Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (ηθοποιός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κώστας Τριανταφυλλόπουλος
Κώστας Τριανταφυλλόπουλος - Kostas Triantafyllopoulos as Joe Keller (All My Sons).jpg
Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος στο ρόλο του Τζο Κέλλερ στο έργο "Ήταν όλοι τους παιδιά μου" του Άρθουρ Μίλλερ (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, 2006)
Γέννηση 8 Φεβρουαρίου 1956 (1956-02-08) (62 ετών)
Αθήναιο Αρκαδίας Country flag
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Ιδιότητα ηθοποιός και ηθοποιός ταινιών
Είδος τέχνης ηθοποιός

Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Απόφοιτος της δραματικής σχολής Θεοδοσιάδη, ο Τριανταφυλλόπουλος έχει μια μακρά πορεία στο θέατρο, έχοντας παίξει μια μεγάλη γκάμα από σημαντικούς ρόλους σε όλα τα είδη θεάτρου,[1][2] από Αρχαία Τραγωδία, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Γκόγκολ, Τσέχωφ, Ζολά και Λόρκα, μέχρι Ζαν-Πωλ Σαρτρ, σύγχρονο αμερικανικό δράμα αλλά και νεότερο ελληνικό δράμα και κωμωδία. Από τους κυριότερους ρόλους που έχει ερμηνεύσει είναι οι: Τζο Κέλλερ στο Ήταν όλοι τους παιδιά μου του Α. Μίλλερ, Κιλρόυ στο Καμίνο Ρεάλ του Τ. Ούιλιαμς, Γκαρσέν στο Κεκλεισμένων των θυρών του Ζ. Π. Σαρτρ, Έρι Σμιθ στο Χιούι του Ε. Ο'Νηλ, Παπλωματάς στο Πανηγύρι του Δ. Κεχαΐδη, Χαρίλαος στη Θεία απ' το Σικάγο του Α. Σακελλάριου, Ένορκος 3 στους 12 Ενόρκους του Ρ. Ρόουζ, Ξανθίας στους Βατράχους του Αριστοφάνη, Φρανκ Γκούλικ στις Δυσαρμονίες της Τ. Κ. Όουτς, Γκίλμπερτ Χορν στο Μαχαίρι στην Κότα του Ντ. Χάρογεαρ, Κρέων στη Μήδεια του Ευριπίδη, Λανς στους Δύο ευγενείς από τη Βερόνα του Σαίξπηρ, Καρδινάλιος στη Δούκισσα του Μάλφι του Τζ. Ούεμπστερ, Χάουαρντ Μπάλανταϊν στο John Lennon του Μ. Σεν Ζερμέν, Ασενμπρένερ στο Eldorado του Μ. φον Μάγιενμπουργκ, Λάμαχος στους Αχαρνής του Αριστοφάνη, Θείος στη Δόνια Ροζίτα του Λόρκα, Κρέων στον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή, Στάλερ στο Stallerhof του Φ. Ξ. Κρετς, Γιάκοφ στους Τελευταίους του Μ. Γκόρκι, έχοντας υπηρετήσει το κλασικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο στα σημαντικότερα ελληνικά θέατρα όπως το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θέατρο Τέχνης, το Ανοιχτό Θέατρο, το Θέατρο Αμόρε, το Θέατρο Πόρτα και πολλά άλλα μεγάλα θεατρικά σχήματα.

Στην τηλεόραση, είναι γνωστοί οι ρόλοι που έχει παίξει σε πολλές δημοφιλείς ελληνικές σειρές όπως: Λουκάς Πασαμήτρος στο Έλα στη θέση μου, Στέφανος Τριανταφύλλου στο Κανείς δε λέει σ' αγαπώ, Ιπποκράτης Μπελούτσης στο Πενήντα-Πενήντα, Ευκλείδης Φωκάς στα Μυστικά της Εδέμ, Ανδροκλής Νικολαΐδης στους Συμμαθητές, Κάρολος Καρόλου στους Δροσουλίτες, Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' στο Ακριβή μου Σοφία, Δημήτρης Κοσμάτος στο Τελευταίο αντίο, Νότης Αγορογιάννης στο Υπογραφή Πρίφτης, Ταξίαρχος Αριστείδης Γκίκας στην Άμυνα ζώνης, Αντώνης στο Ταξίμ, Σωκράτης Γρίβας στο Να με προσέχεις, Γιώργος στο Μια αγάπη, μια ζωή –μεταξύ πολλών άλλων–[3][4] καθώς και στον κινηματογράφο σε ταινίες όπως Η γυναίκα είναι... σκληρός άνθρωπος, Paperboat, Νήσος, Απ΄τα κόκαλα βγαλμένα και Αύριο θα 'ναι Αργά.[5][6]

Ο Τριανταφυλλόπουλος έχει χαρίσει τη χαρακτηριστική φωνή του σε μερικούς από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων,[7][8] κυρίως της Ντίσνευ, όπως οι: Μαύρος Πητ στον Μίκυ Μάους, Μάμρα (Mumm-Ra) στους Θάντερκατς, Optimus Prime στους Τρανσφόρμερς, Τίγρης στο Γουίνι το Αρκουδάκι, Κύριος Πατάτας στο Toy Story, Δρ. Τζούμπα στο Λίλο και Στιτς, Cogsworth στην Πεντάμορφη και το Τέρας και Τζάνγκο στον Ρατατούη.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1956 στο Αθήναιο Αρκαδίας. Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 1977 και ως νέος ηθοποιός συνεργάστηκε με τους θιάσους: Διονύση ΠαπαγιαννόπουλουΣταύρου Παράβα στο έργο Τι θ' ακούσουμε ακόμα του Γιώργου Λαζαρίδη (1976–77), Σμαρούλας Γιούλη στο Αρμένικο Φεγγάρι του Νίκου Φώσκολου στο Θέατρο Σμαρούλα (1976) και Χρόνη Εξαρχάκου στο Όπου φτωχός κι η μοίρα του του Λάκη Μιχαηλίδη (1977). Στη συνέχεια έπαιξε στα έργα: Ανυπόμονη Καρδιά του Τζων Πάτρικ (Μπλόσσομ), Θάλαμος αρ .6 του Άντον Τσέχωφ (Νικήτας), Υποψήφιος Βουλευτής του Σοφοκλή Καρύδη (Υποψήφιος Βουλευτής Κος Γομαράς), Η Αυλή των Θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη (Ιορδάνης) στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης και Τα όπλα του Αχιλλέα του Δημήτρη Χριστοδούλου (Αίας) στο θέατρο Ελεύθερη Αυλαία.

1987–1998[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1987 μέχρι το 1992 υπήρξε στέλεχος του Ανοιχτού Θεάτρου και έπαιξε στις παραστάσεις (μεταξύ άλλων): Λούλου του Βέντεκιντ (Ροντρίγκο), Τρεις αδελφές του Τσέχωφ (Τούζενμπαχ), Άμλετ του Σαίξπηρ (Μάρκελλος–Νεκροθάφτης). Το 1990 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Θύμιο Καρακατσάνη στους Βατράχους του Αριστοφάνη, ερμηνεύοντας τον Ξανθία στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη.[9][10] Την ίδια χρονιά, έπαιξε στην ιστορική σειρά της ΕΤ1 Ακριβή μου Σοφία ενσαρκώνοντας τον Βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄ της Ελλάδας, με τον Δημήτρη Μυράτ στο ρόλο του πατέρα του, Βασιλιά Γεώργιο Α΄.[11] Τις επόμενες σεζόν (1992–94) έπαιξε τον Κύριο Βαν Ντάαν στην παράσταση Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ στο θέατρο Κάππα, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου.

Το 1994 ερμήνευσε τον Λανς στην κωμωδία του Σαίξπηρ Οι δύο ευγενείς από τη Βερόνα σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης), αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.[12] Το 1995 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Ξένια Καλογεροπούλου στο δράμα του Μαξίμ Γκόρκι, Οι τελευταίοι, ερμηνεύοντας τον Γιάκοφ σε σκηνοθεσία Μάγιας Λυμπεροπούλου (Θέατρο Πόρτα).[13]

Την ίδια χρονιά έπαιξε τον Λάμαχο στους Αχαρνής του Αριστοφάνη στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, με παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη. Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Πάτρα κ.α) αλλά και στη Βουλγαρία (Φιλιππούπολη).[14] Το χειμώνα του 1996 έπαιξε τον Ζεμλιανίκα στην παράσταση Ο επιθεωρητής του Νικολάι Γκόγκολ στο Θέατρο Τζένη Καρέζη σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη, ενώ τη θερινή σεζόν του ίδιου έτους ερμήνευσε τον Ροδερίγο στον Οθέλλο του Σαίξπηρ σε μια παράσταση του Πανεπιστημίου Αθηνών σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη. Το 19961997 συνεργάστηκε με το Θέατρο Αμόρε στις παραστάσεις: Τερέζ Ρακέν του Εμίλ Ζολά (Γκριβέ) και Η Δούκισσα του Μάλφι του Τζων Ουέμπστερ (Καρδινάλιος) σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά. Το καλοκαίρι του 1997 ερμήνευσε τον Σεμπρόνιο στη Σελεστίνα του Φερνάντο ντε Ρόχας σε σκηνοθεσία Σταύρου Ντουφεξή με παραστάσεις στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και σε όλη τη χώρα.[15]

Παγκόσμιες περιοδείες Εθνικού Θεάτρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τις περιόδους 19971999 και 20022003 συμμετείχε στις μεγάλες παγκόσμιες περιοδείες του Εθνικού Θεάτρου σε Η.Π.Α (Βοστώνη, Νέα Υόρκη), Καναδά (Μόντρεαλ, Τορόντο), Αυστραλία (Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Αδελαΐδα), Κίνα (Πεκίνο), Ιαπωνία (Τόκυο, Τογιάμα, Οζάκα, Σιζουόκα, Κυότο), Βραζιλία (Σάο Πάολο), Γαλλία (Στρασβούργο), Γερμανία (Στουτγκάρδη), Δανία (Κοπεγχάγη), Ιταλία (Ρώμη), Πορτογαλία (Λισαβώνα), Κύπρο (Λευκωσία), Τουρκία (Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα), Βουλγαρία (Φιλιππούπολη, Βάρνα), Ισραήλ (Τελ Αβίβ) αλλά και σ' όλη την Ελλάδα (Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου, Δωδώνης, Αρχαίο Ωδείο Πάτρας, Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, Αρχαίο Θέατρο Πυθαγορείου, Αρχαίο Θέατρο Δίου και αλλού) με τις παραστάσεις: Μήδεια του Ευριπίδη στο ρόλο του Κρέοντα,[16] Ηλέκτρα του Σοφοκλή στο ρόλο του Παιδαγωγού και Αντιγόνη του Σοφοκλή στο ρόλο του Φύλακα.[17] Η Μήδεια απέσπασε θετικότατες κριτικές από τον ξένο τύπο και ιδιαίτερα από τους New York Times.[18][19] Ενδιάμεσα και συγκεκριμένα το 2001 ερμήνευσε τον Κήρυκα στην τριλογία Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες) του Αισχύλου, σε μια μεγάλη παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου –εναρκτήρια παράσταση στο Φεστιβάλ Επιδαύρου στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας του 2001–, σε σκηνοθεσία του διεθνούς φήμης σκηνοθέτη και σκηνογράφου Γιάννη Κόκκου.[20][21][22]

1999–2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1999 ερμήνευσε το ρόλο του Θείου στο δράμα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα Δόνια Ροζίτα στην Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη,[23][24] ενώ το 2000 έπαιξε τον Γκίλμπερτ Χορν στην παράσταση Μαχαίρι στην κότα του Ντέιβιντ Χάρογεαρ σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας).[25][26]

Πρωταγωνίστησε στο Καμίνο Ρεάλ του Τένεσι Ουίλιαμς στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Κιλρόυ (2001, σκηνοθεσία Άσπα Τομπούλη),[27] στο Κεκλεισμένων των θυρών του Ζαν-Πωλ Σαρτρ στο ρόλο του Γκαρσέν, σε σκηνοθεσία Σοφοκλή Πέππα στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας (2002),[28][29][30] στον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή στο ρόλο του Κρέοντα, σε σκηνοθεσία Μίμη ΚουγιουμτζήΓιώργου Λαζάνη στο Θέατρο Τέχνης (με παραστάσεις στην Επίδαυρο και στο Αρχαίο Θέατρο της Εφέσου2003),[31] και στο Επαγγελματίας Πυγμάχος του Αντριάνο Σάπλιν στο ρόλο του Συνταγματάρχη Τζονς, σε σκηνoθεσία Δημοσθένη Παπαδόπουλου στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας,[32]

Το 2005 πρωταγωνίστησε μαζί με την Υβόννη Μαλτέζου στο δράμα της Τζόις Κάρολ Όουτς Δυσαρμονίες, ερμηνεύοντας το ρόλο του Φρανκ Γκoύλικ στο Θέατρο Πόρτα σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζόπουλου. Η παράσταση έλαβε εξαιρετικές κριτικές από το σύνολο του τύπου, με ιδιαίτερη μνεία στις ερμηνείες των ηθοποιών και τη σκηνοθεσία.[33][34][35][36]

Το 2006 ερμήνευσε τον Τζο Κέλλερ στο Ήταν όλοι τους παιδιά μου του Άρθουρ Μίλλερ στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, αποσπώντας θερμές κριτικές.[37]

Πρωταγωνίστησε μαζί με την Άννα Παναγιωτοπούλου στη θεατρική μεταφορά της γνωστής κωμωδίας του Αλέκου Σακελλάριου Η θεία απ' το Σικάγο στο Θέατρο Ήβη, παίζοντας τον ρόλο του Χαρίλαου, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη (200607).[38] Η παράσταση λόγω της μεγάλης επιτυχίας[39][40] συνεχίστηκε και δεύτερη χρονιά (200708), ενώ ο θίασος ανέβηκε για παραστάσεις και στη Θεσσαλονίκη.[41]

Το 2008 έπαιξε τον Έρι Σμιθ στο έργο Χιούι του Ευγένιου Ο'Νηλ που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο θέατρο Bios, σε σκηνοθεσία και μετάφραση Άσπας Τομπούλη.[42] Η παράσταση απέσπασε θερμές κριτικές και ανέβηκε ξανά το 20092010 στο θέατρο Altera Pars.[43][44]

Στη συνέχεια έπαιξε στις παραστάσεις Eldorado του Μάριους φον Μάγιενμπουργκ (Ασενμπρένερ) σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Γιάνναρη (2009, Θέατρο Χώρα) και Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης του Άκη Δήμου (Ρωμύλος Παπαδάμος) σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή (2010, Θέατρο Δημήτρης Χορν).

2010–σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 201011 έπαιξε τον Old Man στο Fool for Love του Σαμ Σέπαρντ σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου στο Θέατρο Κάππα και το 2012 ερμήνευσε τον Στάλερ στο Stallerhof του Φραντς Ξάβερ Κρετς σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Το 201314 ερμήνευσε τον ρόλο του Χάουαρντ Μπάλανταϊν στην παράσταση John Lennon: Το σκαθάρι και τα μάτια σας του Μαρκ Σεν Ζερμέν σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα αλλά και τον Αυγουστίνο Φερεγιόν στο Ψύλλοι στ' αφτιά του Ζορζ Φεϊντό σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα στο Θέατρο Αλίκη.

Το 201415 έπαιξε τον Ένορκο Νο 3 στο έργο Οι 12 Ένορκοι του Ρέτζιναλντ Ρόουζ (θεατρική μεταφορά της τηλεταινίας του 1954 και της γνωστής ομώνυμης ταινίας του 1957)[45] στο θέατρο Αλκμήνη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.[46][47] Την ίδια περίοδο έπαιξε το ρόλο του Αλκιβιάδη–Αριστομένη Λαχανά στην κωμωδία του Χάρη Ρώμα Πρότυπος Οίκος Ανοχής στο θέατρο Ακάδημος,[48] με περιοδεία ανά την Ελλάδα.[49]

Το 201516 πρωταγωνίστησε σ' ένα από τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης νεοελληνικής δραματουργίας,[50] Το Πανηγύρι του Δημήτρη Κεχαΐδη, ερμηνεύοντας το ρόλο του Παπλωματά στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου.[51][52]

Την περίοδο 201617 έπαιξε σε τέσσερα έργα Ελλήνων συγγραφέων στο πλαίσιο της δράσης του Εθνικού Θεάτρου «Ο συγγραφέας του μήνα» για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία. Συγκεκριμένα, ερμήνευσε τον Φρήντριχ Βηκ στο έργο Σούμαν της Σοφίας Καψούρου σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη,[53] τον Πατέρα στα έργο Τιτανομαχίες της Νατάσας Σιδέρη σε σκηνοθεσία Υρώς Μανέ,[54] τον Πατέρα στο έργο Σπίτι του Χαράλαμπου Γιάννου σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη[55] και τον Καθηγητή Στάνλεϊ Μίλλερ στο έργο Το σχοινάκι της Νάντιας Δρακούλα σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου.[56]

