Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ

West Ham United FC.png
Πλήρες όνομα West Ham United F.C.
Σύντομο όνομα Σφυριά (Hammers)
Σίδερα (Irons)
Ακαδημία Του Ποδοσφαίρου
(Academy of Football)
Έτος ίδρυσης 1895
(ως Τεμς Άιενγουερκς)
Γήπεδο Μπόλιν Γκράουντ
Χωρητικότητα 35,647 θέσεις
Πρόεδρος Ντέιβιντ Γκόουλντ &
Ντέιβιντ Σάλιβαν
Προπονητής Σαμ Άλανταϊς
Κατηγορία Πρέμιερ Λιγκ
2011-12 3 (προβιβάστηκε από
το Τσάμπιονσιπ) μέσω πλέι-οφ.
Εντός έδρας
Εκτός έδρας
Τρίτη

Η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (West Ham United F.C.) είναι Αγγλική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα της το Μπόλιν Γκράουντ (Boleyn Ground), στην περιοχή του Άπτον Παρκ (Upton Park), του δήμου του Νιούχαμ (Newham), του Ανατολικού Λονδίνου. Τη σεζόν 2012-1) θα αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ.

Ιδρύεται στα 1895 ως Ποδοσφαιρικός Όμιλος Τεμς Άιενγουερκς (Σιδηρουργείο του Τάμεση) και ανασχηματίζεται ως Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ το 1900. Το 1904 ο σύλλογος μεταφέρει την έδρα του στο Μπόλιν Γκράουντ, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα. Πρωτοξεκίνησε αγωνιζόμενη στα ημιεπαγγελματικά πρωταθλήματα των Σάδερν Λιγκ και Γουέστερν Λιγκ πριν περάσει στην επαγγελματική Φούτμπολ Λιγκ το 1919 για να φτάσει στην Α' Εθνική τη σεζόν 1923-24. Το 1923 επίσης συμμετέχει στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας που διεξάγεται για πρώτη φορά στο στάδιο του Γουέμπλεϊ, ενάντια στην Μπόλτον Γουόντερερς.

Το 1940 η Γουέστ Χαμ κερδίζει το πρώτο Φούτμπολ Λιγκ Γουόρ Καπ, τη διοργάνωση που αντικαθιστά το Κυπέλλου Αγγλίας από το 1939 ως το 1945 λόγω του πολέμου. Έχει επίσης κερδίσει το Κυπέλλου Αγγλίας τρεις φορές, το 1964, το 1975 και το 1980, έχοντας κάνει φιναλίστ το 1923 και το 2006. Το 1965 κερδίζει το Κύπελλο Κυπελλούχων και είναι φιναλίστ στην ίδια διοργάνωση το 1976. Τέλος, το 1999 κερδίζει το Κύπελλο Ιντερτότο.

Τρεις παίκτες της Γουέστ Χαμ λογίζονται ως αποφασιστικότατοι παράγοντες στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Κυπέλλου από την Εθνική Αγγλίας το 1966: ο τότε αρχηγός της Αγγλίας και της Γουέστ Χαμ, Μπόμπι Μουρ και οι σκόρερ των Αγγλικών τερμάτων στον τελικό, Τζεφ Χερστ και Μάρτιν Πίτερς.

Το τραγούδι της Γουέστ Χαμ εἰναι το I'm Forever Blowing Bubbles.


Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ιστορία

[Επεξεργασία] Καταγωγή

Η παλαιότερη φωτογραφία της ομάδας Tεμς Άιενγουερκς (Thames Ironworks) παρμένη κάποια στιγμή το 1895.

Η Γουέστ Χαμ ιδρύεται ως ποδοσφαιρικό τμήμα του εργοστασίου σιδήρου και ναυπηγείου Τεμς Άιενγουερκς από τον αρχιεργάτη και διαιτητή τοπικού πρωταθλήματος Ντέιβ Τέιλορ και τον ιδιοκτήτη Άρνολντ Χιλς[1]. Το γεγονός ανακοινώνεται στην εφημερίδα του εργοστασίου Thames Ironworks Gazette τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου.

Η πρώτη ομάδα, για το 1895 τουλάχιστον, αποτελείται αποκλειστικά από ερασιτέχνες παίκτες. Ανάμεσά τους οι Τόμας Φρίμαν θερμαστής ατμόπλοιου, Γουόλτερ Παρκς (Walter Parks) υπάλληλος, Τομ Μάντι , Γουόλτερ Τράντερ και Τζέιμς Λίντσι, όλοι τους κατασκευαστές καζανιών, Γουίλιαμ Τσάπμαν, Τζορτζ Σέιτζ και Γουίλιαμ Τσέιμπερλεϊν και ο μαθηtευόμενος Τσάρλι Νταβ[1].

Ως Π.Σ. Τεμς Άιενγουερκς[2] είναι η πρώτη νικήτρια του τοπικού ερασιτεχνικού τουρνουά Γουέστ Χαμ Τσάριτι Καπ τo 1895, ενώ το 1897 κατακτά τον τίτλο του πρωταθλήματος Λάντον Λιγκ, στο οποίο συμμετέχουν ομάδες από το Λονδίνο και την Νοτιο-Ανατολική Αγγλία. Η ομάδα επιτρέπει τη συμμετοχή επαγγελματιών παικτών για πρώτη φορά το 1898, τη χρονιά που γίνεται μέλος της Β' Κατηγορίας της Σάδερν Λιγκ, και προάγεται στην Α' Κατηγορἰα με το πέρας της ίδιας σεζόν[3]. Την επόμενη χρονιά τερματίζει δεύτερη από το τέλος αλλά επικρατεί άνετα έναντι της Φούλαμ με σκορ 5-1 στον αγώνα πλέι-οφ και διατηρείται στην Α' Κατηγορἰα[3].

Αν και το πρώτο χρώμα της Τεμς Άιενγουερκς είναι σκούρο μπλε, προς τιμή του Άρνολντ Χιλς ο οποίος ήταν Blue στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, από το 1897 εώς το 1899 παίζει με γαλάζιες φανέλες και άσπρα σορτσάκια, ενώ το 1899 υιοθετεί την παραδοσιακή της εμφάνιση που αποτελείται από μπορντό φανέλες με γαλάζια μανίκια και άσπρα σορτσάκια, μετά από ένα στοίχημα με παίκτες της πρωταθλήτριας Άστον Βίλα.

Μετά από συνεχείς διαμάχες για την επαγγελματική κατεύθυνση της ομάδας, τη διαχείριση και χρηματοδότησή της, η Τεμς Άιενγουερκς διαλύεται τον Ιούνιο του 1900[2], για να επανέλθει ένα μήνα αργότερα ως Π.Σ. Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, με προπονητή τον Σιντ Κινγκ και βοηθό προπονητή το μέλλοντα διάδοχό του Τσάρλι Πέιντερ[2]. Η διαδοχή συμπεριλαμβάνει και την απορρόφηση ομάδων τοπικών στις περιοχές Γουέστ Χαμ και Ίστ Χαμ (του Ανατολικού Λονδίνου, γεγονός που εξηγεί τoν όρο Γιουνάιτεντ (Ένωση), και αντικατοπτρίζει τη γενικότερη στροφή προς τον επαγγελματισμό στα Νοτιο-Αγγλικά ποδοσφαιρικά πράγματα (ο Βορράς είχε προηγηθεί κατά μια εικοσαετία περίπου). Τα ονόματα τούτων δεν έχουν δυστυχώς διασωθεί με μόνη εξαίρεση τους Όουλντ Καστλ Σουίφτς. Λόγω της καταγωγής της σαν ομάδα εργοστασίου (όπως απεικονίζεται άλλωστε και στο θυρεό της) η Γουέστ Χαμ και οι οπαδοί της εἰναι γνωστοί σαν "Άιενζ" (Σίδερα) και σαν "Χάμερζ" (Σφυριά)[2][4][5].

[Επεξεργασία] Γέννηση της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ

Ο αναγεννημένος σύλλογος συνεχίζει, χάρη στην υλική υποστήριξη του Άρνολντ Χιλς, να αγωνἰζεται στο Μεμόριαλ Γκράουντ στο Πλάστοου του Ανατολικού Λονδίνου μέχρι το 1901, αλλά μετακομίζει σε νέο γήπεδο στην περιοχή του Άπτον Παρκ όταν η ομάδα επίσημα πλέον διακόπτει τις σχέσεις της με τη μητρική εταιρία το 1904. Στο μεσοδιάστημα χρησιμοποιεί για τα εντός έδρας παιχνίδια της τα γήπεδα διάφορων τοπικών ομάδων.

Στο πρώτο της παιχνίδι στη νέα έδρα της, την 1η Σεπτεμβρίου 1904, η Γουέστ Χαμ κατατροπώνει τους παραδοσιακούς σήμερα αντιπάλους της Μίλγουολ[2], οι οποίοι είχαν πλέον και αυτοί σχέσεις με ανταγωνιστικό σιδηρουργείο-ναυπηγείο, με σκορ 3-0, μπροστά σε 10.000 θεατές[6].

Ήδη μέλος της Α' Κατηγορίας της Σάδερν Λιγκ[7], η Γουέστ Χαμ αρχίζει από το 1901 να συμμετάσχει και στην Γουέστερν Λιγκ. Το 1907 στἐφεται πρωταθλήτρια της 1Β Κατηγορίας της Γουέστερν Λιγκ κι έπειτα νικά την ομόλογή της στην 1Α Κατηγορία Φούλαμ με σκορ 1-0 και χρίζεται πρωταθλήτρια ολόκληρου του διαγωνισμού.[7]

ο Μπίλι, το Άσπρο Άλογο, εν δράσει πριν τον τελικό του 1923

.

Το 1919, υπό την ηγεσία του Σιντ Κινγκ, η Γουέστ Χαμ περνά στην Β' Εθνική και τέσσερα χρόνια αργότερα στην Α'. Το 1923 επίσης φτάνει και στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, που διεξάγεται για πρώτη φορά στο στάδιο του Γουέμπλεϊ, όπου αντιμετωπίζει την Μπόλτον Γουόντερερς. Ο τελικός αυτός είναι γνωστός σαν 'Τελικός του Ἀσπρου Αλόγου'. Ονομάστηκε έτσι από το πλέον μεγαλόσωμο κι εντυπωσιακό των αλόγων που χρησιμοποίησε εκείνη την ημέρα η Μητροπολιτική Αστυνομία για να απομακρύνει μέρος των περίπου 200.000 οπαδών από τον αγωνιστικό χώρο. Ο αγώνας θα λήξει 2-0 υπέρ της Μπόλτον. To 1927 η Γουέστ Χαμ φτάνει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας.

Το 1932, μετά από δέκα χρόνια παρουσίας στην Α' Εθνική, η Γουέστ Χαμ υποβιβάζεται και ο Σιντ Κινγκ, προπονητής της για τριάντα-δύο χρόνια και παίκτης της από το 1899 ως το 1903, απολύεται. Τη θέση πέρνει ο μέχρι τότε βοηθός προπονητής Τσάρλι Πέιντερ, ο οποίος έχει σχετιστεί με την ομάδα σε διάφορους ρόλους από το 1897, και θα συνεχίσει σαν προπονητής μέχρι το 1950 για τετρακόσια-ογδόντα συνολικά παιχνίδια.

Η ομάδα θα περάσει τα επόμενα τριάντα περίπου χρόνια στην Β' Εθνική, αρχικά υπό τον Τσάρλι Πέιντερ κι έπειτα υπό τον πρώην παίκτη της Τεντ Φέντον. Ο Φέντον θα επαναφέρει τη Γουέστ Χαμ στην κορυφαία βαθμἰδα του Αγγλικού ποδοσφαίρου το 1958, στην πορεία βοηθώντας στην ανάπτυξη τόσο των μελλοντικὠν αστεριών όσο και του χαρακτηριστικού ποδοσφαιρικού ύφους της Γουέστ Χαμ.

[Επεξεργασία] Η Μεγάλη Γουεστ Χαμ

Το 1961, ο Ρον Γκρίνγουντ διαδέχεται τον Τεντ Φέντον[8] και σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα θα οδηγήσει την ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 1964 και του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1965.

Στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1966, οι αγγλικές νίκες στον ημιτελικό και στον τελικό οφεἰλονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στη συμμετοχή τριών παικτών της Γουέστ Χαμ: τον αρχηγό και των δύο ομάδων Μπόμπι Μουρ, τον σκόρερ ενός τέρματος στον τελικό Μάρτιν Πίτερς και τον σκόρερ των υπολοίπων τριών τερμάτων Τζεφ Χερστ (το μοναδικό χατ-τρικ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου).

Το άγαλμα των πρωταθλητών.

Η συνεισφορά των τριών παικτών απαθανατίζεται στο "άγαλμα των πρωταθλητών" που βρίσκεται στην Μπάρκινγκ Ρόουντ (Barking Road) απέναντι από τη δημοφιλή ανάμεσα σε οπαδούς της Γουέστ Χαμ παμπ "Μπόλιν Τάβερν". Μαζί τους απεικονίζεται και ο Ρέι Γουίλσον της Έβερτον.

Μετά το προβληματικό ξεκίνημα της σεζόν 1974-75, ο Γκρίνγουντ διορίζει τον εαυτό του Γενικό Διευθυντή και χωρίς να πληροφορίσει το Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας ορίζει σαν αντικαταστάτη του τον Τζον Λάιαλ με αποτέλεσμα την άμεση επιτυχία. Η ομάδα πέτυχε είκοσι τέρματα στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια υπό τον Λάιαλ και προχώρησε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας (η τελευταία αποκλειστικά Αγγλική ενδεκάδα που το κατάφερε) όταν νίκησε τη Φούλαμ με σκορ 2-0 στον τελικό του 1975.

Ο Λάιαλ οδήγησε τη Γουέστ Χαμ και σε δεύτερο τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1976, όπου ηττήθηκε από την Άντερλεχτ με σκορ 4-2. Η θητεία του Γκρίνγουντ σαν Γενικός Διευθυντής κράτησε λιγότερο από τρία χρόνια μιας κι έγινε προπονητής της Εθνικής Αγγλίας μετά την παραίτηση του Ντον Ρέβι το 1977.

[Επεξεργασία] Σκαμπανεβάσματα

Το 1978 η Γουέστ Χαμ υποβιβάζεται στη Β' Εθνική αλλά ο Τζον Λάιαλ διατηρεί τη θέση του και οδηγεί τη ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου έναντι της Άρσεναλ το 1980. Αυτή είναι η τελευταία φορά που ομάδα εκτός της Πρώτης Κατηγορίας κατακτά το Κύπελλο Αγγλίας. Επανέρχεται στην Α' Εθνική το 1981 και για τα πρώτα τρία χρόνια στην κατηγορία θα τερματίσει στην πρώτη δεκάδα, πριν καταφέρει την υψηλότερη θέση που είχε ποτέ στην Α' Εθνική: τρίτοι τη σεζόν 1985-86. Ωστόσο, υποβιβάζεται και πάλι το 1989. Αυτή τη φορά ο Λάιαλ απολύεται, παρά το γεγονός πως ήταν ο πλέον επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία της ομάδας.

Μετά τον Λάιαλ, τα ηνία της ομάδας αναλαμβάνει προσωρινά ο Λου Μακάρι, πριν παραιτηθεί μετά από δημόσιους ισχυρισμούς ότι ενόσω ήταν προπονητής της Σουίντον Τάουν ήταν αναμεμειγμένος σε δίκτυο παράνομων στοιχημάτων. Τον αντικαταστά ο πρώην παίκτης και θρύλος της ομάδας Μπίλι Μποντζ. Την πρώτη πλήρη σεζόν του Μποντζ (1990-91), η Γουέστ Χαμ επανέρχεται στην Πρώτης Κατηγορίας αλλά υποβιβάζεται ξανά τον επόμενο χρόνο, απουσιάζοντας έτσι από την πρώτη χρονιά της Πρέμιερ Λιγκ. Τερματίζει όμως δεύτερη κι επανέρχεται το Μάιο του 1993.

Μετά τη σεζόν 1993-94, ο Μποντζ αποχωρεί από προπονητής και τη θέση του αναλαμβάνει ο Χάρι Ρέντναπ τον Αύγουστο του 1994. Αυτός θα οδηγήσει τη Γουέστ Χαμ στην πέμπτη θέση το 1998-99. Αν και χάνει την αυτόματη πρόκριση στο Κύπελλο UEFA (λόγω της κατάργησης του Κυπέλλου Κυπελλούχων και την είσοδο της Κυπελλούχου Νιούκασλ αντί αυτής), η Γουέστ Χαμ μετέχει εντέλει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ σαν κάτοχος του Κυπέλλου Ιντερτότο. Διαφωνίες με το Διοικητικό Συμβούλιο μετά το πέρας της σεζόν 2000-01, σχετικά με το ύφος και το ήθος της διεύθυνσής του, καταλήγουν στην απόλυση του Ρέντναπ και την αντικατάσταση του από τον βοηθό προπονητή στο τμήμα υποδομής Γκλεν Ρόουντα.

Την πρώτη σεζόν του Ρόουντα, η Γουέστ Χαμ τερματίζει έβδομη. Η επόμενη σεζόν όμως, 2002-03, ξεκινά άσχημα και καταλήγει σε υποβιβασμό. Το σύνολο των σαράντα-δύο πόντων που συλλέγει η Γουέστ Χαμ εκείνη τη χρονιά είναι το μεγαλύτερο που κατάφερε ποτέ υποβιβασθείσα από την Πρέμιερ Λιγκ ομάδα σε σεζόν τριάντα-οκτώ παιχνιδιών. Ο Ρόουντα, μολονότι δεν ήταν επικεφαλής της ομάδας για το μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς του υποβιβασμού μιας και ανάρρωνε μετά από εγχείρηση στον εγκέφαλο, απολύεται μετά από τρία παιχνίδια στην Α' Κατηγορία (Division One - "Β' Έθνική" πλέον, μετά την ίδρυση της Πρέμιερ Λιγκ).

Παίκτες της Γουέστ Χαμ σε ανοιχτό λεωφορείο κοντά στο Μπόλιν Γκράουντ πανυγηρίζουν την νίκη στον τελικό των πλέι-οφ 2005 στο Κάρντιφ. Από Α-Δ: Σιον Νιούτον (καθισμένος), (Πίσω Σειρά) Μάθιου Έδριγκτον, Τζίμι Γουόκερ, Τέντι Σέρινγκχαμ, Mάρλον Χέργουντ, (Μπρος Σειρά) Ντον Χάτσισον, Καρλ Φλέτσερ, Έλιοτ Γουόρντ και ο Μαρκ Νόουμπλ

.

Ο πρώην παίκτης και θρύλος της ομάδας Τρέβορ Μπρούκινγκ (ο οποίος είχε αναλάβει κατά την απουσία του Ρόουντα την προηγούμενη σεζόν και οδήγησε την ανάκαμψη της ομάδας μετά τα Χριστούγεννα, όσο και αν αυτή αποδείχθηκε μάταιη) γίνεται προσωρινός προπονητής μέχρι την ανάληψη πλήρων καθηκόντων από τον Άλαν Πάρντιου τον Οκτώβρη του 2003. Ο Πάρντιου οδηγεί την ομάδα στον τελικό των πλέι-οφ, όπου ηττείται από την Κρίσταλ Πάλας. Η ομάδα παραμένει στην Α' Κατηγορία (που εκείνη τη χρονιά αλλάζει όνομα σε Φουτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ) για μια ακόμη σεζόν και καταλήγει και πάλι στον τελικό των πλέι-οφ. Αυτή τη φορά όμως θα νικήσει την αντίπαλη Πρέστον Νορθ Εντ 1-0 και θα ξαναπεράσει στην Πρέμιερ Λιγκ.

[Επεξεργασία] Πρόσφατες σεζόν

Με την επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ, η Γουέστ Χαμ τερματίζει στην ένατη θέση[9]. Το ζενίθ όμως της σεζόν είναι η συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας ενάντια στη Λίβερπουλ Φ.Κ. , που διεξάγεται για πέμπτη και τελευταία φορά στο Μιλένιουμ Στέιντιουμ του Κάρντιφ μιας και το Γουέμπλι ανακαινίζεται. Με το σκορ 3-3 μετά από παράταση, η Γουέστ Χαμ χάνει στα πέναλτι αλλά θα περάσει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ μιας και η Λίβερπουλ Φ.Κ. έχει ήδη προκριθεί στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

Τον Αύγουστο του 2006, η Γουέστ Χαμ εκπλήσσει τον ποδοσφαιρικό κόσμο όταν την τελευταία ημέρα της μεταγραφικής περιόδου εξασφαλίζει τις υπηρεσίες των Αργεντινών διεθνών Κάρλος Τέβεζ και Ζάβιε Μασεράνο[10]. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ο σύλλογος περνά στα χέρια Ισλανδικής κοινοπραξίας υπό τον Έγκερτ Μάγκνουσον[11]. Ένα μήνα αργότερα ο Άλαν Πάρντιου απολύεται και τη θέση του προπονητή αναμβάνει ο Άλαν Κέρμπισλι[12].

Οι μεταγραφές των Μασεράνο και Τέβεζ θεωρούνται ατασθαλείς από τους ιθήνοντες της Πρέμιερ Λιγκ, οι οποίοι μετά από ανακρίσεις επιβάλλουν στο σύλλογο πρόστιμο 5.5 εκατομμυρίων λιρών τον Απρίλιο του 2007[13]. Δεν αφαιρούνται όμως βαθμοί, γεγονός που θα συμβάλλει στην αποφυγή υποβιβασμού στο τέλος της σεζόν. Ο Ντέιβ Γουίλαν πρόεδρος της Γουίγκαν Αθλέτικ, υποστηριζόμενος και απο άλλους συλλόγους που απειλούνται με υποβιβασμὀ, συμπεριλαμβανομένων των Φούλαμ και Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, διαφωνούν και απειλούν με δικαστική κλίση. Η σύνθεση της συμμαχίας εναγώντων ποικίλει με την εγγύτητα/συμμετοχή των ομάδων στη ζώνη υποβιβασμού[14].

Η Γουέστ Χαμ αποφεύγει τον υποβιβασμό υπερτερώντας έναντι επτά από τους εννέα τελευταίους αντιπάλους της, συμπεριλαμβανομένων των Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και τερματίζει δέκατη-πέμπτη, τρεις θέσεις από τη ζώνη υποβιβασμού.

Τη σεζόν 2007-08, και παρά σειρά μακροχρόνιων τραυματισμών, η Γουέστ Χαμ διατηρείται στο πρώτο μισό του βαθμολογικού πίνακα. Θα τερματίσει δέκατη, τρεις θέσεις ψηλότερα από τους άλλους τοπικούς αντιπάλους της Τότεναμ Χότσπερς.

3 Σεπτεμβρίου 2008, ο Άλαν Κέρμπισλι παραιτείται σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πώληση των αμυντικών Άντον Φέρντιναντ και Τζορτζ Μακάρτνι στη Σάντερλαντ από το Διοικητικό Συμβούλιο χωρίς την έγγρισή του. Τη θέση του αναλαμβάνει για πρώτη φορά μη-Βρετανός προπονητής: ο τέως επιθετικός της Τσέλσι Τζιανφράνκο Τζόλα στις 11 του ίδιου μήνα [15]. Τη σεζόν 2008-09, η Γουέστ Χαμ θα τερματίσει ένατη.

Η επόμενη σεζόν, 2009-10 είναι μια συνεχής προσπάθεια αποφυγής υποβιβασμού. Οι οικονομικές δυσχέρειες των μητρικών εταιριών των ιδιοκτητών του συλλόγου καθιστούν σχεδόν απαγορευτικές τις μεταγραφές νέων παικτών. Χαρακτηριστικά, η μερική κάλυψη των κενών στην επιθετική γραμμή της ομάδας με την αγορά του επιθετικού Αλεσάντρο Ντιαμάντι τον Αύγουστο καθίσταται δυνατή μόνον με την αρωγή των χορηγών της ομάδας[16]. Η Γουέστ Χαμ θα εξασφαλίσει τη θέση της στην Πρέμιερ Λιγκ με νίκη 3-2 σε βάρος της Γουίγκαν μόλις τρία παιχνίδια πριν το τέλος της περιόδου, συλλέγοντας συνολικά τριάντα-πέντε βαθμούς σε τριάντα-οκτώ παιχνίδια (επτά λιγότερους από ότι είχε καταφέρει τη χρονιά του προηγούμενου υποβιβασμού της το 2003).

Τον Ιανουάριο του 2010, ο σύλλογος περνά στα χέρια των παρόντων ιδιοκτητὠν της Ντέιβιντ Σάλιβαν και Ντέιβιντ Γκόουλντ οι οποίοι υπόσχονται την πολυπόθητη σταθερότητα και συνέχεια που απαιτείται.

Στις 3 Ιουνίου 2010, ένα μήνα περίπου μετά τη διακοπή του συμβολαίου του Ζόλα, προπονητής αναλαμβάνει ο ΄Αβραμ Γκραντ[17]. Η κακή φόρμα όμως της ομάδας θα συνεχιστεί και υπό το νέο προπονητικό καθεστώς[18]. Η συντριβή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με σκορ 4-0 στον προημιτελικό του Λιγκ Καπ, και οι παρουσίες της ομάδας στον ημιτελικό του ίδιου διαγωνισμού και στον προημιτελικό του Αγγλικού Κυπέλλου αποτελούν εξαιρέσεις σε μια καθόλα ζοφερή σεζὀν. Στις 15 Μαΐου 2010 μετά από εκτός έδρας ήττα 3-2 από τη Γουίγκαν η Γουέστ Χαμ υποβιβάζεται στο Τσάμπιονσιπ. Ο Γκραντ απολύεται την ίδια ημέρα[19].

Την 1η Ιουνίου 2011, ο Σαμ Άλανταϊς αναλαμβάνει τα ηνία της ομάδας[20] και θα την οδηγήσει στην κατάκτηση της τρίτης θέσης του Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ και στην είσοδο στα πλέι-οφ για την τρίτη θέση προβιβασμού. Σε τούτα η η Γουέστ Χαμ νικά την Κάρντιφ Σίτι Π.Σ συνολικά 5-0 στους δύο ημιτελικούς για να φτάσει στον τελικό έναντι της Μπλάκπουλ Φ.Κ. στο Γουέμπλεϊ στις 19 Μαΐου 2012. Ο Κάρλτον Κόουλ ανοίγει το σκορ στο α΄ ημίχρονο και μολονότι η Μπλάκπουλ Φ.Κ. ισοφάρισε στις αρχές του β΄ ημιχρόνου ο Ρικάρντο Βαζ Τε θα πετύχει το νικητήριο γκολ για τη Γουέστ Χαμ στο 87΄.

[Επεξεργασία] Θυρεός

Ο προηγούμενος θυρεός του συλλόγου.

Ο πρώτος θυρεός του συλλόγου αναπαριστάνει ένα ζευγάρι σταυρωτά σφυριά, εργαλεία συνυφασμένα με τη βιομηχανία της σιδηρουργείας-ναυπηγείας. Στα 1903-04 περίπου προστίθεται ένα κάστρο, το οποίο παριστάνει το σημαντικό τοπικά, και κατεδαφισμένο πλέον, κτίριο Γκριν Στριτ Χάους, γνωστό και σαν Μπόλιν Κασλ από την Άννα Μπόλιν. Το πάλαι ποτέ τιμάριο υποτίθεται ότι είναι μια από τις τοποθεσίες όπου ο Ερρίκος Ή κορτάρισε τη δεύτερη σύζυγό του. Δεν υπάρχει όμως καμιά ιστορική βάση στον ισχυρισμό.[21]. Πιο βάσιμοι είναι οι ισχυρισμοἰ ότι η προσθήκη του κάστρου στο θυρεό της ομάδας τιμά είτε τη συνείσφορα των παικτών της Όουλντ Καστλ Σουίφτς στη Γουέστ Χαμ είτε την υιοθέτηση του Π.Σ. Μπόλιν Κασλ σαν αναπληρωματική της ομάδα είτε και τα δύο συμβάντα[22].

[Επεξεργασία] Χρώματα

H πρώτη στολή της ομάδας είναι μονόχρωμη σκούρα μπλε προς τιμή του ο προέδρου της εταιρίας Ἀρνολντ Χιλς, ο οποίος ήταν απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης όπου και διακρίθηκε σα μέλος της ποδοσφαιρικής του ομάδας. Έκτοτε όμως η ομάδα έχει εμφανιστεἰ σε διάφορα χρώματα, συμπεριλαμβανόμενης και λευκογάλαζης μόνο στολής[23][24].

Ο μπορντό-γαλάζιος συνδυασμός υιοθετήθηκε το καλοκαίρι του 1899 κα για την αλλαγή υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, ο πατέρας του αμυντικού-μέσου της Άιενγουέρκς Τσάρλι Νταβ, Γουίλιαμ που ήταν γνωστός επαγγελματίας δρομέας, επισκέφτηκε μια εμποροπανήγυρη στο Μπέρμιγχαμ. Εκεί δέχθηκε την πρόκληση σε αγώνα δρόμου τεσσάρων παικτών της Άστον Βίλα τους οποίους και νίκησε. Το στοίχημα πληρώθηκε με έντεκα στολές της Άστον Βίλα, οι οποίες αργότερα χρεώθηκαν απολεσθείσες[25]. Πιο ρεαλιστική όμως ακούγεται η δεύτερη, που παραπέμπει στους Όουλντ Καστλ Σουίφτς οι οποίοι έπαιζαν φορώντας μπορντό-γαλάζιες φανέλες από το 1892.

Η Άιενγουέρκς και αργότερα η Γουέστ Χαμ διατήρησαν τον μπορντό κορμό με τα γαλάζια μανίκια και κολάρα με άσπρα σορτσάκια, αν και συνέχισαν να αγωνίζονται σε σκούρους μπλε με άσπρο συνδιασμούς στα εκτός έδρας παιχνίδια τους.

[Επεξεργασία] Ύμνος

«

I'm forever blowing bubbles,
 Pretty bubbles in the air.
They fly so high, nearly reach the sky,
Then like my dreams they fade and die.
Fortune's always hiding,
I've looked everywhere ...
I'm forever blowing bubbles,
pretty bubbles in the air.

  »

—original lyrics to "Bubbles", from John Helliar[26]

Η Γουέστ Χαμ είναι γνωστή για τον ύμνο της, "I'm Forever Blowing Bubbles" ("Κάνω Φούσκες"), το παλαιότερο στη χρήση του τραγούδι στο Αγγλικό ποδόσφαιρο. Δημοφιλές στα καμπαρέ της εποχής στην Αγγλία τραγούδι, εισάγεται από τον προπονητή Τσάρλι Πέιντερ στα τέλη της δεκαετίας του 1920. H διαφημιστική αφίσα του σαπουνιού Πέαρζ που απεικονἰζει το σγουρομάλλικο παιδί από τον πίνακα του Μιλαἰ "Φούσκες" είναι γνωστή σε πολύ κόσμο. Το παιδί στην αφίσα μοιάζει στον Μπίλι Τζέι "Μπάμπλς" Μάρεϊ (Billy J. "Bubbles" Murray), δημοφιλή παίκτη στο πρωτάθλημα τοπικών σχολείων με την ομάδα του Γυμνασίου Παρκ, του οποίου διευθυντής είναι ο Κορνήλιος Μπίαλ. Ο Μπίαλ είναι ικανότατος στιχοποιός και συνηθίζει να γράφει διαφορετικούς στίχους στη μελωδία του "I'm Forever Blowing Bubbles" όταν κάποιος παίκτης έχει πολλή καλή εμφάνιση στον οποίο και είναι αφιερωμένο εν είδει βραβείου[27]. Ο Μπίαλ είναι επίσης καλός φίλος του Πέιντερ, ενώ ο Μάρεϊ τόσο δοκιμάζεται από την Γουέστ Χαμ όσο και παίζει ποδόσφαιρο σε σχολικό επίπεδο με μετέπειτα παίκτες της. Χάρη στο συνδιασμό αυτών των περιστάσεων, οι οπαδοί της Γουέστ Χαμ μεταφέρουν το ήδη δημοφιλές τραγούδι από τα μιούσικ χολ στα εντός έδρας παιχνίδια, κατά καιρούς συνοδευόμενοι από τοπική μπάντα, οι οποίες την εποχή εκείνη συνηθίζουν να εμφανίζονται σε ποδοσφαιρικούς αγώνες[26].

[Επεξεργασία] Χουλιγκανισμός

Σήμα της Inter City Firm

Η σχέση της Γουέστ Χαμ με την οργανωμένη βία στα γήπεδα ξεκινά τη δεκαετία του 1960 με την ίδρυση της συμμορίας του Μάιλ Εντ, η οποία παίρνει το όνομά της από μία από τις σκληρότερες περιοχές του τραχέος Ανατολικού Λονδίνου[28]. Κατἀ τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980, η Γουέστ Χαμ αποκτά ακόμη χειρότερη φήμη λόγω των εκτεταμένων συγκρούσεων των οπαδών της με αντίπαλους οπαδούς, με την αστυνομία αλλά και μεταξύ τους. Περιβόητες είναι οι μάχες ανάμεσα σε συμμορίες από τις γειτονικές περιοχές του Μπάρκινγκ και Ντάγκεναμ.

Η Συμμορία του Ιντερσίτι είναι από τις πρώτες των "κάζουαλ" (=καθημερινή ενδυμασία και όποιος ντύνεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο) οι οποόοι αποφεύγουν τα χρώματα της ομάδας τους για να μην αναγνωρίζονται εύκολα από την αστυνομία και ταξιδεύουν με Ιντερσίτι τρένα έναντι των στενά αστυνομευμένων (και αισχρότατα κακοσυντηρημένων) έκτακτων ποδοσφαιρικών τρένων. Το όνομα τους παραπέμπει επίσης και στην εξαγωγή ποδοσφαιρικής βίας εκτός του Λονδίνου, αν και είναι οι οπαδοί Λονδρέζικων ομάδων που δέχονται κατά κύριο λόγο το μένος των επιθέσεων.

[Επεξεργασία] Αντιπαλότητες

Η Γουέστ Χαμ απολαμβάνει έντονες αντιπαραθέσεις με πολλές άλλες ομάδες. Οι περισσότερες είναι με ομάδες του Λονδίνου, ειδικότερα με την Βορειο-ανατολική γείτονα της Τότεναμ αλλά και με την Τσέλσι του Δυτικού Λονδίνου. Η αντιπαράθεση με την Τότεναμ ξεκινά με την αντίληψη των οπαδών της (όχι μονάχα από τους οπαδούς της Γουέστ Χαμ) σαν αβάσιμα δεδομένης της ιστορίας τους ξιπασμένους και αλαζόνες, και κοινωνικά σνομπ. Συνεχίζεται δε με τις μεταγραφές παικτών-προϊόντων του τμήματος υποδομής της Γουέστ Χαμ, όπως οι Μάρτιν Πίτερς, Πολ Άλεν, Μάικλ Κάρικ και Τζερμέιν Ντιφόου, στην Τότεναμ. Τα πράγματα οξύνωνται ακόμη περισσότερο όταν ο Χάρι Ρέντναπ, ο οποίος θεωρείται κύριος υπεύθυνος για τον υποβιβασμό της ομάδας το 2003 από σημαντικό μερίδιο οπαδών της Γουέστ Χαμ, αναλαμβάνει προπονητής στην Τότεναμ. Η αντιπαράθεση με την Τσέλσι αντανακλά τον παλαιότατο ανταγωνισμό ανάμεσα σε πλούσιο Δυτικό και στερημένο Ανατολικό Λονδίνο.

Το άγαλμα των πρωταθλητών 'φασκιωμένο' πριν το παιχνίδι με την Μίλγουολ στις 25 Aυγούστου 2009.

Η παλαιότερη όμως και πιο βαθειά ριζωμένη αντιπαλότητα είναι με τη Μίλγουολ. Οι δύο ομάδες εδρεύουν σε γειτονικές περιοχές και σχετίζονται ιστορικά με ανταγωνίστριες εταιρίες σιδηρουργίας-ναυπηγείας. Επίσης κατά τη διάρκεια της Γενικής Απεργίας του 1926, οι εργαζόμενοι σε εταιρίες στο Άιλ οβ Ντογκζ, οι οποίοι σχετίζονται με τη Μίλγουολ, αρνούνται να απεργήσουν, βαθαίνοντας έτσι την έχθρα ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα[29]. Η βιομηχανική φύσης ρήξη επαναλαμβάνεται κατά τις ανεπίσημες απεργίες του 1946-1949 στο λιμάνι του Λονδίνου, με τους ντόκους του Σάρι που σχετίζονται με τη Μίλγουολ να αρνούνται να απεργήσουν. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις δύο ομάδες είναι από τους πλέον κακόφημους σε παγκόσμιο επίπεδο και συνοδεύεται συχνά από επεισόδια εκτεταμένης βίας. Ομολογουμένως όχι πλέον τόσο όσο στο παρελθὀν.

[Επεξεργασία] Υποκοριστικά

Ομάδα και οπαδοί είναι γνωστοί ως Χάμερζ (Σφυριά), λόγω της καταγωγής της ομάδας από τα Σιδηρουργεία του Τάμεση[30]. Για τον ίδιο λόγο ονομάζονται και Άιενζ (Σίδερα)[30]. Ἐιναι γνωστοί επίσης και σαν Κόκνι Μπόιζ μιας και είναι ομάδα των Κόκνι[31] (= εργατική τάξη του Λονδίνου, με ιστορικό τόπο διαμονής της το Ανατολικό Λονδίνο). Άλλα υποκοριστικά της είναι "Ακαδημία του Ποδοσφαίρου" ή απλά "Ακαδημία"[32].

[Επεξεργασία] Έδρα

Η Βόρεια Κερκίδα.

Έδρα της Γουέστ Χαμ είναι από το 1904 είναι το Μπόλιν Γκράουντ, γνωστό και σαν Άπτον Παρκ, στο Νιούχαμ του Ανατολικού Λονδίνου, χωρητικότητας 35.647 θέσεων. Νωρίτερα, ως Τεμς Άιενγουέρκς, η ομάδα αγωνίστηκε στην Χέρμιτ Ρόουντ στην περιοχή Κάνινγκ Τάουν (Canning Town) και στην Μπράουνινγκ Ρόουντ της περιοχής Ίστ Χαμ (East Ham), πριν μετακομίσει στο Μεμόριαλ Γκράουντ του Πλάστοου το 1897.

Ο τἐως πρὀεδρος του συλλόγου Έγκερτ Μάγκνουσον κάνει σαφέστατη την επιθυμἰα του να αναλάβει η Γουέστ Χαμ το Ολυμπιακό Στάδιο μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Την ίδια φιλοδοξία εκφράζουν και οι τωρινοί ιδιοκτήτες Σάλιβαν και Γκόουλντ όταν αναλαμβάνουν το σύλλογο.

Το Φεβρουάριο του 2010 όμως, ο Υπουργός Αθλητισμού ανακοινώνει πως το Ολυμπιακό Στάδιο θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για αγώνες στίβου[33]. Το Μάιο του 2010 η Γουέστ Χαμ και το Δημοτικό Συμβούλιο του Νιούχαμ υποβάλουν πρόταση για τη χρήση του σταδίου μετά τους αγώνες του 2012. Η πρόταση αναφέρεται σε στάδιο χωρητικότητας 60,000 θέσεων με εισελκόμενα καθίσματα που επιτρέπουν την ύπαρξη στίβου[34] (ελἀχιστα Βρετανικά γήπεδα έχουν στίβο). Η πρόταση επισημοποιείται στις 30 Σεπτεμβρίου του 2010 με την παρουσίασή της στην έδρα του Πρωθυπουργού στην Ντάουνινγκ Στριτ (Downing Street) και γίνεται δεκτή από την κυβέρνηση και το Δήμο του Λονδίνου στις 3 Μαρτίου του 2011[35]. Η Γουέστ Χαμ ανακοινώνει την πρόθεσή της να μεταφέρει την έδρα της για τη σεζὀν 2014-15[36]. Έκτοτε η μετακόμιση έχει τεθεί υπό αμφιβολία έπειτα αρχικά από κοινή ένσταση των Τότεναμ και Λέιτον ΄Οριεντ[37]. Οι οπαδοί της Γουέστ Χαμ συνεχίζουν να είναι διχασμένοι σε ότι αφορά την αλλαγή έδρας.

[Επεξεργασία] Η Ακαδημία του Ποδοσφαίρου

Ο Τόνι Καρ, το μονο αναντικατάστατο στέλεχος της Γουέστ Χαμ

.

Ο χαρακτηρισμός αναφέρεται στο τμήμα υποδομής του συλλόγου, το οποίο ιδρύεται κατά την επίσημη ιστορία του συλλόγου από τον Τεντ Φέντον στη δεκαετία του 1950[38]. Στην πραγματικότητα ήταν ο Μάλκομ Άλισον, αμυντικός της Γουέστ Χαμ από το 1951 κι ένας από τους εισηγητές της ευρωπαϊκής σχολἠς ποδοσφαίρου στα Βρετανικά πράγματα, στον οποίο οφείλονται οι ριζικές αλλαγές στο προπονητικό καθεστώς που θα οδηγήσουν στην περίφημη παραγωγή ποδοσφαιριστών από τη Γουέστ Χαμ[39]. Εξέχοντες, ανάμεσα στους άλλους, είναι οι Μουρ, Πίτερς και Χερστ λόγω της συμβολής τους στην κατάκτηση του παγκόσμιου κυπέλλου του 1966. ΄Αλλοι διεθνείς απόφοιτοι της ακαδημίας είναι οι Τρέβορ Μπρούκινγκ, Άλβιν Μάρτιν, Τόνι Κότι και Πολ Ινς.

Η φουρνιά ταλέντων της τελευταίας δεκαπενταετίας συμπεριλαμβάνει τους Ρίο Φέρντιναντ, Φρανκ Λάμπαρντ Τζούνιορ, Τζόου Κόουλ, Μάικλ Κάρικ, και Γκλεν Τζόνσον όλοι εκ των οποίων συνεχίζουν τις καριέρες τους σε έναν από τους τέσσερις μεγάλους του Αγγλικού ποδοσφαίρου. Είναι χαρακτηριστικὀ της παραγωγικότητας ποιοτικών παικτών από τη Γουέστ Χαμ ότι από το 2000 εώς το 2011, ο σύλλογος έχει προμηθεύσει οκτώ διεθνείς, όσους και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με μονάχα την Άρσεναλ να έχει προσφέρει εννιά[40]. Πιο πρόσφατοι απόφοιτοι είναι οι Μαρκ Νόουμπλ, Τζακ Κόλισον, Τζέιμς Τόμκινς, Τζος Πέιν και Ζάβον Χάινζ. Δυστυχώς, και παρά τις ενστάνσεις τόσο καταπτοημένων προπονητών όσο και εξοργισμένων οπαδών[41], ο σύλλογος δεν καταφέρνει να κρατήσει το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων της Ακαδημίας, τους οποίους και αναγκάζεται να πουλά για οικονομικά οφέλη[42].

Η επιτυχία της Ακαδημίας την τελευταία τουλάχιστο εικοσαετία οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στον Τόνι Καρ, ο οποίος εργάζεται σαν προπονητής του τμήματος υποδομής από το 1973[43].

[Επεξεργασία] Παίκτες

Αληθή 10/09/11

[Επεξεργασία] Σεζόν 2011-12

Νούμερο Ποδοσφαιριστής Εθνικότητα Ημερομηνία Γέννησης


Τερματοφύλακες
1 Ρόμπερτ Γκριν Αγγλία 18/1/80
29 Μάρεκ Στετς Τσεχία 28/1/90
31 Ρούουντ Μπόφιν Βέλγιο 5/11/87
42 Σαμ Κάουλερ Flag of England.svg
Αμυντικοί
2 Γουίνστον Ριντ Νέα Ζηλανδία 3/7/88
3 Τζορτζ Μακάρτνι (δανεικός από την Σάντερλαντ) Βὀρεια Ιρλανδία 29/4/81
5 Τζέιμς Τόμκινς Αγγλία 29/3/89
15 Αμπντουλάι Φέι Σενεγάλη 26/2/78
17 Τζόoυι Ο Μπράιαν Ιρλανδία 17/2/86
20 Γκι Ντεμέλ Γαλλία 3/6/81
23 Χέριτα Ιλοὐνγκα Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 25/2/82
36 Τζόρνταν Μπράουν Αγγλία 11/10/91
41 Ματ Φράι Αγγλία 26/9/90
Μέσοι
4 Κέβιν Νόλαν (αρχηγός) Αγγλία 24/6/82
8 Ντέιβιντ Μπέντλι (δανεικός από την Τότεναμ) Αγγλία 27/8/84
10 Tζακ Κόλισον Ουαλία 2/10/88
14 Μάθιου Τέιλορ Αγγλία 27/11/81
16 Μαρκ Νόουμπλ Αγγλία 8/5/87
18 Ζουλιέν Φομπέρ Γαλλία 1/8/83
21 Πάπα Μπούπα Ντίοπ Σενεγάλη
22 Χένρι Λάνσμπερι (δανεικός από την Άρσεναλ) Αγγλία 12/10/90
32 Γκάρι Ο Νιλ Αγγλία 18/5/83
44 Τζορτζ Μονκέρ Αγγλία
Επιθετικοί
7 Σαμ Μπόουλντοκ Αγγλία 15/3/89
9 Κάρλτον Κόουλ Αγγλία 12/10/83
11 Τζον Καρού Δανία 5/9/79
19 Φρέντι Σίαρς Αγγλία 27/11/89
24 Φρανκ Νούμπλ Αγγλία 24/9/91
30 Φρέντερικ Πίκιον Γαλλία 8/12/78
38 Ντίλαν Τομπίδης Αυστραλία 8/3/94
46 Ρόμπερτ Χολ Αγγλία
26 Μπράιαν Μοντενίγκρο (δανεικός από την Ντεπορτίβο Μαλντονάντο) Παραγουάη
Προπονητής
Σαμ Άλανταϊς Αγγλία 19/10/54

[Επεξεργασία] Δανεικοί

Η Γουέστ Χαμ έχει παραχωρήσει δανεικούς σε άλλες ομάδες τους παρακάτω παίκτες:

[Επεξεργασία] Αρχηγοί

Dates Name Notes
1895 Σκωτία Ρόμπερτ Στίβενσον
1895–98 ΄Αγνωστος
c.1898–99 Αγγλία Γουόλτερ Τράντερ
1899 Αγγλία Τόμας Μπράντσοου
1899–03 ΄Αγνωστος
c.1903–04 Αγγλία Ερνεστ Γουὀτς
1904–07 Αγγλία Ντέιβιντ Γκάρντνερ
1907–11 Αγγλία Φρανκ Πίαρσι
1911–15 Αγγλία Τόμι Ράνταλ
1915–19 Κανείς Το ποδόσφαιρο διακόπηκε καθόλη τη διάρκεια του Α'Π.Π.
1919–21 ΄Αγνωστος
c.1921–22 Αγγλία Μπιλι Κόουπ
1922–26 Αγγλία Τζορτζ Κέι
1926–27 Αγγλία Τζακ Χέμπντεν
1927–28 ΄Αγνωστος
1928–29 Αγγλία Τόμι Χόντσον
1929–36 ΄Αγνωστος
c.1936–39 Αγγλία Τσαρλς Μπίκνελ
1939–45 Κανείς Το ποδόσφαιρο διακόπηκε καθόλη τη διάρκεια του Β' Π.Π.
1945–47 Αγγλία Τσαρλς Μπίκνελ] Επανείλθε μετά το τέλος του Β' Π.Π.
1947–51 Αγγλία Ντικ Γουόκερ
1951–57 Αγγλία Μἀλκομ Άλισον Το 1957 διαπιστώθηκε ότι έπασχε από φυματίωση και του αφαιρέθηκε το ένα πνευμόνι.
1957–60 Ιρλανδία Νόελ Κάντγουελ Πρώτος αρχηγός εκτός Ενωμένου Βασιλείου.
1960–61 Αγγλία Κεν Μπράουν
1961–74 Αγγλία Μπόμπι Μουρ
1974–84 Αγγλία Μπίλι Μποντζ
1984–90 Αγγλία Άλβιν Μάρτιν
1990–92 Αγγλία Ίαν Μπίσοπ
1992–93 Αγγλία Τζούλιαν Ντικς
1993–96 Αγγλία Στιβ Ποτς
1996–97 Αγγλία Τζούλιαν Ντικς
1997–01 Βόρεια Ιρλανδία Στιβ Λόμας
2001–03 Flag of Italy.svg Πάολο Ντι Κάνιο
2003 Αγγλία Τζόου Κόουλ
2003–05 Σκωτία Κρίστιαν Ντέιλι
2005–07 Αγγλία Νάιτζελ Ρίο-Κόκερ
2007–09 Αυστραλία Λούκας Νιλ Πρώτος αρχηγός εκτός Ευρώπης
2009–11 Αγγλία Μάθιου Άπσον
2011– Αγγλία Κέβιν Νόλαν

[Επεξεργασία] Ντριμ-τιμ

Στο βιβλίο τους The Official West Ham Utd Dream Team, οι Άνταμ Γουόρντ και Ντέιβ Σμιθ ρώτησαν 500 οπαδούς της ομάδας ποιοί παίκτες συνιστούν την καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών:

1 Flag of England.svg Φιλ Παρκς GK
2 Flag of Scotland.svg Ρέι Στιούαρτ DF
3 Flag of England.svg Τζούλιαν Ντικς DF
4 Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ MF
5 Flag of England.svg Άλβιν Μάρτιν DF
6 Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ DF
7 Flag of England.svg Μάρτιν Πίτερζ MF
8 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ MF
9 Flag of England.svg Τζεφ Χιρστ FW
10 Flag of Italy.svg Πάολο Ντι Κάνιο FW
11 Flag of England.svg ΄Αλαν Ντέβονσαρ MF

[Επεξεργασία] «Σφυρί της Χρονιάς»

Χρονιά Νικητής Επιλαχών
1958 Flag of England.svg ΄Αντι Μἀλκομ –
1959 Flag of England.svg Κεν Μπράουν –
1960 Flag of England.svg Μάλκομ Μάσγκροουβ –
1961 Flag of England.svg Μπόμπι Μορ –
1962 Flag of Scotland.svg Λόρι Λέζλι Flag of Scotland.svg Τζον Ντικ
1963 Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ Flag of England.svg Τζιμ Στάντεν
1964 Flag of England.svg Τζόνι Μπερν Flag of England.svgΜπόμπι Μουρ
1965 Flag of England.svg Μάρτιν Πίτερζ Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ
1966 Flag of England.svg Τζεφ Χιρστ Flag of England.svg Μάρτιν Πίτερζ
1967 Flag of England.svg Τζεφ Χιρστ Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ
1968 Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ
1969 Flag of England.svg Τζεφ Χιρστ Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ
1970 Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ
1971 Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ Flag of England.svg Μπόμπι Μουρ
1972 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ Flag of Scotland.svg Μπόμπι Φέργκισον
1973 Flag of England.svg 'Ποπ' Ρόμπσον Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ
1974 Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ Flag of England.svg Μέρβιν Ντέι
1975 Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ Flag of England.svg Μέρβιν Ντέι
1976 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ Flag of England.svg Γκρέιαμ Πάντον
1977 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ Flag of England.svg Άλαν Ντέβονσαρ
1978 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ –
1979 Flag of England.svg Άλαν Ντέβονσαρ Flag of England.svg 'Ποπ' Ρόμπσον
1980 Flag of England.svg Άλαν Ντέβονσαρ Flag of Scotland.svg Ρέι Στιούαρτ
1981 Flag of England.svg Φιλ Παρκς Flag of England.svg Τζεφ Πάικ
1982 Flag of England.svg Άλβιν Μάρτιν Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ
1983 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ Flag of England.svg Φιλ Παρκς
1984 Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ Flag of England.svg Τόνι Κότι
Χρονιά Νικητής Επιλαχών
1985 Flag of England.svg Πολ Άλεν Flag of England.svg Τόνι Κότι
1986 Flag of England.svg Τόνι Κότι Flag of Scotland.svg Φρανκ Μακαβένι
1987 Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ Flag of England.svg Μαρκ Γουόρντ
1988 Flag of England.svg Στιούαρτ Ρόμπσον Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ
1989 Flag of England.svg Πολ Ινς Flag of England.svg Τζούλιαν Ντικς
1990 Flag of England.svg Τζούλιαν Ντικς Flag of England.svg Στιούαρτ Σλέιτερ
1991 Flag of the Czech Republic.svg Λούντεκ Μικλόσκο Flag of England.svg Τζορτζ Πάρις
1992 Flag of England.svg Τζούλιαν Ντικς Flag of England.svg Στιβ Ποτς
1993 Flag of England.svg Στιβ Ποτς Flag of England.svg Κέβιν Κιν
1994 Flag of England.svg Τρέβορ Μόρλι Flag of England.svg Στιβ Ποτς
1995 Flag of England.svg Στιβ Ποτς Flag of England.svg Τόνι Κότι
1996 Flag of England.svg Τζούλιαν Ντικς Ulster banner.svg Ίεν Ντάουι
1997 Flag of England.svg Τζούλιαν Ντικς Flag of Croatia.svg Σλάβεν Μπίλιτς
1998 Flag of England.svg Ρίο Φέρντιναντ Ulster banner.svg Στιβ Λόμας
1999 Flag of Trinidad and Tobago.svg Σάκα Χίσλοπ Flag of England.svg Ίαν Πίαρς
2000 Flag of Italy.svg Πάολο Ντι Κάνιο Flag of England.svg Τρέβορ Σινκλέρ
2001 Flag of England.svg Στιούαρτ Πίαρς Flag of Italy.svg Πάολο Ντι Κάνιο
2002 Flag of France.svg Σεμπάστιαν Σέμελ Flag of England.svg Τζόου Κόουλ
2003 Flag of England.svgΤζόου Κόουλ Flag of England.svg Τζερμέιν Ντιφόου
2004 Flag of England.svg Μάθιου Έδρινγκτον Flag of England.svg Μάικλ Κάρικ
2005 Flag of England.svg Τέντι Σέρινγκχαμ Flag of England.svg Μαρκ Νόουμπλ
2006 Flag of Wales.svg Ντάνι Γκάμπιντον Flag of England.svg Μάρλον Χέαργουντ
2007 Flag of Argentina.svg Κάρλος Τέβεζ Flag of England.svg Μπόμπι Ζαμόρα
2008 Flag of England.svg Ρόμπερτ Γκριν Ulster banner.svg Τζορτζ ΜΑκάρτνι
2009 Flag of England.svg Σκοτ Πάρκερ Flag of England.svg Ρόμπερτ Γκριν
2010 Flag of England.svg Σκοτ Πάρκερ Flag of Italy.svg Αλεσάντρο Ντιαμάντι
2011 Flag of England.svg Σκοτ Πάρκερ Flag of England.svg Ρόμπερτ Γκριν

[Επεξεργασία] Προσωπικό

[Επεξεργασία] Τεχνικό επιτελείο

Θέση Όνομα
Προπονητής Flag of England.svg Σαμ Άλανταϊς
Βοηθός Προπονητή Flag of England.svg Νιλ Μακντόναλντ
Βοηθός Προπονητή Β' Flag of England.svg Γουόλι Ντάουνς
Προπονητής Τερματοφυλάκων Flag of Wales.svg Μάρτιν Μάργκετσον
Προπονητής Γ' Flag of England.svg Ίαν Χέντον
Γυμναστής Flag of England.svg Ίμον Σουίφτ
Φυσιοθεραπευτής Flag of Belgium.svg Στιν Βάντεβρουκ
Επικεφαλής Ιατρικού Τμήματοσ Flag of England.svg Άντι Ρολς
Γιατρός Flag of England.svg Ρίτσαρντ Γουέιλερ
Γιατρός Β' Flag of England.svg Σον Χάουλετ
Διευθυντής Τμήματος Ανάπτυξης Αγγλία Tόνι Καρ

[Επεξεργασία] Διοικητικό Συμβούλιο

Θέση Όνομα
Πρόεδρος Flag of Wales.svg Ντέιβιντ Σάλιβαν
Πρόεδρος Flag of England.svg Ντέιβιντ Γκόουλντ
Αντιπρὀεδρος Flag of England.svg Κάρεν Μπρέιντι
Διευθυντής Flag of England.svg Ντάνιελ Χάρις
Διευθυντής Flag of England.svg Μπομπ Έλις
Επί Τιμή Πρόεδρος Flag of England.svg Τέρενς Μπράουν (πρώην ιδιοκτήτης)
Γραμματέας Flag of England.svg Λιζ Κόλι
Διευθυντής Οικονομικών Θεμάτων Flag of England.svg Νικ Άιγκου
Διευθυντής Ολυμπιακών Θεμάτων Flag of England.svg Ίαν Τόμπκινς
Επιχειρησιακός Διευθυντής Flag of England.svg Μπεν Ίλινγκγουέρθ
Εμπορικός Διευθυντής Flag of England.svg Μπάρι Γουέμπερ
Υπεύθυνος ΜΜΕ Flag of England.svg Γκρεγκ Δημητρίου

[Επεξεργασία] Προπονητές

Η Γουέστ Χαμ έχει δεκατέσσερεις μονάχα μόνιμους και τρεις προσωρινούς προπονητές στα εκατόν-δέκα-έξη χρόνια της ιστορίας της. Μέχρι το 1989 η ομάδα είχε πέντε μόνον προπονητές, και τούτοι Άγγλοι. Ο Τζιανφράνκο Τζόλα, αναλαμβάνοντας καθήκοντα το 2008, έγινε ο πρώτος ξένος προπονητής και μόλις ο δεύτερος μη-΄Αγγλος μετά τον Σκωτσέζο Λου Μακάρι. Ο τωρινός προπονητής Σαμ Άλανταϊς ανέλαβε το Μάιο του 2011. Προσωρινά καθήκοντα ανέλαβαν μονάχα πρώην παίκτες της ομάδας: Ο Ρόνι Μπόις το Φλεβάρη του 1990, ο Τρέβορ Μπρούκινγκ δυο φορές το 2003 (κατἀ τη διάρκεια της ασθένειας και μετά την απόλυση του Ρόουντα) και ο Κέβιν Κιν άλλες δύο (μετά τις απολύσεις των Πάρντιου και Γκραντ).

Προπονητής Προσωρινός Προπονητής Σεζόν Γ Ν Η Ι Ν % Διακρίσεις/Σημειώσεις
Flag of England.svg Σιντ Κινγκ 1901–32 638 248 146 244 38.87 Με τριάντα-ένα χρόνια ο μακροβιώτερος στο πόστο προπονητής του συλλόγου. Επιλαχώντες στο Κύπελλο Αγγλίας
Flag of England.svg Τσάρλι Πέιντερ 1932–50 480 198 116 166 41.25
Flag of England.svg Τεντ Φέντον 1950–61 483 192 107 184 39.75 Πρωταθλητές Β' Εθνικής 1957–58
Flag of England.svg Ρον Γκρίνγουντ 1961–74 613 215 165 233 35.07 Κυπελλούχοι Αγγλίας 1964. Κύπελλο Κυπελλούχων 1965
Flag of England.svg Τζον Λάιαλ 1974–89 708 277 176 255 39.12 Κυπελλούχοι Αγγλίας 1975, 1980. Φιναλίστ στο Κυπελλούχων 1976. Υψηλότερος τερματισμός στην ιστορία του συλλόγου, τρίτοι στην Α' Εθνική, 1985–86)
Flag of Scotland.svg Λου Μακάρι 1989–90 38 14 12 12 36.84 Πρὠτος μη-΄Αγγλος προπονητής.
Flag of England.svg Ρόνι Μπόις 1990 1 0 1 0 0.00
Flag of England.svg Μπίλι Μποντζ 1990–94 227 99 61 67 43.61 Περισσότερες % νίκες.
Flag of England.svg Χάρι Ρέντναπ 1994–01 327 121 85 121 37.00 Κύπελλο Ιντερτότο 1999
Flag of England.svg Γκλεν Ρόουντα 2001–03 86 27 23 36 31.40
Flag of England.svg Τρέβορ Μπρούκινγκ 2003 13 9 3 1 69.23
Flag of England.svg Άλαν Πάρντιου 2003–06 163 67 38 58 41.10 Νικητές Τελικού Πλέι-οφ του Τσἀμπιονσιπ 2005, φιναλίστ Κυπέλλου Αγγλίας 2006 (European qualification)
Flag of England.svg Άλαν Κέρμπισλι 2006–08 71 28 14 29 39.44
Flag of England.svg Κέβιν Κιν 2008 1 0 0 1 0.00
Flag of Italy.svg Τζιανφράνκο Τζόλα 2008–10 80 23 21 36 28.75 Πρώτος ξένος προπονητής. Λιγότερες % νίκες.
Flag of Israel.svg Άβραμ Γκραντ 2010–11 47 15 12 20 31.91 Πρώτος μη-Ευρωπαίος προπονητής.
Flag of England.svg Κέβιν Κιν 2011 1 0 0 1 0.00
Flag of England.svg Σαμ Άλανταϊς 2011– 6 3 1 2 50.00

[Επεξεργασία] Διακρίσεις (ως Γουέστ Χαμ)

[Επεξεργασία] Αγγλία

[Επεξεργασία] Πρωτάθλημα

[Επεξεργασία] Κύπελλα Αγγλίας

[Επεξεργασία] Ευρώπη

[Επεξεργασία] Διεθνή

[Επεξεργασία] Στατιστικές και Ρεκόρ

[Επεξεργασία] Συμμετοχή Οπαδών

[Επεξεργασία] Μεταγραφές

[Επεξεργασία] Ρεκόρ Αποτελέσματα

[Επεξεργασία] Νίκες

  • Κύπελλο Αγγλίας:
  • Λιγκ Καπ:
    • Εντός: 10–0 v Μπάρι (Bury F.C.) (Β' Γύρος, επαναληπτικός) 25 Οκτωβρίου 1983
    • Εκτός: 5–1 v Κάρντιφ Σίτι (Cardiff City F.C.) (Ημιτελικός, επαναληπτικός) 2 Φεβρουαρίου 1966
    • Εκτός: 5–1 v Γουόλσολ (Walsall F.C.) (Β' Γύρος) 13 Σεπτεμβρίου 1967
  • ΟΥΕΦΑ:
    • Εντός: 3–0 v Όσιγιεκ (NK Osijek) (Β' Γύρος) 16 Σεπτεμβρίου 1999
    • Εκτός: 3–1 v Όσιγιεκ (NK Osijek)]] (Β' Γύρος, επαναληπτικός) 30 Σεπτεμβρίου 1999

[Επεξεργασία] Ήττες

  • ΟΥΕΦΑ:
    • Εντός: 0–1 v Παλέρμο (Città di Palermo) (Α' Γύρος) 14 Σεπτεμβρίου 2006
    • Εκτός: 0–3 v Παλέρμο (Città di Palermo) Α' Γύρος, επαναληπτικός) 28 Σεπτεμβρίου 2006

[Επεξεργασία] Διάφορα

  • Εντός:
    • Περισσότερα:
    • Νίκες: 19 (1980–81)
    • Ισοπαλίες: 10 (1981–82)
  • ΄Ηττες: 10 (1988–89)
    • Τέρματα υπέρ: 59 (1958–59)
    • Τέρματα κατά: 44 (1930–31)
    • Λιγότερα:
    • Νίκες: 3 (1988–89)
    • Ισοπαλίες: 1 (1934–35), (1980–81)
    • ΄Ηττες: 1 (1957–58), (1980–81)
    • Τέρματα υπέρ: 19 (1988–89)
    • Τέρματα κατά: 11 (1920–21), (1922–23)
  
  • Εκτός:
    • Περισσότερα:
    • Νίκες: 13 (2011-12)
    • Ισοπαλίες: 10 (1968–69)
    • Ηττες: 17 (1932–33)
    • Τέρματα υπέρ: 45 (1957–58)
    • Τέρματα κατά: 70 (1931–32)
    • Λιγότερα:
    • Νίκες: 1 (1925–26), (1932–33), (1937–38), (1960–61), (2009–10)
    • Ισοπαλίες: 1 (1982–83)
    • ΄Ηττες: 3 (1980–81)
    • Τέρματα υπέρ: 12 (1996–97)
    • Τέρματα κατά: 16 (1990–91)
  
  • Συνολικά:
    • Περισσότερα:
  • Νίκες: 28 (1980–81)
  • Ισοπαλίες: 18 (1968–69)
    • Ηττες: 23 (1931–32)
    • Τέρματα υπέρ: 101 (1957–58)
    • Τέρματα κατά: 107 (1931–32)
    • Λιγότερα:
    • Νίκες: 7 (2010–11)
    • Ισοπαλίες: 4 (1934–35), (1964–65), (1982–83)
    • Ηττες: 4 (1980–81)
    • Τέρματα υπέρ: 37 (1988–89), (1991–92)
    • Τέρματα κατά: 29 (1980–81)

[Επεξεργασία] Ρεκόρ Τερμάτων

  • Περισσότερα Τέρματα σε μια σεζόν:
    • 101, Β' Κατηγορία (1957–58)
  • Πρώτος Σκόρερ στο Πρωτάθλημα:

Επίσημη Σελίδα Ρεκόρ Της Γουέστ Χαμ[45]

  

[Επεξεργασία] Ρεκόρ Παικτών

Εμφανίσεις

  1. 793 Μπίλι Μποντζ (1967–88)
  2. 674 Φρανκ Λάμπαρντ (1967–85)
  3. 646 Μπόμπι Μορ (1958–74)
  4. 635 Τρέβορ Μπρούκινγκ (1967–84)
  5. 601 Άλβιν Μάρτιν (1977–96)
  6. 548 Τζίμι Ράφελ (1921–37)
  7. 506 Στιβ Ποτς (1985–02)
  8. 505 Βικ Γουότσον (1920–35)
  9. 502 Τζεφ Χιρστ (1959–72)
  10. 467 Τζιμ Μπάρετ (1924–43)
  

Τέρματα

  1. 326 Βικ Γουότσον (1920–35)
  2. 252 Τζεφ Χιρστ (1959–72)
  3. 166 Τζον Ντικ (1953–63)
  4. 166 Τζίμι Ράφελ (1921–37)
  5. 146 Τόνι Κότι (1983–88), (1994–96)
  6. 107 Τζόνι Μπερν (1961–67)
  7. 104 Ποπ Ρόμπσον (1970–74), (1976–79)
  8. 102 Τρέβορ Μπρούκινγκ (1967–84)
  9. 100 Μάλκομ Μλασγκροουβ (1953–63)
  10. 100 Μάρτιν Πίτερζ (1962–70)

[Επεξεργασία] Πηγές

  • Belton, Brian (2007). "BROWN OUT": The Biography of West Ham Chairmen, Terence Brown. Pennant Publishing Ltd. ISBN 1-906015112. 
  • Belton, Brian (2006). West Ham United Miscellany. Pennant Books. ISBN 0-9550394-4-4. 
  • Blows, Kirk and Hogg, Tony (2000). The Essential History of West Ham United. Headline. ISBN 0-7472-7036-8. 
  • Hellier, John and Leatherdale, Clive (2000). West Ham United: The Elite Era – A Complete Record. Desert Island. ISBN 1-874287-31-7. 
  • Hogg, Tony (2005). Who's Who of West Ham United. Profile Sports Media. ISBN 1-903135-50-8. 
  • Kerrigan, Colm (1997). Gatling Gun George Hilsdon. Football Lives. ISBN 0-9530718-0-4. 
  • Nawrat, Chris and Hutchings, Steve (1996). The Sunday Times Illustrated History of Football. Hamlyn. ISBN 1-85613-341-9. 
  • Pickering, David (1994). The Cassell Soccer Companion. Cassell. ISBN 0-304-34231-9. 
  • Redknapp, Harry With Derek McGovern (1998). Harry Redknapp – My Autobiography. HarperCollins. ISBN 0-00-218872-4. 
  • Ward, Adam and Smith, Dave (2003). The Official West Ham United Dream Team. Hamlyn. ISBN 0-600-60835-2. 

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. ↑ 1,0 1,1 [http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/WHhistory1.htm "The History of West Ham United 1895-1896"]. Spartacus Educational. http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/WHhistory1.htm. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 DogManStar (15 March 2003). "West Ham United origins". BBC. http://www.bbc.co.uk/dna/h2g2/A965054. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  3. ↑ 3,0 3,1 'Richard Rundle. "Source for Thames Ironworks statistics". Football Club History Database. http://www.fchd.info/THAMEIRO.HTM. Ανακτήθηκε την 15 August 2009. 
  4. ↑ "East London History regarding Thames Ironworks". EastLondonHistory.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο on 13 October 2007. http://web.archive.org/web/20071013213258/http://eastlondonhistory.com/thames+ironworks.htm. 
  5. ↑ "Pg24, citing study into West Hams community ties" (PDF). Leeds Metropolitan University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο on 17 January 2005. http://web.archive.org/web/20050117001255/http://www.lmu.ac.uk/ces/lss/lsa/All+abstracts.pdf. 
  6. ↑ Northcutt, John; Roy Shoesmith (1993). West Ham United: A Complete Record. Derby: Breedon. σελ. 198. ISBN 1873626444. 
  7. ↑ 7,0 7,1 'Richard Rundle. "Source for West Ham statistics". Football Club History Database. http://www.fchd.info/W-HAMU.HTM. Ανακτήθηκε την 15 August 2009. 
  8. ↑ Ward, Adam; Trevor Brooking(foreword) (October 1999). The Official History of West Ham United 1895-99. Hamlyn. ISBN 978-0600598435. 
  9. ↑ "Final 2005/2006 English Premier Table". Soccerbase. http://www.soccerbase.com/league2.sd?competitionid=7&seasonid=135&teamid=2802. Ανακτήθηκε την 12 August 2007. 
  10. ↑ "West Ham sign Tevez & Mascherano". BBC Sport. 31 August 2006. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/w/west_ham_utd/5301068.stm. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  11. ↑ "West Ham accept £85m takeover bid", BBC News, 21 November 2006. Retrieved 28 August 2011.
  12. ↑ "Curbishley named West Ham manager", BBC News, 13 December 2006. Retrieved 28 August 2011.
  13. ↑ Daily Mail article on fine.
  14. ↑ Paul Doyle (3 May 2007). "Whelan on Warpath". London: Football.guardian.co.uk. http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,2071808,00.html. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  15. ↑ Ashdown, John (11 September 2008). "West Ham unveil Zola as new manager". The Guardian (UK). http://www.guardian.co.uk/football/2008/sep/11/westham.zola. Ανακτήθηκε την 12 September 2008. 
  16. ↑ "Diamanti signs". West Ham United FC. 28 August 2009. http://www.whufc.com/page/News/0,,12562~1780384,00.html. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  17. ↑ "Avram Grant confirmed as West Ham United manager". BBC News. 3 June 2010. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/w/west_ham_utd/8717102.stm. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  18. ↑ Chowdhury, Saj (5 January 2011). "BBC Sport – Football – Newcastle 5–0 West Ham". BBC News. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/eng_prem/9331257.stm. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  19. ↑ "BBC Sport – West Ham part company with Avram Grant". BBC News. 16 May 2011. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/13404955.stm. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  20. ↑ "Sam's the man". www.whufc.com. 1 June 2011. http://www.whufc.com/articles/20110601/sams-the-man_2236884_2369787. Ανακτήθηκε την 28 August 2011. 
  21. ↑ Various. "East Ham: Manors and estates". University of London & History of Parliament Trust. http://www.british-history.ac.uk/report.asp?compid=42741. Ανακτήθηκε την 15 August 2009. 
  22. ↑ Colm Kerrigan. "Gatling Gun" George Hildson. Football Lives. ISBN 0-9530718-0-4. http://www.eastlondonhistory.com/hilsdon.htm. 
  23. ↑ kitclassics.co.uk. "West Ham kits since inception I". Various sources, image of kits. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο on 25 June 2008. http://web.archive.org/web/20080625144306/http://www.kitclassics.co.uk/kits/westham.gif. Ανακτήθηκε την 15 August 2009. 
  24. ↑ Dave Moor. "West Ham kits since inception II". Various sources, images of kits. http://www.historicalkits.co.uk/West_Ham_United/West_Ham_United.htm. Ανακτήθηκε την 15 August 2009. 
  25. ↑ "West Ham United Kits at Football Kits Online – Replica Shirts & Soccer Gear". Football-kits-online.co.uk. http://www.football-kits-online.co.uk/english-premier-league/west-ham-united/9.aspx. Ανακτήθηκε την 14 January 2011. 
  26. ↑ 26,0 26,1 John Helliar. "The Story of Bubbles". West Ham Utd. http://www.whufc.com/claret/?page_id=3595. 
  27. ↑ John Helliar. "The Story of Bubbles". www.whufc.com. http://www.whufc.com/articles/20071017/the-story-of-bubbles_2240257_1193983. 
  28. ↑ Want Some Aggro by Cass Pennant[νεκροί σύνδεσμοι]
  29. ↑ Green, Chris (27 August 2009). "A rivalry that dates back to the heyday of British shipbuilding – News & Comment, Football". The Independent (UK). http://www.independent.co.uk/sport/football/news-and-comment/a-rivalry-that-dates-back-to-the-heyday-of-british-shipbuilding-1777732.html. Ανακτήθηκε την 26 June 2011. 
  30. ↑ 30,0 30,1 "West Ham United". The beautifulhistory.wordpress.com. http://thebeautifulhistory.wordpress.com/clubs/west-ham-united/. Ανακτήθηκε την 19 July 2011. 
  31. ↑ "West Ham United chants". www.footballchants.org. http://www.footballchants.org/viewChants.php?divs=D0&teams=24&let=-1&teamname=West%20Ham%20United. Ανακτήθηκε την 19 July 2 011. 
  32. ↑ "The academy of football – The MirrorFootball best homegrown West Ham XI". Daily Mirror. http://www.mirrorfootball.co.uk/opinion/blogs/football-banter/Rio-Ferdinand-Frank-Lampard-s-Bobby-Moore-and-Trevor-Brooking-The-MirrorFootball-best-homegrown-West-Ham-XI-article409203.html. Ανακτήθηκε την 19 July 2011. 
  33. ↑ Wilson, Steve (19 January 2010). "David Sullivan admits West Ham buy-out 'makes no commercial sense'". London: The Telegraph. http://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/west-ham/7027066/David-Sullivan-admits-West-Ham-buy-out-makes-no-commercial-sense.html. Ανακτήθηκε την 6 April 2010. 
  34. ↑ "Olympic Stadium proposal submitted". Whufc.com. http://www.whufc.com/articles/20100517/olympic-stadium-proposal-submitted_2236884_2053629. Ανακτήθηκε την 18 May 2010. 
  35. ↑ "Official Olympic Stadium bid.". Whufc.com. 30 September 2010. http://www.whufc.com/articles/20100930/hammers-at-no10_2236884_2170275. Ανακτήθηκε την 2 October 2010. 
  36. ↑ "West Ham to call 2012 stadium home after Games". London Evening Standard. 22 August 2011. http://www.thisislondon.co.uk/standard-olympics/article-23980097-west-ham-to-call-2012-stadium-home-after-games.do. Ανακτήθηκε την 22 August 2011. 
  37. ↑ "Olympic Stadium future back in doubt". Daily Mirror. 24 August 2011. http://www.mirrorfootball.co.uk/news/Tottenham-Leyton-Orient-have-won-right-challenge-West-Ham-winning-bid-for-2012-Olympic-Stadium-article790021.html. Ανακτήθηκε την 29 August 2011. 
  38. ↑ "BBC SPORT | WEST HAM UTD | Hammer house of legends". BBC News. 27 February 2001. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/w/west_ham_utd/1192517.stm. Ανακτήθηκε την 29 August 2011. 
  39. ↑ Hogg, Tony (Winter 2010-11), "Malcolm Allison A Tribute", EX The West Ham Utd Retro Magazine 
  40. ↑ Rich, Tim (27 August 2011), "Ferguson in 4-Letter Outburst at the FA over the Treatment of United", i on Saturday 
  41. ↑ "Internet Archive Wayback Machine". Web.archive.org. 19 December 2007. http://web.archive.org/web/20071219110614/http://www.squarefootball.net/article/article.asp?aid=1080. Ανακτήθηκε την 6 August 2011. 
  42. ↑ "Internet Archive Wayback Machine". Web.archive.org. 29 May 2006. http://web.archive.org/web/20060529201217/http://www.kumb.com/0506_story.php?id=10182. Ανακτήθηκε την 6 August 2011. 
  43. ↑ "Super Carr drives the Hammers on | The Sun |Sport|Football". The Sun. 10 April 2009. http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/sport/football/article2370161.ece. Ανακτήθηκε την 6 August 2011. 
  44. ↑ "Club Record Home Attendance". Fsf.org.uk. http://www.fsf.org.uk/ground-guide/clubs/west-ham/. Ανακτήθηκε την 29 April 2010. 
  45. ↑ WHUFC.com list of Club Titles, honours and records[νεκρός σύνδεσμος]

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Ειδήσεις
Συλλογές
Δικτυακοί Τόποι Οπαδών
Wikipedia-logo.png Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα West Ham United F.C. της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γουέστ_Χαμ_Γιουνάιτεντ&oldid=3336210"
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες