Θεόδωρος Τουρκοβασίλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Θεόδωρος Τουρκοβασίλης
Θ.Τουρκοβασίλης.JPG
Γέννηση
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα δικηγόρος και πολιτικός
Αξίωμα Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας
Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας
μέλος της Γερουσίας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας)

Ο Θεόδωρος Τουρκοβασίλης (Αλωνίσταινα Αρκαδίας, 1891 - Αθήνα, 3 Μαρτίου 1975) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός ακροδεξιών πεποιθήσεων και ιδρυτής πολιτικού κόμματος.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αλωνίσταινα της Αρκαδίας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών επέστρεψε στη Τρίπολη (1914) όπου και άρχισε να δικηγορεί. Από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική όπου και πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας το 1920 με το Λαϊκό Κόμμα του Δημητρίου Γούναρη. Στη συνέχεια μετά τον τυφεκισμό εκείνου, προσχώρησε στο Κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Μετά τις εκλογές του 1926 που δημιουργήθηκε οικουμενική κυβέρνηση, ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης και στις δύο κυβερνήσεις συνασπισμού που ακολούθησαν. Το 1929 εκλέχθηκε γερουσιαστής Αρκαδίας, ενώ το 1933 ανέλαβε υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση συνασπισμού του Παναγή Τσαλδάρη. Επί κυβερνήσεως του Γ. Κονδύλη το 1935 ανέλαβε και πάλι υπουργός Παιδείας.

Στις 29 Αυγούστου του 1940 ο Ιωάννης Μεταξάς, που είχε ήδη εγκαταστήσει τη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου, διέταξε τη σύλληψη και την εξορία του Θ. Τουρκοβασίλη, όταν διαπιστώθηκε η συμμετοχή του σε συνωμοτική κίνηση ανατροπής της Δικτατορίας, στο λεγόμενο τότε κίνημα των γερμανοφίλων.

Το 1943, επί κατοχικής κυβέρνησης του Δ. Ράλλη ανέλαβε τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, όπου και τρεις μήνες μετά την ανάληψη συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε επί τετράμηνο. Μετά την απελευθέρωση το 1946, ίδρυσε το Κόμμα των Εθνικοφρόνων, ενώ στις εκλογές των ετών 1950 και 1951 συνεργαζόμενος με τον Κ. Μανιαδάκη δημιούργησαν την Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη. Στις δε εκλογές του 1956, έλαβε μέρος ως αρχηγός του Κόμματος των Εθνικοφρόνων.

Κηδεύτηκε στις 4 Μαρτίου 1975, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.57ος, σελ.425 Αθήνα
  • Φαίδων Βρανάς (επιμέλεια) "Ιωάννης Μεταξάς. Το προσωπικό του ημερολόγιο" τομ.4ος,