Ζαν-Πιερ Παπέν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ζαν Πιερ Παπέν)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζαν-Πιερ Παπέν

Το 2006
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης5 Νοεμβρίου 1963 (1963-11-05) (57 ετών)
Τόπος γέννησηςΜπουλόν-σι-μερ, Γαλλία
Ύψος1,76 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1984–1985Βαλενσιέν33(15)
1985–1986Κλουμπ Μπριζ31(20)
1986–1992 Μαρσέιγ215(134)
1992–1994Μίλαν40(18)
1994–1996Μπάγερν Μονάχου40(3)
1996–1998Μπορντό55(22)
1998–1999Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ10(3)
1999–2001Σαιν-Πιερουάζ27(13)
Σύνολο438(228)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1986–1995 Γαλλία 54(30)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ζαν-Πιερ Παπέν (Jean-Pierre Papin, γαλλική προφορά: [ʒɑ pjɛʁ papɛ], γεννήθηκε 5 Νοεμβρίου 1963) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της γενιάς του, κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή (Χρυσή Μπάλα) το 1991.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παπέν είναι γιος επαγγελματία ποδοσφαιριστή, του Γκι Παπέν. Μετά το διαζύγιο των γονιών του, μετακόμισε για να ζήσει με τη γιαγιά του στο Germont, μια γαλλική πόλη που βρίσκεται κοντά στα βελγικά σύνορα.

Στην ηλικία των 15, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Βαλενσιέν, στη Βόρεια Γαλλία, πριν μετακομίσει στη Μπριζ στο Βέλγιο. Είχε μια πολύ επιτυχημένη χρόνια σημειώνοντας 32 τέρματα σε 43 παιχνίδια. Αν και έπαιξε μόνο μία σεζόν για το σύλλογο, εξελέγη ως ο καλύτερος ξένος παίκτης από τους οπαδούς της ομάδας το 2008.[1]

Η μεταγραφή στη Μαρσέιγ του πρόσφερε τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του. Ως αρχηγός της ομάδας της Μασσαλίας κέρδισε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα (1989-1992), ένα νταμπλ το 1989 και έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1991, χάνοντας από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου στα πέναλτι.[2]

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σημείωσε 181 γκολ σε 279 παιχνίδια και ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για πέντε συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους (από το 1988 έως το 1992).[3] Κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα, που απονεμήθηκε στον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης, το 1991.[4] Είναι ο μόνος Γάλλος παίκτης που κέρδισε αυτό το βραβείο ενώ έπαιζε σε γαλλικό σύλλογο.

Ήταν παραγωγικός επιθετικός στη γαλλική ποδοσφαιρική σκηνή αλλά, σε αντίθεση με πολλούς άλλους Γάλλους σπουδαίους παίκτες, δεν έγινε ποτέ επιτυχημένος στο εξωτερικό. Το 1992 προσχώρησε στους ιταλική Μίλαν χωρίς ποτέ να καθιερωθεί ως τακτικό μέλος της ομάδας με το rossoneri λόγω τραυματισμών και προβλημάτων προσαρμογής. Ως ξένος παίκτης εκείνα τα χρόνια, υπέφερε επίσης από τον κανόνα των τριών αλλοδαπών που τον έκανε να ανταγωνίζεται με άλλους ξένους παίκτες της ομάδας και κυρίως τους τρεις Ολλανδούς (Μάρκο Βαν Μπάστεν, Ρουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρτ) για το χρόνο συμμετοχής. Έπαιξε ως αναπληρωματικός κατά τη διάρκεια του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ του 1993, στον οποίο η Μίλαν έχασε από τον πρώην σύλλογό του Μαρσέιγ. Κέρδισε τον κορυφαίο διασυλλογικό Ευρωπαϊκό τίτλο τον επόμενο χρόνο, αλλά δεν έπαιξε στον τελικό.[5]

Το 1994, πήρε μεταγραφή στη Μπάγερν Μονάχου αλλά τη πρώτη του χρονιά μαστιζόταν και πάλι από τραυματισμούς. Στη δεύτερη χρονιά του στη Γερμανία ήταν μέρος της ομάδας που κέρδισε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εναντίον της Μπορντό, ενός συλλόγου στον οποίο ο θα ενταχθεί την επόμενη σεζόν.[6] Με τον Μπορντό, έχασε τον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας του 1997 εναντίον του Στρασβούργου. Η επαγγελματική καριέρα του τελείωσε το 1999 με ομάδα της δεύτερης κατηγορίας.[7] Ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης στο ερασιτεχνικό σωματείο US Cap-Ferret μεταξύ του 2001 και του 2004.[8]

Ο Παπέν σημείωσε 30 γκολ για την εθνική Γαλλίας σε 54 αγώνες. Η πρώτη του συμμετοχή ήταν σε φιλικό αγώνα με τη Βόρεια Ιρλανδία τον Φεβρουάριο του 1986[9] και αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986. Σημείωσε δύο γκολ σε τέσσερα παιχνίδια: πρώτο κατά τη διάρκεια του πρώτου αγώνα της Γαλλίας απέναντι στον Καναδά (1-0) και στη συνέχεια κατά τη νίκη της Γαλλίας κατά του Βελγίου (4-2), βοηθώντας τη Γαλλία να τερματίσει στην τρίτη θέση.[10] Η γαλλική εθνική ομάδα δεν κατάφερε να προκριθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988 και για τα Παγκόσμια Κύπελλα 1990 και 1994 και έτσι η επόμενη μεγάλη διοργάνωση που συμμετείχε ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1992 στη Σουηδία. Ο Παπέν σημείωσε 9 γκολ κατά τη διάρκεια του προκριματικού γύρου. Ωστόσο, η Γαλλία ήταν απογοητευτική στην τελική φάση. Το τελευταίο του παιχνίδι για την εθνική ήταν το 1995.[11]

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας σημείωσε 374 γκολ επίσημους αγώνες.[12] Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ακολούθησε καριέρα προπονητή σε μικρούς γαλλικούς συλλόγους χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία.[13]

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μπριζ

  • Κύπελλο Βελγίου : 1985–86

Μαρσέιγ

  • Πρωτάθλημα Γαλλίας (4) : 1988–89 , 1989–90 , 1990–91 , 1991–92
  • Κύπελλο Γαλλίας : 1988–89

Μίλαν

  • Πρωτάθλημα Ιταλίας (2) : 1992–93 , 1993–94
  • Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας (2) : 1992 , 1993
  • Τσάμπιονς Λιγκ : 1994

Μπάγερν Μονάχου

  • Κύπελλο ΟΥΕΦΑ : 1995–96

Ατομικές διακρίσεις

  • Κορυφαίος σκόρερ γαλλικού πρωταθλήματος (5) : 1987–88 , 1988–89 , 1989–90 , 1990–91 , 1991–92
  • Κορυφαίος σκόρερ Ευρωπαϊκού Κυπέλλου (3) : 1989–90, 1990–91, 1991–92
  • Onze d'Or : 1991
  • Χρυσή Μπάλα : 1991
  • FIFA παίκτης της χρονιάς δεύτερη θέση : 1991
  • Ο κορυφαίος σκόρερ της IFFHS στον κόσμο της χρονιάς: 1991
  • FIFA XI (3) : 1997, 1998, 1999
  • FIFA 100
  • Ονομάστηκε Joueur du Siècle (παίκτης του αιώνα) της Μαρσέιγ
  • Golden Foot : 2013, ως ποδοσφαιρικός θρύλος
  • IFFHS : 8ος Γάλλος Παίκτης του 20ού αιώνα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Club Brugge : Jean-Pierre Papin». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2020. 
  2. «HOW JEAN-PIERRE PAPIN BECAME ONE OF THE GREATEST GOALSCORERS IN FRENCH FOOTBALL HISTORY». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  3. «France - Topscorers». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  4. «Ballon d'Or Winner's List». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  5. «When Calcio Ruled The World:Jean-Pierre Papin». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  6. «PHOTOS - Les grandes dates de la carrière de Jean-Pierre Papin». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  7. «Biographie Jean-Pierre Papin». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2020. 
  8. «Jean-Pierre Papin : biographie courte, dates, citations». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  9. «Jean-Pierre Papin». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  10. «Jean Pierre Papin». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  11. «Jean-Pierre Papin - International Matches». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  12. «Classement des Meilleurs buteurs de tous les temps (500 buteurs)». Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020. 
  13. «Jean-Pierre Papin : manager profile». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020.