Ζινεντίν Ζιντάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζινεντίν Ζιντάν
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΖινεντίν Γιαζίντ Ζιντάν
Ημερ. γέννησης23  Ιουνίου 1972
Τόπος γέννησηςΜασσαλία, Γαλλία
Ύψος1,85 μ.
ΘέσηΜέσος
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΡεάλ Μαδρίτης (προπονητής)
Ομάδες νέων
1982–1983ΟΣ Σαιντ-Ανρί
1983–1986ΣΟ Σεπτέμ-λε-Βαλλόν
1986–1989ΑΣ Κάννες
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1989–1992ΑΣ Κάννες61(6)
1992–1996Μπορντό139(28)
1996–2001Γιουβέντους151(24)
2001–2006Ρεάλ Μαδρίτης155(37)
Σύνολο506(95)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1988–1989Γαλλία U174(1)
1989–1990Γαλλία U186(0)
1990–1994Γαλλία U2120(3)
1994–2006Γαλλία108(31)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2014–2016Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
2016–2018Ρεάλ Μαδρίτης
2019–2021[1]Ρεάλ Μαδρίτης
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ζινεντίν Γιαζίντ Ζιντάν (γαλλικά: Zinédine Yazid Zidane, γεννήθηκε 23 Ιουνίου 1972), είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης με καταγωγή από την Αλγερία. Αγωνιζόταν ως μέσος και συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.[2][3][4][5] Έχει κατακτήσει εθνικά πρωταθλήματα με τη Γιουβέντους και τη Ρεάλ Μαδρίτης, διεθνείς τίτλους με την Εθνική Γαλλίας με κορυφαία στιγμή το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και πολλά ατομικά βραβεία και διακρίσεις.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο συχνά αποκαλούμενος και με το προσωνύμιο «Ζιζού», παρέμεινε στο άθλημα ως προπονητής. Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι και τον Ιούνιο του 2018 διετέλεσε προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης και κατέκτησε τρεις τίτλους Τσάμπιονς Λιγκ. Επέστρεψε εκ νέου στο σύλλογο τον Μάρτιο του 2019.[6][7]

Καριέρα σε συλλόγους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζιντάν γεννήθηκε στη Μασσαλία της Νότιας Γαλλίας. Οι γονείς του είχαν μεταναστεύσει από περιοχή βερβερίνων της Αλγερίας το 1953, πριν την έναρξη του πολέμου της χώρας με τη Γαλλία.[8][9] Στην ηλικία των δέκα ετών, άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα με την επωνυμία Σεντ-Ενρί (US Saint-Henri).[10] Μετά από ενάμισι χρόνο εντάχθηκε στο SO Septèmes-les-Vallons, όπου έμεινε μέχρι την ηλικία των 14 ετών, οπότε επιλέχθηκε να παρακολουθήσει ένα τριήμερο εκπαίδευσης στο Περιφερειακό Κέντρο Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής στο Αιξ-Αν-Προβάνς , ένα από τα πολλά ποδοσφαιρικά ιδρύματα που διαχειρίζεται η Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Ήταν εκεί όπου εντοπίστηκε από παλαιό παίκτη της ομάδας των Καννών και προωθήθηκε στο σύλλογο.[11][12]

