Λουίς Φελίπε Σκολάρι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λουίς Φελίπε Σκολάρι
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 9 Νοεμβρίου 1948 (1948-11-09) (66 ετών)
Τόπος γέννησης Πάσο Φούντο, Βραζιλία
Ύψος 1,82 m
Θέση Αμυντικός
Πληροφορίες συλλόγου
Ομάδα Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ (προπονητής)
Ομάδες νέων
1966-1973 Αϊμορέ (D/R)
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1973-1979 Κασίας
1980 Ζουβεντούδε
1980-1981 Νόβο Αμπούργο
1981 Σέντρο Σπορτίβο
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
1982-1983 Σέντρο Σπορτίβο
1982-1983 Ζουβεντούδε
1983 Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ
1984-1985 Αλ Σαμπάμπ (Ριάντ)
1986 Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ
1986-1987 Ζουβεντούδε
1987 Πόρτο Αλεγκρένσε
1988 Γκοϊάς
1988-1990 Καντσία ΣΚ
1990 Κουβέιτ
1991 Κρισιούμα
1991 Αλ Αχλί
1992 Καντσία ΣΚ
1993-1996 Πόρτο Αλεγκρένσε
1997 Τζούμπιλο Ιβάτα
1998-2000 Παλμέιρας
2000-2001 Κρουζέιρο
2001-2002 Βραζιλία
2002-2008 Πορτογαλία
2008-2009 Τσέλσι ΦΚ
2009-2010 Μπουνιοντκόρ ΠΦΚ
2010-2012 Παλμέιρας
2012-2014 Βραζιλία
2014- Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Λουίς Φελίπε Σκολάρι είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου του 1948 στην πόλη Πάσο Φούντο στην βόρεια Βραζιλία. Βοήθησε την εθνική ομάδα της χώρας του να κατακτήσει το Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου το 2002. Ενώ σαν προπονητής της εθνικής ομάδας της Πορτογαλίας, την οδήγησε στον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου το 2004 όπου έχασε από την Ελλάδα και στην τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 στη Γερμανία.

Ποδοσφαιρική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σκολάρι ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του, Μπέντζαμιν που επίσης ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ξεκίνησε την καριέρα από την Κασίας όπου αγωνίστηκε από το 1973 έως το 1979. Αγωνίστηκε επίσης για λίγο στην Γιουβαντούτο το 1980 ενώ την ίδια χρονιά πήγε στην Νόβο Αμπούργο. Το 1981 έκλεισε την ποδοσφαιρική καριέρα στην Σέντρο Σπορτίβο Αλαγκοάνο όπου και κατέκτησε τον μοναδικό του τίτλο ως ποδοσφαιριστής, το πρωτάθλημα της πολιτείας Αλαγοάνο.

Προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προπονητική του καριέρα ξεκινάει αμέσως μετά τον τερματισμό της ποδοσφαιρικής του καριέρας η πρώτη ομάδα που του εμπιστεύτηκε την τύχη της ήταν η τελευταία που φόρεσε την φανέλα της, η Σέντρο Σπορτίβο Αλαγκοάνο. Τελικά, δικαιώθηκε για την επιλογή της μια και κατέκτησε με τον Σκολάρι προπονητή, ξανά το πρωτάθλημα της πολιτείας Αλαγοάνο το 1982. Ακολούθησαν η Γιουβαντούτο και η Μπραζίλ ντε Πελότας. Ακολουθεί η πρώτη του ομάδα εκτός Βραζιλίας η ομάδα από το Κουβέιτ Αλ Σαμπαμπ επιστρέφει στην Μπραζίλ ντε Πελότας και ακολούθως στην Γιουβαντούτο μέχρι που το 1987 αναλαμβάνει μια από τις μεγαλύτερες ομάδες τις Βραζιλίας την Γκρέμιο με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της πολιτείας του Gaúcho ακολούθως αναλαμβάνει την Γκόιας χωρίς επιτυχίες.

Κουβέιτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακολουθεί ένα πέρασμα από το 1988-1990 από το Κουβέιτ πρώτα από την ομάδα Αλ Κουαντισιγα με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Κουβέιτ του Εμιράτου και μετά με την Εθνική ομάδα Κουβέιτ το 1990.

Επιστροφή στην Βραζιλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιστρέφει στην Βραζιλία ως προπονητής της Κρικιούμα το 1991, όταν ή ομάδα έγινε πρωταθλήτρια του "Copa do Brasil" και ανταγωνιζόταν την Γκρέμιο. Σε αυτόν τον εθνικό τίτλο δεν έχασε ούτε ένα παιχνίδι. Κέρδισε 6 παιχνίδια και έφερε ισοπαλία σε 4 παιχνίδια. Αναλαμβάνει την επόμενη χρονιά την Γκρέμιο και στα τρία χρόνια που έμεινε στην ομάδα κατακτάει 6 τίτλους ανάμεσα σε αυτούς το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1995 και το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βραζιλίας την επόμενη σεζόν 1996.

Πέρασμα από την Ιαπωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την Γκρέμιο αποφασίζει να αποδεχτεί την πρόταση της Ιαπωνικής Γιούμπιλο Ιβάτα κάθεται στο πάγκο της ομάδας για 11 αγώνες πριν επιστρέψει ξανά στη Βραζιλία για την Παλμέιρας.

Επιστροφή ξανα στην Βραζιλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σκολάρι στην Παλμέιρας έμεινε από το ως 1997 το 2000 είχε μια πετυχημένη θητεία. Οδήγησε την ομάδα στα τρία χρόνια που βρισκόταν εκεί στην κατάκτηση του Copa do Brasil, του Mercosur Cup, αλλα και στην κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες το 1999 στα πέναλτι εναντίον της Νταπορτίβο Κάλι της Κολομβίας.Ανακυρήχθηκε Προπονητής της Χρονιάς για το 1999 για την Νότια Αμερική. Το 2000 ο Σκολάρι πέρασε για ένα χρόνο από τον πάγκο της Κρουζέιρο.

Εθνικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το επόμενο βήμα στην καριέρα του Λουίς Φελίπε Σκολάρι ήταν ο πάγκος της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας. Τον Ιούνιο του 2001 η Εθνική Βραζιλίας είχε να δώσει 5 αγώνες για να ολοκληρωθεί η προκριματική φάση και διέτρεχε κίνδυνο να μείνει εκτός από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 παρά το αρχικό σοκ της ήττας από την Ουραγουάη ο Σκολάρι κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στα τελικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Λίγο καιρό πριν την έναρξη της τελικής φάσης ο Σκολάρι αρνήθηκε να συμπεριλάβει στην αποστολή τον βετεράνο επιθετικό Ρομάριο στην ομάδα του, παρά την πίεση της κοινής γνώμης και την έκκληση που έκανε δακρυσμένος ο ίδιος ο παίκτης. Η Βραζιλία μπήκε δυνατά στο τουρνουά κέρδισε διαδοχικά την Τουρκία, την Κίνα, την Κόστα Ρίκα, το Βέλγιο, την Αγγλία και ξανά την Τουρκία στον ημιτελικό. Στον τελικό νίκησε τη Γερμανία 2-0 με δύο γκολ από τον Ρονάλντο και κέρδισε τον πέμπτο τίτλο Παγκόσμιου Κυπέλλου. Στο τέλος του 2002 Ο Σκολάρι παραιτήθηκε από προπονητής της Βραζιλίας. Λίγο αργότερα το 2003 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Πορτογαλίας έμεινε για 5 χρόνια στον πάγκο της Εθνικής Πορτογαλίας με μεγαλύτερη επιτυχία του την παρουσία στον τελικό του Euro 2004.

Τσέλσι ΦΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2008 αποφάσισε να αφήσει την Εθνική Πορτογαλίας που ήταν και η μακροβιότερη θητεία του σε πάγκο και να αναλάβει την Αγγλική Τσέλσι ΦΚ η θητεία του όμως αποδείχτηκε μικρή καθώς λίγους μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2009 απολύθηκε από την αγγλική ομάδα

Μπουνιοντκόρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επόμενος προορισμός στην καριέρα του κοσμογυρισμένου προπονητή ήταν η ομάδα από το Ουζμπεκιστάν Μπουνιοντκόρ όπου αγωνιζόταν και ο γνώριμος του συμπατριώτης Ριβάλντο.Ο Σκολάρι έγινε για τους 18 μήνες ο πλέον ακριβοπληρωμένος προπονητής στον κόσμο λαμβάνοντας 13 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο ως αμοιβή. Έλυσε το συμβόλαιό του κοινή συναινέσει στις 29 Μαΐου 2010 μετά την αποτυχία να οδηγήσει τη Μπουνιοντκόρ στους 16 στο Τσάμπιονς Λιγκ της Ασίας, αν και ο ίδιος έθεσε ως λόγο την ανησυχία σχετικά με την εκπαίδευση του γιου του.

Παλμέιρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 2010 επέστρεψε ξανά στην Παλμέιρας. H επιστροφή του στη Βραζιλία συνδυάστηκε με την κατάκτηση του Κυπέλλου Βραζιλίας.Την επόμενη σεζόν μετά από 24 αγωνιστικές του πρωταθλήματος Βραζιλίας ο Σκολάρι αποτελεί παρελθόν και από την Παλμέιρας. Οι 5 νίκες και άλλες τόσες ισοπαλίες, με την ομάδα να παλεύει για να αποφύγει τον υποβιβασμό, δεν ικανοποίησαν τη διοίκηση της Παλμέιρας, η οποία εξέδωσε την ανακοίνωση της λύσης της συνεργασίας της με τον προπονητή.

Εθνική Βραζιλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο του 2012 επέστρεψε στον πάγκο της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας

Συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα