Citroën Rosalie

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Citroën Rosalie
Citroën car (4a).JPG
Citroën car (4c).JPG Citroën Rosalie 10CV του 1932 - 1933
Σύνοψη
ΚατασκευαστήςFlag of France.svg Citroën
ΠαραγωγήΟκτώβριος 1932 — Σεπτέμβριος 1938
Αμάξωμα και σασί
ΚατηγορίαΜεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας8CV : 1.452 cm³ I4 (4-κύλινδρος σε σειρά)
10CV : 1.767 cm³ I4
15CV : 2.650 cm³ I6 (6-κύλινδρος σε σειρά)
Όλοι βενζίνης
Μετάδοση3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Διαστάσεις
Μεταξόνιο2.700 - 3.150 χιλιοστά
Μήκος8CV : 4.270 χιλιοστά
10CV : 4.570 χιλιοστά
15CV : 4.720 χιλιοστά
Πλάτος1.720 χιλιοστά
Ύψος1.670 - 1.690 χιλιοστά
Κενό Βάρος1.300 - 1.500 κιλά
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλοCitroën Type C4
Citroën Type C6
Επόμενο μοντέλοCitroën Traction Avant

Το Citroën Rosalie ήταν μια σειρά τριών εκδοχών / διαστάσεων ενός αυτοκινήτου που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1932 έως τον Σεπτέμβριο του 1938. Οι 3 επιμέρους εκδοχές του Rosalie ονομάζονταν 8CV, 10CV και 15CV. Τα νούμερα αντιστοιχούσαν στο Γαλλικό σύστημα φορολόγησης, το οποίο βασιζόταν στον κυβισμό του κινητήρα (CV = φορολογίσιμοι ίπποι).

Και οι τρεις εκδοχές παρουσιάστηκαν ταυτόχρονα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1932. Έως την παρουσίαση του Traction Avant το 1934, συγκροτούσαν και το σύνολο της παλέτας των μοντέλων της Citroën. Οι 4-κύλινδρες εκδοχές 8CV και 10CV αντικατέστησαν το 4-κύλινδρο Citroën Type C4 του 1928, ενώ η 6-κύλινδρη 15CV αντικατέστησε το 6-κύλινδρο Citroën Type C6 του 1928. Και οι 3 εκδοχές αντικαταστάθηκαν το 1934 από το Citroën Traction Avant. Επίσης, και οι τρεις εκδοχές του Rosalie προσφέρθηκαν σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος, από τις οποίες η 4-πορτη σεντάν τριών όγκων ήταν σε όλα η πλέον δημοφιλής.

Υπήρξε επίσης και το Petite Rosalie («Μικρή Rosalie»), ένα ελαφρύ αγωνιστικό αυτοκίνητο με βάση το αμάξωμα του 8CV, που είχε επιτύχει μια σειρά διαδοχικών ρεκόρ στην αγωνιστική πίστα του Linas-Montlhéry το 1931, καλύπτοντας συνολικά 300.000 χιλιόμετρα, με μέση ταχύτητα 93 km/h (58 mph).

8CV[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πιο μικρό Rosalie, γνωστό επίσημα ως 8CV, έφερε έναν 4-κύλινδρο σε σειρά κινητήρα, κυβισμού 1.452 cm³ και ισχύος 32 hp στις 3.200 στροφές το λεπτό, με κίνηση στους πίσω τροχούς. Συνδυαζόταν με ένα 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με την 1-η ασυγχρόνιστη (κατά τα τεχνολογικά στάνταρ σε όλα τα κιβώτια ταχυτήτων της τότε εποχής). Επίσης, έφερε και στους 4 τροχούς φρένα με ταμπούρα. Το μήκος του ήταν 4,27 μέτρα και η τελική του ταχύτητα ήταν 90 km/h (56 mph).

10CV[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Citroën Rosalie 10CV της αρχικής λεζάντας, δίπλα στον διάδοχο Citroën Traction Avant (πίσω).

Το αμέσως μεγαλύτερο 10CV έφερε έναν επίσης 4-κύλινδρο σε σειρά κινητήρα, αλλά με κυβισμό 1.767 cm³ και ισχύ 36 hp, επιτυγχάνοντας τελική ταχύτητα που έφτανε ή και ξεπερνούσε, ανάλογα με το αμάξωμα, το ψυχολογικό όριο των 100 km/h (62 mph). Το μήκος του ήταν κατά 30 εκατοστά μεγαλύτερο από το 8CV, στα 4,57 μέτρα. Τα περισσότερα μηχανικά του μέρη πάντως, ήταν κοινά με του 8CV.

Citroën Rosalie 10CV cabriolet του 1933.

