Ευρωεκλογές 2019

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι Εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2019 πραγματοποιήθηκαν στις 23-26 Μαΐου 2019 και αποτέλεσαν την ένατη κοινοβουλευτική εκλογική διαδικασία από την καθιέρωση των άμεσων εκλογών το 1979. Η ημέρα των εκλογών για την Ελλάδα ήταν η Κυριακή 26 Μαϊου.[1]

Όσο για το 2018, συνολικά 751 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκπροσωπούν περισσότερα από 512 εκατομμύρια ανθρώπους από τα 28 κράτη-μέλη, εκ των οποίων οι 21 ευρωβουλευτές προέρχονται από την Ελλάδα. Τον Φεβρουάριο του 2018 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε ώστε να μειωθεί ο αριθμός των ευρωβουλευτών του από 751 σε 705, εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρούσε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 29 Μαρτίου 2019. Ωστόσο, λόγω παράτασης της λειτουργίας του Άρθρου 50 και ορισμού της ημερομηνίας του Brexit ως αποτέλεσμα της μη έγκαιρης επίτευξης συμφωνίας ως προς τους όρους αποχώρησης της χώρας, το Ηνωμένο Βασίλειο προσήλθε στις κάλπες για την ανάδειξη των εκπροσώπων του στην Ευρωβουλή, μαζί με όλα τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της ΕΕ.[2] Σε περίπτωση μετέπειτα αποχώρησης, οι 27 επιπλέον των 73 εδρών του θα μοιραστούν σε μερικά από τα υπόλοιπα κράτη, βάσει αναλογίας πληθυσμού.[3]

Νέος κανονισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 7 Ιουνίου 2018 το Συμβούλιο της Ευρώπης αποφάσισε σε επίπεδο διπλωματών να βελτιώσει τον κανονισμό των ευρωπαϊκών εκλογών και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τους παλιούς νόμους που είχαν θεσπιστεί με την Εκλογική Πράξη του 1976. Ο σκοπός αυτών των μεταρρυθμίσεων είναι να αυξήσει την συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές, να βελτιώσει την κατανόηση του ευρωπαϊκού χαρακτήρα τους και να αποτρέψει την μη νόμιμη ψηφοφορία ενώ την ίδια στιγμή να σέβεται τις συνταγματικές και τις εκλογικές παραδόσεις των κρατών-μελών της ΕΕ. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές απαγορεύουν την διπλή ψήφο αλλά και την ψήφο σε τρίτες χώρες ενώ ταυτόχρονα βελτιώνουν την προβολή των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων. Προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή ψηφοφορία, συστήνονται γραφεία που ελέγχουν τα δεδομένα των ψηφοφόρων, διαδικασία που ξεκινά τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν τις εκλογές.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε την συγκατάθεσή του στις 4 Ιουλίου 2018 και η Εκλογική Πράξη υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης στις 13 Ιουλίου 2018. Ωστόσο τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν δύνανται να επικυρώσουν την Πράξη αυτή πριν τις ευρωεκλογές του 2019 και επομένως αυτές οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τους τελευταίους κανονισμούς.

Πολιτικά κόμματα και υποψήφιοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διαδικασία Spitzenkandidat περιλαμβάνει την υποψηφιότητα από τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα των υποψηφίων για την θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με το κόμμα που κερδίζει τις περισσότερες έδρες στο Κοινοβούλιο να έχει την ευκαιρία να επιχειρήσει να δημιουργήσει μια πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο ώστε να κατοχυρώσει τον υποψήφιό του. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2014 και ορισμένοι στο Συμβούλιο της Ευρώπης εξέφρασαν την αντίθεσή τους σε αυτήν. Το μέλλον της εν λόγω διαδικασίας είναι αβέβαιο, ωστόσο το Κοινοβούλιο έχει επιχειρήσει να κωδικοποιήσει την διαδικασία και τα πολιτικά κόμματα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιλέξουν τους υποψηφίους τους ξανά.

Τον Μάιο του 2018 μια δημοσκόπηση του Eurobarometer ανέφερε ότι το 49% των 27,601 ψηφοφόρων από τις 28 χώρες της ΕΕ πιστεύει όι η διαδικασία Spitzenkandidat θα τους βοηθήσει να ψηφίσουν στις επόμενες ευρωπαϊκές εκλογές ενώ το 70% πιστεύει επίσης ότι αυτή η διαδικασία απαιτεί ένα πραγματικό debate πάνω στα ευρωπαϊκά ζητήματα.

Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σημερινός πρόεδρος Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ έχει δηλώσει ότι δεν θα είναι υποψήφιος για δεύτερη θητεία ως πρόεδρος της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δυο είναι οι υποψήφιοι για την θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής :

  • Αλεξάντερ Στουμπ[4], αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και πρώην πρωθυπουργός, υπουργός εξωτερικών και υπουργός οικονομικών της Φινλανδίας.
  • Μάνφρεντ Βέμπερ, σημερινός πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Λαϊκού Κόμματις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέλος της Χριστιανο-Κοινωνικής Ένωσης Βαυαρίας.

Στο συνέδριο του κόμματος το 2018 στο Ελσίνκι, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα εξέλεξε τον Βέμπερ ως τον υποψήφιό τους για την θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο προηγούμενος υποψήφιος, Μάρτιν Σουλτς, παραιτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2017 προκειμένου να ηγηθεί του Γερμανικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Κόμματος, ωστόσο παραιτήθηκε από αυτήν την τελευταία θέση το 2018. Δυο είναι οι υποψήφιοι από αυτό το κόμμα :

  • Μάρος Σέφκοβιτς (αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο του 2018 την υποψηφιότητά του για την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
  • Φρανς Τίμερμανς (πρώτος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώην Ολλανδός υπουργός εξωτερικών) ανακοίνωσε τον Οκτώβριο του 2018 την υποψηφιότητά του.[5]

Ο Σέφκοβιτς ανακοίνωσε την αποχώρησή του τον Νοέμβριο του 2018 και υποστήριξε τον Τίμερμανς ως τον μοναδικό υποψήφιο για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το πολιτικό κόμμα θα συγκαλέσει ένα έκτακτο συνέδριο στην Λισαβόνα ώστε να επικυρώσει την εκλογή του υποψηφίου του και να ψηφίσει το μανιφέστο.

Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Jan Zahradil, ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος της Τσεχίας, είναι ο Spitzenkandidat από το κόμμα των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών.

Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά - Βόρεια Πράσινη Αριστερά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2014, το κόμμα αποφάσισε να συμμετάσχει με δυο υποψηφίους στις ευρωεκλογές 2019. Παρόλο που το 2014 οι υποψήφιοι επιλέγονταν μέσω μιας ανοιχτής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, τον Νοέμβριο του 2018 η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος επέλεξε τους δυο υποψηφίους ευρωοβουλευτές του στο Βερολίνο. Τέσσερα άτομα, από τα οποία τα δυο είναι ήδη ευρωβουλευτές, έχουν υποβάλλει την υποψηφιότητά τους :

  • Petra De Sutter (γερουσιαστής και μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Συμβουλίου της Ευρώπης, υποψήφιος με το κόμμα Groen στις εκλογές του 2019)
  • Ska Keller (ευρωβουλευτής και υποψήφιος με το κόμμα Alliance 90/The Greens στις εκλογές του 2019).
  • Bas Eickhout (ευρωβουλευτής και υποψήφιος με το κόμμα GroenLinks στις εκλογές του 2019)
  • Atanas Schmidt (επιλογή του κόμματος Zelena Partija από την Βουλγαρία)

Στο συνέδριο που έγινε στο Βερολίνο το 2018, το κόμμα εξέλεξε τον Ska Keller και τον Bas Eickhout ως τους Spitzenkandidat για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Oriol Junqueras, Καταλανός ιστορικός, ακαδημαϊκός και πρώην αντιπρόεδρος της Καταλονίας, ο οποίος τώρα είναι στην φυλακή εξαιτίας της ανάμιξής του στο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας το 2017, είναι ο Spitzenkandidat του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αντί για έναν και μοναδικό υποψήφιο, η Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών παρουσίασε μια ομάδα ως υποψηφίους της για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

  • Γκι Φερχόφστατ (πρόεδρος του ALDE, ευρωβουλευτής και πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου).
  • Νίκολα Μπέερ (γενικός γραμματέας και ηγέτης του Φιλελεύθερου και Δημοκρατικού Κόμματος στην Γερμανία).
  • Λούις Γκαρικάνο (οικονομικός διευθυντής των Ciudadanos στην Ισπανία).
  • Έμμα Μπονίνο (πρώην ευρωπαία επίτροπος υγείας και προστασίας του καταναλωτή, πρώην Ιταλίδα υπουργός εξωτερικών).
  • Βιολέτα Μπουλκ (επίτροπος μεταφορών, πρώην πρωθυπουργός της Σλοβενίας).
  • Katalin Cseh (ιδρύτρια του κινήματος Momentum στην Ουγγαρία)
  • Σιλβί Γκουλάρ (υποδιοικητής στην Banque de France, πρώην Γάλλος Υπουργός Εθνικής Άμυνας).
  • Μαργκρέτ Βεστάγκερ (επίτροπος για τον ανταγωνισμό, πρώην Δανή υπουργός οικονομίας και εσωτερικών).
  • Σεσίλια Μάλμστρομ (επίτροπος για το εμπόριο και Σουηδή υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων).
  • Χανς Βαν Μπάαλεν (πρόεδρος του ALDE και πρώην πρόεδρος του Liberal International).

Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποψήφιοι με αυτό το κόμμα αποτελούν η Βιολέτα Τόμιτς από την Σλοβενία και ο Βέλγος έμπορος Nico Cué.

Τηλεοπτικά debate[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Eurovision debate candidates. Left to right: Zahradil, Cué, Keller, Vestager, Timmermans, Weber
Ημερομηνία Ώρα (CEST) Ίδρυμα Συμμετέχοντες Τοποθεσία Γλώσσα Παρουσιαστές
17 Απριλίου 2019 21:00 France 24 και RFI Τίμερμανς και Βέμπερ Στρασβούργο Γαλλικά Caroline de Camaret (France 24) και Dominique Baillard (RFI)
17 Απριλίου 2019 22:00 France 24 Τίμερμανς και Βέμπερ Στρασβούργο Αγγλικά Catherine Nicholson (France 24)
29 Απριλίου 2019 19:00 Politico Europe Eickhout, Τίμερμανς, Τόμιτς, Φέρχοφσταντ και Zahradil Μάαστριχτ Αγγλικά Ryan Heath (Politico Europe) και Rianne Letschert (Maastricht University)
2 Μαςιου 2019 18:00 Financial Times Keller, Τίμερμανς, Φέρχοφσταντ και Βέμπερ Φλωρεντία Αγγλικά Martin Sandbu (Financial Times)
7 Μαΐου 2019 20:15 ARD Τίμερμανς και Βεμπερ Κολωνία Γερμανικά Ellen Ehni και Andreas Cichowicz (both ARD)
15 Μαΐου 2019 21:00 EBU Cué, Κέλερ, Τίμερμανς, Vestager (ALDE), Βέμπερ και Zahradil Βρυξέλλες Αγγλικά Emilie Tran Nguyen (France Television), Markus Preiss (ARD Germany), και Annastiina Heikkila (YLE Finland)
16 Μαΐου 2019 20:15 ZDF και ORF Τίμερμανς και Βέμπερ Βερολίνο Γερμανικά Peter Frey (ZDF) και Ingrid Thurnher (ORF)

Κατανομή των εδρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πιθανή ανακατανομή των εδρών μετά από ένα Brexit[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν την ανάληψη των καθηκόντων των νεοεκλεχθέντων ευρωβουλευτών την 1η Ιουλίου 2019, ο αριθμός των εδρών θα μεταβληθεί σε αυτό που ο Pedro Silva Pereiro της S&P θεωρεί ως "δικαιότερη κατανομή των εδρών, τηρώντας πλήρως την Συνθήκη της Λισαβόνας και το αξίωμα της φθίνουσας αναλογικότητας".

Χώρα 2007 2009 Δεκέμβριος

2011

Ιούλιος

2013

2014 Προτάσεις για το 2019 μετά την αποχώρηση

του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ

Cambridge Compromise Απόφαση

(Φεβρ 2018)

Αλλαγές

από το 2014

Ελαχιστοποίηση

Gini

Ελαχιστοποίηση

δυσκατανομής

Flag of Germany.svg Γερμανία 99 99 99 99 96 96 96 96 Steady
Flag of France.svg Γαλλία 78 72 74 74 74 79 96 79 Αύξηση 5
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο 78 72 73 73 73 Decrease 73
Flag of Italy.svg Ιταλία 78 72 73 73 73 73 89 76 Αύξηση 3
Flag of Spain.svg Ισπανία 54 50 54 54 54 57 70 59 Αύξηση 5
Flag of Poland.svg Πολωνία 50 50 51 51 51 47 58 52 Αύξηση 1
Flag of Romania.svg Ρουμανία 35 33 33 33 32 27 33 33 Αύξηση 1
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 27 25 26 26 26 24 29 29 Αύξηση 3
Flag of Belgium.svg Βέλγιο 24 22 22 22 21 18 21 21 Steady
Flag of the Czech Republic.svg Τσεχία 24 22 22 22 21 17 20 21 Steady
Flag of Greece.svg Ελλάδα 24 22 22 22 21 17 20 21 Steady
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία 24 22 22 22 21 16 19 21 Steady
Flag of Portugal.svg Πορτογαλία 24 22 22 22 21 17 20 21 Steady
Flag of Sweden.svg Σουηδία 19 18 20 20 20 16 19 21 Αύξηση 1
Flag of Austria.svg Αυστρία 18 17 19 19 18 15 18 19 Αύξηση 1
Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία 18 17 18 18 17 13 15 17 Steady
Flag of Denmark.svg Δανία 14 13 13 13 13 12 13 14 Αύξηση 1
Flag of Finland.svg Φινλανδία 14 13 13 13 13 12 13 14 Αύξηση 1
Flag of Slovakia.svg Σλοβακία 14 13 13 13 13 12 13 14 Αύξηση 1
Flag of Ireland.svg Ιρλανδία 13 12 12 12 11 11 12 13 Αύξηση 2
Flag of Croatia.svg Κροατία 12 11 10 11 12 Αύξηση 1
Flag of Lithuania.svg Λιθουανία 13 12 12 12 11 9 9 11 Steady
Flag of Latvia.svg Λετονία 9 8 9 9 8 8 8 8 Steady
Flag of Slovenia.svg Σλοβενία 7 7 8 8 8 8 8 8 Steady
Flag of Estonia.svg Εσθονία 6 6 6 6 6 7 7 7 Αύξηση 1
Flag of Cyprus.svg Κύπρος 6 6 6 6 6 6 7 6 Steady
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο 6 6 6 6 6 6 6 6 Steady
Flag of Malta.svg Μάλτα 6 6 6 6 6 6 6 6 Steady
Σύνολο 785 736 754 766 751 639 736 705 –46

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκαταρκτικά αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκαταρκτικά αποτελέσματα 2019 κατά πολιτική ομάδα[6]
Όνομα Έδρες
Χριστιανοδημοκράτες και φιλελεύθεροι συντηρητικοί ΕΛΚ 179
Σοσιαλδημοκράτες S&D 153
Συντηρητικοί φιλελεύθεροι και σοσιαλφιλελεύθεροι ALDE 105
Οικολόγοι και ρεζιοναλιστές Greens/EFA 69
Εθνοσυντηρητικοί και κυριαρχιστές ECR 63
Ακροδεξιοί και σκληροί Ευρωσκεπτικιστές ENF 58
Δεξιοί λαϊκιστές και Ευρωσκεπτικιστές EFDD 54
Κομμουνιστές και δημοκρατικοί σοσιαλιστές GUE/NGL 38
Μη εγγεγραμμένοι Μη εγγεγραμμένοι 8
Άλλοι και νέα κόμματα - 24
Σύνολο 751

Ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπόμνημα

πλειοψηφία με πράσινο φόντο και κείμενο με έντονη γραφή σημαίνει ότι μια συγκεκριμένη ομάδα έχει απόλυτη πλειοψηφία εδρών για τη συγκεκριμένη χώρα
σχετική πλειοψηφία με κίτρινο φόντο και κείμενο με πλάγια γραφή σημαίνει ότι μια συγκεκριμένη ομάδα έχει σχετική πλειοψηφία εδρών για τη συγκεκριμένη χώρα
Πολιτικές ομάδες κατά κράτος, με πλειοψηφίες και σχετικές πλειοψηφίες
Εκλογές κράτους Ημέρα εκλογών Πολιτική ομάδα Βουλευτές Νέα κόμματα χωρίς προσχώρηση[α]
EPP (EPP) S&D (PES) ECR (AECR, ECPM) ALDE–R (ALDE, EDP) GUE/NGL (EL, NGLA, EACL) G–EFA (EGP, EFA) EFDD (MELD) ENF (EAPN) ΜΕ
Δ # % Δ # % Δ # % Δ # % Δ # % Δ # % Δ # % Δ # % Δ # % Δ #
Γερμανία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 29 30% 16 17% 0 0% 7 7% 5 5% 22 23% 11 11% 0 0% 6 6% 96 Tierschutz
Volt
Πειρατές
Οικογενειακό Κόμμα
Γαλλία 25/26 Μαΐου 8 11% 5 7% 0 0% 21 28% 6 8% 12 16% 0 0% σχετική πλειοψηφία 22 30% 0 0% 74
Ηνωμένο Βασίλειο 23 Μαΐου 0 0% 10 14% 4 5% 16 22% 1 1% 11 15% σχετική πλειοψηφία 29 40% 0 0% 2 3% 73 Κόμμα Συμμαχίας
Ιταλία 26 Μαΐου 7 10% 19 26% 5 7% 0 0% 0 0% 0 0% 14 19% σχετική πλειοψηφία 28 38% 0 0% 73
Ισπανία [7] 26 Μαΐου 12 22% σχετική πλειοψηφία 20 37% 0 0% 8 15% 6 11% 3 6% 0 0% 0 0% 5 9% 54 Vox
JUNTS
Πολωνία 26 Μαΐου 17 33% 8 16% πλειοψηφία 26 51% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 51
Ρουμανία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 14 44% 9 28% 1 3% 8 25% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 32
Ολλανδία 23 Μαΐου 4 15% 6 23% 5 19% 6 23% 1 4% 3 12% 0 0% 0 0% 1 4% 26 50Plus
Βέλγιο [8] 26 Μαΐου 4 19% 3 14% 3 14% 4 19% 1 5% 3 14% 0 0% 3 14% 0 0% 21
Τσεχία 24/25 May 5 24% 0 0% 4 19% σχετική πλειοψηφία 6 29% 1 5% 0 0% 0 0% 2 10% 3 14% 21 Πειρατικό Κόμμα
Ελλάδα [9] 26 Μαΐου 8 38% 2 9.5% 0 0% 0 0% 6 28.5% 0 0% 0 0% 0 0% 5 24% 21 Ελληνική Λύση
Ουγγαρία 26 Μαΐου πλειοψηφία 13 52% 5 24% 0 0% 2 10% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 1 5% 21
Πορτογαλία 26 Μαΐου 7 33% σχετική πλειοψηφία 9 43% 0 0% 0 0% 4 19% 1 5% 0 0% 0 0% 0 0% 21
Σουηδία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 6 30% 5 25% 3 15% 3 15% 1 5% 2 10% 0 0% 0 0% 0 0% 20
Αυστρία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 7 39% 5 28% 0 0% 1 6% 0 0% 2 11% 0 0% 3 17% 0 0% 18
Βουλγαρία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 7 41% 5 29% 2 12% 3 18% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 17
Φινλανδία[10] 26 Μαΐου 3 23% 2 15% 2 15% 3 23% 1 8% 2 15% 0 0% 0 0% 0 0% 13
Δανία 26 Μαΐου 1 8% 3 23% 1 8% σχετική πλειοψηφία 5 38% 1 8% 2 15% 0 0% 0 0% 0 0% 13
Σλοβακία 25 Μαΐου 3 23% 3 23% 3 23% 2 15% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 2 15% 13 Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα
Κροατία [11] 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 4 36% 3 27% 1 9% 1 9% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 2 18% 11 Ανεξάρτητοι
Ανθρώπινη Ασπίδα
Ιρλανδία 24 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 5 45% 0 0% 0 0% 0 0% 2 18% 2 18% 0 0% 0 0% 2 18% 11 Ανεξάρτητοι
Λιθουανία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 3 27% 2 18% 1 9% 2 18% 0 0% 2 18% 0 0% 0 0% 1 9% 11 Ανεξάρτητοι
Λετονία 25 Μαΐου 2 25% 2 25% 2 25% 0 0% 0 0% 1 13% 0 0% 0 0% 1 13% 8 Development/For!
Σλοβενία 26 Μαΐου σχετική πλειοψηφία 4 50% 2 25% 0 0% 2 25% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 8
Κύπρος[12] 26 Μαΐου 2 33% 2 33% 0 0% 0 0% 2 33% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 6
Εσθονία 26 Μαΐου 0 0% 2 33% 0 0% σχετική πλειοψηφία 3 50% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 1 17% 6 EKRE
Λουξεμβούργο[13] 26 Μαΐου 2 33% 1 17% 0 0% 2 33% 0 0% 1 17% 0 0% 0 0% 0 0% 6
Μάλτα 25 Μαΐου 2 33% πλειοψηφία 4 67% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 0 0% 6
Σύνολο N/A πλειοψηφία 179 24% 153 20% 63 8% 105 14% 38 5% 69 9% 54 7% 58 8% 32 4% 751

