Παναθηναϊκός Α.Ο.
| Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος |
|
| Πληροφορίες | |
|---|---|
| Ίδρυση | 3 Φεβρουαρίου 1908 |
| Τίτλοι | 403 |
| Ύμνος | ΥΜΝΟΣ ΠΑΟ |
| Χρώματα | Πράσινο και άσπρο |
| Πρόεδροι | Ερασιτεχνικά τμήματα: Αχιλλέας Μακρόπουλος Ποδόσφαιρο: Δημήτρης Γόντικας Μπάσκετ: Παύλος Γιαννακόπουλος Βόλεϊ: Πολυχρόνης Ακριτίδης |
| Προπονητές | Ποδόσφαιρο: Ζεσουάλντο Φερέιρα Μπάσκετ: Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς Βόλεϊ: Δημήτρης Καζάζης Βόλεϊ γυναικών: Σπύρος Χουντουμάδης Μπάσκετ γυναικών: Γιασεμή Σαμαντούρα Πόλο: Φάνης Κουντουδιός Στίβος: Ζήσης Κουρέλος, Απόστολος Μόσχος, Συμεών Αναστασιάδης, Σπύρος Βασδέκης Πυγμαχία: Άγγελος Χαρίσης, Μανώλης Μπακρυσιώρης Τοξοβολία: Ελένη Μαυροδήμου |
| Έδρα | Ποδόσφαιρο: ΟΑΚΑ Μπάσκετ ανδρών: Ολυμπιακό Κλειστό Μπάσκετ γυναικών: Τάφος του Ινδού Βόλεϊ ανδρών: Κλειστό Μετς Βόλεϊ γυναικών: Κλειστό Μετς Πόλο: Ολυμπιακό Κολυμβητήριο |
Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (Π.Α.Ο. ή απλά Παναθηναϊκός) είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος. Έχει έδρα την Αθήνα και έμβλημα το πράσινο τριφύλλι. Ο Παναθηναϊκός έχει ενεργά τμήματα για 15 αθλήματα. Σήμερα η έδρα του είναι το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών (Ο.Α.Κ.Α.).
[Επεξεργασία] Ιστορία του Συλλόγου
[Επεξεργασία] 1908-1910 Π.Ο.Α.
Ιδρύθηκε από τον Γιώργο Καλαφάτη στις 3 Φεβρουαρίου 1908 όταν αυτός και άλλοι 40 αθλητές έφυγαν από τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο επειδή ο τελευταίος κατήργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα θεωρώντας το ασύμβατο με το στίβο.[1] Στις 3 Φεβρουαρίου 1908 διεξήχθει η πρώτη σύσκεψη των αθλητών και αποφασίστηκε η δημιουργία της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Το όνομα που δόθηκε στην ομάδα ήταν Π.Ο.Α. (Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών) αφού οι ιδρυτές της ομάδας ήταν Αθηναίοι και γόνοι διακερκιμένων αθηναϊκών οικογενειών.[2] Το πρώτο γήπεδο του ΠΟΑ ήταν το οικόπεδο στο Λούνα Παρκ της οδού Πατησίων, ιδιοκτησίας Καραπάνου και είναι ο χώρος που στεγάζεται σήμερα η Ανωτάτη Εμπορική Σχολή. Με την προσωπική εργασία των αθλητών και τη χορηγία του επιχειρηματία Μαρίνου Μαρινάκη ο χώρος μετατράπηκε σε γήπεδο και γραφεία του συλλόγου.[3] Τα χρώματα της ομάδας ήταν άσπρες φανέλες με μαύρα παντελονάκια. Το κόκκινο και το λευκό που λανθασμένα αναφέρονται ως τα πρώτα χρώματα του Παναθηναϊκού, ήταν τα χρώματα της αναπληρωματικής ομάδας. Ήδη από από το 1910 το χρώμα της φανέλας άλλαξε σε πράσινο ενώ συνέχισαν να χρησιμοποιούνται τα μαύρα παντελονάκια. Το 1919 το χρώμα των παντελονιών άλλαξε σε άσπρο, όταν ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού τα έφερε μαζί του από το Παρίσι όπου βρισκόταν για τους Πανσυμμαχικούς αγώνες[4][5][6]. Αθλητής της ομάδας υπήρξε ο Κώστας Τσικλητήρας ο οποίος έχασε τη ζωή του το 1913 στους Βαλκανικούς Πολέμους σε ηλικία 25 ετών.
Οι πρώτες επιτυχίες του ΠΟΑ ήταν η νίκη με 9-0 απέναντι στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, η νίκη απέναντι στο Π.Ο. Γουδί επίσης με 9-0 και η επικράτηση με 3-1 απέναντι στην αγγλική ομάδα της Ναυτικής Σχολής Κάμπερλαντ.[7] Αυτός ήταν ο πρώτος διεθνής αγώνας του συλλόγου και με τον ΠΟΑ αγωνίστηκε ο Άγγλος Τζων Κάμπελ που αργότερα ήταν και προπονητής της ομάδας.
[Επεξεργασία] 1910-1918 Π.Π.Ο.
Το 1910 υπήρξε διοικητική αστάθεια. Ο πρόεδρος Μαρίνος Μαρινάκης συμπεριφερόταν απολυταρχικά οντας ο κύριος χρηματοδότης της ομάδας και τελικά ήρθε σε ρήξη με τον ιδρυτή του ΠΟΑ Γιώργο Καλαφάτη.
Η απώλειες του πρωταθλήματος και η δυσαρέσκεια στο πρόσωπο του Μαρίνου Μαρινάκη απο την πλειοψηφία των μελών του ΠΟΑ οδήγησε στη διάσπαση. Τα πρώτα σύννεφα εμφανίστηκαν όταν η συμπεριφορά του Μαρινάκη θεωρήθηκε περίεργη, συχνά καταρτίζοντας την ενδεκάδα με παίκτες που προέρχονταν από τον Εθνικό ΓΣ, αυτούς δηλαδή που έφερνε ο ίδιος, ενώ το ίδιο προσπάθησε να πράξει και στο ΔΣ, αλλοιώνοντας υπέρ του τη σύνθεση του. Η κατάσταση αυτη δεν άρεσε στον Γιώργο Καλαφάτη, τον αρχηγό της ομάδας. Κάποια μέλη του ΠΟΑ προσπάθησαν να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ του Μαρινάκη και του Καλαφάτη αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Μαρινακης ηταν ανένδοτος και διατυμπάνιζε οτι αυτός ήταν ο ΠΟΑ αφού αυτός τον χρηματοδοτούσε.
Οι δύο άνδρες δεν τα βρήκαν και προς το τέλος της χρονιάς ο Γιώργος Καλαφάτης μαζί με 34 μέλη-παίκτες της ομάδας αποχώρησαν, ενώ μαζί τους συντάχθηκε και η μεγάλη μάζα των οπαδών του ΠΟΑ.
Έτσι το 1910 ο κορμός της ομάδας του Καλαφάτη μετονομάστηκε σε Π.Π.Ο. (Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος) και αναγνωρίστηκε από το ΣΕΓΑΣ το 1911. Έδρα του ΠΠΟ ήταν το γήπεδο Σιμοπούλου στην πλατεία Αγάμων, κοντά στην πλατεία Αμερικής. Στον ΠΟΑ έμειναν μόνο οι 7 αθλητές που είχε αποκτήσει από τον Εθνικό ΓΣ ο Μαρίνος Μαρινάκης με συνέπεια να παρακμάσει και να απορροφηθεί το 1912 απο τον ΠΟ Γουδί.
Ο ΠΠΟ ενίσχυεται με μεταγραφές, κορυφαίες εκ των οποίων ήταν οι Κωνσταντινουπολίτες Μιχάλης Ρόκκος και Μιχάλης Παπάζογλου και το 1911 κατακτά το πανελλήνιο πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ με νίκες 12-0 επί του ΠΟ Γουδί και 11-1 επί του Πειραϊκού Συνδέσμου. Το 1912 μετά την απορόφηση του ΠΟΑ από το Γουδί ο ΠΠΟ επιστρέφει στο γήπεδο της οδού Πατησίων και μετεγγράφεται στο σύλλογο ο Λουκάς Πανουργιάς.[8] Το 1912 επίσης ιδρύεται το τμήμα της ξιφασκίας. Το 1914 γίνεται μέλος του συλλόγου ο Απόστολος Νικολαΐδης. Τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, οι περισσότεροι αθλητές του ΠΠΟ επιστρατεύονται λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ο σύλλογος αγωνίζεται για την επιβίωση του.
[Επεξεργασία] 1918-1924 Π.Π.Α.Ο.
Το 1918 ο ΠΠΟ μετονομάζεται σε σε Π.Π.Α.Ο. (Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος). Καθιερώνεται το τριφύλλι ως έμβλημα και το πράσινο και το άσπρο ως επίσημα χρώματα.[9][10] Το 1919 διοργανώνονται οι Διασυμμαχικοί Αγώνες στο Παρίσι, σημαντικό αθλητικό γεγονός της εποχής. Ο ΣΕΓΑΣ αρνήθηκε να αποστείλει ποδοσφαιρική ομάδα και περιορίστηκε στο στίβο. Ο Γιώργος Καλαφάτης συστήνει μικτή εθνική ομάδα ποδοσφαίρου 18 αθλητών με 6 ποδοσφαιριστές του ΠΠΑΟ. Παράλληλα κατά τη διεξαγωγή των Αγώνων ο Καλαφάτης συγκεντρώνει αθλητικό υλικό αλλά και τεχνογνωσία από τα άλλα αθλήματα που διεξάγονταν και επιστρέφοντας στην Ελλάδα υποστηρίζει έτσι τα νέα τμήματα του ΠΠΑΟ.[11] Η κίνηση αυτή ήταν πολύ σημαντική για τον ΠΠΑΟ καθώς ήταν πλέον σε θέση να καλλιεργήσει το τμήμα στίβου και το τμήμα βόλεϊ την ίδια χρονιά, από το 1922 το τμήμα μπάσκετ και από το 1924 το τμήμα πινγκ πονγκ.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα, ο Καλαφάτης ήταν ο εκλέκτορας, προπονητής και αρχηγός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου η οποία συμπεριλάμβανε και τρεις ακόμα ποδοσφαιριστές του ΠΠΑΟ. Το 1922 ο ΠΠΑΟ κατακτά αήττητος το πρώτο πρωτάθλημα που διοργάνωσε η ΕΠΣΑΠ. Στις 8 Μαρτίου 1922 παραχωρείται στον ΠΠΑΟ ο χώρος της Περιβόλας για την ανέγερση γηπέδου αλλά η υπόθεση δεν ξεκαθάρισε έως τις 7 Ιουλίου 1924 οπότε και έγινε η οριστική παραχώρηση του χώρου όπου σήμερα στεγάζεται το γήπεδο Απόστολος Νικολαϊδης.[12]
[Επεξεργασία] 1924 Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος
Στις 15 Μαΐου 1924 κατά τη γενική συνέλευση των μελών του ΠΠΑΟ (Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Αγωνιστικού Ομίλου) αποφασίστηκε η αλλαγή του ονόματος του συλλόγου έτσι ώστε να αποφέυγεται η ταύτιση του με τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο.[13] Το όνομα Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (ΠΑΟ) ήταν αυτό που επικράτησε εώς σήμερα.
[Επεξεργασία] 1925-1940
Νέα τμήματα δημιουργούνται και καλλιεργούνται από τον Παναθηναϊκό. Το 1928 ιδρύονται τμήμα ποδηλασίας, τμήμα σκοποβολής και τμήμα χόκευ επι χόρτου. Το 1929 ιδρύεται το τμήμα μπιλιάρδου[14]. Το 1930 ιδρύονται το τμήμα κολύμβησης, το τμήμα πόλο και το τμήμα χάντμπολ. Το 1930 σημειώνεται η πιο μεγάλη νίκη του ποδοσφαιρικού τμήματος απέναντι στον Ολυμπιακό με 8-2 παράλληλα με την κατάκτηση του πρώτου επίσημου πρωταθλήματος Ελλάδας για το σύλλογο. Όμως η ομάδα αυτή δε θα συνεχίσει να πρωταγωνίζεται καθώς διαγράφεται ο Άγγελος Μεσσάρης το 1932 και αργότερα ο Γιώργος Καλαφάτης ενώ η μισή ποδοσφαιρική ομάδα τιμωρείται με 2ετή αποκλεισμό μετά από διαφωνίες με τον Απόστολο Νικολαΐδη.[15]
Το 1932 ο Νίκος Μαντζάρογλου κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πινγκ πονγκ.[16] Το 1935 ο Γιώργος Βήχος κατακτά το πρώτο του μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής. Συνολικά κατέκτησε 5 παγκόσμια μετάλλια (2 ασημένια και 3 χάλκινα) έως το 1947.[17] Το 1937 ιδρύεται το γυναικείο τμήμα μπάσκετ. Το 1938 ο Αθανάσιος Αραβοσιτάς αναδεικνύεται Βαλκανιονίκης στο Τυφέκιο Ακριβείας.[18]
[Επεξεργασία] 1940-1945
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αναστέλει τις αθλητικές λειτουργίες και οι αθλητές του Παναθηναϊκού επιστρατεύονται. Στις 19 Νοεμβρίου 1940 ο Μίμης Πιερράκος σκοτώνεται στο ελληνοιταλικό μέτωπο.[19] Ο Γενικός Γραμματέας του ΠΑΟ Μιχάλης Παπάζογλου συμμετείχε στην αντιστασιακή ομάδα του αθλητή του Ηρακλή, Γιώργου Ιβάνοφ και συνελήφθει από τους Γερμανούς κατηγορούμενος για σαμποτάζ και κατασκοπεία. Ο διευθυντής του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αντώνης Βρεττός, παρότι το γήπεδο είχε επιταχθεί από τους Ιταλούς,[20] μετέτρεψε τους απρόσιτους χώρους του γηπέδου σε χώρους αντίστασης εξοπλισμένους με ραδιόφωνα, ενώ 4 ημέρες πριν την αποχώρηση των Γερμανών ο Βρεττός ύψωσε την ελληνική σημαία στο γήπεδο[21]. Την άνοιξη του 1942 ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ διοργάνωσαν φιλικό αγώνα για να ενισχύσουν με τα έσοδα του νοσηλεύομενους του νοσοκομείου Σωτηρίας. Οι Γερμανοί επενέβησαν ορίζοντας έναν αυστριακό αξιωματικό διαιτητή, ενώ απαίτησαν μέρος των εσόδων. Οι αρχηγοί των ομάδων Κρητικός και Μαρόπουλος αποφάσισαν να μη γίνει ο αγώνας και οι φίλαθλοι αφού συμφώνησαν προχώρησαν σε επεισόδια αγανάκτησης απέναντι στους κατακτήτες[21]. Ακολούθησε μια από τις μεγαλύτερες αντιπολεμικές διαδηλώσεις, όταν το πλήθος των 15.000 φιλάθλων κατευθύνθηκε προς την Ομόνοια.[22]
[Επεξεργασία] 1945-1960
Το 1945 η ομάδα βόλεϊ και το 1946 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατακτούν τα πρώτα τους πρωταθλήματα. Το Φεβρουάριο του 1947 ιδρύεται το τμήμα πυγμαχίας του συλλόγου και το 1947 το τμήμα καταδύσεων.
Το 1947 ο Κώστας Μυλωνάς αγωνίζεται στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής στη Στοκχόλμη και κατακτά 3 ασημένια και χάλκινα μετάλλια.[23] Το 1950 ο Γιώργος Καλαφάτης επιστρέφει στον Παναθηναϊκό και επανεγγράφεται στα μητρώα του συλλόγου. Το 1951 στους πρώτους Μεσογειακούς Αγώνες, ο Στέφανος Πετράκης αναδεικνύεται πρώτος νικητής στα 100μ[18]. Το 1952 ο Κώστας Μυλωνάς, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής στο Όσλο κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο πιστόλι κατά ανδρίκελων μαζί με ένα ασημένιο και ένα χάλκινο μετάλλιο ακόμα.
Το 1958 ο Γιώργος Οικονομίδης και ο Γιώργος Μουζάκης συνθέτουν τον ύμνο του Παναθηναϊκού, τον οποίο θα ερμηνεύσει το 1962 ο Γιάννης Βογιατζής[18]. Το 1959 κατασκευάστηκε στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης το το πρώτο κλειστό γυμναστήριο στην Ελλάδα, γνωστό ως «Τάφος του Ινδού».
Το 1959 ο πυγμάχος Δημήτρης Μιχαήλ κατακτά το το χάλκινο μετάλλιο στα 63,5 κιλά στους Μεσογειακούς Αγώνες του Λιβάνου.[24] Νέα τμήματα ιδρύονται στον Παναθηναϊκό το 1959 τμήμα άρσης βαρών, τμήμα σκάκι, ενώ επανιδρύεται το τμήμα ξιφασκίας το 1960.
Το 1960 η ΦΙΦΑ ανακοινώνει πως ο Παναθηναϊκός είναι ο αρχαιότερος ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος[18].
[Επεξεργασία] 1961-1970
Το 1961 ο πυγμάχος του Παναθηναϊκού Δημήτρης Μιχαήλ αναδυκνύεται Βαλκανιονίκης στα 63 κιλά. Το 1962 ιδρύεται το τμήμα γυμναστικής και το 1963 τμήμα καταδύσεων. Το 1964 ο Παναθηναϊκός γίνεται η μοναδική ποδοσφαιρική ομάδα που κατακτά αήττητη το πρωτάθλημα Ελλάδος συμπληρώνοντας παράλληλα επτά κατακτήσεις πρωταθλήματων ποδοσφαίρου.[25] Λίγο νωρίτερα το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς έφυγε από τη ζωή ο ιδρυτής του ΠΑΟ Γιώργος Καλαφάτης.
Το 1966 ιδρύεται το τμήμα πάλης. Την ίδια χρονιά ιδρύεται η Θύρα 13 ενιαίος φορέας των οργανωμένων συνδέσμων του Παναθηναϊκού. Επίσης το 1966 Χρήστος Παπανικολάου κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο επι κοντώ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου της Βουδαπέστης.[26]
Το 1967 ο πυγμάχος Βαγγέλης Οικονομάκος κατακτά το χρυσό στα 71 κιλά στους Μεσογειακούς αγώνες της Τύνιδας.[27] Στην ίδια διοργάνωση ο αρσιβαρίστας Χρήστος Ιακώβου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 75 κιλά σημειώνοντας παράλληλα παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων, ενώ ο αρσιβαρίστας Τσούκας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.[28]
Το 1968 ο Απόστολος Νικολαΐδης παραπέμπεται σε δίκη από τη χούντα για να αποξενωθεί από τα αθλητικά και διοικητικά του πόστα.[29] Στο πλευρό του βρέθηκε ο Γιώργος Ανδριανόπουλος, ο οποίος υπερασπίστηκε θερμά την αθωότητά του.
Το 1969 ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού συμμετέχει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Την ίδια χρονιά ιδρύεται το γυναικείο τμήμα βόλεϊ. Το 1970 ο Χρήστος Παπανικολάου σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ στο επι κοντώ στους Βαλκανικούς Αγώνες που διεξάγονταν στο στάδιο Καραϊσκακη και γίνεται ο πρώτος Έλληνας πρωταθλητής που σημείωσε κορυφαία επίδοση στον κόσμο, ενθουσιάζοντας το παράλληλα τους θεατές.[30]
[Επεξεργασία] 1971-1980
Το 1971 η ομάδα ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού σημειώνει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της εκτός συνόρων και αγωνίζεται στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης απέναντι στον πανίσχυρο Άγιαξ και στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου απέναντι στην πρωταθλήτρια Λατινικής Αμερικής Νασιονάλ Μοντεβιδέο.
Το 1972 ο Αντώνης Αντωνιάδης με 39 γκολ αναδεικνύεται ο δεύτερος σκόρερ στην Ευρώπη και κατακτά το ασημένιο παπούτσι. Την ίδια χρονιά η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού αγωνίζεται στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Επίσης το 1972 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Γκρενόμπλ, ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στα 1500 μέτρα.[31] Στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1972 ο Ανδρέας Βγενόπουλος και ο Γιάννης Χατζησαράντος κατακτούν αργυρά μετάλλια.[32] Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα άρσης βαρών του 1972 ο Χρήστος Ιακώβου κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο ντεβολπέ, ενώ αναδείχθηκε πέμπτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου.[33]
Στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1973 ο Ανδρέας Βγενόπουλος και ο Γιάννης Χατζησαράντος κατακτούν και πάλι από ένα αργυρό μετάλλιο.[34]
Το 1974 η ομάδα πινγκ πονγκ του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων χάνοντας από τη Χέρτα Βερολίνου με 5-3.[35] Το 1977 η ομάδα ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού κατακτά το Βαλκανικό Πρωτάθλημα και μαζί το ελληνικό νταμπλ.
Το 1978 ιδρύεται το τμήμα μοντέρνου πένταθλου και το 1980 το τμήμα τζούντο. Το 1979 η ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟ γίνεται επαγγελματική και αυτονομείται διοικητικά με πρώτο πρόεδρο το Γιώργο Βαρδινογιάννη[36] ο οποίος παρέλαβε την προεδρία από το Τζακ Νικολαΐδη. Το 1980 η ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού αγωνίζεται στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Το 1980 ιδρύεται το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου από την ΠΑΕ, το οποίο λειτούργησε έως το 1982.[37]
[Επεξεργασία] 1981-1990
Το 1981 η γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού αγωνίζεται στο φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Συνομοσπονδιών. Την ίδια χρονιά ιδρύεται το τμήμα τοξοβολίας και εγκαινιάζεται το προπονητικό κέντρο της Παιανίας.
Το 1982 ο αθλητής στίβου του ΠΑΟ Χρήστος Καραγιώργος καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 7 μίλια ανδρών. Το 1984 ο Ηλίας Κελεσίδης αναδεικνύεται βαλκανιονίκης στην ποδηλασία[18].
Το 1984 η ομάδα ποδοσφαίρου επιστρέφει μετά από 7 χρόνια στην κορυφή του πρωταθλήματος κατακτώντας πανηγυρικά το νταμπλ με προπονητή το Γιάτσεκ Γκμοχ. Την επόμενη χρονιά αποκτάται απο τον Παναθηναϊκό ο Δημήτρης Σαραβάκος που έγινε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της ομάδας και επί των ημερών του ο ΠΑΟ σημείωσε σημαντικές επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Το 1985 η ομάδα ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού αγωνίζεται στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Το 1988 η ομάδα ποδοσφαίρου αγωνιζόμενη στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ απέκλεισε μετά από εντυπωσιακές εμφανίσεις τις Οσέρ, τη Γιουβέντους και τη Χονβεντ.
Το 1989 η ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού αγωνίζεται στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης και κατακτά την τρίτη θέση. Το ίδιο έτος ο Παύλος Γιαννακόπουλος αναλαμβάνει την προεδρία του τμήματος μπάσκετ. Το 1990 ιδρύεται το τμήμα ποδοβόλεϊ[14].
[Επεξεργασία] 1991-2000
Το 1992 το τμήμα μπάσκετ γίνεται επαγγελματικό και αυτονομήται διοικητικά υπό την προεδρία του Παύλου Γιαννακόπουλου. Την ίδια χρονιά ο Παναθηναϊκός αποκτά το Νίκο Γκάλη, με την ένταξη του οποίου σηματοδοτείται η έξοδος της ομάδας μπάσκετ από την παρακμή και από την 8η θέση της προηγούμενης σεζόν ο ΠΑΟ διεκδικεί το πρωτάθλημα. Επίσης το 1992 ιδρύεται το τμήμα συγχρονισμένης κολύμβησης[14]. Το 1993 πυγμάχος του Παναθηναϊκού Πάρης Βασιλικός κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες στο Ρουσιγιόν.
Το 1994 με το Νίκο Γκάλη στη σύνθεση του και το 1995 με τον Παναγιώτη Γιαννάκη η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατακτά την τρίτη θέση στην Ευρώπη. Την επόμενη χρονιά το 1996 στέφεται Πρωταθλητής Ευρώπης κατακτώντας το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο του συλλόγου και λίγους μήνες αργότερα η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο μπάσκετ.
Το 1996 η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού συμμετέχει στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και αποκλείεται από τον Άγιαξ.
Το 1996 ο αρσιβαρίστας Λεωνίδας Σαμπάνης γίνεται ο πρώτος αθλητής του Παναθηναϊκού που κατακτά ολυμπιακό μετάλλιο, όταν αναδείχθηκε δεύτερος στην κατηγορία των 58 κιλών στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα. Από το 1995 έως το 2000 κατέκτησε επίσης την 1η Θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1995 (58.75κ), 1η Θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1996 (59.00κ), 2η Θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1997 (58.90κ), 2η Θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1998 (61.40κ), 1η Θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1998 (61.76κ), 2η Θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1999 (61/66κ), 2η Θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1999 (61.40). Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϋ κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στα 61.3 κιλά.
Το 2000 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατακτά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο φάιναλ φορ της Θεσσαλονίκης. Το 2000 η γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού αγωνίζεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Συνομοσπονδίας.
[Επεξεργασία] 2001-2010
Το 2001 το ποδοσφαιρικό τμήμα του Παναθηναϊκού αναδείχθηκε ως η καλύτερη ομάδα στον κόσμο για το μήνα Σεπτέμβριο από την IFFHS (International Federation of Football History & Statistics) και υπήρξε μοναδικό επίτευγμα για ελληνικό σύλλογο. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης αγωνίζεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μπάσκετ και το 2002 κατακτά το τρίτο ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μπάσκετ στην Μπολόνια, αγωνιζόμενος ενάντια στα προγνωστικά. Το 2002 ο αρσιβαρίστας Λεωνίδας Σαμπάνης κατακτά την 1η Θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα 61.65 κιλά.
Το 2004 η αθλήτρια στίβου Χρυσοπηγή Δεβετζή κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και το χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου. Το 2004 η ομάδα βόλεϊ των ανδρών αγωνίζεται στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών Ευρώπης.
Το 2005 η ομάδα καλαθοσφαίρισης του ΠΑΟ συμμετέχει στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα και αναδεικνύεται τρίτη. Το 2006 η ανδρική ομάδα βόλεϊ αναδεικνύεται τρίτη στο φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού Κύπελλου κορυφαίων ομάδων πετοσφαίρισης.
Το 2007 η γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού κατακτά το ευρωπαϊκό τουρνουά της Σόφιας. Το 2007 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατακτά στην Αθήνα, την Ευρωλίγκα για τέταρτη φορά στην ιστορία, ενώ συνοδεύει το τρόπαιο με την κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου συμπληρώνοντας το Τριπλ Κράουν.
Το 2008 ο Παναθηναϊκός συμπληρώνει και γιορτάζει τα 100 χρόνια ιστορίας του συλλόγου. Κάνει το νταμπλ στο μπάσκετ και στο βόλεϊ γυναικών και η ανδρική ομάδα βόλεϊ κατακτά το κύπελλο.
Το 2009 η γυναικεία ομάδα βόλεϊ αγωνίζεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Challenge Cup και η ανδρική ομάδα βόλεϊ στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Συνομοσπονδιών. Το 2009 η ομάδα μπάσκετ κατακτά το πέμπτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και για δεύτερη φορά το Τριπλ Κράουν αφού και στην Ελλάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο.
Το 2010 η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε το πρωτάθλημα ενώ παράλληλα αναδείχθηκε και κυπελλούχος. Η γυναικεία ομάδα βόλεϊ κάνει, για ακόμη μία φορά, το νταμπλ, ενώ η ανδρική ομάδα βόλεϊ κατακτά το κύπελλο. Η ομάδα μπάσκετ κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας.
[Επεξεργασία] 2011-2020
Το 2011 η ομάδα μπάσκετ κατακτά το έκτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της και παράλληλα γίνεται η δεύτερη ομάδα σε κατακτήσεις ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων στην ιστορία του αθλήματος.
[Επεξεργασία] Έμβλημα του Συλλόγου
Η προέλευση του τριφυλλιού ως εμβλήματος του συλλόγου δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη.
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, υπεύθυνος της υιοθέτησής του ήταν ο Μιχάλης Παπάζογλου. Το τριφύλλι ήταν το έμβλημα που χρησιμοποιούσε ως αθλητής στον προηγούμενό του σύλλογο, τη Χαλκηδόνα. Έτσι, όταν ήρθε το 1911 στην Αθήνα από τον Βόσπορο και εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό, πρότεινε αυτό να γίνει το επίσημο έμβλημα του ΠΑΟ. Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι το τριφύλλι σχεδιάστηκε από τον Γεώργιο Χατζόπουλο, πρόεδρο της Εθνικής Πινακοθήκης και μέλος του συλλόγου. Μια τρίτη εκδοχή υποστηρίζει ότι την πηγή έμπνευσης για το τριφύλλι αποτέλεσε ο Ιρλανδο-Καναδός μαραθωνοδρόμος William Sherring, που το 1906 στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο φορώντας στον αγώνα μια λεύκη στολή με ένα μεγάλο πράσινο τριφύλλι στο στήθος. Λέγεται ακόμα πως ο Απόστολος Νικολαΐδης, κατά τις σπουδές του στη Γερμανία, είχε παρακολουθήσει τη γερμανική ομάδα SpVgg Greuther Fürth, η οποία φορούσε πράσινα και λευκά χρώματα έχοντας για σήμα το τριφύλλι και πρότεινε εκείνος το σήμα με το τριφύλλι.[38]
Είναι πιθανός και ο συνδυασμός όλων αυτών των εκδοχών.
[Επεξεργασία] Ύμνος του Συλλόγου
Ο Ύμνος του Παναθηναϊκού δημιουργήθηκε το 1958. Γράφτηκε από το Γιώργο Οικονομίδη και τον μελοποιήθηκε από το Γιώργο Μουζάκη, μετά από έναν νικηφόρο αγώνα επί του Απόλλωνα. Μόλις βγήκαν από το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ο Γιώργος Οικονομίδης αυτοσχεδίασε την αρχή του ύμνου «Σύλλογος μεγάλος». Σ' ένα πακέτο Κεράνης, αστραπιαίως, ο Μουζάκης σχεδίασε ένα αυτοσχέδιο πεντάγραμμο, όπου δεν άργησε να αποτυπώσει την «Παναθηναϊκή» μουσική. Όταν πήγαν στο στούντιο το 1962, ο Γιάννης Βογιατζής έβαλε τη φωνή του[18]. Το σφύριγμα που ακούγεται στην αρχή και στο τέλος, ο Μουζάκης το «άρπαξε» από τη μουσική της ταινίας η «Γέφυρα του ποταμού Κβάι».Oι στίχοι του ύμνου του παναθηναικου είναι οι εξής:
Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος
δεν υπάρχει άλλος πιο δυναμικός
και χιλιάδες φίλοι, μόλις δουν τριφύλλι,
ζήτω λένε ο Παναθηναϊκός.
Παναθηναϊκέ-Παναθηναϊκέ
Παναθηναϊκέ μεγάλε και τρανέ.
Παναθηναϊκέ-Παναθηναϊκέ
πρωταθλητή σ' όλα τα σπορ παντοτινέ.
Σ' έχουνε δοξάσει οι γνωστοί σου άσσοι
που λεβέντες είναι όλοι με καρδιά.
Χαίρεται η Ελλάδα που 'χει τέτοια ομάδα,
που της νίκης έχει πάντα τα κλειδιά.
Παναθηναϊκέ-Παναθηναϊκέ
Παναθηναϊκέ μεγάλε και τρανέ.
Παναθηναϊκέ-Παναθηναϊκέ
πρωταθλητή σ' όλα τα σπορ παντοτινέ
[Επεξεργασία] Θύρα 13
Μια λέξη και ένας αριθμός που μαζί δημιουργούν έναν μαγικό συνδυασμό. Έναν συνδυασμό για τον οποίο είμαστε υπερήφανοι. Γι' αυτήν την ιδέα, γι' αυτό το ιδανικό φωνάζουμε στο γήπεδο με όλη τη δύναμη της ψυχής μας. Σε πολλούς το όνομα της ξυπνά μνήμες του παρελθόντος, αναμνήσεις που δεν χάνονται. Η δύναμη, το πάθος, ο φανατισμός, η αγάπη για τον Παναθηναϊκό ήταν και είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της. Κάποιοι γι' αυτήν έδωσαν τα πάντα. Θυσίασαν την προσωπική τους ζωή. Πολλοί, μάλιστα, σαν ενεργά κομμάτια της 13 απέκτησαν και φάκελο που θα τους ακολουθεί για μια ζωή. ’λλοι θα τη θυμούνται από κάποιο σημάδι που θα τους ξυπνά μνήμες του παρελθόντος. Σίγουρα, είναι κάτι που δεν μπορεί να περιγραφεί ούτε με λόγια, ούτε με τις φωτογραφίες. Για να καταλάβουμε, όμως, καλύτερα τη νοοτροπία και γενικότερα την ιδεολογία της Θύρας 13 πρέπει να κάνουμε μία σύντομη αναφορά στη λειτουργία της από την ίδρυσή της ως σήμερα.
