Αντρέα Γκρίττι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αντρέα Γκρίττι
Ritratto del Doge Andrea Gritti - Tiziano 059.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση17  Απριλίου 1455
Bardolino
Θάνατος28  Δεκεμβρίου 1538
Βενετία
Τόπος ταφήςΒενετία
Χώρα πολιτογράφησηςΒενετική Δημοκρατία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΒεντραμίν
ΤέκναΑλβίζε Γκρίττι
ΟικογένειαGritti
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Πόλεμοι/μάχεςWar of the League of Cambrai
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΔόγης της Βενετίας (1523–1538)
Θυρεός
Gritti CoA.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αντρέα Γκρίττι (1455 - 1538) ήταν Δόγης της Βενετίας (1523 - 1538) μετά από μια πετυχημένη διπλωματική και στρατιωτική σταδιοδρομία.

Έμπορος στην Κωνσταντινούπολη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Βερόνα και έζησε στην νεότητα του στην Κωνσταντινούπολη σαν έμπορος που εξυπηρετούσε τα Βενετσιάνικα συμφέροντα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1490 ενώ οι σχέσεις ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία βρέθηκαν σε κρίσιμο σημείο άρχισε να πληροφορεί μυστικά την πατρίδα του για τις κινήσεις του Οθωμανικού ναυτικού.[2] Ο ρόλος του αποκαλύφτηκε και φυλακίστηκε με την κατηγορία της κατασκοπείας, γλύτωσε την θανατική καταδίκη λόγω της φιλίας του με τον Μεγάλο Βεζίρη και ελευθερώθηκε σε μερικά χρόνια.

Στρατιωτικές υπηρεσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές του 16ου αιώνα η Βενετία έχασε σχεδόν όλες τις κτήσεις της στην Ιταλική χερσόνησο, ο Αντρέα Γκρίττι ήταν πρωταγωνιστής στις εξελίξεις που ακολούθησαν με στόχο την ανάκτηση των περιοχών. Μετά την ήττα των Βενετών στην μάχη του Αγκναντέλλο (1509) διορίστηκε Προβλεπτής του Βενετσιάνικου στρατού στο Τρεβίζο. Το Συμβούλιο των Δέκα του έδωσε εντολή να υποστηρίξει τις εξεγέρσεις απέναντι στους κατακτητές, από την θέση αυτή μπόρεσε επιτυχώς να ανακτήσει την Πάντοβα και να την υπερασπιστεί στην συνέχεια από τον αυτοκράτορα.

Μετά τον θάνατο του Νικολό ντι Πιτιγκλιάνο ανέλαβε την ηγεσία του Βενετσιάνικου στρατού αλλά οπισθοχώρησε μπροστά στην προέλαση των Γάλλων. Συνέχισε να είναι Προβλεπτής στους πολέμους που ακολούθησαν στην "Συμμαχία του Καμπραί", ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας που είχαν σαν αποτέλεσμα να συμμαχήσει η Δημοκρατία της Βενετίας με τους Γάλλους.

Δόγης της Βενετίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν εξελέγη Δόγης της Βενετίας (1523) έκλεισε συμφωνία με τον αυτοκράτορα Κάρολο Κουίντο και του υποσχέθηκε να κρατήσει ουδετερότητα η Βενετία στους Ιταλικούς πολέμους. Η Δημοκρατία δεν ενεπλάκη στους πολέμους ανάμεσα στον Κάρολο Κουίντο και τον Φραγκίσκο Α΄, το καθήκον του ήταν μονάχα να εμποδίσει την προέλαση των Οθωμανών στην Ουγγαρία. Δεν μπόρεσε να εμποδίσει τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή να επιτεθεί στην Κέρκυρα (1537) προκαλώντας την Βενετία να ξεκινήσει νέο πόλεμο με τους Οθωμανούς. H σύζυγος του ήταν η Μπενεντέττα Βεντραμίν.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
  2. Labalme P.H. & Sanguineti White L. (eds.) (2008) Venice, cità excelentissima: selections from the Renaissance diaries of Marino Sanudo, Johns Hopkins University Press, Baltimore, pp. 232-235.
  3. https://archive.org/stream/dogaressasofveni00stal#page/316/mode/2up

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Finlay, Robert, "Fabius Maximus in Venice: Doge Andrea Gritti, the War of Cambrai, and the Rise of Habsburg Hegemony, 1509-1530," Renaissance Quarterly 53:988–1031, Winter 2000.
  • Gino Benzoni (2002). Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 59
  • Labalme P.H. & Sanguineti White L. (eds.) (2008) Venice, cità excelentissima: selections from the Renaissance diaries of Marino Sanudo, Johns Hopkins University Press, Baltimore.
  • Norwich, John Julius (1989). A History of Venice. New York: Vintage Books.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αντρέα Γκρίττι
Γέννηση: 17 Απριλίου 1455 Θάνατος: 28 Δεκεμβρίου 1538
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Αντόνιο Γκριμάνι
Δόγης της Βενετίας
Coat of Arms of the Republic of Venice.svg

1523 - 1538
Διάδοχος
Πιέτρο Λάντο