Πανιώνιος (ποδόσφαιρο)
Αυτό το λήμμα αφορά το ποδοσφαιρικό τμήμα του Πανιωνίου. Για τα υπόλοιπα τμήματα, δείτε: Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης.
| Πανιώνιος | |||
| Πλήρες όνομα | Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης |
||
|---|---|---|---|
| Ίδρυση | 1890 | ||
| Γήπεδο | Στάδιο Νέας Σμύρνης, (χωρητικότητα: 11.700 θέσεις) |
||
| Πρωτάθλημα | Σούπερ Λίγκα Ελλάδα | ||
| 2012-13 | 9η | ||
| Ιστοσελίδα | pgss.gr | ||
|
|
|||
Ο Πανιώνιος ιδρύθηκε στη Σμύρνη το 1890. Το ποδοσφαιρικό τμήμα ιδρύθηκε το 1895.
Σμύρνη (1890-1922) [Επεξεργασία]
Σε εφημερίδες της Σμύρνης αναφέρονται ποδοσφαιρικοί αγώνες στα 1890-93 από τον Απόλλωνα και το Γυμνάσιον Σμύρνης. Το άθλημα είχαν φέρει στη Σμύρνη Άγγλοι κάτοικοι της πόλης, που κατοικούσαν κυρίως στη συνοικία «Μπουρνόβα». Εκεί είχαν φτιάξει γήπεδο, στο οποίο διεξάγονταν οι Πανιώνιοι Αγώνες ως το 1904 και ήταν έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Bournobat J.A.A. Από τους ποδοσφαιριστές του Μπουρνόβα ξεχώριζαν οι: Αγγελόπουλος, Αναγνωστόπουλος, Αργυρίου, Γριμάνης, Καλομοίρης, Καραράς, Κεντρωτής, Κόγκος, Κούτελης, Μεγαρίδης, Παστουρμαντζής και Περώνης. Το 1908 διασπάστηκε σε δύο σωματεία τον Ερμή και το Θησέα.
Η πρώτη οργανωμένη ομάδα του «Γυμνασίου» -του μετέπειτα Πανιώνιου- συγκροτείται το 1895. Παίκτες του Πανιωνίου συμμετείχαν στην ομάδα της Σμύρνης που έλαβε μέρος στη μεσολυμπιάδα του 1906 και κατέλαβε τη 2η θέση. Πάντως, τον κορμό της ομάδας αυτής αποτελούσαν ποδοσφαιριστές του Μπουρνόβα.
Το επόμενο διάστημα η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου πήρε τα σκήπτρα στην πόλη. Από σωζόμενο πρόγραμμα γνωρίζουμε ότι στις 2 Μαρτίου 1908 η Μικτή Σμύρνης αποτελούμενη αποκλειστικά από ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου νίκησε με 3-1 (1-1 ημίχρονο) τη Μικτή Αθηνών-Πειραιώς (Γουδί, Εθνικός ΓΣ, Πανελλήνιος και Πειραϊκός) σε αγώνα που διεξήχθη στο Νέο Φάληρο υπό την αιγίδα της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων και παρουσία του διαδόχου Κωνσταντίνου και των πριγκίπων της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Ο Πανιώνιος αγωνίστηκε με "κατερύθρους μπλούζας και λευκά παντελόνια" (εφ. "Εμπρός", 3/3/1908) και είχε την ακόλουθη σύνθεση σύμφωνα με την ορολογία της εποχής:
- Τερματοφύλακας: Κ. Μαλκότσης.
- Οπισθοφύλακες: Α. Μωραϊτίνης, Κ. Λάσκαρις (αρχηγός).
- Μέσοι: Ν. Νικολαΐδης, Χ. Βεντιρόζος, Ι. Χριστιανούδης.
- Εμπροσθόφυλακες: Δ. Λάσκαρις, Κ. Βύζιος, Γ. Νικολαΐδης, Ν. Απέργης, Θεμ. Κωνσταντινίδης.
Στα τέλη του 1909 ο Πανιώνιος έδωσε τρεις αγώνες στην Αθήνα, αμέσως μετά τη λήξη του 2ου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ. Ο Πανιώνιος νίκησε με 5-3 τον πρόσφατο τότε πρωταθλητή Ελλάδος «Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο» -τον μετέπειτα Παναθηναϊκό-, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τη Μικτή Πειραιά και ηττήθηκε με 2-3 από τη Μικτή Αθηνών. Μια φωτογραφία του 1909 με κύπελλο ίσως προέρχεται από αυτό το τουρνουά.
Είναι γνωστό πως ο Πανιώνιος και οι άλλες ομάδες της Σμύρνης (Απόλλων, Αρμενική, Μπουρνόβας, Πέλοψ Μελαντίας, Μακάμπι, Αλτάι (τουρκική), Ευαγγελική Σχολή, Σχολή Μπάρξερ) διοργάνωναν τουρνουά και κάποιο υποτυπώδες πρωτάθλημα. Σώζονται φωτογραφίες από αγώνες του Πανιωνίου στο στάδιό του. Αναφέρεται, ότι το 1910 το Κύπελλο Πανιωνίου κατέκτησε η Σχολή Μπάρξερ. Το 1911 ο Πανιώνιος έχασε το πρωτάθλημα από την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και το 1922 από τον Απόλλωνα. Όμως, κατέκτησε την πρώτη θέση το 1913-1914, όπως φαίνεται σε μια φωτογραφία με κύπελλο, στην οποία διακρίνονται οι παίκτες: Χ. Βεντιρόζος, Μαγγανιώτης, Θ. Δημητρίου, Αντ. Πατιάδης και Σ. Δεσποτόπουλος. Την ισχύ της ομάδας αυτής αποδεικνύει και το γεγονός ότι το 1914 στην ενδεκάδα της Μικτής Σμύρνης συμμετείχαν οκτώ παίκτες του Πανιωνίου. Προπονητής της ομάδας, από το 1909 τουλάχιστον, ήταν ο γυμναστής Σοφ. Μάγνης.
Το 1920 στην Εθνική ομάδα που συγκροτήθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας, συμμετείχαν οι εξής τέσσερις ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου: Αντώνης Φωτιάδης (τερματοφύλακας), Αγαμέμνων Γκίλης (δεξί μπακ), Θόδωρος Δημητρίου ή Μπίμπος (αριστερό εξτρέμ) και ο αναπληρωματικός Σωτήρης Δεσποτόπουλος (χαφ). Αντιμετώπισαν τη Σουηδία στις 28 Αυγούστου 1920, σε έναν αγώνα ο οποίος θεωρείται από τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία FIFA ως ο πρώτος της εθνικής Ελλάδας (και μοναδικός επίσημος πριν τη δημιουργία της ΕΠΟ το 1926). Άμαθοι σε γήπεδο με χόρτο, οι παίκτες ταλαιπωρήθηκαν και στο 8ο μόλις λεπτό έμειναν 10 λόγω τραυματισμού του Καλούδη, για να ηττηθούν τελικά με 0-9 (0-6). Η ίδια αποστολή κατά την επιστροφή της από την Αμβέρσα μέσω Άμστερνταμ-Παρισίων-Μασσαλίας, έδωσε φιλικό παιχνίδι με τοπικό σύλλογο της ολλανδικής πόλης, χάνοντας 2-4. Η τελευταία αυτή σύνθεση της Εθνικής δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί, αλλά σίγουρα μετείχαν κάποιοι από τους προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου. [1] [2]
Το 1921, παίκτες της ομάδας στελέχωσαν τη μικτή Σμύρνης για τη σπουδαία συνάντηση Νέας Ελλάδος-Παλαιάς Ελλάδος στο στάδιο του Πανιωνίου, όπου παρουσία 7.500 θεατών, του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, στρατιωτικών και πολιτικών αρχών της πόλης, η μικτή Αθηνών-Πειραιώς πήρε τη νίκη με 4-2[2]. Ο σύλλογος το 1922 αδυνατεί να πάρει μέρος στο πασχαλινό τουρνουά της Ποδοσφαιρικής Ενώσεως Αθηνών-Πειραιώς, διότι πολλοί ποδοσφαιριστές του ήταν στρατευμένοι.
Αθήνα (1922-1940) [Επεξεργασία]
| Πληροφορίες - Ιστορία | |
| Έτος ίδρυσης | 1890 |
| Χρώματα | Κόκκινο - μπλε |
| Γήπεδο | Στάδιο Νέας Σμύρνης |
| Ανέγερση (ανακαίνιση) | 1939 (2003) |
| Χωρητικότητα | 11.700 θέσεις |
| Ρεκόρ προσέλευσης | 20.950: Πανιώνιος-ΠΑΟ (1974) |
| Διεύθυνση | Χρυσοστόμου 1, Ν. Σμύρνη |
| Τίτλοι | Κύπελλα Ελλάδος: 2 (1979, 1998) Βαλκανικό Κύπελλο: 1 (1971) Πρωτάθλ. Σμύρνης: 1 (1913-14) Πρωτάθλ. Αθηνών: 1 (1950-51) |
| Διακρίσεις | Κυπ. Ελλάδος φιναλίστ: 4 φ. Βαλκανικό Κύπ. φιναλίστ: 1 φ. |
| Ρεκόρ | Α΄ Εθνική (ως 2010) |
| Συμμετοχές Αγώνες Ν - Ισ. - Ήτ. Γκολ Πρώτος σκόρερ Περισ. συμμετοχές |
49 περίοδοι 1.568 540 - 420 - 608 1.895-2.016 Γ. Δέδες: 151 γκολ Στ. Χάιτας: 460 αγ. |
| Θετικά ρεκόρ | Α΄ Εθνική |
| Καλύτερη θέση Ευρύτερη νίκη Περισ. νίκες Περισ. ισοπαλίες Λιγότ. ήττες Αήτηττο σερί Σερί νικών Σερί ισοπαλιών |
2η (1970-71) 8-0 με Ολυμπιακό Λευκ. (69-70) 21 (1970-71) 14 (1989-90) 6 (1970-71) 12 αγ. (τέλ.83/84- αρχή 84/85) 5 αγ. (1999-2000) 4 αγ. (2003-04) |
| Αρνητικά ρεκόρ | Α΄ Εθνική |
| Χειρότερη θέση Ευρύτερη ήττα Περισ. ήττες Λιγότ. νίκες Λιγ. ισοπαλίες Σερί χωρίς νίκη Σερί ηττών |
17η (1995-96) 1-7 από ΑΕΚ (1989-90) 21 (1995-96) 5 (1975-76) 3 (1999-2000) 13 αγ. (τέλ.74/75-αρχή 75/76) 6 αγ. (67/68-68/69 και 83/84) |
Παρά την καταστροφή και τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη, ο Πανιώνιος ανασυγκρότησε σχετικά γρήγορα και με επιτυχία την ποδοσφαιρική ομάδα του. Ήδη στο πρώτο Δ.Σ. της προσφυγιάς, που συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1922, ορίστηκαν ως έφοροι ποδοσφαίρου οι Δ. Αγγελομάτης και Σ. Γροσομανίδης. Στις 15 Ιανουαρίου 1923 η ποδοσφαρική ομάδα του συλλόγου κάνει την παρθενική της εμφάνιση στο Γ΄ πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς 1922-1923 εναντίον του Παναθηναϊκού: "Σήμερον εν τω Ποδηλατοδρομίω του Ν. Φαλήρου πρώτη εμφάνισις των σμυρναϊκών ποδοσφαιρικών σωματείων εις επισήμους αγώνας. Ώρα 2 1/4 μ.μ. Πανιώνιος Γυμναστ. Σύλλογος εναντίον Παναθηναϊκού Αγωνιστικού και Ποδοσφαιρικού Ομίλου.".[3] Ο σύλλογος κατέλαβε τη 2η θέση στο Γ΄ και την 3η στο Δ΄ Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών-Πειραιώς.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς [Επεξεργασία]
- Στο Γ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1923) έφερε τα εξής αποτελέσματα: με Κονκόρντια 9-1, με Ο.Φ. Πειραιά 2-1, με Πειραϊκή Ένωση 2-1 (1ος στον όμιλο, ενώ λείπει το αποτέλεσμα με τον Παναθηναϊκό) και στην τελική φάση: με Πειραϊκό Σύνδεσμο 3-4, με Πειραϊκή Ένωση 0-0, με Παναθηναϊκό 2-0, με Απόλλωνα 1-0 (2ος με 5 β., 6-4 τερμ., πίσω από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο).
- Στο Δ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1924) έφερε τα εξής αποτελέσματα: με Αθηναϊκό 7-1, με Παναθηναϊκό 1-0, με Ο.Φ. Πειραιά 0-1, με Κεραυνό Πειραιά 1-0, με Απόλλωνα 1-0, με Α.Π.Σ. Πειραιά 0-1, με Γουδί 4-2 (3ος με 10 β., 14-5 τερμ., πίσω από τον Α.Π.Σ. Πειραιά και τον Ο.Φ. Πειραιά που είχαν από 11 βαθμούς).
Στην ΕΠΣΑ [Επεξεργασία]
- Το 1924, όταν ιδρύθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ), ο Πανιώνιος ήταν ιδρυτικό μέλος, ενώ το Νοέμβριο του 1926 ο σύλλογος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Τη σεζόν 1923-24 αγωνίστηκε στο Α΄ πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών. Νίκησε το Μίλωνα (2-0) αλλά ηττήθηκε από τον Απόλλωνα (0-1). Τερμάτισε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης αλλά την επόμενη σεζόν 1924-25 δεν πήρε μέρος στο πρωτάθλημα.
- Σημαντικοί ποδοσφαιριστές του την εποχή αυτή και ως το 1930 ήταν οι: Γροσομανίδης, Νικολαΐδης, Δαπέρης και αδελφοί Αμπετιάν. Επίσης, συμμετείχαν οι: Πανάς, Πανταζίδης, Μανιατόπουλος, Κριτίας, Χαϊδεμένος, Βουδόπουλος, Ελευθερίου, Παπάζογλου, Οικονομίδης, Λεώνης, Ψαλτόπουλος και Αχαρονιάν.
- Τα επόμενα χρόνια η ποδοσφαιρική ομάδα αδυνάτισε, αφού ο σύλλογος δεν είχε γήπεδο και στεγαζόταν σε ένα γραφείο στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ως ποδοσφαιρική έδρα χρησιμοποιούσε το γυμναστήριο του Πανελληνίου και αργότερα το γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Έτσι δεν σημείωσε κάποιες επιτυχίες, ούτε ανέβηκε κατηγορία. Το 1925 αναφέρεται μόλις ένα φιλικό με τον Αθηναϊκό (2-1), ενώ είναι χαρακτηριστικό πως τον Απρίλιο του 1925 δεν έδωσε ούτε έναν ποδοσφαιριστή στη "Μικτή Σμύρνης", η οποία συγκροτήθηκε από τον Απόλλωνα και την Ένωση Αρμενίων για να αντιμετωπίσει μια Μικτή Σερβική ομάδα που έδινε φιλικά παιχνίδια στην Αθήνα.[4]
- Τον Ιούλιο του 1925 ξεκίνησε μια προσπάθεια ανασύστασης της ποδοσφαιρικής ομάδας[5] και τη σεζόν 1925-26 αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία. Είχε πολύ μέτριες επιδόσεις, κάποιες φορές δεν κατέβαινε στους αγώνες (π.χ. στον αγώνα με την "Ελληνορωσική" στις 16/5/1926) και τελικά υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία το 1932-33.
- Τη σεζόν 1927-28 στη διαμάχη της ΕΠΟ και της ΕΠΣΑ με το ΠΟΚ πήρε το μέρος της ομοσπονδίας.
- Τη σεζόν 1933-34 μετείχε στην κλήρωση του πρωταθλήματος ΕΠΣΑ στη Γ΄ κατηγορία αλλά είναι άγνωστο αν μετείχε. Η έλλειψη γηπέδου αποθάρρυνε τους νέους ποδοσφαιριστές να έρθουν στο σύλλογο. Έτσι η ποδοσφαιρική ομάδα ουσιαστικά διαλύεται. Οι εναπομείναντες παίκτες εντάχθηκαν στην Πράσινη Θύελλα, που είχε ως έδρα το γήπεδο της Λεύκας κοντά στον Άγ. Παντελεήμονα Ιλισού.
Φιλικά ματς [Επεξεργασία]
Παρά το ότι δεν είχε δυνατή ομάδα, η φήμη του συλλόγου μεταξύ των προσφυγικών πληθυσμών ήταν πολύ μεγάλη και συχνά προσκαλείτο για φιλικούς αγώνες σε επαρχιακές πόλεις με έντονο προσφυγικό στοιχείο.
- Την περίοδο των εορτών 1928-29 μετέβη στη Λέσβο, όπου συνέτριψε τον Παλλεσβιακό με 6-1 και τον Άρη Μυτιλήνης με 6-0, γνωρίζοντας την αποθέωση από τους φιλάθλους του νησιού, πολλοί από τους οποίους ήταν μικρασιάτες ή είχαν ζήσει στη Μικρασία και στη Σμύρνη.[6]
- Στις 2 Φεβρουαρίου 1929, με την ευκαιρία της εορτής της Υπαπαντής, μετέβη στην Καλαμάτα, όπου συνέτριψε τον Απόλλωνα Καλαμάτας με 7-2 και τον Εθνικό Καλαμάτας με 9-1.[7] Στον αγώνα με τον Απόλλωνα, που ήταν ο πρώτος αθηναϊκής ομάδας στην Καλαμάτα, ο Πανιώνιος χρησιμοποίησε τους εξής παίκτες: τερμ.: Χαρατζόπουλος, αμυντικοί: Καλλιγάς, Γκίλης (που χαρακτηρίζεται "γηραιός"), μέσοι: Τσίκαλης, Παπούλιας, Παπάζογλου, κυνηγοί: Καμπαζής, Ρεντίφης, Δεληγιάννης, Νικολάου, Γρηγορίου.[8] Στον δεύτερο αγώνα με τον Εθνικό Κ., τον σύλλογο ενίσχυσαν ο αρχηγός του Νικολαΐδης και ο Βαβαλίδης, που μετέβησαν από την Αθήνα.[9]
- Στις 16 Μαρτίου 1930 αγωνίστηκε στην Κόρινθο με τον τοπικό Αχιλλέα σε "αγώνα ρεβάνς".[10]
- Το Δεκέμβριο του 1930, σε φιλικό αγώνα ηττήθηκε με 7-3 από τον Παλλεσβιακό στη Μυτιλήνη, ένα αποτέλεσμα που δείχνει πόσο είχε αποδυναμωθεί η ομάδα.[11] Είναι χαρακτηριστικό πως στη συνέχεια δεν αναφέρεται ούτε μία νίκη της ομάδας, έστω και σε φιλικό.
Νέα Σμύρνη (1940) [Επεξεργασία]
Το 1940, εν όψει της δημιουργίας του γηπέδου Ν. Σμύρνης οι παίκτες της Πράσινης Θύελλας αποφασίζουν ομαδικά να ενταχθούν τον Πανιώνιο. Έτσι δημιουργήθηκε πάλι η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου. Τη νέα ομάδα αποτέλεσαν οι: Βαζαίος, Μπουμπής, Λέκκας, Χριστάκης, Σκιαδάς, Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κωτσόβολος, Ηλιάδης, Χαροκόπος και Βασίλης Στάικος. Όμως, πριν καλά-καλά προλάβει να ανασυσταθεί, η ομάδα περιήλθε σε απραξία λόγω του πολέμου. Πρόλαβε να δώσει μόλις ένα φιλικό αγώνα με την Α.Ε. Καλλιθέας (2-0) στις 20 Οκτωβρίου 1940. Μια βδομάδα αργότερα ξεκίνησε ο πόλεμος. Στη διάρκεια της κατοχής ελάχιστη ποδοσφαιρική δραστηριότητα υπήρξε. Όμως η ομάδα επιβίωσε χάρη στις προσπάθειες του Γ. Ρουσόπουλου.
Περίοδος 1946-59 [Επεξεργασία]
Μετά την κατοχή μια αξιόλογη φουρνιά ποδοσφαιριστών πλαισίωσαν το σωματείο και του χάρισαν επιτυχίες. Από το 1945 ως το 1959 που συστάθηκε η Α΄ Εθνική κατηγορία, ο Πανιώνιος συμμετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα Αθηνών, το οποίο κατέκτησε το 1951. Έξι φορές προκρίθηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, στο οποίο τερμάτισε 2ος το 1951. Το επόμενο έτος έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας τους: Απόλλωνα Αθ. (2-1 εκτός), Εθνικό Π. (2-2, 3-2) και Δόξα Δρ. (2-1, 2-1). Στον τελικό έχασε από ατυχία από τον Ολυμπιακό. Ενώ προηγείτο με 2-1, ισοφαρίστηκε στο 90΄ και έχασε με 2-0 στον επαναληπτικό. Τα επόμενα χρόνια έφτασε άλλες τρεις φορές μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου. Την περίοδο αυτή στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Πεντζαρόπουλος, Νώντας Κασάπογλου, Κερδεμελίδης, Ι. Ζαρκάδης, Παυλίδης, Βασίλης Στάικος, Σκορδίλης, Νεστορίδης, Τσολιάς, Ν. Ζαρκάδης, Κώστας Σωτηριάδης (Κωστάρας), Αδάμ Τσουχνικάς, Θανάσης Σαραβάκος, Αναστάσιος Μυλωνάκης.
Διακρίσεις
- 1946-47: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 3η θέση.
- 1947-48: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
- 1948-49: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Κύπελλο Ήθους.
- 1949-50: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
- 1950-51: Πρωτάθλημα Αθήνας: 1η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2η θέση. Κύπελλο Ήθους.
- 1951-52: Κύπελλο Ελλάδος: φιναλίστ.
- 1952-53: Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.
- 1953-54: Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.
- 1954-55: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
- 1955-56: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
- 1956-57: Πρωτάθλημα Αθήνας: 3η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 8η θέση.
- 1957-58: Πρωτάθλημα Αθήνας: 3η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 6η θέση.
- 1958-59: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 3η θέση. Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.
Η Α΄ Εθνική κατηγορία (1959-79) [Επεξεργασία]
Η δεκαετία του ’60 [Επεξεργασία]
Την περίοδο 1959-60 ο Πανιώνιος είναι η μία από τις τέσσερις αθηναϊκές ομάδες που συγκροτούν τις 16 της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικης Κατηγορίας έπαιξαν οι: Κώστας Βαλλιάνος (τερμ.), Γιάννης και Γεώργιος Γιαννακόπουλος (αδέλφια), Κώστας Γεωργόπουλος, Παναγιώτης Ερμείδης, Κυριάκος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Καψής, Γιώργος Κοσμόπουλος, Στάθης Μαυρίδης, Στέλιος Μπραουδάκης, Γιώργος και Παναγιώτης (Τάκης) Παπουλίδης (αδέλφια), Θανάσης Σαραβάκος, Στέλιος Σώχος (τερμ.), Στάθης Χάιτας, Θανάσης Χρήστου και Αδάμ Χρονόπουλος.[12]
Η δεκαετία του ’60 είναι από τις πιο πετυχημένες του συλλόγου. Με λιγοστές εξαιρέσεις τερματίζει σχεδόν πάντα στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και φθάνει δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου.
- Το 1960-61 απέκλεισε τους: Ατλαντίδα Χανίων (2-0 εκτός), Ηρακλή Καβάλας (3-0 εντός), Παναθηναϊκό (2-1 εντός) και Ηρακλή (1-0 εκτός) αλλά έχασε στον τελικό από τον Ολυμπιακό (3-0). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Σώχος, Καψής, Παπουλίδης, Θανάσης Χρήστου, Μαυρίδης, Γ. Γιαννακόπουλος, Χάιτας, Σαραβάκος, Αθανασούλας, Ι. Γιαννακόπουλος, Χρονόπουλος, Μπραουδάκης.
- Το 1966-67 απέκλεισε τους: ΟΦΗ (2-2, κλήρωση) και Πανελευσινιακό (3-0) αλλά έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό (1-0). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Κουρκουβέλας, Κώστας Καραγιαννόπουλος, Σκρέκης, Ηλίας Χατζηβασιλείου, Νέγρης, Καζαντζίδης, Κυριαζής,Θ. Ιντζόγλου, Χάιτας, Αχιλλέας Αθανασούλας, Γ. Δέδες, Ανέστης Κόλλιας.
- Το 1968 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδεικνύεται ο Θ. Ιντζόγλου με 24 γκολ.
- Το 1968-69 έφτασε ξανά μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου.
- Το 1969-70 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, όπου αποκλείστηκε από τη Χάνσα Ρόστοκ (0-3, 2-0).
Η δεκαετία του ’70 [Επεξεργασία]
Η δεκαετία του ’70 ξεκινά με σημαντικές επιτυχίες και με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ αποφέρει τον πρώτο σημαντικό ποδοσφαιρικό τίτλο στο σωματείο.
- Το 1970-71 τερματίζει στη 2η θέση στο πρωτάθλημα, πίσω από την ΑΕΚ αλλά μπροστά από τον φιναλίστ του Κυπ. Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Είναι η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα. Επίσης, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και τρίτος στην Ευρώπη (χάλκινο παπούτσι) αναδεικνύεται ο Γιώργος Δέδες με 28 γκολ.
- Το φθινόπωρο του 1971 συμμετέχει και κατακτά το Βαλκανικό Κύπελλο. Στον προκριματικό όμιλο απέκλεισε την τουρκική Αλτάι Σμύρνης (1-2, 1-0) σε μια ιστορική επιστροφή, αφού αντιμετώπισε την τουρκική ομάδα στη γενέτειρα Σμύρνη και μάλιστα στο γήπεδό του!, το οποίο άφησε, όταν εγκατέλειψε τη Σμύρνη το 1922. Στη συνέχεια, αντιμετώπισε τη ρουμανική Στεαγκούλ (1-1, 1-1) και στον τελικό νίκησε την αλβανική Μπέσα Δυραχίου (2-0, 1-1). Στο Βαλκανικό Κύπελλο μετείχε και το 1975 αλλά στον προκριματικό όμιλο σημείωσε μία νίκη, μία ισοπαλία και δύο ήττες και αποκλείστηκε.
- Το επόμενο έτος, 1971-72, είχε μια σημαντική επιτυχία στο Κύπ. ΟΥΕΦΑ. Στον α΄ γύρο απέκλεισε την ισπανική Αθλέτικο Μαδρίτης (1-2, 1-0), με γκολ των Κ. Λαγού, Θ. Ιντζόγλου. Αλλά η συνέχεια ήταν άδοξη, αφού συνετρίβη από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6-0, σε έναν επεισοδιακό αγώνα, στον οποίο αποβλήθηκαν πολλοί εκνευρισμένοι παίκτες του, με συνέπεια την τιμωρία και τον αποκλεισμό του σωματείου από τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Το ίδιο έτος και το επόμενο φτάνει ως τα ημιτελικά του κυπέλλου, ενώ τις επόμενες τρεις χρονιές (1973-76) ως τα προημιτελικά.
Τη σπουδαία ομάδα εκείνης της περιόδου συγκροτούσαν οι παίκτες: Φίλης, Σκρέκης, Τόλης Τσιρογιάννης, Νικόλαος Δροσινός, Θεοφιλόπουλος, Βασίλης Μωραϊτέλης, Στάθης Χάιτας, Θανάσης Ιντζόγλου, Μπάμπης Ιντζόγλου, Γιώργος Δέδες, Θωμάς Μαύρος, Αλέκος Παπασίκας, Γιάννης Κυριαζής, Κώστας Λαγός και Γιώργος Σπυρόπουλος.
Τις επιτυχίες ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία. Πολλοί παίκτες του μεταγράφονται σε άλλα σωματεία και η ομάδα αποδυναμώνεται. Στο πρωτάθλημα τερματίζει μόνιμα κάτω από την 7η θέση, με χειρότερη τη 16η το 1977-78. Συχνά κινδυνεύει με υποβιβασμό.
- Η δεκαετία κλείνει με την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος του 1979, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Αφού απέκλεισε τους: Ολυμπιακό Λουτρακίου (3-1), Εδεσσαϊκό (3-2), Αλμωπό Αριδαίας (1-0), Άρη (2-5, 5-1) και Ολυμπιακό (2-1, 2-3), στον τελικό νίκησε την ΑΕΚ με 3-1. Την κυπελλούχο ομάδα αποτελούσαν οι:Ζαφείρης Κάκαρης, Μάκης Ζαχαρόπουλος, Γραβάνης, Χαλκίδης, Εμβολιάδης, Χαράλαμπος Σαϊπάς (46΄ Μωραϊτέλης), Νόνι Λίμα, Δημήτρης Μαυρίκης, Νίκος Αναστόπουλος, Γιάννης Παθιακάκης, Κώστας Βαλλίδης. Προπονητής: Πάνος Μάρκοβιτς.
- Το επόμενο έτος είχε μια επιτυχημένη συμμετοχή στο Κυπ. Κυπελλούχων. Απέκλεισε την ολλανδική Τβέντε (4-0, 1-3) και αποκλείστηκε δύσκολα από τη σουηδική ΙΦΚ Γκέτεμπορκ (1-0, 0-2).
Το επαγγελματικό πρωτάθλημα (1979 ως σήμερα) [Επεξεργασία]
Η δεκαετία του ’80 [Επεξεργασία]
Τη δεκαετία του ’80 συνεχίστηκε η φθίνουσα πορεία και σχεδόν κάθε χρόνο η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό. Μάλιστα, επί δυο συνεχόμενες χρονιές σώθηκε έπειτα από αγώνες μπαράζ: το 1983 με Μακεδονικό (3-2) και το 1984 με Γιάννινα (2-0 στην παράταση). Παρά τη μετριότητά της η ομάδα ανέδειξε ένα νέο αστέρι, τον επιθετικό Δημήτρη Σαραβάκο. Μετά τα μέσα της δεκαετίας, με πρόεδρο το Μιχάλη Σταματελάτο, ο Πανιώνιος είχε πάλι επιτυχίες υπό την καθοδήγηση του Βέλγου προπονητή Ούρμπεν Μπραμς, ο οποίος έμεινε στον πάγκο του Πανιωνίου για τρία χρόνια (1985-88) με απόλυτη επιτυχία (33 ν. - 27 ισ. - 30 ήτ.). Ο Μπραμς παραμένει ως σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής του συλλόγου.
- Το 1986 τερμάτισε στην 5η θέση και συμμετείχε με επιτυχία στο Βαλκανικό Κύπελλο φτάνοντας μέχρι τον τελικό.
- Το 1987 τερμάτισε στην 4η θέση και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε από τη γαλλική Τουλούζ (0-1, 1-5). Το έτος αυτό έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις στο κύπελλο. Απέκλεισε κατά σειρά Χαραυγιακό (2-0), ΑΕΚ (1-0), ΠΑΟΚ (3-0, 0-1) και Ολυμπιακό (3-0, 0-1), για να αποκλειστεί από τον Παναθηναϊκό (1-3, 1-0) στα προημιτελικά. Τις περιόδους αυτές αστέρια της ομάδας ήταν οι: Αντώνης Μανίκας, Βαγγέλης Φιλιππής, Νίκος Τσιαντάκης, Γιώργος Καραμίχαλος, Γιάννης Παυλόπουλος (Έβανς), Στέλιος Αποσπόρης, Νταβόρ Γιούρισιτς (Γιουγκ.), Νίκος Χαλκίδης, Χρήστος Εμβολιάδης, Δημήτρης Μαυρίκης, Νόνι Λίμα, Ηλίας Μπέριος, Κουτρόπουλος, Θανάσης Καναράς, Παπουλίδης, Τεοντόρ Μπαρζόφ (Βούλγ.) και Γκάρι Όουεν (Άγγλος).
- Το 1989 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου. Αφού απέκλεισε τους Σπάρτη (4-0, 0-1), Άρη (3-0, 0-2), ΠΑΟΚ (0-2, 3-0) και Λάρισα (2-0, 0-0), έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό (1-3). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Θεολόγης Παπαδόπουλος, Μάκης Χατζημωυσιάδης, Γιάννης Παπουλίδης, Χρήστος Κουτρόπουλος, Γιώργος Τόγιας, Θανάσης Καναράς (51΄ Βασίλης Βασιλάκος), Πέτρος Μίχος, Στέλιος Αποσπόρης (70΄ Λουιτζίμ Μπερσεμί), Σπύρος Μαραγκός, Θόδωρος Ζάκκας, Θωμάς Μαύρος.
Η δεκαετία του ’90 [Επεξεργασία]
Η δεκαετία του ’90 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Το 1990 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδεικνύεται ο Θωμάς Μαύρος με 22 γκολ. Το 1991 η ομάδα φτάνει στα ημιτελικά του κυπέλλου και ο Θωμάς Μαύρος τερματίζει την καριέρα του έχοντας επιτύχει 260 γκολ, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Α΄ Εθνική. Την χρονιά αυτή στην ομάδα αγωνίζονται και οι: Λαγωνικάκης, Καπουράνης, Βόκολος, Κοπιτσής, Νίκος Μιρτσέκης, Λεάντρο, Τζανετής.
Όμως, τις επόμενες χρονιές ο σύλλογος έκανε τις χειρότερες εμφανίσεις της ιστορίας του στο πρωτάθλημα, παρά την παρουσία ενός σπουδαίου Σέρβου παίκτη, του Μίλινκο Πάντιτς, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί δυο φορές στη Β΄ Εθνική: το 1992 και το 1996. Και τις δυο φορές προήχθη αμέσως.
Παρά την άσχημη παρουσία στο πρωτάθλημα, κατέκτησε ξανά το Κύπελλο Ελλάδος το 1998, αν και στους πρώτους γύρους δυσκολεύτηκε απέναντι σε μικρές ομάδες. Αφού απέκλεισε τους: Πανελευσινιακό (1-3, 3-0), Ορφέα Αλεξανδρούπολης (0-0, 1-0), Απόλλωνα Καλ. (4-2, 2-0), ΠΑΟΚ (1-0, 1-1), στον τελικό νίκησε τον Παναθηναϊκό με 1-0 με γκολ του Ναλιτζή (53΄). Την ομάδα αποτελούσαν οι: Φότο Στρακόσια, Δημήτρης Μπουγάς, Λεωνίδας Βόκολος, Βασίλης Ιωαννίδης, Τάσος Κατσιαμπής (78΄ Θεόφιλος Καρασαββίδης), Μίοντραγκ Μένταν (65΄ Κώστας Κάφαλης), Απόστολος Μάντζιος, Ναλιτζής (73΄ Ρόι Βάσμπεργκ), Γιάννης Καμίτσης, Αντώνης Σαπουντζής, Τάκης Φύσσας. Προπονητής: Χρήστος Εμβολιάδης.
Το επόμενο έτος 1998-99 με προπονητή τον Ιρλανδό Ρόνι Γουίλαν είχε εντυπωσιακή πορεία στο Κύπ. Κυπελλούχων, φτάνοντας ως τα προημιτελικά. Επίσης, το 1999 ο Ναλιτζής ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αν και στο β΄ γύρο μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.
Μετά το 2000 [Επεξεργασία]
Στις αρχές της νέας δεκαετίας το σωματείο αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Το 2001 μπήκε σε ειδικό οικονομικό καθεστώς, όπως προβλεπόταν από το Νόμο περί Ειδικής Εκκαθάρισης. Αγωνιστικά, επιδεικνύει σημαντικές διακρίσεις. Σχεδόν κάθε χρόνο τερματίζει σε υψηλές θέσεις στο πρωτάθλημα και διεκδικεί την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που κατάφερε τρεις σεζόν: 2002-03 (5ος), 2003-04 (6ος) και 2006-07 (5ος). Βασικοί παίκτες των επιτυχιών αυτών ήσαν οι: Ντρόμπνι, Γιαννόπουλος, Μάντζιος, Τζιόλης, Φερεκίδης, Σίμονσιτς, Ερόλ Μπουλούτ, Μπελά, Λαγωνικάκης, Μάριο Μπρέσκα, Βλτσέκ, Παρόντι, Νίκος Σπυρόπουλος, Μάκος, Εξουζίδης, Μανιάτης, Μαρσέλο Πλετς, Ενσαλίβα, Μπερτέ, Τσικιτισβίλι, Γουνδουλάκης, Νίκος Μήτρου, Ζωγραφάκης, Αραβίδης, Κένιγκ κ.ά. Προπονητές ο Γιόζεφ Μπουμπένκο, ο Κάρολ Πέτσε και ο Έβαλντ Λίνεν.
- Το 2003-04 απέκλεισε τη δανέζικη Νόρτζελαντ (2-1, 1-1) και αποκλείστηκε από τη Μπαρτσελόνα (0-3, 0-2).
- Το 2004-05 απέκλεισε την ιταλική Ουντινέζε (3-1, 0-1) και πέρασε στους ομίλους, όπου τερμάτισε 4ος με 3β.
- Το 2007-08 απέκλεισε τη γαλλική Σοσό Μονμπελιάρ (2-0, 0-1) και προκρίθηκε στους ομίλους, όπου τερμάτισε 4ος με 4β.
Το καλοκαίρι του 2006, μετά από μία χρονιά απαξίωσης και προ του κινδύνου υποβιβασμού και διάλυσης, το πλειοψηφικό πακέτο περνά στα χέρια του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Τσακίρη, ο οποίος ήταν ήδη Πρόεδρος του Ερασιτέχνη Πανιωνίου. Από αυτή την αγωνιστική περίοδο (2006-07) ως το Νοέμβριο του 2008 προπονητής ήταν ο παλιός Γερμανός διεθνής Έβαλντ Λίνεν, με τον οποίο ο Πανιώνιος συνέχισε την ανόδική του πορεία και τερμάτισε δύο συνεχόμενες χρονιές στην 5η θέση. Το 2008 συμμετείχε στην τελευταία διοργάνωση του Κυπέλλου Ιντερτότο, όπου αποκλείστηκε στον 3ο γύρο από την ιταλική Νάπολι. To Noέμβριο του 2008 ο Λίνεν απομακρύνθηκε.
Τα επόμενα χρόνια η ομάδα δεν κατάφερε να ξαναβρεί το δρόμο προς τις επιτυχίες. Η οικονομική δυσπραγία οδήγησε τη διοίκηση στην πώληση ή την παραχώρηση πολλών εξελίξιμων ή διεθνών παικτών καθώς και ποδοσφαιριστών με υψηλές αποδοχές. Δόθηκαν μεταξύ άλλων οι: Φερνάντες, Σπυρόπουλος, Μάκος, Τζιμπούρ, Κρέσιτς, Χούτος, Ρεκόμπα, Εστογιανόφ (δανεικός στην Πενιαρόλ), Τζαβέλας, Κοντοές. Επίσης, για τρεις συνεχόμενες περιόδους κανείς προπονητής δεν έμεινε ως το τέλος της σεζόν. Ως διάδοχος του Λίνεν προσλήφθηκε ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από τρεις βδομάδες. Στη θέση του προωθήθηκε ο επί δύο έτη βοηθός προπονητή της ομάδας Γιώτης Σταματόπουλος, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09. Από το Μάιο 2009 ως τον Ιανουάριο 2010 προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βέλγος Εμίλιο Φερέρα που είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο αλλά παραιτήθηκε. Από το Φεβρουάριο 2010 ως το τέλος της σεζόν προπονητής ανέλαβε ο Γιώργος Παράσχος. Στις 26 Απριλίου προσλήφθηκε ο Σουηδός Μίκαελ Στόρε, ο οποίος απολύθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2010. Το Νοέμβριο 2010 ανέλαβε ξανά ο Παράσχος αλλά παραιτήθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Παράλληλα, υπήρχε διοικητικό χάος, έπειτα από την απόφαση του Τσακίρη να αποχωρήσει και να παραχωρήσει τον διοικητικό έλεγχο στον ερασιτέχνη. Από τις 10 Δεκεμβρίου 2010 προπονητής ανέλαβε ο Τάκης Λεμονής που παρέμεινε ως τη 10η αγωνιστική της επόμενης σεζόν. Η μείωση του μπάτζετ και η αποχώρηση βασικών ποδοσφαιριστών είχαν ως αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την ομάδα, την οποία ανέλαβε ξανά ο Άκης Μάντζιος ως το τέλος της σεζόν 2011-12, καταφέρνοντας την παραμονή της στην κατηγορία.
Διεθνείς παίκτες [Επεξεργασία]
Έλληνες διεθνείς (ανδρών) [Επεξεργασία]
Ο Πανιώνιος αποτέλεσε το φυτώριο πολλών μεγάλων ποδοσφαιριστών που στελέχωσαν την Εθνική Ελλάδος αλλά και τις μικρές Εθνικές ομάδες.
Στην πρώτη συγκρότηση ελληνικής εθνικής ομάδας που έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1920 μετείχαν τέσσερις παίκτες του Πανιωνίου: ο τερματοφύλακας Αντώνης Φωτιάδης, ο αμυντικός Αγαμέμνων Γκίλης, ο επιθετικός Θεόδωρος Δημητρίου ή Μπίμπος και ο Σωτήριος Δεσποτόπουλος. Οι τρεις πρώτοι αγωνίστηκαν στο μοναδικό επίσημο αγώνα της εθνικής με τη Σουηδία στις 28/10/1920, ενώ ο τέταρτος ήταν αναπληρωματικός. Λίγες ημέρες αργότερα έδωσαν άλλον ένα αγώνα, φιλικό, με την Ολλανδία, αλλά δεν είναι γνωστό ποιοι παίκτες αγωνίστηκαν.
Τον Ιούλιο του 1969 σε περιοδεία της Εθνικής ομάδας στην Αυστραλία σημειώθηκε ένα μοναδικό ρεκόρ. Σε δύο αγώνες εναντίον της Αυστραλίας συμμετείχαν πέντε παίκτες του Πανιωνίου. Ήταν ο τερματοφύλακας Κώστας Σαραλιώτης, οι αδερφοί Μπάμπης Ιντζόγλου και Θανάσης Ιντζόγλου, ο Γιώργος Δέδες και ο Στάθης Χάιτας, που ήταν και αρχηγός της ομάδας. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου στο Σίδνεϊ και στις 23/7 στο Μπρισμπέιν. Στο πρώτο ματς οι Έλληνες παίκτες κουρασμένοι από το πολύωρο ταξίδι ηττήθηκαν με 0-1 ενώ στο δεύτερο έφεραν ισοπαλία 2-2 με σκόρερ και των δύο γκολ τον Δέδε στο 17΄ και 44΄. Στον πρώτο αγώνα ο Σαραλιώτης είχε μπει ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο, ενώ είχε αντικατασταθεί ο Δέδες. Έτσι στον αγωνιστικό χώρο συνυπήρχαν μόνο τέσσερις Πανιώνιοι. Όμως, στο δεύτερο αγώνα η εθνική ομάδα παρατάχτηκε από την αρχή με πέντε Πανιώνιους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι αγωνίστηκαν και στα 90΄, γεγονός που δεν έχει συμβεί ποτέ άλλη φορά.
Τέσσερις παίκτες του Πανιώνιου μετείχαν άλλη μια φορά σε παιχνίδι της Εθνικής ομάδας. Ήταν στις 25/10/1989 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα της Ελλάδας κατά της Ουγγαρίας (σκορ: 1-1), στον οποίο αγωνίστηκαν από την αρχή οι κυανέρυθροι: Θεολόγης Παπαδόπουλος (τερματοφύλακας και αρχηγός), Μάκης Χατζημωυσιάδης και Σπύρος Μαραγκός ενώ ο Θόδωρος Ζάκκας μπήκε ως αλλαγή στο 46΄.
Από το σύλλογο αναδείχθηκαν πολλοί διεθνείς, ιδίως τερματοφύλακες και μεγάλοι σκόρερ (σε παρένθεση οι συμμετοχές και τα γκολ με την Εθνική ομάδα):
Εθνικές ελπίδων-νέων-παίδων κλπ [Επεξεργασία]
Ο σύλλογος έχει παράδοση στα τμήματα υποδομής και πολλοί ποδοσφαιριστές του έχουν αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες ελπίδων, Κ-20 νέων και παίδων, χωρίς να έχουν αγωνιστεί στην εθνική ανδρών ως παίκτες του Πανιωνίου. Επίσης, παίκτες του συλλόγου έχουν στελεχώσει την ολυμπιακή ομάδα στα προολυμπιακά τουρνουά και στην Ολυμπιάδα 2004 ή τη μεσογειακή ομάδα καθώς και τις Εθνικές Ενόπλων και Ερασιτεχνών.
|
|
Ξένοι διεθνείς [Επεξεργασία]
|
ΕΥΡΩΠΗ |
ΕΥΡΩΠΗ |
ΑΦΡΙΚΗ ΝΟΤΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ ΒΟΡΕΙΑ-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΩΚΕΑΝΙΑ |
Προπονητές [Επεξεργασία]
Ως προπονητές της ποδοσφαιρικής ομάδας του συλλόγου έχουν εργαστεί οι εξής:
Περίοδος Σμύρνης
- 1909-1922: Σοφοκλής Μάγνης
Περίοδος Αθήνας
- 1922-1927: ;
- 1927-1933;: Εμμανουήλ Μπαμιέρος
Περίοδος Νέας Σμύρνης
Σύνδεσμος παλαιμάχων [Επεξεργασία]
Ο "Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών του Πανιωνίου" ιδρύθηκε το 1992 και ως μέλη του μπορούν να ενταχθούν όλοι όσοι φόρεσαν τη φανέλα του Πανιωνίου. Έχει 135 τακτικά και 12 επίτιμα μέλη. Σκοποί του Συνδέσμου είναι η σύσφιξη των σχέσεων, η αλληλοβοήθεια και η πραγματοποίηση πολιτιστικών, κοινωνικών και αθλητικών εκδηλώσεων.
Έχει δώσει πάνω από 420 αγώνες σε Ελλάδα, Αμερική, Αφρική, Γαλλία, Κύπρο και Καναδά διαφημίζοντας το σύλλογο του Πανιωνίου. Επίσης, έχει βοηθήσει πολλούς παλαίμαχους ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου και άλλων ομάδων ηθικά και οικονομικά.
Πρόεδρος του Συνδέσμου υπήρξε για πολά χρόνια ο Στάθης Μαυρίδης. Μέλη του Δ.Σ. έχουν διατελέσει οι Νίκος Πανταζής, Αντώνης Μανίκας, Κώστας Βαλιάνος, Αθανασούλας, Σταματιάδης, Βλάχος, Γκρέκας, Βασίλης Στάικος κ.ά. Μετά το θάνατο του Μαυρίδη πρόεδρος εκλέχτηκε ο Αντώνης Μανίκας, τον Απρίλιο του 2009.
Τίτλοι-Διακρίσεις [Επεξεργασία]
- Ο Πανιώνιος έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Ελλάδας. Η πρώτη ήταν το 1979, όταν κέρδισε την ΑΕΚ με 3-1 με τέρματα των Αναστόπουλου, Λίμα και Παθιακάκη και η δεύτερη το 1998, όταν κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 1-0 με τέρμα του Ναλιτζή. Επίσης, έχει φθάσει άλλες τέσσερις φορές στον τελικό.
- Η καλύτερη θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής ήταν η 2η την περίοδο 1970-71. Επίσης, τερμάτισε μία φορά 3ος (1960-61) και τέσσερις φορές 4ος (1963-64, 1965-66, 1968-69 και 1986-87).
- Τέσσερις φορές παίκτες του Πανιωνίου έχουν αναδειχτεί πρώτοι σκόρερ στο πρωτάθλημα:
- 1967-68: Θανάσης Ιντζόγλου, 24 γκολ.
- 1970-71: Γιώργος Δέδες, 28 γκολ.
- 1989-90: Θωμάς Μαύρος, 22 γκολ.
- 1998-99: Δημήτρης Ναλιτζής, 21 γκολ (μετά το Δεκέμβριο στον ΠΑΟΚ).
- Το 1971 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Στα προκριματικά απέκλεισε την Αλτάι Σμύρνης με 1-2, 1-0 και τη Στεαγκούλ Ρουμανίας με 1-1, 2-0. Στον τελικό νίκησε την Μπέσα Δυρραχίου Αλβανίας με 2-1, 1-0. Έφτασε ξανά στον τελικό το 1986 αλλά έχασε από τη Σλάβια Σόφιας με 3-2, 0-3.
- Έχει συμμετάσχει οκτώ φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα: δύο φορές στο Κύπ. Κυπελλούχων, πέντε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και μία στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων. Επίσης, μια φορά στο Κύπελλο Ράπαν και μία στο Κύπελλο Ιντερτότο. Την καλύτερη ευρωπαϊκή πορεία είχε την περίοδο 1998-99, όταν έφτασε στον προημιτελικό γύρο του Κυπ. Κυπελλούχων. Το 2004-05 και το 2007-08 έπαιξε στους ομίλους του Κυπ. ΟΥΕΦΑ.
Παρουσίες στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος [Επεξεργασία]
| Σεζόν | Γήπεδο | Αντίπαλος | Σκορ | Σκόρερς | Κυπ. |
|---|---|---|---|---|---|
| 1951–52 | Λεωφόρος | 2–2 (παρ.) | 34', 60' Τσολιάς – 30' Κοπανίδης, 90' Δρόσος | ||
| Λεωφόρος | 0–2 (επαν.) | 5' Δαρίβας, 68' Κανσός | |||
| 1960–61 | Λεωφόρος | 0–3 | 34' Κ. Παπάζογλου, 69', 88' Σιδέρης | ||
| 1966–67 | Ν. Φιλαδέλφεια | 0–1 | 56' Γραμμός | ||
| 1978–79 | Καραϊσκάκη | 3–1 | 51' Αναστόπουλος, 67' Λίμα, 84' Παθιακάκης – 3' Τάσος | ||
| 1988–89 | Ολυμπ. Στάδιο | 1–3 | 35' Ζάκκας – 8' Μαυρίδης, 44' Χ. Δημόπουλος, 46' Σαραβάκος | ||
| 1997–98 | Καραϊσκάκη | 1–0 | 53' Ναλιτζής |
Διεθνείς παρουσίες [Επεξεργασία]
Στα Κύπελλα Ευρώπης [Επεξεργασία]
- Συμμετοχές: 9 φορές
- Κυπελλούχων: 2
- ΟΥΕΦΑ: 5
- Εκθέσεων: 1
- Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ: 1
- Προκρίσεις: 8 (σε νοκ άουτ αγώνες)
- Αποκλεισμοί: 9 (7 νοκ άουτ, 2 σε όμιλο)
| Σεζόν | Κύπελλο | Φάση | Αντίπαλος | Εντός | Εκτός | Αποτέλεσμα | Πρ. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1969–70 | Εκθέσεων | Α΄ φάση | 2-0 | 0-3 | αποκλεισμός | ||
| 1971-72 | ΟΥΕΦΑ | Α΄ φάση | 1-0 | 1-2 | πρόκριση | ||
| Β΄ φάση | 0-2 (α.α.) | 0-6 | αποκλεισμός | ||||
| 1979-80 | Κυπελλούχων | Α΄ φάση | 4-0 | 1-3 | πρόκριση | ||
| Β΄ φάση | 1-0 | 0-2 | αποκλεισμός | ||||
| 1987-88 | ΟΥΕΦΑ | Α΄ φάση | 0-1 | 1-5 | αποκλεισμός | ||
| 1998-99 | Κυπελλούχων | Α΄ φάση | 2-0 | 3-1 | πρόκριση | ||
| Β΄ Φάση | 3-2 | 1-0 | πρόκριση | ||||
| Προημιτελικά | 0-4 | 0-3 | αποκλεισμός | ||||
| 2003-04 | ΟΥΕΦΑ | Α΄ φάση | 2-1 | 1-0 | πρόκριση | ||
| Β΄ φάση | 0-3 | 0-2 | αποκλεισμός | ||||
| 2004-05 | ΟΥΕΦΑ | Α΄ φάση | 3-1 | 0-1 | πρόκριση | ||
| Φάση ομίλων | 0-1 | 4η θέση | |||||
| 1-4 | |||||||
| 5-2 | |||||||
| 0-1 | |||||||
| 2007-08 | ΟΥΕΦΑ | Α΄ φάση | 0-1 | 2-0 | πρόκριση | ||
| Φάση ομίλων | 1-1 | 4η θέση | |||||
| 0-3 | |||||||
| 1-0 | |||||||
| 2-3 | |||||||
| 2008-09 | Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ | Β΄ γύρος | 0-1 | 3-1 | πρόκριση | ||
| Γ΄ γύρος | 0-1 | 0-1 | αποκλεισμός |
Στo Βαλκανικό Κύπελλο [Επεξεργασία]
| Σεζόν | Γύρος | Σύλλογος | Σκορ |
|---|---|---|---|
| 1971 | Όμιλος | 1-1, 1-1 | |
| 1-0, 1-2 | |||
| ΤΕΛΙΚΟΣ | 2-0, 1-1 | ||
| 1975 | Όμιλος | 0-6, 2-1 | |
| 0-2, 0-0 | |||
| 1986 | Προημιτελικός | 3-2, 3-1 | |
| Ημιτελικός | 3-1, 1-1 | ||
| ΤΕΛΙΚΟΣ | 3-2, 0-3 |
Στο Κύπελλο Ράπαν [Επεξεργασία]
Το καλοκαίρι του 1964 ο Πανιώνιος πήρε μέρος στο Κύπελλο Ράπαν στη θέση του Ολυμπιακού, ο οποίος αποσύρθηκε αφού είχε ήδη δώσει δύο αγώνες με Τουλούζ (2-4) και Ντιναμό Ζ. (0-4) και εν συνεχεία δεν πήγε στη Γαλλία να αγωνιστεί με την Τουλούζ. Τα αποτελέσματα αυτά, όπως και ο μηδενισμός με την Τουλούζ, υπολογίστηκαν στη βαθμολογία, χωρίς να ξαναπαίξει ο Πανιώνιος με τις ομάδες αυτές. Ο Πανιώνιος έδωσε τρία ματς: δύο εντός έδρας στο Καυταντζόγλειο Στάδιο, το οποίο διέθετε προβολείς και ένα εκτός έδρας με τη Μάλμοε.
| Σεζόν | Γύρος | Σύλλογος | Χώρα | Αποτελέσματα |
|---|---|---|---|---|
| 1964 | Όμιλος | Μάλμοε | 1-1, 1-5 | |
| Ντιναμό Ζάγκρεμπ | 2-2 | |||
| Τουλούζ | 0-3 (χωρίς αγώνα)* |
* Ο εκτός έδρας αγώνας με την Τουλούζ, στον οποίο αρνήθηκε να μετάσχει ο Ολυμπιακός, κατακυρώθηκε με 3-0 υπέρ της γαλλικής ομάδας, αν και αρχικά ανακοινώθηκε ότι ο Πανιώνιος θα έδινε τον ματαιωθέντα αγώνα σε εμβόλιμη μερομηνία κάτι που δεν έγινε. Οπότε ο μηδενισμός ουσιαστικά δεν αφορά τον Πανιώνιο αλλά τον Ολυμπιακό που δεν μετέβη στη Γαλλία.
Σύνθεση 2012-2013* [Επεξεργασία]
- Πρόεδρος: Βασίλης Τσάβαλος
| Νούμερο | Ποδοσφαιριστής | Εθνικότητα | Ημερομηνία Γέννησης | |
|---|---|---|---|---|
| Τερματοφύλακες | ||||
| 31 | Νίκος Γιαννακόπουλος | 19/02/93 | ||
| 88 | Γιάννης Ανέστης | 09/03/91 | ||
| 91 | Κώστας Περιστερίδης | 24/01/91 | ||
| Δημήτρης Κουρουμπέτσης | 04/08/96 | |||
| Αμυντικοί | ||||
| 3 | Αλέξανδρος Κούρος | 22/08/93 | ||
| 5 | Τάσος Αυλωνίτης | 01/01/90 | ||
| 11 | Θέμης Κουλουχέρης | 10/03/81 | ||
| 29 | Νίκος Παντίδος | 19/04/91 | ||
| 32 | Βασίλης Λαμπρόπουλος | 31/03/90 | ||
| 50 | Γιώργος Ζυγογιάννης | 05/08/94 | ||
| 97 | Χρήστος Καρτσαμπάς | 06/01/90 | ||
| Γιώργος Κωτσαλας | 04/01/95 | |||
| Μέσοι | ||||
| 8 | Μιχάλης Τσαμουρλίδης | 22/03/92 | ||
| 10 | Κώστας Μενδρινός | 28/05/85 | ||
| 15 | Διονύσης Γιαννούλης | 09/11/90 | ||
| 16 | Πάρης Ανδράλας | 02/12/78 | ||
| 17 | Βασίλης Μπούζας | 30/06/93 | ||
| 20 | Φανούρης Γουνδουλάκης | 13/07/83 | ||
| 21 | Στάθης Ρόκας | 18/09/84 | ||
| 22 | Ανδρέας Σάμαρης | 13/06/89 | ||
| 23 | Μάρκος Ντούνης | 09/05/92 | ||
| 27 | Αμίρης Κούρντι | 11/09/91 | ||
| 28 | Άγγελος Πούρνος | 21/01/92 | ||
| 33 | Δημήτρης Τόσκας | 13/03/91 | ||
| 40 | Άγγελος-Λάμπρος Σπανός | 01/05/94 | ||
| 44 | Χρήστος Κοντοχρήστος | 03/01/91 | ||
| 92 | Κώστας Γανωτής | 14/05/92 | ||
| 94 | Κώστας Παναγιωτούδης | 03/12/94 | ||
| Δημήτρης Ασλανίδης | 16/08/89 | |||
| Επιθετικοί | ||||
| 7 | Δημήτρης Κολοβός | 27/04/93 | ||
| 9 | Λεωνίδας Καμπάνταης | 08/03/82 | ||
| 13 | Χρήστος Αραβίδης | 13/03/87 | ||
| 18 | Αλέξανδρος Σμυρλής | 07/02/93 | ||
| 39 | Εμμάνουελ Οκόγιε | 04/04/91 | ||
| 45 | Κωνσταντίνος Μπεγλεκτσής | 05/01/95 | ||
| Προπονητής | ||||
| Δημήτρης Ελευθερόπουλος (1-22 αγ.) | 21/10/1969 | |||
| Κωνσταντίνος Παναγόπουλος (23-30 αγ.) | 1977 | |||
Αποχώρησαν στη διάρκεια της σεζόν: Βασίλης Ρόβας, Σουλεϊμάν Όμο, Ντέγιαν Μιλοβάνοβιτς, Γιάννης Σιδεράκης, Δημήτρης Διαμαντάκος, Παναγιώτης Σπυρόπουλος, Δημήτρης Δρόσος, Γεώργιος Βλάχος, Μιλτιάδης Καλαϊτζίδης, Στέλιος Κοξαράκης.
*Πηγή: ΣουπερΛιγκ/Πανιώνιος 2012-13
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
Εξωτερικές συνδέσεις [Επεξεργασία]
- Επίσημη σελίδα "ΠΓΣΣ"
- Επίσημη σελίδα "ΣΜΥΡΝΗ 1890"
- Πύλη ενημέρωσης για τον Πανιώνιο
- Στάδιο Νέας Σμύρνης
- / Ενημέρωση για τον Πανιώνιο
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Ανδρέα Μπόμη, "Γκολ 2000. Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σελ. 40 και 54.
- ↑ 2,0 2,1 "Το Ελληνικόν Ποδόσφαιρον 1919-1926", Γεώργιος Ανδριανόπουλος, έκδοσις περιοδικού «Αθλητικά Χρονικά», Πειραιεύς 1971, σ.8)
- ↑ εφ. "Εμπρός", 15/1/1923.
- ↑ "Σκριπ", 25/4/1925.
- ↑ "Καλούνται πάντες οι ποδοσφαιρισταί του Πανιωνίου Γυμν. Συλλόγου όπως προσέλθουν την προσεχή Κυριακήν 12 τρ. και ώραν 11 π.μ. εις τα γραφεία του ΣΕΓΑΣ ίνα συσκεφθώσι περί της ανασυστάσεως του ποδοσφαρικού τμήματος", εφ. "Εμπρός", 10/7/1925.
- ↑ εφ. "Εμπρός", 9/1/1929.
- ↑ εφ. "Εμπρός", 5/2/1929.
- ↑ εφ. "Η Αθλητική", 7/2/1929, ψηφ. σελ. 165.
- ↑ εφ. "Η Αθλητική", 9/2/1929, ψηφ. σελ. 169.
- ↑ εφ. "Εμπρός", 12/3/1930.
- ↑ εφ. "Αιγαιοπελαγίτικος Αθλητισμός", φ. 15/1-1-1933
- ↑ "40 χρόνια ελληνικό ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ 1999.
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||
