Άρης Θεσσαλονίκης (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου, δείτε: Α.Σ. Άρης.
Άρης
Ψευδώνυμο Αυτοκράτορας
Διοργανώσεις Μπάσκετ Λιγκ
Κύπελλο Ελλάδας
Έτος ίδρυσης 1922
Ιστορία Κ.Α.Ε. Άρης
1922–σήμερα
Έδρα Nick Galis Hall
(χωρητικότητα: 5.138)
Περιοχή Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
Χρώματα Κίτρινο, μαύρο
         
Πρόεδρος Flag of Greece.svg Λευτέρης Αρβανίτης
Προπονητής Flag of Serbia.svg Μίλαν Μίνιτς
Πρωταθλήματα 1 Γιούροκαπ
1 Κύπελλο Σαπόρτα
1 Κύπελλο Κόρατς
10 Πρωταθλήματα Ελλάδας
8 Κύπελλα Ελλάδας
1 Σούπερ Καπ[1]
Ιστοσελίδα arisbc.gr
Εμφανίσεις
Kit body blackstripes.png
Kit shorts.png
Εντός
Kit body thinsidesonblack.png
Kit shorts.png
Εκτός

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε το 1922 αλλά μόλις το Νοέμβριο του 1925 έπαιξε τον πρώτο επίσημο αγώνα της ιστορίας του (νίκησε 18-12 την Χ.Α.Ν.Θ.) και στέφθηκε πρωταθλητής Θεσσαλονίκης το 1926, 1927, 1928, 1929, και το 1930 όπου κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα Ελλάδος.

Ακολούθησε μία μακρά περίοδο ανομβρίας με τον Άρη να επανέρχεται το 1958 κατακτώντας το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης. Έκτοτε ακολουθεί μια σταθερή πορεία με δεύτερες, τρίτες και τέταρτες θέσεις στο Εθνικό πλέον πρωτάθλημα μέχρι το 1979. Τότε αρχίζει η μεγάλη εκτόξευση με την κατάκτηση του πρωταθλήματος και, από το 1979 και στα επόμενα 14 χρόνια, ακολουθούν οι κατακτήσεις 9 πρωταθλημάτων Ελλάδος, 6 κυπέλλων Ελλάδος, 1 Ευρωπαϊκού κυπέλλου (1993) και η παρουσία σε 3 final-four πρωταθλήματος Ευρώπης (1988, 1989, 1990), αλλά κυρίως η ευρεία αναγνώριση της ομάδος των Γκάλη, Γιαννάκη και Ιωαννίδη.

Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά το 1993, η ομάδα κατέκτησε άλλους 4 τίτλους (2 κύπελλα Ελλάδος (1998, 2004), 1 Κύπελλο Κόρατς (1997) και 1 EuroCup Challenge (2003), φτάνοντας στους 22 τίτλους και προσθέτοντας στη φανέλα του Άρη ένα δεύτερο αστέρι.

Πίνακας περιεχομένων

Αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1923-1940 Το πρώτο πρωτάθλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το άθλημα της καλαθοσφαίρισης ήρθε στην Ελλάδα το 1919 μέσω της ΧΑΝΘ. Ο Άρης ίδρυσε το δικό του τμήμα μπάσκετ το 1922 και από την πρώτη στιγμή συμμετείχε στα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης, τα οποία ξεκίνησαν τη σεζόν 1925/1926. Μέχρι το 1930 ο Άρης κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης σε ισάριθμες διοργανώσεις. Συμμετείχε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος το 1928 όπου και κατετάγη στην πέμπτη θέση. Η μεγάλη επιτυχία του τμήματος ήλθε το 1930, όταν και κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, νικώντας τη Νήαρ Ηστ, τον Πανιώνιο και τη ΧΑΝΘ. Στην πρώτη αυτή πρωταθλήτρια ομάδα του Άρη συμμετείχαν οι αθλητές Αχιλλέους, Ατζεμιδάκης, Δανελιάν, Δημούδης, Φ. Ζωγράφος, Ιασωνίδης, Καβουκτσιάν, Καρατζάς, Μπενλιάν, Νίκου και Παπαγεωργίου.

Από την επόμενη σεζόν η ομάδα του Άρη παρακμάζει και χάνει τα πρωτεία στη Βόρειο Ελλάδα από τη ΧΑΝΘ. Παραμένει στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης μέχρι και το 1934, ενώ το 1935 θα γνωρίσει την χειρότερη χρονιά του αφού κατατάχθηκε στην έκτη θέση. Από το 1936 ως και το 1939 δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα και η τελευταία αναλαμπή πριν τον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο ήταν η σεζόν 1939/1940 όπου κατετάγη τρίτος πίσω από τη ΧΑΝΘ και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

1946-1963 Νικητής στο τουρνουά της Λιέγης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη λήξη του πολέμου, η ομάδα του Άρη αναδιοργανώθηκε και συμμετείχε στο πρωτάθλημα που διοργανώθηκε καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση για δύο συνεχόμενες χρονιές, ενώ το 1949 κατέλαβε την δεύτερη θέση και συμμετείχε στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος όπου κατετάγη έκτος, νικώντας μόνο το Σκαγιοπούλειο Πατρών. Μεγάλο αστέρι της ομάδας αυτής ήταν ο Φαίδωνας Ματθαίου, ο οποίος στους έξι αγώνες της τελικής φάσης πέτυχε συνολικά πάνω από 100 πόντους.

Την επόμενη σεζόν ο Ματθαίου μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό και η ομάδα του Άρη ξεκίνησε την αναδιοργάνωση της. Στα επόμενα χρόνια περιορίστηκε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης. Το 1955 κατακτά τη δεύτερη θέση του τουρνουά του Βιαρέτζιο που θεωρούνταν εκείνη την εποχή μία από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στον τελικό ηττήθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου με 48-46.

Το 1958 κατακτά αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά μετά το 1930 και συμμετέχει στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος. Εκεί θα ηττηθεί από την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό και θα καταλάβει την δεύτερη θέση παρά τις νίκες κατά του Ολυμπιακού, του ΠΑΟΚ, της ΧΑΝΘ και του Πανελληνιου.

Την επόμενη σεζόν, ο Άρης θα κατακτήσει τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης αφού ηττήθηκε μόνο στους δύο αγώνες από τον αιώνιο αντίπαλο του με 46-44 και 42-46. Στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος ηττήθηκε μόνο από τον ΠΑΟΚ και τον Ηρακλή και ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον δικέφαλο του Βορρά και το Σπόρτιγκ και αναγκάστηκε να αγωνιστεί σε αγώνες μπαράζ για να αναδειχθεί ο πρωταθλητής. Στο πρώτο ματς εναντίον του Σπόρτιγκ στις 8 Αυγούστου του 1959 κέρδισε με 76-75 με κορυφαίους τους Πετράκη και Γούσιο, οι οποίοι πέτυχαν 32 και 25 πόντους, αντίστοιχα.

Την επόμενη ημέρα αγωνίστηκε εναντίον του ΠΑΟΚ από τον οποίο ηττήθηκε με 58-66 και κατετάγη δεύτερος. Εκείνη τη χρονιά, ο Άρης θα κατακτήσει τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο, έστω και άτυπο, αφού θα κατακτήσει την πρώτη θέση στο τουρνουά της Λιέγης νικώντας το Ανόβερο με 78-65, τη Γενεύη με 67-56 και την Αμβέρσα με 61-45.

Τις επόμενες δύο χρονιές θα περιοριστεί στη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και στην τέταρτη στο πρωτάθλημα Ελλάδος, ενώ το 1963 θα καταταχθεί πέμπτος πανελλαδικά, θέση η οποία θα του δώσει το δικαίωμα να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα Α' Εθνικής κατηγορίας το οποίο διοργανώθηκε την επόμενη σεζόν. Αστέρια της ομάδας σε αυτή τη μεταπολεμική περίοδο ήταν οι Φαίδων Ματθαίου, Στέλιος Γούσιος, Πέτρος Πετράκης, Αντώνης Φλόκας, Νίκος Μακρής και Στέργιος Μπουσβάρος, ενώ προεξέχουσας σημασίας είναι η ανάληψη των προπονητικών καθηκόντων της ομάδας από τον Ανέστη Πεταλίδη το 1952, ο οποίος έμεινε στην ίδια θέση για 21 χρόνια μέχρι και το 1973.

1964-1970 Στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρώτο πρωτάθλημα Α' Εθνικής, ο Άρης κατετάγη πέμπτος σημειώνοντας 11 νίκες και 7 ήττες με δυνατότερο όπλο την έδρα του στην οποία ηττήθηκε μόνο από την ΑΕΚ και τον Τρίτωνα. Την επόμενη σεζόν ο Άρης θα κατακτήσει την δεύτερη θέση πίσω από την ΑΕΚ. Με μία μόνο ήττα εντός έδρας, η ομάδα του Ανέστη Πεταλίδη κατάφερε να βρεθεί σε αυτή τη θέση για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια έχοντας κορυφαία πεντάδα τους Ιωαννίδη, Κατριό, Μπουσβάρο, Χατζόπουλο και Τσίτουρα.

Από το 1966 έδρα της ομάδας έγινε το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Το 1966 θα βρει τον Άρη να διεκδικεί τον τίτλο από την ΑΕΚ. Με πολύ χαμηλό προϋπολογισμό και με την στελέχωση της ομάδας να γίνεται από αρκετούς αθλητές του εφηβικού τμήματος, ο Άρης έφτασε την τελευταία αγωνιστική, στις 19 Ιουνίου του 1966 να αγωνίζεται στην Αθήνα εναντίον της ΑΕΚ για τον τίτλο του πρωταθλητή. Η ήττα με 89-80 ανάγκασε αυτή την πολύ δυνατή ομάδα να καταλάβει την δεύτερη θέση. Η επιτυχία της ομάδας της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στην πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Ο Άρης αντιμετώπισε την Μακάμπι Τελ Αβίβ στις 12 και 21 Ιανουαρίου του 1967. Στο πρώτο ματς ηττήθηκε στο Ισραήλ με 101-71 ενώ στον επαναληπτικό του Αλεξανδρείου σημείωσε την πρώτη του ευρωπαϊκή νίκη με 91-71. Η σύνθεση της ομάδας ήταν: Μπουσβάρος 17 π., Παρίσης 16 π., Αντωνακόπουλος 14 π., Ιωαννίδης 10 π., Κατριός 6 π., Τσιτούρας 9 π., Ροδόπουλος 9 π..

Τις επόμενες δύο σεζόν, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση με 16 νίκες το 1967 και 17 νίκες το 1968, ενώ το 1969 κατετάγη τέταρτος με 14 νίκες. Η δεκαετία του '70 ξεκινά με τον Άρη και πάλι τέταρτο περιοριζόμενο σε εφτά πρωτοκλασάτα στελέχη λόγω χαμηλού μπάτζετ. Μεταξύ αυτών οι Ιωαννίδης, Αντωνακόπουλος, Κατριός, Παρίσης, Τσίτουρας, Χατζόπουλος και Καλούδης.
Χάρις σε αυτή την επιτυχημένη εξαετία, η ομάδα του Ανέστη Πεταλίδη καθιερώθηκε ως μία εκ των τριών μεγάλων δυνάμεων του ελληνικού μπάσκετ για την δεκαετία του '60, μαζί με την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό.

1970-1978[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1971 βρίσκει την ομάδα του Άρη για άλλη μια χρονιά ελλειπή, αφού χαρακτηρίζεται ως ομάδα των "5 παικτών". Με 14 νίκες σε 26 αγώνες περιορίζεται στη μέση της βαθμολογίας κατάταξη η οποία θα χειροτερέψει την επόμενη σεζόν με τον Άρη να βρίσκεται στην όγδοη θέση παρά την πλήρη σύνθεση που παρουσιάζει. Η έλλειψη ψηλού στην ομάδα είναι ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματα αυτής της σύνθεσης, ενώ χρήζει αναφοράς το ότι αυτή είναι η πρώτη χρονιά που αγωνίζεται το μετέπειτα μεγάλο αστέρι της ομάδας, ο Χάρης Παπαγεωργίου. Το 1973 θα καταλάβει την ίδια θέση παρουσιάζοντας μέτρια πορεία με εντός έδρας ήττες από ομάδες όπως ο Πανελλήνιος, το Μαρούσι και ο Απόλλων Καλαμαριάς. Αυτή τη χρονιά θα ξεχωρίσει για πρώτη φορά το άστρο του Παπαγεωργίου αφού θα καταταχθεί τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 577 πόντους.

Την επόμενη χρονιά ο Άρης καταλαμβάνει τρίτη θέση, χωρίς όμως να συγκινήσει τους οπαδούς του με την απόδοση του γιατί οι απαιτήσεις ήταν μεγαλύτερες μετά τις μεγάλες δαπάνες που έκανε η διοίκηση το καλοκαίρι του 1973. Το 1975 κατετάγη ένατος κυρίως λόγω της απειθαρχίας που παρουσίασαν οι αθλητές του συλλόγου, αντιδρώντας για τα οικονομικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν. Τη χρονιά αυτή ο Άρης συμμετέχει στο Κύπελλο Κόρατς όπου θα αποκλειστεί από τη Λέφσκι Σόφιας με μια νίκη και μία ήττα. Την επόμενη χρονιά, με το ίδιο δυναμικό και προπονητή τον Ελληνοαμερικάνο Χάρρυ Πάππας, καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση πίσω από τον αήττητο Ολυμπιακό και με τον Χάρη Παπαγεωργίου πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος με 723 πόντους, επιτυχία η οποία πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά από παίκτη του συλλόγου.

Το 1977, ο Άρης κατετάγη τέταρτος με 13 νίκες και 9 ήττες, οι πέντε εκ των ηττών στις πέντε πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος, αγώνες στους οποίους απουσίαζαν τα τρία μεγάλα αστέρια της ομάδας, Παπαγεωργίου, Ιωαννίδης και Αλεξανδρής. Η ομάδα συμμετείχε για τρίτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση για το Κύπελλο Κόρατς όπου και ηττήθηκε δύο φορές από την ιταλική Ρόμα.

Το 1978 βρήκε το σύλλογο με πολλά προβλήματα κυρίως λόγω της αποχής από την αγωνιστική δράση του Παπαγεωργίου λόγω της μη ικανοποίησης των οικονομικών απαιτήσεων του από την διοίκηση του συλλόγου. Ο Άρης πραγματοποίησε το χειρότερο ξεκίνημα της ιστορίας του με έξι ήττες σε έξι αγώνες, καταφέρνοντας να επιβληθεί την έβδομη αγωνιστική κατά του Παναθηναϊκού μέσα στην Αθήνα, με 67-68. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στο Κύπελλο Κόρατς όπου και αποκλείστηκε με δύο ήττες από τη γαλλική Λε Μαν.Κορυφαίοι αθλητές του συλλόγου τη δεκαετία του '70 ήταν οι Θέμης Κατριός, Γιώργος Τσίτουρας, Γιώργος Αντωνακόπουλος, Χάρης Παπαγεωργίου, Γιάννης Ιωαννίδης, Βαγγέλης Αλεξανδρής και Σταύρος Χωλόπουλος.

1979 Το δεύτερο πρωτάθλημα Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1978 η διοίκηση του Άρη έδωσε λύση στο θέμα που είχε δημιουργηθεί την προηγούμενη χρονιά με τον Χάρη Παπαγεωργίου και πρότεινε την θέση του προπονητή στον μόλις αποσυρθέντα από την ενεργό δράση, Γιάννη Ιωαννίδη. Η ομάδα του Άρη κατέλαβε για πρώτη φορά μετά από 49 χρόνια τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος με ρεκόρ 24 νικών και 2 ηττών, πραγματοποιώντας ταυτόχρονα αήττητο σερί από την 9η μέχρι την 26η αγωνιστική. Ο Χάρης Παπαγεωργίου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 924 πόντους, έχοντας ως ρεκόρ τους 60 πόντους στο 104-76 εναντίον του Σπόρτιγκ, στις 11 Φεβρουαρίου του 1979.
Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου, ο Γιάννης Ιωαννίδης αποχώρησε από τη θέση του προπονητή για να αναλάβει τον Γυμναστικό Σύλλογο Λάρισας και αργότερα, την Εθνική Ελλάδος. Το καλοκαίρι του 1979 ο Νίκος Γκάλης αποκτήθηκε από τον Άρη.

1980-1982 Η άφιξη του Γκάλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της σεζόν 1979/1980 διοργανώθηκε για μοναδική φορά με δύο ομίλους, του Βορρά και του Νότου από τους οποίους οκτώ ομάδες θα προκρινόταν για την διεκδίκηση του τίτλου και έξι θα έπαιζαν σε όμιλο για την παραμονή τους στην κατηγορία. Ο Άρης αναδείχθηκε πρωταθλητής Βορρά, με το Νίκο Γκάλη να συμμετέχει για πρώτη φορά στη σύνθεση του στον αγώνα της πρώτης αγωνιστικής με τον Ηρακλή στις 2 Δεκεμβρίου του 1979, αγώνα κατά τον οποίο ο Άρης κέρδισε με 79-78 και ο Γκάλης σημείωσε 30 πόντους. Στην τελική φάση του πρωταθλήματος, η ομάδα του Άρη αναδείχθηκε τρίτη πετυχαίνοντας 8 νίκες σε 14 αγώνες. Ο Άρης συμμετέχει για πρώτη φορά στο Κύπελλο Πρωταθλητριών σημειώνοντας τρεις νίκες στα εντός έδρας παιχνίδια αλλά ηττάμενος και στα τρία εκτός έδρας με αντιπάλους την τουρκική Εφές Πίλσεν, τη ρουμανική Δυναμό Βουκουρεστίου και την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Την επόμενη χρονιά αναλαμβάνει προπονητής ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Από την ομάδα αποχωρεί ο Βαγγέλης Αλεξανδρής και απέχει ο Χάρης Παπαγεωργίου. Μαζί με το Νίκο Γκάλη αγωνίζονται πολλοί νέοι αθλητές και τελικά επήλθε η κατάληψη της τρίτης θέσης, ενώ για πρώτη φορά αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος ο Νίκος Γκάλης με 1143 πόντους. Στην Ευρώπη συμμετέχει στο Κύπελλο Κόρατς όπου αποκλείεται στη φάση των ομίλων καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση ανάμεσα σε τέσσερις αντιπάλους.
Το 1982 ο Άρης αναδεικνύεται πρωταθλητής χειμώνα με δύο βαθμούς παραπάνω από το δεύτερο Παναθηναϊκό, ο οποίος θα σημειώσει αήττητο σερί στο δεύτερο γύρο κάτι που σε συνδυασμό με την εντός έδρας ήττα από τον Ολυμπιακό και τις ήττες από τον ΠΑΟΚ και τον Γυμναστικό Σύλλογο Λάρισας οδηγεί τον Άρη στη δεύτερη θέση. Στο Κύπελλο Κόρατς αποκλείεται στον πρώτο γύρο από τη γαλλική Λιμόζ.

1983-1984 Το τρίτο πρωτάθλημα Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη σεζόν 1982/1983 επιστρέφει στο τιμόνι της ομάδας ο Γιάννης Ιωαννίδης. Ο Άρης θα πετύχει 22 νίκες σε 26 αγώνες και σε συνδυασμό με το σερί νικών από την 7η ως και την 17η αγωνιστική θα κατακτήσει το τρίτο πρωτάθλημα της ιστορίας και το πρώτο για τον Νίκο Γκάλη με τα χρώματα των κιτρίνων, ο οποίος με 880 πόντους αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στο Κύπελλο Κόρατς ο Άρης θα πετύχει επική ανατροπή μετά την ήττα με 26 πόντους από την ισραηλινή Χάποελ Αφουλά νικώντας την με διαφορά 27 πόντων (93-66). Στο δεύτερο γύρο θα αποκλειστεί από την ιταλική Ρόμα.

Η επόμενη χρονιά είναι και η μοναδική κατά την οποία ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν θα κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή με την ομάδα του Άρη. Μετά από εκπληκτική πορεία 24 νικών και 2 μόλις ηττών, ο Άρης ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον Παναθηναϊκό και για την ανάδειξη του πρωταθλητή ορίστηκε αγώνας μπαράζ ο οποίος διοργανώθηκε στην Κέρκυρα. Ταυτόχρονα, η ομάδα του Άρη προκρίθηκε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας όπου θα αντιμετώπιζε τον αιώνιο αντίπαλο του, τον ΠΑΟΚ. Στις 24 Απριλίου του 1984 ο Άρης ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό στον αγώνα μπαράζ της Κέρκυρας με 76-80 έχοντας ως κορυφαίο τον Νίκο Γκάλη με 39 πόντους. Έξι ημέρες νωρίτερα, στις 18 Απριλίου είχε ηττηθεί στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας από τον ΠΑΟΚ με 74-70 στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο της Θεσσαλονίκης.

Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών εκείνης της χρονιάς ο Άρης απέκλεισε την εύκολα την κυπριακή ΑΕΛ Λεμεσού και τη γερμανική Γκέτινγκεν. Στον τρίτο γύρο της διοργάνωσης αντιμετώπισε την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ από την οποία ηττήθηκε με 62-68 στη Θεσσαλονίκη για να πετύχει πολύ μεγάλη νίκη στο Τελ Αβίβ με 75-76. Παρά τον αποκλεισμό η νίκη αυτή ανύψωσε το ηθικό της ομάδας αφού ήταν η δεύτερη μόλις εντός έδρας ήττας των Ισραηλινών από το 1977 μέχρι τότε.

1985-1987 Η άφιξη του Γιαννάκη και η κυριαρχία στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1984 εντάσσεται στο δυναμικό της ομάδας ο Παναγιώτης Γιαννάκης από την ομάδα του Ιωνικού Νίκαιας. Η ομάδα του Άρη κατακτά σχετικά εύκολα τον τίτλο του πρωταθλητή με 25 νίκες σε 26 αγώνες, ενώ αυτή είναι και η πρώτη χρονιά που κατακτά το νταμπλ κερδίζοντας και το Κύπελλο Ελλάδας. Η μοναδική ήττα ήλθε στον επαναληφθέντα αγώνα με τον Πανιώνιο για την έκτη αγωνιστική. Μετά από αυτό τον αγώνα η ομάδα του Άρη ξεκίνησε ένα σερί 80 νικών το οποίο κράτησε για τρία χρόνια. Στις 9 Μαΐου του 1985 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ο Άρης κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 86-70 με 37 πόντους του Παναγιώτη Γιαννάκη και 33 του Νίκου Γκάλη για τον τελικό του Κυπέλλου και κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο στη διοργάνωση αυτή. Στο Κύπελλο Κόρατς εκείνης της χρονιάς ο Άρης πέτυχε την πρώτη του μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία φθάνοντας στον ημιτελικό της διοργάνωσης όπου και αποκλείστηκε από την ιταλική Βαρέζε. Στους προηγούμενους γύρους είχε αποκλείσει τη βουλγάρικη Λέφσκι Σόφιας, την γιουγκοσλαβική Ζαντάρ και κατετάγη πρώτος στον όμιλο με την ισπανική Κάχα Μαδρίτης, τη γαλλική Λε Μαν και την ιταλική Λιβόρνο.

Το 1986 ο Άρης θα κατακτήσει το πέμπτο πρωτάθλημα της ιστορίας του και το πρώτο χωρίς να γνωρίσει ήττα. Η διαφορά δυναμικότητας με τις υπόλοιπες ομάδες του πρωταθλήματος ήταν αρκετά μεγάλη και η ομάδα του Άρη πέτυχε πάνω από 100 πόντους σε 16 από τα 26 ματς το οποία έδωσε στο τελευταίο πρωτάθλημα Α' Εθνικής κατηγορίας που πραγματοποιήθηκε, αφού από την επόμενη σεζόν άλλαξε το σύστημα διεξαγωγής. Ο Νίκος Γκάλης αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για έκτη συνεχόμενη χρονιά πετυχαίνοντας 912 πόντους σε 23 αγώνες. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος ο Άρης αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό που έγινε στις 2 Απριλίου του 1986 με 87-84. Για το Κύπελλο Πρωταθλητριών ο Άρης απέκλεισε την αλβανική Παρτιζάν Τιράνων και τη γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν για να αποκλειστεί στον τρίτο γύρο από την γαλλική Λιμόζ.

Το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1987 διοργανώθηκε για πρώτη φορά ως Α1 Εθνική κατηγορία με το σύστημα των πλέι-οφ να ενσωματώνεται μετά το πέρας της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Ο Άρης τερμάτισε αήττητος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με 18 νίκες σε 18 αγώνες πετυχαίνοντας τριψήφιο αριθμό πόντων στους έντεκα από αυτούς. Στην προημιτελική φάση των πλέι-οφ θα αποκλείσει τον Ηλυσιακό νικώντας τον με διαφορά 72 πόντων (135-63) ενώ στα ημιτελικά θα ξεπεράσει το εμπόδιο του Παναθηναϊκού. Στον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος της Α1, ο Άρης χρειαζόταν μόλις μία νίκη εναντίον του Πανιωνίου για να κατακτήσει τον τίτλο, κάτι που πέτυχε στις 22 Απριλίου του 1987 νικώντας με 129-81, με 44 πόντους του Νίκου Γκάλη. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ο Άρης θα πετύχει πολύ μεγάλη νίκη εναντίον της μετέπειτα νικήτριας της διοργάνωσης, Τρέισερ Μιλάνου με 98-67, αλλά θα ηττηθεί με διαφορά 34 πόντων στον επαναληπτικό της Ιταλίας. Τέλος, τη σεζόν αυτή κατέκτησε για δεύτερη φορά το Κύπελλο Ελλάδος νικώντας στον τελικό τον Πανελλήνιο με 110-70 με 52 πόντους του Νίκου Γκάλη.

1988 Το φάιναλ φορ της Γάνδης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Flanders Expo στη Γάνδη

Τη σεζόν 1987/88 ο Άρης παρουσιάζει μία από τις καλύτερες συνθέσεις της ιστορίας του, με τον Νίκο Γκάλη και τον Παναγιώτη Γιαννάκη ως ηγέτες της ομάδας, αλλά και τον Σλόμπονταν Σούμποτιτς (μετέπειτα Λευτέρη Σούμποτιτς), τον Καναδό Γκρεγκ Γουίλτζερ, το Νίκο Φιλίππου, το Μιχάλη Ρωμανίδη, το Βασίλη Λυπηρίδη, κ.α.. Αυτή τη χρονιά, ο σύλλογος θα πετύχει την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο Κυπέλλου Πρωταθλητριών φθάνοντας ως το final-four της διοργάνωσης που διοργανώθηκε στη Γάνδη του Βελγίου, αφού πιο πριν κατατάχθηκε δεύτερος στον όμιλο των οκτώ ομάδων. Στον ημιτελικό της διοργάνωσης αντιμετώπισε την Τρέισερ Μιλάνου από την οποία ηττήθηκε με 87-82 και τελικά κατετάγη τέταρτος αφού ηττήθηκε και στον μικρό τελικό από την γιουγκοσλαβική Παρτιζάν Βελιγραδίου με 105-93.

Στο πρωτάθλημα πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες χρονιές της ιστορίας του κατακτώντας για τρίτη συνεχόμενη σεζόν τον τίτλο με μεγαλύτερο όπλο την επίθεση του, αφού πέτυχε τριψήφιο αριθμό πόντων σε 16 από τα 21 συνολικά ματς που έδωσε σε κανονική περίοδο και πλέι-οφ. Στον τελικό της 27ης Απριλίου του 1988 εναντίον του ΠΑΟΚ κέρδισε με 100-85 με 40 πόντους του Γκάλη και 26 πόντους του Σούμποτιτς. Για τη διοργάνωση του Κυπέλλου απέκλεισε κατά σειρά τους Ηρακλή, ΠΑΟΚ και Πανιώνιο για να φθάσει στον τελικό όπου και νίκησε την ΑΕΚ με 84-71 με 35 πόντους του Παναγιώτη Γιαννάκη.

1989 Το φάιναλ φορ του Μονάχου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ολύμπια Χάλε στο Μόναχο

Την επόμενη σεζόν η σύνθεση της ομάδας παρέμεινε ίδια με μοναδική αξιόλογη προσθήκη τον Μάνθο Κατσούλη που μεταπήδησε στον Άρη από την ομάδα του ΠΑΟΚ. Ο Άρης θα προχωρήσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο final-four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το οποίο αυτή τη χρονιά διοργανώνεται στο Μόναχο της Γερμανίας. Στη φάση των ομίλων κατετάγη τέταρτος και στον ημιτελικό αντιμετώπισε την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ μπροστά σε 8.000 Έλληνες φιλάθλους. Η ήττα με 99-86 οδήγησε τον Άρη στον μικρό τελικό της διοργάνωσης όπου και νίκησε την ισπανική Μπαρτσελόνα με 88-71 με 36 πόντους του Νίκου Γκάλη.

Στις εγχώριες διοργανώσεις ο Άρης είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής αφού θα κατακτήσει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά το πρωτάθλημα και για τρίτη συνεχόμενη το κύπελλο Ελλάδος. Παρ' όλο που γνώρισε την πρώτη του ήττα μετά από 44 μήνες στις 5 Νοεμβρίου του 1988 από τον ΠΑΟΚ με 78-81, θα πετύχει 17 νίκες σε 18 αγώνες της κανονικής περιόδου και ξεπερνώντας τους Ολυμπιακό, Πανιώνιο και ΠΑΟΚ θα κατακτήσει τον όγδοο τίτλο της ιστορίας του. Ο Νίκος Γκάλης αναδεικνύεται για ένατη συνεχόμενη χρονιά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 642 πόντους σε 17 αγώνες. Για το κύπελλο Ελλάδος ξεπέρασε το εμπόδιο του Απόλλωνα Πατρών, του Ιωνικού και του Παναθηναϊκού για να νικήσει στον τελικό της 13ης Μαΐου του 1989 τον ΠΑΟΚ με 91-86.

1990 Το φάιναλ φορ της Σαραγόσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Πρενθίπε Φιλίπε στη Σαραγόσα

Τη σεζόν 1989/90 ο Άρης θα φθάσει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στο final-four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών χωρίς και πάλι να καταφέρει να προκριθεί στον τελικό της διοργάνωσης. Για τη φάση του ομίλου θα καταταχθεί τέταρτος και στον ημιτελικό θα αντιμετωπίσει την Μπαρτσελόνα επι ισπανικού εδάφους (Σαραγόσα). Εκεί θα ηττηθεί με 104-83 και στον μικρό τελικό θα αντιμετωπίσει τη γαλλική Λιμόζ από την οποία θα χάσει με 103-91.

Παρά το ότι δεν κατάφερνε να κατακτήσει τον πολυπόθητο ευρωπαϊκό τίτλο, στην Ελλάδα ο Άρης μονοπωλούσε τα τρόπαια αφού κατέκτησε για τέταρτη συνεχή χρονιά το νταμπλ. Στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος κατετάγη δεύτερος έχοντας 19 νίκες και 3 ήττες αλλά στη διαδικασία των πλέι-οφ ξεπέρασε τους Πανιώνιο, Ηρακλή και ΠΑΟΚ κατακτώντας για ένατη φορά το τρόπαιο. Στο κύπελλο Ελλάδος έφθασε στον τελικό του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας αποκλείοντας τον Ολυμπιακό, το Περιστέρι και τον Παπάγου. Στις 21 Μαΐου του 1990 επιβλήθηκε του αιωνίου του αντιπάλου με 75-62 με 35 πόντους του Νίκου Γκάλη και 20 πόντους του Σούμποτιτς.

1991 Το τελευταίο πρωτάθλημα Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επόμενη χρονιά είναι η πρώτη από το 1982 κατά την οποία ο Άρης δεν έχει στον πάγκο του τον Γιάννη Ιωαννίδη. Θα καταταχθεί πέμπτος στον όμιλο για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και θα μείνει για πρώτη φορά εκτός final-four μιας και ήταν η μόνη ομάδα η οποία συμμετείχε και στα τρία πρώτα. Ο αποκλεισμός ήλθε την τελευταία αγωνιστική μετά την ήττα μέσα στην Ιταλία από την Σκαβολίνι με 93-89, σε έναν αγώνα όπου ο Γκάλης και ο Γιαννάκης προσπάθησαν να αναστήσουν τον Άρη ενώ είχε μείνει πίσω στο σκορ με μεγάλη διαφορά.

Στο πρωτάθλημα, ο Άρης κατέκτησε τον τελευταίο του τίτλο νικώντας σε μία εκπληκτική σειρά τελικών τον ΠΑΟΚ. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου ο Άρης μετέφερε τις δύο νίκες που είχε πραγματοποιήσει κατά του αιώνιου αντιπάλου του και χρειαζόταν άλλες δύο για να κατακτήσει τον τίτλο. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τα δύο πρώτα ματς με 79-84 και 65-74 ισοφαρίζοντας τη σειρά σε 2-2. Στον πέμπτο μεταξύ τους αγώνα, ο ΠΑΟΚ προηγούνταν του Άρη με 81-85 μόλις 20" πριν τη λήξη. Ο Γιαννάκης μείωσε σε 83-85 και στην επαναφορά από τον Μπάρλοου, ο Ντίνος Αγγελίδης έκλεψε την μπάλα, έδωσε πάσα στον Γκάλη και εκείνος με τη σειρά του στον Γιαννάκη, ο οποίος με τρίποντο στη λήξη του αγώνα έδωσε τη νίκη στην ομάδα του Άρη. Ανάλογο σκηνικό επαναλήφθηκε στον έκτο τελικό της σειράς, με τον ΠΑΟΚ να προηγείται με 74-80 ένα λεπτό πριν τη λήξη. Οι παίκτες του Άρη μείωσαν σε 78-80 και στην τελευταία επίθεση ο αμερικανός Μπραντ Σέλλερς πέτυχε δίποντο και κέρδισε και φάουλ. Ευστοχώντας στη βολή έδωσε στον Άρη το δέκατο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Στη διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος ο Άρης αποκλείστηκε στον προημιτελικό γύρο από την ομάδα της ΑΕΚ και δεν κατέκτησε το συγκεκριμένο τρόπαιο για πρώτη φορά από το 1986.

1992-1996 Η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη χρονιά ο Άρης αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα αφού στον πάγκο της ομάδας κάθισαν τέσσερις διαφορετικοί προπονητές, τα μεγάλα ονόματα του συλλόγου έκαναν αποχή για αρκετούς αγώνες ενώ μεγάλα οικονομικά προβλήματα μάστιζαν το σύλλογο. Ο συνδυασμός όλων αυτών ταυτόχρονα με την προχωρημένη ηλικία των αστεριών της δεκαετίας του '80 οδήγησε στην απώλεια του πρωταθλήματος για πρώτη φορά από το 1984. Ο Άρης κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα αλλά κατέκτησε για έκτη φορά το κύπελλο Ελλάδος νικώντας την ΑΕΚ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με 74-62, στον τελευταίο αγώνα του Νίκου Γκάλη με τα χρώματα του Άρη. Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών πραγματοποίησε την χειρότερη πορεία του καταλαμβάνοντας την προτελευταία θέση του ομίλου με 3 νίκες και 11 ήττες.

Την επόμενη χρονιά η διοίκηση Μητρούδη έκανε μεγάλες δαπάνες εντάσσοντας στο δυναμικό της ομάδας τον αμερικανό αστέρα του ΝΒΑ, Ρόι Τάρπλεϊ, τον Τζέι Τζέι Άντερσον, τον Γιώργο Γάσπαρη και άλλους. Στο πρωτάθλημα η ομάδα του Άρη ξεκίνησε με 8 νίκες σε 8 αγώνες αλλά τελικά κατέλαβε την πέμπτη θέση. Η μεγάλη επιτυχία ήλθε με την κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού τίτλου στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων που πραγματοποιήθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας. Εκεί κατέβαλε την αντίσταση της τουρκικής Εφές Πίλσεν με 50-48 και κορυφαίους τους Τάρπλεϊ και Άντερσον με 19 και 15 πόντους αντίστοιχα. Επίσης, ο Άρης έφθασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος όπου και ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 96-89.

Το 1994 η ομάδα του Άρη περιορίστηκε στην έβδομη θέση με μόνη αναλαμπή τη συμμετοχή στον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων όπου αποκλείστηκε από την σλοβενική Ολίμπια Λουμπλιάνας. Για τα ευρωπαϊκά του παιχνίδια ο Άρης χρησιμοποίησε ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο της Νέας Σμύρνης στην Αθήνα λόγω της τιμωρίας του από τη FIBA για τα επεισόδια που προκάλεσαν οι οπαδοί του στον τελικό της προηγούμενης σεζόν με την Εφές Πίλσεν.

Το 1995 κατατάσσεται έκτος στο ελληνικό πρωτάθλημα ενώ στο Κύπελλο Κόρατς θα αποκλειστεί μόλις στο δεύτερο προκριματικό γύρο από τη ρωσική Δυναμό Μόσχας. Την επόμενη χρονιά με την προσθήκη του αμερικανού Χάρολντ Έλις ο Άρης καταφέρνει να τερματίσει πέμπτος, αποκλειόμενος με αβαντάζ έδρας στα πλέϊ-οφ από τον αιώνιο αντίπαλο του, ΠΑΟΚ.

1997-2002 Η κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1997, η διοίκηση Σαμολαδά πραγματοποιεί μεγάλο οικονομικό άνοιγμα φέρνοντας στην ομάδα ονόματα όπως ο Πορτορικάνος Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ, ο Αμερικάνος Τσαρλς Σάκλφορντ και ο Ιταλός Μάριο Μπόνι οι οποίοι σε συνδυασμό με τους έλληνες Παναγιώτη Λιαδέλη, Ντίνο Αγγελίδη και Γιάννη Σιούτη οδήγησαν τον Άρη στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς. Αποκλείοντας την τουρκική Μπεσίκτας, τη σέρβικη Μπεομπάνκα, το Περιστέρι και την ιταλική Μπένετον Τρεβίζο ο Άρης προκρίθηκε στον τελικό της διοργάνωσης όπου αντιμετώπισε την άπειρη τουρκική Τόφας Προύσας. Στον πρώτο αγώνα του Αλεξανδρείου ο Άρης ηττήθηκε με 66-77 για να πετύχει ολική επαναφορά μία εβδομάδα αργότερα νικώντας μέσα στην Προύσα με 70-88. Κορυφαίοι του Άρη σε αυτό τον αγώνα ήταν οι Ορτίθ με 25 πόντους, Μπόνι με 20 και Λιαδέλης με 15. Στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Άρης κατέκτησε την έκτη θέση παρ' όλο το πολύ καλό ρεκόρ των 17 νικών και μόλις 9 ηττών.

Την επόμενη χρονιά ο Άρης έκανε μεγάλο οικονομικό "άνοιγμα" χωρίς να αποδειχθεί ικανή η διοίκηση της ομάδας να το καλύψει με αποτέλεσμα από τον Ιανουάριο του 1998 να απομείνει με μόλις έξι επαγγελματίες αθλητές. Οι Γιάννης Σιούτης, Μάικ Ναχάρ, Ντίνος Αγγελίδης, Γιώργος Φλώρος, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Ζάρκο Πάσπαλι και Μάριο Μπόνι (οι τελευταίοι δύο παρέμειναν στην ομάδα μέχρι και τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος) οδήγησαν το σύλλογο στην κατάκτηση του Κυπέλλου για έβδομη φορά στην ιστορία του, νικώντας στον ημιτελικό της 31ης Ιανουαρίου 1998 τον Παναθηναϊκό με 83-68 και την επομένη στον τελικό την ΑΕΚ με 71-68.

Το 1999 ο Άρης θα φτάσει ως τον ημιτελικό του Κυπέλλου Σαπόρτα όπου θα αποκλειστεί από την ισπανική Βαλένθια με δύο ήττες. Για το ελληνικό πρωτάθλημα θα τερματίσει τέταρτος αφού στη σειρά των μικρών τελικών εναντίον του ΠΑΟΚ θα ηττηθεί με 4-1 σε σύνολο νικών και με το σκάνδαλο του θετικού ελέγχου ντόπινγκ των αθλητών Αγγελίδη και Μιούρσεπ να κατακεραυνώνει την ψυχολογία της ομάδας. Σοβαρά οικονομικά προβλήματα μάστιζαν το σύλλογο κάτι που οδήγησε στην όγδοη θέση της σεζόν 1999/00 και τον σύλλογο στο ναδίρ της ιστορίας του την επόμενη χρονιά όπου και κινδύνεψε να υποβιβασθεί πετυχαίντοντας μόλις 7 νίκες σε 26 αγώνες και καταλαμβάνοντας τελικά, την 12η θέση. Το 2002 ανέλαβε την διοίκηση της ομάδας επιτροπή του μεγαλύτερου συνδέσμου φιλάθλων του συλλόγου "Super 3" και η ομάδα βρέθηκε σε μία μεταβατική σεζόν να κατατάσσεται στην δέκατη θέση του πρωταθλήματος.

2003-2006 Η κατάκτηση του Champions Cup και ο τελικός του ULEB Cup[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2003 ο αναγεννημένος Άρης κατακτά τον τρίτο του ευρωπαϊκό τίτλο για τη διοργάνωση του EuroCup Challenge νικώντας στον τελικό του Αλεξανδρείου την πολωνική Προκόμ Τρεφλ Σοπότ με 84-83, με τον Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς να σκοράρει με τη λήξη. Την ίδια χρονιά θα ηττηθεί στον τελικό του Κυπέλλου από τον Παναθηναϊκό με 81-76 ενώ στο πρωτάθλημα θα καταλάβει την πέμπτη θέση.

Το 2004 η ομάδα αγωνίζεται στο Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο, έδρα της ομάδας του Ηρακλή. Με την προσθήκη των Νέστορα Κόμματου, Τόμπι Μπέϊλι, Νίκο Βετούλα,Σμους Πάρκερ σε συνδυασμό με τους παλαιότερους Ράιαν Στακ, Φέντορ Λικχολίτοφ ,Γιάννη Λάππα και Μίροσλαβ Ράισεβιτς ο Άρης θα κατακτήσει τον τίτλο του Κυπελλούχου Ελλάδος για όγδοη φορά στην ιστορία του, νικώντας τον Ολυμπιακό με 73-70 στον τετράωρο (λόγω επεισοδίων) τελικό του Κλειστού γυμναστηρίου της Λαμίας. Στο πρωτάθλημα θα καταλάβει την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο αλλά θα αποκλειστεί από την πρώτη τετράδα στη διαδικασία των πλέι-οφ από την ΑΕΚ.

Το 2005 θα βρεθεί για τρίτη συνεχόμενη σεζόν στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος όπου θα ηττηθεί από τον Παναθηναϊκό με 72-68 στον τελικό που έγινε στο κλειστό γήπεδο Ηρακλειου, "Λίντο". Στο πρωτάθλημα επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό με την προηγούμενη χρονιά, με τον Άρη να καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο και να αποκλείεται από την ΑΕΚ στα πλέι-οφ.

Ότι δεν κατάφερε τις δύο προηγούμενες σεζόν το πέτυχε το 2006 νικώντας τον Πανελλήνιο στον προημιτελικό γύρο και το Μαρούσι στον μικρό τελικό με μειονέκτημα έδρας. Η κατάκτηση της τρίτης θέσης έδωσε στον Άρη το δικαίωμα της συμμετοχής στην Ευρωλίγκα της επόμενης σεζόν, κάτι που εξασφάλιζε ο σύλλογος για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια. Ταυτόχρονα, προκρίθηκε στον τελικό του EuroCup όπου αντιμετώπισε την Δυναμό Μόσχας στο Σαρλερουά μπροστά σε 5.000 οπαδούς του, αλλά ηττήθηκε με 73-60.

2007-2010 Η επιστροφή στην Ευρωλίγκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πρώτη του συμμετοχή μετά από 15 χρόνια στην Ευρωλίγκα ο Άρης πραγματοποίησε αξιοσημείωτη πορεία προκρινόμενος ως πέμπτος από τον όμιλο του όπου είχε να αντιμετωπίσει τα μεγαθήρια Μπαρτσελόνα, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Μπενετόν Τρεβίζο κ.α. Στη φάση των '16 αποκλείστηκε σημειώνοντας μόνο μία νίκη σε έξι αγώνες εναντίον της ισπανικής Μάλαγα. Στο πρωτάθλημα εξασφάλισε για δεύτερη συνεχή χρονιά τη συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα της επόμενης σεζόν κατακτώντας τη δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο και την τρίτη μετά το πέρας των πλέι-οφ.

Το 2008 επανέλαβε παρόμοια πορεία στην Ευρωλίγκα καταλαμβάνοντας και πάλι την πέμπτη θέση στον πρώτο γύρο και αποκλειόμενος με 2 νίκες σε έξι αγώνες στη φάση των '16. Στο πρωτάθλημα θα περιοριστεί στην πέμπτη θέση μετά την ήττα του στα πλέϊ-οφ από το Μαρούσι. Την επόμενη χρονιά ο Άρης θα κατακτήσει την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο με 19 νίκες σε 26 αγώνες αλλά θα καταταγεί τέταρτος μετά την ήττα του στον τελευταίο αγώνα των πλέι-οφ από το Μαρούσι με 72-76.

Το 2010 φθάνει ως τον προημιτελικό του EuroCup όπου και θα αποκλειστεί από την ισπανική Βαλένθια με δύο ήττες ενώ στο πρωτάθλημα καταλαμβάνει την έβδομη θέση παρ' όλες τις προσθήκες μεγάλων ονομάτων όπως ο Μιχάλης Κακιούζης, ο Δήμος Ντικούδης και ο Νίκος Χατζηβρέττας ενώ το 2011 με περιορισμένο μπάτζετ θα προκριθεί στον μικρό τελικό των πλέι-οφ όπου θα ηττηθεί από τον ΠΑΟΚ με 3-2 στις νίκες.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1 Διεθνές Τουρνουά της Λιέγης
  • 1959
  • 6 Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης
    • 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1958

Τίτλοι Τμημάτων Υποδομών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σεζόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Πρωτάθλημα Πρωτ. Θεσσαλονίκης/
Κύπελλο Ελλ.
Ευρώπη Προπονητής Σύνθεση
1925–26 Δεν υπήρξε διοργάνωση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Πρωταθλητής
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1926–27 Δεν υπήρξε διοργάνωση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Πρωταθλητής
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μανώλης Αχιλλέως, Δανιήλ Δανελιάν, Ναχαμπέτ Εξουζιάν, Ονίκ Ισουτζιάν, Παρσέχ Κονταξιάν, Θοδωρής Στεφανόπουλος, Βαρτάν Τζαμιγιάν, Πέτρος Φέτσης
1927–28 3η θέση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Πρωταθλητής
Δεν υπήρξε διοργάνωση Aρμενιάν, Μανώλης Αχιλλέως, Δανιήλ Δανελιάν, Παναγιώτης Δημούδης, Παναγιώτης Ιασωνίδης, Καραμπετιάν, Παρσέχ Κονταξιάν, Μαρασιάν, Αργύρης Τερμεντζής
1928–29 5η θέση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Πρωταθλητής
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μανώλης Αχιλλέως, Δανιήλ Δανελιάν, Παναγιώτης Δημούδης, Παναγιώτης Ιασωνίδης, Πάτρικ Μπενλιάν, Αργύρης Τερμεντζής
1929–30 Πρωταθλητής Πρωτ. Θεσ/νίκης
Πρωταθλητής
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μανώλης Αχιλλέως, Δανιήλ Δανελιάν, Παναγιώτης Δημούδης, Παναγιώτης Ιασωνίδης, Πάτρικ Μπενλιάν, Φώτης Ζωγράφος, Καρατζάς, Παπαφωτίου
1930–31 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1931–32 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1932–33 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1933–34 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1934–35 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
6η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1935–36 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
4η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1936–37 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
Δεν συμμετείχε
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1937–38 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
Δεν συμμετείχε
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1938–39 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
Δεν συμμετείχε
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1939–40 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Κώστας Δημητρίου, Χάρης Θεοχαρίδης, Κόλιας Καραζήσης, Τάκης Κύρου, Πέτρος Λαδένης, Τάκης Νικολαϊδης, Χρήστος Τσακίρης, Μίμης Χαρπίδης, Μενέλαος Χατζηγεωργίου, Χάτζη
1945–46 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Γιώργος Βλασιάδης, Βαγγέλης Θεοδώρου, Τηλέμαχος Θεοδώρου, Χάρης Θεοχαρίδης, Πέτρος Λαδένης, Πέτρος Λέκκας, Χρήστος Τσακίρης, Νίκος Χατζηνικολάου, Κώστας Χατζηπαρασκευάς, Νάσος Χατζόπουλος
1946–47 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Γιώργος Βλασιάδης, Βαγγέλης Θεοδώρου, Τηλέμαχος Θεοδώρου, Χάρης Θεοχαρίδης, Πέτρος Λαδένης, Πέτρος Λέκκας, Χρήστος Τσακίρης, Νίκος Χατζηνικολάου, Βασίλης Μπατάρας, Νάσος Χατζόπουλος
1947–48 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Κώστας Βιντσεντζάτος, Βαγγέλης Θεοδώρου, Τηλέμαχος Θεοδώρου, Κουλαξίδης, Πέτρος Λαδένης, Πέτρος Λέκκας, Χρήστος Τσακίρης, Νίκος Χατζηνικολάου, Κώστας Χατζηπαρασκευάς, Νάσος Χατζόπουλος, Βασίλης Μπατάρας, Μάκης Νικολαϊδης
1948–49 6η θέση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Κώστας Βιντσεντζάτος,Γιώργος Βλασιάδης, Βράγκος, Παναγιώτης Γούναρης, Βαγγέλης Θεοδώρου, Τηλέμαχος Θεοδώρου, Κώστας Καζαμπάμπας, Καλογιάννης, Δημήτρης Καρθασιάδης, Γιώργος Καρύδας, Γιώργος Λάππας, Δημήτρης Λεοντίδης, Γιώργος Μειμαρίδης, Βαγγέλης Μικρομάστορας, Μοσχολιός, Νίκος Νικολαϊδης, Φαίδων Παπασυννεφάκης, Γιάννης Παπαχαρίσης, Αντώνης Τρακατέλης, Χρήστος Τσακίρης, Αντώνης Φλόκας, Φίλιππος Χαρίσης, Νίκος Χατζηνικολάου, Κώστας Χατζηπαρασκευάς
1949–50 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
5η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Πέτρος Βασιλάκος, Κώστας Βιτσεντζάτος, Γιώργος Βλασιάδης, Γιώργος Γκιουλμιχαλάκης, Βαγγέλης Θεοδώρου, Κώστας Καζαμπάμπας, Καλογιάννης, Δημήτρης Καρθασιάδης, Γιώργος Μεϊμαρίδης, Νίκος Νικολαϊδης, Χρήστος Τσακίρης, Αντώνης Φλόκας, Φίλιππος Χαρίσης, Νίκος Νίκος Χατζηνικολάου, Κώστας Χατζηπαρασκευάς
1950–51 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
5η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιώργος Βλασιάδης, Γιώργος Γκιουλμιχαλάκης, Κώστας Διονυσόπουλος, Αλέκος Καλντερεμτζίδης, Γιώργος Μεϊμαρίδης, Τάκης Νικολαίδης, Νίκος Νικολαϊδης, Γιώργος Παπαθανασίου, Σταύρος Ταζεδάκης, Κώστας Ταλιαθώρος, Αντώνης Φλόκας, Φίλιππος Χαρίσης, Κώστας Χατζηπαρασκευάς
1951–52 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
4η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιώργος Γκιουλμιχαλάκης, Κώστας Δεβετζής, Νίκος Δέλλιος, Κώστας Διονυσόπουλος, Αλέκος Καλντερεμτζίδης, Τάσος Κορτέσης, Νίκος Μακρής, Γιώργος Μειμαρίδης, Βαγγέλης Μικρομάστορας, Γιώργος Μπουσβάρος, Νίκος Νικολαϊδης, Γιώργος Παπαθανασίου, Γιάννης Παράσχος, Πέτρος Πετράκης, Πόλυς Ραπτόπουλος, Σταύρος Ταζεδάκης, Κώστας Ταλιαδώρος, Αντώνης Φλόκας, Φίλιππος Χαρίσης, Λάκης Χατζηγιαννάκης
1952–53 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Σάκης Δασκάλου, Κώστας Δεβετζής, Νίκος Δέλλιος, Κώστας Διονυσόπουλος, Αλέκος Καλντερεμτζίδης, Τάσος Κορτέσης, Νίκος Μακρής, Γιώργος Μειμαρίδης, Βαγγέλης Μικρομάστορας, Γιώργος Μπουσβάρος, Νίκος Νικολαϊδης, Γιώργος Παπαθανασίου, Γιάννης Παράσχος, Πέτρος Πετράκης, Πόλυς Ραπτόπουλος, Σταύρος Ταζεδάκης, Κώστας Ταλιαδώρος, Αντώνης Φλόκας, Φίλιππος Χαρίσης, Λάκης Χατζηγιαννάκης
1953–54 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Κώστας Δεβετζής, Τάσος Κορτέσης, Νίκος Δέλλιος, Κώστας Διονυσόπουλος, Τάσος Κορτέσης, Γρηγόρης Λαδάς, Νίκος Μακρής, Θόδωρος Μπαλίδης, Γιώργος Μπουσβάρος, Στέργιος Μπουσβάρος, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Γιώργος Παπαθανασίου, Πέτρος Πετράκης, Νίκος Στάγκος, Σταύρος Τεζεδάκης, Κώστας Ταλιαδώρος, Λάκης Χατζηγιαννάκης
1954–55 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
6η θέση
Διεθνές Τουρνουά του Βιαρέτζιο
Φιναλίστ[2]
Ανέστης Πεταλίδης Κώστας Βαλαούρης, Βασίλης Βασιακώστας, Στέλιος Γούσιος, Τάσος Κορτέσης, Αντώνης Κωνσταντάρας, Γρηγόρης Λαδάς, Νίκος Μακρής, Θόδωρος Μπαλλίδης, Θανάσης Μπαχαρίδης, Στέργιος Μπουσβάρος, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Γρηγόρης Παπαθανασίου, Πέτρος Πετράκης, Παναγιώτης Σπύρου, Νίκος Στάγκος, Φίλιππος Χαρίσης, Λάκης Χατζηγιαννάκης
1955–56 Δεν διεξήχθη Πρωτ. Θεσ/νίκης
5η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Επαμεινώνδας Αναστασιάδης, Δημήτρης Βλαχόπουλος, Στέλιος Γούσιος, Θωμάς Γκουικόας, Γιάννης Δεβετζής, Τάσος Κορτέσης, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Νίκος Μακρής, Θόδωρος Μπαλλίδης, Στέργιος Μπουσβάρος, Μανώλης Παπαδάκης, Αντώνης Παπαντώνης, Πέτρος Πετράκης, Νίκος Στάγκος, Λευτέρης Τσαούσης, Λάκης Χατζηγιαννάκης
1956–57 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
3η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Επαμεινώνδας Αναστασιάδης, Αλέξης Βασιλειάδης, Στέλιος Γούσιος, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Νίκος Μακρής, Θόδωρος Μπαλλίδης, Στέργιος Μπουσβάρος, Μανώλης Παπαδάκης, Νίκος Παπαϊωάννου, Αντώνης Παπαντώνης, Πέτρος Πετράκης, Νίκος Στάγκος, Λευτέρης Τσαούσης, Λάκης Χατζηγιαννάκης
1957–58 Φιναλίστ Πρωτ. Θεσ/νίκης
Πρωταθλητής
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Nίκος Αμαραντίδης, Στέλιος Γούσιος, Κώστας Διονυσόπουλος, Γιώργος Καραμήτσος, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Νίκος Μακρής, Θόδωρος Μπαλλίδης, Στέργιος Μπουσβάρος, Μανώλης Παπαδάκης, Ανέστης Πεταλίδης, Πέτρος Πετράκης, Κώστας Σκυφαλίφης, Παναγιώτης Σπιλιάκος, Αντώνης Φλόκας, Δημήτρης Φουρουντζόπουλος
1958–59 Φιναλίστ Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Διεθνές Τουρνουά της Λιέγης
Κυπελλούχος[2]
Ανέστης Πεταλίδης Στέλιος Γούσιος, Κώστας Διονυσόπουλος, Γιώργος Καραμήτσος, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Νίκος Μακρής, Θόδωρος Μπαλλίδης, Στέργιος Μπουσβάρος, Μανώλης Παπαδάκης, Ανέστης Πεταλίδης, Πέτρος Πετράκης, Παναγιώτης Σπιλιάκος, Αντώνης Φλόκας, Δημήτρης Φουρουντζόπουλος, Νίκος Παπαϊωάννου, Παντελής Μαρκάκης
1959–60 4η θέση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Αντώνης Αντωνάκης, Μιχάλης Βαγιάνος, Στέλιος Γούσιος, Γιώργος Καραμήτσος, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Νίκος Μακρής, Γιώργος Μπουσβάρος, Στέργιος Μπουσβάρος, Μανώλης Παπαδάκης, Δημήτρης Ρόκκος, Γίοζεφ Τσίγγρος, Γιώργος Τσιτούρας, Αντώνης Φλόκας, Δημήτρης Φουρουντζόπουλος
1960–61 4η θέση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αναστόπουλος, Αντώνης Αντωνάκης, Ρούλης Αργυρόπουλος, Στέλιος Γούσιος, Γιάννης Ιωαννίδης, Γιώργος Καραμήτσος, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Νίκος Μακρής, Κώστας Μεταλλίδης, Γιώργος Μπουσβάρος, Στέργιος Μπουσβάρος, Ντίνος Πάλμας, Μανώλης Παπαδάκης, Δημήτρης Ρόκκος, Λευτέρης Τσαβδάρογλου, Γίοζεφ Τσίγγρος, Γιώργος Τσιτούρας, Δημήτρης Φουρουντζόπουλος, Λευτέρης Χατζόπουλος
1961–62 Δεν συμμετείχε Πρωτ. Θεσ/νίκης
4η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αναστασόπουλος, Αντώνης Αντωνάκης, Μιχάλης Βαγιάνος, Γιάννης Ιωαννίδης, Σάββας Καλπίδης, Γιώργος Καραμήτσος, Θέμης Κατριός, Αντώνης Κωνσταντάρας, Χρήστος Λόλας, Στέργιος Μπουσβάρος, Ηλίας Παντελίαδης, Δημήτρης Πεσματζόγλου, Στέφανος Ράμμος, Γιώργος Σουντουρίδης, Γιώργος Τσιτούρας, Λευτέρης Χατζόπουλος
1962–63 5η θέση Πρωτ. Θεσ/νίκης
Φιναλίστ
Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αναστασόπουλος, Αντώνης Αντωνάκης, Στέλιος Γούσιος, Γιάννης Ιωαννίδης, Σάββας Καλπίδης, Γιώργος Καραμήτσος, Θέμης Κατριός, Γιώργος Κρυσταλίδης, Αντώνης Κωνσταντάρας, Στέργιος Μπουσβάρος, Κώστας Παρίσης, Δημήτρης Ρόκκος, Γιώργος Σουντουρίδης, Γιώργος Τσιτούρας, Τάκης Τσόλος, Κώστας Χατζησταύρου, Λευτέρης Χατζόπουλος
1963–64 5η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αναστασόπουλος, Αντώνης Αντωνάκης, Στέλιος Γούσιος, Γιάννης Ιωαννίδης, Σάββας Καλπίδης, Γιώργος Καραμήτσος, Θέμης Κατριός, Αντώνης Κωνσταντάρας, Στέργιος Μπουσβάρος, Δημήτρης Ρόκκος, Γιώργος Σουντουρίδης, Γιώργος Τσιτούρας, Τάκης Τσόλος, Κώστας Χατζησταύρου, Λευτέρης Χατζόπουλος
1964–65 Φιναλίστ Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Αντώνης Αντωνάκης, Γιώργος Αντωνακόπουλος, Στέλιος Γούσιος, Κώστας Διονυσόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Θέμης Κατριός, Αντώνης Κωνσταντάρας, Στέργιος Μπουσβάρος, Δημήτρης Ρόκκος, Γιώργος Σουντουρίδης, Γιώργος Τσιτούρας, Κώστας Χατζησταύρου, Λευτέρης Χατζόπουλος, Γιάννης Χόρτης
1965–66 Φιναλίστ Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Τάσος Αβάνογλου, Γιώργος Αντωνακόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Θέμης Κατριός, Στέργιος Μπουσβάρος, Θόδωρος Ροδόπουλος, Γιώργος Σουντουρίδης, Γιώργος Τσιτούρας, Κώστας Χατζησταύρου, Λευτέρης Χατζόπουλος, Γιάννης Χόρτης
1966–67 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Κυπελλούχων
1ος γύρος
Ανέστης Πεταλίδης Τάσος Αβάνογλου, Γιώργος Αντωνακόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Θέμης Κατριός, Στέργιος Μπουσβάρος, Κώστας Καλούδης, Κώστας Παρίσης, Θόδωρος Ροδόπουλος, Γιώργος Τσιτούρας, Κώστας Χατζησταύρου, Λευτέρης Χατζόπουλος, Γιάννης Χόρτης
1967–68 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αντωνακόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Θέμης Κατριός, Στέργιος Μπουσβάρος, Κώστας Καλούδης, Κώστας Παρίσης, Θόδωρος Ροδόπουλος, Γιώργος Τσιτούρας, Κώστας Χατζησταύρου, Λευτέρης Χατζόπουλος, Γιάννης Χόρτης, Χάρης Καραπαλίσης
1968–69 4η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αντωνακόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Γιάννης Καλλιπολίτης, Κώστας Καλούδης, Κώστας Παρίσης, Στέργιος Μπουσβάρος, Γιώργος Τσιτούρας, Λευτέρης Χατζόπουλος
1969–70 4η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αντωνακόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Νίκος Δρακόπουλος, Κώστας Καλούδης, Θέμης Κατριός, Βασίλης Μπαξεβάνος, Κώστας Παρίσης, Γιώργος Τσιτούρας, Λευτέρης Χατζόπουλος
1970–71 6η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιώργος Αντωνακόπουλος, Δημήτρης Δαρνάκας, Νίκος Δρακόπουλος, Γιάννης Ιωαννίδης, Κώστας Καλούδης, Θέμης Κατριός, Μάκης Τζουμέλας, Γιώργος Τσακίρης, Γιώργος Τσιτούρας, Νίκος Φέσσας, Λευτέρης Χατζόπουλος
1971–72 8η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Γιάννης Ιωαννίδης, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Χάρης Παπαγεωργίου, Δημήτρης Δαρνάκας, Γιώργος Τσίτουρας, Θέμης Κατριός, Γιώργος Αντωνακόπουλος, Κώστας Καλούδης, Κώστας Χατζησταύρου, Στέργιος Μπουσβάρος, Γιώργος Τσακίρης, Γιώργος Παγώνης, Τάκης Συμεωνίδης
1972–73 8η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Ανέστης Πεταλίδης Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιάννης Ιωαννίδης, Χάρης Παπαγεωργίου, Λευτέρης Χατζόπουλος, Δημήτρης Νάστος, Τάσος Σπάρταλης, Δημήτρης Δαρνάκας, Γιώργος Αντωνακόπουλος, Γιώργος Τσακίρης, Κώστας Καλούδης, Παναγιώτης Κοντογιάννης, Νίκος Νικολής, Γιώργος Παγώνης, Δημήτρης Ρόκκος, Νίκος Φέσσας
1973–74 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Φαίδων Ματθαίου Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιάννης Ιωαννίδης, Χάρης Παπαγεωργίου, Λευτέρης Χατζόπουλος, Δημήτρης Νάστος, Τάσος Σπάρταλης, Δημήτρης Δαρνάκας, Γιώργος Χαλατσιάδης, Μιχάλης Σπηλιώτης, Δημήτρης Παπαϊωάννου, Μηνάς Καλογρίδης
1974–75 8η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Κόρατς
1ος γύρος
Ανέστης Πεταλίδης Χάρης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιάννης Ιωαννίδης, Στέλιος Καλαντίδης, Δημήτρης Νάστος, Σταύρος Χωλόπουλος, Διαμαντής Σκόνδρας, Τάσος Σπάρταλης, Δημήτρης Δαρνάκας, Μιχάλης Σπηλιώτης, Απόστολος Χατζηιωάννου, Θέμης Κατριός, Δημήτρης Ρόκκος, Μπάμπης Τσόντζος, Δημήτρης Τσούμας
1975–76 Φιναλίστ Φάση των 16 Δεν συμμετείχε Χάρι Παππάς Χάρης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιάννης Ιωαννίδης, Γιώργος Τσακίρης, Στέλιος Καλαντίδης, Σταύρος Χωλόπουλος, Δημήτης Νάστος, Διαμαντής Σκόνδρας, Τάσος Σπάρταλης, Δημήτρης Δαρνάκας, Μιχάλης Σπηλιώτης
1976–77 4η θέση Φάση των 8 Κύπελλο Κόρατς
1ος γύρος
Χάρι Παππάς Χάρης Παπαγεωργίου, Γιάννης Ιωαννίδης, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιώργος Τσακίρης, Στέλιος Καλαντίδης, Σταύρος Χωλόπουλος, Δημήτης Νάστος, Διαμαντής Σκόνδρας, Τάσος Σπάρταλης, Δημήτρης Δαρνάκας, Μιχάλης Σπηλιώτης, Τζον Βίσκος, Κώστας Στυλιανού, Ντιν Ρούγκας
