Νίλτον Σάντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νίλτον Σάντος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης16 Μαΐου 1925
Τόπος γέννησηςΡίο ντε Τζανέιρο
Ημερ. θανάτου27 Νοεμβρίου 2013 (88 ετών)
Τόπος θανάτουΡίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
Ύψος1,80 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1948-1964Μποταφόγκο723(11)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1949-1962Βραζιλία75(3)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Νίλτον ντος Σάντος (πορτογαλικά Βραζιλίας: Nílton dos Santos, [ορθή προφορά:ˈniwtõ ˈsɐ̃tus], 16 Μαΐου 1925 - 27 Νοεμβρίου 2013) ήταν διεθνής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως πλάγιος αμυντικός. Με την Εθνική Βραζιλίας, υπήρξε μέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 και του 1962, κατακτώντας και τα δύο. Θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους αμυντικούς όλων των εποχών,[1][2][3][4] καθώς επίσης, είναι και μέλος της καλύτερης ενδεκάδας του 20ού αιώνα.[5]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ανακαλύφθηκε από έναν αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας ενώ έκανε τη στρατιωτική του θητεία. Στο πρωτάθλημα έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1948 σε αγώνα κατά της Canto do Rio. Ήταν ένας πρωτοπόρος που επέλαυνε από τα αριστερά στην άμυνα, αποτελώντας ένα από τους πρώτους πλήρεις αμυντικούς που συμμετείχαν στο επιθετικό παιχνίδι.[6][7] Έπαιξε όλη την επαγγελματική του καριέρα για τη Μποταφόγκο με την οποία κέρδισε το κρατικό πρωτάθλημα τέσσερις φορές (1948, 1957, 1961 και 1962).[8] Έχοντας κορυφαίους συμπαίκτες όπως τους Γκαρίντσα και Ντίντι, γνώρισε αξιοσημείωτες επιτυχίες σε συλλογικό επίπεδο. Παρ' αυτά είχε πει: «Δεν ζήλευα ποτέ στους σημερινούς παίκτες τα χρήματα, αλλά την ελευθερία που έχουν να προχωρήσουν».[9]

Ονομάστηκε «η εγκυκλοπαίδεια» λόγω της γνώσης του για το άθλημα του ποδοσφαίρου. Ήταν παγκόσμιας κλάσης τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση και διακρίνονταν για την πολύ καλή τεχνική.[10]

Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική του ομάδα κατά τη διάρκεια του Κόπα Αμέρικα του 1949 σε αγώνα απέναντι στην Κολομβία (5-0). Ο Νίλτον ήταν βασικός παίκτης στην άμυνα κατά τη διάρκεια των τελικών φάσεων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954, 1958 και 1962 (ήταν επίσης στην ομάδα της Βραζιλίας για τους τελικούς του 1950, αλλά δεν αγωνίστηκε)[11] και έγινε διάσημος για τη δημιουργία ενός υπέροχου τέρματος στη διοργάνωση του 1958 όταν έπαιξε η Βραζιλία απέναντι στην Αυστρία. Ήταν από τους αρνητικούς πρωταγωνιστές του αγώνα με την Ουγγαρία στη διοργάνωση του 1954 (προημιτελικός που έληξε με νίκη των Μαγυάρων με 4-2), μιας συνάντησης που έμεινε γνωστή ως "Μάχη της Βέρνης".[12] Κατέκτησε επίσης το Κόπα Αμέρικα δύο φορές (1949, 1952), ενώ τρεις φορές ήταν στη δεύτερη θέση (1953, 1957, 1959).[13] Στη διοργάνωση του 1957 συμμετείχε σε όλους τους αγώνες εκτός αυτού με την Αργεντινή που έληξε με νίκη των μελλοντικών τροπαιούχων με 3-0. Με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας αγωνίστηκε σε 75 συναντήσεις και σημειώσε 3 γκολ. Το τελευταίο του παιχνίδι ήταν ο νικηφόρος τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962.[14]

Αφού σταμάτησε να παίζει η «εγκυκλοπαίδεια ποδοσφαίρου» είχε μια σύντομη καριέρα ως προπονητής. Πέρασε από πέντε μικρές ομάδες (Galícia and Vitória da Bahia, Bonsucesso, São Paulo do Rio Grande do Sul και Taguatinga de Brasília), αλλά σύντομα εγκατέλειψε την καριέρα του προπονητή. Εξειδικεύτηκε στην αφήγηση διασκεδαστικών αποσπασμάτων από τη ζωή του Γκαρίντσα, του συμπαίκτη και στενού φίλου του για πολλά χρόνια. Το 2000 ανέπτυξε ένα κοινωνικό πρόγραμμα με νέους μέσω του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Tocantins , η τοπική κυβέρνηση τον τίμησε με τη μετονομασία του σταδίου σε Nilton Santos Stadium στο Πάλμας.[15]

Το 2000, στις εκλογές που διεξήγαγε η ΦΙΦΑ, ο Σάντος χαρακτηρίστηκε ως ο καλύτερος αριστερός οπισθοφύλακας όλων των εποχών και επιλέχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του 20ού αιώνα.[16] Μία από τις διακρίσεις του ήρθε το 2004, όταν ο Πελέ, τον ονόμασε έναν από τους 125 καλύτερους ποδοσφαιριστές εν ζωή.[17] Συνεχίζοντας, το 2009, ήταν ο παραλήπτης του Golden Foot Legends βραβείου.[18] Το 2009, ένα άγαλμά του Νίλτον εγκαινιάστηκε μπροστά από τις πύλες στον τομέα της Δυτικής πτέρυγας στο Ολυμπιακό Στάδιο Ζοάο Χαβελάνζε, το οποίο αργότερα θα μετονομαστεί στο "Στάδιο Νίλτον Σάντος" ως αφιέρωμα από το σύλλογο στο μεγάλο ποδοσφαιριστή.[19]

Παρέμεινε κοντά στην ομάδα του Μποταφόγκο και σε μεγάλη ηλικία χωρίς να διατηρηθεί επίσημη σχέση με την ομάδα. Το 2008, προσεβλήθει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε γηροκομείο λόγω των οικονομικών του δυσχερειών. Ο Σάντος πέθανε από πνευμονική λοίμωξη στις 27 Νοεμβρίου 2013, σε ηλικία 88 ετών, στο Ρίο ντε Τζανέιρο.[20]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μποταφόγκο

  • Καμπεονάτο Καριόκα (4) : 1948, 1957, 1961, 1962
  • Κρατικό Πρωτάθλημα Ρίο-Σάο Πάολο : 1961
  • Τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα (2) : 1962, 1964

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο (2) : 1958, 1962
  • Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής : 1949
  • Παναμερικανικό Πρωτάθλημα (μετέπειτα Κόπα Αμέρικα) : 1952
  • Taça do Atlântico (2) : 1956, 1960
  • Κόπα Ρίο Μπράνκο : 1950
  • Κύπελλο Οσβάλντο Κρουζ (6) : 1950, 1955, 1956, 1958, 1961, 1962

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παγκόσμια ομάδα του 20ού αιώνα : 1998
  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1958
  • World Soccer World XI (2) : 1960, 1961
  • FIFA 100 : 2004
  • Golden Foot : 2009, ως θρύλος ποδοσφαίρου
  • IFFHS Παίκτης Νότιας Αμερικής του 20ού αιώνα: 24η θέση
  • IFFHS Βραζιλιάνος Παίκτης του 20ού αιώνα : 9η θέση
  • The Best of The Best - Παίκτης του αιώνα: Κορυφαίοι 50
  • Hall of Fame του Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «50 Greatest Defenders in World Football History». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 
  2. «Greatest Left Back Of All Time}». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2020. 
  3. «Ranking the top 30 Brazilian soccer players». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  4. «World Soccer : Greatest XI». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  5. «World Team of the 20th Century». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  6. «Pele and the 20 Greatest Brazilian Footballers of All Time». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  7. «The 18 Greatest Brazilian Players». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  8. «Nílton Santos». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 
  9. «NILTON SANTOS: The first attacking full-back». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020. 
  10. «Nilton Santos: mais que um jogador, uma 'Enciclopédia do Futebol'». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2020. 
  11. «NÍLTON Santos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 
  12. «Britannica : Nílton Santos». Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020. 
  13. «Copa América Palmares». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 
  14. «Nilton Reis dos Santos - International Appearances». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 
  15. «Palmas FR». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  16. «The Best XI in Football History». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  17. «Pele's list of the greatest». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2013. 
  18. «Legends». Golden Foot. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. 
  19. «Estádio Olímpico Nilton Santos (Engenhão)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020. 
  20. «Morre no Rio o ex-jogador Nilton Santos, a 'Enciclopédia do Futebol'». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]