Α.Ο. Τρίκαλα
| Τρίκαλα | |||
| Πλήρες όνομα | Αθλητικός Όμιλος Τρίκαλα | ||
|---|---|---|---|
| Σύντομο όνομα | Α.Ο.Τ | ||
| Ίδρυση | 10 Ιουλίου 1963 | ||
| Γήπεδο | Δημοτικό Στάδιο Τρικάλων, (χωρητικότητα: 14.000 θέσεις) |
||
| Πρόεδρος | - | ||
| Προπονητής | - | ||
| Πρωτάθλημα | - | ||
| 2011-12 | αποχώρηση από τον 4ο Όμιλο του Περιφερειακού Πρωταθλήματος | ||
|
|||
Ο Α.Ο. Τρίκαλα είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1963 στα Τρίκαλα από τη συγχώνευση του Α.Ο. Τρικάλων "Ο Αχιλλεύς" με την Α.Ε. Τρικάλων. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Τρικάλων.
Στο τέλος της περιόδου 2010-11 τιμωρήθηκε, λόγω κατάθεσης πλαστής εγγυητικής επιστολής στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ), με υποβιβασμό από τη Φούτμπολ Λιγκ (2η κατηγορία) στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα (4η), στο οποίο όμως αποφάσισε να μη δηλώσει συμμετοχή με συνέπεια την αποβολή του από αυτό.
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία [Επεξεργασία]
Πριν τη συγχώνευση [Επεξεργασία]
Έως και το 1963 η πόλη των Τρικάλων ήταν μοιρασμένη ποδοσφαιρικά μεταξύ των δύο ομάδων που κυριαρχούσαν, του Α.Ο. "Ο Αχιλλεύς" και της Α.Ε. Ο πρώτος αποτελούσε μία από τις παλαιότερες στην ευρύτερη περιοχή, έχοντας ιδρυθεί το 1923 [1], αλλά στη διάρκεια των ετών είχε υποστεί διάφορες μετονομασίες και συγχωνεύσεις. Θεωρούταν ότι αντιπροσώπευε την άρχουσα τάξη της πόλης και βασικό του χρώμα ήταν το μπλε. Αντίθετα, κόκκινα φορούσε η ΑΕΤ που υποστηριζόταν κυρίως από τις λαϊκότερες τάξεις και η οποία είχε επίσης συγχωνευτεί με άλλα σωματεία μετά την ίδρυσή της το 1947.
Η αντιπαλότητά τους κατά την αγωνιστική περίοδο 1962-63 που αμφότερες μετείχαν στη Β΄ Εθνική, είχε ως συνέπεια την κατάληψη της 2ης και 4ης θέσης και την απώλεια τόσο του πρωταθλήματος για την Α.Ε. Τρικάλων στην ισοβαθμία από τον Εδεσσαϊκό, όσο και βασικότερα της ευκαιρίας σε μία από τις δύο να διεκδικήσει την άνοδο στην ανώτατη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου μέσω αγώνων μπαράζ.
Η ίδρυση της νέας ομάδας [Επεξεργασία]
Το συγκεκριμένο γεγονός υποχρέωσε τα μέλη των δύο σωματείων, κατόπιν έντονων πιέσεων τόσο της τοπικής φίλαθλης κοινωνίας, όσο και των ίδιων των παικτών, να ξεπεράσουν οποιεσδήποτε αντιρρήσεις του παρελθόντος και να προχωρήσουν στη συγχώνευση. Στις 10 Ιουλίου 1963 ιδρύθηκε ο Α.Ο. Τρίκαλα με φανέλα κόκκινη-μπλε και έμβλημα δύο ενωμένους κύκλους ανάλογων χρωματισμών. Τη νέα ομάδα στελέχωσαν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές των προηγούμενων, ενώ οι υπόλοιποι εντάχθηκαν στη Δήμητρα Τρικάλων που δημιουργήθηκε για το σκοπό αυτό.
Σημειώνεται, πάντως, ότι η Α.Ε. Τρικάλων επανιδρύθηκε αργότερα και έφτασε να συμμετάσχει μέχρι και την 4η κατηγορία (ερχόμενη μάλιστα αντιμέτωπη τόσο με τον ΑΟΤ, όσο και με τη Δήμητρα), για να επανέλθει πλέον στα πρωταθλήματα της τοπικής ΕΠΣ.
Διαχρονική Πορεία [Επεξεργασία]
Μισός αιώνας: 1963-2012 [Επεξεργασία]
Επιτυγχάνοντας την άνοδο κατά το πρώτο κιόλας έτος της ύπαρξής του, ο Α.Ο. Τρίκαλα αγωνίστηκε στην Α' Εθνική για 6 συνολικά περιόδους μέσα σε 10 χρόνια. Στη συνέχεια σταθεροποιήθηκε επί ένα ίδιο διάστημα στη Β' κατηγορία, πριν αρχίσει να εναλλάσσεται μεταξύ αυτής και της Γ'. Νέα ανοδική πορεία από το 1994, οδήγησε στον τίτλο του πρωταθλητή της Β' Εθνικής (για 4η φορά) το 1999 και την επιστροφή στα "μεγάλα σαλόνια" έπειτα από 26ετία.
Διαδοχικοί υποβιβασμοί ωστόσο, οδήγησαν τον Α.Ο. Τρίκαλα το 2003 στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα (4η κατηγορία), γεγονός καινούργιο στη 40χρονη ιστορία του. Προβιβάστηκε στη Γ' Εθνική το 2009 (ως πρωταθλητής του 4ου Ομίλου) και την επόμενη περίοδο 2009-10 κατέλαβε, αν και νεοφώτιστος, τη 2η θέση στο Βόρειο Όμιλο. Απέκτησε έτσι το δικαίωμα να διεκδικήσει σε αγώνα μπαράζ μία δεύτερη συνεχόμενη άνοδο, την οποία και κέρδισε με το 2-0 επί του Βύζαντα Μεγάρων στο στάδιο της Νέας Σμύρνης, παρουσία 5.000 περίπου Τρικαλινών φιλάθλων.
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(α) 1η θέση (αποτελέσματα: 4-1-1) στην τελική φάση από την οποία προβιβάζονταν οι 2 από τους 4 πρωταθλητές Ομίλων
(β) κατόπιν μπαράζ στη Λαμία: ΑΟΤ—Ολυμπιακός Βόλου 3-2 (δύο γκολ ο Σωτήρης Καλαντζής)
(γ) κατόπιν μπαράζ στη Λαμία (επίσης): ΑΟΤ—Πανελευσιανιακός 1-0 (στο 91' ο Καλαντζής επίσης)
(δ) υποβιβασμός λόγω αναδιάρθρωσης κατηγοριών
(ε) παραμονή λόγω αναδιάρθρωσης
(στ) λόγω καλύτερων αποτελεσμάτων στους αγώνες με την ισόβαθμη Παναχαϊκή (1-0 εντός και 1-1 εκτός)
(ζ) κατόπιν μπαράζ στη Ν. Σμύρνη: ΑΟΤ—Βύζας Μεγάρων 2-0 (Ένοκ Πέρες 50' και 93')
Οι 4 προβιβασμοί στην Α' συνοδεύονταν πάντα με την κατάκτηση του τίτλου της Β', ενώ και οι 4 σε αυτήν ήρθαν όλοι μέσω της 2ης θέσης στη Γ'.
Τίτλοι - διακρίσεις [Επεξεργασία]
| Κατηγορία | Περίοδοι | Πρωταθλητής Ομίλου | άλλη διάκριση | άνοδοι | υποβιβ. |
|---|---|---|---|---|---|
| Α' Εθνική | 7 | — | 11η θέση το 1966 | 4 | |
| Β' Εθνική | 25 | 4 φορές: 1964, 1968, 1971 και 1999 | — | 4 | 4 |
| Γ' Εθνική | 12 | — | 4 φορές 2η θέση (+άνοδος): 1984, 1991, 1995 και 2010 | 2 | 4 |
| Δ' Εθνική | 4 | 2 φορές: 2005 και 2009 | — | — | 3 |
| ΣΥΝΟΛΑ | 48 | 10 | 11 | ||
| μη συμμετοχή | 1 | ||||
Έδρα και φίλαθλοι [Επεξεργασία]
Ο Α.Ο. Τρίκαλα έχει ως έδρα το δημοτικό στάδιο της πόλης με χωρητικότητα 14.000 θέσεων.
-
- Για περισσότερες πληροφορίες δείτε: Δημοτικό Στάδιο Τρικάλων
Ο σύλλογος θεωρείται από τους πλέον λαοφιλείς επαρχιακούς λόγω κυρίως του παρελθόντος του, αλλά και της μεγάλης μέσης προσέλευσης θεατών ανά συνάντηση. Όταν αγωνιζόταν με επιτυχία στις τρεις ανώτερες κατηγορίες, είχαν σημειωθεί ρεκόρ με χιλιάδες φιλάθλων στις κερκίδες του δημοτικού σταδίου, με το απόλυτο να κατέχει η αναμέτρηση ΑΟΤ—Παναθηναϊκός 1-2 στις 12 Μαρτίου 1972 (8 μήνες μετά τον τελικό Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ), όπου διατέθηκαν 18.231 εισιτήρια, ενώ βέβαια οι θεατές ήταν αρκετά περισσότεροι.
Ακόμη όμως και όταν η ομάδα βρισκόταν στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα, καταγράφονταν προσελεύσεις που αριθμούσαν χιλιάδες κόσμου[2].
Ιστορικά, ο πρώτος οργανωμένος σύνδεσμος οπαδών του υπήρξε ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Α.Ο. Τρίκαλα “Θύρα 4”. Πλέον, έχει μετονομαστεί σε Σύνδεσμος Φιλάθλων — “Σακαφλιάδες” με δυναμική παρουσία και δράση σε αρκετά επίπεδα[3]. Τον προπομπό των Σακαφλιάδων αποτέλεσε ο ανεπίσημος σύνδεσμος των Hobo Boys, που πρώτος οργάνωσε και δημιούργησε θερμή ατμόσφαιρα σε αγώνες του Α.Ο Τρίκαλα.
Ποδοσφαιριστές [Επεξεργασία]
Τρέχουσα σύνθεση [Επεξεργασία]
Αγωνιστική περίοδος 2011-12 [4]:
|
|
| Προπονητής | Γιώργος Βαζάκας |
| Βοηθός προπονητή | Βασίλης Καλογιάννης |
| Γυμναστής | Αντώνης Ανδρουλάκης |
| Φυσικοθεραπευτής | Κώστας Σακελλάρης |
| Ιατρός | Νίκος Διαλεσιώτης |
| Φροντιστής | Παναγιώτης Καλαμάρας |
Σύνολο εμφανίσεων-τερμάτων [Επεξεργασία]
Οι εξής έχουν συμπληρώσει 200 εμφανίσεις ή/και 25 τέρματα με τη φανέλα του Α.Ο. Τρίκαλα στα πρωταθλήματα όλων των κατηγοριών:
|
|
Καλαντζής - Μπεβενίου [Επεξεργασία]
Δύο παλαίμαχοι του Α.Ο. Τρίκαλα συμπεριλαμβάνονται από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμοιβόμενων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ) στην έκδοσή του "Οι Κορυφαίοι των Γηπέδων" με βιογραφίες 500 Ελλήνων και ξένων άσων.
Σωτήρης Καλαντζής: «Ηγετική φυσιογνωμία, αγωνίστηκε για την ομάδα με ιδιαίτερη επιτυχία όντας αυτός που κατεύθυνε με μαεστρία τους υπόλοιπους. Γεννημένος το 1945, ο Σωτήρης έγινε το νεότερο ιδρυτικό μέλος του ΑΟ Τρίκαλα το 1963 μετά τη συγχώνευση του Αχιλλέα και της ΑΕΤ, στην οποία υπολογιζόταν ως βασικό στέλεχος από την ηλικία των 13! Επιτελικός μέσος με ιδιαίτερη ικανότητα στη δημιουργία παιχνιδιού, καλή τεχνική κατάρτιση, αλλά και άνεση στο σκοράρισμα...
... Από τους κορυφαίους σκόρερς του ΑΟΤ είχε υποχρεώσει σε ήττα τον Ολυμπιακό, όταν με δικό του γκολ το 1965 οι νεοφώτιστοι νίκησαν 3-2. Βρέθηκε πολύ κοντά να μεταγραφεί στην ΑΕΚ, τελικά όμως δεν έφυγε από την πόλη του καθώς δεν ευνόησαν τότε οι συνθήκες να μετακινηθεί στην Αθήνα. Έπειτα από 13ετή προσφορά αποσύρθηκε στα 31, αν και θα μπορούσε να συνεχίσει για καιρό ακόμη. Ένα αστείρευτο ταλέντο, το οποίο δεν πρόκειται να ξεχάσουν οι Τρικαλινοί φίλαθλοι, αλλά και όλοι όσοι τον είδαν να αγωνίζεται.»
Σημ.: 6 περίοδοι στην Α' Εθνική με 151 συμμετοχές (5 ως αλλαγή) και 26 τέρματα (1 πέναλτι), μέλος της 2ης καλύτερης 11άδας του πρωταθλήματος 1971-72.
Παύλος Μπεβενίου: «Αν και βραχύσωμος, πάντα απειλητικός και επικίνδυνος για τους αντιπάλους. Κέρδιζε πέναλτι με ευκολία, πολλές φορές ήταν ο σκόρερ της ομάδας και τον διέκρινε τεχνική κατάρτιση και ευελιξία. Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1945 από Ελληνίδα μητέρα, Ιταλό πατέρα και με το επίθετο "Μπενενίου" που αργότερα άλλαξε. Στα 16 είχε την ευκαιρία να ενταχθεί στη δεύτερη ομάδα της Μίλαν ή στην Πάντοβα, ο πατέρας όμως δεν τον άφησε, καθώς δεν ήθελε ο γιός του να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Παρ' όλα αυτά, ο Παύλος πήγε στη Δήμητρα Τρικάλων και το 1965 φόρεσε τη φανέλα του ΑΟ Τρίκαλα.
Ο πατέρας του τον είδε μόνο μία φορά στο γήπεδο, όπου έπαιζε ακραίος επιθετικός και στις δύο μεριές. Αγωνίστηκε αμέσως στην Α' Εθνική και το 1969, παρά τον υποβιβασμό, πραγματοποίησε την καλύτερη χρονιά του σημειώνοντας 11 στα 30 γκολ του ΑΟΤ. Το 1972 στη Ν. Φιλαδέλφεια πέτυχε το 2-1 στο 87', με την ΑΕΚ να χάνει πλέον οριστικά τον τίτλο από τον Παναθηναϊκό και το ΠΡΟ-ΠΟ να μη βγάζει 13άρι. Κατόπιν τον ζήτησε μαζί με τον Καλαντζή η ΑΕΚ, αλλά η διπλή μεταγραφή χάλασε την τελευταία στιγμή. Αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ Β' Εθνικής όταν επέστρεψε στη Δήμητρα έπειτα από 10 χρόνια στον ΑΟΤ και το 1977 βρέθηκαν αντιμέτωποι. Για συναισθηματικούς λόγους έπαιξε μόνο στο ματς του α' γύρου.»
Σημ.: 5 περίοδοι στην Α' Εθνική με 97 συμμετοχές (5 ως αλλαγή) και 17 τέρματα (4 πέναλτι).
Άλλοι διακεκριμένοι παίκτες [Επεξεργασία]
Οι εξής άρχισαν την καριέρα τους με τον Α.Ο. Τρίκαλα για να μεταγραφούν σε μεγαλύτερα σωματεία (σε χρονολογική σειρά):
| Όνομα (διάστημα στον ΑΟΤ) | μεταγραφή σε |
|---|---|
| Απόστολος Τόσκας (1965-1969), Γιώργος Σιδηρόπουλος (1968-1973), Βαγγέλης Παραπραστανίτης (1973-1980) | ΑΕΚ |
| Βασίλης Αλεξίου (έως 1976), Λάκης Κατσιάκος (1971-1977) | Παναθηναϊκό |
| Βαγγέλης Σκούτας (έως 1980), Γιώργος Κολτσίδας (1988-1992) | Άρη |
| Δημήτρης Γκένας (έως 1986) | Ολυμπιακό |
| Λαζάρ Ράντοβιτς (1965 από την Παρτιζάν Βελιγραδίου) | Αϊντχόφεν Ολλανδίας |
- ο τελευταίος είχε ήδη 7 εμφανίσεις στην εθνική Γιουγκοσλαβίας[5], ενώ με την Ελλάδα χρίστηκαν διεθνείς και οι τρεις της ΑΕΚ (γεγονός που επιβράβευε την επιλογή της για ενίσχυση με ποδοσφαιριστές του νομού Τρικάλων, όπως παλαιότερα οι Καλαντζής-Μπεβενίου)
- ο Σιδηρόπουλος με τον Α.Ο. Τρίκαλα έγινε στην Α' Εθνική ο πρώτος τερματοφύλακας-σκόρερ με πέναλτι (σε βάρος του Παναθηναϊκού).
Στην Α' Εθνική [Επεξεργασία]
Ως βασικά στελέχη κατά την περίοδο 1964-65 της παρθενικής συμμετοχής, αγωνίζονταν οι:
Φ. Κόκκαλης (κορυφαίος αριστερός αμυντικός του επόμενου πρωταθλήματος!), Μάκης Χαριτίδης (6ος σκόρερ το 1964-65 με 14 γκολ, ρεκόρ έτους για τον ΑΟΤ στη μεγάλη κατηγορία), Μίμης Ζάχος, Σωτήρης Καλαντζής, Γ. Πανταζής, Γιάννης Κλαπανάρας (τεχνικός μετά στο σύλλογο), Γιώργος Μακρής (επίσης), Δ. Μπρουζούκης, Τ. Κακαβίτσας, Λύμπος, Τζωρτζής, Μαυρίκος, Χρ. Πουλιάνας και Κ. Τζελαλίδης, οι οποίοι κατά το δεύτερο γύρο πλαισιώθηκαν με το διεθνή Λαζάρ Ράντοβιτς από το Μαυροβούνιο και το Μίχαλι Μέσαρος από την Ουγγαρία (ή Γιουγκοσλαβία), τους πρώτους (κρυφο)επαγγελματίες[6] ξένους στην ιστορία της Α' Εθνικής.
Εντάχθηκαν στο δυναμικό κατά τη συνέχεια οι:
Ζυγουλίκας, Απόστολος Τόσκας (παρά τον υποβιβασμό, 3ος καλύτερος κεντρικός αμυντικός του 1968-69 και άμεσα στην ΑΕΚ), Γιάννης Ζαφειρόπουλος (έπειτα προπονητής), Μιχαηλίδης, Ραχαβέλιας, Παύλος Μπεβενίου, Νίκας, Θανάσης Συνάτκας (επαναπατρισμένος Έλληνας πρόσφυγας της Ουγγαρίας - από τον Ολυμπιακό), Γιώργος Σιδηρόπουλος (κορυφαίος τερματοφύλακας του 1971-72, τον "άρπαξε" η ΑΕΚ με τον υποβιβασμό του επόμενου χρόνου), Μυλωνάς, Παπασίμος, Γιάννης Χονδρός, Φωτόπουλος (από τον Εθνικό), Λάκης Κατσιάκος και Οδυσσέας Βακάλης (δανεικός από τον Παναθηναϊκό το 1972-73).
Τέλος, από τους βασικούς την περίοδο 1999-00 (επιστροφή μετά 26ετία, άμεσος υποβιβασμός) αξιοσημείωτη πορεία είχαν ή πραγματοποίησαν:
ο Δημήτρης Μπουγάς (ήδη κυπελλούχος το 1998 με τον Πανιώνιο), ο Σάσα Γιοβάνοβιτς από τη Σερβία, ο τερματοφύλακας Δημήτρης Κοτταράς και ο νεαρός τότε Γιάννης Χλωρός.
Τεχνικοί [Επεξεργασία]
Τον πρώτο προπονητή αποτέλεσε το 1963 ο παλαιός διεθνής τερματοφύλακας του Πανιωνίου, Νίκος Πεντζαρόπουλος, ο οποίος δεν πανηγύρισε την άνοδο στην ανώτατη κατηγορία, καθώς στη διάρκεια της περιόδου ανέλαβε ο Βασίλης Περλίγκος και ακολούθησε ο Στέφαν Καραμφίλοβιτς. Αυτός υπήρξε και ο επικεφαλής κατά την παρθενική συμμετοχή στην Α' Εθνική το 1964-65, όπου εξασφαλίστηκε η παραμονή.
Με τον Αλεξάντερ Πέτροβιτς ο Α.Ο. Τρίκαλα είχε μεν τη σημαντικότερη επιτυχία της ιστορίας του, την 11η θέση στο επόμενο πρωτάθλημα, γνώρισε όμως τον υποβιβασμό αμέσως έπειτα (ο Γιουγκοσλάβος θα επιστρέψει για μικρό διάστημα επί 3ης κατηγορίας, μετά 16 χρόνια!).
Πέραν από τον Καραμφίλοβιτς, τρεις ακόμη προβίβασαν την ομάδα στα "μεγάλα σαλόνια":
το 1968 ο Νίκος Μπαϊρακτάρης, το 1971 ο Ανδρέας Σταματιάδης (ο νεότατος, τότε, πρώην διεθνής επιθετικός της ΑΕΚ και αργότερα τεχνικός στην εθνική Ελπίδων) και το 1999 ο Μιχάλης Φιλίππου.
Στις μικρότερες κατηγορίες την ανέβασαν τρεις παλαίμαχοι -συμπτωματικά- του ΠΑΟΚ:
Χρήστος Τερζανίδης στη Β' Εθνική το 1984, Παναγιώτης Κερμανίδης στη Β' το 1991 και Γιώργος Σκαρτάδος στη Γ' το 2005, με όλους να προσλαμβάνονται μεσούσης της περιόδου.
Το ίδιο συνέβη και στον προβιβασμό του 1999, όπου το Σέρβο Στέβαν Όστοϊτς αντικατέστησε ο παίκτης-προπονητής Μιχάλης Ιορδανίδης και στη συνέχεια ο Φιλίππου, ο οποίος πάντως είναι μεταξύ εκείνων που, περισσότερο από οποιονδήποτε, έχουν συνδέσει το όνομά τους με τα Τρίκαλα:
| διάστημα | προσ-λήψεις | αγωνιστ. περίοδ. |
άνοδοι | υποβιβασμοί | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Γιάννης Κλαπανάρας |
17ετία 1975-1992 |
7 | 8 | — | ανέλαβε ενδιάμεσα: 1983 (για Γ') και 1992 (για Γ') |
τη μοναδική φορά που δεν αποτέλεσε λύση ανάγκης, "έβγαλε" 2 συνεχείς περιόδους (1979-1981 σε Β'). Το αυτό πέτυχε μόνον ο Αλεξάντερ Πέτροβιτς (1965-1967 σε Α') |
| Μιχάλης Φιλίππου |
13ετία 1995-2008 |
6 | 8 | ανέλαβε ενδιάμεσα: 1995 (για Β') και 1999 (για Α') |
ανέλαβε ενδιάμεσα: 2001 (για Γ') και 2007 (για Δ') |
άνοδος σε 2 κατηγορίες αλλά και υποβιβασμός σε 3 |
| άρχισε τη χρονιά: 2000 (για Β') |
δεν υπήρξε ολοκληρωμένη περίοδος στις 8 του | |||||
| Ζόραν Μπάμποβιτς |
15ετία 1995-2010 |
4 | 6 | αντικατ. στο τέλος: 2010 (για Β') |
ανέλαβε ενδιάμεσα: 2000 (για Β') |
μόνος που 3 φορές διατήρησε τη θέση και την επόμενη χρονιά (2 Καραμφίλοβιτς-Φιλίππου), γεγονός που συνέβη 18 μόλις φορές στον ΑΟΤ |
| άρχισε τη χρονιά: 2001 (για Γ') |
είχε ολοκληρωμένη περίοδο (1996-97 σε Β'), μία από τις μόλις 10 σε 50 χρόνια και τη μοναδική μετά το 1980-81 (Κλαπανάρας σε Β') |
Άλλοι γνωστοί τεχνικοί που συνεργάστηκαν με το σύλλογο είναι κατά σειρά οι:
Στέφανος Πετρίτσης, Νίκος Πάγκαλος, Νταν Γεωργιάδης, Παύλος Γρηγοριάδης, Νίκος Στριμπέλης, Στέφανος Γαϊτάνος, Γιώργος Παράσχος, Νίκος Γκουλής, Βασίλης Αντωνιάδης, Μιχάλης Ζιώγας, Γιώργος Βαζάκας, Σταύρος Διαμαντόπουλος και Σάββας Παντελίδης (ο τελευταίος των 5 που χρησιμοποιήθηκαν την περίοδο 2009-10 της πλέον πρόσφατης ανόδου στη Β' Εθνική).
Ο Α.Ο. Τρίκαλα διαθέτει γενικά τη φήμη του "προπονητοφάγου" σωματείου, με περίπου 120 προσλήψεις τεχνικών (συμπεριλ. οι υπηρεσιακοί) στο μισό αιώνα από την ίδρυσή του, δηλαδή 2,5 ανά έτος. Συχνά ήταν πρόσωπα που επανέρχονταν στον πάγκο της ομάδας, με αποτέλεσμα να πρόκειται για 85 συνολικά, εκ των οποίων τα 7 (με 13 προσλήψεις) από το εξωτερικό, κυρίως τα Βαλκάνια.
Μόνον οι Πέτροβιτς και Κλαπανάρας συμπλήρωσαν το μέγιστο διάστημα συνεχούς παραμονής των 2 αγωνιστικών περιόδων (με τελευταία το 1981), μόλις 18 φορές ξεκίνησε το πρωτάθλημα με τον προπονητή που ολοκληρώθηκε το προηγούμενο (τελευταίος το 2008 ο Δημήτρης Νόλης) και μόνο 10 διατηρήθηκε ο ίδιος καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς (τελευταία το 1996-97 ο Μπάμποβιτς).
Σις δεκαετίες '80 και '90 της εναλλαγής μεταξύ 2ης και 3ης κατηγορίας, ήταν συνηθισμένη η χρησιμοποίηση 3 μέχρι και 5 διαφορετικών την περίοδο, αλλά το 2005-06 αυτοί έγιναν 6 και την αμέσως επόμενη το ρεκόρ έφτασε στους 8 σε 32 αγώνες για το πρωτάθλημα, με δύο μάλιστα (Γιώτης Τσαλουχίδης, Φιλίππου) να έχουν απολυθεί κατά το προηγούμενο από τον ίδιο ακριβώς πρόεδρο! Όπως ήταν φυσικό, ο ΑΟΤ δεν απέφυγε τη Δ' Εθνική για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Παραπομπές - σημειώσεις [Επεξεργασία]
- ↑ ως ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό τμήμα του Μουσικογυμναστικού Συλλόγου Τρικάλων, με επικεφαλής τον Αλέκο Πιτυρίγκα και υπό την ονομασία "Διάπλασις Νέων Τρικάλων". Με τροποποίηση του καταστατικού της το 1926, μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρικό Όμιλο Τρικάλων "Ο Αχιλλεύς".
- ↑ Φίλαθλοι Α.Ο. Τρίκαλα [1]
- ↑ Οι Σακαφλιάδες και η σχέση τους με τον ΑΟΤ [2]
- ↑ Σύνθεση 2011-12 [3]
- ↑ βάση δεδομένων ευρωπαϊκών εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου eu-football.info [4]
- ↑ πρώτος ξένος γενικά υπήρξε ο Σύριος ενδιάμεσος κυνηγός (μέσα αριστερά) Ιμπραήμ Μουχραμπί της ΑΕΚ. Ο ίδιος αποτελεί και τον πρώτο ξένο σκόρερ, καθώς κατά το ντεμπούτο του την 1η αγωνιστική του 1962-63 πέτυχε χατ-τρικ στο 7-2 επί του Αιγάλεω, αναδεικνυόμενος στο τέλος 3ος σκόρερ της ΑΕΚ (πίσω από Νεστορίδη, Παπαϊωάννου) και βοηθώντας την να κατακτήσει τον τίτλο.
Πηγές [Επεξεργασία]
- "Αθλητική Ιστορία των Τρικάλων", τόμος Β' "Ποδόσφαιρο", Βασίλειος Περλίγκος, Εκδόσεις Κυριακίδη, Θεσσ/κη 1993, ISBN: 9603432258
- ΕΤ-Sports (σελ. 9), 4 Φεβρουαρίου 2008
- Επίσημος Ιστότοπος Α.Ο. Τρίκαλα
- Ιστορία Α.Ο. Τρίκαλα
- "Το Έπος της Α' Εθνικής", Γιώργος Ν. Παγιωτέλης, μηνιαίο αθλητικό περιοδικό «Οι Παγκόσμιοι», τεύχη 12.1994, 01, 04, 07 και 08.1995
- "Σήματα και Χρώματα, Η Γέννηση και η Ιστορία τους", Βαγγέλης Κουκούλογλου, Εκδόσεις Γ. Γεωργαλά, Αθήνα 2000, ISBN: 9780008476151
- Στατιστικά στοιχεία πρωταθλημάτων Σούπερ Λιγκ από την εταιρία Galanis Sports Data
- "Οι Κορυφαίοι των Γηπέδων: Βιογραφίες 500 Ελλήνων και Ξένων Ποδοσφαιριστών", συλλογικό έργο, έκδοση ΠΣΑΠ, Αθήνα 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
- Επίσημος ιστότοπος του Α.Ο. Τρίκαλα
- Επίσημος ιστότοπος των οπαδών του Α.Ο. Τρίκαλα
- Στάδιο Τρικάλων
- Τα νέα του Α.Ο. Tρίκαλα από την ιστοσελίδα goaltrikala.gr
- Όχι τυχαία «προπονητοφάγος» ο ΑΟ Τρίκαλα
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
