Πολίχνη Θεσσαλονίκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°39′42″N 22°56′47″E / 40.66167°N 22.94639°E / 40.66167; 22.94639

Πολίχνη
Πόλη
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Dim.polihnis.png
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Κεντρική Μακεδονία
Έκταση 7325 τ.χλμ
Πληθυσμός 36.146 (2001)
Πολιούχος Άγιος Παντελεήμονας

Η Πολίχνη είναι μια από τις πιο ραγδαία αναπτυσσόμενες περιοχές στα βόρεια του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Καταλαμβάνει έκταση 7.325 στρεμμάτων, από τα οποία το 70% αποτελεί την οικοδομημένη περιοχή. Συνορεύει με τις περιοχές της Ευκαρπίας, της Νεάπολης, των Συκεών και της Σταυρούπολης. Αποτελούσε ανεξάρτητο Δήμο από το 1973 με πληθυσμό 36.136 κατοίκους (απογραφή του 2001) μέχρι το 2011, όταν ενώθηκε με τη Σταυρούπολη και την Ευκαρπία αποτελώντας το διευρυμένο Δήμο Παύλου Μελά.

Η Πολίχνη περιλαμβάνει τις συνοικίες:

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο παρελθόν ονομάζονταν Καράισιν και κατοικούνταν μέχρι το 1913 από οικογένειες βλάχων κτηνοτρόφων. Το 1914 εγκαταστάθηκαν στην περιοχή 33 οικογένειες Τσαλκαλήδων προσφύγων. Το 1917, μετά τη Μεγάλη Πυρκαγιά του 1917 που κατέστρεψε το ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, το τότε Υπουργείο Πρόνοιας έχτισε στο Καράισιν καταυλισμό με ειδικούς θαλάμους ανά δυο οικίσκους, για να στεγάσει τους πυροπαθείς Εβραίους , επειδή όμως οι αυτοί ήταν συνήθως έμποροι κι εργάζονταν στο κέντρο της πόλης, δεν τους βόλευε η περιοχή και γρήγορα την εγκατέλειψαν, για να εγκατασταθούν πλησιέστερα στο κέντρο. Το 1919 ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη , οι οποίοι όμως γρήγορα έφυγαν για αλλά μέρη, εκτός από ελάχιστους. Από το 1920 ως το 1922 ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο Καράισιν πρόσφυγες από το Καρς. Τελικά το 1929 το Καράισιν μετονομάστηκε σε Πολίχνη (μικρή πόλη) και με προεδρικό διάταγμα αποσπάσθηκε από το Δήμο Θεσσαλονίκης και συνδέθηκε με την κοινότητα Κουκλουτζά (Χαρμάνκιοϊ). Ωστόσο το διάταγμα αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ και ο οικισμός εξακολουθούσε να ανήκει στο Δήμο Θεσσαλονίκης ως το 1931, οπότε συνδέθηκε διοικητικά με την γειτονική κοινότητα Σταυρούπολης (Λεμπέτ).

Το 1940 ανακηρύχθηκε ξεχωριστή κοινότητα. και γνώρισε μεγάλη οικιστική ανάπτυξη κυρίως μετά το 1947, όταν πλήθος Ποντίων εγκαταλείπουν τις εστίες τους σε διάφορα χωριά της Μακεδονίας και εγκαθίστανται στην Πολίχνη, προκειμένου να γλυτώσουν από τη λαίλαπα του εμφυλίου πολέμου που ξέσπασε στις ορεινές και αγροτικές κυρίως περιοχές της Ελλάδας. Η πληθυσμιακή αυτή διόγκωση από εσωτερικούς μετανάστες συνεχίστηκε και στις επόμενες δεκαετίες, προσδίδοντας στην περιοχή έντονο χαρακτήρα της εργατούπολης. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 νέο κύμα εξωτερικής και κυρίως εσωτερικής μετανάστευσης πολλαπλασίασε τον πληθυσμό της Πολίχνης: παλιννοστούντες Έλληνες, επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες και πλήθος επαρχιωτών που ζητούν μια καλύτερη ζωή στα αστικά κέντρα, συρρέουν στην περιοχή λόγω άφθονης και φθηνής γης. Μάλιστα μετά το 1990 η Πολίχνη αποτελεί πόλο έλξης Ελλήνων από τις δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Έκτοτε εμφανίζει γοργή πληθυσμιακή και λοιπή ανάπτυξη, κυρίως λόγω: κομβικότητας της θέσης της (άμεση πρόσβαση σε κεντρικούς οδικούς άξονες και εθνικές οδούς, Περιφερειακή Οδός), λόγω πολεοδομικής ιδιαιτερότητας (νέες εκτάσεις που διατίθενται για ποιοτική επέκταση και ανοικοδόμηση, υπόλοιπα ανένταχτων περιοχών).

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κεντρική πλατεία της Πολίχνης είναι η ίδια πλατεία που είναι ο Άγιος Παντελεήμονας. Η κύρια οδός ονομάζεται Αγίου Παντελεήμονος γιατί είναι απέναντι από τον Ναό του Αγίου Παντελεήμονα. Κάθε 27 Ιουλίου, που είναι η γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα, γίνεται πανηγύρι εντός της Πολίχνης. Όλοι οι κάτοικοι συγκεντρώνονται και γίνεται περιφορά της εικόνας σε μια πανηγυρική λειτουργία. Ύστερα μέχρι αργά το βράδυ ελεύθεροι πωλητές στήνουν πάγκους και πωλούν διάφορα είδη (αναλώσιμα, παιχνίδια, φαγητά κ.ο.κ.). Η Πολίχνη διαθέτει επίσης Θερινό Κινηματογράφο (Τζένη Καρέζη). Η τιμή εισόδου για τον κινηματογράφο δεν είναι χρήματα, αλλά μια σακούλα ειδών ανάγκης για το κοινωνικό παντοπωλείο του δήμου Παύλου Μελά. Έχει πολλά πάρκα η Πολίχη: Τζένη Καρέζη, Κρύα Βρύση, το πάρκο στην Οδό Φοινίκου, το πάρκο πίσω από τον Άγ. Παντελεήμονα, το πάρκο δίπλα στο σχολείο 10ο Δημ. Πολίχνης και το πάρκο στην οδό Μάνου Κατράκη. Η νεολαία συγκεντρώνεται στο Τρίγωνο (ονομάζεται έτσι γιατί ο κεντρικός κήπος στην πλατεία αυτή έχει ένα τρίγωνο) όπου εκεί λειτουργούν πολλές καφετέριες και μαγαζιά ψυχαγωγίας. Η Πολίχνη έχει και αθλητικές εγκαταστάσεις στα ΔΑΚ. Δύο γήπεδα τένις, δύο γήπεδα 5χ5 για ποδόσφαιρο, ένα εσωτερικό γήπεδο μπάσκετ, ένα εσωτερικό γήπεδο βόλλεϋ και ένα εξωτερικό γήπεδο βόλλεϋ παραλίας.

Φωτογραφικό Υλικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέα του 10ου Δημοτικού Σχολείου και της γύρω περιοχής. Μέχρι να ολοκληρωθεί το νέο 1ο Δημοτικό Σχολείο Πολίχνης (Πέτρινο από τους κατοίκους της γειτονιάς) αυτό το σχολείο λεγόταν 1ο.
Θέα του πάρκου πίσω από τον πολιούχο της Πολίχνης, Άγιο Παντελεήμονα.
Το νέο 1ο Δημοτικό Σχολείο Πολίχνης. Το κτίριο υπήρχε, αλλά ξαναχτίστηκε και ανακαινίστηκε από την αρχή λόγω του αμιάντου που βρισκόταν στα θεμέλια και στους τοίχους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]