Σελίμ Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Osmanli-nisani.svg
Σελίμ Β΄
Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Χαλίφης του Ισλάμ
Σελίμ Β΄
Tughra of Selim II.JPG
Περίοδος Εξουσίας 1566 - 1574
Προκάτοχος Σουλεϊμάν Α΄
Διάδοχος Μουράτ Γ΄
Οίκος Οίκος των Οσμανιδών
Δυναστεία Οθωμανική Δυναστεία
Πατέρας Σουλεϊμάν Α΄
Βαλιντέ Σουλτάνα Χουρέμ Σουλτάν
Γέννηση 28 Μαΐου 1524
Γενέτειρα Κωνσταντινούπολη
Θάνατος 15 Δεκεμβρίου 1574 (50 ετών)
Τόπος θανάτου Κωνσταντινούπολη
Τόπος ταφής Αγίας Σοφίας
Σύζυγος Νουρμπανού Σουλτάν
Σελιμιγιέ Σουλτάν
Επίγονοι Μουράτ Γ'
Ηγεμόνας Αμπντουλάχ
Ηγεμόνας Οσμάν
Ηγεμόνας Μουσταφά
Ηγεμόνας Σουλεϊμάν
Ηγεμόνας Μεχμέτ
Ηγεμόνας Μαχμόυτ
Ηγεμόνας Τζιχανγκίρ
Φατμά Σουλτάν
Εσμαχάν Σουλτάν
Σαχ Σουλτάν
Γκεβχερχάν Σουλτάν

Ο Σουλτάνος Σελίμ Β΄, ή Σελήμ Β΄, (28 Μαΐου 1524 - 15 Δεκεμβρίου 1574), ο επιλεγόμενος Μεστ (= μέθυσος), ήταν ο 11ος Οσμανίδης Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1566-1574) και ο 90ος Χαλίφης του Ισλάμ. Η προσωνυμία Μεστ οφειλόταν στη συχνή μέθη του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή και της Χουρέμ Σουλτάν την οποία οι Ευρωπαίοι αποκαλούσαν Ρωξελάνη. Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη το 1524. Όταν πέθανε ο πατέρας του, το 1566, κατά την πολιορκία του φρουρίου Σίγκετβαρ, ήταν γενικός διοικητής της Κιουτάχειας. Τότε ο Μέγας Βεζίρης Σοκολής Μεχμέτ πασάς απέκρυψε από το στρατό τον θάνατο του Σουλτάνου προκειμένου να μη πτοηθεί το ηθικό του, ειδοποιώντας παράλληλα τον διάδοχο Σελίμ. Ο τελευταίος επέστρεψε στη Κωνσταντινούπολη και στις 7 Σεπτεμβρίου (1566) ανακηρύχθηκε Σουλτάνος, όπου και διατήρησε μέχρι το θάνατό του. Στη συνέχεια μετέβη προς συνάντηση του στρατού του στο Βελιγράδι όπου μετά την άφιξή του έγινε γνωστός στο στρατό ο θάνατος του πατέρα του.

Βασιλεία του Σελίμ Β΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σελίμ Β΄ σε Οθωμανική Μινιατούρα.

Ο Σελίμ ο Β΄ ήταν ο πρώτος Σουλτάνος στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που εγκατέλειψε τη διακυβέρνηση της χώρας στο μέγα βεζίρη και τους υπουργούς του. Υπήρξε ιδιαίτερα λάτρης των απολαύσεων και της καλοπέρασης. Επηρεαζόταν εύκολα από το χαρέμι του αλλά και το τάγμα των Γενίτσαρων. Πολλοί θεωρούν ότι η βασιλεία του συμπίπτει με την απαρχή της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Κατακτήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά ταύτα σπουδαία ιστορικά γεγονότα σημάδεψαν τη βασιλεία του, σημαντικότερα των οποίων ήταν: η επανάκτηση της Υεμένης, η συνομολόγηση της συνθήκης της Αδριανούπολης (17 Φεβρουαρίου 1568) μεταξύ Οίκου των Αψβούργων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το μεγαλεπήβολο σχέδιο διάνοιξης διώρυγας - ζεύξης των ποταμών Βόλγα και Ντον, που κατέληξε σε πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία, μετά από προδοσία, η κατάληψη της Κύπρου, θέτοντας τέλος στην Ενετοκρατία της Κύπρου, συνέπεια της οποίας ήταν τον επόμενο χρόνο η ναυμαχία της Ναυπάκτου, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε η κατάληψη της Τυνησίας, κ.ά.
Γενικά επί βασιλείας του Σελίμ Β΄ η έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αυξήθηκε περί τα 300.000 τ.χλμ.

Ο Σελίμ Β΄ επιχείρησε εκστρατεία εναντίον της Ρωσίας, η οποία απέτυχε παταγωδώς και στη συνέχεια κυρίευσε την Υεμένη. Παρά τις προειδοποιήσεις του Βεζύρη Μεχμέτ Σοκολή κατέλαβε τη Κύπρο, το 1571, σφάζοντας μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Αυτή η κίνηση είχε σαν αποτέλεσμα να συνασπιστούν οι μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, δηλαδή η Ισπανία, το κράτος του Πάπα, η Γερμανική Αυτοκρατορία, η Βενετία και η Μάλτα, και στη ναυμαχία της Ναυπάκτου να καταστρέψουν τον Τουρκικό στόλο. Παρ' όλα αυτά οι Οθωμανοί κατάφεραν το 1574, μερικούς μήνες πριν το θάνατο του Σελίμ Β΄, να καταλάβουν την Τυνησία, την οποία ήλεγχαν οι Ισπανοί, και να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στη Μεσόγειο.

  • Σημειώνεται ότι ο Σελίμ Β΄ μετά την κατάληψη της Κύπρου προστάτεψε την Εκκλησία της Κύπρου επαναφέροντας την εκκλησιαστική τάξη και την κυριαρχία της μετά τους διωγμούς που είχε υποστεί κατά την Ενετοκρατία.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σελίμ Β΄ είχε αποκτήσει απο την Νουρμπανού Σουλτάν τον Μουράτ Γ',την Φατμά Σουλτάν,την Εσμαχάν Σουλταν και την Σαχ Σουλτάν.Με την Σελιμιγιέ Σουλτάν είχε αποκτήσει τον Ηγεμόνα Αμπτουλάχ και την Γκεβχερχάν Σουλτάν.Επίσης είχε άλλα 6 αγόρια:τον Ηγεμόνα Οσμάν,τον Ηγεμόνα Μουσταφά,τον Ηγεμόνα Σουλεϊμάν,τον Ηγεμόνα Μεχμέτ,τον Ηγεμόνα Μαχμούτ και τον Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ.

Θάνατος και ταφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σελίμ Β΄ πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1574 (50 ετών) γλιστρώντας στο λουτρό του ανακτόρου Τοπ Καπί, ενώ βρισκόταν, όπως υποστηρίχθηκε, σε κατάσταση μέθης. Ο λαός του έδωσε το παρωνύμιο «Μεστ», που σημαίνει μέθυσος. Η ταφή του έγινε τρεις ημέρες αργότερα σε κρύπτη στην Αγιά Σοφιά που είχε ήδη μεταβληθεί σε τζαμί.Ωστόσο είχε φτιαχτεί προς τιμήν του το Τέμενος Σελιμιγιέ το οποίο βρίσκεται στην Αδριανούπολη και χτίστηκε απο τον διάσημο αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν.