Αντώνης Νικοπολίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αντώνης Νικοπολίδης
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομα Αντώνης Νικοπολίδης
Ημερ. γέννησης 14 Ιανουαρίου 1971 (1971-01-14) (43 ετών)
Τόπος γέννησης Άρτα, Ελλάδα,
Ύψος 1,87 m
Θέση Τερματοφύλακας
Ομάδες νέων
Flag of Greece.svg Αναγέννηση Άρτας
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1987-1989 Flag of Greece.svg Αναγέννηση Άρτας 49 (0)
1989-2004 Flag of Greece.svg Παναθηναϊκός 189 (0)
2004-2011 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς 180 (0)
Σύνολο 413 (0)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1998-2008 Flag of Greece.svg Ελλάδα 90 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
2012-2013 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς (βοηθός)
2013 Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς
2014- Flag of Greece.svg Ολυμπιακός Πειραιώς (βοηθός)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Αντώνης Νικοπολίδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Άρτα στις 14 Ιανουαρίου του 1971. Ξεκίνησε ως επιθετικός, όμως λόγω έκτακτης ανάγκης (ο ίδιος έχει αναφέρει πως άλλαξε θέση με τον συνονόματο του ξάδερφο που την ημέρα εκείνη παντρευόταν) αγωνίστηκε μια φορά ως τερματοφύλακας, θέση στην οποία τελικά καθιερώθηκε. Αγωνίστηκε τόσο με τα χρώματα του Παναθηναϊκού, όσο και του Ολυμπιακού, ενώ υπήρξε αρχηγός και στους δύο συλλόγους. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του ήταν η κατάκτηση του Euro 2004 με την Εθνικής Ελλάδας.

Καριέρα ποδοσφαιριστή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη του ομάδα ήταν η Αναγέννηση Άρτας, από την οποία αποχώρησε το 1989 για να συνεχίσει στον Παναθηναϊκό, σε ηλικία 18 ετών. Τα πρώτα έξι χρόνια ήταν (συνήθως) αναπληρωματικός του Πολωνού τερματοφύλακα Γιόζεφ Βάντσικ.

Έκανε το ντεμπούτο του την περίοδο 1989-90 σε έναν αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, αντικαθιστώντας τον Γιόζεφ Βάντσικ. Την περίοδο 1994-95 συμμετείχε σε πέντε αγώνες με τη φανέλα του Παναθηναϊκού και σε τρεις την επόμενη περίοδο, κατακτώντας και τις δύο χρονιές το πρωτάθλημα, ενώ σταδιακά καθιερώθηκε ως βασικός (από την περίοδο 1997-1998 κι έπειτα).

Το 2002 βοήθησε τον Παναθηναϊκό να φτάσει στα προημιτελικά του Champions League, αλλά την περίοδο 2003-04 έχασε τη θέση του βασικού από τον Κώστα Χαλκιά, κυρίως λόγω της αρνητικής τροπής που είχαν πάρει οι διαπραγματεύσεις για την ανανέωση του συμβολαίου του. Ο Παναθηναϊκός του προσέφερε τριετές συμβόλαιο (με αμοιβή 400.000 ευρώ περίπου για κάθε χρόνο και μηδενική ρήτρα σε περίπτωση που έφευγε για ομάδα του εξωτερικού,[1]) πρόταση την οποία δεν αποδέχθηκε (ο ίδιος ζήτησε 600.000 ευρώ τον χρόνο[2]) και για τον λόγο αυτό έχασε τη θέση του στη βασική ενδεκάδα για το υπόλοιπο της περιόδου (από τα τέλη Φεβρουαρίου 2004).

Αρχικά, ο αθλητικός Τύπος και οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού πήραν το μέρος του, καθώς θεώρησαν τη συμπεριφορά της διοίκησης λανθασμένη και απαξιωτική για τον ποδοσφαιριστή, ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν φήμες ότι είχε ήδη έρθει σε συμφωνία με τον αιώνιο αντίπαλο, τον Ολυμπιακό.

Ο Νικοπολίδης κατέκτησε τελικά το νταμπλ με τον Παναθηναϊκό την περίοδο 2003-2004, όμως η μετακίνησή του στον Ολυμπιακό (με υπογραφή τριετούς συμβολαίου και ετήσιες αποδοχές περίπου 600.000 ευρώ), είχε διαρρεύσει πριν τη λήξη της [3] με αποτέλεσμα στη φιέστα που ακολούθησε για την κατάκτηση του νταμπλ, να αποδοκιμαστεί από μερίδα οπαδών όταν σήκωσε το τρόπαιο.

Η επίσημη ανακοίνωση της μεταγραφής του στον Ολυμπιακό έγινε λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του Euro 2004[4] και ο ίδιος πήρε για πρώτη φορά δημόσια θέση, δηλώνοντας πως η διοίκηση του Παναθηναϊκού του φέρθηκε αντιεπαγγελματικά και για τον λόγο αυτό δεν είχε κανέναν ηθικό ενδοιασμό να γίνει παίκτης του Ολυμπιακού, αν και δεν ήταν οπαδός της νέας του ομάδας.

Με το Νο 71 στη φανέλα του, αριθμός που αντιπροσωπεύει το έτος γέννησής του, βοήθησε τον Ολυμπιακό να κατακτήσει δύο συνεχόμενα νταμπλ και ο ίδιος έγινε ο πρώτος (και μέχρι στιγμής μοναδικός) Έλληνας ποδοσφαιριστής που έχει κατακτήσει τρία συνεχόμενα νταμπλ. Αν συνυπολογιστεί και η κατάκτηση του Euro 2004, σε διάστημα 36 μηνών κατέκτησε 7 τίτλους.

Τις τρεις επόμενες περιόδους παρέμεινε βασικός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού και κατέκτησε ισάριθμα συνεχόμενα πρωταθλήματα (2007-09) και δύο ακόμα νταμπλ (2008-09), φτάνοντας συνολικά τα 7 νταμπλ (3 με τον Παναθηναϊκό και 4 με τον Ολυμπιακό), αριθμό που αποτελεί ρεκόρ για Έλληνα ποδοσφαιριστή.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2009-10 αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, όμως τελικά και ύστερα από παρότρυνση του τότε προέδρου του Ολυμπιακού Σωκράτη Κόκκαλη, αναθεώρησε και αποφάσισε να συνεχίσει για άλλη μία χρονιά.

Στις 17 Απριλίου 2011, αποχωρώντας ως αλλαγή από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος, ανακοίνωσε πως αποχωρεί από την ενεργό δράση, αφού σήκωσε μαζί με τον Βασίλη Τοροσίδη το τρόπαιο του πρωταθλήματος 2010-2011.

Στην Εθνική Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου 1999 εναντίον του Ελ Σαλβαδόρ και δύο χρόνια αργότερα, καθιερώθηκε ως ο βασικός τερματοφύλακας και της εθνικής ομάδας.

Αγωνίστηκε στα προκριματικά για το Μουντιάλ του 2002 και του Euro 2004, ενώ στην τελική φάση της διοργάνωσης κράτησε το μηδέν στην εστία του στους τρεις νοκ άουτ αγώνες και ήταν ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους στην κατάκτηση του κυπέλλου. Ψηφίστηκε ως ο τερματοφύλακας της καλύτερης ενδεκάδας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, στο οποίο συμμετείχε και στους έξι αγώνες, δεχόμενος συνολικά 4 γκολ.

Στις 15 Ιουνίου του 2008, μία ημέρα μετά την ήττα της Ελλάδας από τη Ρωσία με 1-0 για το Euro 2008 και τον αποκλεισμό από την τελική φάση της διοργάνωσης, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, υποστηρίζοντας ότι είχε πάρει αυτήν την απόφαση πριν από την έναρξη της διοργάνωσης και ανεξάρτητα από την πορεία της Ελλάδας σε αυτή.

Καριέρα προπονητή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε καριέρα προπονητή. Αρχικά υπήρξε βοηθός προπονητή του Λεονάρντο Ζαρντίμ στον Ολυμπιακό το 2012, ενώ τον Ιανουάριο του 2013 αντικατέστησε τον Πορτογάλο, που μόλις είχε αποχωρήσει, στον πάγκο της πειραϊκής ομάδας. Έπειτα από την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Μίτσελ, παρέμεινε προσωρινά ως βοηθός προπονητή, αποχωρώντας οριστικά στο τέλος της περιόδου. Τον Ιούλιο του 2014 επέστρεψε ως βοηθός του Ισπανού προπονητή, σε αντικατάσταση του Βίκτορ Σάντσεθ που αποχώρησε.[5]

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνολικά έχει

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωγηπεδικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι παντρεμένος με την πρώην παίκτρια μπάσκετ Βάσω Στασινού και έχουν τρία παιδιά.

Παρατσούκλι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Αντώνης Νικοπολίδης απέκτησε το παρατσούκλι Τζορτζ Κλούνεϊ, εξαιτίας της μεγάλης ομοιότητάς του με τον Αμερικανό ηθοποιό, κατά τη διάρκεια του Euro 2004 από βρετανικά και άλλα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης.[7]

Συγγραφέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2012 ο Νικοπολίδης εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο «Ο αγώνας της ζωής μου». Αξιοσημείωτο είναι πως μέσα σε λίγες μέρες το βιβλίο έγινε μπεστ σέλερ.[8]

Διορισμός στον Δήμο Κηφισιάς ως κηπουρός, που δεν αποδέχθηκε[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Δεκέμβριο του 2008 ο Αντώνης Νικοπολίδης διορίστηκε στον Δήμο Κηφισιάς ως κηπουρός με κοινή υπουργική απόφαση, η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, θέση την οποία ο ίδιος δεν αποδέχθηκε. Σύμφωνα με την κοινή απόφαση των τότε υφυπουργών Εσωτερικών Αθανάσιου Νάκου και Πολιτισμού αρμόδιου για τα θέματα Αθλητισμού Γιάννη Ιωαννίδη, ο διεθνής τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Αντώνης Νικοπολίδης τοποθετήθηκε σε κενή οργανική θέση του Δήμου Κηφισιάς. Αυτό αναφέρεται στο υπ’ αριθμό 1120 Φ.Ε.Κ., με ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 2008, όπου σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι η κοινή απόφαση των δύο υφυπουργών εκδόθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 2008 και πως ο διεθνής τερματοφύλακας τοποθετήθηκε στον Δ΄ Βαθμό με 18ο μισθολογικό κλιμάκιο στον κλάδο των Δενδροκηπουρών του Δήμου Κηφισιάς.[9]

Πρόεδρος του Π.Σ.Α.Π.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως το 2010 ήταν πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (Π.Σ.Α.Π.).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το Βήμα, Η αθλητική εβδομάδα 19-23/01/2004, 25/01/2004
  2. Καθημερινή, Ώρα αλήθειας για Παναθηναϊκό και Nικοπολίδη, 25/01/2004
  3. Καθημερινή, "Kοκκίνισε ο Nικοπολίδης-Συμφώνησε σε όλα με τον Oλυμπιακό για 3 χρόνια και 600 χιλ. ευρώ ετησίως", 14/5/2004
  4. Καθημερινή, "«Kόκκινος» και με βούλα ο Aντώνης" , 08/07/2004
  5. Νικοπολίδης και Ράφα οι νέοι βοηθοί του Μίτσελ, www.sport-fm.gr
  6. Galanis Sports Data, Στατιστικά Ολυμπιακού
  7. (αγγλικά) Virgin Media, Euro 2004 lookalikes, Ιούνιος 2004
  8. Εφημ. "Πρώτο Θέμα": Νικοπολίδης, "Ο Αγώνας της ζωής μου"
  9. ΤΑ ΝΕΑ, Διόρισαν κηπουρό τον Αντώνη Νικοπολίδη, 19/12/2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]