1977–78 8η θέση Φάση των 8 Κύπελλο Κόρατς
1ος γύρος
Ηράκλειος Κλάγκας Χάρης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιάννης Ιωαννίδης, Βασίλης Παραμανίδης, Λάζαρος Βορεάδης, Στέλιος Καλαντίδης, Σταύρος Χωλόπουλος, Δημήτης Νάστος, Διαμαντής Σκόνδρας, Τάσος Σπάρταλης, Δημήτρης Δαρνάκας, Μιχάλης Σπηλιώτης, Κώστας Στυλιανού, Απόστολος Χατζηιωάννου, Λάζαρος Λαζαρίδης
1978–79 Πρωταθλητής Φάση των 16 Δεν συμμετείχε Γιάννης Ιωαννίδης Χάρης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Βασίλης Παραμανίδης, Λάζαρος Βορεάδης, Διονύσης Ανανιάδης, Στέλιος Καλαντίδης, Σταύρος Χωλόπουλος, Δημήτης Νάστος, Διαμαντής Σκόνδρας, Τάσος Σπάρταλης, Μιχάλης Σπηλιώτης, Κώστας Στυλιανού, Ισαάκ Δεγεμερτζής, Στράτος Βαμβακούδης
1979–80 3η θέση Φάση των 8 Κύπελλο Πρωταθλητριών
1ος γύρος
Φρεντ Ντέβελι Νίκος Γκάλης, Χάρης Παπαγεωργίου, Βασίλης Παραμανίδης, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Τάσος Θωμαϊδης, Διονύσης Ανανιάδης, Στέλιος Καλαντίδης, Τάσος Σπάρταλης, Διαμαντής Σκόνδρας, Δημήτρης Νάστος, Κώστας Στυλιανού, Στράτος Βαμβακούδης, Σταύρος Χωλόπουλος
1980–81 3η θέση Φάση των 32 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 8
Ντούσαν Ίβκοβιτς Νίκος Γκάλης, Βασίλης Παραμανίδης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Τσαχτάνης, Διονύσης Ανανιάδης, Τάσος Οικονόμου, Τάσος Σπάρταλης, Στράτος Βαμβακούδης, Σταύρος Χωλόπουλος, Διαμαντής Σκόνδρας, Δημήτρης Νάστος, Κώστας Στυλιανού, Νίκος Γεωργιάδης, Τάσος Τσιτάκης
1981–82 Φιναλίστ Φάση των 8 Κύπελλο Κόρατς
2ος γύρος
Ντούσαν Ίβκοβιτς Νίκος Γκάλης, Διονύσης Ανανιάδης, Μιχάλης Γιαννουζάκος, Νίκος Τσαχτάνης, Νίκος Γεωργιάδης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Βασίλης Παραμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Χάρης Παπαγεωργίου, Κώστας Στυλιανού, Γιώργος Δοξάκης, Στράτος Βαμβακούδης, Πέτρος Σταμάτης, Νίκος Ζειμπέκης
1982–83 Πρωταθλητής Φάση των 4 Κύπελλο Κόρατς
2ος γύρος
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Βασίλης Παραμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Μηνάς Τουκμενίδης, Χάρης Παπαγεωργίου, Νίκος Τσαχτάνης, Τζον Καραγιώργης, Γρηγόρης Χριστοφάκης, Νίκος Γεωργιάδης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Κώστας Στυλιανού, Γιώργος Δοξάκης, Πέτρος Σταμάτης, Διαμαντής Σκόνδρας, Τάσος Τσιτάκης
1983–84 Φιναλίστ Φιναλίστ Κύπελλο Πρωταθλητριών
2ος γύρος
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Δημήτρης Κοκολάκης, Νταν Νικήτας, Νίκος Τσαχτάνης, Τζον Καραγιώργης, Νίκος Γεωργιάδης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Βασίλης Παραμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Αντώνης Σταμάτης, Γιώργος Δοξάκης, Τάσος Τσιτάκης, Γιάννης Μαντόπουλος, Γκρόβερ Γούντλαντ, Χάουαρντ Μακνίλ
1984–85 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 4
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Δημήτρης Κοκολάκκης, Γιώργος Δοξάκης, Πέτρος Σταμάτης, Βασίλης Παραμανίδης, Δημήτρης Νάστος, Γρηγόρης Χριστοφάκης, Τάσος Τσιτάκης, Τζορτζ Γουένζελ, Ντέιβιντ Μπίνιον
1985–86 Πρωταθλητής Φάση των 4 Κύπελλο Πρωταθλητριών
2ος γύρος
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Δημήτρης Κοκολάκης, Χάρης Παπαγεωργίου, Bασίλης Λυπηρίδης, Γιώργος Δοξάκης, Πέτρος Σταμάτης, Γιάννης Μαντόπουλος, Τάσος Τσιτάκης, Τομ Σέφλερ, Μπρετ Βρόμαν
1986–87 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
2ος γύρος
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Βασίλης Λυπηρίδης, Λευτέρης Σούμποτιτς, Δημήτρης Κοκολάκης, Χάρης Παπαγεωργίου, Πέτρος Σταμάτης, Τάσος Τσιτάκης, Γιώργος Δοξάκης, Βαγγέλης Αθανασιάδης, Γιώργος Κασμερίδης, Στράτος Καραμανώλης, Δημήτρης Καραμανώλης, Ανδρέας Παρίσης, Γουίλ Τζάκσον
1987–88 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
4η θέση
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Νίκος Φιλίππου, Γκρεγκ Γουίλτζερ, Λευτέρης Σούμποτιτς, Μιχάλης Ρωμανίδης, Βασίλης Λυπηρίδης, Μιχάλης Μισούνοφ, Βαγγέλης Αθανασιάδης, Πέτρος Σταμάτης, Δημήτρης Μπουσβάρος, Γιώργος Δοξάκης, Γιώργος Κασμερίδης, Αργύρης Δαλιάρης, Στράτος Καραμανώλης
1988–89 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
3η θέση
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Γκρεγκ Γουίλτζερ, Λευτέρης Σούμποτιτς, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Βασίλης Λυπηρίδης, Μιχάλης Μισούνοφ, Δημήτρης Αβδάλας, Μάνθος Κατσούλης, Γιώργος Δοξάκης, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Λάρι Κάπτσικ
1989–90 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
4η θέση
Γιάννης Ιωαννίδης Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Μάικ Τζόουνς, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Βασίλης Λυπηρίδης, Λευτέρης Σούμποτιτς, Μιχάλης Μισούνοφ, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Μάνθος Κατσούλης, Γιώργος Δοξάκης, Κώσας Μπαλτατζής, Νίκος Τσιρακίδης
1990–91 Πρωταθλητής Φάση των 8 Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 8
Λάζαρο Λέσιτς
Μιχάλης Κυρίτσης
Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Μπραντ Σέλλερς, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Βασίλης Λυπηρίδης, Λευτέρης Σούμποτιτς, Μιχάλης Μισούνοφ, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Ντίνος Αγγελίδης, Γκόραν Σόμπιν, Γιώργος Δοξάκης, Κώστας Μπαλτατζής, Δημήτρης Μπουσβάρος, Αργύρης Δαλιάρης, Αργύρης Πιάρας, Δημήτρης Καλόγηρος, Βάιος Γιώρας
1991–92 3η θέση Κυπελλούχος Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Φάση των 16
Τζορτζ Φίσερ,
Λάζαρο Λέσιτς
Μιχάλης Κυρίτσης
Μέμος Ιωάννου
Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Έντγκαρ Τζόουνς, Γουόλτερ Μπέρι, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Βασίλης Λυπηρίδης, Λευτέρης Σούμποτιτς, Μιχάλης Μισούνοφ, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Ντίνος Αγγελίδης, Μέμος Ιωάννου, Μίροσλαβ Πετσάρσκι, Kώστας Μπαλτατζής, Ιγκόρ Μωραΐτης, Θεοδόσης Παραλίκας, Κλεάνθης Γκάλος, Τάσος Κοτζαγκιαουρίδης, Γιώργος Κυριαζής, Χάρης Μπιμπισίδης, Σάκης Νικολούδης, Μιχάλης Πουρνάρας, Δημήτρης Τόλιος
1992–93 5η θέση Φιναλίστ Ευρωπαϊκό Κύπελλο
Κυπελλούχος
Στιβ Γιατζόγλου,
Σβι Σερφ
Παναγιώτης Γιαννάκης, Ρόι Τάρπλεϊ, Τζέι Τζέι Άντερσον, Βασίλης Λυπηρίδης, Λευτέρης Σούμποτιτς, Μιχάλης Μισούνοφ, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Ντίνος Αγγελίδης, Γιώργος Γάσπαρης, Μίροσλαβ Πετσάρσκι, Μέμος Ιωάννου, Ρέτζι Θίους, Ιγκόρ Μωραΐτης, Θεοδόσης Παραλίκας
1993–94 7η θέση Φάση των 8 Ευρωπαϊκό Κύπελλο
Φάση των 4
Βλάντο Τζούροβιτς,
Μέμος Ιωάννου
Σαμ Βίνσεντ, Σον Χίγγινς, Βασίλης Λυπηρίδης, Παναγιώτης Λιαδέλης, Ντίνος Αγγελίδης, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Ιγκόρ Μωραΐτης, Μιχάλης Μισούνοφ, Γιώργος Γάσπαρης, Ζράντκο Ραντούλοβιτς, Άντονι Φρέντερικ, Μίροσλαβ Πετσάρσκι, Γιώργος Μασλαρινός, Θεοδόσης Παραλίκας, Μιχάλης Πουρνάρας, Κλεάνθης Γκάλος
1994–95 6η θέση 3η θέση Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 32
Μέμος Ιωάννου,
Σούλης Μαρκόπουλος
Παναγιώτης Λιαδέλης, Τέρι Κάτλετζ, Ντίνος Αγγελίδης, Βασίλης Λυπηρίδης, Ιγκόρ Μωραΐτης, Μιχάλης Μισούνοφ, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Κρις Κινγκ, Srdjan Jovanovic, Θεοδόσης Παραλίκας, Μιχάλης Πουρνάρας, Νέστορας Παπουτσής, Κλεάνθης Γκάλος, Φώτης Τακιανός
1995–96 5η θέση Φάση των 16 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Σούλης Μαρκόπουλος Παναγιώτης Λιαδέλης, Ντίνος Αγγελίδης, Βασίλης Λυπηρίδης, Χάρολντ Έλις, Εντ Στόουκς, Ιγκόρ Μωραΐτης, Μιχάλης Μισούνοφ, Γιάννης Σιούτης, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Srdjan Jovanovic, Σαμίρ Γκούντα, Ρόντεϊ Ντεντ, Στέλιος Κωστής, Βασίλης Κασιανός
1996–97 6η θέση Φάση των 16 Κύπελλο Κόρατς
Κυπελλούχος
Σούλης Μαρκόπουλος,
Λευτέρης Σούμποτιτς
Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ, Τσαρλς Σακλεφορντ, Μάριο Μπόνι, Παναγιώτης Λιαδέλης, Ντίνος Αγγελίδης, Μιχάλης Μισούνοφ, Τζανής Σταυρακόπουλος, Γιώργος Φλώρος, Άρης Χωλόπουλος, Αλέξης Παπαδάτος, Μάικ Ναχάρ, Γιάννης Σιούτης, Γουώλτερ Μπέρι, Srdjan Jovanovic, Άλαν Τόμιντι
1997–98 10η θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 8
Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου,
Χρήστος Μαγκώτσιος
Ζάρκο Πάσπαλι, Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ, Τιτ Σοκ, Παναγιώτης Λιαδέλης, Νάσος Γαλακτερός, Ντίνος Αγγελίδης, Μάριο Μπόνι, Γιάννης Σιούτης, Γιώργος Φλώρος, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Μάικ Ναχάρ, Χάρτμουτ Όρτμαν, Κυριάκος Τρούλιαρης, Aνδρέας Μπαλής, Φίλιππος Συμεωνίδης
1998–99 4η θέση 4η θέση Κύπελλο Σαπόρτα
Φάση των 4
Σούλης Μαρκόπουλος,
Ζβι Σερφ
Παναγιώτης Λιαδέλης, Γιώργος Σιγάλας, Νάσος Γαλακτερός, Ντίνος Αγγελίδης, Γιώργος Φλώρος, Γιάννης Σιούτης, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Δημήτρης Μακρής, Αλεξάντερ Κουλ, Μάρτιν Μιούρσεπ, Ράντι Ουΐτερ, Μιχαήλ Μιχαήλοφ, Γκάρι Γκραντ, Στάνλεϊ Ρόμπερτς, Μαρκ Νεες, Μιχάλης Πουρνάρας, Ανδρέας Μπαλής
1999-00 8η θέση Φάση των 8 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Σούλης Μαρκόπουλος,
Χρήστος Μαγκώτσιος
Τζο Αρλάουσκας, Παναγιώτης Λιαδέλης, Γιώργος Σιγάλας, Khalid Reeves, Χρήστος Μυριούνης, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Γιώργος Φλώρος, Βλαντιμίρ Πέτροβιτς, Torgeir Bryn, Γιώργος Παπουλίδης, Γιάννης Γάκης, Ανδρέας Μπαλής, Cheikou N' Diaye, Philippe Urie, Darnell Robinson, David Booth
2000–01 12η θέση Φάση των 8 Κύπελλο Σαπόρτα
Φάση των 16
Ντράγκαν Σάκοτα,
Στηβ Γιαντζόγλου
Γιάννης Σιούτης, Γιώργος Φλώρος, Νίκος Παπανικολόπουλος, Ανδρέας Μπαλής, Γιάννης Λάππας, Σάσα Μάρκοβιτς, Vladimir Petrovic, Gordon Firic, A.J. English, Τζέιμς Φόρεστ, Κώστας Κακαρούδης, Miroslav Raicevic, Milos Sakota, Anthony Bowie, Josh Grant
2001–02 10η θέση Φάση των 8 Δεν συμμετείχε Στηβ Γιαντζόγλου,
Μίλαν Μίνιτς
Yorick Williams, Robert Renfroe, Γιάννης Λάππας, Φράνκο Νάκιτς, Γιάννης Γκαγκαλούδης, Κώστας Κακαρούδης, Steve Bucknall, Torraye Braggs, Γκερτ Χάμινκ, Miroslav Raicevic, Joseph Nikolaidis, Απόστολος Κουτρούλιας, Νίκος Ορφανός, Νίκος Σαββουλφίδης, Φράνκι Κινγκ, Isaiah Morris, Brandon Wolfram
2002–03 5η θέση Φιναλίστ FIBA Champions Cup
Κυπελλούχος
Μίλαν Μίνιτς,
Βαγγέλης Αλεξανδρής
Γουίλι Σόλομον, Ράιαν Στακ, Alan Gregov, Γιάννης Λάππας, Πρόδρομος Νικολαΐδης, Δημήτρης Χαριτόπουλος, Γιάννης Γκαγκαλούδης, Dimitar Angelov, Κώστας Κακαρούδης, Fedar Licolitov, Ivan Grgat, Miroslav Raicevic, Νίκος Ορφανός, Δημήτρης Μεραχτσάκης, Γιώργος Μπρόζος, Χρήστος Παπανικολάου
2003–04 5η θέση Κυπελλούχος FIBA Cup
Φάση των 8
Βαγγέλης Αλεξανδρής,
Τσαρλς Μπάρτον
Τόμπι Μπέιλι, Σμους Πάρκερ, Ράιαν Στακ, Miroslav Raicevic, Γιάννης Λάππας, Νέστορας Κόμματος, Αλέξης Κυρίτσης, Νίκος Βετούλας, Fedor Licolitov, Antti Nikkila, Διαμαντής Κουκουβίνος, Jermaine Jackson, Anthony Goldwire, Δημήτρης Χαριτόπουλος
2004–05 5η θέση Φιναλίστ ULEB Cup
Φάση των 16
Τσαρλς Μπάρτον Ράιαν Στακ, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Τέρελ Καστλ, DeJuan Collins, Arthur Johnson, Αλέξης Κυρίτσης, Δημήτρης Χαριτόπουλος, Αντώνης Ασημακόπουλος, Yahor Meshcharakou, Nikolay Padius, Σωτήρης Καραποστόλου, Miroslav Raicevic, Νίκος Ορφανός, Desmond Farmer, Jermaine Walker
2005–06 3η θέση Φάση των 8 ULEB Cup
Φιναλίστ
Ηλίας Ζούρος,
Αντρέα Ματσόν
Τέρελ Καστλ, Γιώργος Σιγάλας, Ράιαν Στακ, Σάββας Καμπερίδης, Κόρεϊ Μπριούερ, Δημήτρης Χαριτόπουλος, Αντώνης Ασημακόπουλος, Μάικ Ουΐλκινσον, Νικολάι Πάντιους, Παναγιώτης Καραβανάς, Ante Grgurevic, Νίκος Ορφανός, Δημήτρης Καραδολάμης, Μάριος Ματαλόν, Βλαντιμίρ Πέτροβιτς, Αλεξάντερ Κουλ, Κένι Τέιλορ, Κέβιν Φρίμαν, Μέλβιν Σκοτ
2006–07 3η θέση Φάση των 16 Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Αντρέα Ματσόν Τέρελ Καστλ, Μαχμούντ Αμπντούλ Ραούφ, Γιώργος Σιγάλας, Σιμόνας Σεραπίνας, Άλεξ Σκέιλς, Γιώργος Καλαϊτζής, Σάββας Ηλιάδης, Μάικ Ουΐλκινσον, Τζέρεμι Μάσεϊ, Κέβιν Φλέτσερ, Παναγιώτης Καραβανάς, Γιάννης Γιαννούλης, Δημήτρης Τσαλδάρης, Σπύρος Παντελιάδης, Μάριος Ματαλόν, Γάιος Σκορδίλης
2007–08 5η θέση Φάση των 4 Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Γκόρντον Χέρμπετ Τέρελ Καστλ, Τζέρεμι Μάσεϊ, Ρέισον Τέρι, Ντάριους Ουάσινγκτον, Μπρέισι Ράιτ, Γιώργος Καλαϊτζής, Σάββας Ηλιάδης, Βλαντιμίρ Μπόισα, Γάιος Σκορδίλης, Χάνο Μότολα, Λάζαρος Αγαδάκος, Δημήτρης Τσαλδάρης, Σπύρος Παντελιάδης, Δημήτρης Καραδολάμης, Μιχάλης Τσαϊρέλης, Σιμόνας Σεραπίνας
2008–09 4η θέση Φάση των 8 ULEB Eurocup
Φάση των 32
Αντρέα Ματσόν Κέιντρεν Κλαρκ, Μπρέισι Ράιτ, Άντριου Μπετς, Νίκος Αργυρόπουλος, Σάββας Ηλιάδης, Anton Gavel, Γάιος Σκορδίλης, Κώστας Παπανικολάου, Λάζαρος Αγαδάκος, Νίκος Μπάρλος, Δημήτρης Τσαλδάρης, Spencer Nelson, Λίνος Χρυσικόπουλος, Σπύρος Μούρτος, Μπαλιότα Σέκουλιτς, Σον Μάρσαλ
2009–10 7η θέση Φάση των 4 ULEB Eurocup
Προημιτελικός
Αντρέα Ματσόν,
Φώτης Κατσικάρης,
Ντέιβιντ Μπλατ
Κέιντρεν Κλαρκ, Άντριου Μπετς, Δήμος Ντικούδης, Μιχάλης Κακιούζης, Νικος Χατζηβρέττας, Ματ Γουώλς, Άαρον Μάιλς, Τζέρεμι Ρίτσαρντσον, Νίκος Αργυρόπουλος, Νίκος Μπάρλος, Χρήστος Παπανικολάου, Λίνος Χρυσικόπουλος, Ιβάν Πάουνιτς, Ντράγκαν Λάμποβιτς, Γάιος Σκορδίλης, Σπύρος Μούρτος, Juan Dixon, Quinton Day, Corey Belser
2010–11 4η θέση Φάση των 4 ULEB Eurocup
Φάση των 16
Σάρον Ντράκερ,
Λευτέρης Σούμποτιτς
Μπόμπι Μπράουν, Μπράντον Ουίντερς, Χρήστος Ταπούτος, Άντονι Κινγκ, Μιχάλης Τσαϊρέλης, Νίκος Χατζηβρέττας, Κώστας Χαραλαμπίδης, Anatoly Kashirov, Φάνης Κουμπούρας, Edin Bavcic, Λίνος Χρυσικόπουλος, Δημήτρης Βεργίνης, Κώστας Σλούκας, Τζον Τόμας, Γάιος Σκορδίλης, Ντέγιαν Μπορόβνιακ, Πι Τζέι Τάκερ, Bryant Dunston, Pierre Pierce
2011–12 7η θέση Φάση των 8 ULEB Eurocup
Φάση των 16
Βαγγέλης Αλεξανδρής Νταν Μαυραϊδής, Σέρχιο Κεϊρούς, Χρήστος Ταπούτος, Μιχάλης Τσαϊρέλης , Δημήτρης Τσαλδάρης, Ρόναλντ Ντέιβις, Ματέι Κρούσιτς, Λευτέρης Μποχωρίδης, Γιώργος Μπόγρης, Sam Muldrow, Δημήτρης Βεργίνης, Τάσος Δήμας, Αλεξάντερ Βεζένκοφ, Άντριαν Όλιβερ, Ντομινίκ Τζέιμς
2012–13 6η θέση Β' φάση / 3η αγωνιστική Δεν συμμετείχε Βαγγέλης Αλεξανδρής,
Βαγγέλης Αγγέλου
Σωτήρης Καραποστόλου, Σπύρος Μούρτος, Μοχάμεντ Πάσαλιτς, Τζέρεμι Χαντ , Αντώνης Ασημακόπουλος, Μιχάλης Πελεκάνος, Γιώργος Τσιάρας, Λευτέρης Μποχωρίδης, Ζήσης Σαρικόπουλος, Κώστας Χαρίσης, Δημήτρης Βεργίνης, Τάσος Δήμας, Αλεξάντερ Βεζένκοφ, Ευθύμης Τσακαλέρης
2013–14 7η θέση Φιναλίστ Δεν συμμετείχε Βαγγέλης Αγγέλου,
Μίλαν Μίνιτς
Σωτήρης Καραποστόλου, Σπύρος Μούρτος, Μοχάμεντ Πάσαλιτς, Τζέρεμι Χαντ, Αντώνης Ασημακόπουλος, Μιχάλης Πελεκάνος, Γιώργος Τσιάρας, Λευτέρης Μποχωρίδης, Ζήσης Σαρικόπουλος, Κώστας Χαρίσης, Δημήτρης Βεργίνης, Τάσος Δήμας, Αλεξάντερ Βεζένκοφ, Ευθύμης Τσακαλέρης

