Διάλεκτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η σύγχρονη γερμανική γλώσσα προέρχεται από μία τοπική διάλεκτο της Σαξονίας που υιοθετήθηκε από τον Λούθηρο για να μεταφράσει τη «Βίβλο»

H διάλεκτος είναι μια ποικιλία της γλώσσας. Συνήθως ο όρος χρησιμοποιείται για γεωγραφικές ποικιλίες, τις γεωγραφικές διαλέκτους, όμως υπάρχουν και γλωσσικές ποικιλίες, τα κοινωνιόλεκτα, ανάλογα με την κοινωνική ομάδα που ανήκουν οι ομιλητές του, όπως είναι η περίπτωση της αργκό, της κοινωνιολέκτου των νέων.

Γλώσσες και διάλεκτοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γλώσσες, λοιπόν, και όχι διάλεκτοι αποκαλούνται οι γλωσσικές ποικιλίες που για πολιτικούς λόγους έχουν το στάτους μια επίσημης ή εθνικής γλώσσας (ή επιδιώκουν να αποκτήσουν αυτό το στάτους). Από τη σκοπιά τη γραμματικής δομής και, τουλάχιστον πριν αρχίσουν να αναδεικνύονται σε εθνική ή επίσημη γλώσσα, από τη σκοπιά του λεξιλογίου δεν υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στις γλώσσες και τις διαλέκτους. Για τη διαφορά των δύο χαρακτηριστική είναι η φράση του γλωσσολόγου Μαξ Βάινραϊχ (Max Weinreich): Γλώσσα είναι μια διάλεκτος με στρατό και ναυτικό. Παρόλ' αυτά οι διάλεκτοι θεωρούνται λιγότερο ποιοτικές, λιγότερο ακριβείς κλπ. και ασκείται πίεση, ιδίως στο σχολείο, για την εγκατάλειψή τους.

Μια χαρακτηριστική περίπτωση μια διαλέκτου που έγινε γλώσσα είναι αυτή της καταλανικής. Ενώ παλιότερα θεωρούνταν διάλεκτος της ισπανικής γλώσσας, σήμερα θεωρείται όλο και περισσότερο ανεξάρτητη γλώσσα που η χρήση της δεν είναι κοινωνικά στιγματισμένη στην Καταλωνία και έχει αποκτήσει ευρεία γραπτή χρήση.

Διαλεκτολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διάλεκτοι μελετώνται από τον γλωσσολογικό κλάδο της κοινωνιογλωσσολογίας -και ειδικότερα από τη διαλεκτολογία. Αποτελούν όμως αντικείμενο και της ιστορικής γλωσσολογίας.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • J. K. Chambers & Peter Trudgill, Dialectology, Cambridge University Press, Cambridge 2002.
  • Peter Auer, Frans Hinskens & Paul Kerswill (Eds.), Dialect Change: Convergence and Divergence in European Languages, Cambridge University Press, Cambridge 2005

Εξωτερικοί δεσμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]