Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1977

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1977
Flag of Greece.svg
1974 ←
20 Νοεμβρίου 1977
→ 1981

  Πρώτο κόμμα Δεύτερο κόμμα Τρίτο κόμμα
  KaramanlisNatsinasAgora crop.jpg Andreas Papandreou (1968) 2.jpg GEORGIOS MAVROS.jpg
Επικεφαλής Κωνσταντίνος Καραμανλής Ανδρέας Παπανδρέου Γεώργιος Μαύρος
Κόμμα Νέα Δημοκρατία ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Επικεφαλής από 4 Οκτωβρίου 1974 3 Δεκεμβρίου 1974 7 Οκτωβρίου 1974
Προηγούμενες εκλογές 54,37%, 220 έδρες 13,58%, 12 έδρες 20,42%, 60 έδρες
Έδρες
171 / 300
93 / 300
16 / 300
Αλλαγή στις έδρες Decrease 49 Increase 81 Decrease 44
Λαϊκή ψήφος 2.146.365 1.300.025 612.786
Ποσοστό 41,84% 25,34% 11,95%
Μεταβολή Decrease 12,53% Increase 11,76% Decrease 8,47%

  Τέταρτο κόμμα Πέμπτο κόμμα Έκτο κόμμα
  Charilaos Florakis.JPG Stefanos Stefanopoulos 1965.jpg
Επικεφαλής Χαρίλαος Φλωράκης Στέφανος Στεφανόπουλος Ηλίας Ηλιού
Κόμμα Κ.Κ.Ε. Εθνική Παράταξη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων
Επικεφαλής από Δεκέμβριος 1972 1977 1977
Προηγούμενες εκλογές Συμμετοχή στην Ενωμένη Αριστερά Νέο κόμμα Νέο κόμμα
Έδρες
11 / 300
5 / 300
2 / 300
Αλλαγή στις έδρες Increase 6 Νέο κόμμα Νέο κόμμα
Λαϊκή ψήφος 480.272 349.998 139.356
Ποσοστό 9,36% 6,82% 2,72%
Μεταβολή Συμμετοχή στην Ενωμένη Αριστερά Νέο κόμμα Νέο κόμμα

  Έβδομο κόμμα
  Constantine Mitsotakis.jpg
Επικεφαλής Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
Κόμμα Κόμμα Νεοφιλελεύθερων


Επικεφαλής από 6 Σεπτεμβρίου 1977
Προηγούμενες εκλογές Νέο κόμμα
Έδρες
2 / 300
Αλλαγή στις έδρες Νέο κόμμα
Λαϊκή ψήφος 55.494
Ποσοστό 1,08%
Μεταβολή Νέο κόμμα

Απερχόμενος Πρωθυπουργός

Κωνσταντίνος Καραμανλής
Νέα Δημοκρατία

Επόμενος Πρωθυπουργός

Κωνσταντίνος Καραμανλής
Νέα Δημοκρατία

Οι εκλογές της 20ης Νοεμβρίου 1977, που διεξήχθησαν από την κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, κερδήθηκαν από τον ίδιο με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, παρότι παρουσίασε μείωση στις ψήφους, κυρίως λόγω του φιλοβασιλικού κόμματος Εθνική Παράταξη του πρώην Πρωθυπουργού Στέφανου Στεφανόπουλου και Σπύρου Θεοτόκη. Στις εκλογές αυτές εμφανίσθηκαν οι μετέχοντες στις λεγόμενες κυβερνήσεις της Αποστασίας του 1965, όπως ο πρώην Πρωθυπουργός Στέφανος Στεφανόπουλος και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Οι εκλογές διεξήχθησαν με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής του Ν. 626/1977 που είχε ψηφίσει η Βουλή λίγο πριν τις εκλογές.

