Σέρρες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°05′N 23°33′E / 41.09, 23.55

Σέρρες

Έμβλημα
Serres overview.jpg

Χάρτης
Θέση στην Ελλάδα
Σέρρες (Ελλάδα)
Σέρρες
Σέρρες
Πληροφορίες
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Μακεδονία
Περιφέρεια Κεντρική Μακεδονία
Νομός Σερρών
Επίσημος πληθυσμός 76.240 (2011)
Έκταση 252.973 km²
Υψόμετρο 50 m
Ταχυδρομικός κώδικας 621xx
Τηλεφωνικός κωδικός 23210x
Το κτήριο της Περιφεριακής Ενότητας Σερρών.
Άγαλμα του Εμμανουήλ Παππά στις Σέρρες

Οι Σέρρες είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού και γεωγραφικά βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα. Ανήκει στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Σερρών ανέρχεται σε 76.240 κατοίκους. Απέχει 587 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 80 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη.

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Όνομα

Οι Σέρρες αναφέρονται πάντα στον πληθυντικό. Όταν αναφέρονται στο τρίτο πρόσωπο, αρκετοί από τους ντόπιους χρησιμοποιούν τον τύπο: "τας Σέρρας" (της Καθαρευούσης), αντίθετα με τη χρήση στη Δημοτική(τις Σέρρες). Παράδειγμα χρήσης: "Είμαι από τας Σέρρας". Υπάρχουν μερικοί που υποστηρίζουν ότι το όνομα της πόλης δεν είναι "ΟΙ ΣΕΡΡΕΣ" αλλά "ΤΑ ΣΕΡΡΑΣ" (χωρίς το "Σ" του άρθρου στην αιτιατική). Τούτο φαίνεται να πηγάζει από το ότι στην τοπική ντοπιολαλιά το "Σ" "τρώγεται" κι όταν ρωτήσεις κάποιον :"από πού είσαι;" θα σου απαντήσει: ΑΠ'ΤΑ ΣΕΡΡΑΣ. Υποστηρικτής αυτής της άποψης είναι ο εκδότης του τοπικού περιοδικού "ΓΙΑΤΙ" και συγγραφέας της "Εικονογραφημένης ιστορίας των Σερρών" Βασίλης Τζανακάρης. Επίσης, το ίδιο υποστηρίζει ο Γεώργιος Καφταντζής, συγγραφέας του βιβλίου "Η ιστορία των Σερρών".

Στα Τουρκικά η πόλη ονομάζεται Σέρεζ (Serez) ή Σιρόζ (Siroz) ενώ στις Σλαβικές γλώσσες (Βουλγάρικα - Σέρβικα - Σλαβομακεδονικά) ως Σιάρ (Сяр) ή Σερ (Сер).

[Επεξεργασία] Ιστορία

Σώμα Σερραίων Μακεδονομάχων υπό τoν Δούκα Γαϊτατζή

Η πόλη των Σερρών εμφανίζεται πρώτη φορά στην ιστορία στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα. Την αναφέρει ο Ηρόδοτος με το όνομα "Σίρις" και τον προσδιορισμό "Παιονική", ενώ τους κατοίκους τους ονομάζει Σιροπαίονες. Το αρχαιότερο επιγραφικό μνημείο που διασώζει τη γραφή "Σιρραίων πόλις" είναι ρωμαϊκής εποχής και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών. Η πόλη δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή κατά τους αρχαίους χρόνους και τη ρωμαϊκή κυριαρχία, αλλά στους βυζαντινούς χρόνους αναφέρεται ως "μέγα και θαυμαστόν άστυ", μεγάλη, ισχυρή και πλούσια, ενώ αποτέλεσε πρωτεύουσα του θέματος του Στρυμώνα. Το 1204 μ.Χ. πέρασε στα χέρια των Φράγκων, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1230, οπότε την κατέλαβαν οι Βούλγαροι. Το 1245 ανακατέλαβε την πόλη το Βυζάντιο υπό την εξουσία των Παλαιολόγων. Ενώ από το 1383 έως το 1913 η πόλη ήταν κάτω από την εξουσία των Οθωμανών. Το 1530 η πόλη είχε 343 χριστιανικά και 387 μουσουλμανικά νοικοκυριά[εκκρεμεί παραπομπή]. Αρκετοί Σερραίοι πολέμησαν στην επανάσταση του 1821, ένας από αυτούς ήταν ο Ζαχαρίας Αθανασίου[εκκρεμεί παραπομπή].

Στις 28 Ιουνίου 1913 η πόλη πυρπολήθηκε άγρια από τους Βουλγάρους, καθώς αυτοί οπισθοχωρούσαν προβλέποντας την ήττα τους από τον Ελληνικό Στρατό που προήλαυνε και στις 29 Ιουνίου του 1913 απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό.

Στο Β' παγκόσμιο πόλεμο η πόλη κατακτήθηκε από τους Γερμανούς, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να "σπάσουν" τα οχυρά του Ρούπελ στην πορεία τους μέσω της Βουλγαρίας από την κοιλάδα του Στρυμόνα, αλλά παρακάμπτοντας τα οχυρά μπήκαν στη Θεσσαλονίκη κι εκ των υστέρων η διοίκηση των οχυρών αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει και να παραδώσει την πόλη στους κατακτητές. Οι Γερμανοί θαυμάζοντας τον ηρωισμό των φυλάκων των οχυρών, στην τελετή παράδοσης τους απέδωσαν τιμές ηρώων και τους επέτρεψαν να πάνε στις Σέρρες με κανονική φάλαγγα και με τον οπλισμό τους για να τον παραδώσουν εκεί στη στρατιωτική διοίκηση κατοχής. Οι Γερμανοί δεν έμειναν στην πόλη ως στρατός κατοχής, αλλά την παρέδωσαν στους Βουλγάρους συμμάχους τους. Οι τελευταίοι, έχοντας και τα προηγούμενα των παλαιοτέρων κατοχών της πόλης, ήταν πολύ σκληροί, προσπάθησαν άλλη μια φορά να εξαλείψουν τα εθνικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού, επιβάλλοντας μέχρι και εκβουλγαρισμό των ελληνικών ονομάτων στους πολίτες και σε όσους δέχτηκαν αυτή την αλλαγή έδωσαν ειδικά προνόμια, κυρίως διπλή μερίδα τροφίμων. Σε όσους Έλληνες το φάσμα της πείνας και η ανάγκη οικογενειακής επιβίωσης ανάγκασε να Βουλγαρογραφούν (ατόφιος όρος της εποχής, που δείχνει ότι οι περισσότεροι απλώς "εγγράφησαν" ως δήθεν "Βούλγαροι"), οι υπόλοιποι Σερραίοι τους έδωσαν τον σαρκαστικό προσδιορισμό "Λαδοβούλγαροι" (αφού λάμβαναν διπλό κουπόνι τροφίμων έχοντας Βουλγαρογραφτεί). Το πόσο σκληρότερη ήταν η βουλγαρική κατοχή φαίνεται και από το γεγονός ότι πολλοί Σερραίοι δραπέτευαν (με κίνδυνο της ζωής τους) στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης που την κατείχαν οι Γερμανοί με πολύ πιο ήπια συμπεριφορά προς τον Ελληνικό πληθυσμό, αλλά κυρίως θα ζούσαν στην γερμανοκρατούμενη μεν, αλλά τουλάχιστον Ελλάδα. Από το Στρυμώνα μέχρι σχεδόν τις όχθες του Έβρου ήταν πλέον "Βουλγαρία" και παρέμεινε έτσι μέχρι τον Οκτώβριο του 1944. Μετά την ήττα του άξονα και την επερχόμενη απελευθέρωση, οι Βούλγαροι εγκαταλείποντας την πόλη, την πυρπόλησαν σε ένα τμήμα της για δεύτερη φορά. Στις πυρκαγιές οφείλεται το ότι η σημερινή πόλη είναι νεόκτιστη με ελάχιστα παλαιά κτίρια να σώζονται. Αλλά και κτίρια που διασώθηκαν από τους εμπρησμούς κατεδαφίστηκαν αργότερα, στη δεκαετία του '60 κι έπειτα και στη θέση τους χτίστηκαν πάνω στο παλιό σχέδιο Δοξιάδη μέσω του συστήματος της αντιπαροχής.

