρκεια 365,25 ημερών. Συγκρινόμενο με την πραγματική διάρκεια του ηλιακού τροπικού έτους των 365,24219878 ημερών, προκύπτει συσσωρευτικά ένα σφάλμα μιας ημέρας κάθε 128 χρόνια (το Ιουλιανό καθυστερεί σε σχέση με το ηλιακό).

Πίνακας μηνών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μήνας Διάρκεια πριν το 45 π.Χ. Διάρκεια μετά το 45 π.Χ.
Ianuarius 29 31
Februarius 28(δίσεκτα έτη 23 ή 24) 28(δίσεκτα έτη 29)
Martius 31 31
Aprilis 29 30
Maius 31 31
Iunius 29 30
Quintilis (Iulius) 31 31
Sextilis (Augustus) 29 31
September 29 30
October 31 31
November 29 30
December 29 31
Mercedonius/Intercalaris 0 (δίσεκτα έτη: 27)(παρεμβάλλεται μεταξύ της συντομευμένης διάρκειας Φεβρουαρίου και Μαρτίου) (καταργήθηκε)

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]