Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1847

Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1847 διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 1847 από την Κυβέρνηση Ι. Κωλέττη.[1] Οι υποστηρικτές του Κωλέττη πήραν τις περισσότερες από τις 127 βουλευτικές έδρες[2]. Ωστόσο, παρέμεινε πρωθυπουργός μόνο μέχρι τον θάνατό του στις 31 Αυγούστου, μετά τον οποίο ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Κίτσος Τζαβέλας[3].
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κωλέττης είχε γίνει πρωθυπουργός μετά τις εκλογές του 1844, όταν ως αρχηγός του Γαλλικού Κόμματος είχε συνάψει προεκλογική συμμαχία με το Ρωσικό του Ανδρ. Μεταξά εναντίον του Αγγλικού του Αλ. Μαυροκορδάτου, το οποίο κατείχε την κυβέρνηση και διεξήγαγε εκείνες τις πρώτες βουλευτικές εκλογές της ελληνικής ιστορίας.
Στα τέλη Ιανουαρίου του 1847 αντιμετώπισε το διπλωματικό επεισόδιο των Μουσουρικών επιδεικνύοντας σθεναρή στάση απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, το περιστατικό όμως αποδυνάμωσε την κυβέρνηση. Την ίδια συνέπεια είχαν άλλωστε η θεσηθηρία μελών της και οι αυθαιρεσίες που επιχείρησε κατά τις δημοτικές εκλογές στις αρχές του μήνα[4], καθώς και η επιδεινούμενη κατάσταση της υγείας του ίδιου[5], με αποτέλεσμα βουλευτές του Κωλέττη να προσχωρούν συνεχώς στην αντιπολίτευση και η κυβέρνηση να μη διαθέτει, από ένα σημείο και έπειτα, την εμπιστοσύνη του αντιπροσωπευτικού σώματος.
Διάλυση της Βουλής και εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατόπιν πιέσεων του πρωθυπουργού, ο Όθωνας διέλυσε τη βουλή στις 14 Απριλίου και προκήρυξε εκλογές, ώστε ο πρώτος να επιτύχει (με παν μέσον) την πλειοψηφία στο νέο κοινοβούλιο και:
"Έτσι εγκαινιάζεται µια πρακτική, ήδη πριν την καθιέρωση του κοινοβουλευτικού συστήµατος, που έµελλε να απασχολήσει την Ελλάδα για µεγάλο χρονικό διάστηµα. Η διάλυση της βουλής χρησιµοποιείται υπέρ και χάριν της κυβέρνησης µειοψηφίας (χαριστική διάλυση)."[6].
Η στάση του Κωλέττη στα Μουσουρικά και βασικά η εκλογική βία και η νοθεία[7], τον βοήθησαν να κερδίσει τις εκλογές καταλαμβάνοντας τα 5/6 του κοινοβουλίου[8].
Βουλευτές που εκλέχθηκαν στις βουλευτικές εκλογές του 1847
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι βουλευτές που εκλέχθηκαν ήταν οι:[9][10]
| Εκλογική περιφέρεια | Βουλευτές |
|---|---|
| Αιγιαλείας | Κλεομένης Οικονόμου Δημήτριος Ορεινός |
| Αιγίνης | Γεώργιος Λογιωτατίδης |
| Άνδρου | Ανδρέας Σ. Δανόπουλος Μιχαήλ Δ. Καΐρης-Ορφανός[α] Αντώνιος Δ. Καμπάνης Δημήτριος Κονδύλης |
| Άργους | Νικόλαος Ιατρός Αναγνώστης Μακρυπουκάμισος |
| Αττικής | Κωνσταντίνος Βρυζάκης Δημήτριος Καλλιφρονάς Ιωάννης Κωλέττης[β] Ανάργυρος Πετράκης Κίτσος Τζαβέλλας[γ] |
| Βάλτου | Πάνος Ράγκος Σωτήριος Στράτος |
| Βοιωτίας | Αντώνιος Γεωργαντάς Λουκάς Νάκος |
| Γόρτυνος (Καρυταίνης) | Γεώργιος Α. Αντωνόπουλος Πέτρος Αναγνώστου Δεληγιάννης[δ] Κωνσταντίνος Θ. Κολοκοτρώνης[ε] Δημήτριος Ν. Μπούκουρας Δημήτριος Πλαπούτας[α] |
| Γυθείου | Τζανετάκης Γρηγοράκης[ζ] Π. Δημητρακαράκος[δ] Πιέρος Τζανετάκης |
| Δωρίδος | Γεώργιος Κονδύλης Κωνσταντίνος Φασίτσας |
| Επιδαύρου Λιμηράς | Γεώργιος Ι. Βατίστας Ελευθέριος Καλογεράς |
| Ερμιονίδος | Άγγελος Γουζούασης |
| Ευρυτανίας | Γεώργιος Κ. Βελής Γεώργιος (Γεωργούλας) Ιω. Γιολδάσης Ιωάννης Α. Χατσόπουλος |
| Ηλείας | Γεώργιος Μήτσος Μιχαήλ Σισίνης Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος Γρηγόριος Χατσηγιάννος |
| Θηβών | Αναγνώστης Δημητρίου Ιωάννης Κλίμακας |
| Θήρας | Μιχαήλ Ν. Βαλέττας Χριστόδουλος Ν. Δεμάθας Πέτρος Α. Ζάννος |
| Καλαβρύτων | Νικόλαος Ανδρικόπουλος (ή Ανδρίκου) Ηλίας Παπαδαΐος Βασίλειος Πετζεμάς Γεώργιος Κ. Πετζεμάς |
| Καλαμών | Αθανάσιος Δανηλόπουλος Ιωάννης Ζάρκος Γρηγόριος Ν. Κορφιωτάκης |
| Καρυστίας | Βελισσάριος Νικολαΐδης Σταμάτιος Νικολαΐδης Γεώργιος Παπανικολάου[δ] |
| Κέας και Σερίφου | Εμμανουήλ Αντύπας Ζαφείριος Ν. Δεπάστας |
| Κορινθίας | Ανδρέας Νοταράς Γεώργιος-Γεωργαντάς Νοταράς[α] Ευστάθιος Οικονομόπουλος Γεώργιος Πανοπριφτόπουλος |
| Κυνουρίας | Ιωάννης Ζαφειρόπουλος[η] Ματθαίος Πρωτοπαπάς Εμμανουήλ Χ. Τσούχλος |
| Λακεδαίμονος | Ηλίας Γιατράκος Νικόλαος Κορφιωτάκης[θ] Παρασκευάς Ματάλας Εμμανούηλ Μελετόπουλος |
| Λοκρίδος | Ευστάθιος Σπυρίδωνος |
| Μαντινείας | Αλέξανδρος Αλεξόπουλος Κωνσταντίνος Μανέτας Ρήγας Παλαμίδης Θεόδωρος Μ. Πετρινός |
| Μεγαλουπόλεως | Νικόλαος Μπούτουνας Δημήτριος Σακελλαριάδης |
| Μεγαρίδος | Μελέτης Χατζή Μελέτης Νικόλαος Τσαλακώστας |
| Μεσολογγίου | Δημήτριος Δεληγεώργης Παναγιώτης Τσιμπουράκης |
| Μεσσήνης | Παναγιώτης Δαρειώτης Ιωάννης Παππατσώνης Παναγιώτης Παππατσώνης |
| Μήλου και Σίφνου | Σπυρίδων Ν. Βαλέττας Στράτης Δεληγιαννάκης |
| Νάξου | Σπυρίδων Α. Βαρότσης Παύλος Λεντούδης[ι] Χρύσανθος Φ. Σουμαρείπας |
| Ναυπακτίας | Κωνσταντίνος Βέικος Μιχαήλ Μιχαλόπουλος |
| Ναυπλίας | Κωνσταντίνος Αξελός[κ] Μιχαήλ Ιατρός |
| Ξηρομέρου και Βονίτσης | Σταύρος Γρίβας Πάνος Μοναστηριώτης Ιωάννης Πετζέμης |
| Ξηροχωρίου (Ευβοίας) | Δημήτριος Βιρβίλης Γεώργιος Μπάνης |
| Οιτύλου | Αναστάσιος Πέτρου Μαυρομιχάλης[λ] Γερμανός Ιω. Μαυρομιχάλης[δ] Γεώργιος Αναστ. Μαυρομιχάλης Πέτρος Αναστ. Μαυρομιχάλης Δημήτριος Πικουλάκης[μ] |
| Ολυμπίας | Γεώργιος Π. Ζαρειφόπουλος[ν] Αναγνώστης Κανελλόπουλος Νικόλαος Δ. Μοσχούλας |
| Πανεπιστημίου Όθωνος | Κωνσταντίνος Δ. Σχινάς |
| Παρνασσίδος | Ιωάννης Γκούρας Αναγνώστης Κεχαγιάς Σπυρίδων Λογοθετόπουλος |
| Πατρών | Ιωάννης Δ. Αντωνόπουλος[11] Παναγιώτης Παπαδιαμαντόπουλος[11] Χριστόδουλος Ν. Τσίνος[11] Δημήτριος Χρυσανθακόπουλος (ή Κουμανιώτης)[11] |
| Πυλίας | Κωνσταντίνος Δαρειώτης Γεώργιος Μπάστας |
| Σκιάθου και Σκοπέλου | Κωνσταντίνος Αντωνιάδης[δ] Σταμάτιος Αντωνιάδης |
| Σπετσών | Θεόδωρος Μέξης Εμμανουήλ Δ. Λαζάρου-Ορλώφ |
| Σύρου | Ανδρέας Ζ. Μάμουκας Ιωάννης Περίδης Δημήτριος Χρηστίδης[δ] |
| Τήνου | Αντώνιος Αρμάος Κάρολος Νάζος Ευστράτιος Μ. Παρίσσης |
| Τριφυλίας | Μήτρος Αναστασόπουλος Αναγνώστης Παπατσώρης Ιωάννης Τομαράς |
| Τροιζηνίας | Γεώργιος Σ. Κριεζής |
| Τριχωνίας | Αθανάσιος Καστανάς[ξ] Γεώργιος Παπαδημητρίου Ιωάννης Στάικος[α] Λουκάς Στεφάνου |
| Υδρας | Ανδρέας Κουντουριώτης Ιωάννης Γ. Κριεζής |
| Φθιώτιδος | Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης Γεώργιος Ριζόπουλος Καλαμάρας Κων. Τσουκαλάς Δημήτριος Χαντσίσκος |
| Χαλκίδος | Μάρκος Βιτάλης Ιωάννης Οικονομόπουλος Ιωάννης Τασσαίος |
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 διορίστηκε γερουσιαστής στις 16 Οκτωβρίου 1847
- ↑ απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 1847
- ↑ αντικατέστησε τον Ιωάννη Κωλέττη στις 5 Δεκεμβρίου 1847
- 1 2 3 4 5 6 β΄ και γ΄ σύνοδος
- ↑ απεβίωσε 10 Ιανουαρίου 1849
- ↑ διορίστηκε γερουσιαστής στις 17 Οκτωβρίου 1847
- ↑ Απεβίωσε στις 29 Νοεμβρίου 1848
- ↑ δολοφωνήθηκε στις 20 Αυγούστου 1850
- ↑ απεβίωσε 31 Μαρτίου 1850
- ↑ γ΄ σύνοδος
- ↑ διορίστηκε γερουσιαστής στις 23 Απριλίου 1849
- ↑ αντικατέστησε τον Αναστάσιου Μαυρομιχάλη στις 21 Ιουνίου 1849
- ↑ α΄ σύνοδος
- ↑ α΄ και β΄ σύνοδος
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Nohlen & Stöver 2010, σελ. 829.
- ↑ Nohlen & Stöver 2010, σελ. 853.
- ↑ Nohlen & Stöver 2010, σελ. 865.
- ↑ Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004 (PDF). Αθήνα. σελ. 7. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2012.
- ↑ Κυριαρχία Κωλέττη 1844-1847, "Η συγκρότηση του ελληνικού κράτους 1821-1897", Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2012
- ↑ Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος, Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004, Αθήνα 2004, σελ.7-8
- ↑ Παύλος Β. Πετρίδης, Πολιτικές Δυνάμεις και Συνταγματικοί Θεσμοί στη Νεώτερη Ελλάδα (1844 έως 1940), Θεσσαλονίκη 1992, σελ.25
- ↑ Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος, Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004, Αθήνα 2004, σελ.8
- ↑ «Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822–1935 σελ.46–57» (PDF).
- ↑ Πρακτικά των συνεδριάσεων της Βουλής κατά την Πρώτην Σύνοδον της Δευτέρας Βουλευτικής Περιόδου, Τόμος Πρώτος, Εν Αθήναις, Εκ του Δημοσίου Τυπογραφείου, 1847 (Πρακτικά Βουλής 1843-1862, Ψηφιακή Βιβλιοθήκη)
- 1 2 3 4 Νίκος Μπακουνάκης (1995). Πάτρα 1828-1860. Μια ελληνική πρωτεύουσα στον 19ο αιώνα (2η έκδοση). Πάτρα: Εκδόσεις Καστανιώτη. ISBN 960-03-0000-3.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). Elections in Europe: A Data Handbook. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.