Παρά την λίγο υψηλότερη τιμή πώλησης, το 10CV γνώρισε μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό και εμπορική επιτυχία από το 8CV, πιθανώς διότι προσφερόταν σε περισσότερες εκδοχές αμαξώματος, μεταξύ των οποίων και το ελαφρύτερο και κατά συνέπεια ταχύτερο Rosalie 10 «Légère» ή «Light», δηλαδή «Ελαφρύ».

15CV[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Citroën Rosalie 15 AL Berline του 1933.

Το κορυφαίο Rosalie, γνωστό ως 15CV, έφερε έναν 6-κύλινδρο σε σειρά κινητήρα, κυβισμού 2.650 cm³, με τους κυλίνδρους να έχουν ο καθένας τους τον ίδιο όγκο με αυτούς του 10CV, ενώ η ισχύς του 15CV ήταν 56 hp. Λόγω του μεγαλύτερου μήκους του κινητήρα, το μπροστινό μέρος είχε επιμηκυνθεί σημαντικά και το συνολικό μήκος του αυτοκινήτου ήταν 4,72 μέτρα.

Citroën Rosalie 10L cabriolet του 1933.
Citroën Rosalie 7UA του 1936.

Προσφερόταν και αυτό σε πολλές εκδοχές αμαξώματος, μεταξύ των οποίων και το ελαφρύτερο και κατά συνέπεια ταχύτερο Rosalie 15 «Légère» («Ελαφρύ»), δηλαδή πρακτικώς ένα 15CV που έφερε το μικρότερο μήκος θαλάμου επιβατών της έκδοσης 10CV. Η έκδοση αυτή είχε και την υψηλότερη τελική ταχύτητα, καθώς έφτανε τα 120 km/h (75 mph), νούμερο κορυφαίο για τα δεδομένα της τότε εποχής. Οι εκδόσεις berline και sedan έφταναν τα 115 km/h (71 mph).

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μοντέλο Παραγωγή
8CV 38.835
10CV 49.249
15CV 7.230
Σύνολο 95.314

Τον Ιανουάριο του 1934, και τα τρία μοντέλα ταυτόχρονα υπέστησαν ένα λίφτινγκ στο μπροστινό μέρος. Η γρίλια απέκτησε κλίση και έγινε έτσι για πρώτη φορά αεροδυναμική, αντί για κάθετη. Επίσης, ο μπροστινός προφυλακτήρας έγινε καμπυλωτός, αντί για ευθύγραμμος. Όσα αντίτυπα κατασκευάστηκαν μετά, αναφέρονταν τότε ως εκδοχές NH, από το «Nouvelle Habillage» («Νέα Ενδυμασία»).

Αντικατάσταση του Rosalie[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, λανσαρίστηκε ο αντικαταστάτης τους, το Citroën Traction Avant, και τα περισσότερα Rosalie διακόπηκαν έως το 1935. Ωστόσο, η επιτυχής γρήγορη εξέλιξη (μόλις 18 μηνών) του Traction Avant σήμαινε πως τα έξοδα ήταν τεράστια και αυτό συνέβαλε στην οικονομική καταστροφή της εταιρείας. Το Δεκέμβριο του 1934, η Citroën εξαναγκάσθηκε σε πτώχευση, γεγονός που οδήγησε στην ανάληψη της διοίκησης από τον μεγαλύτερο πιστωτή της, την εταιρεία κατασκευής ελαστικών Michelin.

Ως αποτέλεσμα αυτής της οικονομικά ταραγμένης κατάστασης, οι βασικές εκδοχές του Rosalie υιοθέτησαν τους κινητήρες των Traction Avant 7CV και 11CV, και συνέχισαν να παράγονται έως και τον Σεπτέμβριο του 1938 ως φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις, υπό τις ονομασίες 7UA και 11UA αντίστοιχα.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • John Reynoolds, «André Citroën: The man and the motor car». Sutton Publishing, Gloucestershire, UK. 1996. ISBN 0-905778-32-4.
  • Jacques Wolgensinger, «André Citroën», Lupetti, ISBN 88-85838-69-3.
  • J.P. Foucault, «Le 90 ans de Citroën», Éditions Michel Lafon, ISBN 978-2-7499-1088-8.
  • AA.VV. «Citroën 1919-2006 - La storia e i modelli», Editoriale Domus.
  • Daniel Puiboube, «Un siècle d’automobile en France», Sélection du reader’s digest, 2000.
  • Rousseau, Jacques; Caron, Jean-Paul (1988). «70» Guide de l'Automobile Française. Paris: Solar. ISBN 2-263-01105-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]