Το πολιτικό πλαίσιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κανονικά οι εκλογές θα διενεργούνταν τον Νοέμβριο του 1978. Από τον Σεπτέμβριο του 1977 ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής διερεύνησε τις απόψεις των πολιτικών αρχηγών για ενδεχόμενη επίσπευση των εκλογών. Ο Παπανδρέου φάνηκε ψύχραιμος και σίγουρος για τη δυναμική του κόμματός του, ενώ ο Μαύρος, ανήσυχος, αντέδρασε έντονα, παρά το γεγονός ότι ο Καραμανλής έκανε και νύξη για ενδεχόμενη μετεκλογική συνεργασία ΝΔ και ΕΔΗΚ[1]. Οι λόγοι που προβλήθηκαν από τον πρωθυπουργό για την επίσπευση των εκλογών αφορούσαν τα εθνικά θέματα: Κυπριακό, διένεξη με την Τουρκία και την ένταξη στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι τα ζητήματα αυτά θα εισέρχονταν σε μια κρίσιμη φάση, ότι όφειλε να τα χειριστεί κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή και να αποφευχθεί παρατεταμένη προεκλογική περίοδος. Ασφαλώς στα δύο πρώτα ζητήματα σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις, όπως ο θάνατος του Μακαρίου το καλοκαίρι του 1977. Περισσότερο όμως στο θέμα της ένταξης στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες είναι σαφές πως η ανανέωση της λαϊκής εντολής είχε σημασία, αφού οι διαπραγματεύσεις είχαν εισέλθει σε κρίσιμο στάδιο, καθώς παρουσιάζονταν ορισμένες τεχνικές δυσκολίες: παράλληλα με το ζήτημα της ένταξης της Ελλάδας αντιμετωπιζόταν και το πρόβλημα της ένταξης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.[1]

Αποτίμηση του αποτελέσματος των εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε γενικές γραμμές Δεξιά και Αριστερά μοιράστηκαν και πάλι από 50% των ψήφων. Η σημαντική πτώση του ποσοστού της ΝΔ οφειλόταν κυρίως «στην ύπαρξη ενός ισχυρού πολιτικού οργανισμού στα δεξιά της, με στάση ιδιαίτερα εχθρική προς τον Καραμανλή για τις επιλογές του στο θέμα του δημοψήφισματος του 1974».[1] Πάντως η ΝΔ είχε χάσει την κοινοβουλευτική παντοδυναμία και δεν διέθετε πλέον ούτε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων για την εκλογή αρχηγού κράτους το 1980[1] Στο χώρο της αντιπολίτευσης οι αλλαγές ήταν περισσότερο εντυπωσιακές: κύριος αντιπολιτευτικός πόλος και μελλοντικός διεκδικητής της εξουσίας γινόταν πλέον το ΠΑΣΟΚ, ενώ διαγραφόταν η κατάρρευση του παραδοσιακού Κέντρου: πράγματι μετά τις εκλογές θα παραιτηθεί από τη θέση του αρχηγού της ΕΔΗΚ ο Μαύρος,τον οποίο θα να αντικαταστήσει ο Ιωάννης Ζίγδης και αυτή όμως η εξέλιξη δεν θα αποτρέψει τελικά τη σταδιακή διάλυση του κόμματος.[1]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγγεγραμμένοι 6.679.458
  • Ψήφισαν 5.193.891
  • Εκλογικά τμήματα 13.115
  • Αποχή 22,24%
Κόμματα Αρχηγοί Ψήφοι Έδρες
Αριθμός +− % Αριθμός +−
Νέα Δημοκρατία Κωνσταντίνος Καραμανλής 2.146.365 41,84 - 12,53 171 -48
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) Ανδρέας Παπανδρέου 1.300.025 25,34 +11,76 93 +80
Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ) Γεώργιος Μαύρος 612.786 11,95 -8,47 16 -44
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) Χαρίλαος Φλωράκης 480.272 9,36 - 11 +6
Εθνική Παράταξη Στέφανος Στεφανόπουλος 349.988 6,82 - 5 -
Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων Ηλίας Ηλιού 139.356 2,72 - 2 -
Κόμμα Νεοφιλελευθέρων Κωνσταντίνος Μητσοτάκης 55.494 1,08 - 2 -
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας (ΕΚΚΕ) 11.895 0,23 +0,20 0 0
Λαϊκή Δημοκρατική Ενότητα (ΛΔΕ) 8.839 0,17 - 0 -
Ε.Δ.Ε. - Τροτσκιστές 1.032 0,05 - 0 -
Ελληνική Χριστιανοκοινωνική Ένωσις 777 0,01 - 0 -
Κομμουνιστική Οργάνωση Μαχητής 321 0,006 - 0 -
Εργατοαγροτικό Κόμμα Ελλάδας 170 0,003 - 0 -
Κτηνοτροφικό Καπνικό Κόμμα 84 0,001 - 0 -
Ολυμπιακή Δημοκρατία Ευστάθιος Πατσαντζής 19 0,000 - 0 -
Ανεξάρτητοι – Μεμονωμένοι 22.348 0,44 -0,42 - -
Έγκυρες ψήφοι 5.129.771 100,00   300  
Άκυρα και λευκά 64.120  
Σύνολο 5.193.891

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ευάνθης Χατζηβασιλείου, «Από τη θέσπιση του Συντάγματος στις εκλογές του 1977», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΣΤ, 2000, σελ. 313

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]