Ο Σύνδεσμος Οπαδών Θύρας 13 ιδρύθηκε το 1966 και αποτελεί τον πρώτο σοβαρό φορέα οργανωμένων οπαδών του Παναθηναϊκού και οποιασδήποτε άλλης ελληνικής ομάδας. Η ονομασία του συνδέσμου προήλθε, φυσικά, από το μέρος του γηπέδου του Παναθηναϊκού στο οποίο συγκεντρώνονταν οι πιο φανατικοί και ενθουσιώδεις οπαδοί. Ήταν μία εποχή που τα γήπεδα ήταν σχετικά ήρεμα και δεν παρουσιάζονταν επεισόδια εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις. Ο κόσμος τότε, πήγαινε να παρακολουθήσει ποδόσφαιρο και τίποτε παραπάνω. Εκείνο τον καιρό εκτός από τον σύνδεσμο της Θύρας 13 λειτουργούσαν και άλλοι σύνδεσμοι με την ονομασία της περιοχής τους. Φυσικά, γίνονταν και τότε εκδρομές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εκδρομή στο Γουέμπλεϋ και στο Βελιγράδι το 1971 όπου χιλιάδες μέλη της Θύρας 13 ακολούθησαν την ομάδα τους στο εξωτερικό. Προς τα μέσα και ιδιαίτερα προς το τέλος της δεκαετίας του '70 καθώς και στις αρχές του '80 τα δεδομένα στο ποδοσφαιρικό κοινό αλλάζουν. Είναι μια εποχή που η μεταπολίτευση, η κόντρα με το καθεστώς, οι μουσικές επιδράσεις της εποχής επηρεάζουν έντονα την κοινωνία και φυσικά και το ποδοσφαιρικό κοινό. Έτσι, το ποδοσφαιρικό πλήθος αλλάζει συμπεριφορά προς το χειρότερο, έναντι των αντίπαλων οπαδών που μέχρι τότε κάθονταν αναμεταξύ τους. ’λλωστε, τα φαινόμενα βίας σ' ολόκληρη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Αγγλία ήταν πλέον συχνά και επακόλουθο ήταν να επηρεάσουν και τους δικούς μας οπαδούς. Συχνά, τα μεμονωμένα επεισόδια γενικεύονται και η ένταση κλιμακώνεται. Στις εκδρομές και ιδιαίτερα στις μικρές επαρχιακές πόλεις η κατάσταση γίνεται ανεξέλεγκτη και πέφτει άγριο ξύλο. Φυσικά, αστυνομική δύναμη δεν υπάρχει, όπως γίνεται σήμερα, αλλά μόνο η χωροφυλακή. Έτσι, λοιπόν, τα επεισόδια άρχισαν να γίνονται συνηθισμένο φαινόμενο στις πόλεις που αγωνιζόμασταν. Από εκείνα τα χρόνια και έπειτα, το όνομα της Θύρας 13 θα πάρει μια διαφορετική διάσταση στις τάξεις των οπαδών μας. Λειτουργεί, πλέον, σαν κάτι πιο γενικό. Περιλαμβάνει όλους τους οπαδούς που έχουν τον Παναθηναϊκό σαν ιδεολογία, σαν τρόπο ζωής. Όλους αυτούς που θα κάνουν τη διαφορά σ' ένα γήπεδο, που θα αντιμετωπίσουν τους αντίπαλους οπαδούς. Τα κατορθώματά της εκείνο τον καιρό καθώς και τα επόμενα χρόνια θα είναι πολλά. Σ' όλα τα γήπεδα της επαρχίας και της Αθήνας η παρουσία της θα είναι συγκλονιστική, το ίδιο και στα παιχνίδια της Λεωφόρου, ιδιαίτερα στα ευρωπαϊκά. Αξέχαστη θα μείνει η εξέδρα με την Γιουβέντους το 1980-81 (4-2) όπου για πρώτη φορά η οργάνωση της κερκίδας θα γίνει από το κάτω μέρος της κερκίδας και η 13 θα αποτελέσει ολόκληρη έναν τεράστιο πυρήνα φωνών και συνθημάτων Η επόμενη χρονιά (1981-82) είναι μία από τις σημαντικότερες χρονιές-σταθμούς στην εξέλιξη της Θύρας 13. Λίγες ημέρες πριν από τον αγώνα κυπέλλου με τον ολυμπιακό (3-2) στη Λεωφόρο η διοίκηση του Παναθηναϊκού με ξαφνική απόφαση της θα σταματήσει να δίνει εισιτήρια σ' όλους τους τοπικούς συνδέσμους και θα δίνει εισιτήρια μόνο στην ΠΑ.ΛΕ.ΦΙ.Π. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι η Λεωφόρος ήταν πολύ μικρή για να χωρέσει όλους τους συνδέσμους, κάτι που φυσικά ήταν αβάσιμο. Αποτέλεσμα αυτών ήταν η ΠΑ.ΛΕ.ΦΙ.Π. να αποκτήσει ξαφνικά χιλιάδες μέλη που ήθελαν να εξασφαλίσουν εισιτήρια για το ματς με τον ολυμπιακό και φυσικά να γιγαντωθεί αστραπιαία. Την ίδια χρονιά θα συμβούν πολλά ακόμα σημαντικά γεγονότα. Με μεθοδευμένες κινήσεις και με πάτημα την υπόθεση Μπουμπλή το πρωτάθλημα θα χαθεί στο μπαράζ στο Βόλο. Δύο μήνες νωρίτερα η Αθήνα θα αναστατωθεί από την πορεία των οπαδών μας (μετά τον αγώνα με τον ΟΦΗ) στο Σύνταγμα για την υπόθεση Μπουμπλή. Διαμαρτυρίες στην ΕΡΤ, απειλές για βόμβες, έντονος φανατισμός είναι σκηνές που συμπληρώνουν το εκρηκτικό εκείνο τριήμερο. Δύο αγωνιστικές πριν το τέλος εκείνου του πρωταθλήματος, στις 23/5/82, στον αγώνα με τον Ηρακλή (2-1) που ουσιαστικά χάσαμε και το πρωτάθλημα, οι 1.500 εκδρομείς μας στην Θεσσαλονίκη θα δεχθούν μεγάλη επίθεση εντός και εκτός γηπέδου από τους οπαδούς όλων των ομάδων της συμπρωτεύουσας. Στις 2/6/82, όμως, στον επαναληπτικό αγώνα με τον ΠΑΟΚ (2-0) για το κύπελλο η Θύρα 13 θα ξεπληρώσει την φιλοξενία. Αν και ο αγώνας ξεκίναγε το απόγευμα, από τις 8 το πρωί οι δρόμοι γύρω από την Λεωφόρο ήταν γεμάτοι από κόσμο, παρά τη βροχή. Το πάθος, το μίσος, ο φανατισμός ήταν πρωτόγνωρα. Οι Παοκτσήδες δεν έπρεπε να πατήσουν το πόδι τους στην Λεωφόρο. Σ' όλους τους δρόμους υπάρχουν μπλόκα και όποιος συλλαμβάνεται περνάει τα πάνδεινα. Προκηρύξεις υπάρχουν πεταμένες στους δρόμους που φανατίζουν τον κόσμο περισσότερο. Τα τρένα από και προς την Θεσσαλονίκη την προηγούμενη και την επόμενη μέρα δέχονται επιθέσεις. Τελικά, οι Παοκτσήδες δεν θα εμφανιστούν πουθενά και ο αγώνας θα λήξει με 2-0 υπέρ μας. Τα κατορθώματα δεν τελειώνουν εκεί. Την περίοδο 1982-83 οι οπαδοί μας θα βρεθούν μέσα στην σκεπαστή όπου θα κάνουν εξέδρα (φυσικά τότε οι Αεκτζήδες ήταν ανύπαρκτοι) ενώ την επόμενη χρονιά (1983-84) στο ίδιο γήπεδο οι Παναθηναϊκοί θα είναι 25.000 και οι Αεκτζήδες 6.000. Την ίδια χρονιά, μάλιστα, στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος θα έχουμε οργανωμένη παρουσία και μέσα στην Θύρα 7 στο Καραϊσκάκη, όπου και θα πανηγυρίσουμε το πρωτάθλημα. Εν τω μεταξύ τα δύο προηγούμενα χρόνια το όνομα του Γεωργακάκη θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην αποδυνάμωση της 13. Σε κάθε αγώνα στη Λεωφόρο μέσα στις εξέδρες θα υπάρχει εντονότατη αστυνομική παρουσία, που με την παραμικρή ευκαιρία απομακρύνει τον οποιοδήποτε από το γήπεδο. Σίγουρα, άσχημες εποχές, ειδικά για τα παιδιά που αμαυρώθηκε το ποινικό τους μητρώο και είχαν τραβήγματα με την αστυνομία. Η περίοδος 1983-84, όμως, θα είναι και η τελευταία που θα παίξουμε στην Λεωφόρο. Από την επόμενη θα μεταφερθούμε στο ΟΑΚΑ, που ταιριάζει περισσότερο στο ευρωπαϊκό προφίλ του Παναθηναϊκού. Το 1986 θα είναι ένας ακόμα σταθμός με την ίδρυση του GREEN CLUB (μετέπειτα GREEN COCKNEY CLUB). Θα ιδρυθεί τότε με όραμα να συνεχίσει την παράδοση της Θύρας 13 και να φέρει νέα πνοή στον κόσμο του Παναθηναϊκού. Σε πολλά σημεία τα κατάφερε. Τον ίδιο καιρό που ιδρύθηκε το GREEN CLUB άρχισε να εκδίδεται μία εβδομαδιαία εφημερίδα με την ονομασία ΘΥΡΑ 13. Η εφημερίδα αυτή αποτελούσε κάτι διαφορετικό για τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Ήταν ένα έντυπο που, εκτός των άλλων, είχε νέα για όλα τα τμήματα του Παναθηναϊκού ενώ ήταν και μέσο επικοινωνίας μεταξύ του GREEN CLUB και των οπαδών της ομάδας. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ, άλλωστε, η στήλη που διατηρούσε το CLUB και ονομαζόταν γωνιά των φανατικών. Η εφημερίδα αυτή δεν φοβήθηκε να καυτηριάσει τις εξελίξεις στο συνδεσμιακό χώρο καθώς και τις κινήσεις της διοίκησης. Το 1989, όμως, και μετά σημειώνεται μια ανεξήγητη μεταστροφή της πολιτικής της εφημερίδας, που άλλωστε μετά από λίγο διέκοψε την λειτουργία της. Το 1987 στο Βελιγράδι ο κόσμος του Παναθηναϊκού έκανε ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα του. ’λλωστε, 17.000 οπαδοί στο εξωτερικό είναι κάτι που μόνο οπαδοί του Παναθηναϊκού θα μπορούσαν να κάνουν. Στον ελληνικό χώρο οι εκδρομές είναι μοναδικές σε αριθμό και παλμό. Στον Βόλο, στα Γιάννενα, στη Λάρισα η Θύρα 13 περνάει τις εξετάσεις της. Επίσης, την περίοδο 1987-88 και συγκεκριμένα στις 8/5/88 στο Μουσείο θα γραφτεί μία από τις πιο χρυσές σελίδες στην ιστορία της Θύρας 13. Μερικές ώρες πριν από τον τελικό του κυπέλλου με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ και ενώ οι οπαδοί μας συγκεντρώνονταν στο Πεδίο θα αντικρίσουν ξαφνικά 3.000 γαύρους να ανεβαίνουν την Πατησίων. Αν και οι δικοί μας ήταν μόνο 500 άτομα το αποτέλεσμα ήταν για μια ακόμα φορά άτυχο για αυτούς. Παράλληλα φυσικά με το ποδόσφαιρο η παρουσία του κόσμου είναι έντονη στα παιχνίδια μπάσκετ και βόλλεϋ. Ειδικά στον Τάφο του Ινδού η συμπαράσταση είναι τρομερή. Τα σκηνικά που γίνονται άλλωστε, μέσα και έξω από το γήπεδο, την καθιστούν μέχρι σήμερα από τις πιο σκληρές έδρες. Την ίδια χρονιά, το 1988, από μια παρέα που σύχναζε στα ηλεκτρονικά πίσω από τα Θύρα 13 θα ιδρυθούν οι MAD BOYS με πολλά όνειρα και ιδέες. Την περίοδο 1988-89 αποφασίζεται από τη διοίκηση η επαναλειτουργία της Λεωφόρου για τον β' γύρο εκείνης της περιόδου. Το ζωντάνεμα της Θύρας 13 είναι γεγονός και ο ενθουσιασμός του κόσμου είναι διάχυτος. Μαζί, όμως, με τον ενθουσιασμό θα έρθουν και τα επεισόδια με αποκορύφωμα τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ όπου οι οπαδοί του θα φύγουν στο ημίχρονο τρέχοντας από την Λεωφόρο. Το γεγονός αυτό θα προκαλέσει την οργή του προέδρου κατά του GREEN COCKNEY CLUB το οποίο θα θεωρηθεί υποκινητής των επεισοδίων. Φυσικά, την επόμενη χρονιά η έδρα μας θα επαναμεταφερθεί στο ΟΑΚΑ. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1994, θα δημιουργηθούν οι ATHENS FANS (στη δύναμή τους εντάχθηκαν και οι MAD BOYS) σε μια προσπάθεια να συγκεντρωθεί σ' έναν φορέα η δύναμη πολλών τοπικών συνδέσμων. Τα αποτελέσματα που θα φέρουν και η έκρηξη του κόσμου, που έψαχνε για κάτι νέο, θα είναι πολλές φορές εντυπωσιακή όπως και τα κατορθώματα τους. Παράλληλα έχουμε τη γιγάντωση του GREEN COCKNEY CLUB, καθώς και τη δημιουργία πολλών ανεξάρτητων συνδέσμων. Η κίνηση αυτή όμως θα διαρκέσει μέχρι το 1998, με το κλείσιμο των περισσοτέρων συνδέσμων. Από τότε και έπειτα η συνδεσμιακή κατάσταση βρίσκεται σε μία νέα φάση. Νέες εποχές, νέα πρόσωπα, νέες αντιλήψεις και ιδέες που θα πρέπει να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της 13. Όσα χρόνια κι αν πέρασαν από την ίδρυση της μέχρι και σήμερα, τα ιδανικά και οι αρχές της παραμένουν ίδια. Πίστη, πάθος, δύναμη και πάνω απ' όλα αγάπη για τον Παναθηναϊκό. Γιατί τελικά όπου κι 'αν ανήκουμε η αγάπη για την ομάδα μας είναι αυτό που καθορίζει τις πράξεις και την συμπεριφορά μας. Και σίγουρα ο καλύτερος τρόπος να υπηρετείς και να προστατεύεις τον Παναθηναϊκό είναι να αποτελείς ενεργό μέλος της Θύρας 13 όπου και όπως αυτή εκφράζεται. Εντός και εκτός γηπέδων, στην Αθήνα ή στην επαρχία, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, σ' όλη μας τη ζωή.
Κλείνοντας αυτήν την μικρή αναδρομή θα θέλαμε να ελπίζουμε ότι η προσωρινή έστω επιστροφή μας στην Λεωφόρο θα δώσει μία νέα πνοή στον κόσμο μας. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ σ' όλους αυτούς που αποτέλεσαν και αποτελούν ενεργά κομμάτια της 13 και που συντέλεσαν στην ανάδειξη της ως ένα αληθινό μύθο στο πέρασμα του χρόνου. Τον πραγματικό θρύλο των ελληνικών και όχι μόνο γηπέδων.
πηγη: mad boys
[Επεξεργασία] Τμήματα
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του ο σύλλογος έχει δημιουργήσει ομάδες σε 27 διαφορετικά αθλήματα. Διαθέτει τμήματα σε Ποδόσφαιρο (ίδρυση 1908), Ξιφασκία (ίδρυση 1912), Στίβο (ίδρυση 1919), Βόλεϊ (ίδρυση 1919), Μπάσκετ (ίδρυση 1922), Πινγκ πονγκ (ίδρυση 1924), Ποδηλασία (ίδρυση 1928), Σκοποβολή (ίδρυση 1928), Χόκευ επι χόρτου (ίδρυση 1928), Μπιλιάρδο (ίδρυση 1929), Κολύμβηση (ίδρυση 1930), Πόλο (ίδρυση 1930), Χειρόσφαιρα (ίδρυση 1930), Πυγμαχία (ίδρυση 1946), Καταδύσεις (ίδρυση 1947), Άρση Βαρών (ίδρυση 1959), Σκάκι (ίδρυση 1960), Οπλομαχία (ίδρυση 1960), Γυμναστική (ίδρυση 1961), Θαλάσσιο Σκι (ίδρυση 1963), Πάλη (ίδρυση 1965), Μοντέρνο Πένταθλο (ίδρυση 1977), Τζούντο (ίδρυση 1978), Τοξοβολία (ίδρυση 1981), Ιστιοπλοΐα (ίδρυση ?), Ποδοβόλεϊ (ίδρυση 1990), Συγχρονισμένη Κολύμβηση (ίδρυση 1992). Είναι ένας από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους στην Ελλάδα και σε διεθνή κλίμακα, με βάση τον αριθμό διαφορετικών αθλητικών τμημάτων που διατηρεί.
| Κατηγορία | Τμήματα |
|---|---|
| Επαγγελματικά | Ποδόσφαιρο ανδρών · Μπάσκετ ανδρών · Βόλεϊ ανδρών |
| Ερασιτεχνικά ομαδικά | Ποδόσφαιρο νέων · Μπάσκετ γυναικών · Βόλεϊ γυναικών · Πόλο ανδρών · Πινγκ Πονγκ |
| Ερασιτεχνικά ατομικά | Στίβος · Ποδηλασία · Κολύμβηση · Καταδύσεις |
| Ερασιτεχνικά ένοπλα | Σκοποβολή · Τοξοβολία · Ξιφασκία |
| Ερασιτεχνικά βαρέα | Πυγμαχία · Πάλη · Άρση Βαρών |
| Ανενεργά | Ποδόσφαιρο γυναικών · Χάντμπολ · Χάντμπολ γυναικών · Χόκεϊ επί χόρτου · Πόλο γυναικών · Θαλάσσιο Σκι · Κωπηλασία · Ιστιοπλοΐα · Συγχρονισμένη κολύμβηση · Μοντέρνο πένταθλο · Τρίαθλο · Γυμναστική · Τζούντο · Ποδοβόλεϊ · Μπιλιάρδο · Σκάκι |
[Επεξεργασία] Τίτλοι Επαγγελματικών Τμημάτων
[Επεξεργασία] Τμήμα Ποδοσφαίρου
Σύνολο Τίτλων (42)
- 20 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1930, 1949, 1953, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972, 1977, 1984, 1986, 1990, 1991, 1995, 1996, 2004, 2010
- 17 Κύπελλα Ελλάδας: 1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010
- 4 Σούπερ Καπ Ελλάδας: 1970, 1988, 1993, 1994
- 1 Βαλκανικό κύπελλο : 1977
[Επεξεργασία] Τμήμα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών
Σύνολο Τίτλων (51)
- 1 Διηπειρωτικό Κύπελλο FIBA: 1996
- 6 Πρωταθλήματα Ευρώπης - Ευρωλίγκα: 1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011
- 32 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1946, 1947, 1950, 1951, 1954, 1961, 1962, 1967, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1982, 1984, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011
- 12 Κύπελλα Ελλάδας: 1979, 1982, 1983, 1986, 1993, 1996, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009
[Επεξεργασία] Τμήμα Πετοσφαίρισης Ανδρών
Σύνολο Τίτλων (26)
- 19 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1960, 1963, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1982, 1984, 1985, 1986, 1995, 1996, 2004, 2006
- 6 Κύπελλα Ελλάδας: 1982, 1984, 1985, 2007, 2008, 2010
- 1 Σούπερ Καπ: 2006
[Επεξεργασία] Τίτλοι Ερασιτεχνικών Τμημάτων
[Επεξεργασία] Τμήμα Πετοσφαίρισης Γυναικών
Σύνολο Τίτλων (29)
- 24 Πρωταθλήματα Ελλάδας Γυναικών: 1970, 1971, 1972, 1973, 1977, 1978, 1979, 1982, 1983, 1985, 1988, 1990, 1991, 1992, 1993, 1998, 2000, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011
[Επεξεργασία] Τμήμα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών
Σύνολο Τίτλων (4)
- 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1998, 2000, 2005
- 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2000
[Επεξεργασία] Τμήμα Στίβου
Σύνολο Τίτλων (66)
- 23 Πρωταθλήματα Ελλάδας Ανοιχτού Στίβου Ανδρών: 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1989, 1990
- 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας Κλειστού Στίβου Ανδρών: 1986, 1989, 1990, 1994
- 29 Πρωταθλήματα Ανώμαλου Δρόμου Ανδρών : 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1938, 1954, 1955, 1956, 1965 (γενική), 1967 (πολλαπλή), 1968, 1968 (πολλαπλή), 1969, 1969 (πολλαπλή), 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1978, 1979, 1980, 1983, 1996, 1997, 1998
- 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας Ανοιχτού Στίβου Γυναικών: 1946, 1947, 1949
- 6 Πρωταθλήματα Ανώμαλου Δρόμου Γυναικών:1949, 1950, 1983, 1984, 1985, 1986
[Επεξεργασία] Τμήμα Ποδηλασίας
Σύνολο Τίτλων (44)
- 11 Πρωταθλήματα Γενικής Βαθμολογίας: 1954, 1956, 1958, 1963, 1967[39], 1969, 1970, 1973, 1985, 1989 ,1990
- 23 Πρωταθλήματα Δημόσιας Οδού Ανδρών: 1951, 1952, 1953, 1954, 1956 , 1957, 1958, 1959, 1962 ,1963, 1965, 1967, 1969, 1970, 1973, 1980, 1982, 1983, 1984, 1985, 1989, 1990, 1997
- 10 Πρωταθλήματα Πίστας Ανδρών: 1954, 1956, 1958, 1967, 1968[40], 1969, 1985, 1986, 1989, 1990
[Επεξεργασία] Τμήμα Ξιφασκίας
Σύνολο Τίτλων (41)
- 13 Πρωταθλήματα Γενικής Βαθμολογίας: 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968[41], 1969[42], 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975
- 11 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ομαδικού Ξίφους Ασκήσεως: 1965, 1966, 1967, 1968[43], 1969[44], 1970, 1971, 1973, 1975, 1977, 1978
- 12 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ομαδικού Ξίφους Μονομαχίας: 1964, 1965, 1966, 1967, 1969[45], 1970, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1980
- 5 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ομαδικού Σπάθης: 1964, 1970, 1971, 1973, 1974
[Επεξεργασία] Τμήμα Πυγμαχίας
Σύνολο Τίτλων (32)
- 30 Πρωταθλήματα Ανδρών: 1949, 1950, 1951, 1952, 1954, 1955, 1957, 1958, 1959, 1960, 1964, 1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1972 , 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1982 , 1986, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998, 2011.
- 2 Κύπελλα Ανδρών: 1988, 1999
[Επεξεργασία] Τμήμα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Πινγκ-Πονγκ)
Σύνολο Tίτλων (18) [46]
- 11 Πανελλήνια πρωταθλήματα Ανδρών: 1951, 1952, 1955 (πριν από την ίδρυση της ΕΦΟΕΠΑ), 1956, 1959, 1960, 1961, 1962, 1966, 1968, 1975
- 3 Κύπελλα Ελλάδας ανδρών: 1965, 1966, 1969
- 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας Γυναικών: 1972[47], 1973, 1974
- 1 Κύπελλο Ελλάδας Γυναικών: 1972
[Επεξεργασία] Τμήμα Τοξοβολίας
Σύνολο Τίτλων (6)
- 4 Πρωταθλήματα Ανδρών: 1983, 1984, 1985, 1986
- 2 Πρωταθλήματα Γυναικών: 1985, 1986
[Επεξεργασία] Τμήμα Κολύμβησης
Σύνολο Τίτλων (13)
- 13 Πρωταθλήματα Ελλάδας Open: 1944, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968
[Επεξεργασία] Τμήμα Σκοποβολής
Σύνολο Τίτλων (9)
- 8 Πρωταθλήματα Ομαδικού: 1960, 1964, 1982, 1983, 1985, 1989, 1990, 1991
- 1 Διασυλλογικό Πρωτάθλημα:1957
[Επεξεργασία] Τμήμα Σκακιού
Σύνολο Τίτλων (9)
- 7 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1964[48], 1966, 1969[49], 1970[50], 1971, 1973, 1974
- 2 Κύπελλα Ελλάδας: 1973[51], 1974[52]
[Επεξεργασία] Τμήμα Άρσης Βαρών
Σύνολο Τίτλων (6)
- 6 Πρωταθλήματα Ανδρών: 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969
[Επεξεργασία] Τμήμα Καταδύσεων
Σύνολο Τίτλων (3)
- 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1969, 1972, 1975
[Επεξεργασία] Τμήμα Μοντέρνου Πεντάθλου
Σύνολο Τίτλων (2)
- 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1980, 1987[53]
[Επεξεργασία] Τμήμα Γυμναστικής
Σύνολο Τίτλων (1)
- 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Ανδρών: 1972
[Επεξεργασία] Τμήμα Τρίαθλου
Σύνολο Τίτλων (1)
- 1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα: 1978 [54]
[Επεξεργασία] Οι Ευρωπαϊκές και Διεθνείς επιτυχίες του Παναθηναϊκού
Ο Παναθηναϊκός έχει διεκδικήσει και κατακτήσει διεθνή και ευρωπαϊκά τρόπαια στην καλαθοσφαίριση, ενώ πέντε από τα ομαδικά τμήματά του έχουν αγωνιστεί σε ημιτελικό αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης και τέσσερα σε τελικό. Τα τμήματα ποδοσφαίρου και μπάσκετ έχουν αγωνιστεί σε τελικούς του Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Αξιοσημείωτο είναι πως από το 1969 έως το 2011 στις 22 από τις 42 αθλητικές περίοδους ένα ή περισσότερα από τα ομαδικά τμήματα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε τουλάχιστον σε ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
[Επεξεργασία] Οι πρόεδροι του Παναθηναϊκού
Μέχρι και το 1979 ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού ηγούνταν όλων των τμημάτων του συλλόγου. Από το 1979 το τμήμα ποδοσφαίρου ανεξαρτοποιήθηκε διοικητικά με τη δημιουργία της ΠΑΕ. Το ίδιο συνέβη το 1992 όταν συστάθηκε η ΚΑΕ για το τμήμα μπάσκετ και αργότερα με το ΤΑΑ στο τμήμα βόλεϊ. [55],[56]
[Επεξεργασία] Οι 100+1 μεγάλοι Παναθηναϊκοί 1908-2008
Τον Ιούλιο του 2009 διεξήχθει ψηφοφορία από την εφημερίδα Πράσινη για την ανάδειξη των 100 σημαντικότερων προσωπικοτήτων του συλλόγου για το διάστημα των 100 πρώτων χρόνων της ομάδας. Ακολουθεί η λίστα με τη σειρά κατάταξης σύμφωνα με τους ψήφους των φιλάθλων.[60] Εκτός ψηφοφορίας των 100, τέθηκε ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού Γιώργος Καλαφάτης, του οποίου η προσφορά στο σύλλογο θεωρήθηκε εκ των προτέρων δεδομένη και αναγνωρισμένη.
|
|
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη, σελ.23
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.5
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.5
- ↑ Ο ΠΑΟ δεν φόρεσε ποτέ κόκκινα! Ιστότοπος playsport.gr
- ↑ «Άσπρη η πρώτη του Παναθηναϊκού» Ιστότοπος gazzetta.gr
- ↑ Τέλος στο παραμύθι! Ιστότοπος leoforos.gr
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.6
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.8
- ↑ pao.gr Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο ΠΠΟ έχει υιοθετήσει το πράσινο χρώμα και το έμβλημα του τριφυλλιού
- ↑ sansimera.gr Το 1918 Αλλαγές είχαμε και στο χρώμα της ομάδας, που από κόκκινο έγινε πράσινο
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.11
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.14
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.17
- ↑ 14,0 14,1 14,2 Τα ιστορικά στοιχεία των τμημάτων του ΠΑΟ - Σύλλογος Παλαιμάχων Παναθηναϊκού
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.23-24
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.187
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.192
- ↑ 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 Τα ιστορικά ορόσημα του ΠΑΟ, από τον παλαίμαχο πρωταθλητή Γιώργο Λιβέρη
- ↑ Η ιστορία του ήρωα Μίμη Πιερράκου sentragoal.gr
- ↑ Μια ζωή αντίσταση leoforos.gr
- ↑ 21,0 21,1 Είπαν το δικό τους ΟΧΙ gazzetta.gr
- ↑ Ιστορίες από την Κατοχή sport24.gr
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.192
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.192
- ↑ Αήττητος και μάγκας ο Παναθηναϊκός το 1964 prasinanea.gr
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.180
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.192
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.189
- ↑ Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι - Σύλλογος παλαιμάχων Παναθηναϊκού
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.181
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.181
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.193
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.189
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.193
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.188
- ↑ Όταν το «τριφύλλι» αλλάζει sentragoal.gr
- ↑ Η ιστορία του Παναθηναϊκού στο γυναικείο ποδόσφαιρο - womensoccer.gr
- ↑ 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008, σελ.10
- ↑ Αθλητική Ηχώ 12 Απριλίου 1968, σελίδα 8
- ↑ Αθλητική Ηχώ 15 Ιουλίου 1968, σελίδα 8
- ↑ Αθλητική Ηχώ 29 Μαΐου 1968 σελίδα 2
- ↑ Αθλητική Ηχώ 15 Ιουνίου 1969 σελίδα 6
- ↑ Αθλητική Ηχώ. 16 Μαρτίου 1968, σελίδα 6
- ↑ Αθλητική Ηχώ 27 Μαΐου 1969, σελίδα 6
- ↑ Αθλητική Ηχώ 3 Ιουνίου 1969, σελίδα 6
- ↑ tabletennis.gr Ομαδικοί τίτλοι
- ↑ Αθλητική Ηχώ, 16 Μαΐου 1972, σελίδα 8 δεξιά. Ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής 1972 στις γυναίκες.
- ↑ Αρχείο Αθλητικής Ηχούς, 28 Οκτωβρίου 1964, σελιδα 5 πάνω αριστερά Μεσα στο άρθρο, αναφέρονται τα τμήματα, στα οποία ο Παναθηναϊκός είναι εν ενεργεία πρωταθλητής (δηλ. για το 1964). Αυτά είναι: Ποδοσφαίρου, Στίβου, Κολύμβησης, Σκοποβολής, Πυγμαχίας, Οπλομαχίας (δηλ. Ξιφασκίας), Ενόργανης γυμναστικής και Ζατρικίου (δηλ. σκάκι).
- ↑ Αρχείο Αθλητικής Ηχούς, σελίδα 6.
- ↑ Αρχείο Αθλητικής Ηχούς, 10/1/1971, σελίδα 4 κάτω δεξιά. Συνέντευξη Ν. Καζιλάρη.
- ↑ Αρχείο Αθλητικής Ηχούς, 20 Μαρτίου 1973, σελίδα 4 Τελικός Κυπέλλου Ελλάδος: Παναθηναϊκος-Πανελλήνιος 3-1
- ↑ Αρχείο Αθλητικής Ηχούς, 13 Ιουλίου 1974, σελίδα 4 κάτω δεξιά Ανασκόπηση της δραστηριότητας των τμημάτων του Γ.Σ. Άρη Νίκαιας. Στο τμήμα για το σκάκι αναφέρει:"...ανεδείχθη τρίτη δύναμις εις το Κύπελλον Ελλάδος, μετά τον πρωταθλητή ΠΑΟ και τη δεύτερη Ηλιούπολι."
- ↑ http://img40.imageshack.us/f/34970188.jpg/
- ↑ ΤΑ ΝΕΑ,04/12/1978,ΣΕΛΙΔΑ 13
- ↑ Για Πάντα Πρωταθλητές, Εκδόσεις ΣΚΑΪ Βιβλίο, 2009 σελ.168
- ↑ onsports.gr Όλοι οι πρόεδροι του ΠΑΟ
- ↑ πρόεδρος για μία εβδομάδα λόγω τιμωρίας του Φιλιππίδη
- ↑ Ιδιοκτήτες οι αφοι Γιαννακόπουλοι
- ↑ Ιδιοκτήτες οι αφοι Γιαννακόπουλοι
- ↑ Εφημερίδα Πράσινη 7 Αυγούστου 2009 σελ.19
[Επεξεργασία] Πηγές
- Πάνος Φιαμέγκος, Παναθηναϊκός 1908-1998 - 90 χρόνια ιστορικής πορείας
- Ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
- Αθλητική ηχώ
- 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη, 2008
- 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS, 2008
- Για Πάντα Πρωταθλητές, Εκδόσεις ΣΚΑΪ Βιβλίο, 2009
- Glory Days - Τα χρυσά χρόνια 1992 - 2007, ΚΑΕ Παναθηναϊκός, 2007
- MAD BOYS 13
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Το έπος του Γουέμπλεϊ
- Πότε ακριβώς έχει τα 100ά γενέθλιά του ο Παναθηναϊκός. Άρθρο του Γιάννη Γεωργάκη στο Βήμα, 3/02/2008
- Οι έδρες του Παναθηναϊκού leoforos.gr
[Επεξεργασία] Επίσημες ιστοσελίδες
- Παναθηναϊκός Α.Ο., ερασιτέχνης Π.Α.Ο. - Επίσημο website
- Παναθηναϊκός Α.Ο. Π.Α.Ε. - Επίσημο website (Ελληνικά & Αγγλικά)
- Panathinaikos B.C. - Επίσημο website (σε Ελληνικά & Αγγλικά)
- Panathinaikos volleyball - Επίσημο website (Ελληνικά)
- Panathinaikos Youth Academy (σε Ελληνικά)
- Η επίσημη σελίδα των Παλαιμάχων αθλητών του Παναθηναϊκού - Η Ιστορία και τα νέα του συλλόγου
|
|||||||||||||||||||||||||||||||