Ferrari

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 44°32′03″N 10°51′28″E / 44.5342°N 10.8578°E / 44.5342; 10.8578

Ferrari S.p.A.
Τύπος Società per azioni
Κλάδος Αυτοκινητοβιομηχανία
Ίδρυση 1947
Ιδρυτής Έντσο Φερράρι
Έδρα Μαρανέλλο, Ιταλία
Μητρική Ferrari N.V.
Ιστότοπος ferrari.com

Η Ferrari (προφέρεται: [ferˈrari], επίσημη ονομασία: Ferrari S.p.A.) είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής σπορ αυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων. Η έδρα της είναι στο Μαρανέλλο κοντά στη Μόντενα, στην επαρχία Μόντενα της Ιταλίας. Η ιστορία της ξεκινάει με την ίδρυση της Auto Avio Costruzioni από τον Έντσο Φερράρι, η οποία κατασκεύασε το πρώτο της αυτοκίνητο το 1940. Ωστόσο, η ίδρυση της εταιρείας ως κατασκευάστρια αυτοκινήτων συνήθως αναγνωρίζεται το 1947, όταν κατασκευάστηκε το πρώτο αυτοκίνητο μάρκας Ferrari.

Η Ferrari είναι η πιο ισχυρή μάρκα στον κόσμο, σύμφωνα με την Brand Finance.[1] Το Μάιο του 2012, η Ferrari 250 GTO του 1962 έγινε το πιο ακριβό αυτοκίνητο στην ιστορία, καθώς πωλήθηκε σε μια ιδιωτική συναλλαγή με $38.100.000 στον αμερικανό μεγιστάνα των επικοινωνιών Craig McCaw.[2]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έντσο Φερράρι δεν ενδιαφερόταν αρχικά στην ιδέα παραγωγής αυτοκινήτων δρόμου, όταν ίδρυσε τη Scuderia Ferrari το 1929, με έδρα τη Μόντενα. Η ονομασία Scuderia Ferrari (κυριολεκτικά «Στάβλος Φερράρι») συνήθως χρησιμοποιείται για την ομάδα της Ferrari. Η Ferrari αγόρασε, προετοίμασε και χρησιμοποίησε αγωνιστικά αυτοκίνητα Alfa Romeo για οδηγούς αγωνιστικών αυτοκινήτων. Το 1933 η Alfa Romeo απέσυρε την αγωνιστική ομάδα της και η Scuderia Ferrari ανέλαβε στη θέση της.[3] Η Scuderia απέκτησε τα αυτοκίνητα των Grand Prix με τις τελευταίες προδιαγραφές της Alfa Romeo και πήρε πολλούς διάσημους οδηγούς όπως οι Τάτσιο Νουβολάρι και Ατσίλε Βάρτσι. Το 1938 η Alfa Romeo επανήλθε στους αγώνες αυτοκινήτου, σχηματίζοντας την Alfa Corse στο Μιλάνο και προσέλαβε τον Έντσο Φερράρι ως διευθυντή του νέου αγωνιστικού τμήμαυος. Ως εκ τούτου, η Scuderia Ferrari διαλύθηκε.[3]

Το Σεπτέμβριο του 1939 ο Έντσο Φερράρι αποχώρησε από την Alfa Romeo υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα χρησιμοποιήσει το όνομα Ferrari, σε συνδυασμό με αγώνες ή αγωνιστικά αυτοκίνητα, για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια.[3] Λίγες μέρες αργότερα ίδρυσε την Auto Avio Costruzioni (AAC), με έδρα τις εγκαταστάσεις της παλαιάς Scuderia Ferrari.[3] Η νέα εταιρεία φαινομενικά παρήγαγε εργαλειομηχανές και εξαρτήματα αεροσκαφών. Το 1940 η εταιρεία κατασκεύασε ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο εμπεριέχοντας την ονομασία Ferrari, το Tipo 815, βασισμένο σε πλατφόρμα της Fiat. Ήταν το πρώτο αυτοκίνητο της εταιρείας και συμμετείχε στους αγώνες Mille Miglia, αλλά λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχε ελάχιστο ανταγωνισμό. Το 1943 το εργοστάσιο της Ferrari μεταφέρθηκε στο Μαρανέλλο, όπου και παραμένει από τότε. Το εργοστάσιο βομβαρδίστηκε από τους Συμμάχους και στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε συμπεριλαμβανομένων των έργων για την παραγωγή αυτοκινήτων δρόμου.

Ferrari 125 S

Το πρώτο αυτοκίνητο της μάρκας Ferrari ήταν το 125 S του 1947,[4] με κινητήρα 1.5 L V12.[3] Ο Έντσο Φερράρι απρόθυμα κατασκεύαζε και πωλούσε τα αυτοκίνητα του, με σκοπό να χρηματοδοτήσει τη Scuderia Ferrari.[5] Το όνομα Scuderia Ferrari επανήλθε υποδηλώνωντας τα εργοστασιακά αγωνιστικά αυτοκίνητα, διακρίνοντάς τα έτσι από τα αυτοκίνητα προς πώληση. Το 1960 η εταιρεία αναδιοργανώθηκε ως νομική μορφή με την επωνυμία SEFAC S.p.A. (Società Esercizio Fabbriche Automobili e Corse).[6] Αρχές του 1969, η Fiat αγόρασε το 50 τοις εκατό των μετοχών της Ferrari. Αυτό ως αποτέλεσμα είχε την αύξηση των διαθέσιμων επενδυτικών κεφαλαίων, οπότε άρχισαν οι εργασίες ταυτόχρονα για την επέκταση του εργοστασίου που προορίζονται για τη μεταφορά της παραγωγής της Ferrari από το εργοστάσιο της Fiat στο Τορίνο με κινητήρα Fiat Dino. Το νέο μοντέλο αύξησε την επενδυτική κλίμακα της Ferrari δίνοντάς της ώθηση.

Ferrari Enzo

Το 1988, ο Έντσο Φερράρι επέβλεπε το λανσάρισμα της Ferrari F40, του τελευταίου νέου μοντέλου της Ferrari που θα παρουσιαζόταν πριν από το θάνατό του, αργότερα το ίδιο έτος, και, αναμφισβήτητα, ένα από τα πιο διάσημα supercars που κατασκευάστηκε ποτέ. Την ίδια χρονιά, το μερίδιό της Fiat στη Ferrari επεκτάθηκε στο 90 τοις εκατό.[7] Το 1989 η εταιρεία μετονομάστηκε σε Ferrari S.p.A.[6] Από το 2002 έως το 2004, η Ferrari παρήγαγε την Enzo, το γρηγορότερο μοντέλο της εκείνο το διάστημα, το οποίο εισήχθη στην αγορά και ονομάστηκε προς τιμήν του ιδρυτή της εταιρείας, Enzo Ferrari. Θα έπρεπε να ονομάζεται F60, συνεχίζοντας από τις F40 και F50, αλλά η Ferrari ήταν τόσο ευχαριστημένη με αυτό, οπότε η ονομασία Enzo παρέμεινε. Αρχικά είχε προσφερθεί στους πιστούς και σταθερούς πελάτες, κάθε ένα από τα 399 (μείον την 400η που δωρήθηκε στο Βατικανό για φιλανθρωπικούς σκοπούς) στην τιμή των $650.000 ανά τεμάχιο (που ισοδυναμεί με £400.900). Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2012, 964 Ferrari αυτοκίνητα (αξίας πάνω από $162 εκατ (που ισοδυναμεί με £99.950.000) παρακολούθησαν την εκδήλωση Ferrari Driving Days στην πίστα του Σίλβερστοουν (Silverstone Circuit) και παρέλασαν γύρω από την πίστα πραγματοποιώντας παγκόσμιο ρεκόρ.[8]

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της Ferrari, Λούκα ντι Μοντετσέμολο, παραιτήθηκε από την εταιρεία μετά από 23 χρόνια, το οποίος διαδέχθηκε ο Αμαντέο Φελίσα και, τέλος, στις 3 Μαΐου του 2016 παραιτήθηκε ο Αμαντέο και τον διαδέχθηκε ο Σέρτζιο Μαρτσιόνε, διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της Fiat Chrysler Automobiles (FCA), μητρική εταιρεία της Ferrari.[9] Στις 29 Οκτωβρίου του 2014, ο όμιλος FCA, που προέκυψε έπειτα από τη συγχώνευση μεταξύ των κατασκευαστών Fiat και Chrysler, ανακοίνωσε τη διάσπαση της μάρκας πολυτέλειας Ferrari. Ο στόχος ήταν να μετατρέψει τη Ferrari σε μία ανεξάρητη μάρκα, η οποία θα πωλούνταν με το 10 τοις εκατό της αρχικής δημόσιας προσφοράς το 2015.[10] Η αρχική τιμή της δημόσιας προσφοράς της Ferrari ήταν στα $52 ανά μετοχή, μετά το κλείσιμο της αγοράς στις 20 Οκτωβρίου του 2015.[11][12][13][14]

Η διάσπαση ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2015, με την ίδρυση της Ferrari N.V. (μιας εταιρείας που έχει συσταθεί στην Ολλανδία) ως η νέα εταιρεία συμμετοχών του ομίλου της Ferrari και η μετέπειτα πώληση από FCA του 10 τοις εκατό των μετοχών σε αρχική δημόσια προσφορά και την ταυτόχρονη εισαγωγή των κοινών μετοχών στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE).[15] Μέσα από τα υπόλοιπα βήματα του διαχωρισμού, το ενδιαφέρον της FCA στην επιχείρηση της Ferrari διανεμήθηκε στους μετόχους της FCA, ενώ το 10 τοις εκατό συνέχισε να ανήκει στον Πιέρο Φερράρι.[16] Η διάσπαση ολοκληρώθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 2016.[15]

Έμβλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φραντσέσκο Μπαράκκα

Το εμπορικό σήμα της Ferrari, το οποίο είναι διάσημο σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι το μαύρο ανορθωμένο άλογο (Cavallino Rampante) σε κίτρινη ασπίδα, με το κάτω μέρος των γραμμάτων S F για τη Scuderia Ferrari, με τρεις ρίγες, μία πράσινη, μία λευκή και μία κόκκινη, τα εθνικά χρώματα της Ιταλίας, στην κορυφή. Αυτό είναι το λογότυπο που εμφανίζεται σε όλα τα αγωνιστικά αυτοκίνητα της ομάδας.

Το ανορθωμένο άλογο, σύμβολο του θάρρους και απερισκεψίας, ήταν αρχικά το προσωπικό έμβλημα του Φραντσέσκο Μπαράκκα, του άσσου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος το ζωγράφιζε στις πλευρές των αεροπλάνων του. Το ακριβές χρώμα του αλόγου του Μπαράκκα υπάρχει ένα μικρό μυστήριο. Πιστεύεται ότι το αρχικό χρώμα του αλόγου ήταν το κόκκινο, ως έμβλημα του 2ου συντάγματος "Piemonte Reale Cavalleria" στο οποίο ανήκε ο Μπαράκκα, και ότι το πλέον διάσημο μαύρο άλογο χρησιμοποιήθηκε ως ένδειξη πένθους από τους συναδέλφους της μοίρα του μετά το θάνατό του.

Αγωνιστική παράδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κίμι Ράικονεν με το μονοθέσιο F2007–056 (Γκραν Πρι Βραζιλίας, 2007)

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η εταιρεία έγινε γνωστή για τη συνεχόμενη συμμετοχή της στους αγώνες αυτοκινήτου και ειδικά στην Φόρμουλα 1, όπου γνώρισε μεγάλες επιτυχίες, ειδικά στις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και το διάστημα 19992004. Η ομάδα κατέκτησε αρκετές φορές το Πρωτάθλημα κατασκευαστών και αρκετοί οδηγοί της το Πρωτάθλημα Οδηγών. Τα τελευταία της επιτεύγματα ήταν το 2007, οπότε ο Κίμι Ράικονεν κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών και η εταιρεία το πρωτάθλημα κατασκευαστών.

Ο ίδιος ο Έντσο Φερράρι διατήρησε τον έλεγχο του αγωνιστικού τμήματος της εταιρείας μέχρι τον θάνατό του, το 1988, σε ηλικία 90 ετών.

Η εταιρεία παρέχει κινητήρες και σε άλλες ομάδες της Φόρμουλα 1, όπως για παράδειγμα στην Sauber:

22 ιστορικά αγωνιστικά μοντέλα της Φερράρι (παραταγμένα στην πίστα του Νύρμπουργκρινγκ)
Flag of Switzerland.svg Team Sauber Petronas
  • 1997: Sauber C16 (Petronas (Ferrari) SP-01 3.0 V10)
  • 1998: Sauber C17 (Petronas (Ferrari) SPE-01D 3.0 V10)
  • 1999: Sauber C18 (Petronas (Ferrari) SPE-03A 3.0 V10)
  • 2000: Sauber C19 (Petronas (Ferrari) SPE-04A 3.0 V10)
  • 2001: Sauber C20 (Petronas (Ferrari) 01A 3.0 V10)
  • 2002: Sauber C21 (Petronas (Ferrari) 02A 3.0 V10)
  • 2003: Sauber C22 (Petronas (Ferrari) 03A 3.0 V10)
  • 2004: Sauber C23 (Petronas (Ferrari) 04A 3.0 V10)
  • 2005: Sauber C24 (Petronas (Ferrari) 05A 3.0 V10)
Flag of Switzerland.svg Sauber F1 Team
  • 2010: Sauber C29 (Ferrari 056 2.4 V8)
  • 2011: Sauber C30 (Ferrari 056 2.4 V8)
  • 2012: Sauber C31 (Ferrari 056 2.4 V8)
  • 2013: Sauber C32 (Ferrari 056 2.4 V8)
  • 2014: Sauber C33 (Ferrari 059/3 1.6 V6t)
  • 2015: Sauber C34 (Ferrari 059/4 1.6 V6t)
  • 2016: Sauber C35 (Ferrari 059/5 1.6 V6t)

Ιστορικά μοντέλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ferrari 250 GTO (1962)
Ferrari 308 GTB (1975) κατασκευής 1984
Ferrari 288 GTO (1984)
Ferrari F40 (1987)
Ferrari F50 (1995) δίπλα σε F40 (1987) και άλλα μοντέλα της εταιρείας
Ferrari Enzo Ferrari (2002)
Ferrari FXX (2005)
Ferrari LaFerrari (2013)

Παρατίθενται τα μοντέλα της Εταιρείας έως σήμερα, χρονολογικά:[17]

Πρόσφατα μοντέλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ferrari F12 TRS (2014)
  • 488 GTB
  • 458 Italia, 458 Spider, California (8-κύλινδροι κινητήρες)
  • F12 Berlinetta, 599 GTO, FF, LaFerrari (12-κύλινδροι κινητήρες)
  • FXX Evolution, 599XX Evolution (πρωτότυπα-αγωνιστικά οχήματα για χρήση σε πίστα)
  • F12 TRS, SP America (οχήματα βασισμένα στην F12 berlinetta)

Κύρος και φήμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα αυτοκίνητα της Φερράρι θεωρούνται από τα καλύτερα στον κόσμο, τόσο κατασκευαστικά όσο και από πλευράς επιδόσεων, και γίνονται αντικείμενο λατρείας από οπαδούς της αυτοκίνησης, καθώς και σύμβολα κοινωνικού στάτους, ευπορίας και ταχύτητας.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Haigh, Robert (18 February 2014). «Ferrari – The World’s Most Powerful Brand». Brand Finance. http://brandfinance.com/news/ferrari--the-worlds-most-powerful-brand/. 
  2. Reyburn, Scott (1 June 2012). «Ferrari GTO Becomes Most Expensive Car at $35 Million». bloomberg.com. http://www.bloomberg.com/news/2012-06-01/ferrari-gto-becomes-most-expensive-car-at-35-million.html. Ανακτήθηκε στις 3 June 2012. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 «History of Enzo Ferrari». auto.ferrari.com. http://auto.ferrari.com/en_EN/ongoing-heritage/company/history/history-of-enzo/. Ανακτήθηκε στις 2016-05-31. 
  4. "Εξήντα «κεράκια» για τη Ferrari με σκυταλοδρομία σε 5 ηπείρους", Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ANAWheels (30/01/2007), ανάκτηση 15/10/2007
  5. History of Ferrari In DK Engineering from http://www.dkeng.co.uk/company/The_History_of_Ferrari.html Retrieved 14 September 2010
  6. 6,0 6,1 «Ferrari S.p.A. History». Funding Universe. http://www.fundinguniverse.com/company-histories/ferrari-s-p-a-history/. Ανακτήθηκε στις 10 April 2014. 
  7. «Fiat Raises Stake In Ferrari to 90%». The New York Times Company. 8 September 1988. http://www.nytimes.com/1988/09/08/business/company-news-fiat-raises-stake-in-ferrari-to-90.html. Ανακτήθηκε στις 10 April 2014. 
  8. «Felipe Massa and Marc Gene lead a record breaking parade of Ferraris at Silverstone». Skidmark. 15 September 2012. http://skiddmark.com/2012/09/felipe-massa-and-marc-gene-lead-a-record-breaking-parade-of-ferraris-at-silverstone/. Ανακτήθηκε στις 18 September 2012. 
  9. «Ferrari CEO Quits In A Huff, Says Company Is Now 'American'». http://jalopnik.com/ferrari-chairman-luca-di-montezemolo-resigns-replaced-1632879452. 
  10. Ferrari quitte Fiat et rentre dans le circuit boursier, le Monde, 30 October 2014
  11. «Ferrari IPO prices at $52/share, within range». CNBC. http://www.cnbc.com/2015/10/20/ferrari-ipo-prices-at-52share-within-range.html. Ανακτήθηκε στις 21 October 2015. 
  12. «Fiat 2013 Annual Report». Fiat S.p.A.. http://www.fiatspa.com/en-US/investor_relations/financial_reports/FiatDocuments/Bilanci/2013/2013_annual_report.pdf. Ανακτήθηκε στις 13 August 2014. 
  13. «FCA Announces Board Intention to Spin Off Ferrari S.p.A». Fiat S.p.A.. http://www.fcagroup.com/en-US/media_center/fca_press_release/FiatDocuments/2014/october/FCA_Announces_Board_Intention_to_Spin_Off_Ferrari_S_p_A_.pdf. Ανακτήθηκε στις 28 October 2014. 
  14. Sylvers, Eric (3 March 2015). «Fiat Chrysler May Sell More of Ferrari in IPO Sale». The Wall Street Journal. http://www.wsj.com/articles/fiat-chrysler-may-sell-more-of-ferrari-in-ipo-sale-1425404742. Ανακτήθηκε στις 31 May 2015. 
  15. 15,0 15,1 «Questions and answers regarding the Ferrari spin-off». Ferrari. http://corporate.ferrari.com/en/investors/ferrari-spin. Ανακτήθηκε στις 7 January 2016. 
  16. Visnic, Bill (23 July 2015). «Wall Street, Buckle Up! Ferrari Officially Files For IPO». The Wall Street Journal. http://www.forbes.com/sites/billvisnic/2015/07/23/wall-street-buckle-up-ferrari-officially-files-for-ipo/. Ανακτήθηκε στις 24 July 2015. 
  17. Ferrari Home Page

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ferrari της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ferrari της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).