Λάκης Πετρόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Βασίλειος (Λάκης) Πετρόπουλος (29 Αυγούστου 1932 - 30 Ιουνίου 1996) υπήρξε διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια επιτυχημένος προπονητής της Εθνικής Ελλάδος και μεγάλων συλλόγων της Α΄ Εθνικής, με τους οποίους κέρδισε πολλούς τίτλους, ενώ εργάστηκε και στο Βέλγιο, στη Σερκλ Μπριζ. Ως ποδοσφαιριστής κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961) και ένα Κύπελλο Ελλάδος (1955) και ως προπονητής πέντε πρωταθλήματα (1969, 1970, 1973, 1974, 1975) και τρία Κύπελλα Ελλάδος (1969, 1973, 1982).

Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος τον θεωρεί ως τον καλύτερο Έλληνα προπονητή από πλευράς τίτλων και γνώσεων τακτικής.[1]

Ως προπονητής, ξεχώριζε στα γήπεδα για το κομψό και εξεζητημένο ντύσιμό του (ζιβάγκο, φουλάρια, ακριβά κοστούμια, δερμάτινα σακάκια), πολύ σπάνιο στην εποχή του.

Ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Παναθηναϊκό τη δεκαετία του '50, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1953 και το Κύπελλο Ελλάδος το 1955. Στο τέλος της καριέρας του κέρδισε άλλους δύο τίτλους, τις δύο πρώτες σεζόν της Α΄ Εθνικής (1959-60, 1960-61). Το 1961 σταμάτησε το ποδόσφαιρο και ξεκίνησε προπονητική καριέρα, μαθητεύοντας αρχικά κοντά στον Στέφαν Μπόμπεκ.

Στην Εθνική ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε τρεις φορές διεθνής με την εθνική ανδρών ενώ είχε αγωνιστεί και στην Εθνική Ενόπλων. Οι αγώνες του στην εθνική ομάδα ήταν:

  • 1 Νοεμβρίου 1953 (γηπ. Λεωφόρου): Ελλάδα-Ισραήλ: 1-0 (προκριμάτικά παγκ. κυπέλλου), βασικός
  • 7 Νοεμβρίου 1954 (γηπ. Λεωφόρου): Ελλάδα-Αίγυπτος: 1-1 (Μεσογειακό κύπελλο), βασικός
  • 5 Οκτωβρίου 1957 (γηπ. Λεωφόρου): Ελλάδα-Β΄ Γαλλίας: 2-1 (Μεσογειακό κύπελλο), βασικός

Προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1963, δύο χρόνια αφού σταμάτησε το ποδόσφαιρο, έγινε βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό. Τη θέση αυτή είχε μέχρι το 1968, σαν βοηθός του Στέφαν Μπόμπεκ και του Μπέλα Γκούτμαν, μέχρι που ανέλαβε σαν πρώτος προπονητής το 1968. Υπήρξε προπονητής του Παναθηναϊκού τη διετία 1968-1970, οδηγώντας την ομάδα του τριφυλλιού στο νταμπλ το 1969 και σε ένα ακόμα πρωτάθλημα το 1970. Ουσιαστικά, ήταν ο δημιουργός της ομάδας που τον επόμενο χρόνο έκανε τον άθλο του Γουέμπλεϊ, υπό την καθοδήγηση του Φέρεντς Πούσκας.

Την τριετία 1972-1975 εργάστηκε στον Ολυμπιακό του Γουλανδρή, με τον οποίο κατάκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, ανεξάρτητα αν δεν έμεινε ως το τέλος της σεζόν 1974-75.

Επόμενη επιτυχημένη προπονητική του περίοδος ήταν το 1982 στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο, ενώ έχασε το πρωτάθλημα σε αγώνα μπαράζ.

Εργάστηκε επίσης στον ΠΑΟΚ, τον οποίο οδήγησε στον τελικό Κυπέλλου το 1978, στη βελγική Σερκλ Μπριζ το 1978-79, στον Πανιώνιο το β΄ μισό του 1979-80 και αρχές 1980-81, στον ΟΦΗ το 1984-85 κ.ά.

Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1996 σε ηλικία 64 ετών κατά τη διάρκεια περιοδείας ομάδας βετεράνων ποδοσφαιριστών στις ΗΠΑ.

Στην Εθνική ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λάκης Πετρόπουλος διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής σε τέσσερις διαφορετικές περιόδους:

  • 29/11/1964 ως 27/10/1965: 7 ματς (μαζί με τον Ιωάννη Μάγειρα)
  • 8/3/1967 ως 5/11/1967: 6 ματς
  • 15/10/1969 ως 6/7/1971: 13 ματς
  • 22/9/1976 ως 28/5/1977: 9 ματς
    • Σύνολο: 35 ματς (6 νίκες, 9 ισοπαλίες, 20 ήττες)

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ηθοποιός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1956 ο Λάκης Πετρόπουλος συμμετείχε στην ταινία "Οι άσσοι του γηπέδου" (γνωστή και ως "Κυριακάτικοι Ήρωες"), μαζί με άλλους γνωστούς ποδοσφαιριστές της εποχής, όπως ο Ανδρέας Μουράτης, ο Κώστας Λινοξυλάκης, ο Στάθης Μανταλόζης κ.ά.

Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]