Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 1989

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 1989
Flag of Greece.svg
1985 ←
18 Ιουνίου 1989
→ 11/1989

  Πρώτο κόμμα Δεύτερο κόμμα
  Mitsotakis 1992.jpg Andreas Papandreou (1968) 2.jpg
Επικεφαλής Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Ανδρέας Παπανδρέου
Κόμμα Νέα Δημοκρατία ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Επικεφαλής από 1 Σεπτεμβρίου 1984 3 Δεκεμβρίου 1974
Προηγούμενες εκλογές 40,85%, 126 έδρες 45,82%, 161 έδρες
Έδρες 145 125
Αλλαγή στις έδρες Αύξηση 19 Decrease 36
Λαϊκή ψήφος 2.887.488 2.551.518
Ποσοστό 44,28% 39,13%
Μεταβολή Αύξηση 3,43% Decrease 6,69%

  Τρίτο κόμμα Τέταρτο κόμμα
  Charilaos Florakis.JPG Konstantinos Stefanopoulos 2000.jpg
Επικεφαλής Χαρίλαος Φλωράκης Κωστής Στεφανόπουλος
Κόμμα Συνασπισμός ΔΗ.ΑΝΑ.
Επικεφαλής από 8 Απριλίου 1989 6 Φεβρουαρίου 1985
Προηγούμενες εκλογές Νέο Νέο
Έδρες 28 1
Αλλαγή στις έδρες Νέο Νέο
Λαϊκή ψήφος 855.944 65.614
Ποσοστό 13,13% 1,01%
Μεταβολή Νέο Νέο

  Πέμπτο κόμμα
 
Επικεφαλής Ισμαήλ Μολλά
Κόμμα Εμπιστοσύνη (κόμμα)


Προηγούμενες εκλογές Νέο
Έδρες 1
Αλλαγή στις έδρες Νέο
Λαϊκή ψήφος 34.145
Ποσοστό 0,52%
Μεταβολή Νέο

Απερχόμενος Πρωθυπουργός

Ανδρέας Παπανδρέου
ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Επόμενος Πρωθυπουργός

Τζαννής Τζαννετάκης
Νέα Δημοκρατία

Οι βουλευτικές εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989 που διεξήχθησαν από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου έφεραν στην πρώτη θέση το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αλλά χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Έτσι, ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι τις 2 Ιουλίου 1989, οπότε η Νέα Δημοκρατία και ο Συνασπισμός αποφάσισαν τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τζαννετάκη. Ειδικότερα, η ΝΔ με 44,28% των ψήφων έλαβε 145 έδρες, το ΠΑΣΟΚ με 39,13% 125 έδρες, ο Συνασπισμός με 13,13% 28 έδρες και από 1 έδρα κατέλαβαν η ΔΗΑΝΑ με 1,01% και ο ανεξάρτητος Μουσουλμάνος με 0,52%.

Οι εκλογές διεξήχθησαν με το νόμο 1847/1989 (παραλλαγή της απλής αναλογικής) που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου λίγους μήνες πριν. Ο νόμος αυτός αποκλήθηκε «νόμος Κουτσόγιωργα», αλλά στην πραγματικότητα προετοιμάστηκε από μια ομάδα πολιτικών επιστημόνων κοντά στον Ανδρέα Παπανδρέου, με προεξάρχοντα τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Γιώργο Κίσσονα.

Οι εκλογές έγιναν με το σκάνδαλο Κοσκωτά να απασχολεί σχεδόν αποκλειστικά την επικαιρότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το φθινόπωρο του 1988 οι εφημερίδες «Έθνος», «Βήμα», «Νέα» και «Ελευθεροτυπία», που μέχρι τότε υποστήριζαν το ΠΑΣΟΚ, άρχισαν σκληρές προσωπικές επιθέσεις στον Ανδρέα Παπανδρέου και σε όσους υπουργούς θεωρούσαν συνεργάτες του Κοσκωτά, σε καθημερινή βάση. Επίσης, από το Νοέμβριο του 1988 η δεξιά εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος», που εξέδιδε ο Άρης Βουδούρης (πρώην οπαδός του Παπανδρέου που μεταβλήθηκε σε πολέμιό του) είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στην κυκλοφορία, με συνεχείς επιθέσεις σε πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος του πρωθυπουργού, όπως η ερωμένη του Δήμητρα Λιάνη και ο επιχειρηματίας και επιστήθιος φίλος του Γιώργος Λούβαρης.

Δωδεκάμισι χρόνια αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2001, ο στενός συνεργάτης του Μητσοτάκη, απόστρατος αντιστράτηγος Νίκος Γρυλλάκης, ισχυρίστηκε σε βιβλίο του[1] ότι η αμερικανική κυβέρνηση μέσω της CIA είχε βοηθήσει την Νέα Δημοκρατία να φθείρει τον Ανδρέα Παπανδρέου διοχετεύοντας ή και χαλκεύοντας επιβαρυντικά στοιχεία για το σκάνδαλο Κοσκωτά και δημιουργώντας αντικυβερνητική ατμόσφαιρα μέσω των επιρροών της στα διεθνή ΜΜΕ και στην εγχώρια ελληνική ελίτ. Η συμφωνία CIA-ΝΔ έγινε τον Ιανουάριο του 1989 στην Νέα Υόρκη (κατά τον Γρυλλάκη) με πρωτοβουλία της αμερικανικής πλευράς η οποία διαβλέποντας τον εμφανή κλονισμό των Ανατολικοευρωπαϊκών κομμουνιστικών καθεστώτων «σχεδίαζε την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού στις ανατολικές χώρες. Με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και την αριστερή πτέρυγα να ασκεί πιέσεις για συμπαράσταση στα ετοιμόρροπα τότε σοσιαλιστικά κόμματα θα δημιουργούνταν προβλήματα στην ταχεία αποσύνθεση του κομμουνισμού».[2]

Τα μόνα στηρίγματα που απέμεναν στον Ανδρέα Παπανδρέου στον χώρο του Τύπου ήταν η «Αυριανή», που διατηρούσε υψηλή κυκλοφορία αλλά είχε πλέον χάσει την πρώτη θέση, και η «Επικαιρότητα», εφημερίδα που εξέδιδε από τα τέλη του 1988 ο φίλος του πρωθυπουργού επιχειρηματίας Σωκράτης Κόκκαλης. Ο έλεγχος της ΕΡΤ από το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να παίξει αποφασιστικό ρόλο στις εκλογές, καθώς εν πολλοίς αντισταθμιζόταν από τους δεκάδες αντικυβερνητικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς που είχαν ιδρυθεί τα αμέσως προηγούμενα χρόνια.

Στις 16 Ιουνίου δημοσιεύθηκε διακήρυξη 165 καλλιτεχνών υπέρ της Νέας Δημοκρατίας, ενώ στις 17 Ιουνίου διακήρυξη 224 καλλιτεχνών και λογοτεχνών υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Ανάμεσα σε αυτούς που υποστήριξαν την ΝΔ συγκαταλέγονταν, μεταξύ άλλων, και οι Νίκος Φώσκολος, Ντίνος Ηλιόπουλος Ρίκα Διαλυνά, Τζένη Βάνου και Γιάννης Φλωρινιώτης, ενώ ανάμεσα σε αυτούς που τάχθηκαν υπέρ του ΠΑΣΟΚ οι Γιώργος Φούντας, Λάκης Κομνηνός, Ελένη Ανουσάκη, Μαρία Δημητριάδη και Δημήτρης Λάγιος.[3]

Η κυβέρνηση Τζαννετάκη, με την αφύσικη σύμπραξη Δεξιάς και Αριστεράς που είχε διακηρυγμένο στόχο την παραπομπή των υπευθύνων για την υπόθεση Κοσκωτά δεν μακροημέρευσε, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να οδηγηθεί σε νέες εκλογές το Νοέμβριο.

Από τα δυσάρεστα φαινόμενα της προεκλογικής αλλά και της μετεκλογικής περιόδου ήταν οι συμπλοκές ανάμεσα σε οπαδούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Οι πιο εκτεταμένες συγκρούσεις μεταξύ οπαδών των δύο κομμάτων έγιναν το βράδυ της 10ης Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα 29 άνθρωποι να τραυματιστούν, μεταξύ των οποίων και ο τότε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Δημήτριος Σιδέρης.[4] Το πιο δυσάρεστο περιστατικό συνέβη στις 29 Ιουνίου στο χωριό Ηράκλεια του νομού Φθιώτιδας, όταν οπαδοί του ΠΑΣΟΚ ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τον πρόεδρο του χωριού και στέλεχος της ΝΔ Σπύρο Λατσούδα.[5]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύνοψη αποτελεσμάτων βουλευτικών εκλογών 18ης Ιουνίου 1989
1989 1 parl.svg
Κόμμα Επικεφαλής Ψήφοι Έδρες
Αριθμός ± % Αριθμός ±
Νέα Δημοκρατία Κωνσταντίνος Μητσοτάκης 2.887.488 44,28 +3,43 145 +19
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα Ανδρέας Παπανδρέου 2.551.518 39,13 -6,69 125 -35
Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου 1 Χαρίλαος Φλωράκης 855.944 13,13 +1,4 28 +15
Δημοκρατική Ανανέωση Κωστής Στεφανόπουλος 65.614 1,01 Νέο 1 Νέο
Εμπιστοσύνη 2 Ισμαήλ Μολλά 34.145 0,52 +0,36 1 +1
Εθνική Πολιτική Ένωσις Χρύσανθος Δημητριάδης 21.149 0,32 -0,28 - -
Κ.Κ.Ε. εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά Γιάννης Μπανιάς 18.114 0,28 Νέο - Νέο
Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Γεράσιμος Αρσένης 13.833 0,21 Νέο - Νέο
Χριστιανική Δημοκρατία 3 5 Νικόλαος Ψαρουδάκης 11.450 0,18 - - -
Κόμμα Φιλελευθέρων Νικήτας Βενιζέλος 9.001 0,14 -0,03 - -
Οικολογικό Κίνημα Πολιτική Αναγέννηση Κωνσταντίνος Παπανικόλας 7.941 0,12 Νέο - Νέο
Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου 3 5 Ιωάννης Ζίγδης 7.770 0,12 - - -1
Εναλλακτική Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση διοικούσα επιτροπή 6.154 0,09 Νέο - Νέο
Άμεση Δημοκρατία Μανώλης Γλέζος 5.844 0,09 Νέο - Νέο
Ελληνικό Ριζοσπαστικό Κίνημα Αντώνης Τρίτσης 4.269 0,07 Νέο - Νέο
Ελληνορθόδοξο Κίνημα Σωτηρίας Ανδρέας Λύρας 3.716 0,06 Νέο - Νέο
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μ-λ) 4 3.361 0,05 -0,03 - -
Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας Χρήστος Μπίστης 2.760 0,04 -0,07 - -
Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας εκτελεστική επιτροπή 2.738 0,04 -0,12 - -
Αυτοδύναμο Κίνημα Επαναστατικής Πολιτικής Αντώνης Χάλαρης 2.096 0,03 Νέο - Νέο
Μ-Λ Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας 5 1.594 0,02 - - -
Εργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο Εμμανουήλ Βασιλακάκης 1.487 0,02 Νέο - Νέο
Ολυμπισμός Γεώργιος Ζώης 1.376 0,02 Νέο - Νέο
Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κ.Κ.Ε. Ηλίας Ζαφειρόπουλος 969 0,01 Νέο - Νέο
Ανεξάρτητοι υποψήφιοι 880 0,01 -0,16 - -
Σύνολο 6.521.211 100 300
Έγκυρα 6.521.211 97,79
Άκυρα/Λευκά 148.017 2,21
Ψήφισαν 6.669.228 84,50
Αποχή 1.633.184 15,50
Εγγεγραμμένοι 8.302.412
Πηγή: Nohlen & Stöver
Σημειώσεις:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λευτέρης Παπαδόπουλος, Το βρώμικο '89: Το σκάνδαλο, η συγκυβέρνηση και η παραπομπή, εκδόσεις Κάκτος, 2010

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νικόλαος Γρυλλάκης, ...Αποκαλύπτω, 2001, εκδόσεις Λιβάνη [1]
  2. http://www.tanea.gr/news/greece/article/4211195/?iid=2
  3. Λευτέρης Παπαδόπουλος, Το βρώμικο '89: το σκάνδαλο, η συγκυβέρνηση και η παραπομπή, 1993, σελ. 34-37
  4. Η Καθημερινή, 11 Ιουνίου 1989
  5. Η Καθημερινή, 30 Ιουνίου 1989

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]