Άλμα επί κοντώ
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Το άλμα επί κοντώ είναι κλασικό αγώνισμα του στίβου, στο οποίο ο αθλητής χρησιμοποιεί ευλύγιστο πλέον κοντάρι από φάιμπεργκλας ή ανθρακονήματα για να υπερπηδήσει οριζόντιο πήχυ. Το αγώνισμα φέρεται ως γνωστό κατά την αρχαιότητα από τους Κρήτες, τους αρχαίους Έλληνες[ασαφές] και τους Κέλτες. Αναγνωρίστηκε ως ολυμπιακό αγώνισμα στους Ολυμπιακούς του 1986 για τους άνδρες και του 2000 για τις γυναίκες.