Στη Γαλλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζιντάν έπαιξε για πρώτη φορά σε αγώνα της πρώτης κατηγορίας του γαλλικού πρωταθλήματος σε ηλικία 17 ετών στις 20 Μαΐου 1989 εναντίον της Ναντ. Εκείνη τη χρονιά έκανε μόνο δύο εμφανίσεις στο πρωτάθλημα,[13] την επόμενη σεζόν δεν αγωνίστηκε καθόλου αλλά την αγωνιστική περίοδο 1990–91 καθιερώθηκε γρήγορα με 28 αγώνες στο πρωτάθλημα και το πρώτο του γκολ.[14] Στον αγωνιστικό χώρο, παρουσίασε εξαιρετική τεχνική με την μπάλα, προσφέροντας αναλαμπές του ταλέντου που θα τον οδηγήσουν αργότερα στην κορυφή του κόσμου. Στην πρώτη του πλήρη σεζόν με τις Κάννες, ο σύλλογος εξασφάλισε την πρώτη του ευρωπαϊκή του πρόκριση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ καταφέρνοντας να τερματίσει τέταρτος στο πρωτάθλημα. Αυτή παραμένει η κορυφαία διάκριση του συλλόγου από τότε που υποβιβάστηκε για πρώτη φορά από την πρώτη κατηγορία στη σεζόν 1948–49. Έμεινε στις Κάννες για τέσσερα χρόνια και το 1992 πήρε μεταγραφή για τη Ζιροντέν Μπορντό.[15] Με την ομάδα του Μπορντό κατέκτησε το Κύπελλο Ιντερτότο και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (αποκλείοντας στους ημιτελικούς τη Μίλαν), όπου δεν μπόρεσε να υπερνικήσει το μεγάλο εμπόδιο της Μπάγερν Μονάχου. Ο ίδιος σημείωσε σε εκείνη τη διοργάνωση 6 γκολ (που παρέμεινε η καλύτερη επίδοση του σε ευρωπαϊκή διοργάνωση) και κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της χρονιάς το 1996.[11][16]

Γιουβέντους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1996 πήρε μεταγραφή για τη Γιουβέντους, όπου και καθιερώθηκε σαν ένας από τους κορυφαίους ευρωπαίους ποδοσφαιριστές.[17] Ο Ζιντάν είχε μια εξαιρετική πρώτη εικόνα και ήταν γνωστός για τις ικανότητες στην ντρίμπλα του, την κομψότητα στο χειρισμό της μπάλας και τη δημιουργικότητα.[18][19][20] Ήταν ικανός να χρησιμοποιήσει και τα δύο πόδια, αλλά το καλό του ήταν το δεξί. Η τεχνική και ο συντονισμός του επέτρεψαν να σουτάρει με ακραία δύναμη και ακρίβεια, ιδίως έξω από την περιοχή του πέναλτι. Ήταν επίσης ειδικός στην εκτέλεση φάουλ και πέναλτι. Η φυσική του θέση ήταν σε ελεύθερο ρόλο ως κλασικό 10 πίσω από τους επιθετικούς. Ήταν όμως σε θέση να παίζει ως δεύτερος επιθετικός, ή σε πιο οπισθοχωρημένο ρόλο στη μεσαία γραμμή, είτε ως κεντρικός μέσος ή πλέι μέικερ, χάρη στην ικανότητά του να ενορχηστρώσει τις επιθέσεις της ομάδας του από πίσω με τη διορατικότητα και τις ακριβείς πάσες του. Έτσι, ήταν ικανός περισσότερο να βοηθήσει τους συμπαίκτες του παρά να σκοράρει ο ίδιος.[11][21] Αν και δεν ήταν γνωστός για την ικανότητα κατεύθυνσης, το ύψος και η φυσική του δύναμη του επέτρεψαν να είναι αποτελεσματικός στον αέρα και κατάφερε να σημειώσει αρκετές κρίσιμες κεφαλιές καθ'όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Κέρδισε επίσης επαίνους από τους προπονητές του για την αμυντική εργασία του. Παρά το γεγονός ότι δεν χαρακτηριζόταν σαν γρήγορος παίκτης, είχε καλή ευελιξία και επιτάχυνση, καθώς και εξαιρετική ισορροπία και αίσθηση στην μπάλα.[22][23] Και ήταν χαρακτηριστικά ομαδικός στο συνολικό τρόπο δράσης μέσα στον αγωνιστικό χώρο, ενώ η απόδοση του ήταν χαρακτηριστικά καλύτερη στους κρίσιμους αγώνες. Παρά την αναγνώριση που έλαβε ο Ζιντάν από τους ειδικούς για τις ικανότητές στο παιχνίδι, επέστησε την κριτική από μέσα μαζικής ενημέρωσης για την ιδιοσυγκρασία και την πειθαρχία του και για έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων.[24]

Στην πρώτη του χρονιά στη Ιταλία κέρδισε το πρωτάθλημα και το Διηπειρωτικό Κύπελλο, ενώ οι εξαιρετικές του εμφανίσεις ανταμείφθηκαν με τον τίτλο του καλύτερου ξένου παίκτη του πρωταθλήματος, ενώ το 2000–01 ήταν ο καλύτερος παίκτης της Σέριε Α.[25] Με προπονητή το Μαρτσέλο Λίπι και το Ζιντάν στις τάξεις της η Γιουβέντους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ιταλίας και έφτασε δύο συνεχόμενες φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει.[10][26] Ο ίδιος κατέκτησε την πρώτη Χρυσή Μπάλα της καριέρας του το 1998, (ενώ ήταν τρίτος στον ίδιο διαγωνισμό την προηγούμενη χρονιά) και τον τίτλο του καλύτερου του κόσμου από τη ΦΙΦΑ την ίδια χρονιά, επιτυχία που επανέλαβε το 2000.[27][28]

Ρεάλ Μαδρίτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2001 πήρε μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης για το ποσό ρεκόρ των 74,5 εκατομμυρίων ευρώ.[29] Στη Ρεάλ είχε συμπαίκτες τους Ραούλ, Λουίς Φίγκο, Ρομπέρτο Κάρλος και αργότερα Ρονάλντο και Ντέιβιντ Μπέκαμ.[30] Με το Ζιντάν η Ρεάλ κέρδισε δύο πρωταθλήματα Ισπανίας και το 2002 κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ, κερδίζοντας στον τελικό 2–1 τη Μπάγερ Λεβερκούζεν.[10] Το γκολ που σημείωσε ο Ζιντάν σ' αυτόν τον τελικό με εκπληκτικό αριστερό σουτ από απόσταση περίπου 16 μέτρων θεωρείται ένα από τα καλύτερα στην ιστορία του θεσμού.[31][32][33] Το 2004, οι φίλαθλοι τον ψήφισαν ως τον καλύτερο Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή των προηγούμενων 50 χρόνων στην πεντηκοστή επέτειο της UEFA Golden Jubilee Poll.[34] Τερμάτισε την επαγγελματική του καριέρα με τη Ρεάλ στις 7 Μαΐου 2006 σε αγώνα εναντίον της Βιγιαρεάλ (3–3), σημειώνοντας ένα γκολ,[35] ενώ το τελευταίο του παιχνίδι ήταν στις 9 Ιουλίου 2006, στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2006.

Διεθνής καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη φανέλα της εθνικής Γαλλίας

Ο Ζιντάν ήταν βασικός παίκτης της Εθνικής Γαλλίας κατά τη διάρκεια της χρυσής περιόδου της 19982000, όταν και κέρδισε διαδοχικά το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.[13] Έπαιξε το πρώτο διεθνές παιχνίδι του το 1994 (17 Αυγούστου σε φιλικό αγώνα απέναντι στην Τσεχία, 2–2)[36] και μετείχε στην ομάδα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996, όπου η Γαλλία έφτασε στα ημιτελικά. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 αποβλήθηκε στο δεύτερο παιχνίδι της φάσης των ομίλων με αντίπαλο τη Σαουδική Αραβια και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό για δύο αγώνες. Όταν επανήλθε ήταν ο καταλυτικός παράγοντας της μετέπειτα πορείας της Γαλλίας στη φάση των νοκ-ουτ[37] και πέτυχε επιπλέον δύο γκολ στον τελικό, όπου η Γαλλία κέρδισε τη θεωρούμενη ως φαβορί της διοργάνωσης Βραζιλία με 3–0, και τα δύο με κεφαλιές.[38][39][40] Ψηφίστηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης.[41][42] Σημαντική ήταν και η συνεισφορά του στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2000, για την οποία ψηφίστηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης.[28] Στον ημιτελικό απέναντι στην Πορτογαλία έκανε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της διεθνούς σταδιοδρομίας του χαρίζοντας τη νίκη στην ομάδα του στην παράταση μετά το ισόπαλο 1–1 της κανονικής διάρκειας του αγώνα.[43]

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 η Γαλλία αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Ο Ζιντάν έχασε τα πρώτα δύο παιχνίδια λόγω τραυματισμού και δεν κατάφερε να προσφέρει κάτι σημαντικό στο επόμενο. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2004 ο Ζιντάν ήταν ο αρχηγός της εθνικής. Η Γαλλία αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Ελλάδα.[44] Τότε δήλωσε ότι αποχωρεί από την εθνική και αρχικά δεν μετείχε στους αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Στη συνέχεια όμως επανήλθε, πάλι ως αρχηγός, και βοήθησε τη Γαλλία να προκριθεί.[45]

Η τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 διεξήχθη τον Ιούνιο-Ιούλιο στη Γερμανία. Ο Ζιντάν, σε ηλικία 34 χρονών, είχε ήδη ανακοινώσει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Είχε παίξει το τελευταίο του συλλογικό παιχνίδι ένα μήνα πριν και είχε δηλώσει ότι μετά το τέλος της διοργάνωσης θα αποχωρήσει οριστικά από τα γήπεδα. Παρόλ' αυτά συνέβαλε σημαντικά στην επιτυχημένη πορεία της Γαλλίας μέχρι τον τελικό. Η Γαλλία δεν έπαιξε ιδιαίτερα καλά στη φάση των ομίλων και τερμάτισε δεύτερη στον όμιλό της πίσω από την Ελβετία με πέντε βαθμούς μετά από μία νίκη και δύο ισοπαλίες. Ο Ζιντάν είχε αποκλειστεί στο τελευταίο παιχνίδι της φάσης των ομίλων με το Τόγκο, αφού πήρε δύο κίτρινες κάρτες στους δύο πρώτους αγώνες. Στον γύρο των "16" , η Γαλλία αντιμετώπισε την Ισπανία. Ο Νταβίντ Βίγια σκόραρε από το σημείο του πέναλτι και έδωσε προβάδισμα στην Ισπανία στο 28ο λεπτό. Ο Φρανκ Ριμπερί ισοφάρισε 13 λεπτά αργότερα. Στο 83ο λεπτό, ο Ζιντάν επιχείρησε φάουλ στο ύψος του πέναλτι της Ισπανίας, το οποίο τελικά οδήγησε στην κεφαλιά του Πατρίκ Βιεϊρά βάζοντας τη Γαλλία μπροστά. Ο Γάλλος αρχηγός σφράγισε τη νίκη σκοράροντας στο χρόνο των καθυστερήσεων Στο προημιτελικό, η Γαλλία αντιμετώπισε τη Βραζιλία νικώντας με γκολ του Τιερί Ανρί μετά από ασίστ του Ζιντάν, η εμφάνιση του οποίου ήταν εντυπωσιακή.[46][47] Η Γαλλία αντιμετώπισε την Πορτογαλία στον ημιτελικό του Μονάχου και, όπως στις Βρυξέλλες έξι χρόνια νωρίτερα, το πέναλτι του Ζιντάν οδήγησε τους Γάλλους στον τελικό.[48] Στην κανονική διάρκεια του τελικού με την Ιταλία πέτυχε το μοναδικό γκολ της Γαλλίας με πέναλτι (με εκτέλεση «αλά Πανένκα» [49]), αλλά οι Ιταλοί ισοφάρισαν. Με σκορ 1–1 το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση και στο 110ο λεπτό ο Ζιντάν έγινε ο πρωταγωνιστής ενός πολυσυζητημένου επεισοδίου, μαζί με τον αμυντικό της Ιταλίας Μάρκο Ματεράτσι. Ο Ζιντάν, αντιδρώντας (όπως ισχυρίστηκε αργότερα) σε προκλητικό σχόλιο του Ματεράτσι, κτύπησε με κεφαλιά τον Ιταλό και τον έριξε στο έδαφος. Ο διαιτητής δεν αντιλήφθηκε το επεισόδιο, καθώς ήταν μακριά από τη φάση, μετά όμως από συνεννόηση με το βοηθό διαιτητή απέβαλε το Ζιντάν. Ήταν η 16η κόκκινη κάρτα της καριέρας του.[24][50][51] «Αυτό που είπα ήταν ηλίθιο», είπε ο Ματεράτσι στη L'Équipe αργότερα «αλλά δεν άξιζε αυτήν την αντίδραση».[52] Η FIFA διερεύνησε το περιστατικό, και το ακριβές περιεχόμενο των λόγων του Ματεράτσι που προκάλεσε την οργή του Ζιντάν, και τελικά τιμώρησε και τους δύο παίκτες. Η Γαλλία έχασε τον τίτλο, καθώς οι Ιταλοί επικράτησαν στα πέναλτι, ο ίδιος όμως ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης για δεύτερη φορά και καλύτερος ποδοσφαιριστής παραλαμβάνοντας τη χρυσή μπάλα.[53][54] Είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που κέρδισε το συγκεκριμένο βραβείο.[55]

Η αποβολή ήταν άδοξο τέλος για τη διεθνή καριέρα του Ζιντάν, αλλά δεν κατάφερε να επισκιάσει τη μεγάλη προσφορά του στην ομάδα, ούτε την αξιολόγηση του ως ποδοσφαιριστή.[56][57][58] Επίσης είναι ένας από τους τέσσερις παίκτες που έχουν σκοράρει σε δύο διαφορετικούς τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου (οι άλλοι είναι οι Πελέ, Βαβά και Πάουλ Μπράιτνερ). Συνολικά έχει πετύχει τρία γκολ σε τελικούς, όσα και οι Πελέ, Βαβά και Τζεφ Χερστ.[59] Το 2002 ψηφίστηκε από τη ΦΙΦΑ στην ομάδα-όνειρο των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Στο Χρυσό Ιωβηλαίο της ΟΥΕΦΑ (2004) ψηφίστηκε καλύτερος ευρωπαίος παίκτης των τελευταίων 50 ετών.[60] Το 2011 ήταν ένα από τα 15 πρώτα μέλη που εισήχθησαν στην Αίθουσα Φήμης του Ποδοσφαίρου (FIFA Hall of Fame) στην Πατσούκα, της πολιτείας Ιδάλγο του Μεξικού.[61]

Σε φιλανθρωπικό αγώνα το 2014

Προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο του 2010, κατόπιν αιτήματος του τότε προπονητή Ζοζέ Μουρίνιο, ο Ζιντάν διορίστηκε σύμβουλος της Ρεάλ Μαδρίτης. Συνόδευε την ομάδα και συμμετείχε σε συναντήσεις και προπονήσεις. Για τη σεζόν 2013–14, έγινε βοηθός προπονητή του Κάρλο Αντσελότι στην ομάδα. Για την αγωνιστική περίοδο 2014–15, ο ανέλαβε ως προπονητής τη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, στην τρίτη κατηγορία Segunda División B.[62] Τον Αύγουστο του 2014 ο Ζιντάν δεν είχε την απαιτούμενη άδεια που έπρεπε για να εκπαιδεύσει την ομάδα, και εμφανίστηκε αρχικά ως βοηθός. Την άνοιξη του 2015 έλαβε την άδεια προπονητή της UEFA Pro και από τότε ήταν επίσημα ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης Καστίλλης.

Στις 4 Ιανουαρίου 2016, ανέλαβε την πρώτη ομάδα.[63] Οδήγησε την ομάδα του στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στο Μιλάνο κερδίζοντας το τρόπαιο. Την επόμενη χρονιά, επανέλαβε αυτόν τον θρίαμβο στις 3 Ιουνίου 2017 με νίκη 4–1 εναντίον της Γιουβέντους στο Κάρντιφ, και έγινε ο πρώτος προπονητής που υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο. Δύο εβδομάδες νωρίτερα είχε κατακτήσει το ισπανικό πρωτάθλημα με την ομάδα του κερδίζοντας 2–0 στη Μάλαγα. Κατά την περίοδο της 6ης Απριλίου 2016 έως την 13η, Ιανουαρίου του 2017 η Ρεάλ Μαδρίτης υπέστη σε 40 επίσημα παιχνίδια μία μόνο ήττα. Ξεπέρασε έτσι το προηγούμενο ρεκόρ του Λουίς Ενρίκε της Μπαρτσελόνα.[64] Στις 26 Μαΐου 2018, υπερασπίστηκε τον τίτλο του Τσάμπιονς Λιγκ από το 2016 για δεύτερη φορά[65] νικώντας τη Λίβερπουλ στο Κίεβο με 3–1. Ήταν για τον Ζιντάν ο έβδομος τελικός στο θεσμό.[24] Στις 31 Μαΐου 2018, απρόσμενα παραιτήθηκε. Εξήγησε ότι η ομάδα "χρειαζόταν μια αλλαγή για να παραμείνει νικήτρια. Η ομάδα χρειάζεται μια νέα προσέγγιση, μια διαφορετική μεθοδική εργασία."[66] Στις 12 Μαρτίου 2019, επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης και ανέλαβε την ομάδα που ήταν τρίτη στο πρωτάθλημα μετά από 27 αγώνες. Υπέγραψε συμβόλαιο με διάρκεια έως το 2022. [67] Η σεζόν 2018–19 τελείωσε τελικά με τη Ρεάλ Μαδρίτης στην τρίτη θέση με 19 πόντους πίσω από την πρωταθλήτρια Μπαρτσελόνα.[68]

Σε συνέντευξη το 2015

Δημοτικότητα και φιλανθρωπική δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ποδοσφαιρική αξία του Ζινεντίν Ζιντάν αναγνωρίστηκε από το φίλαθλο κοινό σε όλο τον κόσμο. Ειδικά στη Γαλλία η δημοτικότητα του είναι πολύ μεγάλη και ξεπερνά τα ποδοσφαιρικά όρια. Σε πολλές δημοσκοπήσεις έχει ανακηρυχθεί ως ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα, ανεξαρτήτως επαγγέλματος.[9][69] Η καταγωγή του από την Αλγερία έχει ιδιαίτερη σημασία για τη δημόσια ζωή της Γαλλίας, καθώς αποτελεί παράδειγμα ενός εξαιρετικά επιτυχημένου Γάλλου με καταγωγή από τη Βόρεια Αφρική. Είναι επίσης ιδιαίτερα δημοφιλής και στην Αλγερία.[17] Ο Ζιντάν έχει αναπτύξει αξιόλογη φιλανθρωπική δράση. Έχει πάρει πολλές φορές μέρος σε ποδοσφαιρικούς αγώνες για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Είναι επίσης πρεσβευτής καλής θέλησης για το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών. Έχει επίσης ιδρύσει μια φιλανθρωπικού τύπου ομάδα μαζί με τον Ρονάλντο, την Zidane's and Ronaldo's friends. Το Νοέμβριο του 2006 επισκέφτηκε το Μπανγκλαντές, καλεσμένος του βραβευμένου με Νομπέλ Ειρήνης Μοχάμεντ Γιουνούς σε μία πρωτοβουλία για την καθημερινή υγιεινή διατροφή σε χαμηλού εισοδήματος πληθυσμούς με μειωμένη διατροφή στη χώρα και την ανακούφιση της φτώχειας μέσω της εφαρμογής ενός μοναδικού επιχειρισιακού μοντέλου.[70]

Τίτλοι και διακρίσεις ως ποδοσφαιριστής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύλλογοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνική Γαλλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νέος παίκτης της χρονιάς : 1994
  • Παίκτης της χρονιάς : 1996
  • Ξένος ποδοσφαιριστής της χρονιάς στην Ιταλία (2) : 1997, 2001
  • Βραβεία Συλλόγων ΟΥΕΦΑ, καλύτερος μέσος: 1997–98
  • Γάλλος ποδοσφαιριστής της χρονιάς France Football (2) : 1998, 2002
  • Παίκτης της χρονιάς (περιοδικό WorldSoccer) : 1998
  • Καλύτερος παίκτης του κόσμου σύμφωνα με το περιοδικό Onze Mundial ( Onze D'or) (3) : 1998, 2000, 2001
  • Παίκτης της χρονιάς ΦΙΦΑ:
    • Πρώτος (3) : 1998, 2000, 2003
    • δεύτερος : 2006
    • τρίτος (2) : 1997, 2002
  • Ευρωπαίος παίκτης της χρονιάς («Χρυσή Μπάλα» του περιοδικού France Football): 1998
  • Καλύτερη 11άδα Παγκοσμίου Κυπέλλου (2) : 1998, 2006
  • Καλύτερος παίκτης Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 2000
  • Καλύτερη ενδεκάδα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (2) : 2000, 2004
  • Ποδοσφαιριστής της χρονιάς στην Ιταλία: 2001
  • Ενδεκάδα της χρονιάς στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ (3) : 2001, 2002, 2003
  • Πολυτιμότερος παίκτης Τσάμπιονς Λιγκ: 2001-2002
  • Premio Don Balón (Καλύτερος ξένος παίκτης στο ισπανικό πρωτάθλημα): 2002
  • FIFA 100: 2004
  • Χρυσό Ιωβηλαίο ΟΥΕΦΑ (Καλύτερος ευρωπαίος παίκτης των τελευταίων 50 ετών): 2004
  • Μέσα στην καλύτερη ενδεκάδα της FIFPro (2) : 2005, 2006
  • Χρυσή Μπάλα Παγκόσμιου Κυπέλλου ΦΙΦΑ: 2006
  • Καλύτερο δεκάρι του κόσμου σύμφωνα με την IFFHS (Παγκόσμια Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου): 2006
  • Golden Foot Legend Award: 2008
  • Marca Leyenda Award: 2008
  • Laureus Lifetime Achievement Award: 2011

Τίτλοι και διακρίσεις ως προπονητής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύλλογοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρεάλ Μαδρίτης

Ατομικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γάλλος Προπονητής της χρονιάς France Football: 2016
  • UEFA - Προπονητής της χρονιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ: 2016–17
  • Onze d'Or Προπονητής της χρονιάς : 2017

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Official Announcement: Zinedine Zidane | Real Madrid CF». Real Madrid C.F. - Web Oficial (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2021. 
  2. «Zinedine Zidane». Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2021. 
  3. «Dez craques que ajudam a contar a história do futebol». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2021. 
  4. «THE TOP 10 SOCCER PLAYERS OF ALL TIME». Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2020. 
  5. «Οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές». Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2020. 
  6. iefimerida.gr (11 Μαρτίου 2019). «Ατρόμητος: Επαναφέρουν τον Ουάρντα ενόψει ΑΕΚ». Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. 
  7. «Zinedine Zidane: Real Madrid set to reappoint Frenchman to replace Santiago Solari». 2019-03-11. https://www.bbc.co.uk/sport/football/47528561. Ανακτήθηκε στις 2019-03-11. 
  8. «ZZ top». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2020. 
  9. 9,0 9,1 «World Cup icons: Zinedine Zidane heads France to victory – but doesn't change society (1998)». Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020. 
  10. 10,0 10,1 10,2 «Χρόνια πολλά Ζινεντίν Ζιντάν!». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2020. 
  11. 11,0 11,1 11,2 «Zinedine Zidane : Biography». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020. 
  12. «Zinedine Zidane». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020. 
  13. 13,0 13,1 «Zinedine Zidane Profile». ESPN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2011. 
  14. «Zinédine Zidane». Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2020. 
  15. «Zinedine Zidane : player profile». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020. 
  16. «The night Zidane, Dugarry and co. introduced themselves to Europe». Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2021. 
  17. 17,0 17,1 «Facts about Zinedine Zidane You Probably Didn't Know». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020. 
  18. «A Tribute To...Zinedine Zidane». Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2020. 
  19. «Ranking 20 of the most technical footballers who made the game look like an art forms». Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2020. 
  20. «Football Tricks and the Players Who Invented Them». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020. 
  21. «Seven Most Naturally Gifted Footballers Ever». Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  22. «Analysis: Determining how great Zidane was as a player». Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2020. 
  23. «Zidane vede il Pallone d'Oro ma Sheva è il suo scudiero». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020. 
  24. 24,0 24,1 24,2 «Zinedine Zidane is one thing that still unifies a fiercely divided France». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2020. 
  25. «Best soccer players in 21st century». Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020. 
  26. «15 Great World Football Teams and the Stars Who Defined Them». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 
  27. «Ballon d'Or Winner's List». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020. 
  28. 28,0 28,1 «Best soccer player from the year you were born (1950-2017)». Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020. 
  29. http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20010710&nid=4187264 Αρχειοθετήθηκε 2013-03-09 στο Wayback Machine., Τα Νέα 10/7/2001
  30. «LES 50 JOUEURS QUI ONT ÉCRIT L'HISTOIRE DU REAL MADRID». Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020. 
  31. «LA FABULEUSE VOLÉE DE ZIDANE EN FINALE DE LIGUE DES CHAMPIONS 2002». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020. 
  32. http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20020516&nid=4231652&sn=&spid=227 Αρχειοθετήθηκε 2013-03-09 στο Wayback Machine., Τα Νέα 16/5/2002
  33. «REVEALED: The greatest XI in the history of football... and there's no room for Ronaldo, Eusebio and Best» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2020. 
  34. «Zidane voted Europe's best ever». Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020. 
  35. «Real Madrid 3 Villarreal 3: 'Maestro' Zidane signs off in style at Bernabeu». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020. 
  36. «Zinedine Zidane : national player profile». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020. 
  37. «Top 10 player performances in World Cup history». Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2020. 
  38. «FRANCE FOOTBALL : Zinédine Zidane (France), nouvel épisode de nos 100 joueurs qui ont marqué l'histoire de la Coupe du monde». Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020. 
  39. «My favourite game: France v Brazil,1998 World Cup final». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2020. 
  40. «Ζιντάν: Η μέρα που διέλυσε τη Βραζιλία και ανέβασε τη Γαλλία στην κορυφή!». Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021. 
  41. «The France and Croatia players who made the 1998 World Cup All-Star Team, including Davor Suker and Zinedine Zidane». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020. 
  42. «Meet the Idols of the Football World Cup». Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2021. 
  43. «Soccer: 10 Greatest Matches Ever». Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2020. 
  44. «Ελλάδα - Γαλλία 1 - 0 στο Euro 2004». Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2020. 
  45. «On this day in 2004 – Zinedine Zidane retires from international football». Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020. 
  46. «How Zinedine Zidane single-handedly defeated Brazil on this day in 2006». Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2021. 
  47. «Thierry Henry's superb volley sent holders Brazil out of the World Cup as France moved into the semi-finals». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020. 
  48. «France booked a World Cup final spot against Italy after Zinedine Zidane's first-half penalty earned victory over a disappointing Portugal in Munich». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020. 
  49. «¡HABLA MEMORIA! 30 volantes ofensivos que hicieron historia». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020. 
  50. «Η κουτουλιά του Ζιντάν στον Ματεράτσι». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 
  51. «Zidane en 2006, una despedida ajena a su magia». Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2021. 
  52. «Ranked! The 21 most shocking World Cup moments EVER». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2020. 
  53. «FIFA World Cup Golden Ball Awards». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020. 
  54. «FIFA unveil All-Star squad». Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2020. 
  55. «Best French Soccer Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2020. 
  56. «The 20 greatest soccer players of all time». Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2021. 
  57. «Greatest XI players in the history of football». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 
  58. «World Football: The 100 Greatest World Cup Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021. 
  59. «FIFA : Behind the World Cup record: Geoff Hurst». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  60. «Zidane voted Europe's best ever». Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020. 
  61. «El Salón de la Fama ya tiene inquilinos». Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020. 
  62. «Zinedine Zidane : manager profile». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2020. 
  63. «Zinedine Zidane appointed new Real Madrid coach». Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2020. 
  64. «Real Madrid: The Numbers Behind Zinedine Zidane's Record Unbeaten Run». Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2020. 
  65. «Ζινεντίν Ζιντάν: 33 στιγμές απόλυτης μαγείας». Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2020. 
  66. «LE MONDE : Départ de Zidane du Real Madrid : « Pour moi, pour tout le monde, il faut changer »». Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2021. 
  67. «Official Announcement | Real Madrid CF». Real Madrid C.F. - Web Oficial (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. 
  68. «La Liga 2018/19». Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2020. 
  69. «Le Top 50 des personnalités - Août 2005». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2007. 
  70. «Franck Riboud, Zinédine Zidane, and Muhammad Yunus Launch the First Affordable Dairy Product of Grameen Danone Foods in Bangladesh». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]