Μωάμεθ ΣΤ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μωάμεθ ΣΤ΄
محمد السادس
Υπηρέτης των δύο Ιερών Προσκυνημάτων
Sultan Mehmed VI of the Ottoman Empire.jpg
Περίοδος 4 Ιουλίου 19181 Νοεμβρίου 1922
Προκάτοχος Μωάμεθ Ε΄
Διάδοχος Κατάργηση Μοναρχίας
Περίοδος 4 Ιουλίου 191819 Νοεμβρίου 1922
Προκάτοχος Μωάμεθ Ε΄
Διάδοχος Αμπντούλ Μετζίτ Β΄
Περίοδος 19 Νοεμβρίου 1922 - 16 Μαΐου 1926
Προκάτοχος Μωάμεθ Ε΄
Διάδοχος Αμπντούλ Μετζίτ Β΄
Γέννηση 2 Φεβρουαρίου 1861
Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θάνατος 16 Μαΐου 1926 (65 ετών)
Σαν Ρέμο, Ιταλία
Τόπος ταφής Σουλτάν Σελίμ Τζαμί, Δαμασκός, Συρία
Σύζυγος Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι
Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι
Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Νιμέτ Νεβζάντ Χανιμεφέντι
Επίγονοι Ηγεμόνας Μεχμέτ Ερτογρούλ Εφέντι
Μουνιρέ Σουλτάν
Φενιρέ Σουλτάν
Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάν
Ρουκιγιέ Σαμπιχά Σουλτάν
Πλήρες όνομα
   Μωάμεθ μπιν Αμπντούλ Μετζίτ
Οίκος Οσμανιδών
Πατέρας Αμπντούλ Μετζίτ
Μητέρα Γκιουλουστού Σουλτάν
Θρησκεία Ισλάμ
Υπογραφή Tughra of Mehmed VI.JPG
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Μωάμεθ ΣΤ΄ ή Μεχμέτ Βαχιντεντίν (τουρκ. VI. Mehmed Vahideddin, 2 Φεβρουαρίου 1861 - 16 Μαΐου 1926) ήταν ο 36ος και τελευταίος Σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1861 στα Ανάκτορα Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε το όνομα Πρίγκιπας Μοχάμεντ Βαχίντ ουμπντίν εφέντη. Ήταν ο 20ός και τελευταίος γιος του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και μικρότερος αδελφός των Σουλτάνων Μουράτ Ε΄, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και του προκατόχου του Μωάμεθ Ε΄, τον οποίο και διαδέχτηκε στις 4 Ιουλίου 1918 με το όνομα Μωάμεθ ΣΤ΄. Ήταν γιος της Γκιουλουστού Σουλτάν. Όταν η μητέρα του πέθανε ο Μεχμέτ ήταν βρέφος και έτσι δόθηκε στην Σαγιεστέ Χανιμεφέντι για να τον μεγαλώσει, η οποία ήταν μία άλλη σύζυγος του πατέρα του.

Είχε τη φήμη ιδιαιτέρως έξυπνου και δραστήριου ατόμου, με διπλωματικές ικανότητες και φιλελεύθερες αρχές, ο οποίος όμως λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες ανέβηκε στο θρόνο δεν μπορούσε να κάνει και πάρα πολλά πράγματα. Στην πραγματικότητα η οθωμανική αυτοκρατορία, μετά την ήττα της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν καταδικασμένη να καταρρεύσει και να διαμελιστεί μεταξύ των λαών που την αποτελούσαν, ακολουθώντας την τύχη των συμμάχων της, και υπ΄ αυτές τις συνθήκες τα περιθώρια ελιγμών της σουλτανικής κυβέρνησης ήταν ελάχιστα. Τελικά υπό την πίεση των Μεγάλων δυνάμεων αναγκάστηκε να αποδεχθεί τους όρους τους, όπως αυτοί διατυπώθηκαν στη συνδιάσκεψη του Σαν Ρέμο, και να υπογράψει τη Συνθήκη των Σεβρών.

Οι Τούρκοι εθνικιστές, υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ, αρνήθηκαν να αποδεχτούν τους όρους της συνθήκης και στην επανάσταση που επακολούθησε κατάφεραν, εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες και τους συσχετισμούς μεταξύ των Δυνάμεων, να επικρατήσουν μεν στο εσωτερικό, να αποδεχθούν τελικά τους όρους της συνθήκης, εκτός εκείνων που αφορούσαν την Ελλάδα και τίποτε περισσότερο από το να διατηρήσουν το ελάχιστο εναπομείναν έδαφος της άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας μετονομάζοντάς το (περιοριζόμενοι) και επίσημα σε Τουρκία.

Εξορία και θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτσι μετά την επικράτησή τους, οι κεμαλικοί δημιούργησαν Εθνική Εθνοσυνέλευση στην Άγκυρα και κήρυξαν στις 1 Νοεμβρίου 1922 την κατάργηση του Σουλτανικού πολιτεύματος, αντικαθιστώντας το με Χαλιφάτο. Τότε και ο Σουλτάνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη στις 17 Νοεμβρίου, με το Βρετανικό θωρηκτό Malaya, και να καταφύγει στη Μάλτα.

Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, στο Σαν Ρέμο, όπου και πέθανε από αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο, τη νύκτα στις 15 προς 16 Μαΐου 1926. Στο Χαλιφάτο τον διαδέχτηκε ο εξάδελφός του Αμπντούλ Μετζίτ Β΄.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύζυγοι

Γιος

Κόρες

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα