Ντζάλμα Σάντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Τζαλμά Σάντος)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ντζάλμα Σάντος
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΝτζάλμα Περέιρα Ντίας Ντος Σάντος
Ημερ. γέννησης27 Φεβρουαρίου 1929
Τόπος γέννησηςΣάο Πάολο, Βραζιλία
Ημερ. θανάτου23 Ιουλίου 2013 (84 ετών)
Τόπος θανάτουΟυμπεράμπα, Βραζιλία
Ύψος1,73 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1948–1959Πορτουγκέσα434(11)
1959–1968 Παλμέιρας438(10)
1969–1970Ατλέτικο Παραναένσε32(2)
Σύνολο964(23)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1952–1968 Βραζιλία98(3)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ντζάλμα Περέιρα Ντίας Ντος Σάντος γνωστός ως Ντζάλμα Σάντος ( Djalma Pereira Dias dos Santos, πορτογαλικά Βραζιλίας: [diˈʒawmɐ ˈsɐ̃tus]), (27 Φεβρουαρίου 1929 - 23 Ιουλίου 2013) ήταν ένας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόμενος ως δεξιός οπισθοφύλακας, αναδείχθηκε σε ένα από τους καλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών [1][2][3] και συμμετείχε σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα, κέρδισε τα δύο και ήταν στην καλύτερη ενδεκάδα στα τρία.[4][5]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε την καριέρα του με την Πορτουγκέσα . Αρχικά έπαιξε στο κέντρο της άμυνας, αλλά αργότερα μετακινήθηκε στη δεξιά πλευρά της άμυνας. Το 1959, μετακόμισε στην Παλμέιρας. Έπαιξε 501 παιχνίδια για τον σύλλογο, κερδίζοντας συνολικά επτά τίτλους πρωταθλήματος και κυπέλλου. Έφυγε από το σύλλογο το 1968 και μετά από ένα χρόνο στην Ατλέτικο Παραναένσε εγκατέλειψε την ενεργό δράση σε ηλικία 41 ετών.[6][7]

Ο Σάντος έκανε 98 επίσημες εμφανίσεις για τη Βραζιλία μεταξύ του 1952 και του 1968 (επίδοση που ήταν εθνικό ρεκόρ), και ήταν στην ομάδα για τέσσερα συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα μεταξύ 1954 και 1966.[8] Έκανε την πρώτη του εμφάνιση απέναντι στο Περού στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα του 1952 (μετέπειτα Κόπα Αμέρικα) σε αγώνα που έληξε με 0-0. Η εθνική Βραζιλίας κέρδισε το τρόπαιο σε αυτή τη διοργάνωση. Έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 στη νίκη 5-0 απέναντι στο Μεξικό και έπαιξε σε όλους τους αγώνες της Βραζιλίας κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Βραζιλία με πέναλτι στην ήττα με 4-2 από την Ουγγαρία, συνάντηση που έμεινε γνωστή ως "Μάχη της Βέρνης".[9]

Στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο (1958) αγωνίστηκε μόνο στον τελικό έχοντας εξαιρετική απόδοση και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα του τουρνουά. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 ήταν στην αρχική σύνθεση, παίζοντας σε όλα τα παιχνίδια της εθνικής. Στον τελικό απέναντι στην Τσεχοσλοβακία έδωσε την ασίστ για το τελευταίο γκολ της Βραζιλίας.[10] Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 ο Σάντος, ήταν σε ηλικία 37 ετών, επιλέχθηκε για τέταρτη συνεχή διοργάνωση και αγωνίστηκε βασικός, αν και αυτό ήταν έκπληξη για ορισμένους. Η αποτυχία της εθνικής δεν άφησε περιθώρια διάκρισης για τον πολύπειρο παίκτη.

Γνώρισε μεγάλη επιτυχία ως δεξιός πλάγιος αμυντικός με χαρακτηριστικά την ηρεμία του, την εργατικότητα, τον υποδειγματικό επαγγελματισμό καθώς και των συνεπών εμφανίσεων του σε αυτή τη θέση. Ήταν γρήγορος και σωματικά ισχυρός αμυντικός, γνωστός για την αντοχή του, και την ικανότητα αντιμετώπισης τόσο χαμηλά όσο και στον αέρα. Εκτός από την αμυντική ικανότητά του, που του έδωσε το ψευδώνυμο Muralha (ο τοίχος) από τον Ουρουγουανό συγγραφέα Eduardo Galeano, είχε και εξαιρετική τεχνική και επιθετικές ικανότητες, με καλό έλεγχο και δημιουργικότητα όταν το απαιτούσαν οι συνθήκες.[11] Ήταν επίσης ικανός στις εκτέλεσεις πέναλτι.

Στις 23 Οκτωβρίου 1963 συμμετείχε ως μέλος της Μικτής Κόσμου στον αγώνα εναντίον της Εθνικής Αγγλίας για τον εορτασμό των 100 χρόνων της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας μαζί με τους Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας, Λεβ Γιασίν, Εουσέμπιο, Γιόζεφ Μάζοπουστ, Φρανσίσκο Χέντο, Ρεϊμόν Κοπά κα.[12] Συνολικά κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του αγωνίστηκε σε 1.065 επίσημους αγώνες χωρίς να αποβληθεί ποτέ.[13] Το 1994 επιλέχθηκε από τη ΦΙΦΑ στην καλύτερη ομάδα όλων των εποχών του Παγκοσμίου Κυπέλλου.[14]

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, αποφάσισε να γίνει προπονητής, αλλά σύντομα συνειδητοποίησε ότι δεν του άρεσε πλέον ο ανταγωνιστικός κόσμος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Έτσι, ξεκίνησε μια νέα ζωή ως προπονητής ποδοσφαίρου και εκπαιδευτής για μικρά παιδιά, εστιάζοντας όχι στα αθλητικά αποτελέσματα, αλλά πάνω απ 'όλα να τους αφήσει να διασκεδάσουν παίζοντας. Απομακρύνθηκε από την πατρίδα του στη Σαουδική Αραβία και - στη δεκαετία του '80 - έφτασε και στην Ιταλία, σε μια μικρή πόλη που ονομάζεται Bassano del Grappa, προσκεκλημένος από πολύ στενό του φίλο, Βραζιλιάνο παίκτη, ο οποίος ήταν προπονητής στην τοπική ομάδα ποδοσφαίρου, Virtus Bassano. Εκεί, άνοιξε με το φίλο του μια ακαδημία ποδοσφαίρου για παιδιά. Ωστόσο, η πορεία του αθλητισμού και της εκπαίδευσης δεν τελείωσε, καθώς στη χώρα του ίδρυσε μια άλλη ακαδημία ποδοσφαίρου στον δήμο Ουμπεράμπα, για φτωχά παιδιά. Αποφάσισε να δώσει μια ευκαιρία σε αγόρια και κορίτσια, δίνοντας προσοχή και στα σχολικά τους αποτελέσματα.[15]

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορτουγκέσα

  • Τουρνουά Ρίο - Σάο Πάολο (2) : 1952, 1955

Παλμέιρας

  • Καμπεονάτο Παουλίστα (3) : 1959, 1963, 1966
  • Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο (3) : 1960, 1967, 1967
  • Τουρνουά Ρίο - Σάο Πάολο : 1965

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο (2) : 1958, 1962
  • Παναμερικανικό Πρωτάθλημα (Κόπα Αμέρικα) : 1952

Ατομικές διακρίσεις

  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου (3) : 1954, 1958, 1962
  • World Soccer World XI (3) : 1962, 1963, 1965
  • FIFA XI : 1963
  • Ομάδα όλων των εποχών του Παγκόσμιου Κυπέλλου της FIFA : 1994
  • FIFA 100
  • The Best of The Best-Παίκτες του αιώνα: Κορυφαίοι 50
  • Hall of Fame Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Greatest Ever: Football: The Top 10 Right-Backs of All Time». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  2. «50 Greatest Defenders in World Football History». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  3. «World Soccer : Greatest XI». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  4. «Brazil's greatest defenders». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  5. «FIFA World Cup All-Star Team». Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020. 
  6. «Djalma Santos». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  7. «Ídolos Ademir da Guia e Dudu visitarão loja oficial do Shopping SP Market». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  8. «Djalma dos Santos - International Appearances». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  9. «FIFA : The Battle of Bern». Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2020. 
  10. «FIFA World Cup 1962 : Garrincha forces Czechmate». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  11. «Djalma Santos». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  12. «Όταν η Αγγλία τίμησε ένα αιώνα ποδοσφαίρου!». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2020. 
  13. «Djalma Santos: Footballer who won the World Cup with Brazil». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  14. «FIFA World Cup All-Time Team». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020. 
  15. «Djalma Santos #LegendsForever». Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.