Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ευρωεκλογές 2024

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ευρωεκλογές 2024

2019 ←
6-9 Ιουνίου 2024
→ 2029

Οι 720 έδρες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Συμμετοχή (51.05%[1] Αύξηση0.39 π.μ.)
  Πρώτο κόμμα Δεύτερο κόμμα Τρίτο κόμμα
 
Επικεφαλής Ούρσουλα φον ντερ ΛάιενΝικολά ΣμιτΚανένας[α]
Κόμμα Ε.Λ.Κ. Ε.Σ.Κ. Patriots.eu
Συμμαχία Ε.Λ.Κ. Σ&Δ Π.γ.Ε
Προηγούμενες
εκλογές
187 έδρες, 21.0%148 έδρες, 18.5%Νέα Ομάδα
Έδρες
188 / 720
136 / 720
84 / 720
Αλλαγή στις
έδρες
Αύξηση 1Μείωση 12Νέα Ομάδα
Ποσοστό 21.2%19.2%11.7%
Μεταβολή Αύξηση 0.2%Αύξηση 0.7%Νέα Ομάδα

  Τέταρτο κόμμα Πέμπτο κόμμα Έκτο κόμμα
 
Επικεφαλής Κανένας[β] Μαρί-Άγκνες Στρακ-Ζίμερμαν[γ] Τέρι Ράιντκε
Μπας Έικουτ
Κόμμα AECR ALDE Ε.Π.Κ.
Συμμαχία Ε.Σ.Μ. Α.Ε. Πράσινοι/Ε.Ε.Σ.
Προηγούμενες
εκλογές
62 έδρες, 8.2% 97 έδρες, 13.0% 67 έδρες, 11.7%
Έδρες
78 / 720
77 / 720
53 / 720
Αλλαγή στις
έδρες
Αύξηση 16 Μείωση 20 Μείωση 14
Ποσοστό 12.2% 10.5% 7.3%
Μεταβολή Αύξηση 4.0% Μείωση 2.5% Μείωση 2.9%

  Έβδομο κόμμα Όγδοο κόμμα
 
Επικεφαλής Γουόλτερ Μπάιερ Ρενέ Αούστ
Στάνισλαβ Τίσκα
Κόμμα Κ.Ε.Α. Ε.Κ.Ε.
Συμμαχία Ε.Ε.Α.-Β.Π.Α. Ε.Κ.Ε.
Προηγούμενες
εκλογές
40 έδρες, 6.5% Νέα Ομάδα
Έδρες
46 / 720
25 / 720
Αλλαγή στις
έδρες
Αύξηση 6 Νέα Ομάδα
Ποσοστό 6.7% -
Μεταβολή Αύξηση 0.2% Νέα Ομάδα

Η μεγαλύτερη ομάδα και η κατανομή των εδρών σε κάθε χώρα.

Απερχόμενος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
Ε.Λ.Κ.

Εκλεγμένος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
Ε.Λ.Κ.

Οι Εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2024 ή Ευρωεκλογές 2024 πραγματοποιήθηκαν στις 6-9 Ιουνίου 2024 και αποτέλεσαν την δέκατη κοινοβουλευτική εκλογική διαδικασία από την καθιέρωση των άμεσων εκλογών το 1979, αλλά και την πρώτη διαδικασία, μετά το Brexit.

Πρώτη σε έδρες ήρθε η Ομάδα του ΕΛΚ, ενώ είχαν απώλειες οι ομάδες των Σ&Δ, της Ανανεώστε και των Πράσινων, με ομάδες δεξιότερα του ΕΛΚ, όπως οι Πατριώτες και οι ΕΣΜ, να αυξάνουν τις έδρες τους, μαζί με την σύσταση μίας νέας, ακροδεξιάς ομάδας, την ΕΚΕ.

Στις 18 Ιουλίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επανεξέλεξε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ως Πρόεδρο της Κομισιόν με μυστική ψηφοφορία.[2]

Διαδικασία Εκλογών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια μέσω γενικού δικαιώματος ψήφου. Οι εκλογές του 2024 θα σηματοδοτήσουν την αρχή της ανανέωσης για τους αρχηγούς των κύριων Ευρωπαϊκών οργάνων όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο.

Κάθε Ευρωπαίος/Ευρωπαία πολίτης ηλικίας 17 ετών και άνω μπορεί να ψηφίσει εφόσον κατοικεί στην Ελλάδα και έχει εγγραφεί στον ειδικό εκλογικό κατάλογο. Δεν είναι πλέον δυνατή η ψηφοφορία σε εκλογικά τμήματα στο εξωτερικό, δεδομένου ότι υπάρχει η δυνατότητα της επιστολικής ψήφου.