Σύνθεση ομάδας 2013–14[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νο Εθν. Ονοματεπώνυμο Ημερ. γέν. Ύψος Προηγούμενη ομάδα
4. Flag of Greece.svg Λευτέρης Μποχωρίδης 18/04/1994 1,94 Flag of Greece.svg Εφηβικό τμήμα Άρη
5. Flag of the United States (3-2 aspect ratio).svg Τζέρεμι Χαντ 18/08/1983 1,96 Flag of Greece.svg ΚΑΟΔ
7. Flag of Greece.svg Μιχάλης Πελεκάνος 25/05/1981 1,98 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός
8. Flag of Greece.svg Νίκος Γκίκας 22/11/1990 1,85 Flag of Greece.svg Φιλαθλητικός
9. Flag of Greece.svg Ευθύμης Τσακαλέρης 22/07/1989 2,07 Flag of Greece.svg ΠΑΟΚ
10. Flag of Greece.svg Αντώνης Ασημακόπουλος Αρχηγός 24/07/1976 2,04 Flag of Greece.svg Κολοσσός Ρόδου
11. Flag of Greece.svg Στέλιος Πουλιανίτης 03/04/1995 1,85 Flag of Greece.svg ΑΚΘ Αστέρια
12. Flag of Greece.svg Κώστας Χαρίσης 12/11/1979 2,11 Flag of Greece.svg Κολοσσός Ρόδου
13. Flag of Greece.svg Γιαννούλης Λαρεντζάκης 22/09/1993 1,96 Flag of Greece.svg Ίκαρος Καλλιθέας
14. Flag of Cyprus.svgFlag of Bulgaria.svg Αλέξανδρος Βεζένκοφ 06/06/1995 2,06 Flag of Greece.svg Παιδικό τμήμα Άρη
15. Flag of Greece.svg Ζήσης Σαρικόπουλος 31/03/1990 2,13 Flag of Greece.svg Πανιώνιος
16. Flag of Greece.svg Σπύρος Μούρτος 05/12/1990 1,98 Flag of Greece.svg Ίκαροι Σερρών
17. Flag of Greece.svg Γιάννης Αθηναίου 27/05/1988 1,94 Flag of Greece.svg Πανιώνιος
19. Flag of Greece.svg Κώστας Μήτογλου 11/06/1996 2,05 Flag of Greece.svg ΑΚΘ Αστέρια
Προπονητής
Flag of Greece.svg Μίλαν Μίνιτς

Διάγραμμα Ομάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Βασικός Αναπληρωματικός Αναπληρωματικός Εφεδρικός Ανενεργός
C Κώστας Χαρίσης Ζήσης Σαρικόπουλος
PF Αλέξανδρος Βεζένκοφ Αντώνης Ασημακόπουλος Ευθύμης Τσακαλέρης
SF Μιχάλης Πελεκάνος Τζέρεμι Χαντ
SG Λευτέρης Μποχωρίδης Γιαννούλης Λαρεντζάκης
PG Γιάννης Αθηναίου Νίκος Γκίκας Σπύρος Μούρτος

Διακεκριμένοι καλαθοσφαιριστές του Άρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πορεία στην Α' και Α1 εθνική συνοπτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άρης είναι η μία από τις δύο ομάδες που δεν έχουν απουσιάσει από καμία διοργάνωση του πρωταθλήματος Α' και Α1 κατηγορίας, από τη θέσπισή της την περίοδο 1963-64. Κορυφαία του περίοδος ήταν η δεκαετία του '80, όπου οι κατακτήσεις των πρωταθλημάτων είχαν συνοδευτεί από ένα σημαντικό ρεκόρ, το γεγονός ότι είχε παραμείνει αήττητος εντός των ελληνικών συνόρων για 3 χρόνια. Από την ήττα του από τον Πανιώνιο με 84-82 το 1985 μέχρι την ήττα του από τον ΠΑΟΚ με 81-78 το 1988. Στο διάστημα αυτό, η μόνη ήττα που γνώρισε από ελληνική ομάδα ήταν από τον Παναθηναϊκό με σκορ 87-84 στον ημιτελικό κυπέλλου του 1986.

Θ. 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
2 2 2 2 2 2
3 3 3 3 3 3 3 3 3
4 4 4 4 4 4 4
5 5 5 5 5 5 5 5 5
6 6 6 6
7 7 7 7
8 8 8 8 8
9 9
10 10 10
11
12 12
13
14

Σημαντικότερες πορείες στην Ευρωλίγκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1988 1989
Φάση Αντίπαλος   Εντός     Εκτός  
Β' γύρος Civil Ensign of Switzerland.svg Πιγί 113-104 127-125
Όμιλος
φάσης των 8
Flag of France.svg Ορτέζ 92-86 81-97
Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 93-107 89-88
Flag of Israel.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 93-77 91-95
Flag of Germany.svg Σατούρν Κολωνίας 107-101 100-98
Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg Παρτιζάν Βελιγραδίου 96-87 94-101
Flag of the Netherlands.svg Ντεν Μπος 120-99 88-87
Flag of Italy.svg Ολίμπια (Τρέισερ) Μιλάνου 120-95 82-97
Final Four
(Γάνδη)
Flag of Italy.svg Ολίμπια (Τρέισερ) Μιλάνου 82-87
Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg Παρτιζάν Βελιγραδίου 93-105
Φάση Αντίπαλος   Εντός     Εκτός  
Α' γύρος Flag of Cyprus.svg ΑΕΛ Λεμεσού 115-76 115-67
B' γύρος Flag of Sweden.svg Σεντερτέλιε 105-82 85-93
Όμιλος
φάσης των 8
Flag of the Netherlands.svg Ντεν Μπος 116-83 90-85
Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 90-84 81-97
Flag of Israel.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 90-102 77-97
Flag of Soviet Union 2-3.JPG ΤΣΣΚΑ Μόσχας 89-83 100-88
Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg Κ.Κ. Σπλιτ (Γιουγκοπλάστικα) 96-85 83-94
Flag of France.svg Λιμόζ 80-77 112-115
Flag of Italy.svg Σκαβολίνι Πέζαρο 79-72 92-99
Final Four
(Μόναχο)
Flag of Israel.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 86-99
Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 88-71
1990
Φάση Αντίπαλος   Εντός     Εκτός  
1ος γύρος Flag of Bulgaria.svg BC Μπαλκάν 119-88 107-91
Φάση ομίλων Flag of Poland.svg ΚΚ Ποζναν 116-92 103-78
Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 94-100 56-90
Flag of Italy.svg Ολύμπια Μιλάνο 95-77 92-100
Flag of France.svg Λιμόζ 89-79 84-94
Flag of the Netherlands.svg Ντεν Χέλντερ 110-102 99-72
Flag of SFR Yugoslavia.svg ΚΚ Σπλιτ 79-80 89-85
Flag of Israel.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 98-81 92-94
Final Four
(Σαραγόσα)
Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 83-104
Flag of France.svg Λιμόζ 91-103

Τα ευρωπαϊκά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύπελλο Ευρώπης 1992-93[3] Κόρατς 1996-97[4]
Φάση Αντίπαλος   Εντός     Εκτός  
Β' προκρ. γύρος Flag of Belarus.svg RTI Μινσκ 107-70 117-59
Γ' προκρ. γύρος Flag of Poland.svg Σλασκ Βρότσλαβ 102-75 90-80
Β' Όμιλος Προημιτελικής φάσης Flag of Israel.svg Χάποελ Γκαλίλ Ελιόν 88-75 69-80
Flag of France.svg Σολέ 104-72 70-60
Flag of Portugal.svg Μπενφίκα 83-72 75-67
Flag of Croatia.svg ΚΚ Σπλιτ 89-56 76-66
Flag of Ukraine.svg Μπουντιβελνίκ 67-61 94-80
Ημιτελικοί Flag of Spain.svg Σαραγόσα 82-66 86-84
Τελικός
(Τορίνο)
Flag of Turkey.svg Εφές Πίλσεν 50-48
Φάση Αντίπαλος   Εντός     Εκτός  
Α' Όμιλος Προκριματικής φάσης Flag of the Czech Republic.svg USK Πράγας 77-65 90-88
Flag of Slovenia.svg ΚΚ Μάριμπορ 77-55 75-70
Flag of Croatia.svg Ολίμπια Σλαβόνινγκ 74-67 74-71
Φάση των "32" Flag of Turkey.svg Μπεσίκτας 77-64 65-64
Φάση των "16" Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg ΚΚ Μπεομπάνκα 80-68 61-70
Προημιτελικοί Flag of Greece.svg Περιστέρι 75-65 64-71
Ημιτελικοί Flag of Italy.svg Μπενετόν Τρεβίζο 77-73 86-87
Τελικοί Flag of Turkey.svg Τόφας Μπούρσα 66-77 88-70
Τσάμπιονς Καπ 2002-03[5]
Φάση Αντίπαλος   Εντός     Εκτός  
Περιφέρεια Νοτιοανατολικής Ευρώπης
Α' Όμιλος Προκριματικής φάσης Flag of Israel.svg Μπνέι Χασαρόν 75-78 101-92
Flag of Greece.svg Μαρούσι 87-78 78-90
Flag of Cyprus.svg Κεραυνός Λευκωσίας 83-67 69-61
Flag of Croatia.svg ΚΚ Σπλιτ 111-88 97-79
Ημιτελικός Flag of Greece.svg Περιστέρι 86-84
Τελικός Flag of Bulgaria.svg Ακαντέμικ 80-81
Πανευρωπαϊκή φάση
Ε' Όμιλος Προκριματικής φάσης Flag of France.svg Στρασμπούργκ 93-87 83-103
Flag of Russia.svg Κίμκι 83-80 79-75
Flag of Israel.svg Χάποελ Τελ Αβίβ 96-84 71-75
Προημιτελικοί Flag of Bulgaria.svg Ακαντέμικ 91-73 67-77
Final Four
(Θεσσαλονίκη)
Civil ensign of SFR Yugoslavia.svg ΚΚ Χεμοφάρμ 73-66
Flag of Poland.svg Πρόκομ Τρεφλ 84-83

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Αθλητική Ηχώ, Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 1986 σελίδα 1.». Αθλητική Ηχώ. http://www.athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1986-09-04. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2011. 
  2. 2,0 2,1 Τα Διεθνή Τουρνουά καλαθοσφαίρισης του Βιαρέτζιο και της Λιέγης δεν αποτελούν επίσημες ευρωπαϊκές διοργανώσεις με τη μορφή ενός διαχρονικού θεσμού. Χρήζουν όμως αναφοράς ως ιστορικές διοργανώσεις που αποτέλεσαν προπομπούς των ευρωπαϊκών κυπέλλων σε μια εποχή που οι διασυλλογικές ευρωπαϊκές διοργανώσεις στην καλαθοσφαίριση ως παγιωμένοι θεσμοί δεν είχαν εφανιστεί ακόμη. Τα τουρνουά αναφέρονται στην επίσημη ιστορία της ΚΑΕ του Άρη.
  3. Ιστότοπος fibaeurope.com
  4. Ιστότοπος fibaeurope.com
  5. Ιστότοπος fibaeurope.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Α.Σ. Άρης της Ελληνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).