Δημήτρης Παπαμιχαήλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτρης Παπαμιχαήλ
Δημήτρης Παπαμιχαήλ - Κώστας Τριανταφυλλόπουλος - (The Last Ones by Maxim Gorky - Οι Τελευταίοι του Μαξίμ Γκόρκι).jpg
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ (αριστερά) με τον Κώστα Τριανταφυλλόπουλο
Γέννηση
Πειραιάς
Θάνατος 8 Αυγούστου 2004 (69 ετών)
Κρανίδι, Αργολίδα
Αιτία θανάτου Έμφραγμα του μυοκαρδίου
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Σπουδές Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου
Ιδιότητα ηθοποιός, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων και τραγουδιστής
Σύζυγος Αλίκη Βουγιουκλάκη
(1965-1975)
Νανά Ειλικρινή
(1987-1990)
Γονείς Γιάννης Παπαμιχαήλ
Ελένη Παπαμιχαήλ

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ (29 Αυγούστου 1934 - 8 Αυγούστου 2004) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Παιδικά Χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Πειραιά. Ο Δημήτρης ήταν το τρίτο παιδί του Γιάννη Παπαμιχαήλ και το πρώτο με την δεύτερη του σύζυγο, Ελένη. Είχε έναν αδερφό, τον Στέλιο, και μια αδερφή, την Μαρία, από τον πρώτο γάμο του πατέρα του, καθώς και έναν αδερφό, τον Νίκο που γεννήθηκε μετά από αυτόν. Τα παιδικά του χρόνια ήταν φτωχικά. Οι γονείς του διηύθυναν ένα καφενείο στο οποίο συχνά βοηθούσε και ο ίδιος. Τα πρώτα του χρόνια στιγματίστηκαν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έζησε για περίπου δυο χρόνια στον τόπο καταγωγής των γονιών του το Κρανίδι, ύστερα από προτροπή τους, και αμέσως μετά το τέλος του πολέμου ξαναγύρισε στον Πειραιά.

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ από τα εφηβικά του χρόνια είχε αποφασίσει ότι ήθελε να ασχοληθεί με το θέατρο. Οι γονείς του ήθελαν να σπουδάσει υφαντουργεία καθώς είχε κερδίσει μια υποτροφία στην Αγγλία. Ωστόσο το 1952 έδωσε κρυφά εισαγωγικές εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο και τελικά πέρασε. Αυτή του η κίνηση όμως προκάλεσε την αντίδραση του πατέρα του, ο οποίος τελικά συμφώνησε. Αξιοθαύμαστο γεγονός αποτελεί ότι ο Παπαμιχαήλ, έφτανε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με τα πόδια από τον Πειραιά. Στην Σχολή του Εθνικού, γνώρισε και την Αλίκη Βουγιουκλάκη, μελλοντική σύζυγο και συνεργάτη του. Αποφοίτησε από το Εθνικό με βαθμό "Άριστα". Ο πρώτος του ρόλος ήταν στο «Γλάρο» του Τσέχωφ και ακολούθησε ο ρόλος του Πολύδωρου στην Εκάβη του Ευριπίδη. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης και από το 1962 συγκρότησε δικό του θίασο στο ελεύθερο θέατρο. Έπαιξε δίπλα στην Κυβέλη, την Κατίνα Παξινού, την Άννα Συνοδινού, την Αντιγόνη Βαλάκου και τον Αλέξη Μινωτή. Τιμήθηκε με το Βραβείο Κοτοπούλη το 1957. Επίσης συμμετείχε σε μεγάλες παραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, όπως το Ποτέ την Κυριακή (1960) και Τα κόκκινα φανάρια (1963) ενώ ταινία σταθμός στην σταδιοδρομία του ήταν η ταινία Παπαφλέσσας (1971), που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες υπερπαραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, η οποία κόστισε 12.009.000 δραχμές.

Από το 1964 και για δέκα ολόκληρα χρόνια πρωταγωνίστησε στο θέατρο ως συνθιασάρχης με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά και σε δεκάδες ταινίες ως ζευγάρι, στον κινηματογράφο αλλά και στη ζωή.

Υπήρξε πρωταγωνιστής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) και πρόεδρος του συλλόγου ηθοποιών βορείου Ελλάδος.