Σύνθεση Κοινοβουλίου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε να αυξήσει τον αριθμό των εδρών για την επερχόμενη κοινοβουλευτική περίοδο από 705 σε 720. Αυτή η απόφαση εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Η βάση για αυτήν την απόφαση ήταν μια έκθεση από το Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2023, που ξεκίνησε τη διαδικασία καθορισμού του νέου αριθμού των εδρών. Αυτή η προσαρμογή θεωρήθηκε απαραίτητη για να αντικατοπτρίσει τις δημογραφικές αλλαγές που έχουν συμβεί στην ΕΕ μετά τις εκλογές του 2019. Οι επιπλέον έδρες διανεμήθηκαν μεταξύ διάφορων χωρών, με το Βέλγιο να λαμβάνει μία επιπλέον έδρα, μεταξύ άλλων.

Ανά Ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα την ημέρα των εκλογών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κόμμα Έδρες +/-
Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα 171 –6
Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα 129 –7
Κόμμα Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών 58 +6
Κόμμα Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη 58 –13
Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας 57 –19
Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα 42 –12
Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς 29 +1
Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα 9 –1
Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία 7 0
Volt Europa 5 +4
Ευρωπαϊκό Χριστιανικό Πολιτικό Κίνημα 4 0
Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Δράση 2 0
Animal Politics EU 2 –1
Ευρωπαϊκό Πειρατικό Κόμμα 1 –3
Άλλοι 146 +36
Σύνολο 720 +15[δ]
Αποτελέσματα Ευρωεκλογών 2024 - Europe Elects

Σύνθεση ευρωομάδων μετεκλογικά στην έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Συμμαχία Έδρες +/-
Ομάδα Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος 188 +1
Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών 136 –12
Πατριώτες για την Ευρώπη 84 +8
Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές 78 +16
Ανανεώστε την Ευρώπη 77 –20
Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία 53 –14
Η Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 46 +6
Ευρώπη των Κυρίαρχων Εθνών 25 Νέο
Μη-εγγεγραμμένοι 33 -24
Σύνολο 720 +15[ε]
Επίσημη ιστοσελίδα εκλογών (από την 11 Ιουλίου, 8:54 GMT+2)[3]


Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου.[4]

Κράτος Πολιτικές ομάδες Ευρωβουλευτές
ΕΛΚ Σ&Δ Πατριώτες ΕΣΜ Ανανεώστε Πράσινοι/ΕΕΣ Η Αριστερά Κυρίαρχοι Μη-εγγεγραμμένοι

Αυστρία
5 (ÖVP) -2 5 (SPÖ) ±0 6 (FPÖ) +3 2 (NEOS) +1 2 (Grüne) −1 20

Βέλγιο
2 (CD&V)
1 (CSP)
±0
±0
2 (Vooruit)
2 (PS)
+1
±0
3 (VB) ±0 3 (N-VA) ±0 3 (MR)
1 (Open VLD)
1 (LE)
+1
−1
±0
1 (Groen)
1 (ECOLO)
±0
-1
2 (PTB/PvdA) +1 22

Βουλγαρία
5 (GERB–SDS)
1 (PP-DB: DSB)
-1
±0
2 (BSP) -3 1 (ITN) +1 3 (DPS)
2 (PP-DB: PP)
±0
+2
3 (Αναβίωση) +3 17

Γαλλία
6 (LR) −2 13 (PS-PP) +7 30 (RN) +7 4 (R!)[ζ] +4 13 (Ensemble) -10 5 (LE) -8 9 (LFI) +3 1 (R!)[ζ] +1 81

Γερμανία
23 (CDU)
6 (CSU)
1 (ÖDP)
1 (FAMILIE)
±0
±0
±0
±0
14 (SPD) −2 5 (FDP)
3 (FW)
±0
+1
12 (B90/Grüne)
3 (Volt)
-9
+2
3 (Linke)
1 (Tierschutz)
−2
±0
14 (AfD)[η] +3 6 (BSW)
2 (PARTEI)
1 (AfD)[η]
1 (PdF)
+6
+0
±1
+1
96

Δανία
1 (C)
1 (I)
±0
+1
3 (A) ±0 1 (O) ±0 1 (Æ) +1 2 (V)
1 (B)
1 (M)
-2
-1
+1
3 (F) +1 1 (Ø) ±0 15

Ελλάδα
7 (ΝΔ) -1 3 (ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ) +1 1 (ΦΛ) +1 2 (ΕΛ) +1 4 (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) -2 2 (ΚΚΕ)
1 (ΝΙΚΗ)
1 (ΠΕ)
±0
+1
+1
21

Εσθονία
2 (Isamaa) +1 2 (SDE) ±0 1 (EKRE)[θ] ±0 1 (RE)
1 (KE)
-1
±0
7

Ιρλανδία
4 (FG) -1 1 (Lab) +1 4 (FF)
1 (II)
1 (ΜακΝαμάρα)
+2
+1
+1
2 (SF)
1 (Φλάναγκαν)
+1
±0
14

Ισπανία
22 (PP) +9 20 (PSOE) -1 6 (Vox) +2 1 (CEUS) ±0 1 (AR: ERC)
1 (AR: BNG)
1 (Sumar: Comuns)
1 (Sumar: Més)
-1
+1
±0
+1
2 (Podemos)
1 (AR: EH Bildu)
1 (Sumar: SMR)
−1
±0
+1
3 (SALF)
1 (Junts)
+3
–2
61

Ιταλία
8 (FI)
1 (SVP)
+1
±0
21 (PD) +2 8 (Lega) -21 24 (FdI) +18 4 (AVS: EV) +4 8 (M5S)
2 (AVS: SI)
–6
+2
76

Κροατία
6 (HDZ) +2 4 (SDP) ±0 1 (DP) +1 1 (Možemo!) +1 12

Κύπρος
2 (ΔΗΣΥ) ±0 1 (ΔΗΚΟ) ±0 1 (ΕΛΑΜ) +1 1 (ΑΚΕΛ) -1 1 (Φειδίας) +1 6

Λετονία
2 (JV) ±0 1 (Saskaņa) -1 1 (LPV) +1 2 (NA)
1 (AS)
±0
+1
1 (LA) ±0 1 (P) +1 9

Λιθουανία
3 (TS–LKD) ±0
+1
2 (LSDP) ±0 1 (LVŽS)
1 (LLRA-KŠS)
-1
±0
1 (LP)
1 (LS)
+1
±0
1 (DSVL) +1 1 (LCP) +1 11

Λουξεμβούργο
2 (CSV) ±0 1 (LSAP) ±0 1 (ADR) +1 1 (DP) -1 1 (Gréng) ±0 6

Μάλτα
3 (PN) +1 3 (PL) -1 6

Ολλανδία
3 (CDA)
2 (BBB)
1 (NSC)
−1
+2
+1
4 (GL–PvdA: PvdA) -2 6 (PVV) +5 1 (SGP) 0 4 (VVD)
3 (D66)
−1
+1
4 (GL–PvdA: GL)
2 (Volt)
+1
+2
1 (PvdD) ±0 31

Ουγγαρία
7 (TISZA) +7 2 (DK-MSZP-P) −3 11 (Fidesz–KDNP) −2 1 (MHM) +1 21

Πολωνία
21 (KO: PO-IPL)
2 (TD: PSL)
+7
-1
3 (L: NL) -5 20 (PiS-SP) -7 1 (TD: PL2050) +1 3 (KWiN: NN) +3 3 (KWiN: RN-KKP) +3 53

Πορτογαλία
7 (AD) ±0 8 (PS) -1 2 (CH) +2 2 (IL) +2 1 (BE)
1 (CDU)
−1
-1
21

Ρουμανία
8 (CNR: PNL)
2 (UDMR)
−2
±0
11 (CNR: PSD) +2 6 (AUR) +6 3 (ADU) -7 1 (Στεφανούτα) +1 2 (SOS) +2 33

Σλοβακία
1 (KDH) −1 6 (PS) +4 1 (Republika)[ι] +1 5 (Smer)
1 (Republika)[ι]
1 (Hlas)
+2
+1
+1
15

Σλοβενία
4 (SDS)
1 (NSi)
+2
±0
1 (SD) -1 2 (Svoboda) ±0 1 (Vesna) +1 9

Σουηδία
4 (M)
1 (KD)
±0
-1
5 (S) ±0 3 (SD) ±0 2 (C)
1 (L)
±0
±0
3 (MP) ±0 2 (V) +1 21

Τσεχία
2 (SPOLU: TOP 09)
1 (SPOLU: KDU–ČSL)
2 (STAN)
±0
-1
+1
7 (ANO)
2 (Přísaha–AUTO)
+1
+2
3 (SPOLU: ODS) -1 1 (Piráti) -2 1 (SPD) -1 2 (Stačilo!) +1 21

Φινλανδία
4 (Kok.) +1 2 (SDP) ±0 1 (PS) -1 2 (Kesk)
1 (SFP)
±0
±0
2 (VIHR) -1 3 (Vas.) +2 15
Συνολικά Ευρωβουλευτές
ΕΛΚ Σ&Δ Πατριώτες ΕΣΜ Ανανεώστε Πράσινοι/ΕΕΣ Η Αριστερά Κυρίαρχοι Μη-εγγεγραμμένοι
188 (26.1%) +1 136 (18.9%) −12 84 (11.7%) +8 78 (10.8%) +16 77 (10.7%) –20 53 (7.4%) −14 46 (6.4%) +6 25 (3.5%) +25 33 (4.6%) +5 720 (+15)






  1. ↑ Δεν είχε επιλεχθεί υποψήφιος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όμως ο Άντερς Βίστισεν είχε επιλεχθεί για να συμμετάσχει στις τηλεμαχίες από το τότε Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας.
  2. ↑ Οι ΕΣΜ δεν πρότειναν υποψήφιο Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
  3. ↑ Η Στρακ-Ζίμερμαν είναι η υποψήφιος που εκπροσωπεί το ALDE. Επιπλέον, ο Σάντρο Γκόζι είναι ο υποψήφιος που εκπροσωπεί το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, και η Βάλερι Χάγιερ είναι η υποψήφια που εκπροσωπεί το L'Europe Ensemble
  4. ↑ Σε σύγκριση με τις 705 έδρες του προηγούμενου κοινοβουλίου.
  5. ↑ Σε σύγκριση με τις 705 έδρες του προηγούμενου κοινοβουλίου.
  6. 1 2 Η Μαριόν Μαρεσάλ, ο Γκιγιόμ Πελτιέ, ο Νίκολας Μπέι και η Λόρενς Τροτσού εξελέγησαν στην λίστα της Ανακατάληψης, αλλά αποχώρησαν από το κόμμα πριν την έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου. Στην συνέχεια έγιναν δεκτοί στην Ομάδα των ΕΣΜ. Η Σάρα Κνάφο παρέμεινε μέλος του κόμματος και στην συνέχεια έγινε μέλος της Ομάδας των Κυρίαρχων.[5]
  7. 1 2 Μετά από τις εκλογές, ο Maximilian Krah, που εξελέγει με το AfD, αποκλείστηκε από την ομάδα του κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κατά συνέπεια, δεν έγινε μέλος των Κυρίαρχων στις 10 Ιουλίου και παρέμεινε Μη-Εγγεγραμμένος.[6]
  8. ↑ Ο Τζακ Μάντισον, που εξελέγει με το EKRE, αποχώρησε από το κόμμα μετά τις εκλογές. Στην συνέχεια έγινε μέλος της Ομάδας ΕΣΜ ως ανεξάρτητος.[7][8]
  9. 1 2 Μετά τις εκλογές, ο Μίλαν Ούρικ εντάχθηκε στους Κυρίαρχους, ενώ ο Μίλαν Μάζουρεκ έγινε Μη-Εγγεγραμμένος.[9]
  1. ↑ «Turnout by year; 2024 European election results; European Parliament». election-results.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2024.
  2. ↑ «Parliament re-elects Ursula von der Leyen as Commission President». European Parliament. 18 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2024.
  3. ↑ «European Union | European Parliament». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2024.
  4. ↑ «Αποτελέσματα Ευρωεκλογών 2024». europarl.europa.eu (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2024.
  5. ↑ «ECR Group continues to grow: 83 seats after round two of admissions - Conservatives take third place // ECR Group». ECR Group. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2024.
  6. ↑ tagesschau.de. «Krah nicht Teil der neuen AfD-Delegation im Europaparlament». tagesschau.de (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2024.
  7. ↑ ERR (11 Ιουνίου 2024). «Madison: minu teekond EKRE-s on lõppemas». ERR (στα Εσθονικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2024.
  8. ↑ «ECR Group is constituted, grows to 84 MEPs // ECR Group». ECR Group. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2024.
  9. ↑ Neubert, Kjeld (10 Ιουλίου 2024). «German AfD launches third far-right group "Europe of Sovereign Nations"». euractiv.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2024.