Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρομπέρτο Κάρλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ρομπέρτο Κάρλος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης10 Απριλίου 1973 (1973-04-10) (53 ετών)
Τόπος γέννησηςΓκάρσα, Σάο Πάολο, Βραζιλία
Ύψος1,67 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1991–1993Ουνιάο Σάο Ζοάο29(8)
1992Ατλέτικο Μινέιρο31(8)
1993–1995Παλμέιρας44(7)
1995–1996Ίντερ30(13)
1996–2007Ρεάλ Μαδρίτης370(47)
2007–2009Φενέρμπαχτσε65(11)
2010–2011Κορίνθιανς35(5)
2011–2012Ανζί Μαχατσκάλα29(4)
2015Ντέλι Ντάιναμος12(6)
Σύνολο579(109)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992–2006Βραζιλία125(11)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2012Ανζί
2013–2014Σίβασπορ
2015Ακχισάρ Μπελεντίγεσπορ
2015–2016Ντέλι Ντάιναμος
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ρομπέρτο Κάρλος ντα Σίλβα Ρόσα (Roberto Carlos da Silva Rocha, γεννήθηκε 10 Απριλίου 1973), αναφερόμενος ως Ρομπέρτο Κάρλος, είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόμενος ως αριστερός πλάγιος αμυντικός θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Βραζιλιάνους παίκτες[1][2] και από τους κορυφαίους στη θέση του όλων των εποχών.[3][4][5]

Γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια σε παραγκούπολη στη Βραζιλία. Η οικογένειά του εργάστηκε ως αγρότες σε μια φυτεία καφέ. Όπως και άλλα αγόρια της Βραζιλίας, ο μικρός Κάρλος μεγάλωσε με όλη του την αγάπη για το ποδόσφαιρο. Παρόλα αυτά, έπρεπε να βοηθήσει την οικογενειακή οικονομία και έτσι στην ηλικία των 12 ετών, εργάστηκε σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας.

Αφού έπαιζε ποδόσφαιρο σε γήπεδα και στους δρόμους, το ταλέντο του εντοπίστηκε από αρκετούς τοπικούς συλλόγους. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα με την ακαδημία Uniao Sao Joao σε ηλικία 19 ετών. Ο πρώτος του σύλλογος βρισκόταν στην περιοχή του Σάο Πάολο.[6]

Καριέρα σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, επί δύο δεκαετίες αγωνίστηκε επιτυχώς στη θέση του αριστερού πλάγιου αμυντικού. Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην πατρίδα του, καθιερώθηκε στην Παλμέιρας και στη συνέχεια έγινε γνωστός μέσω της εθνικής ομάδας.[7] Από την αρχή της καριέρας του διακρίθηκε για τις επιθετικές πρωτοβουλίες του, αφήνοντας όμως κενά στην άμυνα. Η ευρωπαϊκή του καριέρα ξεκίνησε στην Ιταλία, όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο (1995–96) με την Ίντερ. Έγινε γνωστός για την εξαιρετική του ταχύτητα, τις μακρινές εκτελέσεις πλαγίου άουτ και τις δυνατές, τεχνικές εκτελέσεις φάουλ.[8][9] Παρά την καλή χρονιά του, ο τρόπος παιχνιδιού του δεν ταίριαζε με το ιταλικό ποδόσφαιρο και δεν παρέμενε στην ομάδα.

Αγωνιζόταν επί έντεκα έτη στο ισπανικό πρωτάθλημα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου και γνώρισε τις περισσότερες επιτυχίες στην καριέρα του. Με τη «βασίλισσα» στέφτηκε τέσσερις φορές πρωταθλητής στο ισπανικό πρωτάθλημα, τρεις φορές κάτοχος Τσάμπιονς Λιγκ και δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα.[10][11] Σε δέκα χρόνια στον ισπανικό σύλλογο, ο ακούραστος Ρομπέρτο ​​Κάρλος που έχασε ελάχιστους αγώνες έχοντας μικρά προβλήματα τραυματισμών, σκόραρε 47 γκολ στο πρωτάθλημα και 16 στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2002 ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία της Χρυσής Μπάλας.[12] Το 2007 πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαχτσε, όπου υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δυο ετών.[13] Επιπρόσθετα, περιλαμβάνεται στους 19 ποδοσφαιριστές που έχουν συμπληρώσει πάνω από 100 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ.[14] Το 1997 στην ψηφοφορία της FIFA για τον κορυφαίο του έτους, ήρθε δεύτερος μετά το συμπατριώτη του, Ρονάλντο.

Το 2009 αποφασίσε να επιστρέψει στην πατρίδα του και υπογράφει για την Κορίνθιανς φεύγοντας από την Τουρκία και τη Φενερμπαχτσέ. Το συμβόλαιό του άρχισε στις 31 Δεκεμβρίου 2009 ήταν για δύο χρόνια. Παρά τα σχεδόν 38 του χρόνια, ο Ρομπέρτο ​​Κάρλος, έχει καλές εμφανίσεις και αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι δεν έχει χάσει καμία από τις ιδιότητες που τον έκαναν γνωστό. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους αγωνιστικούς χώρους στις 2 Αυγούστου 2012, όντας παίκτης-προπονητής της Ανζί, εν όψει της αγωνιστικής περιόδου 2012–13. Εντούτοις, τελείωσε οριστικά την καριέρα του στην Ινδία το 2015, έχοντας συμμετάσχει σε σχεδόν 1.150 επίσημους αγώνες.[15][16] Σε αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 717, στους δέκα πρώτους όλων των εποχών.[17]

Ήταν μέλος της ολυμπιακής ομάδας της χώρας του που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.[18] Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής Βραζιλίας σε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα,[19] βοηθώντας την ομάδα στον τελικό της διοργάνωσης του 1998 και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Υπήρξε από τα σημαντικότερα στελέχη της Βραζιλίας που στα τέλη του 20ού αιώνα διέθετε μια από τις καλύτερες ομάδες της ιστορίας της που εκτός από τις παγκόσμιες διακρίσεις κατέκτησε δύο Κόπα Αμέρικα (1997, 1999) και έφτασε μια ακόμη φορά στον τελικό.[20][21] Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε σε 125 διεθνείς συναντήσεις.[22] Το 2002 σε διαδικτυακή ψηφοφορία της FIFA ψηφίστηκε στην καλύτερη ενδεκάδα στην ιστορία των Παγκοσμίων Κύπελλων.[23] Ο Πελέ τον συμπεριέλαβε στους 125 καλύτερους ζώντες ποδοσφαιριστές το 2004.[24]

Παλμέιρας

  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο (2): 1993, 1994
  • Καμπεονάτο Παουλίστα (2): 1993, 1994
  • Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο: 1993

Ρεάλ Μαδρίτης

  • Πρωτάθλημα Ισπανίας (4): 1996–97, 2000–01, 2002–03, 2006–07
  • Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας (3): 1997, 2001, 2003
  • Τσάμπιονς Λιγκ (3): 1997–98, 1999–2000, 2001–02
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο (2): 1998 , 2002
  • Σούπερ Κύπελλο UEFA: 2002

Φενερμπαχτσέ

  • Τουρκικό σούπερ κύπελλο (2): 2007, 2009

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA: 2002
  • Κόπα Αμέρικα (2): 1997, 1999
  • Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA: 1997
  • Ολυμπιακοί Αγώνες 1996: Χάλκινο μετάλλιο

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Bola de Prata (3): 1993, 1994, 2010
  • Παγκόσμιος Παίκτης της Χρονιάς της FIFA 2η θέση: 1997
  • Ομάδα του ESM της Χρονιάς (7): 1996–97, 1997–98, 1999–00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04
  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου (2): 1998, 2002
  • UEFA αμυντική ομάδα της χρονιάς (2): 2002, 2003
  • Ομάδα της Χρονιάς της UEFA (2): 2002, 2003
  • Χρυσή Μπάλα 2η θέση: 2002
  • Golden Foot: 2008
  • Sports Illustrated ομάδα της δεκαετίας: 2009
  • Παγκόσμια ομάδα ESPN της δεκαετίας: 2009
  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο ομάδα της χρονιάς: 2010
  • FIFA 100
  • Hall of Fame του Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας
  1. «Melhor Brasil de todos os tempos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2023.
  2. «Και οι 20 Βραζιλιάνοι όλων των εποχών ήταν υπέροχοι». Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
  3. «TOP 50 LEFT-BACKS OF ALL-TIME». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2025.
  4. «15 Best Left-Backs in Football History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2025.
  5. «The Greatest: – how the panel voted». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2023.
  6. «The Biography of Roberto Carlos». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020.
  7. «Biography of Roberto Carlos». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020.
  8. «The 20 Greatest Football Goals of All Time». Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2020.
  9. «Unfassbare Tore, die uns sprachlos machen: Die 10 besten Fußball-Treffer zum Staunen und Träumen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2025.
  10. «REAL MADRID : ROBERTO CARLOS». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020.
  11. «Hala Madrid – La top 11 del dopoguerra del Real Madrid». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2024.
  12. «EN IMAGES. Ballon d'Or : le palmarès complet, année après année depuis 1956» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
  13. «Ο Ρομπέρτο Κάρλος στη Φενέρμπαχτσέ!». Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2022.
  14. Οι υπόλοιποι είναι οι εξής: Κάρλες Πουγιόλ, Ντέιβιντ Μπέκαμ, Πάολο Μαλντίνι, Πολ Σκόουλς, Γκάρι Νέβιλ, Ραούλ Γκονθάλεθ, Όλιβερ Καν, Ράιαν Γκιγκς, Αντρέι Σεβτσένκο, Λουίς Φίγκο, Κλάρενς Ζέεντορφ, Τιερί Ανρί, Φερνάντο Μοριέντες, Ρόαρ Στραντ, Τσάβι, Έντβιν φαν ντερ Σαρ, Χαβιέρ Σανέτι και Ίκερ Κασίγιας.
  15. «Roberto Carlos – Roberto Carlos da Silva Rocha» (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
  16. «Thousand Matches». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2025.
  17. «IFFHS WORLD RANKINGS - MOST LEAGUE GAMES». Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2022.
  18. «Roberto Carlos Biography». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2021.CS1 maint: Unfit url (link)
  19. «World Football: The 100 Greatest World Cup Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.
  20. «La top 11 dei calciatori che hanno vinto la Coppa América». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2024.
  21. «Euro 2016: Which is the greatest team in history of international football?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2022.
  22. «Roberto Carlos - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020.
  23. «Maradona beats Pele and Beckenbauer in poll to decide all-time greatest team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022.
  24. «Pele's list of the greatest». Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]