Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950
Flag of Greece (1822-1978).svg
1946 ←
μέλη
5 Μαρτίου 1950 (1950-03-05)
→ 1951
μέλη

Οι 250 έδρες της Βουλής των Ελλήνων
126 έδρες χρειάζονται για την απόλυτη πλειοψηφία
Συμμετοχή 1.696.146
  Πρώτο κόμμα Δεύτερο κόμμα Τρίτο κόμμα
  Constantine Tsaldaris.jpg Sophoklis Venizelos, 1921.png Nikolaos-plastiras-one-of-the-leaders-of-the-1922-revolution-11036558.jpg
Επικεφαλής Κωνσταντίνος Τσαλδάρης Σοφοκλής Βενιζέλος Νικόλαος Πλαστήρας
Κόμμα Λ.Κ. Κ.Φ. Ε.Π.Ε.Κ.
Προηγούμενες
εκλογές
Η.Π.Ε. 48 έδρες, 14,39% Νέο
Έδρες 62 56 45
Αλλαγή στις
έδρες
Μείωση94 Αύξηση8 Νέο
Αριθμός ψήφων 317.512 291.083 277.739
Ποσοστό 18,80% 17,24% 16,44%
Μεταβολή Η.Π.Ε. Αύξηση2,85% Νέο

  Τέταρτο κόμμα Πέμπτο κόμμα Έκτο κόμμα
  Γεώργιος Α. Παπανδρέου 1.jpg Male portrait placeholder cropped.jpg Male portrait placeholder cropped.jpg
Επικεφαλής Γεώργιος Παπανδρέου διοικούσα επιτροπή διοικούσα επιτροπή
Κόμμα Κ.Γ.Π. Δ.Π. Π.Α.Π.
Προηγούμενες
εκλογές
Νέο Νέο Νέο
Έδρες 35 18 16
Αλλαγή στις
έδρες
Νέο Νέο Νέο
Αριθμός ψήφων 180.185 163.824 137.618
Ποσοστό 10,67% 9,70% 8,15%
Μεταβολή Νέο Νέο Νέο

Απερχόμενος Πρωθυπουργός

Τζον Θεοτόκης (υπηρεσιακός)
Λ.Κ.

Επόμενος Πρωθυπουργός

Σοφοκλής Βενιζέλος
Κ.Φ.

Οι ελληνικές εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 διεξήχθησαν από υπηρεσιακή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ιωάννη (Τζων) Θεοτόκη με το σύστημα της απλής αναλογικής του 1946 με μικρές τροποποιήσεις, (περιορισμός αριθμού εδρών από 354 σε 250). Κανένα κόμμα δε συγκέντρωσε απόλυτη πλειοψηφία. Τα μεγαλύτερα σε δύναμη κόμματα ήταν το Λαϊκόν Κόμμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη (18,80%), το Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου (17,24%), η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (Ε.Π.Ε.Κ.) με αρχηγό τον Νικόλαο Πλαστήρα (16,44%) και το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου με τον Γεώργιο Παπανδρέου (10,67%)[1].

Στον πολιτικό χώρο της Δεξιάς πρώτο κόμμα αναδείχτηκε το Λαϊκόν Κόμμα υπό τον Κ. Τσαλδάρη με 18,8 των ψήφων (62 έδρες). Διάφορα άλλα κόμματα της δεξιάς έλαβαν μικρότερα ποσοστά (περίπου 18% των ψήφων και 24 έδρες). Το συνολικό ποσοστό των κομμάτων της Δεξιάς όμως συγκριτικά με τις εκλογές του 1946 μειώθηκε σημαντικά, από 68% σε 35%.

Το Κέντρο το εκπροσωπούσαν τρία κόμματα (Φιλελεύθεροι με αρχηγό τον Σ. Βενιζέλο, Ε.Π.Ε.Κ. με αρχηγό τον Πλαστήρα και το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου) και έλαβαν συνολικό ποσοστό 44,3% και 136 έδρες συνολικά.

