Νεάπολη Θεσσαλονίκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 40°39′12″N 22°56′30″E / 40.65333°N 22.94167°E / 40.65333; 22.94167

Νεάπολη Θεσσαλονίκης
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Νεάπολη Θεσσαλονίκης
40°39′12″N 22°56′30″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Νεάπολης - Συκεών
ΠροστάτηςΆγιος Γεώργιος
Υψόμετρο70 μέτρα
Πληθυσμός27.084 (2011)
Ταχ. κωδ.56728
Τηλ. κωδ.2310
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Η Νεάπολη είναι πυκνοκατοικημένη περιοχή του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης, σε μικρή απόσταση από το κέντρο της πόλης. Εκτείνεται στη βορειοδυτική πλευρά της Μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης και ανήκει στον Δήμο Νεάπολης - Συκεών. Η έκτασή της ανέρχεται σε 1.168 στρέμματα (1,168 τετρ. χλμ.) με μόνιμο πληθυσμό 25.822 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος οικισμός δημιουργήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών, όταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από τη Νέβσεχιρ της Καππαδοκίας (ελληνική ονομασία Νεάπολη) εγκαταστάθηκαν στη βορειοδυτική περιοχή της Θεσσαλονίκης, στους λόφους λίγο έξω από τα όρια των βυζαντινών τειχών, και έδωσαν στη νέα τους πατρίδα το όνομα της παλαιάς: Νεάπολη. Οι πρόσφυγες έκτισαν στο κέντρο του οικισμού τους τον Ναό του Αγίου Γεωργίου σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού στη Νεάπολη της Καππαδοκίας. Σήμερα αποτελεί τον Μητροπολιτικό Ναό της Νεάπολης.

Η συνεχής ροή πληθυσμού λόγω της αστυφιλίας, που ξεκίνησε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, μετέτρεψε σταδιακά τη Νεάπολη από οικισμό προσφυγικών παραπηγμάτων αρχικά σε Κοινότητα και από το 1946, σε Δήμο. Το 2011 η Νεάπολη συνενώθηκε στο νέο Δήμο Νεάπολης - Συκεών μαζί με τις Συκιές, τον Άγιο Παύλο και τα Πεύκα.

Η σημερινή Νεάπολη αποτελεί έδρα του Υποθηκοφυλακείου Δυτικής Θεσσαλονίκης, της Ιεράς Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως καθώς και πολλών αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων. Διαθέτει Δημοτική Συγκοινωνία [1] Αρχειοθετήθηκε 2007-10-23 στο Wayback Machine. και συνδέεται με την αστική συγκοινωνία του Πολεοδομικού Συγκροτήματος. Επίσης έχει πλήθος πολιτιστικών υποδομών.

Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος αποτελεί τον πολιούχο της πόλης και συμπολιούχος είναι ο Άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης (ιερομάρτυρας από τη Νεάπολη της Καππαδοκίας Μικράς Ασίας που μαρτύρησε το έτος 1797).

Στη Νεάπολη γεννήθηκε το 1929 ο Χρήστος Σαρτζετάκης, ανακριτής στην υπόθεση Λαμπράκη τη δεκαετία του ’60 και αργότερα Πρόεδρος της Δημοκρατίας και το 1959 ο Γιάννης Αγγελάκας. Το 2011 η Νεάπολη συνενώθηκε στο νέο μεγάλο Δήμο Νεάπολης Συκεών.

Πολιτισμός και Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Νεάπολη υφίστανται πολλές πολιτιστικές υποδομές οι οποίες είναι οι εξής:

  • Δημοτικό Ανοιχτό Θέατρο (Στρεμπενιώτη)
  • Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού
  • Κλειστό δημοτικό Θέατρο (Βενιζέλου 125)
  • Θερινός Κινηματογράφος
  • Σχολή Κλασικού και Σύγχρονου Χορού [2] Αρχειοθετήθηκε 2007-10-23 στο Wayback Machine.
  • Δημοτικό Ωδείο
  • Δημοτική Βιβλιοθήκη
  • ΘΕΣΠΙΣ Θεατρικό Εργαστήρι
  • Πνευματικό Κέντρο Καισάρεια του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γεωργίου
  • Σχολή Βυζαντινής Μουσικής Ιωσήφ ο Υμνογράφος της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως

Επίσης στο χώρο του πρώην Στρατοπέδου Στρεμπενιώτη, βρίσκεται το Κλειστό Γυμναστήριο Νεαπόλεως, το Κολυμβητήριο Νεάπολης καθώς και το Δημοτικό γήπεδο ποδοσφαίρου.

Πειραματικά Σχολεία:

  • Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Μακεδονίας
  • Πειραματικό Λύκειο Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Συγκοινωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Νεάπολη είναι προσβάσιμη από τον Περιφερειακό Θεσσαλονίκης μέσω του κόμβου 6. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί τη Νεάπολη με τις γραμμές 1, 18, 25, 27, 29, 35, 38, 56, 57, 64, 83 και 84. Μελλοντικά στη Νεάπολη θα υπάρχει σταθμός του Μετρό Θεσσαλονίκης (Νεάπολη) (Πάρκο μεταξύ οδών Ιασωνίδου, Παπανδρέου, Βενιζέλου & Καραμανλή, Νεάπολη).

Εκδηλώσεις Βαλκανική Πλατεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Νεάπολη πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο τέλος του καλοκαιριού η Βαλκανική Πλατεία, η πιο σημαντική σειρά εκδηλώσεων της περιοχής, μια γιορτή του πολιτισμού με συμμετοχές από όλες τις χώρες της Βαλκανικής, που καθιερώθηκε ως θεσμός έπειτα από τη θερμή ανταπόκριση των κατοίκων.[3] Αρχειοθετήθηκε 2008-12-10 στο Wayback Machine.. Σκοπός της διοργάνωσης είναι η προσέγγιση των λαών της Βαλκανικής μέσω της κουλτούρας τους έτσι ώστε να προωθηθεί η ιδέα της ειρήνης στον ευαίσθητο αυτό χώρο της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Βαλκανικής που προσανατολίζονται σε ένα κοινό ευρωπαϊκό μέλλον. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει ένα πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με μουσική, χορό, θέατρο, εικαστικές εκθέσεις, επιδείξεις γαστρονομίας και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο πρώην στρατόπεδο Στρεμπενιώτη, έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, με αίθουσες τέχνης και διαλέξεων, ανοιχτό και κλειστό θέατρο και αθλητικές εγκαταστάσεις.

Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μουσείο δημιουργήθηκε και λειτουργεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως και στεγάζει σημαντικά κειμήλια προσφύγων όπως εικόνες, βιβλία, ενδυμασίες, έγγραφα που προέρχονται από τη Μικρά Ασία (Ιωνία, Καππαδοκία, Πόντος, Βιθυνία, Ικόνιο-Λυκαονία, Προποντίδα κ.α.), την Ανατολική Θράκη, την Ανατολική Ρωμυλία και την Κωνσταντινούπολη.

Δήμαρχοι Νεάπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κοινότητα Νεαπόλεως συστάθηκε το 1934 και προήχθη σε δήμο το 1946. Δήμαρχοι διετέλεσαν οι: [1]

Κατάλογος Δημάρχων της Νεάπολης
Εκλεγμένος/ διορισμένος δήμαρχος Ποσοστό % (έτος εκλογών) Διάρκεια Σημειώσεις
Νικόλαος Κασίμης 1946-1948 Ο πρώτος δήμαρχος Νεαπόλεως
Αλέξανδρος Λίμπερ 1948-1949
Γεώργιος Τσιμπίρογλου 1949-1950
Κωνσταντίνος Γκαμέρας 1950-1951
Ανδρέας Συριόπουλος 1951-1964 Εκλεγείς το 1951 και επανεκλεγείς το 1954 και το 1959
Αλέξανδρος Μπινιώρης 1964-1967 1η θητεία. Αντικαταστάθηκε από τη χούντα
Απόστολος Πολίτης[2] 1967-1972 Διορισμένος, επί χούντας
Νικόλαος Γουλής 1972-1974 Διορισμένος, επί χούντας
Αρίσταρχος Καστρινός 1974-1975 Υπηρεσιακός, διορισμένος από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας.
Αλέξανδρος Μπινιώρης 69,01% (1975) / 60,41% (1978, 1ος γύρος)[3] / 57,89% (1982) 1975-1986 2η θητεία.
Ο πρώτος αιρετός δήμαρχος Νεάπολης μεταπολιτευτικά.
Γρηγόριος Χατζησάββας 53,83% (1986) / 58,73% (1990, 1ος γύρος) / 60,71% (1994, 1ος γύρος) / 51,84% (1998, 1ος γύρος) 1987-2002
Ναθαναήλ Λαδόπουλος 51,07% (2002) / 48,73% (2006, 1ος γύρος) 2003-2010 Τελευταίος δήμαρχος προτού συγχωνευτεί ο δήμος Νεάπολης στον δήμο Νεάπολης-Συκεών.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνοικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημοτική ενότητα Νεάπολης

Η Νεάπολη υποδιαιρείται στις εξής συνοικίες:

  • Νεάπολη
  • Πυροπαθών
  • Στρεμπενιώτη
  • Αναγέννηση
  • Κουντουριώτου
  • Τρωάδα
  • Ρήγα Φεραίου
  • Υδραγωγείο
  • Κολοκοτρώνη
  • Τυρολόη

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 170.
  2. Επιθεώρησις Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, τχ. ΙΒ΄ (Δεκέμβριος 1967), σελ. 1129.
  3. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2023. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]