Ρομπέρτο Κάρλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρομπέρτο Κάρλος
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΡομπέρτο Κάρλος ντα Σίλβα Ρόσσα
Ημερ. γέννησης10 Απριλίου 1973 (1973-04-10) (48 ετών)
Τόπος γέννησηςΓκάρσα, Σάο Πάολο, Βραζιλία
Ύψος1,67 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1991–1993Ουνιάο Σάο Ζοάο29(8)
1992Ατλέτικο Μινέιρο (δανεικός)31(8)
1993–1995Παλμέιρας44(7)
1995–1996Ίντερ30(13)
1996–2007Ρεάλ Μαδρίτης370(47)
2007–2009Φενέρμπαχτσε65(11)
2010–2011Κορίνθιανς35(5)
2011–2012Ανζί25(8)
2015Ντέλι Ντάιναμος12(6)
Σύνολο575(113)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992–2006Βραζιλία125(11)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2012Ανζί
2013–2014Σίβασπορ
2015Ακχισάρ Μπελεντίγεσπορ
2015–2016Ντέλι Ντάιναμος
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ρομπέρτο Κάρλος ντα Σίλβα Ρόσσα[1] (Roberto Carlos da Silva Rocha, γεννήθηκε 10 Απριλίου 1973), αναγνωρίσιμος απλά ως Ρομπέρτο Κάρλος, είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόμενος ως αριστερός πλάγιος αμυντικός θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους στη θέση του όλων των εποχών.[2][3]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια σε παραγκούπολη στη Βραζιλία. Η οικογένειά του εργάστηκε ως αγρότες σε μια φυτεία καφέ. Όπως και άλλα αγόρια της Βραζιλίας, ο μικρός Κάρλος μεγάλωσε με όλη του την αγάπη για το ποδόσφαιρο. Παρόλα αυτά, έπρεπε να βοηθήσει την οικογενειακή οικονομία και έτσι στην ηλικία των 12 ετών, εργάστηκε σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας.

Αφού έπαιζε ποδόσφαιρο σε γήπεδα και στους δρόμους, το ταλέντο του εντοπίστηκε από αρκετούς τοπικούς συλλόγους. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα με την ακαδημία Uniao Sao Joao σε ηλικία 19 ετών. Ο πρώτος του σύλλογος βρισκόταν στην περιοχή του Σάο Πάολο.[4]

Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, επί δύο δεκαετίες αγωνίστηκε επιτυχώς στη θέση του αριστερού πλάγιου αμυντικού. Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην πατρίδα του, καθιερώθηκε στην Παλμέιρας και στη συνέχεια έγινε γνωστός μέσω της εθνικής ομάδας.[5] Η ευρωπαϊκή του καριέρα ξεκίνησε στην Ιταλία, όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο (1995–96) με την Ίντερ. Ήταν μέλος της ολυμπιακής ομάδας της χώρας του που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.[6] Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής Βραζιλίας σε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα,[7] βοηθώντας την ομάδα στον τελικό της διοργάνωσης του 1998 και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε σε 125 διεθνείς συναντήσεις.[8] Είναι γνωστός στους ποδοσφαιρόφιλους για την εξαιρετική του ταχύτητα, τις μακρινές εκτελέσεις πλαγίου άουτ και τα δυνατά, τεχνικά χτυπήματα φάουλ.[9][10][11]

Αγωνιζόταν επί έντεκα έτη στο Ισπανικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης. Με τη «βασίλισσα» στέφτηκε τέσσερις φορές πρωταθλητής στο ισπανικό πρωτάθλημα, τρεις φορές κάτοχος Τσάμπιονς Λιγκ και δύο διηπειρωτικών κυπέλλων.[12] Επιπρόσθετα, περιλαμβάνεται στους 19 ποδοσφαιριστές που έχουν συμπληρώσει πάνω από 100 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ.[13] Το 1997 στην ψηφοφορία της FIFA για τον κορυφαίο του έτους, ήρθε δεύτερος μετά το συμπατριώτη του αστέρα, Ρονάλντο. Παράλληλα, ο Πελέ τον συμπεριέλαβε στους 125 καλύτερους ζώντες ποδοσφαιριστές το 2004.[14]

Ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους αγωνιστικούς χώρους στις 2 Αυγούστου 2012, όντας παίκτης της Ανζί, εν όψει της αγωνιστικής περιόδου 2012–13. Εντούτοις, τελείωσε οριστικά την καριέρα του στην Ινδία το 2015 έχοντας συμμετάσχει σε σχεδόν 1.200 επίσημους αγώνες.[15]

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλμέιρας

  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο (2): 1993, 1994
  • Καμπεονάτο Παουλίστα (2): 1993, 1994
  • Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο: 1993

Ρεάλ Μαδρίτης

  • Πρωτάθλημα Ισπανίας (4): 1996–97, 2000–01, 2002–03, 2006–07
  • Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας (3): 1997, 2001, 2003
  • Τσάμπιονς Λιγκ (3): 1997–98 , 1999–2000 , 2001–02
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο (2): 1998 , 2002
  • Σούπερ Κύπελλο UEFA: 2002

Φενερμπαχτσέ

  • Τουρκικό σούπερ κύπελλο (2): 2007, 2009

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο: 2002
  • Κόπα Αμέρικα (2): 1997 , 1999
  • Κύπελλο Συνομοσπονδιών: 1997
  • Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1996: Χάλκινο μετάλλιο

Ατομικές διακρίσεις

  • Bola de Prata (3): 1993, 1994, 2010
  • Παγκόσμιος Παίκτης της Χρονιάς της FIFA 2η θέση: 1997
  • Ομάδα του ESM της Χρονιάς (7): 1996–97, 1997–98, 1999–00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04
  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου (2): 1998, 2002
  • UEFA αμυντική ομάδα της χρονιάς (2): 2002, 2003
  • Ομάδα της Χρονιάς της UEFA (2): 2002, 2003
  • Χρυσή Μπάλα 2η θέση: 2002
  • Golden Foot: 2008
  • Sports Illustrated ομάδα της δεκαετίας: 2009
  • Παγκόσμια ομάδα ESPN της δεκαετίας: 2009
  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο ομάδα της χρονιάς: 2010
  • FIFA 100
  • Hall of Fame του Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Στατιστικά καριέρας του Ρ.Κάρλος». Football Database.eu. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2012.  (Αγγλικά)
  2. «The Greatest Left-Backs of All Time». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  3. «50 Greatest Defenders in World Football History». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 
  4. «The Biography of Roberto Carlos». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  5. «Biography of Roberto Carlos». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  6. «Roberto Carlos Biography». Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2021. 
  7. «World Football: The 100 Greatest World Cup Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021. 
  8. «Roberto Carlos - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  9. «The Best XI in Football History». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  10. «Top 10 Most Popular Football Goals Of All Time». Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2020. 
  11. «The 20 Greatest Football Goals of All Time». Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2020. 
  12. «REAL MADRID : ROBERTO CARLOS». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  13. Οι υπόλοιποι είναι οι εξής: Κάρλες Πουγιόλ, Ντέιβιντ Μπέκαμ, Πάολο Μαλντίνι, Πολ Σκόουλς, Γκάρι Νέβιλ, Ραούλ Γκονθάλεθ, Όλιβερ Καν, Ράιαν Γκιγκς, Αντρέι Σεβτσένκο, Λουίς Φίγκο, Κλάρενς Ζέεντορφ, Τιερί Ανρί, Φερνάντο Μοριέντες, Ρόαρ Στραντ, Τσάβι, Έντβιν φαν ντερ Σαρ, Χαβιέρ Σανέτι και Ίκερ Κασίγιας.
  14. «Pele's list of the greatest». Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013. 
  15. «Roberto Carlos». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]