Η Αριστερά παρουσιάστηκε στις εκλογές με το σχήμα της Δημοκρατικής Παρατάξεως (Δ.Π.) που ιδρύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου από τον Αλ. Σβώλο (Σ.Κ.-Ε.Λ.Δ.), τον Σ. Χατζήμπεη (Αριστεροί Φιλελεύθεροι) και τον Ι. Σοφιανόπουλο που είχαν ήδη συνεργαστεί με το ΕΑΜ στο δημοψήφισμα του 1946. Η Δ.Π. είχε και την υποστήριξη του παράνομου μηχανισμού του Κ.Κ.Ε., υπό τον Νίκο Πλουμπίδη, που ήδη από τα τέλη του 1949 προωθούσαν την συγκρότηση ενός "Δημοκρατικού Μετώπου". Η υποστήριξη αυτή του Κ.Κ.Ε. εκφράστηκε τελικά με την "πριμοδότηση" ορισμένων υποψηφίων της Δ.Π., κυρίως στα αστικά κέντρα.[2] Η ΔΠ συγκέντρωσε τελικά το 9,70% των ψήφων και 18 έδρες.


Η Βουλή μετά τις εκλογές

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εκλογικό Σύστημα : Απλή αναλογική με ευρεία περιφέρεια
  • Εκλογικός νόμος : Ν.5493/1932 όπως τροποποιήθηκε από τον Α.Ν.[3] 1020/46 (ΦΕΚ Α' 71/27-2-1946)
  • Εκλογικές περιφέρειες : 39
  • Σύνολο υποψηφίων : 3.042
  • Νόμιμος πληθυσμός : 7.395.219
  • Ψήφισαν : 1.696.146
Σύνοψη αποτελεσμάτων βουλευτικών εκλογών 5ης Μαρτίου 1950
Κόμματα Αρχηγοί Ψήφοι Έδρες
Αριθμός +− % Αριθμός +−
Λαϊκόν Κόμμα Κωνσταντίνος Τσαλδάρης 317.512 18,80 62
Κόμμα Φιλελευθέρων Σοφοκλής Βενιζέλος 291.083 17,24 56
Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου Νικόλαος Πλαστήρας 277.739 16,44 45
α) Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων Νικόλαος Πλαστήρας (24)
β) Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα Εμμανουήλ Τσουδερός - - (11)
γ) ανεξάρτητοι συνεργαζόμενοι (10)
Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου [4] Γεώργιος Παπανδρέου 180.185 10,67 35
Δημοκρατική Παράταξις διοικούσα επιτροπή 163.824 9,70 18
α) Σοσιαλιστικό κόμμα ΕΛΔ Αλέξανδρος Σβώλος (9)
β) Ένωση Δημοκρατικών Αριστερών Ιωάννης Σοφιανόπουλος - - (3)
γ) Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων Νεόκοσμος Γρηγοριάδης (6)
Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις διοικούσα επιτροπή 137.618 8,15 16
α) Ελληνική Αναγέννησις Κωνσταντίνος Μανιαδάκης (5)
β) Κόμμα Εθνικοφρόνων Θεόδωρος Τουρκοβασίλης - - (5)
γ) ανεξάρτητοι συνεργαζόμενοι (6)
Μέτωπον Εθνικής Αναδημιουργίας 88.979 5,27 7
α) Εθνικό Ενωτικό Κόμμα Παναγιώτης Κανελλόπουλος (6)
β) Πανελλήνιον Εθνικό Κόμμα Αλέξανδρος Σακελλαρίου - - (1)
γ) Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα Νικόλαος Παπαδόπουλος (0)
Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος Ναπολέων Ζέρβας 61.575 3,65 7
Παράταξις Αγροτών και Εργαζομένων 44,308 2,62 3
α) Συναγερμός Αγροτών και Εργαζομένων Αλέξανδρος Μπαλτατζής (3)
β) Αγροτικό κόμμα (Εθνικό Προοδευτικό) Αλέξανδρος Μυλωνάς - - (0)
Νέον Κόμμα Σπυρίδων Μαρκεζίνης 42.157 2,50 1
Λοιποί 83.943 4,96
Έγκυρες ψήφοι 1.688.923 100,00   250  
Άκυρα λευκά 7,223  
Σύνολο 1,696,146

Κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α/Α Όνομα Επικεφαλής
1 Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα «Χιτών» Γεώργιος Γρίβας
2 Κόμμα Εθνικής Αναστάσεως της Ελλάδας Αντώνιος Φωστερίδης
3 Εθνικόν Βυζαντινόν Κόμμα Ελλάδος Μιχαήλ Αγγελόπουλος
4 Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις
Ελληνική Αναγέννησις
Κόμμα Εθνικοφρόνων
-
Κωνσταντίνος Κοτζιάς
Κωνσταντίνος Μανιαδάκης
Θεόδωρος Τουρκοβασίλης
-
5 Εθνική Παράταξις Εργαζόμενου Λαού
Εθνικό Λαϊκό Κόμμα
Κόμμα της Τρίτης Κατάστασης
Εργατικό κόμμα Ελλάδος
Κίνηση Εθνικής Σωτηρίας
-
Πέτρος Μαυρομιχάλης
Βασίλειος Παπαδάκης
Αλέξανδρος Βαμβέτσος
Αριστείδης Δημητράτος
-
6 Λαϊκό κόμμα Κωνσταντίνος Τσαλδάρης -
7 Νέον Κόμμα Σπυρίδων Μαρκεζίνης -
8 Κόμμα Εργαζομένων Ελλάδας Ιωάννης Μπερνίτσας
9 Ανεξάρτητον Επαγγελματο-βιοτεχνικόν κόμμα Ελλάδος Διοικούσα επιτροπή
10 Κόμμα Αυτοκινητιστών Ελλάδος Πέτρος Μάκαρης
11 Εθνικόν Ανεξάρτητον Κόμμα Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου Ελλάδος Γεώργιος Γεωργαντάς -
12 Μέτωπον Εθνικής Αναδημιουργίας
Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα
Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα
Πανελλήνιο Εθνικό Κόμμα
-
Παναγιώτης Κανελλόπουλος
Νικόλαος Παπαδόπουλος[χρειάζεται αποσαφήνιση]
Αλέξανδρος Σακελλαρίου
-
13 Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος Ναπολέων Ζέρβας
14 Κόμμα Φιλελευθέρων Σοφοκλής Βενιζέλος
15 Εθνικοδημοκρατικόν Κόμμα Βύρων Γιοβανώφ
16 Κόμμα Ανεξαρτήτων Φιλελευθέρων Γεώργιος Μελάς
17 Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου Γεώργιος Παπανδρέου
18 Χριστιανική Εργατική Αγροτική Παράταξη
Χριστιανικό Εργατικό Αγροτικό Κόμμα
Χριστιανικό Κόμμα Ελληνορθοδόξων
Χριστιανοορθόδοξη Δύναμις Ελλήνων
Χριστιανικό Εθνικό Κόμμα Ελλάδος
Χριστιανικό Προοδευτικό Κόμμα
-
Ιωάννης Λαζαρής
Σπυρίδων Κόκκορης
Μηνάς Σολδάτος
Γεώργιος Στόκας
Κωνσταντίνος Λυκιαρδόπουλος
19 Κόμμα Χριστιανικής Ισοπολιτείας Διοικούσα επιτροπή
20 Χριστιανική Πολιτική Ένωσις
Χριστιανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος
Νεοκοινωνικό κόμμα
-
Διοικούσα Επιτροπή
Σταύρος Μάρκου Μπότσαρης
21 Ανεξάρτητο Γεωργικό Κόμμα Τηλέμαχος Μπαλτσαβιάς
22 Αγροτικόν Κόμμα Απόστολος Παγκούτσος
23 Παράταξις Αγροτών και Εργαζομένων
Συναγερμός Αγροτών και Εργαζομένων
Αγροτικό Κόμμα (Εθνικό Προοδευτικό)
-
Αλέξανδρος Μπαλτατζής
Αλέξανδρος Μυλωνάς
24 Ανεξάρτητον Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος Διοικούσα επιτροπή
25 Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου
Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων
Προοδευτικό Δημοκρατικό Κόμμα
-
Νικόλαος Πλαστήρας
Εμμανουήλ Τσουδερός
26 Δημοκρατική Παράταξις
Ένωση Δημοκρατικών Αριστερών
Σοσιαλιστικό Κόμμα Ε.Λ.Δ.
Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων
-
Ιωάννης Σοφιανόπουλος
Αλέξανδρος Σβώλος
Νεόκοσμος Γρηγοριάδης

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. , Ελευσίνια μυστήρια (κάλπη), Η εκλογική ιστορία της Ελευσίνας 1926 - 2010 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine., Θεόδωρος Λιβάνιος, Δήμος Ελευσίνας, 2011, σελ 62
  2. Εκδοτική Αθηνών, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. 16ος, σ. 174-75, Αθήνα 2000
  3. Αναγκαστικός Νόμος
  4. [1]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]