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Προεδρικό διάταγμα 38/2019 (Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως 64/Α/24.4.2019)». Εθνικό Τυπογραφείο. 
  2. Staikos, Apostolos (2019-05-07). «Βρετανικό «ναι» στις Ευρωεκλογές». euronews. Ανακτήθηκε στις 2019-05-11. 
  3. «Γραφείο Βρυξελλών: Ευρωεκλογές με τη Μεγάλη Βρετανία». gr.euronews.com. Ανακτήθηκε στις 2019-05-11. 
  4. «ΕΛK: Το χρίσμα στον Μάνφρεντ Βέμπερ». euronews. 2018-11-08. Ανακτήθηκε στις 2019-01-16. 
  5. Newsroom (2018-12-08). «Φρανς Τίμερμανς: Ποιος είναι ο Ολλανδός που διεκδικεί τη θέση του Γιούνκερ». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-01-16. 
  6. «European elections results». European Parliament. 2019-05-20. Ανακτήθηκε στις 2019-05-28. 
  7. «Home - 2019 European election results - European Parliament». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019. 
  8. «Home - 2019 European election results - European Parliament». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019. 
  9. «Επικράτεια | Ευρωεκλογές – Μάιος 2019». Ekloges.ypes.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-05-28. 
  10. «Home - 2019 European election results - European Parliament». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019. 
  11. «National results Croatia - 2019 Election results - 2019 European election results - European Parliament». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019. 
  12. «Home - 2019 European election results - European Parliament». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019. 
  13. «Home - 2019 European election results - European Parliament». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Σφάλμα αναφοράς: Υπάρχουν ετικέτες <ref> για κάποια ομάδα με το όνομα «lower-greek», αλλά δεν βρέθηκε καμία αντίστοιχη ετικέτα <references group="lower-greek"/>, ή λείπει η ετικέτα κλεισίματος </ref>