Σίνδος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°40′14″N 22°48′15″E / 40.670458°N 22.804066°E / 40.670458; 22.804066

Σίνδος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Σίνδος
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Δέλτα
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Θεσσαλονίκη
Υψόμετρο 9
Πληθυσμός 9.289 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Τεκελί[1]

Η Σίνδος είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, έδρα της Δημοτικής Ενότητας Εχεδώρου και του Δήμου Δέλτα. Έχει πραγματικό πληθυσμό 9.289 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Η Σίνδος βρίσκεται βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης σε απόσταση 14 χιλιομέτρων και σε απόσταση 2 χιλιομέτρων δυτικά του ποταμού Γαλλικού (Εχεδώρου).[2] Βόρεια της κωμόπολης, σε μικρή απόσταση, βρίσκεται η Βιομηχανική Περιοχή Θεσσαλονίκης, μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές ζώνες της Ελλάδος.[3] Στην κωμόπολη, βρίσκονται επίσης, οι εγκαταστάσεις του Αλεξάνδρειου ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.

Αποτελεί αρχαία πόλη που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο με σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, στη Σίνδο -που τότε ονομάζονταν Τεκελή- έλαβαν χώρα οι διαπραγματεύσεις για την παράδοση της Θεσσαλονίκης. Τότε την κατοικούσαν περίπου 60 οικογένειες γηγενών[4]. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν στην περιοχή 389 ελληνικές προσφυγικές οικογένειες, που αριθμούσαν συνολικά 1.457 άτομα. Συγκεκριμένα στη Σίνδο εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες απο τη Μικρά Ασία και ειδικότερα απο το Χαμζάμπεϊλι της Μαγνησίας, από το Σουσουρλούκι της Προύσας καθώς και από την Ανατολική Θράκη κυρίως απο την Βιζύη αλλά και Έλληνες πρόσφυγες από το Σιναπλί της Ανατολικής Ρωμυλίας.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρυσή νεκρική μάσκα από το ταφικό σύμπλεγμα της Σίνδου (520 π.Χ.), που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Για την ύπαρξη της αρχαίας Σίνδου υφίσταται γραπτή μαρτυρία από τον Ηρόδοτο, στο έβδομο βιβλίο του, ότι ο στόλος του Ξέρξη εισχώρησε στο Θερμαϊκό κόλπο και ναυλόχησε στη Θέρμη, στην πόλη Σίνδο και στη Χαλάστρα. Από αυτήν την περιγραφή συνάγεται πως η Σίνδος ήταν παράλια πόλη που βρισκόταν μεταξύ αρχαίας Θέρμης και Χαλάστρας, στις εκβολές του Εχεδώρου ποταμού.

Ο βυζαντινός λεξικογράφος Στέφανος αναφέρεται στην πόλη με το όνομα Σίνθος, στο λεξικό του ΄΄Περί πόλεων΄΄.

Η ονομασία Σίνδος είναι προελληνική, καθώς τοπωνύμια τις καταλήξεις ΄΄-νθος΄΄ και ΄΄-νδος΄΄ (όπως Πίνδος, Λίνδος, Ζάκυνθος) αποδίδονται σε προελληνικά φύλα, όπως οι Πελασγοί, οι Κάρες και οι Λέλεγες. Προκύπτει συνεπώς ότι οι πρώτοι οικιστές της Σίνδου ήταν πιθανότατα Πελασγοί.

Στη συνέχεια η Σίνδος κατοικήθηκε από διάφορα θρακικά και ελληνικά φύλα και ο πληθυσμός της υπήρξε ανάμικτος από Πελασγούς, Μύγδονες και Ίωνες. Αυτό συνάγεται από την πληροφορία του λεξικογράφου Στέφανου, ότι η Θέρμη ήταν ΄΄πόλις Ελλήνων Θρηίκων΄΄, την ανεύρεση στο αρχαίο νεκροταφείο της Σίνδου χρυσού δαχτυλιδιού, στο οποίο είναι χαραγμένη η λέξη ΄΄ΔΩΡΟΝ΄΄ σε ιωνική γραφή και την ανακάλυψη στη διπλή τράπεζα της Αγχιάλου οστράκων με τα ιωνικά ονόματα όπως: Αργαθώνιος, Ίων, Εύδικος, Μενέστρατος.[5]

Πρόσβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σίνδος καθίσταται εύκολα προσβάσιμη μέσω της Εγνατίας Οδού (κόμβος 20). Επιπλέον η Σίνδος διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό επί της γραμμής Αθήνας-Θεσσαλονίκης και από το 2007 εξυπηρετείται από τον προαστιακό σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης. Επίσης συνδέεται με την Θεσσαλονική με τις λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΘ 51 και 52. Υπάρχει και μία ακόμα τοπική γραμμή η 53

Αρχαιολογικά ευρήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εικόνες από τα ευρήματα στο αρχαίο νεροταφείο της Σίνδου, που σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εξέλιξη του πληθυσμού της Σίνδου έχει ως εξής:

Απογραφή [1] Πληθυσμός
1940 2.979
1951 3.692
1961 4.132
1971 4.938
1981 5.576
1991 6.059
2001 7.657
2011 9.289

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]