Πολιορκία της Λιβαδειάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πολιορκία της Λιβαδειάς
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Athanasios Diakos by Hess.jpg
Ο Διάκος και ο Μπούσγος συγκεντρώνουν πολεμιστές
Χρονολογία 30 Μαρτίου - 4 Απριλίου 1821
Τόπος Λιβαδειά
Έκβαση παράδοση των Τούρκων
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Βοεβοδάς Χασάν Αγάς
Δυνάμεις
100 αρματολοί και πολλοί οπλισμένοι Αραχωβίτες
800 οπλισμένοι Τούρκοι και Αλβανοί

Η πολιορκία της Λιβαδειάς ήταν πολεμική συμπλοκή της επανάστασης του 1821.

Η εξέλιξη των γεγονότων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την εξέγερση στο Λιδορίκι και Μαλανδρίνο, ύψωσε την σημαία της επαναστάσεως η Λιβαδειά με οπλαρχηγούς τον Αθανάσιο Διάκο και τον Βασίλη Μπούσγο. Αυτοί έχοντας 100 συντρόφους των και στρατολόγησαν πολλούς άλλους από την Αράχωβα και από άλλα χωριά της επαρχίας και κατέλαβαν νύχτα τις θέσεις του Ζαγαρά και του Προφήτη Ηλία επάνω από την πόλη της Λιβαδειάς. Από εκεί έστειλαν και απόκλεισε τις διόδους των Τούρκων, και αφού συνεννοήθηκαν με τους προεστούς της πόλης και τους συμφιλίωσαν, μπήκαν στην πόλη με την σημαία της ελευθερίας στις 30 Μαρτίου. Οι Τούρκοι βλέποντας την ένοπλη εισβολή των Ελλήνων κλείστηκαν στα ισχυρότερα σπίτια. Στις 31 Μαρτίου έγινε μάχη που διάρκεσε πέντε ημέρες. Ο Ρούκης και άλλοι ανέβηκαν νύχτα στο φρούριο για να το κυριεύσουν, αποκρούστηκαν όμως από τους Τούρκους που τους αντιλήφθηκαν. Τελικά οι πολιορκημένοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν από έλλειψη τροφίμων και νερού, και κατέθεσαν τα όπλα.

Ο Αθανάσιος Διάκος μάζεψε τα λάφυρα και τα παρέδωσε στους προκρίτους για να αγοράσουν τρόφιμα και πολεμοφόδια του στρατού. Ο ίδιος ξεκίνησε με 600 άνδρες προς την Βοδωνίτσα και τις Θερμοπύλες, διότι ύπήρχε η φήμη ότι μαζεύονταν τα εχθρικά στρατεύματα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σπυρίδων Τρικούπης: Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Τόμος Α΄, σελ. 172-173