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέατρο (ενδεικτικά)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ (Ιβάν) και ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (Γιάκοφ) στο δράμα του Μαξίμ Γκόρκι "Οι Τελευταίοι" (Θέατρο Πόρτα, 1995)
Έτος Έργο Συγγραφέας Ρόλος Σκηνοθέτης Θέατρο
201718 Ψέμα στο Ψέμα Άντονυ Νίλσον Μπαλτάζαρ Κόνερ Πέτρος Φιλιππίδης Θέατρο Μουσούρη
201617 Το σχοινάκι Νάντια Δρακούλα Καθηγητής Στάνλεϊ Μίλλερ Κώστας Παπακωνσταντίνου Εθνικό Θέατρο
2016–17 Σπίτι Χαράλαμπος Γιάννου Πατέρας Ελεάνα Τσίχλη Εθνικό Θέατρο
2016–17 Τιτανομαχίες Νατάσα Σιδέρη Πατέρας Υρώ Μανέ Εθνικό Θέατρο
2016–17 Σούμαν Σοφία Καψούρου Φρήντριχ Βηκ Λευτέρης Γιοβανίδης Εθνικό Θέατρο
201516 Το Πανηγύρι Δημήτρης Κεχαΐδης Παπλωματάς Θανάσης Παπαγεωργίου Εθνικό Θέατρο
201415 Οι 12 Ένορκοι Ρέτζιναλντ Ρόουζ Ένορκος No 3 Κωνσταντίνα Νικολαΐδη Θέατρο Αλκμήνη
2014–15 Πρότυπος οίκος ανοχής[57] Χάρης Ρώμας Αλκιβιάδης–Αριστομένης Λαχανάς Χάρης Ρώμας Θέατρο Ακάδημος
2013–14 Ψύλλοι στ' αφτιά Ζορζ Φεϊντό Αυγουστίνος Φερεγιόν Γιάννης Κακλέας Θέατρο Αλίκη
2013 John Lennon: Το σκαθάρι και τα μάτια σας[58][59] Μαρκ Σεν Ζερμέν Χάουαρντ Μπάλανταϊν Αθανασία Καραγιαννοπούλου Θέατρο Αγγέλων Βήμα
2012–13 Το Ημέρωμα της Στρίγγλας[60] Ουίλιαμ Σαίξπηρ Μπατίστα Μινόλα Ηλέκτρα Ελληνικιώτη Θέατρο Επί Κολωνώ
2011–12 Stallerhof Φραντς Ξάβερ Κρετς Στάλερ Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Θέατρο του Νέου Κόσμου
201011 Fool for Love Σαμ Σέπαρντ Old Man Αθανασία Καραγιαννοπούλου Θέατρο Κάππα
2010 Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης Άκης Δήμου Ρωμύλος Παπαδάμος Σταμάτης Φασουλής Θέατρο Δημήτρης Χορν
2009–10 Χιούι Ευγένιος Ο'Νηλ Έρι Σμιθ Άσπα Τομπούλη Altera Pars
2009–10 Κορίτσια ημερολογίου Τιμ Φερθ Παναγιώτης Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης Θέατρο Κιβωτός
2008–09 Eldorado Μάριους φον Μάγιενμπουργκ Ασενμπρένερ Κωνσταντίνος Γιάνναρης Θέατρο Χώρα
2008–09 Χιούι Ευγένιος Ο'Νηλ Έρι Σμιθ Άσπα Τομπούλη Bios
2006–08 Η θεία απ' το Σικάγο Αλέκος Σακελλάριος Χαρίλαος Πέτρος Φιλιππίδης Θέατρο Ήβη
2005–06 Ήταν όλοι τους παιδιά μου Άρθουρ Μίλλερ Τζο Κέλλερ Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης ΚΘΒΕ
2005 Δυσαρμονίες Τζόις Κάρολ Όουτς Φρανκ Γκoύλικ Νίκος Χατζόπουλος Θέατρο Πόρτα
2004–05 Επαγγελματίας Πυγμάχος Αντριάνο Σάπλιν Συνταγματάρχης Τζονς Δημοσθένης Παπαδόπουλος Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας
2003–04 Η μικρή μας πόλη Θόρντον Ουάιλντερ Φρανκ Γκιμπς Σταμάτης Φασουλής Θέατρο Δημήτρης Χορν
2003 Οιδίπους επί Κολωνώ Σοφοκλής Κρέων Μίμης ΚουγιουμτζήςΓιώργος Λαζάνης Θέατρο Τέχνης
2002–03 Αντιγόνη Σοφοκλής Φύλακας Νικαίτη Κοντούρη Εθνικό Θέατρο
2001–02 Κεκλεισμένων των θυρών Ζαν-Πωλ Σαρτρ Γκαρσέν Σοφοκλής Πέππας Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας
2001 Ορέστεια Αισχύλος Κήρυκας Γιάννης Κόκκος Εθνικό Θέατρο
2000–01 Καμίνο Ρεάλ Τένεσι Ουίλιαμς Κιλρόυ Άσπα Τομπούλη Εθνικό Θέατρο
1999–00 Μαχαίρι στην κότα Ντέιβιντ Χάρογεαρ Γκίλμπερτ Χορν Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Θέατρο Πράξη
1999 Δόνια Ροζίτα Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα Θείος Νικαίτη Κοντούρη Εθνικό Θέατρο
1998–99 Ηλέκτρα Σοφοκλής Παιδαγωγός Δημήτρης Μαυρίκιος Εθνικό Θέατρο
1997–99 Μήδεια Ευριπίδης Κρέων Νικαίτη Κοντούρη Εθνικό Θέατρο
1997 Σελεστίνα Φερνάντο ντε Ρόχας Σεμπρόνιο Σταύρος Ντουφεξής Ωδείο Ηρώδου του Αττικού
1996–97 Η Δούκισσα του Μάλφι Τζων Ουέμπστερ Καρδινάλιος Γιάννης Χουβαρδάς Θέατρο Αμόρε
1996–97 Τερέζ Ρακέν Εμίλ Ζολά Γκριβέ Γιάννης Χουβαρδάς Θέατρο Αμόρε
1996 Οθέλλος Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Ροδερίγος Νικαίτη Κοντούρη Πανεπιστήμιο Αθηνών
1995–96 Ο επιθεωρητής Νικολάι Γκόγκολ Αρτέμι Φιλίπποβιτς Ζεμλιανίκα Γιώργος Κιμούλης Θέατρο Τζένη Καρέζη
1995 Αχαρνής Αριστοφάνης Λάμαχος Διαγόρας Χρονόπουλος Εθνικό Θέατρο
1994–95 Οι τελευταίοι Μαξίμ Γκόρκι Γιάκοφ Μάγια Λυμπεροπούλου Θέατρο Πόρτα
1994 Οι δύο ευγενείς από τη Βερόνα Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Λανς Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης
1992–94 Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ Άλμπερτ ΧάκετΦράνσις Γκούντριχ Κος Βαν Ντάαν Διαγόρας Χρονόπουλος Θέατρο Κάππα
1990 Βάτραχοι Αριστοφάνης Ξανθίας Γιώργος Μιχαηλίδης Φεστιβάλ Επιδαύρου
1989–90 Τρεις αδελφές Αντόν Τσέχωφ Νικολάι Λβόβιτς Τούζενμπαχ Γιώργος Μιχαηλίδης Ανοιχτό Θέατρο
1988–89 Λούλου Φρανκ Βέντεκιντ Ροντρίγκο Γιώργος Μιχαηλίδης Ανοιχτό Θέατρο

Τηλεόραση (ενδεικτικά)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Σήριαλ Ρόλος Σκηνοθέτης Κανάλι
2018 Έλα στη θέση μου Λουκάς Πασαμήτρος Βασίλης Τσελεμέγκος Alpha
2015–16 Οι Συμμαθητές Ανδροκλής Νικολαϊδης Βασίλης Θωμόπουλος ΑΝΤ1
2014 Με τα παντελόνια κάτω Γεράσιμος Βασίλης Θωμόπουλος MEGA
2011 Τα Μυστικά της Εδέμ Ευκλείδης Φωκάς Γιάννης Βασιλόπουλος MEGA
2009 Επτά Θανάσιμες Πεθερές ("Η πεθερά της οικονομικής κρίσης") Θανάσης Καραμήτρος Γρηγόρης Πετρινιώτης MEGA
2008–09 Η κατάλληλη στιγμή Θόδωρος Χρήστος Παληγιαννόπουλος ΝΕΤ
2008 Safe sex TV Stories ("Μαντάμ Φροσάρ") Βαγγέλης Κατερίνα Αθανασίου MEGA
2007–08 Άμυνα ζώνης Ταξίαρχος Αριστείδης Γκίκας Φίλιππος Τσίτος ΝΕΤ
2007 Επτά Θανάσιμες Πεθερές ("Η Κολωνακιώτισσα πεθερά") Παρασκευάς Κόλλιας Γρηγόρης Πετρινιώτης MEGA
2007 Ήρθε κι Έδεσε Διονύσης Σταμούλης Ανδρέας Μορφονιός MEGA
2007 Σούπερ Μπαμπάς Κωστής Πηνελόπη Κροντηροπούλου ΑΝΤ1
2006–07 Πενήντα-Πενήντα Ιπποκράτης Μπελούτσης Βασίλης Θωμόπουλος MEGA
2006 Safe sex TV Stories ("Η γραβάτα") Στέλιος Προβατάς Αντώνης Αγγελόπουλος MEGA
2004–05 Κανείς δε λέει σ' αγαπώ Στέφανος Τριανταφύλλου Στέφανος Κοντομάρης MEGA
2004 Babalou Ζήσης Χρήστος Δήμας Alpha
2003–04 Μια αγάπη, μια ζωή Γιώργος Σπύρος Καπώνης Alpha
2003 Ο Δρόμος Δημήτρης Βασίλης Τσελεμέγκος MEGA
2002–03 Φεύγα Παντελής Λάμπης Ζαρουτιάδης MEGA
2001–02 Δροσουλίτες Κάρολος Καρόλου Πέτρος Φιλιππίδης Star Channel
2000–01 Ταξίμ Αντώνης Κατερίνα Αθανασίου ΕΤ1
2000 Να με προσέχεις Σωκράτης Γρίβας Μύρνα Τσάπα MEGA
1994–95 Το τελευταίο αντίο Δημήτρης Κοσμάτος Γιάννης Διαμαντόπουλος MEGA
1994 Ταύρος με Τοξότη ("Νύχτα στην Εθνική οδό") Βαγγέλης Βασίλης Τσελεμέγκος ΑΝΤ1
1994 Ταύρος με Τοξότη ("Επικίνδυνες γνωριμίες") Αστυνομικός επιθεωρητής Μανούσος Μανουσάκης ΑΝΤ1
1992–93 Οι φρουροί της Αχαΐας Γιάννης Φιλίνης Γιάννης Διαμαντόπουλος MEGA
1991–92 Υπογραφή Πρίφτης Νότης Αγορογιάννης Φαίδων Σοφιανός ΑΝΤ1
1990–91 Ακριβή μου Σοφία Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' Διαγόρας Χρονόπουλος ΕΤ1
1990 Η αναγέννηση ενός έθνους Μοίραρχος Διοσκουρίδης Γρηγόρης Γρηγορίου ΕΤ2
1990 Νεκροί χωρίς τάφο, Ζαν-Πωλ Σαρτρ (Θέατρο της Δευτέρας) Κανόρυ Στέλιος Παυλίδης ΕΤ1

Κινηματογράφος (ενδεικτικά)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Ταινία Ρόλος Σκηνοθέτης
2011 Απ΄τα κόκαλα βγαλμένα Μανώλης Μπαντουβάκης Σωτήρης Γκορίτσας
2009 Νήσος Επιθεωρητής Κωνσταντίνος Αθανασίου Χρήστος Δήμας
2006 Paperboat Πατέρας Δάφνη Λαμπρινού
2005 Η γυναίκα είναι... σκληρός άνθρωπος Ντετέκτιβ Καραμπέος Αντώνης Καφετζόπουλος
2002 Αύριο θα 'ναι Αργά Αφεντικό Λάγια Γιούργου
2001 Κι αύριο μέρα είναι Ιορδάνης Δώρα Μασκλαβάνου
1984 Έλα να γυμνωθούμε ντάρλινγκ Νικόλας Μπίστος Γιάννης Δαλιανίδης

Μεταγλώττιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τριανταφυλλόπουλος έχει συμμετάσχει σε αρκετές μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων, κυρίως της Ντίσνευ. Έχει κάνει χαρακτηριστικές φωνές όπως του Μαύρου Πητ στα κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, του Μάμρα (Mumm-Ra – "Μαμ-Ρα") στους Θάντερκατς, του Όπτιμους Πράιμ (Optimus Prime) στους Τρανσφόρμερς, του Τίγρη στο Γουίνι το Αρκουδάκι (Winnie The Pooh), του Κυρίου Πατάτα στο Toy Story, του Δρ. Τζούμπα στο Λίλο και Στιτς, του Cogsworth (Τικιτάκας) στην ταινία Πεντάμορφη και το Τέρας, του Τζάνγκο στον Ρατατούη, του Ντον Κάρλτον στους Μπαμπούλες Πανεπιστημίου, του Άι Βασίλη στην ταινία Οι πέντε Θρύλοι, του Σερ Έκτορ και του αφηγητή στην ταινία Το Σπαθί του Βασιλιά Αρθούρου, του Sharky στο O Τζέικ και οι πειρατές της χώρας του ποτέ, του αφηγητή στο Μαύρο Καζάνι αλλά και πολλές ακόμα φωνές σε δεκάδες άλλες ταινίες και σειρές όπως –μεταξύ άλλων– Η Παναγία των Παρισίων, τα Ζουζούνια (Χάιμλιχ), τα Γ(λυκάκια) (Τόνυ), Οι Περιπέτειες του Σάμμυ: Το Μυστικό Πέρασμα (Σλιμ), Ο ήρωας του βυθού (Τζακ), ο Ηρακλής: Πέρα από το μύθο (Νέσσος, Κύκλωπας), ο Αλαντίν και Ο Αλαντίν και ο Βασιλιάς των Κλεφτών (Ρασούλ).

Έχει δανείσει τη φωνή του στη βραβευμένη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι (Παππούς), καθώς και σε ελληνικές σειρές όπως η Φρουτοπία, η Ψαροκωστούλα, Του Κουτιού τα Παραμύθια και το Κρα.

Κάνει επίσης τη φωνή του ήρωα Ντάριους (Darius) στο δημοφιλές βιντεοπαιχνίδι League of Legends.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Συνέντευξη: Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος μας ταξιδεύει από τη γενέτειρά του, Αρκαδία, στο σήμερα του θεάτρου και To Πανηγύρι του Δημήτρη Κεχαΐδη». ypaithros.gr. 10 Απριλίου 2016. http://www.ypaithros.gr/%CE%BA-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CF%8D%CF%87%CE%B7/. 
  2. «Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος σε μια συνέντευξη για την θεατρική παράσταση Το Πανηγύρι από τον Σπύρο Καλαματιανό». diaskedasi.info. https://www.diaskedasi.info/%CE%B8%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B8%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF/4587-kostas,-triantafyllopoulos,-synentefksi,-to,-panigiri,-apo,-spyro,-kalamatiano,-diaskedasi-info.html. 
  3. «Kostas Triantafyllopoulos – Filmography» (στα αγγλικά). imdb.com. http://www.imdb.com/name/nm1234657/. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2013. 
  4. «Ταξίμ (2000)». retrodb.gr. https://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%A4%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%BC. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2013. 
  5. «Κώστας Τριανταφυλλόπουλος – Φιλμογραφία». cine.gr. http://www.cine.gr/people.asp?name=%D4%F1%E9%E1%ED%F4%E1%F6%F5%EB%EB%EF%F0%EF%F5%EB%EF%F2%2C%20%CA%F9%F3%F4%E1%F2. 
  6. «Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (Έργα)». ishow.gr. http://www.ishow.gr/personFilmography.asp?guid=5DFA7E6A-9465-4B30-AE22-76959BB3E08A. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2013. 
  7. «Αυτές είναι οι φωνές διασήμων που ακούμε στις μεταγλωτισμένες Disney ταινίες». studentlife.com.cy. 12 Ιουλίου 2017. https://studentlife.com.cy/2017/07/12/aftes-ine-i-fones-diasimon-pou-akoume-stis-metaglotismenes-disney-tenies?cat=fun-stuff/viral-funstuff. 
  8. «Ο Γουίνι περιμένει τους μικρούς του φίλους». clickatlife.gr. 21 Απριλίου 2011. http://www.clickatlife.gr/cinema/story/3818. 
  9. Νίνος Φένεκ Μικελίδης, κριτική της παράστασης Βάτραχοι του Ανοιχτού Θεάτρου στην Επίδαυρο: «Θύμιος Καρακατσάνης (Διόνυσος) και Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (Ξανθίας) στους Βατράχους». Εφημερίδα Ελευθεροτυπία. 6 Ιουλίου 1990.
  10. Θυμέλη, κριτική της παράστασης Βάτραχοι από το Ανοιχτό Θέατρο. Εφημερίδα Ριζοσπάστης. 11 Σεπτεμβρίου 1990.
  11. Ακριβή μου Σοφία. retroDB.
  12. Κώστας Γεωργουσόπουλος, κριτική της παράστασης Οι δύο ευγενείς από τη Βερόνα: «O Κώστας Τριανταφυλλόπουλος εξελίσσεται σε έναν έξοχο καρατερίστα κωμικό. Γνωρίζει τα όρια που διακρίνουν την ηθοπλασία από την γελοιογραφία. Έχει εσωτερική ζωή, ευφορία και θαυμάσιο πλασάρισμα». Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. 7 Σεπτεμβρίου 1994.
  13. Λέανδρος Πολενάκης, κριτική της παράστασης Οι τελευταίοι του Γκόρκι στο θέατρο Πόρτα. Εφημερίδα Αυγή. 24 Νοεμβρίου 1994.
  14. Αχαρνής (1995), Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.
  15. Σελεστίνα από το Θέατρο επί τάπητος. rizospastis.gr. 15 Ιουλίου 1997.
  16. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου, Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος στο ρόλο του Κρέοντα στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου Μήδεια που δόθηκε στο Sydney State Theatre, στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας στις 22–24 Μαΐου 1998.
  17. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου, Σοφοκλή Ηλέκτρα – Διανομή και πρόγραμμα παραστάσεων της περιοδείας, Σοφοκλή Αντιγόνη – Διανομή και πρόγραμμα παραστάσεων της περιοδείας.
  18. «New York Times: Medea: Anguish, Freeze-Dried and Served With Precision – Παρουσίαση και κριτική της παράστασης Μήδεια του Εθνικού Θεάτρου στους New York Times από τον Peter Marks, που συνοδεύεται από φωτογραφία του Κώστα Τριανταφυλλόπουλου (Κρέων) με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Μήδεια) από τη παράσταση που δόθηκε στο θέατρο City Center στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στις 23 Σεπτεμβρίου 1998»] (στα αγγλικά). The New York Times. 25 Σεπτεμβρίου 1998. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-03-17. https://web.archive.org/web/20180317233759/http://partners.nytimes.com/library/theater/092598medea-theater-review.html. 
  19. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου, Μήδεια (1997) – Δημοσιεύματα.
  20. Ορέστεια (2001), Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.
  21. «Ορέστεια ή το παιχνίδι της μεγάλης προσδοκίας», Ματίνα Καλτάκη. Εφημερίδα Επενδυτής. 15 Ιουλίου 2001.
  22. Γιάννης Κόκκος: O διεθνώς καταξιωμένος σκηνοθέτης και σκηνογράφος παρουσιάζει τα προσχέδια της δουλειάς του πάνω στην αισχύλεια Ορέστεια, η οποία θα φιλοξενηθεί στο αργολικό θέατρο τον προσεχή Ιούλιο. tovima.gr. 14 Απριλίου 2001.
  23. Μηνάς Χρηστίδης, κριτική της παράστασης Δόνια Ροζίτα του Εθνικού Θεάτρου. Εφημερίδα Ελευθεροτυπία. 15 Μαΐου 1999.
  24. Εθνικό Θέατρο, Δόνια Ροζίτα. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.
  25. Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, κριτική της παράστασης Μαχαίρι στην κότα. Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. 17 Απριλίου 2000.
  26. Μαχαίρι στην κότα, Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας.
  27. Θυμέλη, κριτική της παράστασης Καμίνο Ρεάλ του Εθνικού Θεάτρου: «Από τις ερμηνείες η πιο σημαντική, ρεαλιστική και άμεση είναι του Κώστα Τριανταφυλλόπουλου». rizospastis.gr. 13 Μαρτίου 2001.
  28. «Κεκλεισμένων των θυρών στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας». rizospastis.gr. http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1196747&publDate=22/3/2002. 
  29. «Μια Αμοιβαία Ψυχοστασία», Κώστας Γεωργουσόπουλος, κριτική της παράστασης Κεκλεισμένων των θυρών: «Και είχε στη διάθεσή του τρεις έξοχους ηθοποιούς. (...) Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος σε μια στυλιζαρισμένη σχεδόν εξπρεσιονιστική σκηνοθεσία έπλασε ένα θαυμάσιο πορτρέτο στον μοιχό». Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. 20 Μαΐου 2002.
  30. «Ο Ζ.Π. Σαρτρ στο θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας». e-go.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-04-14. http://archive.is/5374a. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2016. 
  31. Φεστιβάλ Επιδαύρου, Οιδίπους επί Κολωνώ από το Θέατρο Τέχνης–Κάρολος Κουν. αθηνόραμα.gr. 27 Ιουνίου 2003.
  32. Επαγγελματίας Πυγμάχος. Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας.
  33. Μηνάς Χρηστίδης, κριτική της παράστασης Δυσαρμονίες: «Κι εδώ υπήρχαν δύο εξαίρετοι ηθοποιοί. Η Υβόννη Μαλτέζου και ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (...). Ο Τριανταφυλλόπουλος ήταν εξαίρετος. Ο τρόπος που άκουγε τον τηλεοπτικό παράγοντα, ο τρόπος που του απαντούσε, η σιωπή του, η σκέψη του, όλα μιλούσαν για τη θέση που είχε στις κατηγορίες που είχαν προκύψει για την ενοχή του γιου του. Όλα αυτά μαζί και το καθένα ξεχωριστά έδιναν τον τύπο του μέσου Αμερικανού που για όλα είναι αθώος και αυτός και η οικογένειά του και για όλα μπορεί να είναι ένοχος. Δουλειά υποκριτικής, δηλαδή, πολύ προχωρημένη –κάτι σαν μάθημα υποκριτικής για μαθητές δραματικής σχολής αλλά και για τους θεατές που παρακολουθούν σιωπηλοί τις αντιδράσεις του». Εφημερίδα Ελευθεροτυπία. 8 Οκτωβρίου 2005.
  34. Κώστας Γεωργουσόπουλος, κριτική της παράστασης Δυσαρμονίες: «Οι δύο έξοχοι ηθοποιοί που καθοδήγησε ο Χατζόπουλος δικαίωσαν την επιλογή του. Ο πάντα λιτός Κώστας Τριανταφυλλόπουλος έδωσε έναν αμήχανο αλλά και πείσμονα στις εμμονές του εγωτικό μικροαστό που ενώπιον του χάους προσπαθεί να αρθρώσει με ράκη ετοιματζήδικων αξιωμάτων ένα ηθικό καταφύγιο». Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. 10 Οκτωβρίου 2005.
  35. Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, κριτική της παράστασης Δυσαρμονίες: «Είχε όμως και δύο ηθοποιούς για να τους χαίρονται τόσο η σκηνή, όσο και η πλατεία. Η Υβόννη Μαλτέζου και ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος έπαιξαν με σπάνια αλήθεια τους ρόλους τους, βρήκαν πατήματα, επινόησαν χρωματισμούς, διέπρεψαν, δεν ελληνοποίησαν αλλά δεν έπεσαν και στην παγίδα να προσπαθήσουν ματαίως να παραστήσουν ρεαλιστικά τους Αμερικανούς. Βρήκαν τη χρυσή τομή των ανθρώπων». Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. 10 Οκτωβρίου 2005.
  36. Θυμέλη, κριτική της παράστασης Δυσαρμονίες: «Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος με τη σπάνιας φυσικότητας, αμεσότητας, λεπτοδουλιάς σε κάθε ανάσα, λέξη, φράση, παύση, βλέμμα και χειρονομία του, την εσώτατης αλήθειας αλλά και πνευματικότητας ερμηνεία του στο ρόλο του μικροαστού μισθοσυντήρητου συζύγου (...) "ευεργέτησε" και το έργο και τη σκηνοθεσία». rizospastis.gr. 8 Ιουνίου 2005.
  37. Ήταν όλοι τους παιδιά μου του Άρθουρ Μίλλερ, κριτική της παράστασης από τη Μαρία Δαμιανίδου: «Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος φιλοτέχνησε το ρόλο του Κέλλερ με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία. Περνούσε με μία συναισθηματική πληρότητα από όλες τις πτυχές του χαρακτήρα του Κέλλερ, με αδρές χαράξεις και περισσή άνεση (...) Τέλος η παράσταση έχει να δώσει πολλά στο θεατρόφιλο κοινό, αφενός γιατί το έργο παραμένει επίκαιρο και είναι φτιαγμένο από έναν που γνώριζε πολύ καλά να χειρίζεται την πένα, αφετέρου γιατί ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος δίνει ένα ρεσιτάλ υποκριτικής». mic.gr. 17 Μαρτίου 2006.
  38. «Η θεία απ' το Σικάγο». athinorama.gr. http://www.athinorama.gr/theatre/article.aspx?id=3130. 
  39. «Η θεία απ' το Σικάγο του Σακελλάριου για 2η χρονιά στο Θέατρο Ήβη». athens24.gr. http://www.athens24.gr/going-out/theater/news_detail.html?id=31511. 
  40. «Στα θέατρα Μουσούρη και Ήβη οι επιτυχίες συνεχίζονται και μετά το Πάσχα: Η θεία απ' το Σικάγο, το αγαπημένο έργο του Αλέκου Σακελλάριου, που γεμίζει ασφυκτικά το Θέατρο Ήβη θα συνεχίσει τις παραστάσεις μετά το Πάσχα αλλά και την επόμενη σεζόν». neo.gr. http://www.neo.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=4891. 
  41. «Έρχεται η… θεία από το Σικάγο». Εφημερίδα Μακεδονία. https://makthes.gr/%CE%B8%CE%B5%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B8%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%B3%CE%BF-4/. 
  42. Στο Bios: Ευγένιου Ο’ Νιλ Χιούι.
  43. «Θερμές κριτικές για τον Κώστα Τριανταφυλλόπουλο – Χιούι του Ευγένιου Ο'Νηλ». Έθνος. 27 Νοεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-07-18. http://archive.is/Mwc2Z. 
  44. «Χιούι, του Ευγένιου Ο Νηλ». culturenow.gr. 13 Οκτωβρίου 2009. https://www.culturenow.gr/xioui-tou-eugeniou-o-nil/. 
  45. «Οι 12 Ένορκοι στο Αλκμήνη». athinorama.gr. 31 Οκτωβρίου 2014. http://www.athinorama.gr/theatre/article/oi_12_enorkoi_sto_alkmini-2502445.html. 
  46. «Οι 12 Ένορκοι: θεατρική κριτική της Κάτιας Σωτηρίου». mytheatro.gr. http://www.mytheatro.gr/12-enorkoi-kritiki/. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2017. 
  47. «Οι 12 Ένορκοι: θεατρική κριτική – Αθηνόραμα». athinorama.gr. http://www.athinorama.gr/theatre/article/oi_12_enorkoi_-2504595.html. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2015. 
  48. «Πρότυπος Οίκος Ανοχής – Θέατρο Ακάδημος». elculture.gr. http://www.elculture.gr/blog/protipos-oikos-anoxis/. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2017. 
  49. «Πρότυπος Οίκος Ανοχής – Καλοκαιρινή περιοδεία». athenstimeout.gr. http://www.athenstimeout.gr/theatro/protypos-oikos-anohis. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2017. 
  50. «Ένα πανηγύρι στο Εθνικό». protothema.gr. 21 Φεβρουαρίου 2016. http://www.protothema.gr/city-stories/article/554778/ena-paniguri-sto-ethniko/. 
  51. «Κριτική παράστασης: Το Πανηγύρι από το Εθνικό Θέατρο – Τζωρτζίνα Σταματάκου». neolaia.gr. 4 Απριλίου 2016. https://www.neolaia.gr/2016/04/04/kritiki-parastashs-to-panigiri-ethniko-theatro/. 
  52. «Το Πανηγύρι από το Εθνικό Θέατρο - Λέανδρος Πολενάκης». Η Αυγή. 27 Μαρτίου 2016. http://www.avgi.gr/article/10971/6393966/realismos-kai-aletheia-sto-neoelleniko-theatro. 
  53. Σούμαν της Σοφίας Καψούρου: «Μιλήσαμε με μέτρο για ό,τι δεν μετριέται: έρωτας και ταλέντο». Η Καθημερινή. 1 Φεβρουαρίου 2017.
  54. Τιτανομαχίες της Νατάσας Σίδερη στο Εθνικό Θέατρο. athina984.gr. 15 Μαρτίου 2017.
  55. Σπίτι του Χαράλαμπου Γιάννου. Εθνικό Θέατρο. 5 Απριλίου 2017.
  56. Το σχοινάκι της Νάντιας Δρακούλα. Εθνικό Θέατρο. 10 Μαΐου 2017.
  57. Πρότυπος οίκος ανοχής του Χάρη Ρώμα στο θέατρο Ακάδημος. clickatlife.gr. 20 Οκτωβρίου 2014.
  58. John Lennon: Το σκαθάρι και τα μάτια σας. Αθηνόραμα, φωτογραφίες και κριτικές της παράστασης.
  59. FBI εναντίον Τζων Λένον – John Lennon: Το σκαθάρι και τα μάτια σας στο Αγγέλων Βήμα, Παρουσίαση και κριτική του Γιώργου Σμυρνή. monopoli.gr.
  60. Το Ημέρωμα της Στρίγγλας, Θέατρο Επί Κολωνώ. naftemporiki.gr.