Νέα ελληνική γλώσσα
| Ομιλείται σε: | Ελλάδα, Κύπρο, Απόδημος Ελληνισμός |
|---|---|
| Ομιλητές | 12 εκατομμύρια[1][2][3][4] |
| Κατάταξη: | 62 |
| Ταξινόμηση: | Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες |
| Ελληνικές γλώσσες | |
| Αττική διάλεκτος | |
| Κατάσταση | |
| Επίσημη γλώσσα |
αναγνωρίζεται ως γλωσσική μειονότητα σε μέρη της: |
| Ρυθμιστής | δεν υπάρχει επίσημος ρυθμιστής |
| Κώδικες γλώσσας | |
| ISO 639-2 | gre |
| ISO 639-3 | ell |
| SIL | ELL |
Η Νέα Ελληνική ή Νεοελληνική γλώσσα (ιστορικά γνωστή και ως Ρωμαίικα), αναφέρεται στις διάφορες γλωσσικές ποικιλίες των Ελληνικών που ομιλούνται στην σύγχρονη εποχή. Η έναρξη της γλωσσικής περιόδου της Νέας Ελληνικής τοποθετείται, συμβολικά κυρίως, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, παρόλο που πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Νέας Ελληνική είχαν κάνει την εμφάνιση τους αιώνες πριν - από τον 3ο αιώνα Π.Κ.Χ. έως τον 10ο αιώνα[5] Κατά την περίοδο της Νέας Ελληνικής, η γλώσσα βρισκόταν σε μία κατάσταση διγλωσσίας, καθώς τοπικές διάλεκτοι συνυπήρχαν με τις επίσημες αρχαϊκές μορφές της γλώσσας. H Νεοελληνική άρχισε να παίρνει τη σημερινή της μορφή στα τέλη του 17ου αιώνα. Σήμερα, η Κοινή Νέα Ελληνική ομιλείται από περίπου 12-15 εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο, και ως γλώσσα μειονότητας σε πολλές άλλες χώρες[εκκρεμεί παραπομπή].
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ταξινόμηση
Τα Ελληνικά αποτελούν ανεξάρτητο κλάδο των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Όλες η υπάρχουσες μορφές της Νεοελληνικής, εκτός από την Τσακωνική διάλεκτο, είναι απόγονοι της Ελληνιστικής Κοινής της ύστερης αρχαιότητας. Έτσι, μπορεί αναμφίβολα να θεωρηθεί απόγονος της Αττικής διαλέκτου, η οποία ομιλούνταν στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας κατά την κλασσική εποχή. Η Τσακωνική διάλεκτος, μία απομονωμένη διάλεκτος που ομιλείται πλέον από μία μικρή ομάδα στην περιοχή της Πελοποννήσου, προήλθε από τη Δωρική διάλεκτο.
[Επεξεργασία] Γεωγραφική Κατανομή
Η Νεοελληνική γλώσσα ομιλείται από περίπου 12 εκατομμύρια άτομα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Υπάρχουν επίσης πολλές παραδοσιακές ελληνόγλωσσες κοινότητες στις γειτονικές χώρες Αλβανία, Βουλγαρία και Τουρκία, στις χώρες της Μαύρης Θάλασσας (Ουκρανία, Ρωσσία, Γεωργία, Αρμενία), καθώς και σε χώρες της Μεσογείου (Ιταλία, Αίγυπτος). Η γλώσσα ομιλείται επίσης από κοινότητες του απόδημου Ελληνισμού σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης, της Βορείου Αμερικής, και στην Αυστραλία, τη Βραζιλία, την Αργεντινή και πολλές άλλες. Χώρες με αξιοσημείωτο αριθμό ατόμων που μιλούν τα Νέα Ελληνικά ως ξενόγλωσση γλώσσα αποτελούν η Σερβία, η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία.
[Επεξεργασία] Επίσημα Χαρακτηριστικά
Τα Νέα Ελληνικά είναι η επίσημη γλώσσα της Ελλάδας και ομιλείται από το 99.5% του πληθυσμού της. Είναι επίσης, μαζί με τα Τουρκικά, η επίσημη γλώσσα της Κύπρου, καθώς και μία από τις 23 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα Ελληνικά αναγνωρίζονται επισήμως ως γλώσσα μειονότητας σε μέρη της Ιταλίας, της Τουρκίας, της Αρμενίας, της Ουκρανίας και της Αλβανίας.
[Επεξεργασία] Διάλεκτοι
| Ιστορία της Ελληνικής γλώσσας (βλ. επίσης Ελληνικό αλφάβητο) |
| Πρωτοελληνική (περ. 3000 π.Χ.)
|
| Μυκηναϊκή (περ. 1600–1200 π.Χ.) |
| Αρχαία ελληνική (περ. 800–300 π.Χ.) Διάλεκτοι: Αιολική, Αρκαδοκυπριακή, Αττική-Ιωνική, Δωρική, Παμφυλιακή; Ομηρική. πιθανή διάλεκτος: Μακεδονική. |
| Ελληνιστική Κοινή (από περ. 300 π.Χ. ώς 300 μ.Χ. ή 600 μ.Χ.) |
| Μεσαιωνική ελληνική (περ. 700-1700) |
| Νέα ελληνική γλώσσα (από το 1700) Δημοτική, Καθαρεύουσα Διάλεκτοι: Καππαδοκική, Κυπριακή, Κατωιταλική , Κρητική Ποντιακή, Τσακωνική, Ρωμανιώτικη |
Οι κύριες διάλεκτοι των Νέων Ελληνικών είναι:
- όλες οι γλωσσικές ποικιλίες της Δημοτικής
- η Καθαρεύουσα
- η Ποντιακή διάλεκτος
- η Καππαδοκική διάλεκτος
- η Κατωιταλική διάλεκτος
- η Ρωμανιώτικη διάλεκτος
- η Τσακωνική διάλεκτος
[Επεξεργασία] Πηγές
- ↑ http://www.bbc.co.uk/languages/european_languages/languages/greek.shtml BBC Languages Portal
- ↑ "Languages Spoken by More Than 10 Million People - Table - MSN Encarta". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο on 2009-10-31. http://www.webcitation.org/query?id=1257013011437361.
- ↑ http://www.ipl.org.ar/youth/hello/greek.html
- ↑ http://globalrecordings.net/langcode/ell
- ↑ 1. Encyclopedia of Modern Greek Literature By Bruce Merry 2. Academic American Encyclopedia By Grolier Incorporated 3.The New International Encyclopædia edited by Daniel Coit Gilman, Harry Thurston Peck, Frank Moore Colby 4. Academic American Encyclopedia By Grolier Incorporated 5. After Antiquity By Margaret Alexiou
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Cvjetković Kurelec, Vesna, «Ἡ ρύθμιση τῆς νεοελληνικῆς καὶ οἱ Γραμματικὲς τοῦ Διαφωτισμοῦ», στό: Πρακτικὰ τοῦ Α' Εὐρωπαϊκοῦ Συνεδρίου Νεοελληνικῶν Σπουδῶν. [Τόμοι Α' καὶ Β'], Ὁ Ἑλληνικὸς Κόσμος ἀνάμεσα στὴν Ἀνατολὴ καὶ τὴ Δύση 1453-1981, Τόμος Α', Βερολίνο, 1999, σσ. 537-546