Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950 (6 Ιανουαρίου 1950 – 23 Μαρτίου 1950) πήρε την εξουσία όταν έπεσε η κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη.

Ιστορικές και πολιτικές συνθήκες συγκρότησης της Κυβέρνησης Ιωάννη Θεοτόκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βασιλιάς Παύλος χωρίς να συμβουλευθεί τους πολιτικούς αρχηγούς, διορίζει πρωθυπουργό Εκλογικής Υπηρεσιακής Κυβέρνησης τον Ιωάννη Θεοτόκη. Η πρωθυπουργοποίηση του Θεοτόκη συναντά την καθολική αντίδραση των κομμάτων γιατί ο Θεοτόκης ήταν ένα έντονα κομματικοποιημένο πρόσωπο αλλά και γιατί ανήκε στον ενεργώς δρώντα πολιτικό κόσμο. Χαρακτηριστικά ο ίδιος ο Θεοτόκης διατηρούσε προσωπικό κόμμα στην Κέρκυρα ενώ και ο γιος του πολιτευόταν με το Νέο Κόμμα του Μαρκεζίνη. Την αδυναμία εξασφάλισης αμεροληψίας κατά τις εκλογές ενίσχυαν και άλλα μέλη της κυβέρνησης όπως ο Γ. Μαυρομμάτης για πολιτική εμπάθεια, καθώς ήταν γνωστός διώκτης των Φιλελευθέρων και ο Γ. Κορωναίος ο οποίος σχετιζόταν με την 4η Αυγούστου.[1] Αυτή η υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον τέως πρόεδρο της Βουλής του 1946, Κερκυραίο πολιτευτή Ι.(Τζων) Θεοτόκη διεξήγαγε στις 5 Μαρτίου 1950 τις πρώτες εκλογές μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στις οποίες νίκησαν τα κόμματα του κέντρου (Ν. Πλαστήρας, Σ. Βενιζέλος και Γ. Παπανδρέου), χωρίς όμως να εξασφαλίσει κάποιο πλειοψηφία.

Η κυβέρνηση που απαρτίζονταν κατά κύριο λόγο από εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες, διέλυσε αμέσως την Βουλή και προκήρυξε εκλογές για τις 19 Φεβρουαρίου 1950. Μετά την άρνηση από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού φάσματος να αποδεχτεί μια μορφή πλειοψηφικού συστήματος αποφασίστηκε οι εκλογές να διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής του 1946 με τον περιορισμό των εδρών σε 250 και την λειτουργία ειδικών εκλογικών τμημάτων για στρατιωτικούς.
Επίσης η ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών μετατοπίστηκε κατά δυο εβδομάδες και οι εκλογές διεξήχθησαν την 5η Μαρτίου. Κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου επήλθε άρση του στρατιωτικού νόμου και ανεστάλη η ισχύς του Γ' Ψηφίσματος προκειμένου να εξασφαλιστούν οι ελάχιστες προϋποθέσεις ελεύθερων εκλογών. Παρ' όλα αυτά το κλίμα ήταν βαρύ, ιδιαίτερα για την Αριστερά. To ΕΑΜ και το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου και το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν τόλμησε να θέσει υποψηφιότητα ούτε στις μισές εκλογικές περιφερέρειες[2] Σύμφωνα με την κυβέρνηση σε 17.000 ανερχόντουσαν οι φυλακισμένοι για πολιτικούς λόγους, εκ των οποίων 2.289 θανατοποινίτες, σε 5.500 περίπου οι υπόδικοι και σε περισσότερους από 13.000 οι εκτοπισμένοι (κυρίως στην Μακρόνησο).[3]

Την κυβέρνηση αποτελούσαν οι:

Στις 8 Ιανουαρίου 1950 διορίστηκαν οι:

Στις 9 Ιανουαρίου 1950 διορίστηκαν οι:

Στις 18 Ιανουαρίου 1950 διορίστηκε ο:

Στις 7 Φεβρουαρίου 1950 διορίστηκε ο:

Η επόμενη κυβέρνηση ήταν η Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου του Μαρτίου 1950 που ανέλαβε στις 23 Μαρτίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νίννα Σακκά-Νικολοπούλου, Οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Από την πολιτική πρακτική στην Συνταγματική θεσμοποίηση-Διδακτορική διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα, 1988,σελ.179
  2. Νίννα Σακκά-Νικολοπούλου, Οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Από την πολιτική πρακτική στην Συνταγματική θεσμοποίηση-Διδακτορική διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα, 1988,σελ.180
  3. Εκδοτική Αθηνών, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. 16ος, σ. 173, Αθήνα 2000

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]