ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ

Γιουρόπα Λιγκ

Διεθνής Ομοσπονδία	ΟΥΕΦΑ
Ίδρυση	1971 (από το 2009 με το σημερινό όνομα)
Αριθμός ομάδων	48 (όμιλοι) +8 ομάδες από τους ομίλους του champions league 160 (συνολικά)
Τρέχων κάτοχος	Τσέλσι (1ος τίτλος) (2012-13)
Περισσότερες κατακτήσεις	Γιουβέντους Ίντερ Λίβερπουλ (3 τίτλοι)
Ιστοσελίδα	[1]
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2012–13

Το Γιουρόπα Λιγκ (UEFA Europa League) είναι μία Ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάγεται μεταξύ συλλόγων από την περίοδο 2009-10 (μέχρι το 2009 διεξαγόταν με την ονομασία Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Θεωρείται η δεύτερη σε ενδιαφέρον συλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Ευρώπη μετά το Τσάμπιονς Λιγκ.

Ιστορία - Κανονισμοί

Από το 1955 έως το 1971 διεξαγόταν το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, στο οποίο αρχικά συμμετείχαν ομάδες από πόλεις που διοργανώνουν διεθνείς εμπορικές εκθέσεις. Η επιτυχία του θεσμού είχε ως αποτέλεσμα να ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν όλο και περισσότερα σωματεία. Έτσι από το 1968 ορίστηκε να μετέχουν οι ομάδες που είχαν τερματίσει πίσω από την πρωταθλήτρια ανεξάρτητα από την πόλη που προέρχονταν και το όνομα της διοργάνωσης απλοποιήθηκε σε Κύπελλο Εκθέσεων. Τελικά, το 1971 η ΟΥΕΦΑ αποφάσισε να αναλάβει την ευθύνη της διοργάνωσης δημιουργώντας το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Σε αυτό εξαρχής ορίστηκε να δικαιούνται συμμετοχής οι ομάδες που τερμάτιζαν μετά την πρωταθλήτρια εφόσον δεν ήσαν κυπελλούχοι. Μετέχουν μία ως τέσσερις ομάδες από κάθε χώρα ανάλογα με την αξία του πρωταθλήματός τους. Η αξία καθορίζεται από ειδική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, η οποία προκύπτει από τις επιτυχίες των ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Από την περίοδο 1999-2000 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ μετέχουν και οι κυπελλούχοι κάθε χώρας, αφού το Κύπελλο Κυπελλούχων καταργήθηκε. Επίσης, ορίστηκε να μετέχουν στον α΄ γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ όσοι σύλλογοι αποκλείονται από τον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ και στον γύρο των 32 να μετέχουν όσοι τερματίζουν στην τρίτη θέση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ μετέχουν αντιπρόσωποι τριών χωρών από τη λίστα Fair Play της ΟΥΕΦΑ καθώς και ορισμένες ομάδες που προκρίνονται από το Κύπελλο Ιντερτότο.

Μέχρι το 1997 η διοργάνωση διεξαγόταν με το σύστημα διπλών αγώνων νοκ άουτ και οι τελικοί ήταν διπλοί στις έδρες των δύο φιναλίστ. Από την περίοδο 1997-98 και εντεύθεν οι τελικοί είναι μονοί σε προκαθορισμένο γήπεδο. Επίσης, από το 2004 μετά τον πρώτο γύρο καθιερώθηκε μια φάση με οκτώ ομίλους των πέντε ομάδων, από τους οποίους προκρίνονται τρεις ομάδες. Οι 24 αυτές ομάδες (3x8) με τις 8 που προέρχονται από τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ συγκροτούν τις 32 ομάδες που συνεχίζουν με διπλούς αγώνες νοκ άουτ μέχρι τον μονό τελικό.

Με τις αλλαγές αυτές το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ έγινε πλέον η δεύτερη σε ενδιαφέρον συλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Ευρώπη μετά το Τσάμπιονς Λιγκ και από το 2000 ο κυπελλούχος σύλλογος αγωνίζεται με τον κάτοχο του Τσάμπιονς Λιγκ στον τελικό του Σούπερ Καπ.

Το λογότυπο του Ουέφα Κάπ από το 2004 ως το 2009.

Σύμφωνα με τον κανονισμό ο κατ’ έτος νικητής αποκτά ένα αντίγραφο του κυπέλλου ενώ το αυθεντικό θα το κατακτήσει όποιο σωματείο κερδίσει το κύπελλο τρεις φορές συνεχώς ή πέντε φορές συνολικά.

Νέα μορφή

Το Σεπτέμβριο του 2008 ανακοινώθηκαν αλλαγές στη δομή της διοργάνωσης, που τη φέρνουν στα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ. Σύμφωνα με αυτές, από τη σεζόν 2009-10 η διοργάνωση μετονομάζεται σε UEFA Europa League (Ευρωπαϊκή Λίγκα) και διεξάγεται σε 12 ομίλους απαρτιζόμενους από 4 ομάδες. Οι ομάδες αυτές δίνουν διπλούς αγώνες -και όχι μονούς, όπως γινόταν ως το 2008- μεταξύ τους..

Καταργείται το Κύπελλο Ιντερτότο και στο ΟΥΕΦΑ θα μετέχουν τρεις ομάδες από κάθε χώρα (δύο από το πρωτάθλημα και η κυπελλούχος), εκτός από όσες χώρες βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της κατάταξης της ΟΥΕΦΑ, που θα στέλνουν επιπλέον ομάδες και τις τρεις τελευταίες (Λιχτενστάιν, Ανδόρα, Άγιος Μαρίνος) που θα στέλνουν μόνο την κυπελλούχο.

Μετά τους προκριματικούς γύρους του καλοκαιριού, θα σχηματίζονται 12 όμιλοι των 4 ομάδων, στους οποίους θα μετέχουν και οι αποκλεισμένες ομάδες του τελευταίου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ. Τα παιχνίδια στους ομίλους θα είναι διπλά (δύο γύροι). Οι δύο πρώτες ομάδες των ομίλων (σύνολο 24) και οι 8 τρίτες των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ θα προκρίνονται στη φάση των 32. Στη συνέχεια θα γίνονται διπλά παιχνίδια νοκ-άουτ, όπως παλιότερα. Αυτή η μορφή είναι σαν σμίκρυνση του Champions League.

Οι τελικοί συνοπτικά

Σαιζόν	Πόλεις Τελικών	Αντίπαλοι		Σκορ
Διπλοί τελικοί από 1972 έως 1997
1971–72	Γουλβερχάμπτον - Λονδίνο	Γουλβς	Τότεναμ	1–2, 1–1
1972–73	Λίβερπουλ - Μενχενγκλάντμπαχ	Λίβερπουλ	Γκλάντμπαχ	3–0, 0–2
1973–74	Λονδίνο - Ρότερνταμ	Τότεναμ	Φέγενορντ	2–2, 0–2
1974–75	Ντίσελντορφ - Ένσχεντε	Γκλάντμπαχ	Τβέντε	0–0, 5–1
1975–76	Λίβερπουλ - Μπριζ	Λίβερπουλ	Κλουμπ Μπριζ	3–2, 1–1
1976–77	Τορίνο - Μπιλμπάο	Γιουβέντους	Αθλέτικ Μπιλμπάο	1–0, 1–2 (εκτός έδρας γκολ)
1977–78	Μπαστιά - Αϊντχόφεν	Μπαστιά	Αϊντχόφεν	0–0, 0–3
1978–79	Βελιγράδι - Ντίσελντορφ	Ερυθρός Αστέρας	Γκλάντμπαχ	1–1, 0–1
1979–80	Μενχενγκλάντμπαχ - Φρανκφούρτη	Γκλάντμπαχ	Άιντραχτ Φρανκ.	3–2, 0–1 (εκτός έδρας γκολ)
1980–81	Ίπσουιτς - Άμστερνταμ	Ίπσουιτς Τάουν	Άλκμααρ	3–0, 2–4
1981–82	Γκέτεμποργκ - Αμβούργο	Γκέτεμπορκ	Αμβούργο	1–0, 3–0
1982–83	Βρυξέλλες - Λισαβόνα	Άντερλεχτ	Μπενφίκα	1–0, 1–1
1983–84	Βρυξέλλες - Λονδίνο	Άντερλεχτ	Τότεναμ	1–1, 1–1 (παρ., 3–4 πέν.)
1984–85	Σεκεσφεχέρβαρ - Μαδρίτη	Βιντεότον	Ρεάλ Μαδρίτης	0–3, 1–0
1985–86	Μαδρίτη - Δυτικό Βερολίνο	Ρεάλ Μαδρίτης	Κολωνία	5–1, 0–2
1986–87	Γκέτεμποργκ - Νταντί	Γκέτεμπορκ	Νταντί Γιουνάιτεντ	1–0, 1–1
1987–88	Βαρκελώνη - Λεβερκούζεν	Εσπανιόλ	Μπ. Λεβερκούζεν	3–0, 0–3 (παρ., 2–3 πέν.)
1988–89	Νάπολη - Στουτγκάρδη	Νάπολι	Στουτγκάρδη	2–1, 3–3
1989–90	Τορίνο - Αβελλίνο	Γιουβέντους	Φιορεντίνα	3–1, 0–0
1990–91	Μιλάνο - Ρώμη	Ίντερ	Ρόμα	2–0, 0–1
1991–92	Τορίνο - Άμστερνταμ	Τορίνο	Άγιαξ	2–2, 0–0 (εκτός έδρας γκολ)
1992–93	Ντόρτμουντ - Τορίνο	Μπ. Ντόρτμουντ	Γιουβέντους	1–3, 0–3
1993–94	Βιέννη - Μιλάνο	Σάλτσμπουργκ	Ίντερ	0–1, 0–1
1994–95	Πάρμα - Μιλάνο	Πάρμα	Γιουβέντους	1–0, 1–1
1995–96	Μόναχο - Μπορντό	Μπάγερν	Μπορντό	2–0, 3–1
1996–97	Γκελζενκίρχεν - Μιλάνο	Σάλκε	Ίντερ	1–0, 0–1 (παρ., 4–1 πέν.)
Μονοί τελικοί, 1998 έως 2009
1997–98	Παρίσι	Ίντερ	Λάτσιο	3–0
1998–99	Μόσχα	Πάρμα	Ολιμπίκ Μαρσέιγ	3–0
1999–00	Κοπεγχάγη	Γαλατασαράι	Άρσεναλ	0–0 (παρ., 4–1 πέναλτι)
2000–01	Ντόρτμουντ	Λίβερπουλ	Ντεπορτίβο Αλαβές	5–4 (παρ., χρυσό γκολ)
2001–02	Ρότερνταμ	Φέγενορντ	Ντόρτμουντ	3–2
2002–03	Σεβίλλη	Πόρτο	Σέλτικ	3–2 (παρ., ασημένιο γκολ)
2003–04	Γκέτεμποργκ	Βαλένθια	Ολιμπίκ Μαρσέιγ	2–0
2004–05	Λισαβόνα	ΤΣΣΚΑ Μόσχας	Σπόρτιγκ Λισαβόνας	3–1
2005–06	Αϊντχόφεν	Σεβίλλη	Μίντλεσμπρο	4–0
2006–07	Γλασκώβη	Σεβίλλη	Εσπανιόλ	2–2 (παρ., 3–1 πέναλτι)
2007-08	Μάντσεστερ	Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης	Ρέιντζερς	2–0
2008-09	Κωνσταντινούπολη	Σαχτάρ	Βέρντερ Βρέμης	2–1 (παράταση)
Από το 2010 ως σήμερα Europa League
2009–10	Αμβούργο	Ατλέτικο Μαδρίτης	Φούλαμ	2–1 (παράταση)
2010–11	Δουβλίνο	Πόρτο	Μπράγκα	1–0
2011–12	Βουκουρέστι	Ατλέτικο Μαδρίτης	Αθλέτικ Μπιλμπάο	3–0
2012–13	Άμστερνταμ	Τσέλσι	Μπενφίκα	2–1

Τίτλοι και συμμετοχές σε τελικούς

Το κύπελλο έχουν κατακτήσει σύλλογοι προερχόμενοι από 11 διαφορετικές χώρες, ενώ μέχρι τον τελικό έχουν φτάσει σύλλογοι από συνολικά 16 χώρες. Τις περισσότερες κατακτήσεις έχουν οι ιταλικές ομάδες, 9 σε 15 τελικούς. Ακολουθούν οι ισπανικές και οι αγγλικές με 7 κατακτήσεις και οι γερμανικές με 6 κατακτήσεις. Πιο άτυχες μπορεί να θεωρηθούν οι γαλλικές ομάδες, αφού δεν έχουν καταφέρει να κατακτήσουν το κύπελλο παρά τις τέσσερις παρουσίες σε τελικό.

Αξίζει να αναφερθεί ότι 9 φορές και οι δυο φιναλίστ προέρχονταν από την ίδια χώρα. Υπήρξαν τέσσερις τελικοί με ιταλικές ομάδες (1990, 1991, 1995, 1998), δύο με ισπανικές (2007, 2012) κι από ένας με αγγλικές (1972), γερμανικές (1980) και πορτογαλικές (2011).

Ανά σύλλογο Ομάδα Κυπ. Φιν. Κατακτήσεις & Φιναλίστ Γιουβέντους 3 1 1977, 1990, 1993, 1995 Ίντερ 3 1 1991, 1994, 1997, 1998 Λίβερπουλ 3 – 1973, 1976, 2001 Γκλάντμπαχ 2 2 1973, 1975, 1979, 1980 Τότεναμ 2 1 1972, 1974, 1984 Φέγενορντ 2 – 1974, 2002 Γκέτεμποργκ 2 – 1982, 1987 Ρεάλ Μαδρίτης 2 – 1985, 1986 Πάρμα 2 – 1995, 1999 Πόρτο 2 – 2003, 2011 Σεβίλλη 2 – 2006, 2007 Ατλέτικο Μαδρίτης 2 – 2010, 2012 Άντερλεχτ 1 1 1983, 1984 Αϊντχόφεν 1 – 1978 Άιντραχτ Φρανκφ. 1 – 1980 Ίπσουιτς 1 – 1981 Λεβερκούζεν 1 – 1988 Νάπολι 1 – 1989 Άγιαξ 1 – 1992 Μπάγερν 1 – 1996 Σάλκε 1 – 1997 Γαλατασαράι 1 – 2000 Βαλένθια 1 – 2004 ΤΣΣΚΑ Μόσχας 1 – 2005 Ζενίτ Αγ. Πετρούπ. 1 – 2008 Σαχτάρ 1 – 2009 Τσέλσι 1 – 2013 Εσπανιόλ – 2 1988, 2007 Ντόρτμουντ – 2 1993, 2002 Μαρσέιγ – 2 1999, 2004 Αθλ. Μπιλμπάο – 2 1977, 2012 Μπενφίκα – 2 1983, 2013 Γουλβς – 1 1972 Τβέντε – 1 1975 Μπριζ – 1 1976 Μπαστιά – 1 1978 Ερυθρός Αστέρας – 1 1979 Άλκμααρ – 1 1981 Αμβούργο – 1 1982 Βιντεότον – 1 1985 Κολωνία – 1 1986 Νταντί Γιουνάιτεντ – 1 1987 Στουτγκάρδη – 1 1989 Φιορεντίνα – 1 1990 Ρόμα – 1 1991 Τορίνο – 1 1992 Σάλτσμπουργκ – 1 1994 Μπορντό – 1 1996 Λάτσιο – 1 1998 Άρσεναλ – 1 2000 Αλαβές – 1 2001 Σέλτικ – 1 2003 Σπόρτιγκ Λισαβ. – 1 2005 Μίντλεσμπρο – 1 2006 Ρέιντζερς – 1 2008 Βέρντερ Βρέμης – 1 2009 Φούλαμ – 1 2010 Μπράγκα – 1 2011

Ανά χώρα Χώρα Ομάδα Κυπ. Φιν. Ιταλία Γιουβέντους 3 1 Ίντερ 3 1 Πάρμα 2 – Νάπολι 1 – Φιορεντίνα – 1 Ρόμα – 1 Τορίνο – 1 Λάτσιο – 1 Ισπανία Ρεάλ Μαδρίτης 2 – Σεβίλλη 2 – Ατλέτικο Μαδρίτης 2 – Βαλένθια 1 – Εσπανιόλ – 2 Αθλ. Μπιλμπάο – 2 Αλαβές – 1 Αγγλία Λίβερπουλ 3 – Τότεναμ 2 1 Ίπσουιτς 1 – Τσέλσι 1 – Γουλβς – 1 Άρσεναλ – 1 Μίντλεσμπρο – 1 Φούλαμ – 1 Γερμανία Γκλάντμπαχ 2 2 Άιντραχτ Φρανκφ. 1 – Λεβερκούζεν 1 – Μπάγερν 1 – Σάλκε 1 – Ντόρτμουντ – 2 Αμβούργο – 1 Κολωνία – 1 Στουτγκάρδη – 1 Βέρντερ Βρέμης – 1 Ολλανδία Φέγενορντ 2 – Αϊντχόφεν 1 – Άγιαξ 1 – Τβέντε – 1 Άλκμααρ – 1 Πορτογαλία Πόρτο 2 – Μπενφίκα – 2 Σπόρτιγκ Λισαβ. – 1 Μπράγκα – 1 Σουηδία Γκέτεμποργκ 2 – Ρωσία ΤΣΣΚΑ Μόσχας 1 – Ζενίτ Αγ. Πετρούπ. 1 – Βέλγιο Άντερλεχτ 1 1 Μπριζ – 1 Τουρκία Γαλατασαράι 1 – Ουκρανία Σαχτάρ 1 – Γαλλία Μαρσέιγ – 2 Μπαστιά – 1 Μπορντό – 1 Σκωτία Νταντί Γιουνάιτεντ – 1 Σέλτικ – 1 Ρέιντζερς – 1 Γιουγκ/βία Ερυθρός Αστέρας – 1 Ουγγαρία Βιντεότον – 1 Αυστρία Σάλτσμπουργκ – 1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• UEFA RANKINGS AND MORE...
• Επίσημος ιστότοπος του Κυπέλλου UEFA
• Όλοι οι τελικοί του Kυπέλλου UEFA