Προσωπική Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ νυμφεύθηκε δύο φορές. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του, διατηρούσε σχέση με την ηθοποιό Δέσπω Διαμαντίδου. Πρώτη του σύζυγος και μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του αποτέλεσε η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Γνωρίζοντας την στην αίθουσα αναμονής του Εθνικού Θεάτρου, όπου και οι δύο βρίσκονταν για να δώσουν εισαγωγικές εξετάσεις, ο γάμος του μαζί της ήταν γεμάτος συγκρούσεις αλλά αποτελεί, εάν όχι τον μεγαλύτερο, έναν από τους πιο πολυσυζητημένους και γεμάτο πάθος γάμους στον ελληνικό χώρο του θεάματος. Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1965. Μαζί ανέβασαν πολλά έργα στο θέατρο και έκαναν πολλές ταινίες, από τις πιο γνωστές και αγαπητές στο ευρύ κοινό είναι «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Αστέρω», «Μανταλένα», «Η Αλίκη στο Ναυτικό» και πολλές άλλες. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν έναν γιο, τον Γιάννη. Ύστερα από δέκα χρόνια γάμου το ζευγάρι χώρισε το 1975, αλλά επανενώθηκαν καλλιτεχνικά ξανά το 1983. Στη συνέχεια νυμφεύθηκε τη Νανά Ειλικρινή, με την οποία χώρισαν το 1990. Σύντροφος του υπήρξε και η ηθοποιός Μίνα Χειμώνα. Τελευταία σύντροφος της ζωής του η ηθοποιός Νάντια Μουρούζη.

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, υπήρξε δημοτικός σύμβουλος του Πειραιά.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ απεβίωσε στις 8 Αυγούστου του 2004, από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 69 ετών. Ο ηθοποιός παραθέριζε στο εξοχικό του στην Ερμιόνη και το μεσημέρι αισθάνθηκε αδιαθεσία, οπότε μεταφέρθηκε στο κέντρο Υγείας Κρανιδίου, αλλά ήταν ήδη αργά.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Ρόλος
1956 Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας Λιάκος
1957 Η θεία απ' το Σικάγο Κώστας
1958 Μηδέν πέντε

Το τελευταίο ψέμα

Η κυρά μας η μαμή

Δυο αγάπες, δύο κόσμοι

---

Μάρκος

Δημήτρης

Ντίνος

1959 Αστέρω

Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο

Θύμιος

Πάνος Φλωράς

1960 Μανταλένα

Ποτέ την Κυριακή

Το ραντεβού της Κυριακής

Λάμπης

ναύτης

Θάνος

1961 Χαμένα όνειρα

Η Αλίκη στο ναυτικό

Ο θάνατος θα ξανάρθει

Κώστας Λαμπίρης

Κώστας Δέγλερης

Τηλέμαχος Χριστοφής

1962 Ο λουστράκος

Ποτέ δε σε ξέχασα

Εταιρεία θαυμάτων

Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο

Βασίλης Μαράς

Παύλος

Ιλάριος

Σπύρος

1963 Το τεμπελόσκυλο

Τα κόκκινα φανάρια

Χτυποκάρδια στο θρανίο

Πολύδωρος Κλάπας

Πέτρος

Δημήτρης Παπαδόπουλος

1964 Αν έχεις τύχη... Τέλης
1965 Ο νικητής

Μοντέρνα Σταχτοπούτα

Περάστε την πρώτη του μηνός

Πέτρος

Αλέξης Βαρνέζης

Δημήτρης Στεφάνου

1966 Διπλοπενιές

Ο εξυπνάκιας

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια

Γρηγόρης

Μίλτος

Γιώργος Νικολαΐδης

1967 Το πιο λαμπρό αστέρι

Αχ αυτή η γυναίκα μου

Ανάμεσα σε δυο γυναίκες

Δημήτρη μου... Δημήτρη μου...

Ανδρέας Σοφιανός

Δημήτρης

Δημήτρης

Δημήτρης

1968 Η αγάπη μας

Η αρχόντισσα κι ο αλήτης

Το κορίτσι του λούνα παρκ

Δημήτρης Ραζέλος

Λευτέρης

Αλέκος

1969 Ο παραμυθάς

Η νεράιδα και το παλικάρι

Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά

Δημήτρης Λαζάρου

Μανούσος

Στέφανος

1970 Υπολοχαγός Νατάσσα Ορέστης
1971 Παπαφλέσσας Παπαφλέσσας
1972 Η Αλίκη Δικτάτωρ

Ως την τελευταία στιγμη

Ιπποκράτης και δημοκρατία

περαστικός

γιατρός

Ιπποκράτης

1974 Εραστές του ονείρου Δημήτρης Καραθανάσης
1978 Κραυγή γυναικών Δημήτρης / Ιάσων
1981 Άγριες κοτες

Πολίτες Β' κατηγορίας

Νίκος Παρταόλας

Μάρκος Βαρδογιάννης

1996 Προς την ελευθερία Άλκης Ζέας

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μ. Δελαπόρτας "Δημήτρης Παπαμιχαήλ - Ένας μύθος, μια ιστορία" Εκδ. Άγκυρα - Αθήνα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Who's Who 1979", σ.529
  • Μάκης Δελαπόρτας - "Δημήτρης Παπαμιχαήλ - Ένας μύθος, μια ιστορία"