Απελευθέρωση των Πατρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Προς το τέλος της Επανάστασης του 1821 η Ρωσία βρέθηκε σε πόλεμο με τους Τούρκους. Οι Γάλλοι φοβήθηκαν πως οι Ρώσοι θα έστελναν στρατεύματα προς το νοτιά. Γι’ αυτό κι έστειλαν στις 30 Αυγούστου του 1828 τον Μαιζών, που αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στο Πεταλίδι Μεσσηνίας στην Εκστρατεία του Μωριά με 13-15.000 στρατό. Στις 3 του Οκτώβρη, η 3η Γαλλική Μεραρχία με επικεφαλής τον Γάλλο Στρατηγό Σνάιντερ αποβιβάστηκε στην Άνθεια, κοντά στην παλιά Πάτρα.

Την επόμενη μέρα επισκέφτηκε τον Σνάιντερ μια αντιπροσωπεία από τον Τούρκο Φρούραρχο της Πάτρας. Ο Τούρκος αρνήθηκε να δώσει το κάστρο στους Γάλλους, με αποτέλεσμα αυτός να το πολιορκήσει στενά το φρούριο και αυτό μετά από λίγη ώρα να παραδοθεί. Έτσι αναγκάστηκαν οι οικογένειες των Τούρκων και των Αιγυπτίων να φύγουν.

Οχτακόσιοι Τούρκοι που δεν δέχτηκαν τη συνθηκολόγηση πήγαν στο κάστρο του Ρίου και δεν παραδίδονταν. Ξαφνικά, στις 22 του Οκτώβρη, ξεχώρισαν καινούρια καράβια που έρχονταν προς την Πάτρα. Τα καράβια ήταν γαλλικά από το Ναβαρίνο και μετέφεραν 1500 άντρες με σκοπό να πολιορκήσουν το κάστρο. Έπειτα από στενή πολιορκία, το κάστρο παραδόθηκε.

Μετά την απελευθέρωση της Πάτρας, η πόλη ήταν ερειπωμένη. Κτίρια κατεστραμμένα, ερείπια παντού και τα χωράφια ήταν ακαλλιέργητα. Σιγά σιγά άρχισαν να κατεβαίνουν ομαδικά από τα βουνά Μοραΐτες αλλά και Ζακυνθινοί, Κερκυραίοι, Λευκαδίτες, Κεφαλλονίτες, καθώς επίσης και Μεσολογγίτες. Ξεκίνησαν να φτιάχνουν την ερειπωμένη πόλη και όλο και περισσότεροι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν σ’ αυτήν. Αυτό ήταν το ξεκίνημα της σύγχρονης Πάτρας.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Επανάστασις 1826-8, λήμμα Μαιζών.