Μερικά ιστορικά κτίρια που είχαν απομείνει, επειδή δεν υπήρξαν ποτέ σχέδιο και βούληση διατήρησης του χρώματος της πόλης, επιτράπηκε να κατεδαφιστούν, είτε από τους ιδιοκτήτες τους, αφού η πολιτεία δεν είχε φροντίσει να τα διασώσει χαρακτηρίζοντάς τα ως διατηρητέα, είτε από τις δημοτικές αρχές της πόλης, παρά την κατακραυγή μεγάλης μερίδας των κατοίκων.

Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, παρόλο που της κυβέρνησης ηγείτο Σερραίος πρωθυπουργός, ο Νομός και η πόλη δεν αναπτύχθηκαν όπως χρειαζόταν. Οι χαμηλές τιμές των αγροτικών προϊόντων οδήγησαν τον κάμπο σε μαρασμό και τους κατοίκους σε μετανάστευση, εσωτερική και εξωτερική, με πολλούς μετανάστες στη Δ. Γερμανία.

Ο πραγματικός πληθυσμός της πόλης σήμερα ανέρχεται σε 100.000 κατοίκους περίπου συμπεριλαμβανόμενων των φοιτητών της πόλης. Το Τ.Ε.Ι Σερρών έχει αριθμό φοιτητών που ξεπερνά τους 10.000 με τάσεις αύξησης. Είναι η δεύτερη πόλη σε πληθυσμό της Μακεδονίας μετά τη Θεσσαλονίκη, ενώ ο Νομός έχει πληθυσμό περίπου 200.000. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές (2007) το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν 250.903.

[Επεξεργασία] Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία

[Επεξεργασία] Αμφίπολης

Η αρχαία πόλη της Αμφιπόλης ήταν κτισμένη σε λόφο στην αριστερή όχθη του Στρυμόνα, σε απόσταση 4,5 χιλιομέτρων από τη θάλασσα.

Στο πιο ψηλό σημείο της βρισκόταν η «Ακρόπολη», η οποία προφυλασσόταν με τείχος. Λόγω της θέσης της, των φόρων που εισέπρατε και της παραγωγής ναυπηγησίμων ξύλων, ανέπτυξε σπουδαίο πολιτισμό, που αποδεικνύεται από τα καταπληκτικά ευρήματα των τάφων της εποχής της ακμής της, τα διάφορα λεπτότατης τέχνης κοσμήματα γυναικών, τα μικρά αριστοτεχνικά αγαλματίδια και αγγεία σπάνιας και εξαιρετικής τέχνης.

Ο Δημοσθένης στους λόγους του τόνιζε τη σημασία της πόλης γιατί η πόλη ήταν κατάλληλη για τα λιμάνια της για την ναυπηγήσιμη ξυλεία της, τα μεταλλεία χρυσού και αργυρού του Παγγαίου και την εύφορη πεδιάδα της. Η Αμφίπολη οφείλει τη μεγάλη ακμή της στους δεσμούς της με την Αθήνα, αφού για πολλούς αιώνες υπήρξε κέντρο ακτινοβολίας του αθηναϊκού πνεύματος. Το ενδιαφέρον των Αθηναίων για την Αμφίπολη εκδηλώθηκε από το 605 π.Χ. Το 422 π.Χ ο Κλέων ο Δημαγωγός έπεισε τους Αθηναίους και με 300 ιππείς, 1200 πεζούς και 30 πλοία αποβιβάστηκε στη Χαλκιδική με κατεύθυνση την Ηιόνα που ήταν το επίνειό της.

[Επεξεργασία] Aκρόπολη (Κουλάς)

Η Ακρόπολη (Κουλάς) είναι ο σπουδαιότερος σήμερα στην περιοχή πύργος που υψώνεται στο δυτικό άκρο του πευκόφυτου λόφου και είναι γνωστός ως "Πύργος του Ορέστη". Ο ισχυρότατος αυτός πύργος κτίστηκε σε αρχαίο φρούριο που υπεράσπιζε την πόλη τον Ζ΄ και ΣΤ΄ π.χ αιώνα. Η ίδρυση της Ακρόπολης ανάγεται στον 9ο μ.χ αιώνα , όπου πηγές αναφέρουν οτι ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς κατασκεύασε οχυρωματικά έργα στην πόλη των Σερρών. Κατα τη Βυζαντινή Περίοδο αναφέρεται σε πολλά χρυσόβουλα των βυζαντινών αυτοκρατόρων ως «Κάστρο».

[Επεξεργασία] Λέων της Αμφίπολης

Εκεί συναντούμε και το αξιοθαύμαστο μνημείο του Λέοντα της Αμφιπόλεως.

[Επεξεργασία] Σπήλαιο της Aλιστράτης

Στον αρχαιολογικό χώρο της Aμφίπολης βρίσκεται και το Σπήλαιο της Aλιστράτης σε μικρή απόσταση.

[Επεξεργασία] O Πύργος του Oρέστη

Στον λόφο του Kουλά που χρόνια τώρα στέκει επιβλητικά στην κορυφή της πόλης μαρτυρά την πολύχρονη παρουσία της στο πέρασμα των χρόνων ο Πύργος του Oρέστη.

[Επεξεργασία] Βυζαντινά μνημεία

Ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα. Ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα.
Ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα.

Στο παρελθόν υπήρχαν στις Σέρρες πολλοί βυζαντινοί ο οποίοι κάηκαν το 1913. Στην θέση τους υπάρχουν σήμερα προσκυνητάρια όπως η Παναγία των Βλαχερνών, η Αγία Βαρβάρα, ο Άγιος Βλάσιος, η Αγία Επίσκεψη, ο Άγιος Αθανάσιος, οι Δώδεκα Απόστολοι, η Αγία Ελεούσα, ο Άγιοι Αθανάσιος και Κύριλλος, οι Τρεις Παίδες και το Ταξιαρχούδι. Κάποιοι άλλοι ναοί ξανακτίστηκαν-αναστηλώθηκαν πρόχειρα χωρίς να διατηρηθεί η αρχικτεκτονική αρχιτεκτονική όπως η Παναγία Λιόκαλη, η Αγία Παρασκευή, ο Άγιος Συμεών, η Αγία Κυριακή, η Αγία Φωτεινή, οι Μεγάλοι Ταξιάρχες και ο Άγιος Παντελεήμονας. [1]

Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων (παλιά μητρόπολη Σερρών). Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων (παλιά μητρόπολη Σερρών).
Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων (παλιά μητρόπολη Σερρών).

[Επεξεργασία] Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων

Ο Ναός των Αγιών Θεοδώρων, γνωστός και ως Παλαιά Μητρόπολη θεωρείται το σημαντικότερο βυζαντινό μνημείο της πόλης. Ο Ναός λειτούργησε ως μητροπολιτικός ναός από τα βυζαντινά μέχρι τα νεότερα χρόνια. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, ο ναός χρονολογείται από το 5ο-6ο αιώνα. Κατά την διάρκεια των αιώνων ο ναός αυτός έχει υποστεί αρκετές καταστροφές, μετατροπές, προσθήκες και ανακαινίσεις. Ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιές το 1849 και το 1913. Συγκεκριμένα στις 28 Ιουνίου 1913 καταστράφηκε ολοκληρωτικά από φωτιά καθώς υποχώρησαν οι Βούλγαροι πυρπολώντας την πόλη. Η σημερινή μορφή είναι η αναστήλωση που έγινε το 1928-1935. Το 1992 έγιναν νέες επισκευές από την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης με την συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού και σήμερα χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας. [1] [2]

H εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Ακρόπολης.

[Επεξεργασία] Ο ναός Αγίου Νικολάου της Ακρόπολης

Ο Ιερός ναός Αγίου Νικολάου είναι ένας διώροφος ναός ο οποίος χρονολογείται από το 12ο αιώνα. Είναι κοιμητηριακός Ναός με κρύπτη η οποία βρίσκεται στην ανατολική πλευρά. Στο ναό εκκλησιάζονταν οι στρατιώτες της φρουράς του κάστρου ενώ στη κρύπτη ήταν το κοιμητήριο αυτών. Η σημερινή μορφή του ναού είναι η αναστήλωση του 1937 η οποία έγινε πάνω στα ερείπια του ήδη κατεστραμμένου ναού από το 17ο αιώνα. Η αναστήλωση αυτή έγινε από μια ομάδα χριστιανών χωρίς τη γνώμη της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Ο σημερινός ναός έχει διαφορετικό αρχιτεκτονικό σχέδιο από τον παλαιότερο ναό και λόγων των αλλαγών η αναστήλωση δεν θεωρείται απόλυτα επιτυχημένη. Σε ανασκαφές του 1926 βρεθήκανε λείψανα τοιχογραφιών όπως η παράσταση της Θείας Μετάληψης αλλά και λείψανα κοσμημάτων με τεχνοτροπία η οποία σχετίζεται με την εποχή των Παλαιολόγων. [1] [3]

[Επεξεργασία] Ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Κρυονερίτου

Άγιος Γεώργιος Κρυονερίτης

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται ανατολικά των Σερρών και αποτελείται από δύο ναούς. Αναφορά στο ναό υπάρχει στα χρυσόβουλα του αυτοκράτορα Ανδρόνικου το 1298 μ.Χ. Το 1384 μ.Χ. δωρήθηκε στην Μονή του Τίμιου Προδρόμου όπου υπάγεται μέχρι και σήμερα. [1] Στη θέση του ναού υπήρχε πηγή κρύου νερού στην οποία οφείλεται το όνομα "Κρυονερίτης". Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας το 1572 υπέστη ζημιές και κατέπεσε ο τρούλος. Ο τρούλος αντικαταστήθηκε με ημισφαιρική οροφή πιθανόν το 1864. [4]

[Επεξεργασία] Βυζαντινά μνημεία έξω από τις Σέρρες

  • Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών: Βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων περίπου βορειοανατολικά της πόλης των Σερρών. Ιδρύθηκε το 1270-1278 από το μοναχό Ιωαννίκιο και σήμερα θεωρείται από τα ιστορικότερα μοναστήρια της Μακεδονίας. [5]
  • Ο Ναός του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στον Ελαιώνα Σερρών και χρονολογείται στον 12ο αιώνα. [6]

[Επεξεργασία] Ιστορικοί χώροι και παραδοσιακά κτίρια

  • Παλιός Ορφέας - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών

Ο Παλιός Ορφέας ή αλλιώς ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών είναι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα ιστορικής μνήμης αποτελεί το κτίριο του παλιού Ορφέα που χτίστηκε από τον ομώνυμο Όμιλο το 1905 και φιλοξένησε στην αίθουσά του την νεότερη ιστορική (καθοριστική θεωρείται η συμβολή του στον Μακεδονικό Αγώνα) και πολιτιστική ζωή της πολής των Σερρών.

Από τον Οκτώβριο του 1984 στεγάζεται το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών μετά τη διάλυση του Κρατικού Θεάτρου Ανατολικής Μακεδονίας που με έδρα τις Σέρρες λειτουργούσε από το 1979.

Σήμερα αποτελεί κύτταρο της πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.

  • Οχυρά Ρούπελ

Τα Οχυρά του Ρούπελ αποτελούσαν σημείο πρόκλησης και για τους Γερμανούς το 1941, στην προσπάθειά τους να εισβάλλουν στην Ελλάδα. Η αντίσταση των Ελλήνων ήταν θαυμαστή, αφού οι Γερμανικές επιθέσεις αποκρούονταν από την 6η εως το πρωί της 10ης Απριλίου που σταμάτησαν οι εχθροπραξίες. Το Οχυρό παραδόθηκε μετά την εισβολή των γερμανών στην Ελλάδα.

[Επεξεργασία] Οθωμανικά μνημεία

Στην πόλη σώζονται σε κατάσταση φθοράς τέσσερα σημαντικά οθωμανικά μνημεία τα οποία χρονολογούνται από το 15ο αιώνα. Τα μνημεία αυτά θεωρούνται από τα αρχαιότερα της ευρώπης και είναι σημαντικά στην ιστορία της ισλαμικής αρχιτεκτονικής. [7]

Στο κέντρο της πόλης υπήρχε το Τέμενος Έσκι (παλαιό) το οποίο ήταν το αρχαιότερο οθωμανικό μνημείο της πόλης. Χτίστηκε το 1385 και βρισκόταν δίπλα στο Μπεζεστένι. Στις αρχές του 20ου αιώνα βρισκόταν σε κακή κατάσταση και τελικά κατεδαφίστηκε το 1937 για να ανεγερθούν στην θέση του μια σειρά εμπορικών καταστημάτων. Σήμερα στην θέση του μνημείου αυτού υπάρχει μια πολυώροφη οικοδομή με γραφεία. [8] [9] [10] Σύμφωνα με τον Βασίλη Βαφειάδη, ζωγράφο από τις Σέρρες [11] τα Οθωμανικά μνημεία των Σερρών κινδύνευσαν να εξαφανιστούν (όπως έγινε με την κατεδάφιση του Έσκι Τέμενους) λόγω αδιαφορίας των τοπικών παραγόντων, σε προκαταλήψεις, στενόμυαλες αντιλήψεις αλλά και πολιτικές εθνικής εθνοκάθαρσης [12].

[Επεξεργασία] Τέμενος Μεχμέτ Μπέη

Το Τέμενος Μεχμέτ Μπέη.

Το Τέμενος Μεχμέτ Μπέη ή Αχμέτ Πασά, γνωστό στους κατοίκους των Σερρών ως Αγιά Σοφία, χτίστηκε το 1492-1493 και είναι το μεγαλύτερο και αρχαιότερο από τα σωζόμενα τεμένη των Σερρών. Βρίσκεται δίπλα στο ρέμα των Αγίων Ανάργυρων νοτιοανατολικά στις Σέρρες. Ανοικοδομήθηκε από τον Μεχμέτ Μπέη ο οποίος ήταν σύζυγος της πριγκίπισσας Σελτζούκ Χατούν (κόρη του Βαγιαζίτ Β΄). Τα υλικά με τα οποία κτίστηκε το μνημείο είναι ο κίτρινος πωρόλιθος ενώ οι θόλοι του είναι κτισμένοι με πλίνθους και ήταν σκεπασμένοι από μόλυβδο. Οι τοίχοι στο εσωτερικό ήταν επιχρυσωμένοι και σύμφωνα με περιηγητές ένας κήπος περιέβαλε όλο το μνημείο. Δεν είναι γνωστό πότε σταμάτησε να λειτουργεί το μνημείο ως ισλαμικό τέμενος. Στα τέλη του 19ου αιώνα οι πλημμύρες του γειτονικού χειμάρρου προκάλεσαν ζημιές στο μνημείο. [13] Ήταν διάσημο Τέμενος κατά την διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου. Σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή το Τέμενος αυτό είναι το καλύτερο της Ρούμελης και της Περσίας. [1]

[Επεξεργασία] Τέμενος Ζινζιρλί

Το Τέμενος Ζινζιρλί. Το Τέμενος Ζινζιρλί.
Το Τέμενος Ζινζιρλί.

Το Τέμενος Ζινζιρλί είναι κτίσμα της σχολής Σινάν από το τέλος του 16ου αιώνα. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης. [14] Το Τέμενος πρόσφατα συντηρήθηκε και χρησιμοποιείται ως αποθήκη αρχαιότητων [15].

[Επεξεργασία] Μπεζεστένι

Το Μπεζεστένι Σερρών.

To μνημείο Μπεζεστένι (η λέξη Μπεζεστένι προέρχεται από τα Τούρκικα και τα Περσικά και μεταφράζεται ως αγορά υφασμάτων) αποτελούσε κλειστή στεγασμένη αγορά του δεύτερου μισού του 15ου αιώνα. Βρίσκεται στο κέντρο των Σερρών και από το 1970 σεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών. [16]

Το μνημείο αυτό το 1968 γλίτωσε την κατεδάφιση όταν αποφασίστηκε να στεγάσει το Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών [12].

[Επεξεργασία] Τέμενος Μουστάφα Μπέη

Το Τέμενος Μουστάφα Μπέη χτίστηκε το 1519 και βρίσκεται στην περιοχή Καμενίκια (η περιοχή κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ονομαζόταν με το παρόμοιο όνομα Kamenica). Στην ίδια περιοχή με το μνημείο υπάρχουν και τα Οθωμανικά Λουτρά. Το τέμενος αυτό κινδυνεύει από την φθορά του χρόνου. [15] [9]

[Επεξεργασία] Αδελφοποιημένες πόλεις


[Επεξεργασία] Δείτε επίσης

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Παπακυριάκος Κυριάκος. "Βυζαντινές Αρχαιότητες". Ιστοσελίδα Βιβλιοθήκης Σερρών. http://serras.gr/byzantinesarxeotites.html. Ανακτήθηκε την 2011-11-02. 
  2. Δαδάκη Σταυρούλα. "Ναός Παλαιάς Μητρόπολης Σερρών". Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1764. Ανακτήθηκε την 2011-10-31. 
  3. "Εκκλησία Αγίου Νικολάου". Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Σερρών. 2009-01-08. http://www.serres.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=238&Itemid=115. Ανακτήθηκε την 2011-11-02. 
  4. "Εκκλησία Αγ. Γεωργίου Κρυονερίτη". Ιστοσελίδα δήμου Σερρών. http://www.serres.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=236&Itemid=115. Ανακτήθηκε την 2011-12-07. 
  5. "Μονή Τιμίου Προδρόμου". Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1586. Ανακτήθηκε την 2011-11-02. 
  6. "Ναός Αγίου Νικολάου Ελαιώνα". Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1676. Ανακτήθηκε την 2011-11-02. 
  7. Αποστολάκης Σάκης (2009-03-27). "Οι Σέρρες δεν φοβούνται τα τζαμιά τους". Εφημερίδα Ελευθεροτυπία. http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=27.03.2009,id=13125492. Ανακτήθηκε την 2011-10-31. 
  8. "Χρονολόγιο των Σερρών". Ιστοσελίδα Δήμου Σερρών. http://www.serres.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=63&Itemid=104. Ανακτήθηκε την 2011-11-01. 
  9. 9,0 9,1 "Οθωμανικά Μνημεία Σερρών". Ιστοσελίδα Βιβλιοθήκης Σερρών. http://www.serrelib.gr/serres6.htm. Ανακτήθηκε την 2011-11-01. 
  10. "Μελέτη "Υπαίθριοι δημόσιοι χώροι στο κεντρικό αστικό ιστό της πόλης των Σερρών".". Δημοτική Πρωτοβουλία Σερρών. σσ. 8-9. http://www.protovoulia.gr/mia_poli_dio_diadromes.pdf. Ανακτήθηκε την 2011-11-01. 
  11. "Βασίλης Βαφειάδης". Ιστοσελίδα Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών. http://www.serrelib.gr/vafiadis.htm. Ανακτήθηκε την 2011-11-01. 
  12. 12,0 12,1 Βασίλης Βαφειάδης. "ΤΖΙΤΖΙΡΛΗ ΤΖΑΜΙ: Το Μνημείο και οι πιθανές χρήσεις του.". Ιστοσελίδα του πολιτικού Μάρκου Μπόλαρη από τις Σέρρες. http://www.bolaris.gr/index.php?page=description&article_id=2905. Ανακτήθηκε την 2011-11-01. 
  13. Δαδάκη Σταυρούλα. "Τέμενος Μεχμέτ Μπέη, Σέρρες". Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=5881. Ανακτήθηκε την 2011-10-31. 
  14. Δαδάκη Σταυρούλα. "Ζινζιρλί τζαμί". Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=5902. Ανακτήθηκε την 2011-10-31. 
  15. 15,0 15,1 Αποστολάκης Σάκης (2009-03-27). "Οι Σέρρες δεν φοβούνται τα τζαμιά τους". Εφημερίδα Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=29803. Ανακτήθηκε την 2011-11-01. 
  16. "Μουσεία Νομού Σερρών". Ιστοσελίδα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Σερρών. http://www.naserron.gr/moysia.html. Ανακτήθηκε την 2011-10-31. 

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων
Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες