Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ποδόσφαιρο)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Α.Ε.Κ. Αθηνών (ποδόσφαιρο))
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου, δείτε: Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως
Α.Ε.Κ.
Πλήρες όνομα ΑΕΚ ΠΑΕ[1]
Ψευδώνυμο(α) Δικέφαλος
Ένωση
Βασίλισσα
Κιτρινόμαυροι
Ίδρυση 13 Απριλίου 1924
Γήπεδο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας,
(χωρητικότητα: 69.618 θέσεις)
Πρόεδρος Flag of Greece.svg Βαγγέλης Ασλανίδης
Προπονητής Flag of Greece.svg Τραϊανός Δέλλας
Πρωτάθλημα Β΄ Εθνική
2013-14 Γ΄ Εθνική 1η (προβιβάζεται)
Ιστοσελίδα aekfc.gr
Πρώτη εμφάνιση
Τρίτη εμφάνιση

Η ΠΑΕ Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ΑΕΚ) είναι ελληνικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Το ποδοσφαιρικό τμήμα του ομώνυμου συλλόγου ιδρύθηκε το 1924 και μετατράπηκε σε ΠΑΕ το 1979 με τη θέσπιση του επαγγελματισμού. Εδρεύει στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας,[2] όπου και αγωνίζεται από το 2004, ύστερα από την κατεδάφιση της παραδοσιακής έδρας της στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο σύλλογος έχει κατακτήσει συνολικά 28 εγχώριους τίτλους σε τέσσερις διαφορετικές διοργανώσεις (11 πρωταθλήματα, 14 Κύπελλα, 1 Λιγκ Καπ, 2 Σουπερ Καπ). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ΑΕΚ είναι η μοναδική ελληνική ομάδα, που έχει φθάσει έως τα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, καθώς και η μοναδική που έχει αγωνιστεί στα προημιτελικά και των τριών (πριν την κατάργηση του κυπέλλου Κυπελλούχων) ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Αγωνιζόταν ανελλιπώς στα πρωταθλήματα της 1ης Εθνικής από την καθιέρωση τους έως και την περίοδο 2012-13, όταν γνώρισε τον μοναδικό υποβιβασμό στην ιστορία της. Πιο πετυχημένη περίοδος της ομάδας ήταν μεταξύ 1989-1994, καθώς σ' αυτό το διάστημα των έξι ετών κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα, το μοναδικό Λιγκ Καπ που έχει διοργανωθεί στην Ελλάδα και ένα Σούπερ Καπ. Το πρωτάθλημα της περιόδου 1993-94 είναι το τελευταίο πρωτάθλημα που έχει κατακτήσει η ΑΕΚ, ενώ τελευταίος της τίτλος είναι το κύπελλο που κατέκτησε την περίοδο 2010-11.

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προέλευση και ίδρυση του συλλόγου (1875 - 1930)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μεγάλος πληθυσμός των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, σε σχέση με τα άλλα αστικά κέντρα των Οθωμανών, δημιούργησε πολλούς αθλητικούς συλλόγους στην περιοχή για όλα τα αθλήματα, αλλά κυρίως για το ποδόσφαιρο. Το 1875 δημιουργήθηκε ο Ερμής στην περιοχή Γαλατά και στην ευρύτερη περιοχή που ονομάζεται σήμερα Μπέηογλου (Beyoglu), με στόχο την ανάδειξη Ελλήνων αθλητών και τη διατήρηση της ελληνικής ιδεολογίας. Ο Αθλητικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Ερμής αποτέλεσε τον αρχαιότερο ποδοσφαιρικό σύλλογο που ιδρύθηκε στην τουρκική επικράτεια.[3] Το 1922 αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του έπειτα από παρέμβαση των τουρκικών αρχών. Το 1914 ιδρύθηκε ο Αθλητικός Σύλλογος Πέραν Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος επίσης αναγκάστηκε να σταματήσει τις δραστηριότητές του το 1922. Παρόλα αυτά οι δύο σύλλογοι συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την Πέρα Κλουμπ. Εκείνα τα χρόνια όμως εκδιώχθηκαν από την Κωνσταντινούπολη χιλιάδες Έλληνες, που εγκαταστάθηκαν σε περιοχές της Ελλάδας. Η ομάδα Πέρα Κλουμπ είναι αδελφοποιημένη με την ΑΕΚ και συνεχίζει να υφίσταται σε ερασιτεχνικό επίπεδο ποδοσφαίρου έως και σήμερα.

Η ιδέα και η ίδρυση της ΑΕΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΑΕΚ το 1924
Η ομάδα το 1925

Οι Έλληνες Κωνσταντινουπολίτες που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, μαζί με Έλληνες αθλητές του Πέρα Κλουμπ, συναντιόταν σε ένα αθλητικό μαγαζί ιδιοκτησίας των Αιμίλιου και Μενέλαου Ιωνά, στην οδό Βερανζέρου στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί δημιουργήθηκε η ιδέα της ΑΕΚ και ο ίδιος ο σύλλογος, ενώ οι διαδικασίες ίδρυσης ολοκληρώθηκαν το 1924. Η αρχική ιδεολογία του συλλόγου ήταν η συνέχιση των αθλητικών δραστηριοτήτων της Πόλης, αλλά και η διατήρηση της ιδεολογίας των Κωνσταντινουπολιτών μέσω ενός αθλητικού συλλόγου, που θα κρατά ζωντανά τα ήθη, τις αξίες και τις παραδόσεις των Ελλήνων προσφύγων.

Τα πρώτα χρόνια χωρίς έδρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ηλιάσκος, Δημόπουλος, Νεγρεπόντης, Εμμανουηλίδης

Στην πρώτη δεκαετία του '20 η ΑΕΚ κατόρθωσε να ξεπεράσει σε φήμη παλαιότερους συλλόγους, όπως ο Πανιώνιος και ο Απόλλων, χάρη και στο μεγάλο πληθυσμό των προσφύγων, που είχαν ενστερνιστεί ή εκφράζονταν από την ιδεολογία της ομάδας, εναντίον και των τότε πολιτικών καταστάσεων. Στο πρώτο κάλεσμα σύναξης Κωνσταντινουπολιτών που βρίσκονταν στην Αθήνα, έτρεξαν να στελεχώσουν την ΑΕΚ όλοι οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν από την Πόλη. Ο τερματοφύλακας Νίκος Κίτσος, οι οπισθοφύλακες Ιερεμιάδης και Ασδέρης, οι μέσοι Κεχαγιάς, Δημόπουλος, Παρασκευάς και οι επιθετικοί Καραγιαννίδης, Μπαλτάς, Μήλας, Ιππιάδης και Γεωργιάδης. Πολλά ήταν τα προβλήματα στο ξεκίνημα, καθώς δεν υπήρχε γήπεδο ή κάποιο γυμναστήριο, για να μπορούν να προπονούνται οι ποδοσφαιριστές. Με την ίδρυση του συλλόγου έγιναν αμέσως προσπάθειες να βρεθεί μια λύση και να χρησιμοποιεί η ομάδα τον χώρο των γηπέδων τένις, κοντά στις στήλες του Ολυμπίου Διός.

Μετά από προετοιμασία τριών μηνών, η ΑΕΚ έδωσε τον πρώτο της αγώνα στις 30 Νοεμβρίου του 1924, εναντίον του Αίαντα Αθηνών, τότε ομάδα πρώτης κατηγορίας, στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στον οποίο επικράτησε 2-0.[4] Στο πρώτο (δεύτερο του θεσμού) πρωτάθλημα Αθηνών που συμμετείχε (1924-25) η ΑΕΚ νίκησε στις 14 Δεκεμβρίου 1924 το ιστορικό Σ.Π. Γουδί με 4-2 (πρώτος επίσημος αγώνας) και εν συνεχεία ηττήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1925 από τον Παναθηναϊκό με 1-0, ενώ στις 18 του ίδιου μήνα επικράτησε με 4-0 του Απόλλωνα. Στη βαθμολογία του 2ου ομίλου Αθηνών, τερμάτισε δεύτερη και αντιμετώπισε στον ημιτελικό την 1η Μαρτίου 1925, την Αρμενική Ένωση, την οποία νίκησε με 1-0 (εύστοχο πέναλτι του Μπαλτά). Στον μεγάλο τελικό αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό, ο οποίος απέκλεισε με 4-0 τον Ατρόμητο και ήταν το μεγάλο φαβορί. Στις 8 Μαρτίου, ημέρα του τελικού, ο νικητής κρίθηκε από εύστοχο πέναλτι στο 58ο λεπτό, που πέτυχε ο παίκτης του Παναθηναϊκού, Απόστολος Νικολαΐδης. Έτσι η ΑΕΚ στο πρώτο αθηναϊκό πρωτάθλημα που έλαβε μέρος, λίγο έλειψε να κατακτήσει τον τίτλο, όμως της έλειπε κυρίως η ομοιογένεια.

Το 1926 και το 1927 ήρθαν στην ΑΕΚ δύο σπουδαίοι ποδοσφαιριστές της Πέρα Κλουμπ, ο Κώστας Νεγρεπόντης αρχικά και ο Σταύρος Εμμανουηλίδης στη συνέχεια. Οι μεταγραφές και οι προσθήκες συνεχίστηκαν και το 1928 ήρθε ο αμυντικός, σερβικής καταγωγής, αλλά γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, Ροβέρτος Μάλλιος (Γκάλιτς) και μέχρι το 1930 η ΑΕΚ είχε δημιουργήσει μια ισχυρή ομάδα, όμως το γεγονός ότι ο σύλλογος δεν είχε ακόμη μόνιμη έδρα, αλλά αγωνιζόταν κυρίως σε γήπεδο πλησίον του Ναού του Ολυμπίου Διός και στο σημερινό γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, αποτελούσε το σημαντικότερο πρόβλημα.[5]

Νέα Φιλαδέλφεια και πρώτες επιτυχίες (1930 - 1941)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος πρόεδρος της ΑΕΚ ήταν ο Κωνσταντίνος Σπανούδης, ο οποίος ήταν υπουργός στην κυβέρνηση του Βενιζέλου. Ο Σπανούδης ζήτησε από την κυβέρνηση έναν χώρο για την ομάδα, ώστε να προπονείται. Έτσι από το 1926 ο σύλλογος χρησιμοποίησε μια έκταση στη Νέα Φιλαδέλφεια, η οποία φιλοξένησε την ομάδα και έγινε, κατά κάποιον τρόπο, το προπονητικό κέντρο της. Το 1930 η έκταση πέρασε στην ιδιοκτησία του συλλόγου και σύντομα ο Ελευθέριος Βενιζέλος έδωσε εντολή να δημιουργηθεί το γήπεδο της ΑΕΚ στον ίδιο χώρο, ο οποίος στη συνέχεια φιλοξένησε την ομάδα για πάνω από 70 χρόνια και έγινε η μόνιμη έδρα της. Τα εγκαίνια μάλιστα του γηπέδου το 1930 έγιναν παρουσία του γηραιού πρωθυπουργού και πρωτεργάτη παλαιότερα της Μεγάλης Ιδέας.

Ο πρώτος επίσημος αγώνας της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια έγινε στις 9 Νοεμβρίου 1930 εναντίον του Αθηναϊκού, με την ΑΕΚ να νικά 3-0, χάρη σε γκολ των Νεγρεπόντη (2) και Ηλιάσκου. Το πρωτάθλημα Αθηνών της περιόδου 1930-31 είχε φαβορί την ΑΕΚ, όμως διακόπηκε και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Στο νέο πρωτάθλημα Ελλάδας, που άρχισε τον Φεβρουάριο του 1931, η Ένωση ξεκίνησε με μια μεγάλη σε έκταση ήττα από τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη με 8-1 (η οποία παραμένει ακόμα και σήμερα η μεγαλύτερη σε έκταση σε επίσημη διοργάνωση) και ακολούθησε νέα ήττα εκτός έδρας από τον Απόλλωνα, με 2-0. Στις 15 Φεβρουαρίου 1931, στον πρώτο αγώνα πρωταθλήματος στη Νέα Φιλαδέλφεια, η AEK νίκησε 3-2 τον Εθνικό Πειραιώς. Εν τέλει στην πρώτη της συμμετοχή σε πανελλήνιο πρωτάθλημα η ΑΕΚ τερμάτισε τέταρτη με 13 βαθμούς σε 14 αγώνες.

Ο πρώτος τίτλος ήρθε την περίοδο 1931-32, όταν κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον πρωταθλητή της ίδιας περιόδου, Άρη Θεσσαλονίκης με 5-3. "Αστέρι" της ομάδας ήταν ο βετεράνος πια Κώστας Νεγρεπόντης, ποδοσφαιριστής τις δεκαετίες του '10 και του '20 στην ελληνική Πέρα Κλουμπ της Πόλης, την ομάδα που ουσιαστικά αποτέλεσε "πρόγονο" της ΑΕΚ. Οι υπόλοιποι παίκτες της ομάδας που αγωνίστηκαν στον τελικό ήταν οι Γιάμαλης, Μάλλιος, Νταϊσπάγγος, Αργυρόπουλος, Κωνσταντινίδης, Πάτροκλος, Μπαλτάς, Ι.Τζιραλίδης, Ηλιάσκος και Π.Τζιραλίδης. Αντιθέτως, στο πρωτάθλημα την ίδια περίοδο δεν τα πήγε εξίσου καλά, καθώς τερμάτισε στην 8η και τελευταία θέση, συγκεντρώνοντας μόλις 9 βαθμούς σε 14 αγώνες.

Ο Κώστας Νεγρεπόντης έπειτα από αυτήν την περίοδο αποχώρησε από την ενεργό δράση, ενώ τον ακολούθησαν και άλλοι "αστέρες" της ομάδας, η οποία χρειαζόταν ανανέωση. Ο σύλλογος πέρασε μια μικρή περίοδο κάμψης και ανέκαμψε αγωνιστικά την περίοδο 1935-36, όταν πρωτοεμφανίστηκε το επιθετικό δίδυμο αποτελούμενο από τους Κλεάνθη Μαρόπουλο και Τρύφωνα Τζανετή. Τον Νοέμβριο του 1937 η ΑΕΚ πραγματοποίησε ένα ταξίδι επιστροφής στη "γενέτειρά" της, την Κωνσταντινούπολη, για δύο φιλικές συναντήσεις. Στις 27 Νοεμβρίου 1937 ηττήθηκε από την Ατές Γκιουνές με 2-1 και την επόμενη μέρα νίκησε τη Φενέρμπαχτσε με 3-2. Στην ομάδα της ΑΕΚ αγωνιζόταν τότε και ο Κύπριος Κώστας Βασιλείου (ο πρώτος ποδοσφαιριστής από τη μεγαλόνησο που αγωνίστηκε στην Ελλάδα), ο οποίος στον συγκεκριμένο αγώνα σημείωσε δύο γκολ. Οι δύο αγώνες έγιναν στο γήπεδο Ταξίμ, έδρα της Γαλατασαράι.

Έχοντας πλέον δημιουργήσει ένα εξαιρετικό σύνολο, κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα την περίοδο 1938-39, ενώ κερδίζοντας την ίδια περίοδο και το κύπελλο έγινε η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα. Την επόμενη περίοδο 1939-40, με τον Νεγρεπόντη στη θέση του προπονητή πλέον, κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα. Την περίοδο 1940-41 το πρωτάθλημα Αθηνών διεκόπη λόγω του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ωστόσο μία εβδομάδα πριν την έναρξη των τοπικών πρωταθλημάτων, η ΑΕΚ είχε σημειώσει μία ευρεία νίκη με σκορ 7-3 επί του Ολυμπιακού σε φιλικό αγώνα που έγινε στην έδρα της.[6] Η πορεία εκείνης της ομάδας σταμάτησε άδοξα λόγω του πολέμου, όμως ήταν ξεκάθαρο πως εκείνη την περίοδο (1938-1941), ήταν ασυναγώνιστη. Πρωταγωνιστές της τριετίας αυτής υπήρξαν οι Δελαβίνιας, Ρίμπας, Σκλαβούνος (τερματοφύλακες), Γάσπαρης, Κοντούλης, Γ.Παπαδόπουλος, Σέλτσικας (αμυντικοί), Γκογκότσης, Δ.Καπάνταης, Κυτίδης, Μάγειρας (Σίμος), Ξένος (Μαρκόπουλος), Κ.Μανέττας, Σπυρίδης (μέσοι), Αναγνωστόπουλος, Κ.Βασιλείου, Κουτσουλιέρης, Β.Μανέττας, Μαρόπουλος, Νικολόης, Τζανετής, Φίλης, Χατζησταυρίδης και Κ.Χριστοδούλου (επιθετικοί).

Οι μεταπολεμικές διακρίσεις (1945 - 1974)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι νέοι της ΑΕΚ το 1947
Η ομάδα το 1949

Την περίοδο 1945-46 άρχισε εκ νέου η αθλητική δραστηριότητα στην Ελλάδα και η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθήνας, γεγονός που στη συνέχεια της εξασφάλισε τη συμμετοχή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, με αντιπάλους τον Άρη Θεσσαλονίκης και τον Ολυμπιακό, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Την περίοδο 1946-47 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Αθήνας και στη συνέχεια συμμετείχε και πάλι στο πρωτάθλημα Ελλάδας με αντιπάλους τους Ολυμπιακό, Πανιώνιο, Ηρακλή, Ατρόμητο Πειραιώς και Μακεδονικό. Τις επόμενες δύο περιόδους πέρασε μια μικρή αγωνιστική κάμψη.

Επέστρεψε στις επιτυχίες με προπονητή τον Άγγλο Τζακ Μπίμπι, υπό τις οδηγίες του οποίου κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1949, νικώντας τον Παναθηναϊκό με 2-1. Το 1950 η ΑΕΚ κατέκτησε ξανά το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον Άρη Θεσσαλονίκης με 4-0, καθώς και το πρωτάθλημα Αθηνών. Αστέρια της ομάδας ήταν, μεταξύ άλλων, οι "προπολεμικοί" Μιχάλης Δελαβίνιας, Κλεάνθης Μαρόπουλος, Γιώργος Μάγειρας, Τρύφωνας Τζανετής, οι οποίοι είχαν πλέον πλαισιωθεί από νεότερους ποδοσφαιριστές, όπως οι Γουίλιαμ Αρβανίτης (Γούλιος), Παναγιώτης Πατάκας, Μανώλης Κουντούρης, Κώστας Πούλης, Λάκης Εμμανουηλίδης. Το 1950 κατακτήθηκε και το πρωτάθλημα Αθηνών, όμως οι αγώνες για την ανάδειξη του Πανελλήνιου Πρωταθλητή δεν έγιναν, καθώς οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές των ομάδων κλήθηκαν εσπευσμένα να κάνουν προετοιμασία με την εθνική Ελλάδας, λόγω υποχρεώσεών της.

Με το ξεκίνημα της δεκαετίας του '50 στην ΑΕΚ έγινε προσπάθεια για ανανέωση του έμψυχου δυναμικού, μένοντας έτσι εκτός τίτλων και διακρίσεων τουλάχιστον έως τα μισά της δεκαετίας, καθώς το 1956 κατέκτησε το κύπελλο. Στον τελικό νίκησε τον πανίσχυρο τότε Ολυμπιακό με 2-1 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, με πρωταγωνιστές τους Κώστα Πούλη, Λάκη Εμμανουηλίδη, Γιάννη Κανάκη, Γιάννη Χανιώτη, Ανδρέα Σταματιάδη, τη νέα γενιά του συλλόγου.

Εποχή Νεστορίδη - Παπαϊωάννου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η AEK το 1957
Νεστορίδης, Μουχραμπί, Παπαϊωάννου

Το 1957 έκανε το ντεμπούτο του ο μεταγενέστερος θρύλος της ομάδας Κώστας Νεστορίδης, που είχε μεταγραφεί την προηγούμενη χρονιά από τον Πανιώνιο, αλλά δεν αγωνίστηκε για έναν χρόνο, λόγω μη συγκατάθεσης της προηγούμενης ομάδας του στο θέμα της μεταγραφής του. Το 1958 και το 1959 κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στο πρωτάθλημα, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να κατακτήσει και η ΑΕΚ κάποιον τίτλο. Την περίοδο 1957-58 η ΑΕΚ αντιμετώπισε ως ίσος προς ίσον το μεγάλο φαβορί Ολυμπιακό, όμως στους τελευταίους κρίσιμους αγώνες πρωταθλήματος έχασε πολλούς βαθμούς και συνάμα τον τίτλο. Την ίδια περίοδο έφτασε στον τελικό κυπέλλου, επίσης εναντίον του Ολυμπιακού, όμως έχασε το τρόπαιο λίγα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα. Την επόμενη χρονιά η ΑΕΚ παρουσιάστηκε ακόμα πιο ισχυρή και τρεις αγώνες πριν το τέλος του πρωταθλήματος ισοβάθμησε με τον Ολυμπιακό. Στις 7 Ιουνίου 1959 στη Νέα Φιλαδέλφεια, μια άλλη ομάδα του Πειραιά, ο Εθνικός, απέσπασε ισοπαλία με 1-1 και την έριξε από την κορυφή. Στον τελευταίο αγώνα της περιόδου, που έμελλε να είναι με τον Ολυμπιακό εκτός έδρας, η Ένωση αν και προηγήθηκε, ήρθε τελικά ισόπαλη με 2-2 και παρέμεινε στη δεύτερη θέση.

Η πρώτη περίοδος που διοργανώθηκε η Α' Εθνική, το 1959-60, βρήκε την ΑΕΚ στην κορυφή της κατάταξης μια αγωνιστική πριν το τέλος, όμως μια ήττα στον τελευταίο αγώνα με τον Πανιώνιο την έστειλε σε αγώνα μπαράζ για τον τίτλο, εναντίον του Παναθηναϊκού, με τον οποίο είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση. Στον "τελικό" πρωταθλήματος γνώρισε την ήττα με 2-1, παρά το γεγονός ότι προηγήθηκε, τρία χρόνια αργότερα όμως επέστρεψε στις επιτυχίες. Με τον Νεστορίδη να αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ συνέχεια (από το 1958 έως το 1963) και την απόκτηση του Μίμη Παπαϊωάννου το 1962, ενός ακόμα ποδοσφαιριστή που έγινε θρύλος για τον σύλλογο, η ΑΕΚ κατόρθωσε να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 1963, το πρώτο μεταπολεμικά. Το τρίτο συνολικά πρωτάθλημα ήρθε για την ΑΕΚ μετά την ισοπαλία με 3-3 σε αγώνα μπαράζ στη Νέα Φιλαδέλφεια εναντίον του Παναθηναϊκού, με τον οποίο είχε ισοβαθμήσει αλλά ξεπέρασε καθώς είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων. Ο Παπαϊωάννου ήταν ο "χρυσός" σκόρερ και οι φίλοι της ομάδας τον λάτρεψαν από τις πρώτες του στιγμές σε αυτήν. Οι υπόλοιποι (με διψήφιο αριθμό συμμετοχών) παίκτες της ιστορικής εκείνης ομάδας ήταν οι Κώστας Νεστορίδης, Στέλιος Σεραφείδης, Ανδρέας Σταματιάδης, Αλέκος Σοφιανίδης, Στέλιος Σκευοφύλακας, Γιώργος Πετρίδης, Μανώλης Κανελλόπουλος, Μίλτος Παπαποστόλου, Γιάννης Μαρδίτσης, Άρης Τσαχουρίδης και ο Σύριος Ιμπραήμ Μουχραμπί, ενώ προπονητής ήταν ο Ουγγρογερμανός Γένε Τσάκναντι.

Η ομάδα την περίοδο 1962-63
Η ΑΕΚ το 1965

Την επόμενη περίοδο (1963-64) η ΑΕΚ συμμετείχε για πρώτη φορά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και συγκεκριμένα στο κύπελλο Πρωταθλητριών, όπου αντιμετώπισε την πρωταθλήτρια Γαλλίας Μονακό, από την οποία και ηττήθηκε στον πρώτο αγώνα με 7-2 και στον επαναληπτικό ήλθε ισόπαλη 1-1. Το 1964 και το 1966 η ΑΕΚ κατέκτησε και τις δύο φορές το κύπελλο χωρίς να αγωνιστεί στον τελικό. Το 1964 αποκλείστηκαν και οι δύο αντίπαλοι του άλλου ημιτελικού, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, λόγω επεισοδίων στον μεταξύ τους αγώνα, που δεν τελείωσε ποτέ. Το 1966 ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 2-0 άνευ αγώνα, καθώς ο τότε προπονητής του συλλόγου Μάρτον Μπούκοβι αποφάσισε να μην παρατάξει την ομάδα του στον τελικό αλλά να την ξεκουράσει ενόψει επικείμενου ευρωπαϊκού αγώνα. Εν τω μεταξύ, άλλη μια ευρωπαϊκή συμμετοχή της πραγματοποιήθηκε το 1965 στο κύπελλο Κυπελλούχων, όπου επικράτησε με 2-0 επί της Ντιναμό Ζάγκρεμπ στον πρώτο αγώνα εντός έδρας, όμως στον επαναληπτικό ηττήθηκε με 3-0 και αποκλείστηκε.

Πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση ελληνικής ομάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1968 η ΑΕΚ με βασικούς πρωταγωνιστές τους Παπαϊωάννου, Σταματιάδη, Σοφιανίδη, Σκευοφύλακα, Σεραφείδη, Κ.Νικολαϊδη, Τ.Βασιλείου, Μπαλόπουλο, Καραφέσκο, Ιορδάνου, Πομώνη, Κεφαλίδη, Σταθόπουλο, Βεντούρη, Παπαγεωργίου, Φρογουδάκη, Μανιατέα κατέκτησε το πρωτάθλημα, συμμετέχοντας την επόμενη χρονιά (1968-69) στο σημερινό Τσάμπιονς Λιγκ (γνωστό ως "Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών" τότε), όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης, στην πρώτη ευρωπαίκή διάκριση ελληνικής ομάδας.[7] Το διάστημα αυτό η ΑΕΚ είχε φτάσει στο ζενίθ της ευρωπαϊκής ιστορίας της, καθώς εκτός του τμήματος ποδοσφαίρου, το τμήμα μπάσκετ την προηγούμενη χρονιά (1967-68) είχε κατακτήσει το κύπελλο Κυπελλούχων νικώντας στον τελικό τη Σλάβια Πράγας με 89-82, η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτούσε ευρωπαϊκό τίτλο στο μπάσκετ.

Μετά την επιτυχημένη χρονιά ακολούθησε μικρή αγωνιστική πτώση της ΑΕΚ τα επόμενα δύο χρόνια. Το 1971 επέστρεψε στην κορυφή, καθώς κατέκτησε το πέμπτο της πρωτάθλημα με προπονητή τον Μπράνκο Στάνκοβιτς και κύριους πρωταγωνιστές τους Παπαϊωάννου, Στέλιο Κωνσταντινίδη, Νικολαΐδη, Τόσκα, Στέφανο Θεοδωρίδη, Σταθόπουλο, Λαβαρίδη, Σκευοφύλακα, Καραφέσκο, Κεφαλίδη, Τριανταφύλλου, Πομώνη, Βεντούρη και Παπαεμμανουήλ. Η ΑΕΚ πραγματοποίησε καταπληκτική χρονιά και κατέκτησε με χαρακτηριστική άνεση το πρωτάθλημα, με τον Παπαϊωάννου να πετυχαίνει 27 γκολ. Τα επόμενα τρία χρόνια έδειξε σημεία κάμψης, καθώς παρουσιάστηκαν οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα η ομάδα να υποχωρήσει βαθμολογικά και την περίοδο 1973-74 να τερματίσει στην πέμπτη θέση, διατηρώντας ωστόσο αξιόλογους ποδοσφαιριστές του παρελθόντος όπως οι Παπαϊωάννου, Θεοδωρίδης, Σταθόπουλος, Λαβαρίδης, Καραφέσκος, Τόσκας, πλαισιωμένους από τους νεότερους Νικολάου, Ραβούση, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμη, Ζαρζόπουλο, Στεφανίδη.

Προεδρία Λουκά Μπάρλου (1974 - 1981)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1974 ο Λουκάς Μπάρλος ανέλαβε την προεδρία της ΑΕΚ και άρχισε η για πολλούς "χρυσή εποχή της ΑΕΚ", ενώ ο ίδιος χαρακτηρίζεται ως ο σπουδαιότερος πρόεδρος όλων των εποχών για τον σύλλογο, καθώς εκτός της εξαιρετικής ομάδας που δημιούργησε, βελτίωσε το γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, αύξησε τη χωρητικότητά του και δαπάνησε πολλά χρήματα από την περιουσία του για τον σύλλογο. Πρώτος προπονητής που ανέλαβε επί προεδρίας του, ήταν ο Τσέχος - Ούγγρος (και δημιουργός της μεγάλης ομάδας των Ολλανδών, που έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ 1974, καθώς και του μεγάλου Άγιαξ) Φράντισεκ Φάντρονκ και αστέρια της ομάδας οι Παπαϊωάννου, Αρδίζογλου, Δέδες, Σκρέκης, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ, Τσάμης, Σιδηρόπουλος, Στεργιούδας, Νικολάου, Ραβούσης, Τ.Κωνσταντίνου, Ζαρζόπουλος, Στεφανίδης, Λάζαρος Παπαδόπουλος. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 1974-75 η ΑΕΚ εμφανίστηκε ισχυρή και έμεινε στην κορυφή σε ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό ως την τελευταία τους συνάντηση, την 26η αγωνιστική (4 αγώνες πριν το τέλος), όπου γνώρισε την ήττα με 4-0 στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" και έμεινε πίσω δύο βαθμούς, τους οποίους δεν αναπλήρωσε έως το τέλος τερματίζοντας δεύτερη.

Ο νέος πρωταγωνιστής Θωμάς Μαύρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1975 η ΑΕΚ απέκτησε τον Θωμά Μαύρο από τον Πανιώνιο, όμως λόγω μη συγκατάθεσης του σωματείου του και με βάση τα τότε νομικώς προβλεπόμενα, δικαίωμα συμμετοχής με την "Ένωση" απέκτησε την επόμενη περίοδο. Οι ικανότητές του και η ηγετική του φυσιογνωμία φάνηκαν εξ αρχής, καθώς από την πρώτη του χρονιά έγινε ο πρώτος σκόρερ του "Δικεφάλου". Η σχέση του με τους οπαδούς της ΑΕΚ έγινε ιδιαίτερη και γρήγορα του αποδόθηκε το παρατσούκλι "ο Θεός" με το γνωστό την εποχή εκείνη σύνθημα, "ποιος; ποιος; ο Μαύρος ο Θεός".

Την περίοδο 1975-76, η "Ένωση" τερμάτισε και πάλι στη δεύτερη θέση, παρόλο που για 23 αγωνιστικές ήταν αήττητη. Στους τελευταίους επτά αγώνες ηττήθηκε τρεις φορές και έφερε μια ισοπαλία, δίνοντας την ευκαιρία στον ΠΑΟΚ να κατακτήσει τον τίτλο.

Ημιτελικά κυπέλλου ΟΥΕΦΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη περίοδο (1976-77) η ΑΕΚ έφθασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ αποκλείοντας κατά σειρά Ντιναμό Μόσχας, Ντέρμπι Κάουντι, Ερυθρό Αστέρα και Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Σταμάτησε στους "4" του θεσμού από τη Γιουβέντους, η οποία κατέκτησε και το τρόπαιο. Στον Φάντρονκ πιστώθηκε κατά πολύ η ιστορική πρόκριση επί της ΚΠΡ, καθώς οι αλλαγές που πραγματοποίησε και ιδιαίτερα αυτή του τερματοφύλακα πριν από τη διαδικασία των πέναλτι, με τον Στεργιούδα να παραχωρεί τη θέση του στον Χρηστίδη, τον δικαίωσαν, καθώς ο τελευταίος απέκρουσε 2 πέναλτι, οδηγώντας την ΑΕΚ στη νίκη με 7-6 και παράλληλα στα ημιτελικά της διοργάνωσης.

Στην ημιτελική φάση η ΑΕΚ κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη Γιουβέντους και στον πρώτο αγώνα στο Στάδιο Κομουνάλε του Τορίνο, ξεκίνησε αρκετά καλά και στο πρώτο ημίχρονο το σκορ ήταν 1-1, όμως η συνέχεια στο δεύτερο μέρος δεν ήταν ανάλογη με αποτέλεσμα να ηττηθεί με 4-1. Στις 20 Απριλίου του 1977, στον επαναληπτικό αγώνα με την ιταλική ομάδα, η ΑΕΚ ήταν καλύτερη δημιουργώντας αρκετές ευκαιρίες, δεν μπόρεσε όμως να αποφύγει τη δεύτερη ήττα (0-1). Παρά την πίκρα του αποκλεισμού, οι φίλοι της ομάδας που βρέθηκαν στο γήπεδο αποθέωσαν ποδοσφαιριστές και προπονητή για τη μεγαλύτερη ως τότε διάκριση ελληνικού συλλόγου σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Την επόμενη περίοδο 1977-78 η ΑΕΚ με προπονητή τον Γιουγκοσλάβο Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι (Τσικ) και με τους Ντούσαν Μπάγεβιτς και Μίλτον Βιέρα να συνθέτουν εξαιρετικό τρίδυμο με τον Μαύρο, κατέκτησε το νταμπλ. Στο πρωτάθλημα ήταν αήττητη εντός έδρας με μόλις δύο ισοπαλίες, ενώ στο κύπελλο απέκλεισε αρχικά τον Παναθηναϊκό με εκτός έδρας νίκη 1-0, στη συνέχεια τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια με το εντυπωσιακό 6-1 και στον τελικό κατέκτησε το τρόπαιο με νίκη 2-0 επί του ΠΑΟΚ με γκολ των Μπάγεβιτς και Μαύρου στο δεύτερο ημίχρονο. Στον ίδιο ρυθμό συνέχισε και την περίοδο 1978-79, ξεκινώντας με προπονητή τον Φέρεντς Πούσκας και τελευταίο μεταγραφικό απόκτημα τον Μίμη Δομάζο από τον Παναθηναϊκό. Προηγήθηκε μια επεισοδιακή χρονιά με αλλαγή προπονητή λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος, καθώς με τον Πούσκας πέρασε μια περίοδο κάμψης για περίπου έναν μήνα και την τεχνική ηγεσία ανέλαβε ο Ανδρέας Σταματιάδης, για να διατηρήσει την ομάδα στην κορυφή, κάτι που τελικά επετεύχθη, καθώς ισοβάθμησε με τον Ολυμπιακό στην πρώτη θέση, αλλά στον αγώνα μπαράζ που θα αναδείκνυε τον πρωταθλητή, οι ερυθρόλευκοι αρνήθηκαν να λάβουν μέρος. Παράλληλα, έφτασε και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, αλλά ηττήθηκε από τον Πανιώνιο. Εκείνη τη χρονιά ο Μαύρος αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ με 31 γκολ σε 33 αγώνες, ενώ ο θρύλος της ομάδας Μίμης Παπαϊωάννου, σταματούσε το ποδόσφαιρο.[8] Την ίδια χρονιά (1978-79) στην Ευρώπη προχώρησε δύο γύρους στο κύπελλο Πρωταθλητριών, ενώ ξεχώρισε η εντυπωσιακή εντός έδρας νίκη της με 6-1 επί της Πόρτο και ο αποκλεισμός της πορτογαλικής ομάδας. Πρωταγωνιστές της διετίας 1977-79 υπήρξαν οι Μαύρος, Νικολούδης, Παπαϊωάννου, Μουσούρης, Στεργιούδας, Δομάζος, Νικολάου, Χρηστίδης, Μπάγεβιτς, Ραβούσης, Ιντζόγλου, Τσάμης, Βιέρα, Τ.Κωνσταντίνου, Λ.Παπαδόπουλος.

Μετάβαση στον επαγγελματισμό, «Σκεπαστή» και Original 21[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1979 ψηφίστηκε ο νόμος 879 που απαιτούσε τα ποδοσφαιρικά τμήματα των συλλόγων που συμμετείχαν στην Α' Εθνική κατηγορία να μετατραπούν σε επαγγελματικές Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες. Πρώτος μεγαλομέτοχος της νεοσύστατης ΠΑΕ ΑΕΚ έγινε ο Λουκάς Μπάρλος.

Την περίοδο εκείνη (τέλη 1979, αρχές 1980) ολοκληρώθηκε και η κατασκευή της «Σκεπαστής» θύρας στο Στάδιο Νίκος Γκούμας που φιλοξένησε από τότε τους φανατικούς οπαδούς της ΑΕΚ, ένα έργο που πιστώθηκε στον Λουκά Μπάρλο, όπως επίσης και η δημιουργία επιτυχημένων Ακαδημιών της ομάδας, καθώς σε μεγάλη ακμή ήταν και το φυτώριο της ΑΕΚ εκείνη την εποχή, από όπου ξεκίνησαν οι μετέπειτα πρωταγωνιστές Στέλιος Μανωλάς, Σπύρος Οικονομόπουλος, Βαγγέλης Βλάχος και Λύσανδρος Γεωργαμλής. Εκτός αυτών, δημιουργήθηκε και η ιδέα της ίδρυσης συνδέσμου φιλάθλων του συλλόγου, κάτι που υλοποιήθηκε μετέπειτα, το 1982 όταν και δημιουργήθηκε η "Original 21".

Το 1979-80 διεξήχθη το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα στην Ελλάδα, η ΑΕΚ όμως δεν τα πήγε καθόλου καλά, τόσο αγωνιστικά, έχοντας μείνει πάρα πολύ πίσω από την κορυφή, όσο και οικονομικά, καθώς η διοίκηση Μπάρλου απειλήθηκε με πτώχευση. Στα μέσα της περιόδου, αποχώρησε ο Δομάζος επιστρέφοντας στον Παναθηναϊκό και ο Νικολούδης πήγε στον Ολυμπιακό, ωστόσο η πορεία της ομάδας βελτιώθηκε και εν τέλει τερμάτισε στην τέταρτη θέση, μένοντας όμως εκτός Ευρώπης. Την επόμενη περίοδο, 1980-81, όλα ξεκίνησαν ιδανικά με σερί νικών και επικρατήσεις επί Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ σε συνεχόμενους αγώνες, όμως ο δεύτερος γύρος δεν ήταν ανάλογος, ενώ μετά την ευρεία ήττα από τον Ολυμπιακό με 6-0 στο Καραϊσκάκη (που επισκιάστηκε από την τραγωδία της Θύρας 7), το όνειρο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος έσβησε, με την ΑΕΚ να μένει στη 2η θέση. Ο Μπάρλος αποχώρησε από την ομάδα και τον αθλητισμό γενικότερα, το 1981, καθώς δεν ήθελε να πάρει μέρος σε διοργανώσεις καθαρά επαγγελματικές, όπως όδευε να γίνει το ποδόσφαιρο.[9] Μαζί του αποχώρησε από τον σύλλογο, το έως τότε αστέρι του, ο Ντούσαν Μπάγεβιτς.

Εποχή μετά Μπάρλου (1981 - 1988)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μάρτον Εστερχάζι

Η διοίκηση και η προεδρία της ΑΕΚ άλλαξε χέρια τα επόμενα τρία χρόνια, με τους Ανδρέα Ζαφειρόπουλο (1981–82), Μιχάλη Αρκάδη (1982–83) και Ελευθέριο Παναγίδη (1982-83) να εναλλάσσονται και τον πρώτο να αναλαμβάνει εκ νέου από το 1983 έως το 1988. Η ΑΕΚ κατέκτησε τον μοναδικό τίτλο της το διάστημα αυτό, το κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 1982-83, με προπονητή τον Χέλμουτ Σενέκοβιτς. Στον τελικό επικράτησε 2-0 του ΠΑΟΚ, με σκόρερ τους Μαύρο και Βλάχο, οι οποίοι μαζί με τους Μανωλά και Γεωργαμλή ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της.

Την περίοδο αυτή (1981-1988) ο σύλλογος άλλαξε αρκετούς προπονητές στην προσπάθεια του να διακριθεί, ενώ μια από τις σημαντικότερες στιγμές του υπήρξε η νίκη την περίοδο 1985-86 στον πρώτο γύρο του κύπελλο ΟΥΕΦΑ επί της μετέπειτα κατόχου του τροπαίου Ρεάλ Μαδρίτης με 1-0, με προπονητή τον Γιάτσεκ Γκμοχ. Πέραν της κατάκτησης του κυπέλλου του 1983, κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα του 1988, το οποίο διεκδίκησε μέχρι τέλους από τη Λάρισα, με προπονητή τον Τόζα Βεσελίνοβιτς.

Η "Χρυσή Περίοδος" Μπάγεβιτς (1988 - 1996)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 1988-89, με πρόεδρο τον Στράτο Γιδόπουλο, προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς και βασικούς πρωταγωνιστές τους Στέλιο Μανωλά, Σπύρο Οικονομόπουλο, Μίροσλαβ Οκόνσκι, Τόνι Σαβέβσκι, Γιώργο Σαββίδη, Παύλο Παπαϊωάννου και Γιώργο Κούτουλα η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα, το οποίο έμελλε να είναι ίσως το πιο αξιομνημόνευτο όλων των εποχών για τον σύλλογο, με τον τρόπο που επετεύχθη. Ο Ολυμπιακός του Λάγιος Ντέταρι και η ΑΕΚ διεκδικούσαν ουσιαστικά το πρωτάθλημα στον μεταξύ τους αγώνα της προτελευταίας αγωνιστικής στο ΟΑΚΑ (γηπεδούχος ο Ολυμπιακός), όπου παρά την υπεροχή των «ερυθρολεύκων» παρέμενε χωρίς σκορ μέχρι το 83’, όταν ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος, που είχε περάσει ως αλλαγή, συνδυάστηκε όμορφα με τον Οκόνσκι και με ψύχραιμο σουτ πέτυχε το τέρμα που έκρινε τον αγώνα και έδωσε στην ομάδα του τον τίτλο. Το 1989 και το 1990, η ΑΕΚ κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας και το Λιγκ Καπ αντίστοιχα, ενώ το τελευταίο είναι η μοναδική ομάδα που το κατέκτησε, καθώς δεν διοργανώθηκε ποτέ ξανά.

Με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς στον πάγκο το 1992 η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα με πρόεδρο τον Κώστα Γενεράκη, ενώ το επανέλαβε τις δύο επόμενες χρονιές (1993 και 1994) με προέδρους τους Γιάννη Καρρά και Δημήτρη Μελισσανίδη. Το 1994 έφτασε και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου έχασε το τρόπαιο από τον Παναθηναϊκό στη διαδικασία των πέναλτι. Βασικοί συντελεστές της τριετίας (1992-94) ήταν οι Τόνι Σαβέβσκι, Στέλιος Μανωλάς, Βασίλης Δημητριάδης, Αντώνης Μήνου, Ντανιέλ Μπατίστα, Βάιος Καραγιάννης, Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, Μιχάλης Κασάπης, Βασίλης Μπορμπόκης, Αλέξης Αλεξανδρής, Γιώργος Σαββίδης, Παύλος Παπαϊωάννου, Ηλίας Ατματσίδης, Μιχάλης Βλάχος, Τάσος Μητρόπουλος, Ζόραν Σλίσκοβιτς, Γιώργος Κούτουλας, Γιώργος Αγορογιάννης, Σταύρος Σταματής, Χάρης Κοπιτσής, Μανώλης Παπαδόπουλος, Χρήστος Βασιλόπουλος, Τζίμης Πατίκας και ο νεαρός τότε Βασίλης Τσιάρτας, ο οποίος το 1992 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ από τη Νάουσα. Εκείνη την περίοδο ο τρόπος που αγωνιζόταν η ομάδα έκανε τους ανθρώπους του χώρου να μιλούν για την καλύτερη ομάδα που έχει αγωνιστεί ποτέ στο ελληνικό πρωτάθλημα, ακόμα και σήμερα.

Πρώτη ελληνική παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1994-95 η ΑΕΚ έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που αγωνίστηκε στους ομίλους του Champions League ξεπερνώντας με δύο νίκες την ισχυρή Ρέιντζερς Γλασκώβης με πρωταγωνιστές και σκόρερ τους Δημήτρη Σαραβάκο και Τόνι Σαβέβσκι. Στους ομίλους βρήκε απέναντί της το ζευγάρι του μετέπειτα τελικού, τη Μίλαν και τον Άγιαξ, καθώς και τη φιναλίστ του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (1993-94) Σάλτσμπουργκ, αλλά παρά τις πολύ καλές εμφανίσεις της δεν κατάφερε να προκριθεί. Την ίδια περίοδο η Ένωση έφτασε και πάλι στον τελικό κυπέλλου, αλλά ηττήθηκε στην παράταση από τον Παναθηναϊκό. Το 1996, μετά από δύο συνεχόμενες αποτυχίες, κατέκτησε το τρόπαιο του κυπέλλου Ελλάδας, με νίκη επί του Απόλλωνα Αθηνών με 7-1 (στην ευρύτερη νίκη σε τελικό του θεσμού όλων των εποχών) και πρωταγωνιστές τους Τσιάρτα (πρώτος σκόρερ με χατ τρικ στον τελικό), Μπατίστα, Κωστή, Κετσπάγια και με προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Στο πρωτάθλημα "διασύροντας" πολλές ομάδες και αποδίδοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο, η ΑΕΚ ήταν η καλύτερη ομάδα αδιαμφισβήτητα, όμως μερικές ανόητες απώλειες βαθμών της στέρησαν τον τίτλο από τον Παναθηναϊκό. Μετά από την εξαιρετική του χρονιά, ο Τσιάρτας πήρε μεταγραφή για την ισπανική Σεβίλλη.

Το νέο αστέρι: Ντέμης Νικολαΐδης (1996 - 2004)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπάγεβιτς το καλοκαίρι του 1996 αποφάσισε να αποχωρήσει, με προορισμό τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε ανεπιθύμητο πρόσωπο για τους οπαδούς του συλλόγου, που μέχρι τότε τον αποθέωναν. Ταυτόχρονα, αποκτήθηκε από τον Απόλλωνα Αθηνών ο Ντέμης Νικολαΐδης, ο οποίος νωρίτερα είχε αρνηθεί να υπογράψει στον Ολυμπιακό, λόγω της αγάπης του για την ΑΕΚ και αμέσως έγινε η "σημαία" των οπαδών του συλλόγου, που έψαχναν έναν ήρωα στη "μετά - Μπάγεβιτς εποχή". Την περίοδο 1996-97, στη θέση του προπονητή προωθήθηκε ο μέχρι πρότινος βοηθός του Μπάγεβιτς και άλλοτε ποδοσφαιριστής του συλλόγου, Πέτρος Ραβούσης, ο οποίος οδήγησε την ΑΕΚ στον τελικό του κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό, κατακτώντας τον τίτλο στη διαδικασία των πέναλτι, ενώ στα ημιτελικά είχε αποκλείσει με δύο νίκες τον Ολυμπιακό του Μπάγεβιτς. Νωρίτερα, στο ξεκίνημα της περιόδου, ο Ραβούσης είχε κατακτήσει τον παρθενικό του τίτλο ως πρώτος προπονητής στην ΑΕΚ, επικρατώντας του Παναθηναϊκού στο Σούπερ Καπ.

Τις επόμενες τρεις περιόδους, από το 1997 έως και το 2000, ο σύλλογος έμεινε μακριά από τίτλους, ενώ από το "τιμόνι" της ομάδας πέρασαν οι Ντουμίτρου Ντουμιτρίου (1997-98), Ντράγκοσλαβ Στεπάνοβιτς (1998), Όλεγκ Μπλαχίν (1998-99) και Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς (1999-2000).

Τον Νοέμβριο του 1999, μετά την ολοκλήρωση του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια (0-2), τρεις Έλληνες διεθνείς ποδοσφαιριστές της ομάδας, οι Ντέμης Νικολαΐδης, Ηλίας Ατματσίδης και Μιχάλης Κασάπης, αποφάσισαν την αποχή τους από την εθνική ομάδα, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διαιτησία και τη γενικότερη κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Φιλικός αγώνας ειρήνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1999 η ΑΕΚ έδωσε φιλικό αγώνα ανθρωπιστικού χαρακτήρα με την Παρτιζάν στο Βελιγράδι, το οποίο βομβαρδιζόταν από το ΝΑΤΟ, σπάζοντας πρώτη το διεθνές εμπάργκο κατά της Σερβίας. Με προπονητή τον Όλεγκ Μπλαχίν, ήρθε ισόπαλη 1-1 με γκολ του Ζουμπούλη, ενώ ο αγώνας διακόπηκε λίγο πριν τη λήξη του, από τους ενθουσιασμένους Σέρβους φιλάθλους που εισήλθαν στον αγωνιστικό χώρο για να πανηγυρίσουν.[10] Στον συγκεκριμένο αγώνα για την ΑΕΚ, αγωνίστηκαν οι: Ατματσίδης, Μιχαηλίδης, Κουρκούνας, Κοπιτσής, Κωστένογλου, Μπαμπούνσκι, Μιλοβάνοβιτς, Καψής, Τσέκολι, Ζήκος, Κατσαβός, Σαβέβσκι, Κασάπης, Μαλαδένης, Καλιτζάκης, Ζουμπούλης, Νικολαΐδης.

Ξεκίνημα δεκαετίας 2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βάλτερ Σεντένο

Η δεκαετία του 2000 ήταν για την ΑΕΚ μία από τις φτωχότερες της ιστορίας της από πλευράς συγκομιδής τίτλων, κατακτώντας συνολικά δύο κύπελλα (1999-2000, 2001-02), ωστόσο όλες σχεδόν τις χρονιές έκανε πορεία πρωταθλητισμού διεκδικώντας τον τίτλο μέχρι και την τελευταία αγωνιστική. Συγκεκριμένα, την περίοδο 2001-02 έχασε το πρωτάθλημα στην ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό, τρία χρόνια αργότερα (2004-05) έμεινε έναν μόνο βαθμό πίσω από την κορυφή, ενώ τις περιόδους 2002-03 και 2007-08 βρέθηκε μόλις δύο βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο στη λήξη του πρωταθλήματος. Αντίθετα, τις περιόδους 2003-04 όπου η ΑΕΚ αγωνιζόταν χωρίς σταθερή έδρα και 2008-09 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος.

Το 2000 με προπονητή τον Γιάννη Παθιακάκη, επέστρεψε στην ομάδα ο Βασίλης Τσιάρτας και μαζί με τον Νικολαΐδη αποτέλεσαν το ηγετικό της δίδυμο. Η ΑΕΚ κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, ενώ την επόμενη περίοδο (2000-01) έφθασε μέχρι τον τέταρτο γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, έχοντας αποκλείσει την Μπάγερ Λεβερκούζεν (4-4, 2-0) με κορυφαίο τον Φερνάντο Νάβας. Στον επόμενο γύρο αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα.

Την περίοδο 2001-02 κατέκτησε ξανά το κύπελλο με προπονητή τον Πορτογάλο Φερνάντο Σάντος και πρωταγωνιστές τους Νικολαΐδη, Τσιάρτα και Ίλια Ίβιτς, ενώ έχασε το πρωτάθλημα την τελευταία αγωνιστική στην ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό. Στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ έφθασε ξανά στη φάση των 16 όπου αποκλείστηκε από την Ίντερ.

Την περίοδο 2002-03 επέστρεψε ο Ντούσαν Μπάγεβιτς στον πάγκο και με ένα πολύ δυνατό σύνολο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ με έξι ισοπαλίες σε ισάριθμους αγώνες, οι δύο από αυτές με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης (3-3, 2-2). Η ομάδα συνέχισε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου απέκλεισε τη Μακάμπι Χάιφα με δύο εντυπωσιακές νίκες (4-0 και 4-1). Στυλοβάτες της AEK ήταν οι Θοδωρής Ζαγοράκης, Βασίλης Τσιάρτας, Ντέμης Νικολαΐδης, Κώστας Κατσουράνης, Μιχάλης Καψής, Μιχάλης Κασάπης, Ίλια Ίβιτς, Μαουρίτσιο Ράιτ, Βάλτερ Σεντένο, Βασίλης Λάκης, Διονύσης Χιώτης, Νίκος Κωστένογλου.

Από το 2001 έως το 2003, τη διοίκηση του συλλόγου ανέλαβε ο Μάκης Ψωμιάδης και η τότε κόντρα του με τον αστέρα της ομάδας Ντέμη Νικολαΐδη, ανέδειξε διάφορες απάτες που έκανε ο τότε διοικητικός ηγέτης της AEK, όπως πλαστοπροσωπίες και ξέπλυμα μαύρου χρήματος, υπερχρεώνοντας παράλληλα την ΠΑΕ. Μερικοί ποδοσφαιριστές, ανάμεσά τους και ο Τσιάρτας, έκαναν απεργία και δεν κατέβαιναν να αγωνιστούν στο πρωτάθλημα την περίοδο 2002-03, λόγω καθυστέρησης πληρωμών και απειλών που δέχονταν από μέλη της διοίκησης Ψωμιάδη, ενώ ο Νικολαΐδης που συμμετείχε σε αυτούς, αποφάσισε στο τέλος της περιόδου να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του και να φύγει μετά από επτά χρόνια. Προς το τέλος της περιόδου αυτής ανέλαβε πρόεδρος ο Γιάννης Γρανίτσας.

Τέλος εποχής στη Νέα Φιλαδέλφεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2003 κατεδαφίστηκε το - χτυπημένο κατά ένα μέρος από τον σεισμό του 1999 - Στάδιο Νίκος Γκούμας (και μαζί με αυτό το κλειστό γήπεδο Γιώργος Μόσχος). Η ανέγερση νέας έδρας της ομάδας εκκρεμεί ως σήμερα, με την ΑΕΚ να φιλοξενείται τα τελευταία χρόνια στο ΟΑΚΑ, ενώ γίνονται προσπάθειες για την κατασκευή νέου γηπέδου, στον ίδιο χώρο.

Την επόμενη περίοδο (2003-04) η "Ένωση" δεν είχε μόνιμη έδρα και φιλοξενήθηκε κυρίως στα γήπεδα της Νέας Σμύρνης και του Ακράτητου. Την περίοδο αυτή, επιχειρηματίες όπως ο Δημήτρης Μελισσανίδης, βοήθησαν την ομάδα μεταγραφικά, καθώς αποκτήθηκαν ως αντικαταστάτες του Ντέμη Νικολαΐδη, οι Γιάννης Οκκάς και Νίκος Λυμπερόπουλος, δεν κατάφερε ωστόσο να διακριθεί, τερματίζοντας 4η στο πρωτάθλημα, ενώ στο κύπελλο αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον μετέπειτα κάτοχο του τροπαίου Παναθηναϊκό.

Προεδρία Νικολαΐδη, οικονομικά προβλήματα, υποβιβασμός (2004 - 2013)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To καλοκαίρι του 2004 ο Ντέμης Νικολαΐδης ανέλαβε πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ, επιτυγχάνοντας την υπαγωγή της στο άρθρο 44 του νόμου 1982/90, με αποτέλεσμα τη διαγραφή του 95% των χρεών που είχε προς το δημόσιο αλλά και τους πιστωτές της, που ήταν οι πρώην ιδιοκτήτες της, ENIC και Netmed. Αυτό όμως που μέτρησε περισσότερο ήταν η απίστευτη συσπείρωση του κόσμου, γύρω από έναν άνθρωπο και η επιστροφή των οπαδών της στο γήπεδο, που σε κάθε αγωνιστική της πρώτης περιόδου της νέας διοίκησης, ήταν σχεδόν γεμάτο. Εκείνη τη χρονιά, η ΑΕΚ έκλεισε τα 80 χρόνια ζωής και η διοίκηση Νικολαΐδη αποφάσισε να τα γιορτάσει στην Πόλη. Η φράση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου "η AEK είναι ιδέα και οι ιδέες δεν αποθνήσκουν", ηχεί ακόμη στα αυτιά όσων ήταν εκείνη την ημέρα στο Πατριαρχείο και αποτελεί ένα από τα συνθήματα του συλλόγου έκτοτε. Την επόμενη ημέρα, διοίκηση, τεχνική ηγεσία και ποδοσφαιριστές πήγαν στην Αγιά Σοφία, ενώ οι εκδηλώσεις εορτασμού των 80 χρόνων από την ίδρυση της ΑΕΚ ολοκληρώθηκαν με τον φιλικό αγώνα εναντίον της Γαλατάσαραϊ, στον οποίο επικράτησε η τουρκική ομάδα με 2-1.

Η πρώτη περίοδος επί προεδρίας του, 2004-05, ήταν άκρως επιτυχημένη, με την ΑΕΚ να μένει εκτός διεκδίκησης τίτλου, μόλις την προτελευταία αγωνιστική. Την επόμενη περίοδο, 2005-06, η ομάδα με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Τσάμπιονς Λιγκ και πραγματοποίησε μια αξιοπρεπή παρουσία στους ευρωπαϊκούς αγώνες, επιτυχία που επανέλαβε την περίοδο 2006-07 με τον Λορένσο Σέρα Φερέρ. Εκείνη την περίοδο η ΑΕΚ έφτασε μια ανάσα από την πρόκριση στη φάση των 16 τουΤσάμπιονς Λιγκ, ενώ νίκησε στην Αθήνα τη μετέπειτα τροπαιούχο Μίλαν.

Πρωτάθλημα 2007-08[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 2007-08 η ΑΕΚ ενισχύθηκε με έμπειρους ποδοσφαιριστές για να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Χαρακτηριστική ήταν η εντυπωσιακή νίκη με 4-0 επί του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ με τον Ριβάλντο να είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής εναντίον της πρώην ομάδας του. Άκης Ζήκος, Νίκος Λυμπερόπουλος, Τραϊανός Δέλλας, Ισμαέλ Μπλάνκο ήταν επίσης στους διακριθέντες. Ευχάριστη έκπληξη για την ομάδα αλλά και τους οπαδούς της ήταν ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος, ο οποίος κάνοντας εντυπωσιακές εμφανίσεις, προσέλκυσε το ενδιαφέρων πολλών ομάδων από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να καταλήξει το καλοκαίρι του 2008 στην Τζένοα έναντι 3,8 εκατομμυρίων ευρώ.

Η ΑΕΚ τερμάτισε πρώτη στην κανονική περίοδο, αλλά τελικά ο τίτλος δόθηκε στον Ολυμπιακό ύστερα από τη δικαίωσή του στην έφεση που είχε καταθέσει για αντικανονική συμμετοχή ποδοσφαιριστή στον αγώνα εναντίον του Απόλλωνα Καλαμαριάς, που έμεινε γνωστή ως "υπόθεση Βάλνερ", κατακτώντας "στα χαρτιά" τη νίκη και τους 3 βαθμούς στη μεταξύ τους αναμέτρηση. Αργότερα το CAS δήλωσε αναρμόδιο. Στα πλέι-οφ που ακολούθησαν χάθηκε και η συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι περισσότεροι από τους προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές αποχώρησαν, καθώς το οικονομικό άνοιγμα που έμεινε ακάλυπτο, λόγω της μη συμμετοχής στο Τσάμπιονς Λιγκ, επέβαλλε τη μείωση του μπάτζετ. O Ριβάλντο χαρακτηριστικά είχε δηλώσει ότι αν το πρωτάθλημα δινόταν τελικώς στον Ολυμπιακό και όχι στην ΑΕΚ θα έφευγε από την Ελλάδα, λέγοντας ότι "αν μια ομάδα δεν ήταν τόσο καλή ώστε να κερδίσει στο γήπεδο, δεν αξίζει το τρόπαιο".[11]

Αποχώρηση Νικολαΐδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 2008-09, νέος προπονητής της ΑΕΚ ανέλαβε ο Γιώργος Δώνης και αποκτήθηκαν ποδοσφαιριστές όπως ο Άγγελος Μπασινάς (έφυγε στα μέσα της περιόδου) και ο Σωτήρης Κυργιάκος, ως αντικαταστάτες του Ζήκου που αποσύρθηκε και του Δέλλα που αποχώρησε, ενώ στις θέσεις του Ριβάλντο και του Λυμπερόπουλου, αποκτήθηκαν οι Νάτσο Σκόκο και Ραφίκ Τζεμπούρ. Τα αποτελέσματα όμως δεν ήταν καλά και ο Νικολαΐδης που ήταν προγραμματισμένο να αποχωρήσει από την προεδρία στο τέλος της περιόδου, το πραγματοποίησε τελικά στις 2 Νοεμβρίου,[12] πικραμένος από τη στάση του κόσμου και τις αποδοκιμασίες σε αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης, ενώ λίγο καιρό αργότερα αποχώρησε και ο προπονητής Γιώργος Δώνης που χρεώθηκε τις άσχημες εμφανίσεις. Στην προεδρία, τον Νικολαΐδη διαδέχθηκε αρχικά ο Γιώργος Κιντής και μετέπειτα ο Νίκος Θανόπουλος, ενώ επέστρεψε για τρίτη φορά ως προπονητής ο Ντούσαν Μπάγεβιτς.

Την ίδια περίοδο, η ΑΕΚ κατάφερε να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό. Σε έναν συγκλονιστικό τελικό, που από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως ο καλύτερος αγώνας όλων των εποχών στην Ελλάδα, έχασε το τρόπαιο, στη διαδικασία των πέναλτι. Ο κανονικός αγώνας τελείωσε 3-3 και η παράταση 4-4, ενώ τα πέναλτι ολοκληρώθηκαν με 15-14 υπέρ του Ολυμπιακού, σε έναν αγώνα που επιτεύχθηκαν συνολικά 37 γκολ, καθώς μαζί με τα πέναλτι το σκορ διαμορφώθηκε 19-18![13] Στο τέλος της περιόδου, οι περισσότεροι από τους διακριθέντες της προηγούμενης χρονιάς αποχώρησαν, ενώ η ΑΕΚ τερμάτισε τέταρτη, 16 βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση, όμως κατάφερε να διεκδικήσει την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ έως τον τελευταίο αγώνα των πλέι οφ χωρίς ωστόσο να το επιτύχει.

Η ΑΕΚ την περίοδο 2009-10 ενισχύθηκε με τους Γρηγόρη Μάκο, Κώστα Μανωλά και Λεονάρντο, παίκτες χαμηλότερου κόστους, ενώ αποχώρησαν αρκετοί με ακριβά συμβόλαια, όπως ο Σωτήρης Κυργιάκος. Τον Μάρτιο του 2010, νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Σταύρος Αδαμίδης,[14] επιλογή ενός εκ των μετόχων, του Πέτρου Παππά. Τερμάτισε ξανά τέταρτη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και τρίτη μέσω πλέι οφ.

Η περίοδος 2010-11 ξεκίνησε με μεγάλη μείωση του μπάτζετ, προπονητή τον Ισπανό Μανόλο Χιμένεθ και επιστροφή των Δέλλα και Λυμπερόπουλου. Εκείνη τη χρονιά η ΑΕΚ κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, επικρατώντας στον τελικό του Ατρόμητου Αθηνών με 3-0. Στο πρωτάθλημα τερμάτισε τρίτη, με αποτέλεσμα να μην προκριθεί ούτε τη χρονιά αυτή στο Τσάμπιονς Λιγκ.[15]

Ο πρώτος υποβιβασμός της ιστορίας της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη περίοδο 2011-12, η ΑΕΚ προχώρησε σε νέα μεγάλη μείωση των εξόδων της, ενώ τα οικονομικά προβλήματα και τα χρέη έκαναν επιθετικά την εμφάνισή τους. Τερμάτισε πέμπτη στην κανονική διάρκεια και τρίτη μέσω πλέι οφ. Η ομάδα μη μπορώντας να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες της και την περίοδο 2012-2013, αναγκάστηκε να λύσει όλα τα υψηλά συμβόλαια και η μείωση του μπάτζετ ήταν ραγδαία. Από την προεδρία έκανε ένα πέρασμα και ο θρύλος της ομάδας Θωμάς Μαύρος, ενώ η αγωνιστική πορεία ήταν τραγική, μένοντας στην τελευταία θέση της κατάταξης σε όλο τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, ενώ γνώρισε τον αποκλεισμό από το κύπελλο, στον πρώτο γύρο που πήρε μέρος, με αντίπαλο την Καβάλα, ομάδα Β' Εθνικής, με εντός έδρας ήττα. Στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, η ΑΕΚ πήρε γρήγορα αρκετούς σημαντικούς βαθμούς και ανέβηκε κάποιες θέσεις στη βαθμολογία, όμως την προτελευταία αγωνιστική, μία ημέρα μετά τα 89α γενέθλια του συλλόγου, υποδέχτηκε τον Πανθρακικό και ενώ χρειαζόταν μόνο τη νίκη για να παραμείνει, στο 87ο λεπτό του αγώνα, δέχθηκε αυτογκόλ και αμέσως μόλις σημειώθηκε το 0-1 μερίδα οπαδών της εισήλθαν στον αγωνιστικό χώρο, αναγκάζοντας τους διαιτητές να διακόψουν τον αγώνα.[16][17] Στις 21 Απριλίου 2013, η AEK υποβιβάστηκε και επίσημα, καθώς γνώρισε την ήττα με σκορ 1-0 από τον Ατρόμητο Αθηνών και πλέον οι όποιες ελπίδες της είχαν απομείνει για παραμονή στην κατηγορία εξανεμίστηκαν.[18][19]

Νέα εποχή Μελισσανίδη (2013-)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω των μεγάλων οικονομικών χρεών της ομάδας, αποφασίστηκε την περίοδο 2013-14 να μην αγωνιστεί στη Φούτμπολ Λιγκ, στην οποία είχε αρχικά υποβιβαστεί, αλλά να συμμετάσχει στην πρώτη τη τάξει ερασιτεχνική κατηγορία, στη Φούτμπολ Λιγκ 2 (άλλοτε Γ' Εθνική κατηγορία) και να χρεοκοπήσει ως Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία, ώστε να απαλλαγεί από το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της.[20] Την ομάδα ανέλαβε ο επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισσανίδης, που είχε ασχοληθεί και στο παρελθόν με τον σύλλογο, με στόχο την επιστροφή της στη Σούπερ Λιγκ, την εδραίωσή της στην κορυφή, αλλά και τη δημιουργία του νέου γηπέδου της στον χώρο που βρισκόταν το "Νίκος Γκούμας".[21][22]

Η AEK κατέκτησε εύκολα την άνοδό της για τη Φούτμπολ Λιγκ, την περίοδο 2013-14, ενώ παράλληλα ξεκίνησαν τα σχέδια και οι αρχικές προσπάθειες για την έναρξη εργασιών στη Νέα Φιλαδέλφεια, ώστε να κατασκευαστεί το νέο της γήπεδο. Στις 17 Ιουλίου 2014 ανακοινώθηκε η σύσταση της ως ΠΑΕ.[23]

Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην πρώτη θέση του Νότιου Ομίλου της Φούτμπολ Λιγκ ούσα αήττητη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και έγινε η πρώτη ομάδα που το πέτυχε ποτέ στην κατηγορία αυτή.[24] Στα πλέι-οφ που ακολούθησαν εξασφάλισε την άνοδό της στη Σούπερ Λιγκ, έπειτα από δύο χρόνια απουσίας.[25]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πανελλήνιοι τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1939, 1940, 1963, 1968, 1971, 1978, 1979, 1989, 1992, 1993 και 1994
1932, 1939, 1949, 1950, 1956, 1964, 1966, 1978, 1983, 1996, 1997, 2000, 2002 και 2011
1990
1989 και 1996.

Τοπικοί τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2015 (Νότιος όμιλος) — με διατήρηση του αήττητου στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος
2014 (6ος όμιλος)
1940, 1946, 1947 και 1950.

Άλλοι τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1938, 1944, 1955 και 1958
1944, 1947 και 1957
1954
  • 1 Υπερκύπελλον:
1971.

Διεθνείς διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1967
1977
1997 και 1998
1969.

Χρώματα, έμβλημα, οπαδοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκδοχή του εμβλήματος της ΠΑΕ ΑΕΚ το διάστημα 1993–2014[26]

Τα χρώματα της ΑΕΚ είναι το κίτρινο και το μαύρο. Το κίτρινο υποδηλώνει την ελπίδα μετά τον ξεριζωμό των χιλιάδων προσφύγων το 1922, αλλά έχει ρίζες και στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ενώ το μαύρο υποδηλώνει τον πόνο της γενιάς εκείνης, που αναγκάστηκε να μεταφερθεί στα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Το έμβλημα του συλλόγου είναι ο δικέφαλος αετός, σύμβολο που συνδέεται με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τη Δυναστεία των Παλαιολόγων, ο οποίος κρατά ξίφος και σφαίρα.

Εμφάνιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΑΕΚ πάντα φορούσε κίτρινες φανέλες, μαύρα σορτσάκια και κίτρινες ή μαύρες κάλτσες. Λίγες είναι οι εξαιρέσεις που ο ρουχισμός της ομάδας άλλαξε. Στα πρώτα χρόνια του συλλόγου, 1927 - 1931, φορέθηκε μαύρη φανέλα, ενώ κάτι τέτοιο συνέβη και την περίοδο 1949 - 1954. Μέχρι το 1994, τα σχέδια ήταν απλά, είτε με μαύρες ρίγες, οριζόντιες ή κάθετες, είτε με μονόχρωμες φανέλες με μερικές γραμμές στον γιακά ή στα άκρα. Από το 1994, έως το 2000, δημιουργήθηκαν εμφανίσεις με τον δικέφαλο αετό σχεδιασμένο πάνω τους. Από τη νέα χιλιετία, τα σχέδια εκμοντερνίζονται με πρωτότυπες δημιουργίες.

1924-28
1962–63
2006–07
2008–10
2010–12
2011–12
2012-13
3η εμφάνιση
2003-04
3η εμφάνιση
2006–07
3η εμφάνιση
2007–08
3η εμφάνιση
2008–09
3η εμφάνιση
2009–10
3η εμφάνιση
2011-12
3η εμφάνιση
2012–13

Χορηγίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι χορηγίες έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία και την ανάπτυξη της ΠΑΕ ΑΕΚ[27] και είναι οι εξής:

Φανέλα της ΑΕΚ (2006–07)
Οι φανέλες της ΑΕΚ από την ίδρυση της ως την περίοδο 2007-08
Περίοδος Εταιρεία Ένδυσης Κύριος Χορηγός
1976–82 Adidas
1982–83 Citizen
1983–85 Zita Hellas Nissan
1985–89 Εθνική Ασφαλιστική
1989–93 Diadora
1993–95 Basic Phoenix Ασφάλειες
1995–96 Kappa Εθνική Ασφαλιστική
1996–98 Γενική Τράπεζα
1999 Firestone
1999–00 Marfin Investment Group
2000–01 Nike
2001–02 Alpha Digital
2002–04 Τράπεζα Πειραιώς
2004 TIM
2005–06 Adidas
2006–07 LG
2007–08 Puma
2009–10 Diners Club
2010–14 ΟΠΑΠ
2014-15 Jeep

Τραγούδια και ύμνοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εμπρός, της ΑΕΚ παλικάρια,
σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια
τα δίχτυα σκίστε, την δόξα κατακτήστε,
νικήστε, νικήστε, νικήστε...

Το ρεφρέν από τον επίσημο ύμνο της AEK

Τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για την ΑΕΚ, στην πολύχρονη ιστορία της, είναι αρκετά. Μερικά από αυτά έγιναν και ύμνοι της ομάδας για μερικές περιόδους. Ο επίσημος ύμνος του συλλόγου, που χρησιμοποιεί έως σήμερα, είναι το Εμπρός της AEK παλικάρια. Το τραγούδι αυτό, γράφτηκε από τον Στέλιο Καζαντζίδη και ερμηνεύθηκε από τον θρύλο της ομάδας (που επιχείρησε και καριέρα τραγουδιστή) Μίμη Παπαϊωάννου.

Λίγο μετά την ίδρυση του συλλόγου και συγκεκριμένα την περίοδο 1926-27, γράφτηκαν οι στίχοι του πρώτου ανεπίσημου ύμνου. Οι στίχοι του τραγουδήθηκαν πάνω στις νότες του τραγουδιού "Γλυκιά Ρετζίνα", που κυκλοφόρησε το 1926 σε μουσική-στίχους Αντώνη Βώττη και ερμηνεία Σωτηρίας Ιατρίδου. Τραγούδι για την ΑΕΚ έχει γράψει και ο Χρήστος Σύρπος, γνωστός με το παρατσούκλι "Χρηστάκης", το οποίο για κάποιο διάστημα αποτέλεσε ύμνο της ομάδας.[28] Ο Ύμνος, "ΑΕΚ, ΑΕΚ, όλοι ενωμένοι παιδιά", γράφτηκε το 1963 από τους Βάννιο και Γιώργο Μυρογιάννη. Ο τελευταίος διηύθυνε την Χορωδία Αθηναίων Καλλιτεχνών, η οποία τραγούδησε τον ύμνο.

Ο Παντελής Θαλασσινός τραγούδησε το 2003 το τραγούδι "Φανέλα με Δικέφαλο".[29] Το 2005, με εντολή του τότε προέδρου, Ντέμη Νικολαΐδη, ο μουσικοσυνθέτης Φοίβος, έγραψε το τραγούδι "Μια αγάπη έχω στην καρδιά", το οποίο τραγούδησε ο Γιώργος Φλωράκης, ώστε να γίνει ο νέος ύμνος της ομάδας, χωρίς επιτυχία όμως. Κατά καιρούς έχουν γραφτεί διάφορα τραγούδια για τον σύλλογο, που δεν επιδίωξαν να γίνουν ύμνος.

Υποστηρικτές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποστηρικτές της ΑΕΚ

Η ΑΕΚ έχει αρκετούς συνδέσμους οπαδών, σε όλη την Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1975 έγινε η προσπάθεια δημιουργίας συνδέσμου φιλάθλων με το όνομα "Θύρα 21", καθώς στη συγκεκριμένη θύρα του Σταδίου Νίκος Γκούμας, που βρισκόταν στο βόρειο πέταλο, συγκεντρώνονταν οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του συλλόγου. Από το 1980 και έπειτα βέβαια, οι οργανωμένοι οπαδοί του συλλόγου, μεταφέρθηκαν στη λεγόμενη "Σκεπαστή", στη θύρα 9, στο νότιο πέταλο του γηπέδου. Ο μεγαλύτερος και περισσότερο γνωστός σύνδεσμος φιλάθλων της ΑΕΚ, που προήλθε και από τη "Θύρα 21", είναι η Original 21 που ιδρύθηκε το 1982 και έχει έδρα ένα κτίριο με το παρατσούκλι "το Δωματιάκι" στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα. Θυγατρικοί σύνδεσμοι της Original, υπάρχουν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, όπως στην Αγγλία και στην Αυστραλία. Η Original 21 έχει "αδελφοποιηθεί" με συνδέσμους φιλάθλων ξένων ομάδων, μεταξύ των οποίων της Λιβόρνο και της Μαρσέιγ. Οι οπαδοί των τριών ομάδων, αν κάποια εκ των δύο άλλων αγωνίζεται στη χώρα τους, δίνουν το παρών και την υποστηρίζουν.[30] Εκτός της Original 21, υπάρχουν οι "Defenders", η "Ένωση 1924" και άλλοι λιγότερο γνωστοί σύνδεσμοι φιλάθλων της AEK.

Αντιπαλότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριοι αντίπαλοι της ΑΕΚ ήταν ανέκαθεν λόγω και της ίδιας πόλης, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. Οι τρεις ομάδες που κάποτε αποτέλεσαν το περίφημο ΠΟΚ, έχουν αναπτύξει αντιπαλότητα εξαιτίας και του ανταγωνισμού στις εγχώριες διοργανώσεις. Άλλες κόντρες έχουν δημιουργηθεί ιστορικά, με τις δύο μεγάλες ομάδες της Θεσσαλονίκης, του ΠΑΟΚ και του Άρη, κυρίως λόγω του ανταγωνισμού, αλλά και της κόντρας των δύο μεγαλουπόλεων της Ελλάδας. Σε μικρότερο βαθμό, υπάρχει η αντιπαλότητα με τον Πανιώνιο λόγω της ιδεολογίας που εκφράζουν οι δύο ομάδες στο θέμα των προσφύγων της Μικράς Ασίας και με τον Ατρόμητο, που δημιουργήθηκε περισσότερο, λόγω των επεισοδίων στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 2011, μεταξύ των δύο ομάδων.

Εγκαταστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γραφεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εγκαταστάσεις του ποδοσφαιρικού τμήματος της ΑΕΚ, βρίσκονται κυρίως στο Μαρούσι, στον χώρο του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών, όπου στεγάζονται τα περισσότερα από τα γραφεία της διοίκησης του συλλόγου. Μερικά βρίσκονται στον χώρο του υπερσύγχρονου προπονητικού κέντρου στα Σπάτα.

Προπονητικό Κέντρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το προπονητικό κέντρο που φιλοξενεί την ΑΕΚ, βρίσκεται στα Σπάτα και είναι ιδιοκτησίας του εφοπλιστή Νίκου Νοτιά, πρώην μετόχου της ομάδας. Πρόκειται για ένα από τα πέντε μεγαλύτερα προπονητικά κέντρα στην Ελλάδα και από τα πιο σύγχρονα. Υπάρχουν τρία γήπεδα με φυσικό χλοοτάπητα και ένα με συνθετικό χλοοτάπητα. Το κύριο κτίριο στο κέντρο του προπονητηρίου φιλοξενεί γραφεία, μια αίθουσα τύπου και τα αποδυτήρια των ποδοσφαιριστών. Επίσης το προπονητικό κέντρο φιλοξενεί εκτός της πρώτης ομάδας και τις ομάδες υποδομών. Η ΑΕΚ μετακόμισε στο συγκρότημα τον Νοέμβριο του 2010.[31]

Στάδιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1930 η έδρα της ΑΕΚ ήταν το Στάδιο Νίκος Γκούμας στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής. Το γήπεδο κτίστηκε την προαναφερθείσα χρονιά και γκρεμίστηκε το 2003 με σκοπό να κατασκευαστεί νέο στη θέση του, το οποίο θα περιλάμβανε επίσης γήπεδο μπάσκετ και εμπορικό κέντρο. Οι εργασίες όμως σταμάτησαν σύντομα ύστερα από προσφυγή του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας και περιοίκων στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο τελικά έκρινε αντισυνταγματικό το νομοθετικό πλαίσιο για την κατασκευή του [32]. Την περίοδο 2003-04 η ομάδα αγωνίστηκε στο γήπεδο "Γιάννης Παθιακάκης" και άλλα γήπεδα για τους εγχώριους αγώνες και στο "Απόστολος Νικολαΐδης" για τις υποχρεώσεις της στο Τσάμπιονς Λιγκ. Από το 2004 η AEK έχει ως έδρα της το Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει και τη διετία 1985-1987 κατά τη διάρκεια έργων ανακατασκευής στο "Νίκος Γκούμας".

Το 2005 ο Δημήτρης Μελισσανίδης στα πλαίσια της τότε υποψηφιότητας του για την προεδρία της ερασιτεχνικής ΑΕΚ παρουσίασε σχέδιο για νέο γήπεδο στη θέση του "Νίκος Γκούμας" με την ονομασία "Αγία Σοφία" αλλά έχασε τις εκλογές. Οι επόμενες διοικήσεις Νικολαΐδη και Αδαμίδη μελέτησαν τη δημιουργία ενός νέου γηπέδου στη Φυλή στον χώρο του ΟΔΔΥ, το σχέδιο αυτό όμως δεν προχώρησε. Μετά τη χρεοκοπία της ΠΑΕ και τον υποβιβασμό της ομάδας το 2013, ο Μελισσανίδης επανέφερε τροποποιημένο το σχέδιο της "Αγίας Σοφίας". Προβλέπεται η κατασκευή του γηπέδου σε ορίζοντα περίπου διετίας με κόστος 65 εκατομμύρια ευρώ και συγχρηματοδότηση από τους μεγάλους μετόχους της ομάδας, χορηγούς, απλούς οπαδούς και την Περιφέρεια Αττικής, η οποία έχει δεσμεύσει 20 εκατομμύρια ευρώ από τα προγράμματα ΕΣΠΑ για τον σκοπό αυτό.[33]

Ρεκόρ εισιτηρίων στο Πρωτάθλημα

  • (1985-86) (ΟΑΚΑ) AEK - Ολυμπιακός (74.241)
  • (1980-81) (Νέα Φιλαδέλφεια) AEK - Παναθηναϊκός (36.766)
Γήπεδα που φιλοξένησαν την AEK
Το κατεδαφισμένο Στάδιο Νίκος Γκούμας  
Κεντρική είσοδος Ν. Γκούμας  

Ανά περίοδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Πρωτάθλημα Κύπελλο Πρωτάθλημα ΕΠΣ/
Ευρώπη
Προπονητής Σύνθεση
1924-25 Δεν διεξήχθη Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Κίτσος - Ασδέρης, Ιερεμιάδης - Δημόπουλος, Καραγιαννίδης, Κεχαγιάς, Μιχαηλίδης - Ιππιάδης, Μανούκ Αρμάν, Μήλας, Μπαλτάς, Παρασκευάς, Χατζόπουλος
1925-26 Δεν διεξήχθη Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
3η θέση
Κίτσος - Ασδέρης, Ιερεμιάδης - Δημόπουλος, Κεχαγιάς, Μιχαηλίδης - Ιππιάδης, Μήλας, Μπαλτάς, Νεγρεπόντης, Παρασκευάς, Χατζόπουλος
1926-27 Δεν διεξήχθη Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Γιάμαλης - Ασδέρης, Ιερεμιάδης - Δημόπουλος, Κεχαγιάς, Κωνσταντινίδης, Παρασκευάς - Αρμάου, Γεωργιάδης, Ηλιάσκος, Καρυωτάκης, Μήλας, Νεγρεπόντης, Νέγρης, Τσιριγώτης, Χρηστίδης
1927-28 Αποχώρησε Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
Αποχώρησε
Γιόζεφ Σβέιγκ Γιάμαλης - Ασδέρης, Ιερεμιάδης - Δημόπουλος, Κεχαγιάς, Κωνσταντινίδης, Παρασκευάς - Ηλιάσκος, Νεγρεπόντης, Νέγρης
1928-29 Δεν ολοκληρώθηκε Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Γιάμαλης - Ασδέρης, Ιερεμιάδης - Καμαράδος, Κεχαγιάς, Κωνσταντινίδης, Παρασκευάς - Βιτσιγκουνάκης, Δεληκάρης, Δημητριάδης, Ηλιάσκος, Μάλλιος (Γκάλιτς), Κ.Νεγρεπόντης, Φ.Νεγρεπόντης, Νέγρης, Πάτροκλος (Χατζηπάντος), Σιδηρόπουλος
1929-30 Δεν συμμετείχε Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Γιάμαλης, Ρίμπας - Ιερεμιάδης, Μάλλιος - Αγαθοκλής, Αργυρόπουλος, Δημόπουλος, Κωνσταντινίδης, Παρασκευάς, Πάτροκλος - Δεληκάρης, Ηλιάσκος, Μούγκρας, Κ.Νεγρεπόντης, Παντερμαλής, Χαλκίδης
1930-31 4η θέση Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Ράουχμαλ Γιάμαλης, Πετρίδης, Ρίμπας - Έλπις, Ιερεμιάδης, Μάλλιος, Νταϊσπάγγος, Τσιμπίδης - Αβέρωφ, Αγαθοκλής, Αργυρόπουλος, Κωνσταντινίδης, Παρασκευάς, Πάτροκλος - Αλακιόζογλου, Γκόγκορνας, Γ.Δεληκάρης, Θ.Δεληκάρης, Δημητριάδης, Στ.Εμμανουηλίδης, Ηλιάσκος, Κουλουβάρδης, Μούγκρας, Μπαλτάς, Κ.Νεγρεπόντης, Παντερμαλής, Χαλκίδης
1931-32 8η θέση Κυπελλούχος Πρωτάθλημα Αθηνών
Δεν συμμετείχε
Γιάμαλης, Ρίμπας - Ιερεμιάδης, Μάλλιος, Νταϊσπάγγος, Τσιμπίδης - Αβέρωφ, Αγαθοκλής, Ανδρεάδης, Αργυρόπουλος, Τ.Κρητικός, Κωνσταντινίδης, Πάτροκλος - Αλακιόζογλου, Γκόγκορνας, Δεληκάρης, Δημητριάδης, Διαμαντάκος, Στ.Εμμανουηλίδης, Ηλιάσκος, Κουλουβάρδης, Μούγκρας, Μπαλτάς, Κ.Νεγρεπόντης, Ι.Τζιραλίδης, Π.Τζιραλίδης, Ψάλτης
1932-33 3η θέση Φάση των 16 Πρωτάθλημα Αθηνών
Δεν συμμετείχε
Θέμος Ασδέρης Ρίμπας - Μάλλιος, Νταϊσπάγγος, Τσιμπίδης - Αβέρωφ, Αργυρόπουλος, Τ.Κρητικός, Κωνσταντινίδης, Πάτροκλος - Αλακιόζογλου, Δεληκάρης, Δημητριάδης, Στ.Εμμανουηλίδης, Ηλιάσκος, Ηλ.Κρητικός, Μούγκρας, Μπαλτάς, Παπαϊορδανίδης, Ι.Τζιραλίδης, Π.Τζιραλίδης
1933-34 6η στο Νότο Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
3η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Παυλής, Ρίμπας - Αμπατζόπουλος, Γκόγκορνας, Νταϊσπάγγος, Τσιμπίδης, Φωτόπουλος - Αβέρωφ, Αγαθοκλής, Ανδρεάδης, Αργυρόπουλος, Κωνσταντινίδης, Παπαδόπουλος, Πάτροκλος - Αλακιόζογλου, Γ.Δεληκάρης, Θ.Δεληκάρης, Δημητριάδης, Δρούλιας, Θ.Καπάνταης, Ηλ.Κρητικός, Λουτσίδης, Μούγκρας, Παπαϊορδανίδης, Π.Τζιραλίδης, Τομπάζης, Χατζησταυρίδης
1934-35 Δεν ολοκληρώθηκε Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
Διεκόπη
Κώστας Νεγρεπόντης Ρίμπας - Δικαιόπουλος, Γ.Παπαδόπουλος, Τσιμπίδης, Φωτόπουλος - Αβέρωφ, Αναστασίου, Παπαδόπουλος, Πάτροκλος - Δημητριάδης, Δρούλιας, Θ.Καπάνταης, Λουτσίδης, Μούγκρας, Παπαϊορδανίδης, Ράπτης, Σπυρίδης, Φίλης, Χατζησταυρίδης
1935-36 5η θέση Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
Δε συμμετείχε
Κώστας Νεγρεπόντης Ρίμπας, Σκλαβούνος - Δικαιόπουλος, Δ.Καπάνταης, Γ.Παπαδόπουλος, Τσιμπίδης - Αβέρωφ, Αναστασιάδης, Κοντούλης, Κοσμίδης, Πάτροκλος - Δημητριάδης, Β.Μανέττας, Μαρόπουλος, Μούγκρας, Παπαϊορδανίδης, Σέλτσικας, Τζανετής, Φίλης, Χαριστού, Χατζησταυρίδης
1936-37 Δεν συμμετείχε Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Ρίμπας, Σκλαβούνος - Δικαιόπουλος, Δ.Καπάνταης, Κοντούλης, Γ.Παπαδόπουλος - Αβέρωφ, Αθανασιάδης, Κ.Μανέττας, Πάτροκλος, Σπυρίδης - Κ.Βασιλείου, Β.Μανέττας, Μαρόπουλος, Τζανετής, Σοφιανόπουλος, Χατζησταυρίδης, Κ.Χριστοδούλου
1937-38 Δεν συμμετείχε Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Παυλής, Ρίμπας, Σκλαβούνος - Γάσπαρης, Δ.Καπάνταης, Κοντούλης, Γ.Παπαδόπουλος - Κυτίδης, Κ.Μανέττας, Πάτροκλος - Κ.Βασιλείου, Β.Μανέττας, Μαρόπουλος, Τζανετής, Χατζησταυρίδης, Κ.Χριστοδούλου
1938-39 Πρωταθλήτρια Κυπελλούχος Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Δελαβίνιας Ρίμπας, Σκλαβούνος - Γάσπαρης, Κοντούλης, Γ.Παπαδόπουλος, Σέλτσικας - Δ.Καπάνταης, Κυτίδης, Μάγειρας (Σίμος), Κ.Μανέττας, Ξένος (Μαρκόπουλος), Σπυρίδης - Αναγνωστόπουλος, Κ.Βασιλείου, Κουτσουλιέρης, Β.Μανέττας, Μαρόπουλος, Νικολόης, Τζανετής, Φίλης, Χατζησταυρίδης, Κ.Χριστοδούλου
1939-40 Πρωταθλήτρια Ημιτελικός Πρωτάθλημα Αθηνών
Πρωταθλήτρια
Κώστας Νεγρεπόντης Δελαβίνιας, Παυλής, Ρίμπας, Σκλαβούνος - Γάσπαρης, Κοντούλης, Γ.Παπαδόπουλος, Σέλτσικας - Γκογκότσης, Δ.Καπάνταης, Κυτίδης, Μάγειρας, Σπυρίδης - Κ.Βασιλείου, Κουτσουλιέρης, Β.Μανέττας, Μαρόπουλος, Ξένος, Τζανετής, Φίλης, Χατζησταυρίδης, Κ.Χριστοδούλου
1945-46 2η θέση Δεν διεξήχθη Πρωτάθλημα Αθηνών
Πρωταθλήτρια
Κώστας Νεγρεπόντης Μαρόπουλος, Τζανετής, Γάσπαρης, Γ.Παπαδόπουλος, Δελαβίνιας, Μαρκόπουλος, Παπαθεοδώρου, Μάγειρας, Ρίμπας
1946-47 4η θέση ? Πρωτάθλημα Αθηνών
Πρωταθλήτρια
Κώστας Νεγρεπόντης Μαρόπουλος, Τζανετής, Αρβανίτης, Γάσπαρης, Γ.Παπαδόπουλος, Δελαβίνιας, Μαρκόπουλος, Παπαθεοδώρου, Σεραφείδης, Μάγειρας, Ρίμπας
1947-48 Δεν συμμετείχε Φιναλίστ Πρωτάθλημα Αθηνών
3η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Μαρόπουλος, Τζανετής, Αρβανίτης, Γάσπαρης, Γ.Παπαδόπουλος, Δελαβίνιας, Μαρκόπουλος, Παπαθεοδώρου, Σεραφείδης, Μάγειρας, Εμμανουηλίδης
1948-49 Δεν συμμετείχε Κυπελλούχος Πρωτάθλημα Αθηνών
5η θέση
Τζακ Μπίμπι Μαρόπουλος, Τζανετής, Αρβανίτης, Γάσπαρης, Δελαβίνιας, Μαρκόπουλος, Παπαθεοδώρου, Πατάκας, Πούλης, Σεραφείδης, Μάγειρας, Εμμανουηλίδης
1949-50 Δεν ολοκληρώθηκε Κυπελλούχος Πρωτάθλημα Αθηνών
Πρωταθλήτρια
Τζακ Μπίμπι Μαρόπουλος, Τζανετής, Αρβανίτης, Γάσπαρης, Δελαβίνιας, Μαρκόπουλος, Παπαθεοδώρου, Πατάκας, Πούλης, Εμμανουηλίδης
1950-51 Δεν συμμετείχε Προημιτελικός Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Τζακ Μπίμπι Μαρόπουλος, Αρβανίτης, Δελαβίνιας, Κανάκης, Παπαθεοδώρου, Πατάκας, Πούλης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης
1951-52 Δεν ολοκληρώθηκε Ημιτελικός Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Τρύφων Τζανετής Μαρόπουλος, Αρβανίτης, Δελαβίνιας, Κανάκης, Μουρατίδης, Παπαγεωργίου, Παπαθεοδώρου, Πούλης, Σεραφείδης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης
1952-53 Δεν συμμετείχε Φιναλίστ Πρωτάθλημα Αθηνών
3η θέση
Μάριο Μανιόζι Αρβανίτης, Δελαβίνιας, Κανάκης, Μουρατίδης, Παπαγεωργίου, Παπαθεοδώρου, Πούλης, Σεραφείδης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης, Πατάκας
1953-54 3η θέση ? Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Κράουφορντ Αρβανίτης, Δελαβίνιας, Κανάκης, Μουρατίδης, Παπαγεωργίου, Παπαθεοδώρου, Πούλης, Σεραφείδης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης, Πατάκας
1954-55 Δεν συμμετείχε ? Πρωτάθλημα Αθηνών
3η θέση
Τρύφων Τζανετής Δελαβίνιας, Κανάκης, Μουρατίδης, Παπαγεωργίου, Παπαθεοδώρου, Πούλης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης, Πατάκας
1955-56 Δεν συμμετείχε Κυπελλούχος Πρωτάθλημα Αθηνών
5η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Νεστορίδης, Παραγυιός, Καρακατσάνης, Τσαγκάρης, Ζωγράφος, Πούλης, Εμμανουηλίδης, Κανάκης, Χανιώτης, Σταματιάδης, Κουρτίδης, Παπαθεοδώρου
1956-57 Δεν συμμετείχε Προημιτελικός Πρωτάθλημα Αθηνών
4η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης,
Τρύφων Τζανετής
Νεστορίδης, Κανάκης, Πούλης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης, Χανιώτης, Χατζημιχαήλ
1957-58 2η θέση Προημιτελικός Πρωτάθλημα Αθηνών
2η θέση
Ρίνο Μαρτίνι,
Κώστας Νεγρεπόντης
Νεστορίδης, Κανάκης, Γιαφάλογλου, Πούλης, Σταματιάδης, Εμμανουηλίδης, Χανιώτης, Χατζημιχαήλ
1958-59 2η θέση Προημιτελικός Πρωτάθλημα Αθηνών
3η θέση
Κώστας Νεγρεπόντης Νεστορίδης, Κανάκης, Γιαφάλογλου, Παπαποστόλου, Σταματιάδης, Χανιώτης, Χατζημιχαήλ
1959-60 2η θέση ? Δεν αγωνίστηκε Χάρι Αουρέντνικ Νεστορίδης, Σοφιανίδης, Κανάκης, Μαρδίτσης, Παπαποστόλου, Σταματιάδης
1960-61 4η θέση Προημιτελικός Δεν αγωνίστηκε Χάρι Αουρέντνικ,
Τρύφων Τζανετής
Νεστορίδης, Σοφιανίδης, Μαρδίτσης, Παπαποστόλου, Σταματιάδης
1961-62 4η θέση Φάση των 16 Δεν αγωνίστηκε Τρύφων Τζανετής Νεστορίδης, Σκευοφύλακας, Σοφιανίδης, Πομώνης, Μαρδίτσης, Παπαποστόλου, Σταματιάδης
1962-63 Πρωταθλήτρια Προημιτελικός Δεν αγωνίστηκε Γιένε Τσάκναντι Παπαϊωάννου, Νεστορίδης, Σκευοφύλακας, Σοφιανίδης, Πομώνης, Ιορδάνου, Κανελλόπουλος, Κουλίδης, Μαρδίτσης, Παπαποστόλου, Σταματιάδης
1963-64 3η θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Α' γύρος
Χάινριχ Μίλερ Παπαϊωάννου, Νεστορίδης, Σκευοφύλακας, Σοφιανίδης, Πομώνης, Κανελλόπουλος, Μαρδίτσης, Σταματιάδης
1964-65 2η θεση Προημιτελικός Κύπελλο Κυπελλούχων
Α' γύρος
Κοκότοβιτς Παπαϊωάννου, Νεστορίδης, Σκευοφύλακας, Τ.Βασιλείου, Σοφιανίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Ιορδάνου, Κανελλόπουλος, Σταματιάδης, Αντωνιάδης
1965-66 3η Θέση Κυπελλούχος Δεν αγωνίστηκε Τρύφων Τζανετής Παπαϊωάννου, Νεστορίδης, Σκευοφύλακας, Τ.Βασιλείου, Βεντούρης, Σοφιανίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Ιορδάνου, Σταματιάδης
1966-67 2η Θέση Προημιτελικός Κύπελλο Κυπελλούχων
Α' γύρος
Τρύφων Τζανετής,
Γιένε Τσάκναντι
Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Σκευοφύλακας, Τ.Βασιλείου, Βεντούρης, Σοφιανίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Ιορδάνου, Σταματιάδης
1967-68 Πρωταθλήτρια Ημιτελικός Δεν αγωνίστηκε Γιένε Τσάκναντι Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Σκευοφύλακας, Τ.Βασιλείου, Βεντούρης, Σοφιανίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Ιορδάνου, Μανιάκης, Σταματιάδης, Σταθόπουλος
1968-69 6η θέση Γ΄ γύρος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Προημιτελικός
Μπράνκο Στάνκοβιτς Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Σκευοφύλακας, Τ.Βασιλείου, Βεντούρης, Σοφιανίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Ιορδάνου, Σταθόπουλος
1969-70 2η θέση Β' γύρος Δεν αγωνίστηκε Μπράνκο Στάνκοβιτς Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Σκευοφύλακας, Τ.Βασιλείου, Θεοδωρίδης, Βεντούρης, Τόσκας, Καραπουλιτίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Καχρής, Σταθόπουλος
1970-71 Πρωταθλήτρια Ημιτελικός Κύπελλο Εκθέσεων
Α' γύρος
Μπράνκο Στάνκοβιτς Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Σκευοφύλακας, Παπαεμμανουήλ, Θεοδωρίδης, Βεντούρης, Τόσκας, Καραπουλιτίδης, Πομώνης, Μπαλόπουλος, Καχρής, Σταθόπουλος
1971-72 3η θέση Γ΄ γύρος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Α' γύρος
Μπράνκο Στάνκοβιτς Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Σκευοφύλακας, Νικολάου, Θεοδωρίδης, Βεντούρης, Τόσκας, Καραπουλιτίδης, Πομώνης, Καχρής, Σταθόπουλος
1972-73 5η Θέση Γ΄ γύρος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Β' γύρος
Μπράνκο Στάνκοβιτς Παπαϊωάννου, Νικολαΐδης, Στεργιούδας, Ραβούσης, Νικολάου, Σκευοφύλακας, Ερρέα, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμης, Θεοδωρίδης, Τόσκας, Στεφανίδης, Καραπουλιτίδης, Λέλλης, Βισέντε, Πομώνης, Καχρής, Σταθόπουλος
1973-74 5η Θέση Γ΄ γύρος Δεν αγωνίστηκε Σταν Αντερσον Παπαϊωάννου, Στεργιούδας, Ραβούσης, Νικολάου, Τ.Κωνσταντίνου, Νικολαΐδης, Τσάμης, Θεοδωρίδης, Ζαρζόπουλος, Τόσκας, Σιδηρόπουλος, Στεφανίδης, Ερρέα, Πομώνης, Σταθόπουλος
1974-75 2η Θέση Προημιτελικός Δεν αγωνίστηκε Φράντισεκ Φάντροκ Παπαϊωάννου, Στεργιούδας, Ραβούσης, Αρδίζογλου, Νικολάου, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ, Τ.Κωνσταντίνου, Νικολαΐδης, Τσάμης, Θεοδωρίδης, Ζαρζόπουλος, Δέδες, Παπαδόπουλος, Τόσκας, Σιδηρόπουλος, Στεφανίδης, Σκρέκης
1975-76 2η Θέση Ημιτελικός Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Β' γύρος
Φράντισεκ Φάντροκ Παπαϊωάννου, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ, Στεργιούδας, Ραβούσης, Αρδίζογλου, Νικολάου, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμης, Θεοδωρίδης, Ζαρζόπουλος, Δέδες, Σκρέκης, Τόσκας, Ούτσικας, Σιδηρόπουλος, Στεφανίδης
1976-77 4η θέση Γ΄ γύρος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Ημιτελικός
Φράντισεκ Φάντροκ Παπαϊωάννου, Μαύρος, Στεργιούδας, Ιντζόγλου, Ραβούσης, Νικολούδης, Αρδίζογλου, Νικολάου, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμης, Χρηστίδης, Θεοδωρίδης, Ζαρζόπουλος, Δέδες, Σκρέκης, Α.Παπαδόπουλος, Τόσκας, Ούτσικας, Σιδηρόπουλος
1977-78 Πρωταθλήτρια Κυπελλούχος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Β' γύρος
Φράντισεκ Φάντροκ,
Ζλάτο Τσαϊκόφσκι
Παπαϊωάννου, Μαύρος, Βιέρα, Μπάγεβιτς, Στεργιούδας, Μουσούρης, Δαμιανίδης, Ιντζόγλου, Ραβούσης, Νικολούδης, Αρδίζογλου, Νικολάου, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμης, Χρηστίδης, Θεοδωρίδης, Δ.Παπαδόπουλος, Τόσκας, Ούτσικας, Σιδηρόπουλος
1978-79 Πρωταθλήτρια Φιναλίστ Κύπελλο Πρωταθλητριών
Β' γύρος
Φέρεντες Πούσκας,
Ανδρέας Σταματιάδης
Παπαϊωάννου, Μαύρος, Βιέρα, Μπάγεβιτς, Οικονομόπουλος, Στεργιούδας, Μουσούρης, Δαμιανίδης, Ιντζόγλου, Ραβούσης, Νικολούδης, Αρδίζογλου, Δομάζος, Νικολάου, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμης, Χρηστίδης, Δ.Παπαδόπουλος, Καλαϊτζίδης, Τόσκας
1979-80 4η Θέση Γ' γύρος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Α' γύρος
Χέρμαν Στεσλ Μαύρος, Μανωλάς, Μπάγεβιτς, Οικονομόπουλος, Στεργιούδας, Μουσούρης, Δαμιανίδης, Ιντζόγλου, Ραβούσης, Νικολούδης, Θώδης, Βλάντιτς, Αρδίζογλου, Χατζηϊωαννίδης, Δομάζος, Νικολάου, Τ.Κωνσταντίνου, Τσάμης, Αργυρός, Β.Βλάχος, Χατζηλοΐζος, Στυλιανόπουλος, Χρηστίδης, Καλογερόπουλος, Γεωργαμλής, Λέτσας, Καλαϊτζίδης, Ζωγράφος, Κασελάκης
1980-81 2η Θέση Ημιτελικός Δεν αγωνίστηκε Μίλτος Παπαποστόλου Μαύρος, Μανωλάς, Μπάγεβιτς, Οικονομόπουλος, Παραπραστανίτης, Στεργιούδας, Μουσούρης, Ιντζόγλου, Ραβούσης, Θώδης, Βλάντιτς, Αρδίζογλου, Νικολάου, Τ.Κωνσταντίνου, Β.Βλάχος, Καλογερόπουλος, Τζιράκης, Γκέσιος, Ρήγας, Ελευθεράκης, Κώττης, Παπαδόπουλος, Σταφυλάς, Καραβίτης, Γεωργαμλής, Λέτσας
1981-82 4η Θέση Γ΄ γύρος Δεν αγωνίστηκε Χανς Τιλκόφσκι,
Ζλάτκο Τσαϊκόφ­σκι,
Κώστας Νεστορίδης
Μαύρος, Μανωλάς, Μπόνεφ, Ράντονιτς, Οικονομόπουλος, Καραγκιοζόπουλος, Παραπραστανίτης, Στεργιούδας, Μουσούρης, Ραβούσης, Θώδης, Αρδίζογλου, Χατζηϊωαννίδης, Νικολάου, Β.Βλάχος, Στυλιανόπουλος, Χρηστίδης, Τζιράκης, Ρήγας, Κώττης, Γεωργαμλής, Δίντσικος, Μπαλής, Αγγελίδης, Λέτσας
1982-83 3η Θέση Κυπελλούχος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Α' γύρος
Κώστας Νεστορίδης,
Χέλμουτ Σενέκοβιτς
Μαύρος, Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Καραγκιοζόπουλος, Κοφινάς, Παραπραστανίτης, Στεργιούδας, Μουσούρης, Ραβούσης, Νικολούδης, Θώδης, Αρδίζογλου, Χατζηϊωαννίδης, Β.Βλάχος, Στυλιανόπουλος, Τζιράκης, Κώττης, Γεωργαμλής, Δίντσικος, Μπαλής, Ράντονιτς, Λέτσας, Αρβανίτης, Βλαντής, Τατίδης, Ρος
1983-84 7η θέση Γ΄ γύρος Κύπελλο Κυπελλούχων
Α' γύρος
Τζον Μπάρνσγουελ Μαύρος, Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Π.Παπαϊωάννου, Καραγκιοζόπουλος, Κοφινάς, Παραπραστανίτης, Ραβούσης, Νικολούδης, Θώδης, Αρδίζογλου, Χατζηϊωαννίδης, Β.Βλάχος, Στυλιανόπουλος, Κώττης, Γεωργαμλής, Δίντσικος, Μπαλής, Λέτσας, Αρβανίτης, Τατίδης, Ρος, Ακριβόπουλος, Λάνγκλεϊ, Χριστόπουλος
1984-85 3η Θέση Α΄ γύρος Δεν αγωνίστηκε Βέντσελ Χάλαμα,
Αντώνης Γεωργιάδης
Μαύρος, Μανωλάς, Σάντμπεργκ, Οικονομόπουλος, Π.Παπαϊωάννου, Καραγκιοζόπουλος, Παραπραστανίτης, Θώδης, Αρδίζογλου, Β.Βλάχος, Στυλιανόπουλος, Γεωργαμλής, Δίντσικος, Μπαλής, Λέτσας, Αρβανίτης, Ακριβόπουλος, Θ.Παπαδόπουλος, Βοϊτσίδης, Στάμπαχερ, Πιας, Αρμόδωρος
1985-86 3η Θέση Ημιτελικός Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Α' γύρος
Γιάτσεκ Γκμοχ Μαύρος, Μανωλάς, Σάντμπεργκ, Εστερχάζι, Οικονομόπουλος, Χατζής, Π.Παπαϊωάννου, Χριστοδούλου, Καραγκιοζόπουλος, Πατίκας, Στυλιανόπουλος, Γεωργαμλής, Δίντσικος, Μπαλής, Αρβανίτης, Ακριβόπουλος, Θ.Παπαδόπουλος, Βοϊτσίδης, Πιας, Αρμόδωρος, Χατζόπουλος, Σταφυλίδης, Δημητρίου, Πορφύρης
1986-87 7η Θέση Α΄ γύρος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Α' γύρος
Άλμπερτ Φαφιέ,
Νίκος Αλέφαντος,
Νίκος Χρηστίδης
Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Σάντμπεργκ, Εστερχάζι, Βασιλόπουλος, Χατζής, Πεππές, Π.Παπαϊωάννου, Χριστοδούλου, Γεωργιάδης, Καραγκιοζόπουλος, Πατίκας, Στυλιανόπουλος, Δίντσικος, Μπαλής, Θ.Παπαδόπουλος, Βοϊτσίδης, Πιας, Αρμόδωρος, Χατζόπουλος, Δημητρίου, Σαββίδης, Μαυροδήμος, Γιάνγιανιν, Πίττας, Σιδέρης, Μάρκου, Βολονάκης, Βαφειάδης, Κατσαμπασάκης, Αναγνωστόπουλος, Σ.Δημητριάδης, Μ.Δημητριάδης, Μαραγκός, Ζαρωτιάδης, Τζόγιας, Γιαννίτσης
1987-88 2η Θέση Γ΄ γύρος Δεν αγωνίστηκε Τόζα Βεσελίνοβιτς Νίλσεν, Κούτουλας, Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Βασιλόπουλος, Χατζής, Πεππές, Π.Παπαϊωάννου, Χριστοδούλου, Γεωργιάδης, Καραγκιοζόπουλος, Πατίκας, Στυλιανόπουλος, Δίντσικος, Θ.Παπαδόπουλος, Πιας, Χατζόπουλος, Βολονάκης, Μαυροδήμος, Γεωργακόπουλος, Γιάνγιανιν, Πίττας, Βασιλάκος, Σαββίδης, Κοφινάς
1988-89 Πρωταθλήτρια Β΄ γύρος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Α' γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Σαβέβσκι, Οκόνσκι, Νίλσεν, Κούτουλας, Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Σταματής, Βασιλόπουλος, Χατζής, Πεππές, Π.Παπαϊωάννου, Σαββίδης, Χριστοδούλου, Γεωργιάδης, Καραγκιοζόπουλος, Μπατάλης, Κοφινάς, Φαμέλης, Μήνου, Πατίκας, Κλόπας, Δίντσικος, Πιας, Χατζόπουλος, Βολονάκης, Μαυροδήμος, Πίττας
1989-90 2η θέση Β΄ γύρος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Β' γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Σαβέβσκι, Οκόνσκι, Μπατίστα, Κούτουλας, Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Σταματής, Βασιλόπουλος, Χατζής, Πεππές, Π.Παπαϊωάννου, Σαββίδης, Χριστοδούλου, Γεωργιάδης, Καραγκιοζόπουλος, Μπατάλης, Κοφινάς, Φαμέλης, Μήνου, Πατίκας, Κλόπας
1990-91 3η θέση Γ΄ γύρος Δεν αγωνίστηκε Ντούσαν Μπάγεβιτς Σαβέβσκι, Οκόνσκι, Καραγιάννης, Μπατίστα, Κούτουλας, Μανωλάς, Οικονομόπουλος, Σταματής, Βασιλόπουλος, Χατζής, Π.Παπαϊωάννου, Σαββίδης, Χριστοδούλου, Γεωργιάδης, Καραγκιοζόπουλος, Κοφινάς, Φαμέλης, Μήνου, Πατίκας, Κλόπας, Πουρίκας, Μηλόπουλος, Γκούμας, Παπακωστούλης
1991-92 Πρωταθλήτρια Ημιτελικός Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Γ΄ γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Σαβέβσκι, Καραγιάννης, Μπατίστα, Κούτουλας, Μανωλάς, Δημητριάδης, Οικονομόπουλος, Θεοδωρίδης, Σαμπανάτζοβιτς, Σταματής, Βασιλόπουλος, Χατζής, Πεππές, Π.Παπαϊωάννου, Σαββίδης, Γεωργιάδης, Καραγκιοζόπουλος, Κοφινάς, Αλεξανδρής, Μήνου, Πατίκας, Κλόπας
1992-93 Πρωταθλήτρια Ημιτελικός Τσάμπιονς Λιγκ
Β΄ γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Τσιάρτας, Σαβέβσκι, Ατματσίδης, Καραγιάννης, Κοπιτσής, Κούτουλας, Μανωλάς, Δημητριάδης, Οικονομόπουλος, Αγορογιάννης, Θεοδωρίδης, Σαμπανάτζοβιτς, Σταματής, Βασιλόπουλος, Π.Παπαϊωάννου, Γεωργιάδης, Αλεξανδρής, Μ.Παπαδόπουλος, Μητρόπουλος, Σλίσκοβιτς, Μήνου, Κακούσιος, Πατίκας, Κλόπας, Αλεξούδης
1993-94 Πρωταθλήτρια Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ
Α΄ γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Κασάπης, Μπορμπόκης, Τσιάρτας, Σαβέβσκι, Βάιος Καραγιάννης, Κοπιτσής, Βασ.Καραγιάννης, Κούτουλας, Μανωλάς, Μ.Βλάχος, Δημητριάδης, Οικονομόπουλος, Αγορογιάννης, Θεοδωρίδης, Σαμπανάτζοβιτς, Σταματής, Αλεξανδρής, Μ.Παπαδόπουλος, Μητρόπουλος, Σλίσκοβιτς, Ατματσίδης, Π.Κωνσταντινίδης
1994-95 5η θέση Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ
Φάση των 16
Ντούσαν Μπάγεβιτς Κετσπάγια, Κωστής, Σαραβάκος, Κασάπης, Σαβέβσκι, Δημητριάδης, Κωστένογλου, Μπορμπόκης, Τσιάρτας, Βάιος Καραγιάννης, Κοπιτσής, Βασ.Καραγιάννης, Κούτουλας, Μανωλάς, Μ.Βλάχος, Αγορογιάννης, Θεοδωρίδης, Σαμπανάτζοβιτς, Σταματής, Μιρτσέκης, Μ.Παπαδόπουλος, Ανανιάδης, Αγγελής, Ατματσίδης
1995-96 2η θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Κυπελλούχων
Β' γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Κετσπάγια, Σαμπανάτζοβιτς, Σαραβάκος, Κασάπης, Κωστένογλου, Κωστής, Μπατίστα, Μαλαδένης, Μπορμπόκης, Τσιάρτας, Σαβέβσκι, Χιώτης, Βάιος Καραγιάννης, Κοπιτσής, Βασ.Καραγιάννης, Κούτουλας, Μανωλάς, Παυλόπουλος, Μ.Βλάχος, Δημητριάδης, Θεοδωρίδης, Ατματσίδης
1996-97 2η Θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Κυπελλούχων
Προημιτελικός
Πέτρος Ραβούσης Κετσπάγια, Σαβέβσκι, Μπατίστα, Νικολαΐδης, Κασάπης, Μανωλάς, Μ.Βλάχος, Μαρσέλο, Δημητριάδης, Ατματσίδης, Μπορμπόκης, Κωστένογλου, Κωστής, Μαλαδένης, Χιώτης, Πλατάκης, Βάιος Καραγιάννης, Κοπιτσής, Βασ.Καραγιάννης, Ντόμπος, Κούτουλας, Μαχαιρίδης, Παυλόπουλος, Καρτάλης
1997-98 3η Θέση Γ΄ γύρος Κύπελλο Κυπελλούχων
Προημιτελικός
Ντουμίτρου Ντιμιτρίου,
Αντώνης Μήνου
Ατματσίδης, Κασάπης, Νικολαΐδης, Σαβέβσκι, Γκρέταρσον, Μπατίστα, Μαρσέλο, Καλιτζάκης, Σέμπουε, Τόμιτς, Μαχαιρίδης, Ντόμπος, Κωστένογλου, Μ.Βλάχος, Μαλαδένης, Κούτουλας, Κωστής, Κοπιτσής, Βάιος Καραγιάννης, Μιχαηλίδης, Κατσαβός, Πλατάκης, Βασ.Καραγιάννης, Κεφαλάς, Χιώτης, Πάσιος, Δώνης, Μανωλάς, Αλέξης, Παυλόπουλος
1998-99 2η Θέση Ά γύρος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Α΄ γύρος
Ντράγκαν Στεπάνοβιτς,
Τάκης Καραγκιοζόπουλος,
Όλεγκ Μπλαχίν
Ατματσίδης, Ζήκος, Ρε, Νικολαΐδης, Σαβέβσκι, Σέμπουε, Μπατίστα, Λάκης, Κασάπης, Μάρκος, Καλιτζάκης, Μπαμπούνσκι, Κωστένογλου, Μαλαδένης, Ζουμπούλης, Ίλιεφ, Κοπιτσής, Βάιος Καραγιάννης, Μιχαηλίδης, Γκρέταρσον, Δώνης, Δαδίτσος, Κατσαβός, Βασ.Καραγιάννης, Αναστασάκος, Μέντες, Τσέκολι, Κεφαλάς, Πλατάκης, Μιλοβάνοβιτς, Πάσιος, Χιώτης, Καψής
1999-00 3η Θέση Κυπελλούχος Τσάμπιονς Λιγκ Γ΄προκριματικός
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Γ΄ γύρος
Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς,
Τάκης Καραγκιοζόπουλος,
Γιάννης Παθιακάκης
Ατματσίδης, Νικολαΐδης, Κοπιτσής, Ζήκος, Δέλλας, Γκρέταρσον, Κασάπης, Λάκης, Καλιτζάκης, Πέτριτς, Κωστένογλου, Καψής, Μάρκος, Μαλαδένης, Σαβέβσκι, Τσίριτς, Μπιέκοβιτς, Μιχαηλίδης, Κατσαβός, Καβάζης, Σ.Κωνσταντινίδης, Βάιος Καραγιάννης, Πετκάρης, Ματιάσεβιτς, Πάσιος, Πέτκοφ, Μπελότι, Καντέρο, Αναστασάκος, Βασ.Καραγιάννης
2000-01 3η Θέση Β΄ γύρος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Δ΄ γύρος
Γιάννης Παθιακάκης,
Τόνι Σαβέβσκι
Τσιάρτας, Ζαγοράκης, Νικολαΐδης, Κασάπης, Νάβας, Ζήκος, Ατματσίδης, Δέλλας, Λάκης, Κοπιτσής, Πέτκοφ, Φερούζεμ, Ντόντσεφ, Κωστένογλου, Μαλαδένης, Σαβέβσκι, Κωστής, Μιχαηλίδης, Γεωργέας, Πάσιος, Τόσκας, Σ.Κωνσταντινίδης, Βάιος Καραγιάννης, Χιώτης, Καραμέρης, Κάλβο, Κόλα, Μεντίνια, Ρουίς, Πίτος, Καψής
2001-02 2η Θέση Κυπελλούχος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Δ΄ γύρος
Φερνάντο Σάντος Τσιάρτας, Νικολαΐδης, Ζαγοράκης, Ζήκος, Γκαμάρα, Ί.Ίβιτς, Κασάπης, Ατματσίδης, Καψής, Νάβας, Λάκης, Πέτκοφ, Μαρικά, Φερούζεμ, Κωστένογλου, Μαλαδένης, Μιελκάρσκι, Ξενίδης, Ραμπεσαντρατανά, Γεωργέας, Πάσιος, Κόλα, Σ.Κωνσταντινίδης, Βάιος Καραγιάννης, Χιώτης, Κωστής, Κάππος, Φόλια, Σ.Λυμπερόπουλος, Αναστασάκος, Τριχιάς, Καραμέρης, Τόσκας
2002-03 3η Θέση Ημιτελικός Τσάμπιονς Λιγκ Φάση των 32
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Δ΄ γύρος
Ντούσαν Μπάγεβιτς Τσιάρτας, Νικολαΐδης, Ζαγοράκης, Κατσουράνης, Κασάπης, Σεντένο, Ράιτ, Ί.Ίβιτς, Γεωργάτος, Καψής, Ατματσίδης, Λάκης, Μπορμπόκης, Ναλιτζής, Κωστένογλου, Μαλαδένης, Κρεκ, Σολάκης, Σ.Λυμπερόπουλος, Πάσιος, Ρούσεφ, Πριέτο, Γεωργέας, Σ.Κωνσταντινίδης, Χιώτης, Κωστής, Μαϊστρέλλης, Πέτκοφ, Μιχαηλίδης, Πουρτουλίδης, Κάππος, Αραμπατζής, Καραμέρης, Τόσκας
2003-04 4η θέση Ημιτελικός Τσάμπιονς Λιγκ
Φάση των 32
Ντούσαν Μπάγεβιτς,
Ίλιε Ντουμιτρέσκου
Τσιάρτας, Ζαγοράκης, Ν.Λυμπερόπουλος, Γεωργάτος, Μπορμπόκης, Οκκάς, Κασάπης, Ί.Ίβιτς, Καψής, Πέτκοφ, Ναλιτζής, Κωστένογλου, Μαλαδένης, Κρεκ, Μιχαηλίδης, Σ.Λυμπερόπουλος, Γεωργέας, Μόρας, Αμπονσά, Σ.Κωνσταντινίδης, Κατσουράνης, Χιώτης, Λάκης, Ποπόφ, Κωστής, Πουρτουλίδης, Καραμέρης, Θάνος, Στεργιάτος, Τόσκας, Τσεβάς, Αραμπατζής, Κάππος, Μαϊστρέλλης
2004-05 3η Θέση Ημιτελικός Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Β΄ γύρος
Φερνάντο Σάντος Ν.Λυμπερόπουλος, Ασουνσάο, Μπ.Άλβες, Σέζαρ, Κατσουράνης, Β.Ίβιτς, Μιχαηλίδης, Κάππος, Μάλμπασα, Κωστένογλου, Σοάρες, Ρούσεφ, Πέτκοφ, Σ.Κωνσταντινίδης, Καμπάνταης, Αραμπατζής, Τζιωρτζιόπουλος, Κούτσικος, Γεωργέας, Μόρας, Τσαγκαρογιαννάκης, Σολάκης, Χιώτης, Κόντης, Αμπονσά, Κυριακίδης, Μαϊστρέλλης, Στεργιάτος, Μπούρμπος, Χριστοφορίδης, Κρασσάς, Τσεβάς, Τόσκας, Βούλγαρης, Κωστής
2005-06 2η Θέση Φιναλίστ Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Α΄ γύρος
Φερνάντο Σάντος Ν.Λυμπερόπουλος, Δέλλας, Κατσουράνης, Έμερσον, Παπασταθόπουλος, Σέζαρ, Τσιρίλο, Σορεντίνο, Β.Ίβιτς, Πλιάτσικας, Χιώτης, Λάκης, Αλεξόπουλος, Σοάρες, Μάλμπασα, Σαπάνης, Κομβολίδης, Κονέ, Βενγλίνσκι, Αραμπατζής, Τζιωρτζιόπουλος, Μόρας, Κουτρομάνος, Κόντης, Κυριακίδης, Τσάνκο, Μπούρμπος, Κρασσάς, Γεωργέας, Καπετάνος
2006-07 2η Θέση Γ΄ γύρος Τσάμπιονς Λιγκ Φάση των 32
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Γ΄ γύρος
Λορέντζο Σέρα Φερέρ Ν.Λυμπερόπουλος, Ζήκος, Δέλλας, Σέζαρ, Παπασταθόπουλος, Έμερσον, Σορεντίνο, Μαντούκα, Β.Ίβιτς, Καφές, Μόρας, Τσιρίλο, Αλεξόπουλος, Κυριακίδης, Σαπάνης, Ντελίμπασιτς, Κονέ, Παουτάσο, Τζιωρτζιόπουλος, Λαγός, Πλιάτσικας, Χιώτης, Λάκης, Ουντέζε, Γεωργέας, Καπετάνος, Χετεμάι, Καμπάνταης, Κούρκουλας, Παυλής, Αραμπατζής, Τόζερ, Γκέντσογλου, Παληγεώργος
2007-08 3η Θέση Δ΄ γύρος Τσάμπιονς Λιγκ Γ΄προκριματικός
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Γ΄ γύρος
Λορέντζο Σέρα Φερέρ,
Νίκος Κωστένογλου
Ριβάλντο, Ν.Λυμπερόπουλος, Ζήκος, Δέλλας, Μπλάνκο, Παπασταθόπουλος, Αρουαμπαρένα, Καλόν, Μαντούκα, Σέζαρ, Εντίνιο, Καφές, Ράμος, Ζ.Άλβες, Αλεξόπουλος, Παππάς, Ενσαλίβα, Ασκάρατε, Λαγός, Μανού, Κονέ, Πλιάτσικας, Μπούρμπος, Γεωργέας, Μορέτο, Ταχτσίδης, Καπετάνος, Μάχο, Χετεμάι, Τόφας, Παυλής, Αραμπατζής, Τόζερ, Μπαρμπούδης, Γκέντσογλου
2008-09 3η Θέση Φιναλίστ Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Β΄ προκριματικός
Γιώργος Δώνης,
Ντούσαν Μπάγεβιτς
Ριβάλντο, Τζεμπούρ, Μπλάνκο, Σκόκο, Πελετιέρι, Μαϊστόροβιτς, Χουανφράν, Μαντούκα, Μπασινάς, Κυργιάκος, Καφές, Ράμος, Ζ.Άλβες, Αλεξόπουλος, Ενσαλίβα, Εντίνιο, Ενσιαμπαμφούμου, Κουτρομάνος, Πλιάτσικας, Ρίκκα, Λαγός, Μπερνς, Σάχα, Γεωργέας, Ταχτσίδης, Ζορμπάς, Χετεμάι, Μάχο, Ντιούφ, Παυλής, Αραμπατζής, Γκέντσογλου
2009-10 3η θέση Δ΄ γύρος Γιουρόπα Λιγκ
Φάση Ομίλων
Ντούσαν Μπάγεβιτς Μπλάνκο, Σκόκο, Τζεμπούρ, Μαντούκα, Μαϊστόροβιτς, Χουανφράν, Καφές, Αραούχο, Χέρσι, Ζ.Άλβες, Αλεξόπουλος, Ενσαλίβα, Λεονάρντο, Γιάχιτς, Κουτρομάνος, Μάκος, Καράμπελας, Γκερέιρο, Ρίκκα, Λαγός, Παυλής, Αραμπατζής, Σάχα, Μανωλάς, Γιαχάγια, Λούκατς, Νέμεθ, Ιορντάκε, Γεωργέας, Ταχτσίδης, Χετεμάι, Άρτσε, Γκέντσογλου
2010-11 4η Θέση Κυπελλούχος Γιουρόπα Λιγκ
Φάση Ομίλων
Ντούσαν Μπάγεβιτς,
Μανόλο Χιμένεθ
Ν.Λυμπερόπουλος, Μπλάνκο, Σκόκο, Ντιόπ, Δέλλας, Νασούτι, Τζεμπούρ, Λεονάρντο, Καφές, Πατσατζόγλου, Μανωλάς, Ματέος, Γκερέιρο, Γιάχιτς, Μίτσελ, Νταντόμο, Μάκος, Καράμπελας, Αργυρίου, Λαγός, Έντερ, Αραμπατζής, Σάχα, Μπερνς, Ιντζόγλου, Ντρπιτς, Μοσχονάς, Νικόλτσης, Γεωργέας, Καλαμιώτης, Μπαχά, Γκέντσογλου, Τσαμουρλίδης, Φροξυλιάς, Κλωναρίδης, Αμπντουραχμάνι
2011-12 3η Θέση Ε΄ γύρος Γιουρόπα Λιγκ
Φάση Ομίλων
Μανόλο Χιμένεθ,
Νίκος Κωστένογλου
Γκούντγιονσεν, Ν.Λυμπερόπουλος, Δέλλας, Μανωλάς, Καφές, Κοντοές, Χέλγκασον, Κάλα, Γκερέιρο, Μπέλεκ, Λεονάρντο, Κάρλος, Σιαλμάς, Τσίτας, Ρίκκα, Μάκος, Καράμπελας, Αργυρίου, Κατσέτης, Λαγός, Βάργκας, Κωνσταντόπουλος, Μπερνς, Μοσχονάς, Γεωργέας, Μπουγαΐδης, Εγγλέζου, Κλωναρίδης, Φούντας, Γκέντσογλου, Τσουκαλάς, Αραμπατζής
2012-13 15η θέση (υποβιβάστηκε) Φάση των 32 Δεν αγωνίστηκε Βαγγέλης Βλάχος,
Έβαλντ Λίνεν,
Τραϊανός Δέλλας
Κωνσταντόπουλος, Κοντοές, Γιάγκο, Κορδέρο, Κατσικοκέρης, Κατίδης, Τσίτας, Γκερέιρο, Παυλής, Κοτσαρίδης, Ρίκκα, Σταματής, Νικολόπουλος, Λαγός, Φουρτάδο, Φούντας, Φέτσης, K.Βλάχος, Μοσχονάς, Αγκιριμπά, Καλογέρης, Πετρόπουλος, Τσουμάγκας, B.Βλάχος, Αναστασόπουλος, Ανάκογλου, Μπουγαΐδης, Παπαδημητρίου, Νικολιάς, Καραλής, Αρκούδας, Γροντής, Τσούπρος, Μητρόπουλος, Κουρέλλας, Μακρυωνίτης, Κουτρουμπής, Τσουκαλάς, Αραμπατζής
2013-14 FL2
1η θέση
Δεν συμμετείχε Δεν συμμετείχε Τραϊανός Δέλλας Βούρας, Καραγκιολίδης, Ντούνης, Γεωργέας, Τσουκαλάς, Ν.Αργυρίου, Πεταυράκης, Τσουμάγκας, Σταθάκης, Τσιρίλο, Τσούπρος, Τζανετόπουλος, Κορδέρο, Ανάκογλου, Ρόβας, Κατσικάς, Πλατέλλας, Παυλής, Καλογέρης, Πόποβιτς, Ράμα, Ντακόλ, Γροντής, Μπρέσεβιτς, Τσεβάς
2014-15 FL
1η θέση
Προημιτελικός Δεν συμμετείχε Τραϊανός Δέλλας Ανέστης, Βούρας, Καραγκιολίδης, Π.Ντούνης, Μπακάκης, Γεωργέας, Σοϊλέδης, Πεταυράκης, Κολοβέτσιος, Λαμπρόπουλος, Σαρρής, Τζανετόπουλος, Σβάρνας, Κορδέρο, Ανάκογλου, Ρόβας, Φαγέ, Πλατέλλας, Μ.Ντούνης, Μπαρμπόσα, Ζόριτς, Μάνταλος, Ντακόλ, Γροντής, Αραβίδης, Μπρέσεβιτς, Τσεβάς, Γιόχανσον, Κρισάντους

Η πορεία στην Α΄Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Θέση Βαθμ. Τερμ.
1960 2 79 72-27
1961 4 69 64-32
1962 4 73 73-31
1963 1 77 66-21
1964 3 71 72-25
1965 2 76 64-22
1966 3 71 58-26
1967 2 76 52-21
1968 1 84 68-24
1969 6 74 58-33
1970 2 85 55-23
1971 1 88 67-18
1972 3 82 57-23
1973 5 71 39-36
Έτος Θέση Βαθμ. Τερμ.
1974 5 40 53-36
1975 2 55 73-20
1976 2 44 57-18
1977 4 51 63-29
1978 1 53 74-27
1979 1 56 90-30
1980 4 45 64-39
1981 2 44 63-42
1982 4 45 54-36
1983 3 45 54-39
1984 7 30 40-31
1985 3 43 58-29
1986 3 36 42-28
1987 71 192 31-26
Έτος Θέση Βαθμ. Τερμ.
1988 2 40 51-31
1989 1 44 45-20
1990 2 50 64-18
1991 3 42 59-33
1992 1 54 72-25
1993 1 78 78-27
1994 1 79 63-28
1995 5 62 61-33
1996 2 81 87-22
1997 2 72 75-28
1998 3 74 61-30
1999 2 75 71-27
2000 3 66 69-39
2001 3 61 61-34
Έτος Θέση Βαθμ. Τερμ.
2002 2 58 65-28
2003 3 68 74-29
2004 4 55 57-32
2005 3 64 46-22
2006 2 67 42-20
2007 2 62 60-27
2008 3 (2) 3 68 65-17
2009 3 (4) 3 55 40-24
2010 3 (4) 3 53 43-31
2011 4 (3) 3 50 46-37
2012 3 (5) 3 48 36-30
2013 15 4 275 21-36

1 Η περίοδος 1986-1987 ξεκίνησε με αφαίρεση 3 βαθμών για την AEK λόγω ποινής που της επιβλήθηκε την προηγούμενη χρονιά.
2 Στην περίοδο 1986-1987 οι 3 τελευταίες αγωνιστικές δεν διεξήχθησαν κανονικά λόγω απεργίας των ομάδων (δεν συμμετείχαν Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Πανιώνιος και ΟΦΗ) και η ποινή που επιβλήθηκε ήταν μηδενισμός και αφαίρεση 2 βαθμών για κάθε αγώνα.
3 Από την περίοδο 2007-2008 διεξάγονται αγώνες κατάταξης (play-off) μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο και η οριστική θέση της ομάδας προκύπτει από τους αγώνες κατάταξης. Ο αριθμός σε παρένθεση στις αντίστοιχες θέσεις του παραπάνω πίνακα δηλώνει τη θέση της ομάδας στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος.
4 Την περίοδο 2012-2013 η AEK υποβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική λόγω χρεοκοπίας.
5 Την περίοδο 2012-2013 αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί από την AEK.

Ευρωπαϊκή πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η AEK είναι η μόνη ελληνική ομάδα που έχει αγωνιστεί στα προημιτελικά και των τριών ευρωπαϊκών διοργανώσεων, Πρωταθλητριών (Champions League), Κυπελλούχων και UEFA (Europa League).

Οι αγώνες στα κύπελλα Ευρώπης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Κύπελλο Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός Πρ.
1963–64 Πρωταθλητριών Α' γύρος Flag of France.svg Μονακό 1–1 2–7 Symbol delete vote.svg
1964–65 Κυπελλούχων Α' γύρος Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg Ντιναμό Ζάγκρεμπ 2–0 0–3 Symbol delete vote.svg
1966–67 Κυπελλούχων Α' γύρος Flag of Portugal.svg Μπράγκα 0–1 2–3 Symbol delete vote.svg
1968–69 Πρωταθλητριών Α' γύρος Flag of Luxembourg.svg Ζενές Ες 3–0 2–3 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Denmark.svg Ακαντέμισκ Κοπεγχάγης 0–0 2–0 Symbol keep vote.svg
Προημιτελικός Flag of Czechoslovakia.svg ΦΚ Σπαρτάκ Τρνάβα 1–1 1–2 Symbol delete vote.svg
1970–71 Εκθέσεων Α' γύρος Flag of the Netherlands.svg Τβέντε 0–1 0–3 Symbol delete vote.svg
1971–72 Πρωταθλητριών Α' γύρος Flag of Italy.svg Ίντερ 3–2 1–4 Symbol delete vote.svg
1972–73 UEFA Α' γύρος Civil Ensign of Hungary.svg Σαλγκοταριάν 3–1 1–1 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of England.svg Λίβερπουλ 1–3 0–3 Symbol delete vote.svg
1975–76 UEFA Α' γύρος Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg Βοϊβοντίνα 3–1 0–0 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Czechoslovakia.svg Ίντερ Μπρατισλάβας 3–1 0–2 Symbol delete vote.svg
1976–77 UEFA Α' γύρος Flag of Soviet Union 2-3.JPG Ντιναμό Μόσχας 2–0 1–2 (παρ.)   Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of England.svg Ντέρμπι Κάουντι 2–0 3–2 Symbol keep vote.svg
Γ' γύρος Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg Ερυθρός Αστέρας 2–0 1–3 Symbol keep vote.svg
Προημιτελικός Flag of England.svg Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς 3–0 (7–6 π.) 0–3 Symbol keep vote.svg
Ημιτελικός Flag of Italy.svg Γιουβέντους 0–1 1–4 Symbol delete vote.svg
1977–78 UEFA Α' γύρος Flag of Romania (1965-1989).svg Τίργκου Μούρες 3–0 0–1 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Belgium (civil).svg Σταντάρ Λιέγης 2–2 1–4 Symbol delete vote.svg
1978–79 Πρωταθλητριών Α' γύρος Flag of Portugal.svg Πόρτο 6–1 1–4 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of England.svg Νότιγχαμ Φόρεστ 1–2 1–5 Symbol delete vote.svg
1979–80 Πρωταθλητριών Α' γύρος Flag of Romania (1965-1989).svg Άρτζες Πιτέστι 2–0 0–3 Symbol delete vote.svg
1982–83 UEFA Α' γύρος Flag of Germany.svg Κολωνία 0–1 1 0–5 Symbol delete vote.svg
1983–84 Κυπελλούχων Α' γύρος Civil Ensign of Hungary.svg Ουίπεστ 2–0 1–4 Symbol delete vote.svg
1985–86 UEFA Α' γύρος Flag of Spain.svg Ρεάλ Μαδρίτης 1–0 0–5 Symbol delete vote.svg
1986–87 UEFA Α' γύρος Flag of Italy.svg Ίντερ 0–1 0–2 Symbol delete vote.svg
1988–89 UEFA Α' γύρος Flag of Spain.svg Αθλέτικ Μπιλμπάο 1–0 0–2 Symbol delete vote.svg
1989–90 Πρωταθλητριών Α' γύρος Flag of East Germany.svg Ντιναμό Δρέσδης 5–3 0–1 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of France.svg Μαρσέιγ 1–1 0–2 Symbol delete vote.svg
1991–92 UEFA Α' γύρος Flag of Albania.svg Βλάζνια Σκόδρα 2–0 1–0 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Russia.svg Σπαρτάκ Μόσχας 2–1 0–0 Symbol keep vote.svg
Γ' γύρος Flag of Italy.svg Τορίνο 2–2 0–1 Symbol delete vote.svg
1992–93 Champions League Α' γύρος Flag of Cyprus.svg Α.Π.Ο.Ε.Λ. 1–1 2–2 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of the Netherlands.svg ΠΣΦ Αϊντχόφεν 1–0 0–3 Symbol delete vote.svg
1993–94 Champions League Α' γύρος Flag of France.svg Μονακό 1–1 0–1 Symbol delete vote.svg
1994–95 Champions League Προκρ. γύρος Flag of Scotland.svg Ρέιντζερς Γλασκώβης 2–0 1–0 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(4ος όμιλος)
Flag of Austria.svg Σάλτσμπουργκ 1–3 0–0 Symbol delete vote.svg
Flag of the Netherlands.svg ΑΦΚ Άγιαξ 1–2 0–2
Flag of Italy.svg ΑΚ Μίλαν 0–0 1–2
1995–96 Κυπελλούχων Α' γύρος Civil Ensign of Switzerland.svg Σιόν 2–0 2–2 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Germany.svg Γκλάντμπαχ 0–1 1–4 Symbol delete vote.svg
1996–97 Κυπελλούχων Α' γύρος Flag of Slovakia.svg Χέμλον Χιούμενε 1–0 2–1 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Slovenia 2-3.png Ολίμπια Λιουμπλιάνας 4–0 2–0 Symbol keep vote.svg
Προημιτελικός Flag of France.svg Παρί Σεν Ζερμέν 0–3 0–0 Symbol delete vote.svg
1997–98 Κυπελλούχων Α' γύρος Flag of Latvia 2-3.png Ντίναμπουργκ 5–0 4–2 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Austria.svg Στουρμ Γκρατς 2–0 0–1 Symbol keep vote.svg
Προημιτελικός Flag of Russia.svg Λοκομοτίβ Μόσχας 0–0 1–2 Symbol delete vote.svg
1998–99 UEFA Β' πρ. γύρος Civil Ensign of Hungary.svg Φερεντσβάρος 4–0 2–4 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος Flag of the Netherlands.svg Φίτεσε 3–3 0–3 Symbol delete vote.svg
1999–2000 Champions League Γ' πρ. γύρος Flag of Sweden.svg ΑΪΚ Στοκχόλμης 0–0              0–1 Symbol delete vote.svg
UEFA Α' γύρος Flag of Georgia (1990-2004).svg Τορπέντο Κουτάισι 6–1 1–0 Symbol keep vote.svg
B' γύρος Civil Ensign of Hungary.svg ΜΤΚ Βουδαπέστης 1–0 1–2 Symbol keep vote.svg
Γ' γύρος Flag of France.svg Μονακό 2–2 0–1 Symbol delete vote.svg
2000–01 UEFA Α' γύρος Civil Ensign of Hungary.svg Βάσας Βουδαπέστης 2–0 2–2 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Flag of Denmark.svg Χερφόλγκε Μπόλντκλουμπ 5–0 1–2 Symbol keep vote.svg
Γ' γύρος Flag of Germany.svg Μπάγερ Λεβερκούζεν 2–0 4–4 Symbol keep vote.svg
Δ' γύρος Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 0–1 0–5 Symbol delete vote.svg
2001–02 UEFA Προκρ. γύρος Flag of Luxembourg.svg ΚΣ Γκρεβενμάχερ 6–0 2–0 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος Flag of Scotland.svg Χιμπέρνιαν 2–0 2–3 (παρ.) Symbol keep vote.svg
Β' γύρος Civil Ensign of Croatia.svg Όσιγιεκ 3–2 2–1 Symbol keep vote.svg
Γ' γύρος Flag of Bulgaria.svg Λίτεξ Λόβετς 3–2 1–1 Symbol keep vote.svg
Δ' γύρος Flag of Italy.svg Ίντερ 2–2 1–3 Symbol delete vote.svg
2002–03 Champions League Γ' πρ. γύρος Flag of Cyprus.svg Α.Π.Ο.Ε.Λ. 1–0 3–2 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(3ος όμιλος)
Flag of Belgium (civil).svg Γκενκ 1–1 0–0 Symbol delete vote.svg
Flag of Italy.svg Ρόμα 0–0 1–1
Flag of Spain.svg Ρεάλ Μαδρίτης 3–3 2–2
UEFA Γ' γύρος Flag of Israel.svg Μακάμπι Χάιφα 4–0 4–1 Symbol keep vote.svg
Δ' γύρος Flag of Spain.svg Μάλαγα 0–1 0–0 Symbol delete vote.svg
2003–04 Champions League Γ' πρ. γύρος Civil Ensign of Switzerland.svg Γκρασχόπερς 3–1 0–1 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(3ος όμιλος)
Flag of Spain.svg Λα Κορούνια 1–1 0–3 Symbol delete vote.svg
Flag of France.svg Μονακό 0–0 0–4
Flag of the Netherlands.svg ΠΣΦ Αϊντχόφεν 0–1 0–2
2004–05 UEFA Α' γύρος Flag of Slovenia 2-3.png Γκόριτσα 1–0 1–1 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος
(8ος όμιλος)
Flag of Russia.svg Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης 1–5 Symbol delete vote.svg
Flag of France.svg Λιλ 1–2
Flag of Spain.svg Σεβίλλη 2–3
Flag of Germany.svg Άαχεν 0–2
2005–06 UEFA Α' γύρος Flag of Russia.svg Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης 0–1 0–0 Symbol delete vote.svg
2006–07 Champions League Γ' πρ. γύρος Flag of Scotland.svg Χαρτς 3–0 2–1 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(8ος όμιλος)
Flag of Italy.svg ΑΚ Μίλαν 1–0 0–3 Symbol delete vote.svg
Flag of Belgium (civil).svg Άντερλεχτ 1–1 2–2
Flag of France.svg Λιλ 1–0 1–3
UEFA Γ' γύρος Flag of France.svg Παρί Σεν Ζερμέν 0–2 0–2 Symbol delete vote.svg
2007–08 Champions League Γ' πρ. γύρος Flag of Spain.svg Σεβίλλη 1–4 0–2 Symbol delete vote.svg
UEFA Α' γύρος Flag of Austria.svg Σάλτσμπουργκ 3–0 0–1 Symbol keep vote.svg
Β' γύρος
(3ος όμιλος)
Flag of Sweden.svg Έλφσμποργκ 1–1 Symbol keep vote.svg
Flag of Italy.svg Φιορεντίνα 1–1
Flag of the Czech Republic.svg Μλάντα Μπόλεσλαβ 1–0
Flag of Spain.svg Βιγιαρεάλ 1–2
Γ' γύρος Flag of Spain.svg Χετάφε 1–1 0–3 Symbol delete vote.svg
2008–09 UEFA Β' πρ. γύρος Flag of Cyprus.svg Ομόνοια Λευκωσίας 0–1 2–2 Symbol delete vote.svg
2009–10 Europa League Play off Flag of Romania.svg Βασλούι 3–0 1–2 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(9ος όμιλος)
Flag of England.svg Έβερτον 0–1 0–4 Symbol delete vote.svg
Flag of Portugal.svg Μπενφίκα 1–0 1–2
Flag of Belarus.svg ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ 2–2 1–2
2010–11 Europa League Play off Flag of Scotland.svg Νταντί Γιουνάιτεντ 1–1 1–0 Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(7ος όμιλος)
Civil Ensign of Croatia.svg Χάιντουκ Σπλιτ 3–1 3–1 Symbol delete vote.svg
Flag of Russia.svg Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης 0–3 2–4
Flag of Belgium (civil).svg Άντερλεχτ 1–1 0–3
2011–12 Europa League Play off Flag of Georgia.svg Ντιναμό Τιφλίδας 1–0 1–1 (παρ.) Symbol keep vote.svg
Α' γύρος
(12ος όμιλος)
Flag of Belgium (civil).svg Άντερλεχτ 1–2 1–4 Symbol delete vote.svg
Flag of Austria.svg Στουρμ Γκρατς 1–2 3–1
Flag of Russia.svg Λοκομοτίβ Μόσχας 1–3 1–3

1 Ο εντός έδρας αγώνας με την Κολωνία διακόπηκε στο 89' λόγω πτώσης του ρεύματος κι ενώ το σκορ ήταν ισόπαλο 3–3. Η UEFA όρισε επανάληψη του αγώνα όπου η AEK ηττήθηκε με σκορ 0–1.

Σύνολο ευρωπαϊκών συμμετοχών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοργάνωση Συνολικά
Συμμετοχές Αγώνες Νίκες Ισοπαλίες Ήττες Τέρματα υπέρ Τέρματα κατά
Κύπελλο Πρωταθλητριών / Champions League 14 62 16 20 26 71 98
Κύπελλο Κυπελλούχων 6 22 10 3 9 33 27
Κύπελλο Εκθέσεων / ΟΥΕΦΑ / Europa League 23 114 39 22 53 155 176
Σύνολο 43 198 65 45 88 259 301

Προκρίσεις: 40 (39 νοκ άουτ, 1 σε όμιλο) – Αποκλεισμοί: 43 (35 νοκ άουτ, 8 σε όμιλο)

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τρέχουσα σύνθεση της ομάδας ανδρών είναι η εξής:

Αρ. Θέση Παίκτης
1 Flag of Greece.svg Τερματοφύλακας Ηλίας Βούρας
2 Flag of Greece.svg Μέσος Άρης Σοϊλέδης
3 Flag of Greece.svg Αμυντικός Σταύρος Πεταυράκης
4 Flag of Greece.svg Μέσος Βασίλης Ρόβας
5 Flag of Greece.svg Αμυντικός Βασίλης Λαμπρόπουλος
6 Flag of Spain.svg Μέσος Μιγκέλ Άνχελ Κορδέρο Αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας
7 Flag of Portugal.svg Μέσος Έλντερ Μπαρμπόσα
8 Flag of Brazil.svg Επιθετικός Αλεχάντρε Ντακόλ
9 Flag of Croatia.svg Επιθετικός Ιβάν Μπρέσεβιτς
10 Flag of Greece.svg Μέσος Δημήτρης Ανάκογλου
11 Flag of Greece.svg Μέσος Βαγγέλης Πλατέλλας
12 Flag of Greece.svg Τερματοφύλακας Φώτης Καραγκιολίδης
14 Flag of Greece.svg Μέσος Δημήτρης Γροντής
15 Flag of Greece.svg Αμυντικός Στράτος Σβάρνας
Αρ. Θέση Παίκτης
17 Flag of Montenegro.svg Μέσος Ντάρκο Ζόριτς
18 Flag of Sweden.svg Μέσος Γιάκομπ Γιόχανσον
20 Flag of Greece.svg Μέσος Πέτρος Μάνταλος
21 Flag of Greece.svg Επιθετικός Χρήστος Αραβίδης
22 Flag of Greece.svg Τερματοφύλακας Γιάννης Ανέστης
23 Flag of Greece.svg Μέσος Μάρκος Ντούνης
26 Flag of Greece.svg Αμυντικός Δημήτρης Κολοβέτσιος
27 Flag of Greece.svg Αμυντικός Μιχάλης Μπακάκης
30 Flag of Greece.svg Τερματοφύλακας Παναγιώτης Ντούνης
31 Flag of Greece.svg Αμυντικός Νίκος Γεωργέας Αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας
44 Flag of Senegal.svg Μέσος Αμπλαγέ Γιαρέ Φαγέ
55 Flag of Greece.svg Αμυντικός Άνταμ Τζανετόπουλος
89 Flag of Greece.svg Αμυντικός Γιώργος Σαρρής
99 Flag of Nigeria.svg Επιθετικός Μακόλεϊ Κρισάντους

Βασική ενδεκάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Soccer Field Transparant.svg

Flag of Greece.svg
Ανέστης
Flag of Greece.svg
Κολοβέτσιος
Flag of Greece.svg
Λαμπρόπουλος
Flag of Greece.svg
Μπακάκης
Flag of Greece.svg
Σοϊλέδης
Flag of Sweden.svg
Γιόχανσον
Flag of Portugal.svg
Μπαρμπόσα
Flag of Greece.svg
Ανάκογλου
Flag of Greece.svg
Μάνταλος
Flag of Greece.svg
Πλατέλλας
Flag of Greece.svg
Αραβίδης

Δανεικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι παρακάτω ποδοσφαιριστές αγωνίζονται ως δανεικοί στις εξής ομάδες:

Αρ. Θέση Παίκτης
Flag of Greece.svg Αμυντικός Νίκος Αργυρίου (στην Flag of Greece.svg Επισκοπή)
Flag of the Democratic Republic of the Congo.svg Αμυντικός Χριστόφορος Ντουμπερέτ (στην Flag of Greece.svg Τριγλία Ραφήνας)
Flag of Greece.svg Μέσος Ορέστης Παληαρούτας (στην Flag of Greece.svg Κηφισιά)
Αρ. Θέση Παίκτης
Flag of Greece.svg Επιθετικός Λάμπρος Θαναηλάκης (στον Flag of Greece.svg Ηλυσιακό)
Flag of Greece.svg Επιθετικός Βασίλης Τσεβάς (στον Flag of Greece.svg Ηρακλή Ψαχνών)

Δομή του Συλλόγου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοικητικός τομέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδιοκτήτης: Δημήτρης Μελισσανίδης

Πρόεδρος: Βαγγέλης Ασλανίδης

Διευθύνων Σύμβουλος: Αλέξης Δέδες

Διευθύντρια Επικοινωνίας: Αγγελική Αρκάδη

Αγωνιστικός τομέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτελεστικός Διευθυντής: Ντούσαν Μπάγεβιτς

Υπεύθυνος Ποδοσφαιρικού Τμήματος: Βασίλης Δημητριάδης

Τεχνικός Διευθυντής: Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς

Ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τεχνική ηγεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προπονητής: Τραϊανός Δέλλας

Βοηθός προπονητή: Βασίλης Μπορμπόκης

Γυμναστής: Δημήτρης Μπουρουτζίκας

Προπονητής Τερματοφυλάκων: Κώστας Καμπόλης

Παρακολούθηση αντιπάλων: Μιχάλης Κασάπης

Ιατρικό Επιτελείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επικεφαλής Ιατρός: Λάκης Νικολάου

Ιατρός: Άλκης Καλλιακμάνης

Υπεύθυνος τμήματος αποκατάστασης: Νίκος Πανταζής

Φυσιοθεραπευτής: Διονύσης Έγκαρχος

Φυσιοθεραπευτής: Γιάννης Μπουρουτζίκας

Διαιτολόγος: Διονύσης Πάνος

Ακαδημίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διευθυντής Ακαδημιών: Άκης Ζήκος

Τεχνικός Διευθυντής: Μιχάλης Μητροτάσιος

Προπονητής Κ20: Στέλιος Μανωλάς

Γυμναστής: Ερίκ Μπουρακί

Ρεκόρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στατιστικά ποδοσφαιριστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κορυφαίοι συμμετοχών στο Πρωτάθλημα

  1. 483 Μίμης Παπαϊωάννου
  2. 465 Ανδρέας Σταματιάδης
  3. 447 Στέλιος Μανωλάς
  4. 358 Τόνι Σαβέφσκι
  5. 300 Κώστας Νεστορίδης
  6. 300 Στέλιος Σεραφείδης
  7. 297 Στέλιος Σκευοφύλακας
  8. 293 Λάκης Νικολάου
  9. 276 Θωμάς Μαύρος
  10. 274 Αλέκος Σοφιανίδης
  11. 270 Γιώργος Καραφέσκος
  12. 270 Απόστολος Τόσκας
  13. 263 Πέτρος Ραβούσης
  14. 260 Χρήστος Αρδίζογλου
  15. 255 Παύλος Παπαϊωάννου
  16. 254 Μιχάλης Κασάπης
  17. 251 Ηλίας Ατματζίδης
  18. 248 Κώστας Νικολαΐδης
  19. 222 Νίκος Κωστένογλου
  20. 196 Βασίλης Τσιάρτας

Κορυφαίοι σκόρερ στο Πρωτάθλημα

  1. 272 Κώστας Νεστορίδης
  2. 233 Μίμης Παπαϊωάννου
  3. 174 Θωμάς Μαύρος
  4. 139 Ανδρέας Σταματιάδης
  5. 126 Ντέμης Νικολαΐδης
  6. 94 Κώστας Νικολαΐδης
  7. 89 Κλεάνθης Μαρόπουλος
  8. 85 Νίκος Λυμπερόπουλος
  9. 81 Βασίλης Δημητριάδης
  10. 80 Βασίλης Τσιάρτας
  11. 69 Γιάννης Κανάκης
  12. 67 Ντανιέλ Μπατίστα
  13. 65 Ντούσαν Μπάγεβιτς
  14. 65 Κώστας Παπαγεωργίου
  15. 56 Χρήστος Κωστής
  16. 51 Τόνι Σαβέβσκι
  17. 50 Χρήστος Αρδίζογλου
  18. 50 Ισμαέλ Μπλάνκο
  19. 44 Στέλιος Μανωλάς
  20. 42 Λάκης Νικολάου

Οι 1οι σκόρερ Πρωταθλήματος

Στατιστικά αποτελεσμάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ζενίθ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υψηλότερα σκορ σε αγώνες της ομάδας

Οι μεγαλύτερες νίκες εντός έδρας στο Πρωτάθλημα

Οι μεγαλύτερες νίκες εκτός έδρας στο Πρωτάθλημα

Ναδίρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεγαλύτερες ήττες εκτός έδρας στο Πρωτάθλημα

Οι μεγαλύτερες ήττες εντός έδρας στο Πρωτάθλημα

Οι μεγαλύτερες ισοπαλίες εντός και εκτός στο Πρωτάθλημα

Ιστορικά Πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διετελέσαντες Πρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Greece.svg Σαράντης Παπαδόπουλος (1924)
  • Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Σπανούδης (1924–32)
  • Flag of Greece.svg Αλέξανδρος Στρογγυλός (1932–33)
  • Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Ζαρίφης (1933–35)
  • Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Θεοφανίδης (1936–37)
  • Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Χρυσόπουλος (1937–38)
  • Flag of Greece.svg Βασίλειος Φρυδάς (1938–40)
  • Flag of Greece.svg Αιμίλιος Ιωνάς (1945–49)
  • Flag of Greece.svg Σπυρίδων Σκούρας (1949–50)
  • Flag of Greece.svg Γεώργιος Μελάς (1950–51)
  • Flag of Greece.svg Ελευθέριος Βενιζέλος (1952)
  • Flag of Greece.svg Γεώργιος Χρυσαφίδης (1954–57)
  • Flag of Greece.svg Νικόλαος Γκούμας (1957–63)
  • Flag of Greece.svg Αλέξανδρος Μακρίδης (1963–66)
  • Flag of Greece.svg Γεώργιος Τουμπαλίδης (1966)
  • Flag of Greece.svg Μιχαήλ Τρικόγλου (1966–67)
  • Flag of Greece.svg Εμμανουήλ Καλιτσουνάκις (1967)
  • Flag of Greece.svg Κοσμάς Κυριακίδης (1967–69)
  • Flag of Greece.svg Ηλίας Γεωργόπουλος (1969)
  • Flag of Greece.svg Γεώργιος Χρυσαφίδης (1969–70)
  • Flag of Greece.svg Κοσμάς Χατζηχαραλάμπους (1970–73)
  • Flag of Greece.svg Δημήτριος Αβραμίδης (1973)
  • Flag of Greece.svg Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος (1973–74)
  • Flag of Greece.svg Λουκάς Μπάρλος (1974–81)
  • Flag of Greece.svg Ανδρέας Ζαφειρόπουλος (1981–82)
  • Flag of Greece.svg Μιχάλης Αρκάδης (1982–83)
  • Flag of Greece.svg Ελευθέριος Παναγίδης (1983–84)
  • Flag of Greece.svg Ανδρέας Ζαφειρόπουλος (1984–88)
  • Flag of Greece.svg Ευστράτιος Γιδόπουλος (1988–91)
  • Flag of Greece.svg Κωνσταντίνος Γενεράκης (1991–92)
  • Flag of Greece.svg Δημήτρης Μελισσανίδης (1992–93)
  • Flag of Greece.svg Ιωάννης Καρράς (1993–94)
  • Flag of Greece.svg Δημήτρης Μελισσανίδης (1994–95)
  • Flag of Greece.svg Μιχάλης Τροχανάς (1995–97)
  • Flag of Greece.svg Γεώργιος Κυριόπουλος (1997)


ΣΗΜ.: Ως το 1979 τα αναφερόμενα πρόσωπα διετέλεσαν πρόεδροι συνολικά του σωματείου. Μετά την επαγγελματοποίηση του ποδοσφαίρου το 1979 ο κατάλογος αφορά τους προέδρους του ποδοσφαιρικού τμήματος. Ο Λουκάς Μπάρλος (1974-1981) χρημάτισε πρόεδρος του συλλόγου της ΑΕΚ από το 1974 ως το 1979 και πρόεδρος της νεοσυσταθείσας ΠΑΕ ΑΕΚ από το 1979 ως το 1981, παραδίδοντας την προεδρία του αθλητικού σωματείου (ερασιτεχνική ΑΕΚ) στον Κοσμά (Μάκη) Χατζηχαραλάμπους.

Αξιοσημείωτοι πρώην προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Εθνικότητα Περίοδος Τίτλοι
Γιόζεφ Σβέιγκ Flag of Hungary.svg 1927-28 -
Έμιλ Ράουχμαουλ (Emil Rauchmaul) Flag of Hungary.svg 1930-31 -
Θέμος Ασδέρης Flag of Greece.svgOttoman flag.svg 1931-33 1 Κύπελλο Ελλάδος
Τζακ Μπίμπι Flag of England.svg 1948-51 2 Κύπελλα Ελλάδος
Μάριο Μανιόζι Flag of Italy.svg 1951-53 -
Έντμουντ Κρόουφορντ Flag of England.svg 1953-54 -
Ρίνο Μαρτίνι Flag of Italy.svg 1957 -
Κώστας Νεγρεπόντης Flag of Greece.svgOttoman flag.svg 1933-48
1955-56
1958-59
2 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 2 Κύπελλα Ελλάδος
Χάρι Αουρέντνικ Flag of Austria.svg 1959-60 -
Χάινριχ Μίλερ Flag of Austria.svg 1963-64 1 Κύπελλο Ελλάδος
Μίρκο Κοβάσεβιτς Flag of SFR Yugoslavia.svgFlag of Croatia.svg 1964-65 -
Τρύφων Τζανετής Flag of Greece.svgOttoman flag.svg 1951-52
1954-55
1957
1960-62
1965-66
1 Κύπελλο Ελλάδος
Γιένε Τσάκναντι Flag of Hungary.svgFlag of Germany.svg 1962-63
1967-68
2 Πρωταθλήματα Ελλάδος
Μπράνκο Στάνκοβιτς Flag of SFR Yugoslavia.svgFlag of Bosnia and Herzegovina.svg 1968-73 1 Πρωτάθλημα Ελλάδος
Σταν Άντερσον Flag of England.svg 1973-74 -
Φράντισεκ Φάντρονκ Flag of the Czech Republic.svgFlag of Hungary.svg 1974-77 -
Φέρεντς Πούσκας Flag of Hungary.svgFlag of Spain.svg 1978-79 1 Πρωτάθλημα Ελλάδος
Ανδρέας Σταματιάδης Flag of Greece.svg 1978-79 -
Χέρμαν Στεσλ Flag of Austria.svg 1979-80 -
Μίλτος Παπαποστόλου Flag of Greece.svg 1980-81 -
Ζλάτκο Tσαϊκόφσκι Flag of Croatia.svgFlag of SFR Yugoslavia.svg 1977-78
1981-82
1 Πρωτάθλημα Ελλάδος, 1 Κύπελλο Ελλάδος
Κώστας Νεστορίδης Flag of Greece.svg 1982 -
Χέλμουτ Σενέκοβιτς Flag of Austria.svg 1983 1 Κύπελλο Ελλάδος
Τζον Μπάρνσγουελ Flag of England.svg 1983-84 -
Βέντσελ Χάλαμα Flag of the Czech Republic.svg 1984 -
Αντώνης Γεωργιάδης Flag of Greece.svg 1985 -
Γιάτσεκ Γκμοχ Flag of Poland.svg 1985-86 -
Άλμπερτ Φαφιέ Flag of the Netherlands.svg 1986 -
Νίκος Αλέφαντος Flag of Greece.svg 1987 -
Νίκος Χρηστίδης Flag of Greece.svg 1987 -
Τόζα Βεσελίνοβιτς Flag of SFR Yugoslavia.svgFlag of Serbia.svg 1987-88 -
Πέτρος Ραβούσης Flag of Greece.svg 1996-97 1 Κύπελλο Ελλάδος
Ντουμίτρου Ντουμιτρίου Flag of Romania.svg 1997 -
Αντώνης Μήνου Flag of Greece.svg 1998 -
Ντράγκοσλαβ Στεπάνοβιτς Flag of SFR Yugoslavia.svgFlag of Serbia.svg 1998 -