Τρεις αδελφές

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης σε βιβλίο,1901

Οι τρεις αδελφές (Три сeстры) είναι τετράπρακτο θεατρικό δράμα γραμμένο από τον Ρώσο συγγραφέα Άντον Τσέχωφ το 1900.

Το έργο διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη (που δεν κατονομάζεται) της Ρωσίας και αφορά στην διάψευση των ελπίδων και των επιθυμιών των προσώπων και ιδιαίτερα των τριών αδελφών, από την καθημερινότητα και το βάρος της ζωής.

Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Θέατρο Τέχνης» της Μόσχας από τον Κονσταντίν Στανισλάφσκι στις 31 Ιανουαρίου του 1901.

Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 1932, με τρεις κορυφαίες ερμηνεύτριες στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, την Κυβέλη, την Αλίκη και την Μιράντα.

Τα πρόσωπα του έργου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πραζόρωφ
Όλγα, καθηγήτρια στο τοπικό Γυμνάσιο
Μάσσα, παντρεμένη με τον καθηγητή Κουλίγκιν
Ιρίνα
  • Πραζόρωφ Αντρέι Σεργκέβιτς, αδερφός τους
  • Νατάσα - Νατάλια Ιβάνοβνα - μνηστή και μετέπειτα σύζυγος του Αντρέι Πραζόρωφ
  • Κουλίγκιν Φιόντορ Ίλιτς, σύζυγος της Μάσσα, καθηγητής του τοπικού Γυμνασίου
  • Ανφίσσα, παραμάνα των αδερφών Πραζόρωφ, ηλικίας 80 ετών
  • Φεραπόντ, γέρος φύλακας του κτιρίου του Επαρχιακού Συμβουλίου
  • Αξιωματικοί της Φρουράς της πόλης, φίλοι της οικογένειας Πραζόρωφ
Βερσίνιν Αλεξάντρ Ιγνάτιεβιτς, αντισυνταγματάρχης, διοικητής Πυροβολαρχίας
Τούζεμπαχ Νικολάι Λβόβιτς (Βαρώνος), υπολοχαγός
Σαλιόνιν Βασίλη Βασίλιεβιτς, λοχαγός επιτελείου
Τσεμπουτίκιν Ιβάν Ρομάνιτς, στρατιωτικός γιατρός
Φεντότικ Αλεξέι Πέτροβιτς, ανθυπολοχαγός
Ρόντε Βλαντιμίρ Κάρλοβιτς, ανθυπολοχαγός
Ο Στανισλάφσκι στον ρόλο του «Βερσίνιν»

Η υπόθεση του έργου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Όλγα, 28 χρονών, η Μάσσα, 23, και η Ιρίνα, 20, Πραζόρωφ κατοικούν μαζί με τον αδερφό τους Αντρέι, σε μια επαρχιακή πόλη που τις έριξε η μοίρα – αφού η οικογένεια ακολούθησε τον στρατιωτικό πατέρα τους στην μετάθεσή του εκεί. Ο πατέρας τους όμως πέθανε πριν από ένα χρόνο, και τώρα η οικογένεια επιθυμεί και σκέφτεται να εγκαταλείψει την πόλη για να γυρίσει στην γενέθλια πόλη τους, την Μόσχα, από την οποία έχουν τόσες ωραίες αναμνήσεις.
Η ζωή τους στην επαρχιακή πόλη δεν τους αρέσεις, αφού δεν υπάρχει κοσμική και πνευματική κίνηση, δεν υπάρχουν διασκεδάσεις ούτε ενδιαφέροντα. Εν τω μεταξύ, περιορίζονται να περνούν την ώρα τους, συναναστρεφόμενες τους παλιούς συναδέλφους του πατέρα τους, τους αξιωματικούς της Φρουράς της πόλης.
Όταν στην πόλη καταφτάνει ο αντισυνταγματάρχης Βερσίνιν, η Μάσσα (ήδη παντρεμένη με τον καθηγητή του Γυμνασίου Κουλίγκιν Φιόντορ Ίλιτς) θα αφεθεί -περισσότερο για να γλιτώσει από την ανία της ζωής και την ψυχρή σχέση που έχει με τον άντρα της – σε μια πλατωνική σχέση έρωτα μαζί του.
Και η Ιρίνα όμως, θα παρασυρθεί από τα αισθήματα του ερωτευμένου υπολοχαγού Τούζενμπαχ Νικολάι προς το πρόσωπό της, για να γλυκάνει λίγο την μονότονη ζωή της, περιμένοντας πότε θα φύγουν για τη Μόσχα.
Η Όλγα -η μόνη εξάλλου που δουλεύει ως καθηγήτρια στο τοπικό Γυμνάσιο της πόλης, δεν παρασύρεται από την ψευδαίσθηση του έρωτα, αλλά και αυτή θεωρεί οτι η ευτυχία την περιμένει στη Μόσχα.
Ο αδερφός τους, ο Αντρέι Πραζόρωφ, ονειρεύεται και αυτός τη Μόσχα, και μια θέση στο Πανεπιστημιό της, για να συνεχίσει την καριέρα του στο πνευματικό περιβάλλον ενός Πανεπιστημίου. Παντρεύεται τον έρωτά του, την νεαρή Νατάσα Ιβάνοβνα και μάλιστα κάνουν και ένα παιδί, αλλά ούτε αυτός ο γάμος είναι ευτυχισμένος. Η Νατάσα αποδεικνύεται μια επιπόλαιη και επιφανειακή γυναίκα, που δεν μπορεί να καλύψει τις βαθύτερες συναισθηματικές ανάγκες του Πραζόρωφ.
Και έτσι περνάει ο καιρός, περνάει και η ζωή τους.
Στο τέλος, ο Βερσίνιν θα φύγει από την πόλη σε μια νέα μετάθεσή του, ο Τούζενμπαχ θα σκοτωθεί σε μονομαχία από τον ερωτικό αντίζηλό του για την καρδιά της Ιρίνας, λοχαγό Σαλιόνιν, και οι τρεις αδελφές θα παραμείνουν εκεί που βρίσκονται, ανίκανες να κάνουν το βήμα που τόσο επιθυμούν.

Ελληνικές παραστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

(ενδεικτικά)

Το πρόγραμμα της πρώτης ελληνικής παράστασης
θίασος «Ελεύθερο θέατρο» σε μετάφραση της Γαλάτειας Καζαντζάκη. Σκηνοθεσία Σπύρος Μελάς.
ΟΛΓΑ η Κυβέλη, ΜΑΣΣΑ η Μιράντα Μυράτ και ΙΡΙΝΑ η Αλίκη
Εθνικό θέατρο, σε μετάφραση Αθηνάς Σαραντίδη. Σκηνοθεσία Κάρολος Κουν
ΟΛΓΑ η Βάσω Μεταξά, ΜΑΣΣΑ η Ελένη Χατζηαργύρη, ΙΡΙΝΑ η Μαρία Αλκαίου, ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΒΕΡΣΙΝΙΝ Θάνος Κωτσόπουλος [1]
  • ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1976
Θίασος «Θεάτρου Τέχνης», σε μετάφραση του Γιώργου Σεβαστίκογλου. Σκηνοθεσία Κάρολος Κουν.
ΟΛΓΑ η Τζένη Γαϊτανοπούλου, ΜΑΣΣΑ η Ρένη Πιττακή, ΙΡΙΝΑ η Τάνια Τσανακλίδου, ΑΝΤΡΕΪ ΠΡΑΖΟΡΟΦ ο Γιάννης Μόρτζος [2]
  • ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1979
ΚΘΒΕ. Μετάφραση - σκηνοθεσία Γιώργος Σεβαστίκογλου
ΟΛΓΑ η Μπέττυ Αρβανίτη, ΜΑΣΣΑ η Λίνα Λαμπράκη, ΙΡΙΝΑ η Φιλαρέτη Κομνηνού [3]
  • ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2004
«Θίασος Κάτιας Δανδουλάκη», απόδοση Μάριος Πλωρίτης, σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς
ΟΛΓΑ η Κάτια Δανδουλάκη, ΜΑΣΣΑ η Θέμις Μπαζάκα, ΙΡΙΝΑ η Μαρίνα Ψάλτη, ΒΕΡΣΙΝΙΝ ο Γιάννης Φέρτης
  • ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016
Θέατρο «Πορεία», απόδοση - σκηνθεσία Δημήτρης Τάρλοου
ΟΛΓΑ η Αλεξάνδρα Αϊδίνη, ΜΑΣΣΑ η Ιωάννα Παππά, ΙΡΙΝΑ η Λένα Παπαληγούρα[4]

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016

Θέατρο TempusVerum Εν Αθήναις, σκηνοθεσία Δημήτρης Μυλωνάς
Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου - Μάσα, Βιβή Πέτση - Όλγα, Ελεάνα Στραβοδήμου - Ιρίνα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Διαβάστε το έργο εδώ: [1]
  • Ακούστε το έργο εδώ: (ηχογραφημένη παράσταση του Εθνικού θεάτρου, 1982) α' μέρος, β' μέρος

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]