Ρομπ Ρένσενμπρινκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρομπ Ρένσενμπρινκ

Με την Εθνική Ολλανδίας το 1978
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης3 Ιουλίου 1947
Τόπος γέννησηςΆμστερνταμ, Ολλανδία
Ημερ. θανάτου24 Ιανουαρίου 2020 (72 ετών)
Τόπος θανάτουΌοστζααν, Ολλανδία
Ύψος1,80 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1965–1969DWS120(34)
1969–1971Κλαμπ Μπρυζ55(24)
1971–1980ΡΣΚ Άντερλεχτ262(143)
1980Πόρτλαντ Τάιμπερς18(6)
1981–1982Τουλούζ ΦΚ12(1)
Σύνολο467(208)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1968–1979 Ολλανδία46(14)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Πίτερ Ρόμπερτ "Ρομπ" Ρένσενμπρινκ (Pieter Robert "Rob" Rensenbrink, ολλανδική προφορά: [ˈpitər ˈroːbərt (ˈrɔp) ˈrɛnsə (m) ˌbrɪŋk], 3 Ιουλίου 1947 - 24 Ιανουαρίου 2020) ήταν Ολλανδός ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που έφτασε σε δύο τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1974 και 1978. Ένας δημιουργικός και παραγωγικός αριστερός ακραίος επιθετικός, έκανε μεγάλη καριέρα στην Άντερλεχτ τη δεκαετία του 1970 και είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης με 25 τέρματα.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, και ξεκίνησε την καριέρα του στην FTC DWS, ένα ερασιτεχνικό σύλλογο της πόλης, προτού μετακομίσει στο Βέλγιο (χάρη στην παρουσία Ολλανδού προπονητή) και στη Κλαμπ Μπρυζ το 1969.[2] Οι επιτυχημένες εμφανίσεις του τον οδήγησαν στην Άντερλεχτ, όπου αγωνιζόμενος για σχεδόν μια δεκαετία γνώρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του. Συνολικά, στο Βέλγιο κέρδισε δύο φορές το Πρωτάθλημα, το Κύπελλο πέντε φορές και το Κύπελλο Κυπελλούχων δύο φορές (το 1976 και το 1978, ενώ έφτασε και σε ένα ακόμη τελικό το 1977). Είχε εξαιρετική απόδοση στον τελικό του 1976 καθώς η Άντερλεχτ νίκησε με 4-2 τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ σημειώνοντας δύο γκολ, ενώ έδωσε και μια ασίστ για το τελευταίο.[3] Την χρονιά εκείνη ο Ρένσενμπρινκ ήταν δεύτερος στο διαγωνισμό για την ανάδειξη του καλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή (Χρυσή Μπάλα) πίσω από τον Φραντς Μπεκενμπάουερ.[4] Έκλεισε την καριέρα του στη Γαλλία το 1982, όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο στη δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος με την Τουλούζ ΦΚ.

Έκανε το διεθνές του ντεμπούτο για την εθνική Ολλανδίας απέναντι στη Σκωτία το 1968, αλλά η καθιέρωσή του καθυστέρησε λόγω του ισχυρού ανταγωνισμού στην αναδυόμενη τότε εθνική ομάδα.[2] Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1974 στη Δυτική Γερμανία αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια ως βασικός εκτός από ένα, ενώ ο τραυματισμός στον ημιτελικό του έδωσε τη δυνατότητα να αγωνιστεί μόνο στο πρώτο ημίχρονο του τελικού και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε.[5] Οι πολύ καλές εμφανίσεις του ανταμείφθηκαν με την ανάδειξή του στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.[6]

Έτσι καθιερώθηκε στην εθνική Ολλανδίας και αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976, όπου η Οράνιε γνώρισε ήττα-έκπληξη στον ημιτελικό από την μετέπειτα πρωταθλήτρια Τσεχοσλοβακία και τελικά κατατάχθηκε τρίτη.

Στο Παγκόσμιο Κυπέλλο του 1978 στην Αργεντινή, η Ολλανδία έφτασε ξανά στον τελικό, αλλά αυτή τη φορά χωρίς τον Γιόχαν Κρόιφ και με νέο προπονητή. Έτσι είχε μεγαλύτερη ευκαιρία για να αναδείξει στη διοργάνωση το δικό του σημαντικό ταλέντο, αυτό του ιδιαίτερα επιδέξιου και τεχνικού αριστεροπόδαρου επιθετικού.[2] Σημείωσε χατ-τρικ στο εναρκτήριο παιχνίδι απέναντι στο Ιράν, ένα ακόμα γκολ εναντίον της Σκωτίας που ήταν το 1.000ο στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, και ένα πέναλτι στη νίκη με 5-1 επί της Αυστρίας.[7] [8]Στον τελικό στην Αργεντινή, η Ολλανδία ήταν πάλι απέναντι στους διοργανωτές. Με το σκορ στο 1-1 ο Ρένσενμπρινκ έχασε μεγάλη ευκαιρία να σκοράρει στο τελευταίο λεπτό της κανονικής διάρκειας του αγώνα βρίσκοντας με κοντινό του σουτ το δοκάρι, που κρίθηκε τελικά στην παράταση υπέρ των γηπεδούχων με 3-1.[3][9] Ήταν και πάλι στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και τρίτος σκόρερ με 5 τέρματα.[10]

Η τελευταία του εμφάνιση με την εθνική ήταν το 1979 σε συνάντηση απέναντι στην Πολωνία κλείνοντας τη διεθνή σταδιοδρομία του με 46 συμμετοχές και 14 τέρματα.[11]

Ο Ρένσενμπρινκ συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 ως ένας από τους 125 καλύτερους στη ζωή ποδοσφαιριστές τον Μάρτιο του 2004.[12] Το 2008 οι φίλαθλοι της Άντερλεχτ τον ψήφισαν ως καλύτερο παίκτη στην ιστορία του συλλόγου.[7]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κλαμπ Μπρυζ

  • Κύπελλο Βελγίου : 1969–70

Άντερλεχτ

  • Βελγικό Πρωτάθλημα (2) : 1971–72 , 1973–74
  • Κύπελλο Βελγίου (4) : 1971–72 , 1972–73 , 1974–75 , 1975–76
  • Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (2) : 1975–76 , 1977–78
  • Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης (2) : 1976 , 1978

Τουλούζ

  • Πρωτάθλημα 2ης κατηγορίας : 1981–82

Ολλανδία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA δεύτερη θέση (2) : 1974 , 1978
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου τρίτη θέση : 1976

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βελγίου : 1972–73
  • Κορυφαίος σκόρερ Κυπέλλου Κυπελλούχων : 1975–76
  • Χρυσή Μπάλα (Ballon d'or) : δεύτερη θέση 1976
    • τρίτη θέση : 1978
  • Χάλκινο παπούτσι Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA : 1978
  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου της FIFA (2) : 1974 , 1978
  • Περισσότερες ασίστ στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA : 1978
  • Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς της ΔΟΕ : 1975–76
  • Onze d'Or : 1976
  • Onze de Bronze (2): 1978 , 1979
  • Κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης
  • FIFA 100

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Cup Winners Cup Top scorers». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  2. 2,0 2,1 2,2 «REMEMBERING ROB RENSENBRINK: THE OVERLOOKED DUTCH MASTER WHO CAME WITHIN INCHES OF IMMORTALITY». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  3. 3,0 3,1 «Anderlecht-icoon Rob Rensenbrink overleden». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  4. «European Footballer of the Year ("Ballon d'Or") 1976». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  5. «Αν δεν γεννιόταν ο Γιόχαν Κρόιφ και δεν πέθαινε ο Κόμπι Μπράιαντ...». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 
  6. «FIFA World Cup All Star teams». Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020. 
  7. 7,0 7,1 «FRANCE FOOTBALL : Robert Rensenbrink (Pays-Bas), nouvel épisode de nos 100 joueurs qui ont marqué l'histoire de la Coupe du monde». Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020. 
  8. «Rob Rensenbrink : national team». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  9. «UEFA : Netherlands mourns two-time World Cup finalist Rensenbrink». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  10. «World Cup 1978 Topscorers». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  11. «Rob Rensenbrink - International Appearances». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  12. «The Guardian : The FIFA 100». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020.