Βαγιαζήτ Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βαγιαζήτ Α΄
بايزيد اول
Bayezid I by Cristofano dell'Altissimo.jpg
Περίοδος 28 Ιουνίου 138928 Ιουλίου 1402
Προκάτοχος Μουράτ Α΄
Διάδοχος Μωάμεθ Α΄
Γέννηση 1354
Αδριανούπολη
Θάνατος 8 Μαρτίου 1403 (49 ετών)
Ακσεχίρ
Τόπος ταφής Προύσα, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Σύζυγος Ντεβλέτ Χατούν
Χαφσά Χατούν
Σουλτάν Χατούν
Ολιβέρα Λαζάρεβιτς
Ντεβλέτσαχ Χατούν
Φουλανέ Χατούν
Μαρία Χατούν
Φουλανέ Χατούν
Αντζελίνα Χατούν
Επίγονοι Μουσά Τσελεμπί
Σουλεϊμάν Τσελεμπί
Μουσταφά Τσελεμπί
Ισά Τσελεμπί
Μεχμέτ Α'
Ερτογρούλ Τσελεμπί
Κασίμ Τσελεμπί
Ηγεμόνας Γιουσούφ
Εροντού Χατούν
Χουντί Φατμά Χατούν
Σουλτάν Φατμά Χατούν
Ορούζ Χατούν
Πασά Μελέκ Χατούν
Φατιμά Χατούν
Πλήρες όνομα
   Βαγιαζήτ μπιν Μουράτ
Οίκος Οσμανιδών
Πατέρας Μουράτ Α΄
Μητέρα Γκιουλτσιτσέκ Χατούν
Θρησκεία Ισλάμ
Υπογραφή Tughra of Bayezid I.JPG
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Βαγιαζήτ Α΄ (I. Bayezid, 1354 - 8 Μαρτίου 1403), αποκαλούμενος Ο Κεραυνός[1], ήταν Οθωμανός σουλτάνος από το 1389 έως το 1402.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαγιαζίτ Α΄

Ήταν γιος του Μουράτ Α΄ και της Γκιουλτσιτσέκ Χατούν, τον οποίο διαδέχτηκε το 1389 μετά τον θάνατό του στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου, ενώ προηγουμένως είχε στραγγαλίσει τον νεότερο αδερφό του Γιακούμπ (Yakub) για να μη διεκδικήσει το θρόνο. Το 1390 υποχρέωσε τον Σέρβο βασιλιά να καταστεί υποτελής του και να του δώσει την κόρη του για σύζυγο, υποχρεώνοντας ταυτόχρονα τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο να καταβάλλει ετήσιο φόρο και να καταστεί υποτελής του, ενώ το 1393 κατέκτησε τη Βουλγαρία. Στις 20 Φεβρουαρίου 1394 παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαρία Φαδρίκ η οποία πέθανε το επόμενο έτος (1395)[2].

Ο ιστορικός Δούκας αναφέρει την καταστροφή της Θεσσαλονίκης το 1391 από τον Βαγιαζήτ Α΄ με αιτία τη δραπέτευση του Μανουήλ Β´ από τη σουλτανική αυλή και την ανάδειξή του σε αυτοκράτορα[3]. Από την εποχή εκείνη υπάρχει και η πρώτη σε ελληνικές πηγές αναφορά για παιδομάζωμα, τον αναγκαστικό εξισλαμισμό των παιδιών. Αυτό έγινε το 1395 και αναφέρεται σε παρηγορητική ομιλία του τότε αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Ισιδώρου προς τους γονείς των παιδιών. Θεωρείται ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η πρώτη μεγάλη ελληνική πόλη που πλήρωσε αυτόν τον "φόρο του αίματος".[4]

Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1396 ο Βαγιαζήτ Α΄ νίκησε στη μάχη της Νικόπολης τα στρατεύματα της Γαλλο-Ουγγρικής συμμαχίας. Τον επόμενο χρόνο, το 1397, πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη, αλλά απέτυχε εξαιτίας της Μογγολικής εισβολής στη Μικρά Ασία με αρχηγό τον Ταμερλάνο. Στη μάχη της Άγκυρας την 28η Ιουλίου του 1402 ο Βαγιαζήτ συνετρίβη από τον Ταμερλάνο και ύστερα από μια μικρή περιπέτεια αιχμαλωτίστηκε. Κλείστηκε σε ένα κλουβί, όπου καθημερινά χλευαζόταν από τους Μογγόλους.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οκτώ μήνες μετά την αιχμαλωσία του, στις 8 Μαρτίου του 1403, αυτοκτόνησε σε ηλικία 49 ετών, μη μπορώντας να αντέξει τον εξευτελισμό τον οποίο είχε υποστεί. Ο θάνατός του θεωρήθηκε ως παράδειγμα προς αποφυγή από τους επόμενους ηγεμόνες, μιας και θεωρείται ότι ο Θεός τον τιμώρησε για όλες τις πράξεις του που έρχονταν σε αντίθεση με τον ιερό νόμο.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύζυγοι

Παιδιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Bayezid I Encyclopædia Britannica
  2. Γενεαλογικό δένδρο της Μαρίας Φαντρίγκ
  3. Α. Βακαλόπουλος ο.π. σελ. 166
  4. Παπαδόπουλος Στέφανος Ι., Μνεία παιδομαζώματος στη Θεσσαλονίκη κατά την πρώτη κατοχή της πόλης από τους Τούρκους, Χριστιανική Θεσσαλονίκη ... (11ος-15ος μ.Χ.), σελ. 71-77, Θεσσαλονίκη (1992)