Νίκος Κωνσταντόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος. Έχει διατελεσει πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Στις 13 Ιουλίου 2010, εξελέγη πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Καθώς η θητεία του Κωστή Στεφανόπουλου πλησίαζε στο τέλος της, ο Κωνσταντόπουλος εμφανίστηκε ως ένα από τα φαβορί να τον αντικαταστήσουν στην Προεδρία της Δημοκρατίας, και συναντήθηκε πολλές φορές με τον Κώστα Καραμανλή. Όμως η μεγάλη απέχθεια και μίσος που υπήρχε μεταξύ Κωνσταντόπουλου-ΠΑΣΟΚ απέκλεισε την υποψηφιότητά του και τελικά Πρόεδρος έγινε ο Κάρολος Παπούλιας.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1942 στα Κρέστενα Ηλείας (καταγωγή Γρύλλος Ηλείας), και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως φοιτητής της νομικής, συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα ως υποστηρικτής του Γεωργίου Παπανδρέου και μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου. Διετέλεσε πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής Συλλόγων του Πανεπιστημίου Αθηνών (Δ.Ε.Σ.Π.Α.) κατά το διάστημα 1963-1965, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ε.Φ.Ε.Ε. (1964-1965) και γραμματέας της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας Ε.ΔΗ.Ν. (1965-1966). Αν και στήριζε τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο Κωνσταντόπουλος είχε διαφωνίες με τον Ανδρέα, τον οποίο κατηγορούσε για προσπάθεια απόλυτου ελέγχου της Νεολαίας για ιδιοτελείς σκοπούς, ενώ με τη σειρά του ο Ανδρέας έκρινε πως η δράση του Κωνσταντόπουλου ήταν ύποπτη και διασπαστική. Στη διάρκεια της χούντας του 1967-1974, οι ιδέες του έγιναν πιο ριζοσπαστικές, και ως μέλος της Δημοκρατικής Άμυνας, αντιστασιακή ομάδα κατά της χούντας, συνελήφθη το 1970, βασανίστηκε, καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ ετών και αποφυλακίστηκε το 1973.

Πολιτική διαδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974, συντάχθηκε με το ΠΑΣΟΚ, διατελώντας μάλιστα μέλος της πρώτης Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, από το οποίο όμως διεγράφη το 1975 από τον Ανδρέα Παπανδρέου σε ό,τι απεκλήθη η μεγάλη σφαγή (ταυτόχρονη διαγραφή πολλών μελών της Δημοκρατικής Άμυνας που προσπαθούσαν να αμφισβητήσουν την ηγεμονία του Ανδρέα Παπανδρέου). Μαζί με τον καθηγητή Σάκη Καράγιωργα και άλλους ίδρυσαν τη Σοσιαλιστική Πορεία της οποίας διετέλεσε εκπρόσωπος (1975-1979) και πήρε μέρος στη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου 1977 χωρίς επιτυχία. Έκτοτε, και μέχρι το 1989, ασχολήθηκε ενεργά με τη μάχιμη δικηγορία.

Αρχηγός του Συνασπισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγινε ιδρυτικό και ηγετικό μέλος του κόμματος του Συνασπισμού το 1989 και διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος (1989-1993). Στις εκλογές του 1990 εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου ως βουλευτής Επικρατείας. Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση συνασπισμού του Τζαννή Τζαννετάκη μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Αυτή η ασυνήθιστη αριστερά-συντηρητική συμμαχία, συν το γεγονός ότι ο Κωνσταντόπουλος ήταν ένας από τους κατηγόρους κατά τις δίκες του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και προσωπικά ζητήματα, έκαναν τον Κωνσταντόπουλο στόχο σοβαρής κριτικής, ενώ η εφημερίδα Αυριανή προσπάθησε να τον εξευτελίσει τελείως. Όλα αυτά είχαν σημαντικό αντίκτυπο στη δημόσια εικόνα του, ενώ ο χώρος της κεντροαριστεράς τον θεωρούσε προδότη και μισητό εχθρό του.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1993 η αποτυχία του Συνασπισμού να περάσει το ποσοστό του 3% και να εισέλθει στη Βουλή ήταν σχεδόν καταστροφική για το κόμμα. Η Μαρία Δαμανάκη, που ήταν τότε πρόεδρος του ΣΥΝ, παραιτήθηκε από τη θέση της, και ο Κωνσταντόπουλος εξελέγη αρχηγός του κόμματος στο έκτακτο Συνέδριο του Συνασπισμού στις 19 Δεκεμβρίου 1993. Στις εκλογές του 1996 ο ΣΥΝ επανήλθε στο κοινοβούλιο με ποσοστό 5,2% πανελλαδικά, μια επιτυχία που πιστώθηκε σε μεγάλο βαθμό στον Κωνσταντόπουλο. Επανεξελέγη Πρόεδρος του Συνασπισμού τον Μάρτιο του 1996, από το 2ο Συνέδριο, και τον Ιούνιο του 2000 από το 3ο Συνέδριο του κόμματος. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1996, του 2000 και του 2004. Τον Ιούνιο του 2004 ανακοίνωσε την απόφασή του να μη θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος, έπειτα από τα απογοητευτικά αποτελέσματα των ευρωεκλογών και την εσωκομματική κριτική που δεχόταν. Ύστερα από το 4ο τακτικό συνέδριο του κόμματος (Δεκέμβριος 2004) νέος πρόεδρος του Συνασπισμού εκλέχτηκε ο Αλέκος Αλαβάνος.

Επαγγελματικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος έχει εργαστεί ως δικηγόρος, με εξειδίκευση σε διάφορα θέματα θεσμικών μεταρρυθμίσεων, του εκσυγχρονισμού του νόμου, το ποινικό δίκαιο και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών. Η επιλογή του ως προέδρου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός τον βρήκε στην Άμφισσα όπου συμμετείχε, μαζί με την κόρη του Ζωή, στη δίκη της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ως δικηγόρος της οικογένειάς του. Ο Κωνσταντόπουλος έχει πολύ καλές και φιλικές σχέσεις τόσο με την οικογένεια Βαρδινογιάννη, όσο και με τον Παύλο Γιαννακόπουλο και τον Αριστείδη Αλαφούζο. Αυτές οι σχέσεις του έχουν γίνει κατά καιρούς αντικείμενο κριτικής και σάτιρας.

Είναι παντρεμένος, σε τρίτο γάμο, με τη δημοσιογράφο Χαρά Φράγκου. Προηγούμενοι γάμοι με τη Φωτεινή Τομαή και τη Λίνα Αλεξίου.

Κόρη του είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]